Manogaran A/L Balakrishnan v Muniandy A/L Parasuraman (AH-A72NCC-110-07/2024)

Kes ini adalah rayuan terhadap keputusan Majistret bagi permohonan Plaintif untuk satu Penghakiman Terus di bawah Aturan 14 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 di dalam Kandungan 11.

Setelah pihak-pihak mengemukakan hujahan-hujahan bagi permohonan tersebut, pada 16.4.2025 Mahkamah telah memutuskan dengan membenarkan permohonan Plaintif dengan kos sejumlah RM500.00 B. Fakta dan Kronologi Permohonan

Mahkamah di sini ingin menarik perhatian dan menekankan dokumen-dokumen yang telah difailkan oleh Plaintif dan Defendan bagi permohonan di Kandungan 11 seperti yang berikut: - a) Writ saman di Kandungan 1 difailkan pada 19.7.2024; b) Pernyataan Tuntutan di Kandungan 2 difailkan pada 19.7.2024; c) Pembelaan dan Tuntutan balas di Kandungan 5 difailkan pada 9.10.2024; d) Jawapan kepada Pembelaan dan Pembelaan terhadap Tuntutan Balas di Kandungan 6 difailkan pada 5.11.2024; e) Notis Permohonan di Kandungan 11 difailkan pada 17.2.2025; f) Afidavit Sokongan di Kandungan 12 difailkan pada 17.2.2025 yang diikrarkan oleh Manogaran A/L Balakrishnan; g) Afidavit Jawapan di Kandungan 13 difailkan pada 13.3.2025 yang diikrarkan oleh Muniandy A/L Parasuraman; h) Afidavit Balasan di Kandungan 15 difailkan pada 25.3.2025 yang diikrarkan oleh Manogaran A/L Balakrishnan; i) Hujahan Bertulis Plaintif di Kandungan 16 difailkan pada 4.4.2025; j) Ikatan Autoriti Plaintif di Kandungan 17 difailkan pada 4.4.2025; k) Hujahan Bertulis Defendan di Kandungan 18 difailkan pada 9.4.2025; l) Ikatan Autoriti Defendan di Kandungan 19 difailkan pada 9.4.2025; m) Hujahan Balas Plaintif di Kandungan 20 difailkan pada 11.4.2025; n) Perintah Mahkamah Terbuka bertarikh 16.4.2025 di Kandungan di Kandungan 22 yang difailkan pada 29.4.2025; o) Notis Permohonan perlanjutan masa memfailkan notis rayuan di Kandungan 24 yang difailkan pada 11.6.2025; p) Afidavit Sokongan bagi permohonan perlanjutan masa memfailkan notis rayuan di Kandungan 25 difailkan pada 11.6.2025; q) Perintah mahkamah membenarkan permohonan sebagaimana Kandungan 24 di Kandungan 30 difailkan pada 10.7.2025.

Secara kronologinya, Plaintif di dalam kes ini telah menuntut sejumlah RM95,000.00 sebagai hutang yang tertunggak daripada Defendan.

5.

Memandangkan Plaintif tidak mendapat sebarang maklum balas berhubung pelaburan tersebut daripada Defendan, Plaintif tidak mahu meneruskan pelaburan bersama Defendan. Defendan kemudiannya bersetuju untuk memulangkan wang pelaburan Plaintif.

Defendan bersetuju untuk memulangkan wang pelaburan Plaintif berjumlah RM165,000.00 dengan bayaran secara “post-dated cheque” sebanyak 20 helai cek. Cek-cek tersebut bertarikh bermula November 2022 sehingga Jun 2024 yang mana setiap cek mempunyai amaun berjumlah RM7,000.00 iaitu berjumlah total RM140,000.00. Defendan berjanji bahawa baki pelaburan RM25,000.00 akan dibayar melalui cek namun sehingga kini tiada sebarang jawapan daripada Defendan.

Plaintif mendapati hanya 10 cek yang yang berjumlah secara total RM70,000.00 yang boleh ditunaikan manakala baki 2 cek lagi tidak dapat ditunaikan kerana akaun bank Defendan telah ditutup, manakala 8 cek lagi, berada di dalam simpanan Plaintif dan tidak ditunaikan atas sebab akaun bank Defendan telah pun ditutup.

Plaintif telah cuba berbincang dengan Defendan untuk menyelesaikan hutang pelaburan Defendan ini namun Defendan tidak memberikan sebarang kerjasama. Sehingga kini Plaintif tidak menerima baki wang pelaburan daripada Defendan berjumlah RM95,000.00 dan Defendan gagal memaklumkan kepada Plaintif bahawa akaun banknya telah pun ditutup. C. Pembelaan Defendan dan balasan Plaintif

