Court DecisionMY-SESS

BB-B53CY-4-12/2022

Mariah Binti Ghazali v Media Mulia Sdn. Bhd (BB-B53CY-4-12/2022)

Sessions Court of Malaysia28 Jun 2024

The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.

Open official source PDF Report an issue

How this case connects

Citations and treatment detected automatically from later judgments and the authorities this decision relies on.

Cited by

Later cases and laws citing this decision

Not yet cited by a later decision.

Authorities cited

Earlier cases and laws this decision relies on

Refers toDEFAMATION ACT 1957Legislation
“KEDUA BERTARIKH 09.08.2022 TERSEBUT ADALAH FITNAH DAN MERUJUK KEPADA PLAINTIF. [57] Peruntukan undang-undang menetapkan terdapat seksyen sebagaimana dibawah bagi pembelaan di bawah Akta Fitnah 1957 (Defamation Act 1957 – Act 286) iaitu: Seksyen 8-Justification In an action for libel or slander in respect of words conta”
Cites[1973] CLJU 146External
“ule, or to convey an imputation on him disparaging or injurious to his office, profession, calling, trade or business.". [88] Dalam kes SYED HUSIN ALI V. SYARIKAT PERCHETAKAN UTUSAN MELAYU BHD & ANOR [1973] CLJU 146; [1973] 1 LNS 146; [1973] 2 MLJ 56 diputuskan: Thus, the test of defamatory nature of a statement is its”
Cites[1977] SHRU 2External
“great mass of right-minded men in the position of the defendant have considered it their duty under the circumstances to make the communication?" In Hasnul bin Abdul Hadi v. Bulat bin Mohamed & Anor [1977] SHRU 2; [1978] 1 MLJ 75, HC, Ibrahim J said: **Note : Serial number will be used to verify the originality of this”
Cites[1989] CLJU 34External
“tive **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 53 response, then the words complained of are defamatory. (See, JB Jeyaratnam v. Goh Chok Tong [1989] CLJU 34; [1989] 1 LNS 34[1985] 3 MLJ 334.) Richard Malanjum J, in an admirable judgment in Tun Datuk Patinggi Hj Ab”
Cites[1995] CLJU 304External
“. (See, JB Jeyaratnam v. Goh Chok Tong [1989] CLJU 34; [1989] 1 LNS 34[1985] 3 MLJ 334.) Richard Malanjum J, in an admirable judgment in Tun Datuk Patinggi Hj Abdul-Rahman Ya'kub v. Bre Sdn Bhd & Ors [1995] CLJU 304; [1995] 1 LNS 304; [1996] 1 MLJ 393 collected and reviewed the relevant authorities upon this branch of”

