Manoharan Malayalam v Maniam A/L Sappani (52-1647-06/2012)

Ini adalah permohonan defendan untuk mengenepikan penghakiman ingkar yang direkodkan terhadap defendan pada 14.8.2012.

Kertas-kertas kausa yang telah difailkan dalam tindakan ini adalah seperti berikut: a) Writ saman dan pernyataan tuntutan bertarikh 21.6.2012; b) Afidavit penyampaian yang diikrarkan oleh Rathakrishnan A/L Appoo bertarikh 26.7.2012; c) Perakuan Ketidakhadiran bertarikh 14.8.2012; d) Penghakiman ingkar bertarikh 14.8.2012; e) Notis permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar bertarikh 3.5.2017.

Setelah meneliti permohonan defendan dan mempertimbangkan hujah-hujah plaintif dan defendan, mahkamah memutuskan permohonan defendan untuk mengenepikan penghakiman ingkar ditolak dengan kos. Kos ditetapkan atas jumlah RM1,500.00 dibayar oleh defendan kepada plaintif.

Defendan tidak berpuas hati dengan keputusan mahkamah dan memfailkan rayuan ke Mahkamah Tinggi Shah Alam. Berikut adalah alasan-alasan kepada keputsan mahkamah yang menolak permohonan defendan dengan kos.

Pada sekitar bulan Januari 2006, plaintif telah membayar kepada defendan wang berjumlah RM 60,000.00 untuk mendapatkan sebidang tanah dalam tempoh masa dua (2) tahun dari tarikh pembayaran dibuat.

Plaintif mendakwa defendan telah gagal untuk mendapatkan apa-apa tanah untuk plaintif setelah tempoh masa dua (2) tahun tersebut tamat.

Plaintif membuat permintaan kepada defendan supaya memulangkan wang berjumlah RM 60,000.00 tersebut. Pada 30.12.2011 defendan telah berjanji untuk mengembalikan wang tersebut kepada plaintif dalam tempoh tiga (3) bulan iaitu pada atau sebelum 31.3.2012. Begitupun, defendan gagal untuk membayar wang yang dituntut pada tarikh terakhir yang ditetapkan.

Pada 5.6.2012 plaintif telah menuntut melalui surat peguamcaranya Tetuan M Manoharan & Co. wang berjumlah RM 60,000.00 tersebut daripada defendan.

Memandangkan tiada pembayaran dikemukakan oleh defendan, plaintif telah memfailkan tindakan ini pada 21.06.2012.

Defendan juga tidak memasukkan sebarang kehadiran selepas saman diserahkan kepada defendan. Plaintif seterusnya memfailkan Perakuan Ketidakhadiran untuk mendapatkan penghakiman ingkar ke atas defendan.

Selepas penghakiman ingkar direkodkan, defendan membuat bayaran berjumlah RM 30,000.00 melalui anaknya di pejabat plaintif.

Plaintif mendakwa plaintif tidak pernah membuat sebarang perjanjian dengan defendan untuk menyelesaikan hutang tersebut setakat RM30,000.00 sebagai penyelesaian penuh dan muktamad tuntutan plaintif terhadap defendan.

Dalam kes Yap Ke Huat & Ors v Pembangunan Warisan Murni Sejahtera Sdn Bhd & Anor [2008] 5 MLJ Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut dalam mempertimbangkan suatu permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar:- “[15] It is trite that when considering an application to set aside a judgment in default, the first task is to ascertain whether it is a regular or irregular judgment. If it is an irregular judgment, then the default judgment ought to be set aside ex debito justitiae. If it is regularly obtained, then the principle expounded in Evans v Bartlam [1937] AC 473 applies — see the judgment of the Federal Court in Hasil Bumi Perumahan Sdn Bhd & Ors v United Malayan Banking Corp Bhd [1994] 1 MLJ 312. This requires the defendant to show that he has a defence on merits. Delay in making such application is a factor to be considered by the court in deciding whether to grant or refuse the application — see Tuan Haji Ahmed Abdul Rahman v Arab-Malaysian