Defendan secara ringkasnya menyatakan pembelaannya di dalam Afidavit Jawapan serta Pembelaanya yang berikut: - i. Terdapat perjanjian perniagaan di antara Plaintif dan Defendan; ii. Defendan bersetuju bahawa Plaintif telah melabur di dalam perkongsian perniagaan melalui Perjanjian Perkongsian Perniagaan yang telah ditandatangani oleh kedua-dua pihak pada 20.10.2021 iaitu Defendan sebagai Pihak Pertama perjanjian dan Plaintif adalah Pihak Kedua perjanjian dengan jumlah modal RM165,000.00; iii. Defendan mengakui tidak dapat membuat keuntungan dari perniagaan tersebut kerana perniagaannya mengalami kesulitan apabila ladang ternakannya mengalami litar pintas sehingga menyebabkan ternakannya mati; iv. Sebagaimana di dalam Laporan Polis, kejadian litar pintas berlaku pada 7.10.2021 dan Laporan Polis tersebut dibuat pada 8.2.2023; v. Ekoran daripada kejadian tersebut, Defendan bukan sahaja menanggung rugi di dalam pelaburan Plaintif tetapi juga menanggung kerugian kepada syarikat ternakan yg lain iaitu Syarikat Hong Yeow Trading Sdn Bhd; vi. Defendan menyatakan bahawa akibat tekanan, Defendan telah menyerahkan cek-cek yang ditendang oleh bank yang mana akaun bank bagi cek-cek tersebut telah pun ditutup; vii. Defendan juga menyatakan Plaintif tidak mempunyai asas di dalam permohonan penghakiman terus dan pertimbangan kes hendaklah mengambil kira keadaan Defendan dan pelaburan yang dijalankan.

Manakala bagi Plaintif, telah membalas bahawa kejadian litar pintas yang dinyatakan oleh Defendan adalah di luar pengetahuan Plaintif dan perana Plaintf yang juga rakan kongsi pelaburan tidak dinyatakan di dalam Laporan Polis Defendan.

Prinsip undang-undang berkaitan penghakiman terus di bawah A. 14 KKM 2012 adalah mantap (trite). Penghakiman terus hanya akan diberikan di dalam keadaan yang jelas (plain and obvious) serta defendan gagal untuk mengemukakan isu-isu untuk dibicarakan.

Prinsip undang-undang yang mantap ini telah dijelaskan di dalam kes Cempaka Finance Bhd v. Ho Lai Ying & Anor [2006] 3 CLJ 544; [2006] 2 MLJ 685, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan: “(1) In an application under O. 14, the burden is on the plaintiff to establish the following conditions: that the defendant must have entered appearance; the statement of claim must have been served on the defendant; and the affidavit in support of the application must comply with the requirements of r. 2 of the O. 14 in that it must verify the facts on which the claim is based and must state the deponent's belief that there is no defence to the claim. Once those conditions are fulfilled, the burden then shifts to the defendant to raise triable issues. The law on this is trite (see para. 5); Supreme Leasing Sdn Bhd v. Dior Enterprises & Ors [1989] CLJU 144; [1989] 1 LNS 144; [1990] 2 MLJ 36 followed.”

Kaedah pemakaian A. 14 KKM 2012 juga dapat dilihat melalui kes lain seperti National Company For Foreign Trade v. Kayu Raya Sdn Bhd [1984] 2 CLJ 220; [1984] 1 CLJ (Rep) 283; [1984] 2 MLJ 300; Bank Negara Malaysia v. Mohd Ismail Ali Johor & Ors [1992] 1 CLJ 627; [1992] 1 CLJ (Rep) 14 (SC); dan manakala di dalam kes Malayan Insurance (M) Sdn Bhd v. Asia Hotel Sdn Bhd [1987] 1 CLJ 246; [1987] CLJ (Rep) 182; [1987] 2 MLJ 183, Mahkamah Agung telah memutuskan: “The underlying philosophy in the O. 14 provision is to prevent a plaintiff clearly entitled to the money from being delayed his judgment where there is no fairly arguable defence to the claim. The provision should only be applied to cases where there is no reasonable doubt that the plaintiff is entitled to judgment. Order 14 is not intended to shut out a defendant. The jurisdiction should only be exercised in very clear cases.”

Adapun sekiranya defendan dapat menimbulkan sebarang isu yang boleh dibicarakan hatta satu isu sekalipun, maka ianya sudah memadai untuk penghakiman terus ditolak dan kes dibicarakan. Di dalam kes Abdullah Rohani v. Punca Klasik Sdn Bhd [2004] 1 CLJ 773; [2004] MLJU 754, Mahkamah Rayuan mengatakan bahawa kes wajar dibicarakan sekiranya defendan berjaya memuaskan mahkamah bahawa terdapat "isu yang dipertikaikan" atau satu "isu yang bona fide untuk dibicarakan".

Oleh yang demikian, berdasarkan kepada prinsip perundangan yang mantap itu, mahkamah di sini mempertimbangkan Kandungan 11 dengan persoalan sama ada plaintif telah memenuhi kesemua keperluan di bawah A. 14 dan sama ada defendan telah berjaya menimbulkan "isu-isu bona fide untuk dibicarakan".

Mahkamah telah membutirkan latar belakang kes, pembelaan Defendan serta butiran pengataan plaintif di dalam menyokong tuntutannya.