Show 7 more

Cites[2002] CLJU 333External
“a plaintif-plaintif atau;... **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 73 [53] Sama seperti kes CHEW SEW KHIAN V. SANIBOEY MOHD ISMAIL & ORS [2002] CLJU 333; [2002] 1 LNS 333, Mahkamah meletakkan dua syarat pembuktian bila mana orang yang dikatakan difitnah tidak”
Cites[2011] CLJU 167External
“apatah lagi milik Plaintif. [31] Dalam kes SHARIFUDDIN MOHAMED & ANOR (supra) juga ada menyentuh sebagaimana di bawah: “High Court as reported in Dato Annas Khatib Jaafar v. Datuk Manja Ismail & Ors [2011] CLJU 167; [2011] 1 LNS 167; [2011] 8 MLJ 747 (Berita Harian case) held inter alia as follows: Held, dismissing the”
Cites[2023] CLJU 2468External
“kewangan daripada Artikel Pertama bertarikh 25/7/2022 dan Artikel Kedua bertarikh 9/8/2022 tersebut. [87] Mahkamah merujuk kepada kes THIAGARAJAN S RENGASAMY v. SRI GANES PALANIAPAN [2024] 3 CLJ 607; [2023] CLJU 2468 yang mana diputuskan:- Law on defamation **Note : Serial number will be used to verify the originality”
Cites[2024] CLJU 1140External
“wee Huat & Anor v. Lim Shian Ghee T/A L&G Consultants & Education Services [2009] 4 CLJ 113; [2009] 1 MLRA 392; [2009] 3 MLJ 665;)". [61] Dalam kes KOMARKCORP BERHAD v. THE EDGE COMMUNICATION SDN BHD [2024] CLJU 1140 pula diputuskan: [11] Therefore, based on the above authorities, the plaintiff has to prove the followi”
Cites[2024] CLJU 436External
“Tambahan pula, SP1 sendiri mengaku ia merujuk kepada aktiviti secara berleluasa oleh warga Kemboja di kawasan Parit, Perak. [15] Mahkamah merujuk kepada kes DATO' FOO MING LAM & ANOR v. WEE MENG CHEE [2024] CLJU 436 dalam membuat dapatan sebagaimana dinyatakan oleh YAH: [27] The words complained must be looked at objec”
Cites[2024] CLJU 896External
“PLAINTIF MENGALAMI KERUGIAN/TERKESAN DENGAN “PENERBITAN TERSEBUT” [80] Memetik daripada keputusan YAH MOHAMAD ABAZAFREE MOHD ABBAS H dalam kes NANYQISH LEGACY SDN BHD lwn. ADILA SHARINNI WAHID & ORS [2024] CLJU 896, YAH menyatakan bahawa: [11] Secara amnya undang-undang berkenaan fitnah adalah, secara amnya sesuatu imp”
Follows[1944] AC 116External
“would reasonably, in the circumstances, lead persons acquainted with him to believe that the person referred to by those words was the plaintiff (see p. 110C) Knupffer v. London Express Newspaper Ltd [1944] AC 116 followed. Extrinsic evidence may go to show that a given statement, considered to be defamatory, was thoug”

Auto-detected from judgment text; not a substitute for a citator check.

