Malaysia Debt Ventures Berhad v Tang See Meng (JA-29NCC-287-04/2024)

Pemiutang Penghakiman (selepas ini dirujuk sebagai “JC”) telah memberikan kemudahan “Murabahah Project Financing Facility (BTP Project Line 1)(Non-Revolving) untuk jumlah RM3,300,000.00 kepada Flora Bee Hive Enterprise Sdn Bhd (selepas ini dirujuk sebagai “Penghutang Prinsipal”). Sebagai balasan kepada kemudahan tersebut, Penghutang Penghakiman (selepas ini dirujuk sebagai “JD”) telah bersetuju untuk menjamin keseluruhan jumlah yang tertunggak di bawah Kemudahan tersebut melalui suatu Suratcara Jaminan Persendirian bertarikh 21.10.2012.

Penghutang Prinsipal dan JD telah gagal untuk membuat pembayaran terhadap kemudahan-kemudahan tersebut. Pada 8.6.2023, JC telah memasukkan Penghakiman Ingkar Kehadiran di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur terhadap Penghutang Prinsipal dan JD. Penghutang Prinsipal telah digulungkan pada 31.01.2024 di bawah prosiding Penggulungan Syarikat di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur.

Lanjutan itu, JC telah memfailkan Notis Kebankrapan terhadap JD pada 3.4.2024. Pada 27.6.2024, JC telah memperolehi kebenaran Mahkamah untuk memulakan tindakan kebankrapan terhadap JD. Pada 4.7.2024, JD telah melantik peguam dan pada 16.7.2024, JD telah memfailkan Saman Dalam Kamar (Lampiran 20) untuk mengetepikan Notis Kebankrapan yang difailkan JC yang menjadi subjek pertikaian yang perlu diputuskan oleh Mahkamah ini. S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw ANALISIS DAN KEPUTUSAN MAHKAMAH Isu pertama: Sama ada tuntutan JC adalah berlebihan

Dalam hujahan bertulis JD, JD berhujah seperti berikut:- “8. As stated above, one of the grounds JD relies on to challenge the BN is that the amount demanded in the BN is excessive.”

Adalah jelas bahawa JD antara lain mendakwa bahawa tuntutan JC adalah berlebihan. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada seksyen 3(2) Akta Insolvensi 1967 (selepas ini dirujuk sebagai “Akta Tersebut”) yang dengan jelas memperuntukkan bahawa:- “(2) A bankruptcy notice under this Act shall be in the prescribed form and shall state the consequences of noncompliance therewith and shall be served personally to a debtor: Provided that a bankruptcy notice- …(ii) shall not be invalidated by reason only that the sum specified in the notice as the amount due exceeds the amount actually due unless the debtor within the time allowed for payment gives notice to the creditor that he disputes the validity of the notice on the ground of such mistake; but if the debtor does not give such notice he shall be deemed to have complied with the bankruptcy notice, if within the time allowed he takes such steps as would have constituted compliance with the notice had the actual amount due been correctly specified therein.”

Maka, peruntukan tersebut dengan jelas menyatakan bahawa setelah menerima Notis Kebankrapan, JD seharusnya memberi notis dalam tempoh masa yang dinyatakan dalam Notis Kebankrapan kepada JC bahawa jumlah yang dituntut adalah melebihi apa yang sepatutnya dituntut oleh JC, bagi membolehkan JD mencabar Notis Kebankrapan tersebut. S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw

Mahkamah merujuk kepada kes Kuala Excel Sdn Bhd v Chua Liang Hong [2022] MLJU 1350; [2022] 1 LNS 1336; [2022] MLRHU 1179; [2022] AMEJ 0802 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “[24] The true meaning and purport of proviso (ii) to s. 3(2) of the Act is that, if within the time allowed for payment under the BN the JD does not object to the amount stated in the BN, he cannot thereafter object to the amount or ask for the BN to be invalidated on that ground.”

