Malayan Banking Berhad v Suria Active Resources Sdn Bhd (KB-28NCC-20-06/2025)

Akibat kegagalan membayar kemudahan pinjaman, Pempetisyen telah memfailkan Petisyen Penggulungan Syarikat (Kandungan 1) terhadap Responden di bawah seksyen 465 dan seksyen 466 Akta Syarikat 2016 bagi menuntut kembali hutang pinjaman tersebut.

Namun, Responden telah memfailkan bantahan terhadap Petisyen Penggulungan Pempetisyen tersebut melalui Afidavit Bantahan Responden (Kandungan 9).

Mahkamah telah menolak bantahan Responden tersebut dan seterusnya merekodkan perintah penggulungan terhadap Responden.

Pada 18 Mei 2017, Responden (Suria Active Resources Sdn. Bhd.) telah memperolehi kemudahan pinjaman berbentuk Term Loan berjumlah RM300,000.00 daripada Pempetisyen (Malayan Banking Berhad) melalui Surat Tawaran rasmi bagi Akaun No. 407013-503320.

Berikutan kegagalan Responden memenuhi obligasi pembayaran balik kemudahan tersebut, Pempetisyen telah memulakan tindakan sivil di Mahkamah Sesyen Butterworth dan pada 27 Ogos 2020 berjaya memperoleh Penghakiman Ingkar terhadap Responden selaku peminjam utama serta R G Chandrasegaran a/l R Ganesson dan Anna Fam Yen Fung yang merupakan dua orang penjamin kepada Responden.

Di bawah penghakiman tersebut, Responden diperintahkan membayar sejumlah RM216,021.92 setakat 30 Jun 2020 beserta faedah dan kos.

Berikutan Penghakiman Ingkar tersebut, Pempetisyen telah mengeluarkan Notis di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 bertarikh 31 Mac 2023 yang menuntut bayaran sebanyak RM208,346.29 setakat 28 Februari 2023.

Melalui peguamcaranya, Responden telah membalas Notis tersebut pada 13 April 2023 dan kemudiannya membuat beberapa pembayaran kepada Pempetisyen. Susulan pembayaran-pembayaran tersebut, Pempetisyen pada ketika itu tidak meneruskan prosiding penggulungan.

Walau bagaimanapun, Pempetisyen mendakwa pembayaran yang dibuat oleh Responden adalah tidak konsisten dan gagal menjelaskan keseluruhan hutang.

Oleh yang demikian, Pempetisyen kemudiannya mengeluarkan Notis Kedua di bawah Seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 bertarikh 3 Mac 2025 yang menuntut bayaran sebanyak RM251,257.20 setakat 31 Januari 2025 beserta faedah pada kadar 11.15% setahun dan kos sebanyak RM1,331.00.

Notis statutori kedua ini telah disampaikan ke pejabat berdaftar serta alamat premis perniagaan Responden. Susulan penyampaian notis tersebut, Responden telah gagal untuk mengemukakan bayaran atau membuat penyelesaian bagi jumlah yang dituntut dalam tempoh masa berkanun 21 hari yang diberikan.

Berikutan daripada kegagalan Responden untuk mematuhi kehendak Notis seksyen 466(1)(a) tersebut, Pempetisyen telah memfailkan Petisyen Penggulungan ini terhadap Responden.

Prinsip undang-undang yang mantap bahawa kegagalan sesebuah syarikat mematuhi Notis Statutori di bawah Seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 akan mewujudkan suatu anggapan yang boleh disangkal bahawa syarikat tersebut tidak berupaya membayar hutangnya. “466. Definition of “inability to pay debts”

A company shall be deemed to be unable to pay its debts if—

the company is indebted in a sum exceeding the amount as may be prescribed by the Minister and a creditor by assignment or otherwise has served a notice of demand, by himself or his agent, requiring the company to pay the sum due by leaving the notice at the registered office of the company, and the company has for twenty-one days after the service of the demand neglected to pay the sum or to secure or compound for it to the satisfaction of the creditor.”

Beban pembuktian kemudiannya akan beralih kepada syarikat untuk membuktikan bahawa ia berupaya membayar hutang yang dituntut terhadapnya.

Dalam SSM Management Sdn. Bhd. v. Aeon Big (M) Sdn. Bhd. [2019] 4 MLJ 826, Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa sebaik sahaja sesebuah syarikat gagal mematuhi Notis Statutori, suatu anggapan timbul bahawa syarikat adalah tidak solven. Beban kemudiannya beralih kepada syarikat untuk membuktikan bahawa ia berupaya membayar semua hutangnya pada masa material.

Mahkamah Rayuan turut menyatakan bahawa ujian yang terpakai ialah commercial insolvency atau cash flow insolvency, iaitu sama ada syarikat mampu membayar hutangnya apabila hutang itu perlu dibayar, dan bukannya pada suatu masa hadapan.