Content

1 DALAM MAHKAMAH SESYEN PETALING JAYA DALAM NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN WRIT SAMAN NO – BB-B53CY-4-12/2022 ANTARA MARIAH BINTI GHAZALI [IDENTITY CARD NO.: 750615715022] [TETUAN MAZLAN & ASSOCIATES] …PLAINTIF DAN MEDIA MULIA SDN. BHD [BUSINESS REGISTRATION NO.: 1292311] [TETUAN RAJA RIZA & ASSOCIATES] …DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN (KEPUTUSAN SELEPAS BICARA PENUH DENGAN SAKSI) LATARBELAKANG Ini adalah Rayuan yang difailkan oleh Perayu/Plaintif melalui Notis Rayuan di Lampiran 45 di mana Plaintif merayu terhadap keseluruhan keputusan HMS bertarikh 28hb June 2024 yang menolak tuntutan Plaintif dengan kos dibenarkan RM20,000.00 TUNTUTAN PLAINTIF [1] Plaintif ialah seorang pengusaha perniagaan ternakan ikan sungai dan juga merupakan pemilik tunggal bagi Marzamri Resources (No. Pendaftaran: 202003019549) yang beralamat di Lot 8487, Kampung Bidara, Bukit Chupak, 32800 Parit, Perak. [2] Defendan merupakan sebuah syarikat penerbitan akhbar yang mempunyai milikan terhadap akhbar Utusan Malaysia, akaun Facebook di bawah nama Utusan Online dan portal laman sesawang www.Utusan.com.my. [3] Pada 25 Julai 2022, Plaintif mendapati daripada beberapa individu bahawa terdapat beberapa penyiaran dan/atau penerbitan yang mencemarkan dan/atau berbaur fitnah yang merujuk kepada Plaintif melalui bangsal dan sangkar ikannya. [4] Pada 25 Julai 2022, Defendan telah menyebabkan satu penyiaran dan/atau penerbitan atas talian dibawah nama Utusan Online di aplikasi Facebook. Penyiaran tersebut adalah seperti berikut:- “UTUSAN ONLINE 25 July at 7.21 Penggunaan perut ayam sebagai makanan ikan membolehkan mereka menjimatkan kos tetapi ini menyebabkan pencemaran sungai dan bau yang busuk http://www.utusan.com.my/nasional/2022/07/warga-kemboja-kuasai-pasaranikan-airtawar/?fbclid=IwAR2hWRMZhUNWN8XTw_www7crHWkIi909O pBWOsmteh9ViN_j48y6KmFL1Q (gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif) 640 reactions 211 comments 51 shares” [5] Pautan yang terkandung dalam penyiaran itu membawa kepada lama sesawang www.Utusan.com.my yang mana Defendan pada tarikh yang sama telah menyebabkan satu penyiaran dan/atau penerbitan satu artikel seperti berikut:- “WARGA KEMBOJA KUASAI PASARAN IKAN AIR TAWAR (Gambar sangkar ikan milik Plaintif) SANGKAR ternakan ikan patin yang diusahakan warga Kemboja di Sungai Perak ketika tinjauan di Parit, baru-baru ini. – UTUSAN/AIN SAFRE BIDIN Oleh SAYED HISHAM IDERIS, 25 Julai 2021, 7.21am “PARIT: Penternak ikan dalam sangkar Sungai Perak sekitar daerah Perak Tengah terutama di Parit, tertekan dengan kehadiran semakin ramai warga asing dari Kemboja yang menternak dan menguasai pasaran ikan air tawar daerah ini. Bercakap kepada Utusan Malaysia, seorang penternak ikan yang enggan namanya disiarkan berkata, warga Kemboja yang tinggal menyewa rumah penduduk di beberapa buah kampung di sini, mengusahakan ternakan ikan sangkar seperti patin, tilapia dan baung. Katanya, kegiatan itu sebenarnya sudah lama bermula namun penguasaan mereka semakin ketara sejak kebelakangan ini apabila semakin ramai warga Kemboja tinggal di situ. Guna perut ayam sebagai makanan ikan Katanya, penternak warga Kemboja berupaya menawarkan harga ikan lebih rendah kerana dapat menjimatkan kos disebabkan operasi yang tidak mengikut syarat ditetapkan dengan cara memberi ikan makan perut ayam berbanding penternak tempatan yang menggunakan pallet. “Penggunaan perut ayam sebagai makanan ikan membolehkan mereka menjimatkan kos berbanding menggunakan pallet sepertimana penternak tempatan tetapi ini menyebabkan pencemaran sungai dan bau yang busuk. “Dengan cara itu, mereka boleh menjual ikan pada harga rendah contohnya ikan patin RM15 sekilogram oleh