Dalam kes ini, Mahkamah telah memerintahkan supaya kertas-kertas kausa Notis Kebankrapan diserahkan kepada JD secara penyampaian ganti melalui perintah Mahkamah bertarikh 19.5.2024 (Lampiran 9). Setakat tarikh keputusan, perintah tersebut masih berkuatkuasa dan tidak pernah diketepikan JD. Undang-undang adalah mantap bahawa sebarang perintah penyampaian ganti akan terus berkuatkuasa dan adalah sah melainkan diketepikan melalui permohonan yang dibuat khusus untuk mencabar atau mengetepikan perintah tersebut. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Development & Commercial Bank Berhad v Aspatra Corporation Sdn Bhd & Anor [1995] 3 MLJ 472; [1996] 1 CLJ 141; [1995] 2 MLRA 116; [1996] 3 AMR 3627 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti berikut:- “For our part, with great respect we were unable to agree with the learned Judge for deciding in this manner by brushing aside the order of substituted service, for the learned Judge was obviously considering the validity of the order of substituted service of the High Court dated 5 January 1986 when the same order was not a subject matter of an application before the learned Judge or for that matter, before the learned Registrar earlier for its discharge. The order of substituted service of the High Court, a superior Court of competent jurisdiction, must be obeyed by every one save in a few and rare exceptions and it can only be challenged as regards its validity by the only way of having it set aside by proceedings instituted for the very purpose. It cannot be challenged thus collaterally in any proceedings as regards its validity save in a very few rare exceptions, (such as a Bankruptcy Court going behind a judgment of any Court on credibly raised issues of collusion, fraud, etc. only on hearing a bankruptcy petition), which all do not apply here...” S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw

Berdasarkan perintah tersebut, JC telah mengiklankan notis dalam surat khabar pada 18.6.2024 dan Afidavit Penyampaian telah difailkan pada 26.6.2024 (Lampiran 15). JD seterusnya menampalkan kertas-kertas kausa di premis-premis pada 21.6.2024 dan di papan notis Mahkamah pada 23.6.2024. Afidavit Penyampaian bagi penamapalan-penampalan ini difailkan pada 26.6.2024 (Lampiran 14). Selaras perintah penyampaian ganti, penyampaian sedemikian menjadi penyampaian yang sempurna selepas 7 hari dari tarikh akhir penampalan dan pengiklanan, maka penyampaian dalam kes ini menjadi sempurna pada 2.7.2024 (dengan mengecualikan hujung minggu, rujuk kes Perkara Witt Henning Friedrich; Ex-Parte Credit Guarantee Corporation Malaysia Bhd [2023] MLJU 400). Seterusnya, JD mestilah mengemukakan notis dalam tempoh 7 hari kepada JC iaitu pada atau sebelum 11.7.2024 bahawa tuntutan JC adalah berlebihan selaras seksyen 3(2) Akta Tersebut.

Dalam kes ini, walaupun Notis Perlantikan Peguamcara difailkan JD pada 4.7.2024, Saman Dalam Kamar (lampiran 20) hanya difailkan pada 16.7.2024. Afidavit Sokongan menyokong lampiran 20 yang mengandungi pernyataan bahawa tuntutan JC adalah tidak tepat pula hanya diikrarkan pada 26.7.2024 dan difailkan di Mahkamah pada 29.7.2024 (Lampiran 22). Maka, fakta ini menunjukkan bahawa JD telah memungkiri peruntukan seksyen 3(2) Akta Tersebut sebagaimana dinyatakan di atas. Penelitian Mahkamah kepada kertas-kertas kausa yang difailkan di Mahkamah menunjukkan bahawa JD tidak pernah memohon lanjutan masa untuk memberikan notis mandatori sebagaimana dinyatakan dalam seksyen 3(2) Akta Tersebut. S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw

Dalam apa jua keadaan, Mahkamah ini tidak mempunyai kuasa untuk melanjutkan tempoh masa mandatori yang dinyatakan dalam seksyen 3(2) Akta Tersebut. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Low Mun v Chung Khiaw Bank Ltd [1988] 1 MLJ 263; [1987] 2 CLJ 400; [1987] 1 MLRA 29, Mahkamah Agung memutuskan bahawa :- “It should be observed that once the seven days have expired without the debtor having satisfied the debt or having satisfied the Court that he has a valid counter claim, an act of bankruptcy occurs by operation of law, and the Court has no jurisdiction under s. 93(4) to extend the period prescribed (see Re A Debtor v.