Responden membantah permohonan Pempetisyen untuk menggulungkan syarikat Responden atas alasan-alasan berikut:

Responden tidak mempunyai pengetahuan mengenai penghakiman ingkar bertarikh 27 Ogos 2020 dan tidak pernah diserahkan dengan penghakiman tersebut:

(ii) Responden tidak terikat mematuhi notis 21 hari tersebut dan mempertikaikan jumlah dinyatakan dalam notis tersebut; dan

(iii) Responden bukan sengaja tidak membayar sebahagian tunggakan pinjaman tersebut tetapi menghadapi masalah kewangan sebelum ini terutamanya semasa tempoh wabak COVID-19. Isu-isu Berbangkit Isu 1 - Sama ada Responden adalah solven

Responden menghujahkan syarikat masih mempunyai keupayaan untuk memenuhi obligasi kewangannya dan kegagalan membuat pembayaran bukanlah disebabkan ketidakmampuan mutlak tetapi berpunca daripada kesukaran kewangan yang dialami semasa pandemik COVID-19.

Pempetisyen berhujah bahawa ujian yang terpakai bukanlah sama ada Responden mempunyai aset atau berhasrat untuk membayar hutang pada masa hadapan, tetapi sama ada Responden mampu membayar hutang apabila hutang tersebut menjadi kena dibayar.

Pempetisyen juga menghujahkan bahawa selepas Notis di bawah seksyen 466(1)(a) bertarikh 3 Mac 2025 disampaikan, Responden gagal menjelaskan jumlah RM251,257.20 dalam tempoh 21 hari yang telah ditetapkan. Oleh yang demikian, anggapan statutori bahawa Responden tidak mampu membayar hutangnya telah berbangkit.

Takrifan undang-undang mengenai ketidakmampuan untuk membayar hutang telah diperuntukkan secara jelas di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016.

Menurut peruntukan tersebut, syarikat dianggap tidak mampu membayar hutangnya apabila gagal melunaskan, menjamin atau mencapai persetujuan penyelesaian bagi suatu jumlah tuntutan yang melebihi ambang statutori RM50,000 dalam tempoh dua puluh satu (21) hari selepas Notis Tuntutan disampaikan kepadanya.

Sebagaimana diputuskan di dalam kes Mahkamah Agung Sri Hartamas Development Sdn. Bhd. v. MBF Finance Bhd. [1991] 3 MLJ 325 sesebuah syarikat boleh dianggap commercially insolvent dan jika dana tunai dan aset cair tidak mencukupi untuk memenuhi tuntutan hutang semasa.

Sebaik sahaja anggapan statutori di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 berbangkit akibat kegagalan Responden melunaskan tuntutan hutang dalam tempoh 21 hari, beban bukti beralih sepenuhnya kepada Syarikat untuk membuktikan bahawa ia adalah sebuah syarikat yang solven.

Di dalam kes ini, notis di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 bertarikh 3 Mac 2025 yang menuntut jumlah terhutang sebanyak RM251,257.20 telah disampaikan ke alamat berdaftar serta alamat perniagaan Responden.

Kegagalan Responden untuk melunaskan jumlah tuntutan tersebut dalam tempoh statutori dua puluh satu (21) hari selepas penyampaian Notis dibuat secara langsung telah menimbulkan anggapan undang-undang bahawa syarikat Responden adalah insolven di bawah seksyen 465(1)(e) dibaca bersama seksyen 466(1)(a) Akta tersebut.

Seksyen 465(1)(e) telah memperuntukkan seperti berikut: “465. Circumstances in which company may be wound up by Court

The Court may order the winding up if-

the company has by special resolution resolved that the company is to be wound up by the Court;

the company defaults in lodging the statutory declaration under subsection 190(3);

the company does not commence business within a year from its incorporation or suspends its business for a whole year;

the company has no member;

the company is unable to pay its debts;

........................

Pengakuan Responden bahawa syarikat menghadapi masalah kewangan, masih berusaha membayar tunggakan, hanya mampu membuat pembayaran sebahagian dan masih berusaha mendapatkan dana bagi membuat pembayaran adalah tidak konsisten dengan dakwaan bahawa Responden merupakan sebuah syarikat yang solven.

Pengakuan Responden yang bergantung kepada hasil dari Perjanjian Jual Beli serta suatu Guaman Sivil yang masih belum selesai secara tidak langsung menunjukkan bahawa Responden kekurangan kecairan tunai semasa untuk memenuhi liabiliti semasanya dan mengesahkan statusnya sebagai tidak solven.

Kenyataan-kenyataan tersebut menunjukkan bahawa pada masa Notis Seksyen 466(1)(a) disampaikan, Responden tidak mempunyai keupayaan untuk melunaskan hutang yang telah matang apabila dituntut.