penternak tempatan tapi mereka jual serendah RM11 sekilogram. “Malah mereka pernah ‘pancung’ pelanggan saya dari Temerloh kerana menawarkan harga ikan yang lebih rendah berbanding yang saya tawarkan. “Saya hanya sempat menjual kepada pembeli dari Temerloh itu selama dua bulan, selepas itu pelanggan saya itu membeli pada penternak Kemboja yang menawarkan harga lebih murah,” katanya. Menurutnya, warga Kemboja tinggal di beberapa buah kampung di sini dan menjalankan ternakan ikan sangkar antaranya di Kampung Bidara, Bukit Chupak, Padang Kangar, Tanjung Dedalu, Sadang, Kampung Selboh, Kampung Tengah malah hingga di Kampung Mandah di Daerah Kuala Kangsar. Semakin hari semakin ramai Katanya, kehadiran warga Kemboja semakin bertambah sejak kebelakangan ini dan semakin ghairah mencari kekayaan dengan menternak ikan sangkar. Jelasnya, mereka menyewa rumah penduduk kampung di tepi sungai dan memujuk pemilik tanah untuk membenarkan mereka mengusahakan ternakan ikan sangkar di sungai. “Pada awalnya mereka datang tidak ramai dan mengusahakan ternakan ikan sangkar. Apabila keadaan aman damai, maksudnya tiada sebarang operasi pihak berkuasa terhadap mereka sebagai rakyat asing, mereka mengajak saudara mara dan rakan-rakan di kampung mereka di Kemboja untuk bekerja dengan mereka” “Mereka yang datang ini masuk ke negara ini sebagai pelancong, bukan sebagai pekerja. Lama kelamaan jika tiada sebarang penguat kuasaan dijalankan, mereka panggil lagi saudara dan rakan-rakan mereka di Kemboja, ini menyebabkan jumlah mereka semakin ramai. “Namun di sini mereka tidak tinggal secara beramai-ramai, satu kampung mungkin dua atau tiga keluarga tetapi mempunyai rangkaian atau hubungan dalam ternakan ikan dalam sangkar di kampung-kampung lain,” katanya. Katanya, warga Kemboja ini menjalankan perniagaan di pasar minggu di daerah ini selain menjual sayur dari rumah ke rumah penduduk kampung di daerah ini. “Mereka mengawal harga ikan air tawar di Perak Tengah kerana menawarkan harga yang rendah. “Apa yang membimbangkan, kaedah ternakan yang tidak mengikut peraturan ditetapkan mencemar Sungai Perak. Umpamanya mereka membuang guni bekas perut ayam ke dalam sungai sehingga pernah berlaku bot nelayan hampir terbalik akibat guni tersangkut pada enjin bot,” katanya. Sumber itu berharap pihak penguat kuasa menjalankan operasi menahan warga Kemboja yang melanggar peraturan masuk ke negara ini kerana percaya ramai di antara mereka yang tinggal melebihi tempoh masa ditetapkan. Kumpul kekayaan, beli tanah penduduk Selain menguasai pasaran ikan air tawar di Perak Tengah, penduduk tempatan bimbang warga Kemboja mengambil kesempatan membeli tanah penduduk kerana mereka mempunyai wang yang banyak hasil ternakan ikan di Sungai Perak. Seorang penduduk tempatan yang enggan namanya disiarkan berkata, tidak diketahui secara jelas sama ada terdapat tanah penduduk yang telah dibeli oleh warga Kemboja namun apa yang menjadi kemusyikilan adalah ada warga Kemboja di sini yang dilihat membina rumah. Katanya, jika tanah yang diduduki mereka tidak dibeli atau hanya menyewa, bagaimana warga asing itu boleh membina rumah. “Memang ada orang berasal dari Kemboja yang mempunyai kad pengenalan setelah berkahwin dengan rakyat tempatan dan membeli tanah serta membina rumah hasil daripada ternakan ikan sangkar yang mereka jalankan. “Namun ada juga warga Kemboja di sini yang apabila ditanya, mereka kata mereka cuma menyewa rumah penduduk tetapi saya lihat mereka membina rumah baharu. Malahan siap di pasang pagar lagi. Jika cuma menyewa mengapa hendak bina rumah? “Inilah yang membimbangkan kami yang jika dibiarkan mungkin ada tanah dibeli oleh orang asing kerana mereka banyak duit hasil pekerjaan menternak ikan sangkar, boleh beli apa