Perkara yang sama diputuskan oleh Mahkamah Tinggi dalam kes Re Lee Peak Sing; Ex P Malayan Banking Bhd [2012] 3 CLJ 338; [2011] 6 MLRH 798; [2011] AMEJ 0386 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “(a) The appellant/judgment debtor contended that the seven days' mandatory statutory requirement can be condoned by the provisions of s. 93(4) and s. 131 of the Bankruptcy Act 1967 ("the said Act") and r. 274 of the Bankruptcy Rules 1969 ("the said Rules"). The respondent/judgment creditor however contended that since the word "must" was adopted under r. 94(1) of the said Rules, the appellant/judgment debtor's non-compliance with the seven days mandatory statutory requirement is fatal.

I find that since the word "must" is employed in r. 94(1) of the Bankruptcy Rules, this means that compliance is mandatory…

I find that s. 93(4) of the Bankruptcy Act deals with non-compliance with normal procedures, while s. 131 of the same Act deals with formal defects. These provisions do not apply to non-compliance with a mandatory statutory requirement.” S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw

Maka, atas alasan ini sendiri Mahkamah berpendapat bahawa bantahan JD bahawa tuntutan JC adalah berlebihan adalah sewajarnya ditolak Mahkamah tanpa mempertimbangkan merit dakwaan JD. Namun, bagi kesempurnaan, Mahkamah akan meneruskan untuk memutuskan berkenaan dakwaan yang ditimbulkan JD.

Dalam hujahan JD, JD mendakwa bahawa walaupun JD telah mencabar jumlah tuntutan dalam Notis Kebankrapan adalah berlebihan, JC telah gagal mengemukakan penyata akaun untuk membutirkan dengan jelas dan terperinci untuk membuktikan tuntutan JC dalam Notis Kebankrapan. Berkenaan hujahan ini, Mahkamah berpendapat bahawa walaupun undang-undang tidak menghalang seseorang Pemiutang Penghakiman untuk menjelaskan tuntutannya melalui Penyata Akaun, namun tiada undang-undang yang mewajibkan Pemiutang Penghakiman tersebut untuk berbuat demikian. Berkenaan isu ini, Mahkamah merujuk kepada kes Goh Wee Peng v Standard Chartered Bank Malaysia Bhd [2017] MLJU 1396; [2017] MLRHU 974; [2017] CLJU 1348 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “[45] It is a fact that there is no statutory provision which provide for the inclusion of a statement of account in a bankruptcy notice. But it is also a fact that there is no statutory provision which prohibits such inclusion… S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw

Lebih-lebih lagi, Mahkamah dapati cabaran JD dalam Afidavit Sokongan mahupun hujahan bertulis JD adalah cabaran kosong semata-mata tanpa membutirkan apakah yang dimaksudkan dengan pernyataan “tuntutan JC adalah tidak tepat dan dengan demikian berlebihan”. Undang-undang adalah mantap bahawa adalah tidak memadai bagi JD memberi pernyataan kosong bahawa tuntutan JC adalah tidak tepat dan JD perlu menyokong dakwaan tersebut dengan fakta yang sewajarnya. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Re Amirul Syamil Mohamad Nizami; Ex Bank Muamalat Malaysia Berhad [2021] MLJU 1819; [2021] 1 LNS 1499; [2021] AMEJ 1526;[2021] MLRHU 1371 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “[26] Selain itu di dalam kes Liew Hon Kong @ Liew Kwan Voon v. Bank Pertanian Malaysia Berhad [2019] 1 LNS 1712, Abu Bakar Jais H (pada ketika itu) telah turut merujuk kepada kes Lim Kheng Kim (supra) serta kes Dato' Tio Sian Pah v. Alliance Bank Malaysia Berhad [2010] 1 LNS 275 dan merumuskan seperti berikut: "It is trite the JD's submission that the amount claimed by the JC is incorrect could not be simply accepted. This is because the JD did not give and provide explanation what is the correct amount to be claimed. Since the JD thinks the amount claimed is wrong, the JD must state what should be the correct amount to be claimed by the JC. Since this is not done, the JD's contention on this issue with respect cannot be accepted." [27] Bersandarkan kepada keputusan-keputusan duluan ini, mahkamah memutuskan bahawa bantahan Penghutang Penghakiman ke atas jumlah yang telah dinyatakan di dalam Notis Kebankrapan tersebut tidak membangkitkan sebarang alasan bagi mahkamah untuk membatalkan Notis Kebankrapan tersebut. Sekiranya Penghutang Penghakiman berhasrat untuk mencabar jumlah yang telah dijumlahkan tersebut, maka Penghutang Penghakiman perlu untuk mengemukakan secara terperinci jumlah yang didakwa oleh Penghutang Penghakiman. Apabila afidavit yang dikemukakan sekadar menyatakan bahawa jumlah yang dituntut oleh Pemiutang Penghakiman adalah tidak tepat tanpa memberi butiran jumlah yang sebenarnya, maka mahkamah tidak mempunyai pilihan selain bergantung sepenuhnya kepada jumlah yang dinyatakan oleh Pemiutang Penghakiman...” S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw

Maka, atas alasan ini, cabaran JD berkenaan tuntutan JC adalah berlebihan wajar ditolak oleh Mahkamah. Isu kedua: Sama ada JC telah gagal menyerahkan Penghakiman Ingkar Kehadiran kepada JD dan sama ada Penghakiman Ingkar Kehadiran tersebut adalah penghakiman muktamad

Seterusnya, JD berhujah bahawa JC telah gagal menyampaikan Penghakiman Ingkar Kehadiran kepada JD dan dengan demikian, telah mengabaikan hak JD untuk mengetepikan Penghakiman Ingkar tersebut. JD juga berhujah dengan demikian, Penghakiman Ingkar Kehadiran tersebut adalah bukan penghakiman muktamad bagi maksud Seksyen 3(1)(i) Akta Tersebut.

Dalam hal ini, Mahkamah dapati JC telah mendeposkan dalam Afidavit Jawapan JC (lampiran 23) bahawa Penghakiman Ingkar Kehadiran telah diserahkan kepada JD secara Pos Berdaftar pada 20.6.2023 dan bukti pengeposan telah dimasukkan dalam eksibit “MDV-2”. Mahkamah dapati JD tidak pernah menafikan pernyataan fakta yang dideposkan JC dalam Afidavit Jawapan tersebut. Undang-undang adalah mantap bahawa apabila sebarang penegasan fakta tidak dipertikaikan melalui Afidavit Balasan, maka fakta tersebut adalah dianggap diakui oleh pihak lawan. Rujukan dibuat kepada kes Mahkamah Rayuan Ng Hee Thoong & Anor v Public Bank Berhad [1995] 1 MLJ 281; [1995] 1 CLJ 609; [1995] 1 MLRA 48; [1995] 1 AMR 622 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw ““Now, it is a well settled principle governing the evaluation of affidavit evidence that where one party makes a positive assertion upon a material issue, the failure of his opponent to contradict is usually treated as an admission by him of the fact so asserted…”

Mahkamah juga berpendapat bahawa tiada perundangan yang memerlukan penyampaian Penghakiman secara kediri kepada JD dan penyampaian penghakiman secara Pos Berdaftar sebagaimana dalam kes ini adalah memadai dan mencukupi dari segi undang-undang. Berkenaan isu ini, Mahkamah merujuk kepada kes Arab-Malaysian Credit Berhad v Nationwide Industries Sdn Bhd & Anor [2021] 1 LNS 2430; [2021] AMEJ 2092 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “[12] There is no express provision in the ROC 2012 that requires a Judgment must be served personally. Therefore, the default Judgment need not be served personally on the 3rd Defendant. See. O. 62 r. 1 ROC 2012. The service may be effected by prepaid registered post. See O. 62 r. 6(1) (c) ROC 2012. See CIMB Bank Berhad v. Comsa Layer Farms Sdn Bhd & Anor [2009] 1 LNS

There is insufficient evidence from the 3rd Defendant to rebut the service of the default Judgment by prepaid registered post. Neither is there any letter from the 3rd Defendant informing the Plaintiff of his purported change of address to West Malaysia exhibited in the 3rd Defendant's Affidavit, Encl. 62.”