Kesukaran kewangan akibat pandemik COVID-19 juga tidak mencukupi untuk mematahkan anggapan di bawah seksyen 466(1)(a) tersebut.

Berdasarkan rekod, Responden gagal menjelaskan jumlah yang dituntut selepas penyampaian notis statutori.

Pembayaran RM305,750.00 telah dikreditkan ke akaun-akaun lain yang dikendalikan oleh Maybank Islamic Berhad dan bukannya ke akaun pinjaman yang menjadi asas Petisyen ini.

Responden gagal mengemukakan bukti yang mencukupi untuk menolak keterangan tersebut.

Sehubungan dengan itu, Mahkamah mendapati bahawa Responden telah gagal mematahkan anggapan statutori di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 di mana Responden adalah tidak solven. Isu 2 - Sama ada jumlah hutang dinyatakan adalah salah

Responden berhujah bahawa jumlah hutang sebanyak RM251,257.20 yang dinyatakan dalam Notis bertarikh 3 Mac 2025 adalah tidak tepat dan dipertikaikan.

Menurut Responden, Pempetisyen telah gagal mengambil kira pembayaran-pembayaran yang telah dibuat oleh Responden sepanjang tempoh pembiayaan. Responden mendakwa telah membuat pembayaran bulanan sebanyak RM10,000.00 selain beberapa pembayaran lain yang keseluruhannya berjumlah

Menurut Pempetisyen, semua pembayaran yang diterima daripada Responden telahpun diambil kira dalam Penyata Akaun bagi Akaun No. 407013-503320 sebelum jumlah RM251,257.20 dikira.

Pempetisyen turut menjelaskan bahawa pembayaran berjumlah RM305,750.00 oleh Responden sebenarnya telah dikreditkan ke dalam dua akaun pembiayaan lain yang dikendalikan oleh Maybank Islamic Berhad, dan bukan ke dalam akaun pinjaman Malayan Banking Berhad yang menjadi asas Petisyen Penggulungan ini.

Pihak-pihak tidak mempertikaikan bahawa Penghakiman Ingkar bertarikh 27 Ogos 2020 tidak pernah diketepikan dan liabiliti Responden terhadap kemudahan pembiayaan tersebut masih kekal.

Merujuk pada kes Malaysia Air Charter Company Sdn. Bhd. v. Petronas Dagangan Sdn. Bhd. [2000] 4 CLJ 437, selagi jumlah hutang yang melebihi ambang statutori RM50,000 tidak dipertikaikan dan hutang tersebut kekal tidak dibayar, pertikaian atau percanggahan mengenai jumlah tepat hutang berkenaan tidak menghalang Mahkamah untuk memberikan Perintah Penggulungan.

Setelah Pempetisyen membuktikan kewujudan hutang serta kegagalan Responden mematuhi Notis di bawah Seksyen 466(1)(a), beban pembuktian beralih kepada Responden untuk menunjukkan sama ada hutang tersebut telah dijelaskan sepenuhnya atau bahawa wujud suatu pertikaian bona fide atas alasan yang substantif terhadap jumlah atau liabiliti hutang tersebut.

Di dalam kes ini, Responden mengakui masih berusaha membayar tunggakan pinjaman namun mempertikaikan jumlah yang masih perlu dijelaskan.

Setakat 31 Januari 2025, jumlah RM251,257.20 adalah suatu amaun yang jelas jauh melebihi ambang statutori minimum

Responden menyatakan bahawa pembayaran berjumlah RM305,750.00 sepatutnya diambil kira kerana, Pempetisyen telah memaklumkan bahawa pembayaran tersebut akan diagihkan kepada akaun-akaun pembiayaan yang berkaitan.

Walau bagaimanapun, Mahkamah mendapati tiada keterangan sokongan bagi menyokong dakwaan tersebut.

Sebaliknya, melalui Penyata Akaun Responden (Eksibit KTS-3) menunjukkan transaksi tersebut telah dikreditkan ke akaun lain di bawah entiti yang berbeza, iaitu Maybank Islamic Berhad, dan bukannya ke akaun pempetisyen Malayan Banking Berhad.

Tambahan pula, Responden sendiri mengakui bahawa mereka tidak pasti sama ada pembayaran-pembayaran tersebut telah dikreditkan ke akaun pembiayaan pinjaman ini atau pinjaman yang lain.

Rekod pembayaran dikemukakan oleh Pempetisyen di dalam Penyata Akaun (Eksibit KTS-2) menunjukkan hanya RM70,000.00 sahaja yang telah dibayar sepanjang tahun 2022. Tiada bukti menunjukkan terdapat penyelesaian penuh dibuat selepas itu.