Seterusnya dalam kes Chai Say Fah v Hartanah Aman Sdn Bhd [2015] 6 MLJ 277 Mahkamah Rayuan telah menggariskan elemen-elemen penting dalam permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar: [6] The law requires that a plaintiff to be prepared to prove his case upon a balance of probabilities. Thus, it has been held by the Supreme Court in Fira Development Sdn Bhd v Goldwin Sdn Bhd [1989] 1 MLJ 40;[1989] 1 CLJ 1 SC that: Where judgment is entered on the failure of a defendant to take any of the procedural steps laid down under the Rules of the High Court 1980, the Court has an absolute discretion to set aside the judgment, if necessary, on terms and allow the case to be heard on the merits. Lord Atkin stated clearly the principles in which the Court should act in Evans v Bartlam [1937] AC 473 at 480 in these words: ... The principle obviously is that unless and until the Court has pronounced a judgment upon the merits or by consent, it is to have the power to revoke the expression of its coercive power where that has only been obtained by a failure to follow any of the rules of procedure. In the instant case, the learned Judge did not consider the judgment to be irregular. Mallal’s Supreme Court Practice, 2nd Ed, Vol I at p 84 explains the position where the judgment is regular thus: The discretion will only be exercised if the affidavit supporting the application to set aside discloses facts showing a defence on the merits, or for some very sufficient reason: Bank Bumiputra Malaysia Bhd v Majlis Amanah Ra’ayat [1978] 1 LNS 15; Farden v Richter [1889] 23 QBD 124. A defence on the merits means merely raising only an arguable or triable issue, e.g. contributory negligence in a running down case in White v Weston [1968] 2 QB 647. A judgment in default is not a judgment on the merits: L Oppenheim And Company v Mahomed Haneef [1922] 1 AC 482. As to delay there is no rigid rule that an applicant must satisfy Court that there is a reasonable explanation only when judgment was allowed to go by default. Obviously, the reason, if any, for allowing the judgment and thereafter applying to set it aside is one of the matters to which the Court will have regard in exercising discretion. Clearly, the application should be made promptly and within a reasonable time. But the Court will in a fit case disregard lapse of time: Beale v Mac Gregor [1886]

Berdasarkan kepada prinsip undang-undang terdapat 3 perkara penting yang perlu dipertimbangkan dalam permohonan ini iaitu: a) Samada penghakiman itu dimasukkan secara teratur,; b) Sekiranya teratur, samada pembelaan defendaan mempunyai merit; c) Samada terdapat kelewatan dalam memfailkan permohonan untuk mengenepikan penghakiman ingkar.

Dalam kes ini perakuan ketidakhadiran dan penghakiman ingkar yang telah dimasukkan pada 14.8.2012. Mahkamah berpendapat penghakiman ingkar tersebut adalah teratur memandangkan penyerahan writ saman dan pernyataan tuntutan kepada defendan adalah sempurna dan tidak dijadikan isu dalam permohonan ini.

Defendan sendiri telah mengakui penerimaan saman daripada plaintif. Ini adalah jelas bahawa defendan mempunyai pengetahuan penuh mengenai tindakan mahkamah yang telah dimulakan terhadapanya tetapi abai, cuai dan ingkar untuk memasukkan kehadiran.