saja,” katanya kepada Utusan Malaysia. Menurutnya, diakui warga Kemboja mempunyai wang yang banyak hasil daripada aktiviti ternakan ikan sangkar selain menjual sayur kepada penduduk di kampung-kampung menaiki motosikal. Katanya, dengan kemampuan kewangan yang mereka miliki, mereka boleh membeli tanah lebih tinggi daripada yang ditawarkan oleh penduduk tempatan. “Sudah ada mereka yang asalnya warga Kemboja namun mempunyai kad pengenalan membeli tanah dan membina rumah besar. Mereka juga mampu membeli kereta secara tunai, juga memiliki lori untuk menghantar ikan kepada pembeli,” katanya. Mampu pandu kereta mahal Menurutnya, kehadiran warga Kemboja di sini tidak seperti warga asing yang lain seperti warga Indonesia yang datang hanya untuk bekerja. Katanya, namun berlainan bagi warga Kemboja yang datang ke sini dan berniaga, mengumpul kekayaan sehingga menjejaskan peluang orang tempatan. “Dari segi sosialnya, mereka ini ada juga yang bergaul dengan penduduk tempatan tetapi tengok status, kalau yang sudah bergelar tauke, jarang bergaul dengan kami. Yang bergaul cuma mereka yang biasa-biasa atau yang bagi yang baru sampai ke sini, kerap nampak mereka di surau, melaungkan azan, tapi apabila sudah kaya nampak egonya. “Saya perhatikan mereka ini mempunyai satu sikap iaitu datang ke sini mencari kekayaan. Mereka datang ke sini tak akan jadi kuli, dia mesti nak jadi tauke, kalau boleh orang tempatan yang kerja dengan dia. “Di sini mereka berpakaian biasa, tapi kalau bercuti, cukup bergaya dari segi pakaian dan bercuti di tempat yang agak mewah. Nampak ‘sengkek’ tapi berduit pakai, pandu kereta mahal seperti Toyota Estima yang dibeli tunai, tak ada hutang,” katanya. – UTUSAN”” [6] Gambar yang digunapakai dalam penyiaran dan/atau penerbitan ini menunjukkan bangsal dan sangkar ikan milik Plaintif. [7] Pada tarikh yang sama juga, terdapat satu artikel akhbar fizikal Utusan Malaysia yang mempunyai artikel yang sama seperti pengataan di perenggan 7 Pernyataan Tuntutan ini dan turut menggunakan gambar yang sama. [8] Pada 9 Ogos 2022, Defendan telah menyebabkan satu penyiaran dan/atau penerbitan di bawah nama Utusan Online di aplikasi Facebook seperti berikut:- “UTUSAN ONLINE” 9 August, at 7.46 Perbezaan harga sumber makanan yang ketara ini membolehkan penternak warga asing menjual ikan ternakan dengan harga sekitar RM10 atau RM11 sekilogram manakala penternak lain yang menggunakan makanan pelet ikan sepenuhnya perlu menjual hasil ternakan sekitar RM15 atau RM16 sekilogram," https://www.utusan.com.my/berita/2022/08/sangkar-ikan-disewa-wargakemboja/?fbclid=IwAR35aMA7WGBIatSAauY8km55D65CIh 6bxn7xmY6VbDN N5hBRh9v7yzrNpPQ (gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif) 484 reactions 304 comments 40 shares” [9] Pada tarikh yang sama juga, Defendan telah menyebabkan satu penyiaran dan/atau penerbitan di bawah nama Utusan Online di aplikasi Facebook seperti berikut:- “UTUSAN ONLINE” 9 August, at 11.05 IPOH: Sangkar-sangkar ternakan ikan yang diusahakan oleh warga Kemboja di Parit di sini mungkin berdaftar atas nama penternak tempatan tetapi disewakan kepada mereka. http://www.utusan.com.my/berita/2022/08/sangkar-ikan-disewa-wargakemboja/?fbclid=IwAR35aMA7WGBIatSAauY8km55D65CIh 6bxn7xmY6VbDN N5hBRh9v7yzrNpPQ Jom follow Utusan Malaysia di FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTER dan TIKTOK https://www.facebook.com/UtusanOnline https://www.instagram.com/utusanonline/ https://twitter.com/UMonline https://www.tiktok.com/@utusanonline (gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif) 93 reactions 63 comments 11 shares” [10] Pautan-pautan yang terkandung dalam kedua-dua penyiaran dan/atau penerbitan bertarikh 9 Ogos 2022 yang dinyatakan di atas membawa kepada