Meskipun terdapat pertikaian mengenai kaedah pengiraan jumlah hutang dalam tindakan ini, ia tidak menjejaskan fakta bahawa hutang tersebut masih melebihi ambang statutori.

Mahkamah mendapati Pempetisyen telah mengambil kira pembayaran yang telah dikreditkan ke akaun pembiayaan tersebut ditambah dengan faedah kontraktual serta faedah lewat bayar yang dikenakan selaras terma-terma Surat Tawaran dan Penghakiman Ingkar.

Oleh itu, tiada kesilapan atau pertikaian bona fide terhadap jumlah hutang yang dinyatakan di dalam Notis Statutori di dikeluarkan oleh Pempetisyen. Isu 3 - Sama ada usaha Responden bagi membayar hutang dari hasil Jual Beli Hartanah dan Prosiding Guaman boleh menghalang perintah penggulungan

Responden berhujah bahawa Petisyen Penggulungan adalah pra-matang memandangkan Responden sedang berusaha mendapatkan dana bagi menjelaskan keseluruhan hutang kepada Pempetisyen.

Menurut Responden, pembayaran penuh akan dapat dibuat sebaik sahaja urusan jual beli hartanah milik Responden disempurnakan. Selain itu, Responden turut bergantung kepada hasil yang dijangka diperoleh daripada beberapa prosiding guaman yang sedang berjalan bagi membolehkan hutang tersebut dijelaskan.

Sebaliknya Pempetisyen menghujahkan bahawa cadangan untuk membayar hutang pada masa hadapan melalui hasil jual beli hartanah atau prosiding guaman hanyalah suatu kemungkinan dan tidak membuktikan bahawa Responden mempunyai keupayaan semasa untuk memenuhi obligasi kewangannya apabila Notis di bawah seksyen 466(1)(a) disampaikan.

Mahkamah menerima prinsip bahawa ujian yang terpakai ialah commercial insolvency, iaitu sama ada sesebuah syarikat mempunyai keupayaan untuk membayar hutangnya apabila hutang tersebut perlu dibayar.

Pemilikan aset masa hadapan atau jangkaan penerimaan dana luar oleh syarikat tidak mencukupi untuk menyangkal anggapan undang-undang mengenai ketidakmampuan membayar hutang.

Keupayaan kewangan sesebuah syarikat perlu dinilai secara objektif berdasarkan kecairan dana tunai sedia ada untuk melunaskan liabiliti semasa sebaik sahaja ianya dituntut.

Syarikat perlu membuktikan kewujudan dana tunai sedia ada atau aset cair yang boleh direalisasikan dengan serta-merta bagi memenuhi tuntutan hutang semasa tersebut bagi menghalang penggulungan.

Dalam kes ini, Mahkamah mendapati Responden tidak mengemukakan sebarang bukti bahawa urusan jual beli hartanah yang dirujuk telah disempurnakan atau bahawa hasil jualan tersebut telah diterima dan sedia untuk digunakan bagi menjelaskan hutang kepada Pempetisyen.

Seterusnya, tiada bukti bahawa prosiding guaman yang dirujuk Responden tersebut telah diputuskan memihak kepada mereka ataupun terdapat jumlah wang telah diterima hasil dari prosiding tersebut.

Kewujudan aset atau kemungkinan memperoleh hasil pada masa hadapan tidak menafikan fakta bahawa pada tarikh Notis Statutori disampaikan dan sehingga Petisyen ini didengar, Responden masih gagal menjelaskan hutang yang perlu dibayar.

Dalam keadaan ini, kemungkinan bahawa Responden memperoleh dana daripada penjualan hartanah atau kejayaan dalam prosiding guaman adalah tidak mencukupi untuk mematahkan anggapan statutori bahawa Responden adalah tidak solven.

Mahkamah telah meneliti dan mempertimbangkan Afidavit-Afidavit yang difailkan, dokumen-dokumen yang dikemukakan serta hujahan bertulis kedua-dua pihak.

Mahkamah mendapati bahawa Responden telah gagal menyangkal anggapan statutori bahawa Responden tidak berupaya membayar hutangnya di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016.

Responden juga gagal membuktikan bahawa wujud suatu pertikaian bona fide atas alasan yang substantif terhadap hutang yang dituntut oleh Pempetisyen.

Atas alasan-alasan diberikan, maka bantahan Responden adalah ditolak dan perintah penggulungan direkodkan terhadap Responden dengan kos. Bertarikh 24 Julai 2026 (DARMAFIKRI BIN ABU ADAM) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Sungai Petani Kedah Darul Aman Kaunsel: Peguamcara Pempetisyen : Loy Hwa Ling [Tetuan See Ramsun & Tan] Peguamcara Responden : Darirah Irwani [Tetuan Chandra Segaran]