Setelah meneliti dan menimbangkan kertas-kertas kausa serta hujahan-hujahan bertulis bijaksana oleh peguam cara Plaintif dan Defendan, mahkamah mendapati Plaintif telah memenuhi kesemua keperluan di bawah A. 14 KKM 2012 dan Defendan dengan ini hendaklah menunjukkan kepada mahkamah bahawa Defendan mempunyai pembelaan iaitu terdapat isu-isu yang dibicarakan terhadap tuntutan Plaintif.

Mahkamah di dalam menjawab persoalan sama ada Defendan berjaya menunjukkan bahawa terdapat isu-isu yang dibicarakan, mahkamah telah melihat pembelaan yang telah dikemukakan oleh Defendan di dalam afidavit jawapannya.

Mahkamah mendapati pembelaan yang dikemukakan oleh Defendan melalui afidavit jawapan adalah merupakan pengataan penafian semata-mata, tidak menunjukkan sebarang merit dan merupakan pembelaan pemikiran terkemudian (defense afterthought). Mahkamah mendapati Defendan gagal untuk mengemukakan pembelaan yang wajar walaupun telah diberikan peluang untuk mengemukakan pembelaan melalui afidavit.

Mahkamah merujuk kes Chen Heng Ping & Ors v. Intradagang Merchant Bankers (M) Bhd [1995] 3 CLJ 690; [1995] 2 MLJ 363, Mahkamah Rayuan memutuskan yang berikut: “When an application is made for summary judgment under O. 14 supported by an affidavit which goes to show that there is no defence, the defendants must show cause why leave to defend must be given. This means that the defendants must provide answers on oath which constitute evidence that they have a defence which is fit to be tried. Denials in a defence do not constitute evidence. They are challenges to the other side to show proof. In the present case the guarantors do not appear to have appreciated this. Their affidavits merely relied on the defence they pleaded, which consists of bare denials and points of law which they could not sustain.” (penekanan ditambah)

Selanjutnya, mahkamah mendapati bahawa Defendan gagal menimbulkan sebarang isu untuk dibicarakan, sebaliknya, fakta-fakta yang berikut adalah konsisten dengan tuntutan plaintif. Fakta-fakta tersebut adalah:

Defendan mengetahui dan tidak menafikan bahawa 10 keping cek yang diserahkan olehnya kepada Plaintif adalah cek yang tidak boleh ditunaikan;

(ii) Defendan mengetahui dan tidak menafikan bahawa 10 keping cek yang telah diserahkan kepada Plaintif yang mana 2 keping cek telah ditendang oleh bank dan 8 keping lagi disimpan oleh Plaintif, adalah cek yang tidak boleh ditunaikan kerana akaun bank miliknya telahpun ditutup;

(iii) Defendan mengetahui dan tidak menafikan bahawa modal perniagaan perkongsian di antaranya dan Plaintif, adalah wang modal secara total daripada Plaintif berjumlah RM165,000.00;

(iv) Defendan mengetahui dan tidak menafikan bahawa tiada di dalam mana-mana klausa perjanjian perkongsian perniagaan tersebut menyatakan berkenaan kejadian litar pintas, mahupun pembelian anak-anak ayam dari Syarikat Hong Yeow Trading Sdn Bhd memandangkan Perjanjian Perkongsian Perniagaan dimeterai pada 20.10.2021 sedangkan kejadian litar pintas adalah pada 7.10.2021 dan kewujudan Syarikat Hong Yeow Trading adalah pada 8.3.2023 ketika laporan polis dibuat oleh Defendan;

Defendan hanya mengemukakan alasan semata tanpa pembelaan yang bermerit. Mahkamah juga mendapati bahawa Defendan gagal memberi justifikasi berhubung baki modal pelaburan Plaintif berjumlah RM95,000.00 sedangkan Defendan mempunyai masa dan pengetahuan tentang hal ini.

Oleh yang demikian, berdasarkan kepada autoriti-autoriti yang dirujuk serta mengambil kira semua keadaan dan keterangan yang ada di dalam permohonan ini serta alasan-alasan yang dinyatakan, mahkamah mendapati Defendan gagal untuk menimbulkan sebarang isu-isu untuk dibicarakan.

Mahkamah turut mendapati bahawa kes ini bukanlah kes rumit yang hanya boleh dibuktikan dengan keterangan lisan. Perbicaraan tidak akan memberikan impak yang berlainan di dalam permohonan ini kerana keterangan-keterangan yang diberikan di dalam permohonan ini adalah jelas dan boleh diputuskan tanpa perbicaraan. Tiada keraguan yang munasabah bahawa Plaintif berhak di atas tuntutan ini.

Oleh yang demikian, Mahkamah ini membenarkan permohonan Plaintif di Kandungan 11 dengan kos RM500.00 Bertarikh: 12 September 2025 …………………………………….……………… (NURUL IZALINA BINTI RAJAAI) (MAJISTRET) (MAHKAMAH MAJISTRET PARIT)