Dalam kes Lembaga Kemajuan Tanah Persekutuan (Felda) & Anor v Awang Soh bin Mamat & Anor Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: In the English Court of Appeal case of Shocked & Anor v Goldschmidt & Ors [1998] 1 All ER 372, the major factors to be considered to set aside such default judgment differ from that in Evans v Bartlamin the order of priority and prominence. The reason for the absence of the party at the trial has become the 'predominant consideration' over that of a defence on merit. This can be observed from the judgment of Leggatt LJ when he said: 1) Where a party with notice of proceedings has disregarded the opportunity of appearing at and participating in the trial, he will normally be bound by the decision. 2) Where judgment has been given after a trial it is the explanation for the absence of the absent party that is most important: unless the absence was not deliberate but was due to accident or mistake, the court will be unlikely to allow a rehearing. 3) Where the setting aside would entail a complete retrial on matters of fact which have already been investigated by the court the application will not be granted unless there are strong reasons for doing so 4) The court will not consider setting aside judgment regularly obtained unless the party applying enjoys real prospects of success. 5) Delaying in applying to set aside is relevant, particularly if during the period of delay the successful party has acted on the judgment, or third parties have acquired rights by reference to it. 6) In considering justice between parties, the conduct of the person applying to set aside the judgment has to be considered: where he has failed to comply with orders of the court, the court will be less ready to exercise its discretion in his favour. 7) A material consideration is whether the successful party would be prejudiced by the judgment being set aside, especially if he cannot be protected against the financial consequences. 8) There is a public interest in there being an end to litigation and in not having the time of the court occupied by two trials, particularly if neither is short.

Secara umumnya adalah menjadi tanggungjawab defendan untuk memasukkan kehadiran setelah menerima saman tersebut.

Defendan telah membangkitkan isu-isu dan dakwaan seperti berikut: I. Bahawa defendan telah mendapatkan satu Lesen Pendudukan Sementara atas nama isteri plaintif, Pushpaneela a/p V.N. Suppiah pada tahun 2003 dan jumlah RM 60,000.00 adalah sebagai yuran perkhidmatan untuk mendapatkan lesen menduduki tanah tersebut. II. Bahawa defendan memulangkan RM 30,000.00 kepada plaintif sebagai gantirugi selepas Lesen Pendudukan Sementara tersebut ditamatkan Pihak Berkuasa Negeri pada tahun 2011. III. Bahawa terdapat perjanjian lisan antara anak lelaki defendan, Encik Prakash a/l Maniyam dengan plaintif untuk satu penyelesaian penuh dan muktamad atas jumlah RM 30,000.00. IV. Bahawa perjanjian lisan itu dibuat selepas bayaran wang tunai berjumlah RM30,000.00 pada sekitar selepas Januari 2012 dan sebelum 24.07.2012. V. Bahawa plaintif sepatutnya menarik balik writ saman dan pernyataan tuntutan pada hari sebutan 24.7.2012 yang mana plaintif telah meneruskan dengan memfailkan penghakiman ingkar tanpa pengetahuannya.

Plaintif berhujah bahawa isu-isu dan dakwaan defendan tidak berkaitan langsung dengan fakta-fakta kes plaintif. Meneliti kepada isu-isu yang dibangkitkan oleh defendan, mahkamah mendapati ianya tidak menunjukkan sebarang ciri-ciri pembelaan bona fide dan bermerit memandangkan isu mengenai Lesen Pendudukan Sementara yang disebut oleh defendan adalah berkaitan dengan tindakan yang dimulakan oleh plaintif terhadap defendan. Isu tersebut adalah di antara defendan dan isteri plaintif.

Plaintif telah menjelaskan bahawa isu dalam tindakan ini adalah berkaitan dengan tanah yang berbeza di antara plaintif dan defendan.

Plaintif berhujah bahawa defendan cuba mengelirukan mahkamah dengan mengaitkan kedua-dua isu berkenaan dan menjadikannya sebagai pembelaan. Defendan pula menyatakan plaintif tidak berhak untuk meminta semula jumlah RM 60,000.00 yang telah dibayar kepadanya kerana defendan telah menunaikan perjanjian untuk mendapatkan Lesen Pendudukan Sementara.

Begitupun, tindakan defendan memulangkan RM30,000.00 tersebut kepada plaintif menunjukkan perkara sebaliknya. Sekiranya defendan mematuhi perjanjian berkenaan, mengapa defendan perlu membayar semula separuh daripada bayaran yuran perkhidmatan tersebut? Ini menunjukkan bayaran semula RM 30,000.00 kepada plaintif adalah dibuat untuk urusan yang berbeza.