Dalam apa jua keadaan, Mahkamah berpendapat bahawa undang-undang adalah mantap bahawa tiada keperluan undang-undang untuk seseorang Pemiutang Penghakiman untuk menyampaikan Notis Kebankrapan kepada JD sebelum memulakan tindakan Kebankrapan terhadap JD. Mahkamah dalam hak ini merujuk kepada kes Re Mohd Taufic Ozier; Ex-Parte: Hatchery Sdn Bhd [2009] 12 MLRH 129; [2009] CLJU 1444; [2010] 8 AMR 266 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw “Finally there is no requirement in the bankruptcy rules that the judgment is to be served by the JC on the JD prior to institution of the bankruptcy proceedings. This cannot invalidate the bankruptcy proceedings.”

Mahkamah juga merujuk kepada kes Re Tambi Nasirun; Ex-Parte: Hong Leong Islamic Bank Berhad [2020] MLJU 692; [2020] MLRHU 500; [2020] CLJU 572; [2020] 5 AMR 505 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “[13] For this, I now turn to the service of the Amended JID on the JD. A perusal of the Rules of Court in particular, Order 42 (in relation to Judgment and orders) and Order 45 (enforcement of Judgment and Orders) of the Rules of Court 2012 does not provide in any manner that the Judgment has to be served on the JD nor does it state in what mode the Judgment has to be served. The JD himself has failed to provide any authority on this point to show that the Amended JID has to be proved to be served on the JD before the BN can be issued. In my view there is no provision in law which states that Judgment has to be proved to be served as such and received by the JD. I find that the JD has been served the Amended JID by way of the JC's posting of the same and that the Certificate of Posting is evidence of such posting being made by the JC.I also find that my reasoning is in part backed by the authority of the Re: Soh Poh Sheng; Ex Parte Malayan Banking Berhad [2014] 1 LNS 1431 where his Lordship Gunalan Muniandy JC (as he then was) held that "JD's contention that the petitioner (JC) must produce proof of service of the judgment on the JD before issuing the BN is untenable in law. There is no requirement under the law for an affidavit of service of the judgment on which the BN is based to be filed commencing the bankruptcy petition."…

Mahkamah juga tidak bersetuju dengan hujahan JD bahawa penghakiman ingkar yang dimasukkan terhadap JD adalah bukan penghakiman muktamad bagi maksud seksyen 3(1)(i) Akta Tersebut. Mahkamah berpendapat bahawa sehingga Penghakiman Ingkar tersebut diketepikan Mahkamah Perbicaraan, JC berhak untuk meneruskan dengan tindakan kebankrapan terhadap JD. Sebagai Autoriti, Mahkamah merujuk kepada kes Tetuan Bee Ling & Co v Vijendran Ponniah [2010] MLJU 2236; [2010] 6 CLJ 643; [2010] 1 MLRA 735; [2011] 1 AMR 363 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa:- S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw “[26] Hakim bicara turut mendapati, dengan bersandarkan kepada kes Re: Udos; Ex Parte: Seabanc Kredit Sdn Bhd [1994] 3 CLJ 377, bahawa penghakiman ingkar dalam kes sekarang ini masih belum matang sebagai penghakiman muktamad, dan dengan yang demikian tiada prosiding kebankrapan boleh dimulakan terhadap plaintif. Dalam hal ini saya hanya perlu merujuk kepada kes Pembinaan KSY Sdn Bhd v. Lian Seng Properties Sdn Bhd [1991] 1 CLJ 263; [1991] 1 CLJ (Rep) 343, di mana Mahkamah Agong telah memutuskan sesuatu penghakiman ingkar sehingga diketepikan adalah suatu penghakiman sah dan boleh dikuatkuasakan. Prinsip yang sama telah diikuti dalam kes Vijendran Ponniah v. Bank of Commerce [1999] 5 CLJ 69, di mana telah diputuskan bahawa sesuatu penghakiman ingkar adalah suatu penghakiman yang baik sehingga diketepikan; dan apabila jumlah di bawah sesuatu penghakiman itu tidak dibayar, maka ia boleh dikuatkuasakan, termasuk dalam bentuk prosiding kebankrapan.”