lama sesawang www.Utusan.com.my yang mana Defendan telah menyebabkan satu penyiaran dan/atau penerbitan satu artikel seperti berikut:- “SANGKAR IKAN DISEWA WARGA KEMBOJA (gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif) SANGKAR ternakan ikan patin yang diusahakan warga Kemboja di Sungai Perak ketika tinjauan di Parit, baru-baru ini. - UTUSAN/AIN SAFRE BIDIN Oleh WAT KAMAL ABAS 9 Ogos 2022, 7:45 am IPOH: Sangkar-sangkar ternakan ikan yang diusahakan oleh warga Kemboja di Parit di sini mungkin berdaftar atas nama penternak tempatan tetapi disewakan kepada mereka. Pengerusi Jawatankuasa Perladangan, Pertanian dan Industri Makanan negeri, Razman Zakaria berkata, maklumat itu berdasarkan siasatan Cawangan Pembangunan Akuakultur Jabatan Perikanan negeri dan Pejabat Perikanan Daerah Perak Tengah susulan laporan akhbar ini mengenai penternak ikan dalam sangkar warga Kemboja di Parit. Menurutnya, berdasarkan siasatan awal dianggarkan sebanyak empat lokasi penternakan ikan dalam sangkar diusahakan oleh warga asing di Parit melibatkan sejumlah keseluruhan lebih kurang 100unit petak sangkar. “Berikutan itu, Pejabat Daerah dan Tanah Perak Tengah akan menjalankan program Bancian Ternakan Ikan Sangkar di sepanjang Sungai Perak sekitar Dewan Undangan Negeri (DUN) Belanja dan Bota. “Ini untuk mengenal pasti status kebenaran Lesen Menduduki Sementara (TOL) semua projek ternakan ikan untuk tindakan penguatkuasaan selanjutnya. “Jabatan Perikanan negeri juga juga dalam usaha untuk mewartakan Kaedah Perikanan (Akuakultur Perikanan Darat) Negeri Perak. “Pewartaan ini supaya tindakan penguatkuasaan dapat dilakukan ke atas penternak yang menternak ikan tanpa kebenaran dan mengabaikan Amalan Akuakultur Baik dalam menjalankan aktiviti akuakultur di negeri Perak,” katanya kepada Utusan Malaysia. Mengenai persaingan harga jualan ikan yang dipasarkan oleh penternak warga asing yang lebih rendah berbanding harga jualan oleh ikan penternak tempatan, Razman berkata, ikan yang diternak oleh warga asing boleh dipasarkan pada harga yang lebih rendah adalah disebabkan penggunaan perut ayam sebagai sumber makanan utama ikan yang diternak. Katanya, umum mengetahui perut ayam boleh didapati pada harga yang murah dan seterusnya mengurangkan kos operasi ternakan ikan dan menyebabkan mereka mampu untuk menawarkan harga jualan ikan yang lebih rendah. Jelasnya, ini berbeza dengan penternak ikan tempatan yang menggunakan makanan rumusan atau pelet yang mempunyai harga yang lebih tinggi, namun, menjamin penghasilan ikan yang lebih berkualiti, bersih dan suci. “Perut ayam boleh diperoleh dengan harga 80 sen sekilogram manakala harga pelet mencecah RM76 untuk pek bersaiz 20kilogram atau RM3.80 sekilogram. “Perbezaan harga sumber makanan yang ketara ini membolehkan penternak warga asing menjual ikan ternakan dengan harga sekitar RM10 atau RM11 sekilogram manakala penternak lain yang menggunakan makanan pelet ikan sepenuhnya perlu menjual hasil ternakan sekitar RM15 atau RM16 sekilogram,” katanya. Menurutnya, pemborong ikan lebih cenderung mendapatkan ikan dengan tawaran harga yang lebih murah. Katanya, keadaan ini menjadikan penternak tempatan sukar bersaing dalam memasarkan hasil ternakan mereka walaupun kualiti ikan penternak tempatan lebih baik dari segi rasa dan tekstur. “Penggunaan perut dan usus ayam tidak diproses sebagai bahan utama makanan menghasilkan ikan yang kurang kualiti dari segi tekstur dan rasa dimana isi ikan lembik, lebih berlemak dan berminyak apabila dimasak. “Tambahan pula penggunaan perut dan usus ayam secara terus tanpa melalui proses pembersihan dan masak terlebih dahulu adalah diragui dari segi kebersihan kesuciannya. “Amalan ini juga adalah diluar daripada yang disyorkan