Plaintif berhujah defendan telah gagal untuk menunaikan perjanjian dengan plaintif dan perlu membayar semula keseluruhan wang RM 60,000.00 yang telah diterima oleh defendan. Oleh sebab itulah, defendan telah memulangkan separuh daripada jumlah wang berkenaan kepada plaintif dan masih berhutang bakinya.

Defendan turut mempersoalkan mengenai bukti bayaran RM 30,000.00 yang diterima oleh plaintif pada 17.8.2015 tetapi defendan sendiri gagal mengemukakan bukti bayaran telah dibuat olehnya antara Januari-Julai 2012.

Plaintif juga berhujah defendan dan anak lelakinya yang telah membuat bayaran kepada plaintif juga gagal untuk menunjukkan sebarang bukti terdapatnya persetujuan untuk penyelesaian penuh atas jumlah RM30,000.00 sepertimana yang didakwa oleh defendan. Defendan hanya membuat bayaran setelah dimaklumkan mengenai penghakiman ingkar yang direkodkan terhadapnya.

Mahkamah bersetuju dengan hujahan plaintif bahawa sekiranya benar plaintif bersetuju untuk menarik balik saman setelah menerima separuh bayaran daripada defendan, defendan sepatutnya memasukkan kehadiran dan seterusnya merekodkan penghakiman persetujuan.

Plaintif berhujah dakwaan hubungan persaudaraan tidak wajar ditimbulkan kerana hubungan itu tidak dapat melawan atau menggantikan penghakiman mahkamah. Dakwaan bahawa defendan mengalami tekanan mental dan emosi juga adalah satu afterthought yang dipertikaikan memandangkan laporan perubatan yang dilampirkan dalam ekshibit MS-7 adalah bertarikh 2.6.2017.

Hakim Mahkamah Rayuan Abdul Malik Ishak (ketika itu) dalam kes Lembaga Kemajuan Tanah Persekutuan (Felda) & Anor v Awang Soh bin Mamat & Anor (supra) memutuskan bahawa: In an application to set aside a judgment in default of appearance by the defendant after trial, different considerations will apply compared to an application to set aside such default judgment before trial. Although the court has an unfettered discretion to grant or refuse an application to set aside a judgment in default of appearance after a trial, there must be some material on which the court can exercise its discretion in favour of the applicant. The predominant consideration is not whether there is a defence on the merits but rather the reason why the defendant had absented itself. If the absence was deliberate and not due to accident or mistake, the court would be unlikely to allow a rehearing. Other relevant factors to be considered in such an application include: i. the defendant's prospects of success in a retrial; ii. the delay in applying to set aside the judgment; iii. the conduct of the defendant; iv. whether the successful party would be prejudiced by the judgment being set aside; and v. the public interest in there being an end to litigation (see para 80); Shocked & Anor v Goldschmidt & Ors [1998] 1 All ER 372 and Buga Singh v Koh Bon Keo [1967] 1 MLJ 16 followed.”

Mahkamah juga mendapati bahawa terdapat kelewatan yang melampau iaitu selama 5 tahun setelah penghakiman ingkar direkodkan terhadap defendan. Tidak ada penjelasan yang munasabah mengapa defendan menunggu begitu lama untuk memfailkan permohonan ini.

Berdasarkan kepada alasan-alasan bahawa penghakiman ingkar adalah teratur, defendan tiada pembelaan bermerit dan permohonan defendan adalah terlalu lewat maka mahkamah memutuskan permohonan defendan ditolak dengan kos. Kos ditetapkan atas kadar RM1,500.00 dibayar oleh defendan kepada plaintif Bertarikh pada 3 haribulan Ogos 2017 tt (ISHAK BIN BAKRI) Hakim Mahkamah Sesyen Shah Alam.