Dalam kes ini, sebagaimana dibutirkan di atas, JD telah melantik peguam dalam prosiding ini melalui notis perlantikan peguam pada 4.7.2024. Namun, sehingga tarikh keputusan pada 7.1.2025, JD gagal mengemukakan sebarang perintah untuk menunjukkan bahawa Penghakiman Ingkar yang dimasukkan JC telah diketepikan. Maka, Mahkamah berpendapat bahawa hujahan JD berkenaan isu ini juga wajar ditolak.

Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan di atas, Mahkamah berpendapat bahawa permohonan JD dalam lampiran 20 wajar ditolak. Setelah mendengar pihak-pihak, Mahkamah memerintahkan supaya JD membayar JC RM1,000.00 sebagai kos permohonan ini, tertakluk kepada fi alokatur. S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw Bertarikh: 7 Januari 2025 Disediakan oleh, ………………………………….

Tetuan Sidek Teoh Wong & Dennis Peguamcara Pemiutang Penghakiman Level 16, Menara Bumiputra-Commerce, No.11, Jalan Raja Laut, 50350 Kuala Lumpur [No Ruj: E63.06201204524SF/HPH] …

Messrs Xi Fang & Lau Peguamcara Penghutang Penghakiman Lot 1, 1st Floor, c/o Ixora Hotel Sdn Bhd No.3096, Jalan Baru, Bandar Perai Jaya, 13600 Perai, Pulau Pinang [No Ruj: XF/L/TSM-MDVB(Bankruptcy)/0023/24)] … Ms Ooi Xi Fang S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw Kes-kes yang dirujuk:

Kuala Excel Sdn Bhd v Chua Liang Hong [2022] MLJU 1350; [2022] 1 LNS 1336; [2022] MLRHU 1179; [2022] AMEJ 0802 2. Development & Commercial Bank Berhad v Aspatra Corporation Sdn Bhd & Anor [1995] 3 MLJ 472; [1996] 1 CLJ 141; [1995] 2 MLRA 116; [1996] 3 AMR 3627 3. Perkara Witt Henning Friedrich; Ex-Parte Credit Guarantee Corporation Malaysia Bhd [2023] MLJU 400 4. Low Mun v Chung Khiaw Bank Ltd [1988] 1 MLJ 263; [1987] 2 CLJ 400; [1987] 1 MLRA 29 5. Re Lee Peak Sing; Ex P Malayan Banking Bhd [2012] 3 CLJ 338; [2011] 6 MLRH 798; [2011] AMEJ 0386 6. Goh Wee Peng v Standard Chartered Bank Malaysia Bhd [2017] MLJU 1396; [2017] MLRHU 974; [2017] CLJU 1348 7. Re Amirul Syamil Mohamad Nizami; Ex Bank Muamalat Malaysia Berhad [2021] MLJU 1819; [2021] 1 LNS 1499; [2021] AMEJ 1526; [2021] MLRHU 1371 8. Ng Hee Thoong & Anor v Public Bank Berhad [1995] 1 MLJ 281; [1995] 1 CLJ 609; [1995] 1 MLRA 48; [1995] 1 AMR 622 9. Arab-Malaysian Credit Berhad v Nationwide Industries Sdn Bhd & Anor [2021] 1 LNS 2430; [2021] AMEJ 2092 10. Re Mohd Taufic Ozier; Ex-Parte: Hatchery Sdn Bhd [2009] 12 MLRH 129; [2009] CLJU 1444; [2010] 8 AMR 266 11. Re Tambi Nasirun; Ex-Parte: Hong Leong Islamic Bank Berhad [2020] MLJU 692; [2020] MLRHU 500; [2020] CLJU 572; [2020] 5 AMR 505 12. Tetuan Bee Ling & Co v Vijendran Ponniah [2010] MLJU 2236; [2010] 6 CLJ 643; [2010] 1 MLRA 735; [2011] 1 AMR 363 S/N avli13d8NUSU1hBzyo0Vhw