oleh Jabatan Perikanan yang menekankan Amalan Akuakultur Baik,” katanya. –UTUSAN ONLINE [11] Plaintif menegaskan bahawa penyiaran-penyiaran dan/atau penerbitan-penerbitan di akhbar Utusan Malaysia, akaun Utusan Online di aplikasi Facebook dan portal laman sesawang www.Utusan.com.my seperti yang disebut di atas (“Penerbitan” tersebut), secara individu dan/atau keseluruhannya dan/atau melalui juxtaposition dan/atau alternatifnya, yang ditebalkan dan digarishitamkan secara kronologikal, adalah berunsurkan fitnah (‘Ayat-ayat Tercemar’ tersebut). [12] Dalam pada itu, Penerbitan tersebut secara individu dan/atau keseluruhannya dan/atau melalui juxtaposition dan/atau alternatifnya, yang ditebalkan dan digarishitamkan secara kronologikal telah merujuk kepada Plaintif melalui penggunaan gambar bangsal dan sangkar ikan milik Plaintif. [13] Penyiaran fitnah yang telah diterbitkan dan/atau disiarkan dan/atau disebabkan penyiaran dan/atau penerbitannya oleh Defendan dalam akhbar fizikalnya, Utusan Malaysia, akaun Facebooknya, Utusan Online dan laman sesawangnya, www.Utusan.com.my, pada masa material, ditemani dengan gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif yang mana penyiaran-penyiaran dan/atau penerbitan-penerbitan ini boleh ditonton secara umum dan boleh diakses oleh jutaan rakyat Malaysia, masyarakat sekeliling Plaintif, kawankawan bersama (mutual) Plaintif, kenalan Plaintif, rakan satu industri perikanan dan orang ramai yang merupakan khalayak umum dan pelanggan Plaintif, pelanggan berpotensi dan pelanggan terdahulu Plaintif. [14] Kata-kata yang diadukan dan dirujukkan dalam Penerbitan tersebut, difahamkan untuk membawa maksud bahawa:- a. Plaintif adalah seorang pendatang asing tanpa izin dari negara Kemboja; b. Plaintif melampaui keberadaannya di Malaysia setelah tempoh visa pelancongnya luput; c. Plaintif memujuk dan/atau mempengaruhi penduduk tempatan yang memiliki tanah supaya membenarkan Plaintif mengoperasikan perniagaan perternakan ikan dan/atau akukultur secara haram di tanah penduduk tempatan; d. Plaintif telah mengambil kesempatan dengan membeli tanah penduduk tempatan pada harga yang lebih tinggi daripada harga pasaran setelah menjadi kaya-raya dek perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur haramnya; e. Plaintif menyewa tanah penduduk tempatan untuk menjalankan perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur secara haram; f. Plaintif telah mengajak ahli keluarganya dari Kemboja untuk menetap bersamanya secara haram bagi menjalankan perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur haram; g. Plaintif mengoperasikan perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur secara haram; h. Plaintif mengoperasikan perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur dengan cara yang kotor dan tidak bersih lagi suci melalui penggunaan perut ayam semata-mata berbanding penggunaan pellet. i. Perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur Plaintif secara langsung mencemarkan Sungai Perak; j. Plaintif memotong harga para penternak tempatan dengan mengambil harga yang lebih rendah per kilo berbanding harga pasaran. k. Plaintif telah merencatkan perkembangan industri tempatan bagi penternakan ikan, khalayak umum dan masyarakat sekeliling Parit; l. Plaintif merupakan individu yang sombong dan bongkak dalam komuniti Parit; dan m. Plaintif hidup bermewah-mewahan tetapi tampak miskin dan ‘sengkek’ di mata masyarakat umum. BUTIR-BUTIR MAKNA JELAS DAN BIASA AYAT-AYAT TERCEMAR DAN/ATAU MAKSUD KIASAN (INNUENDO) AYAT-AYAT TERCEMAR DAN/ATAU MELALUI PEMAKAIAN GAMBAR BANGSAR DAN SANGKAR IKAN PLAINTIF SECARA TERUS DAN LANGSUNG DAN/ATAU TIDAK LANGSUNG DAN/ATAU JUXTAPOSITION [15] Ayat-ayat yang dicemari dalam makna jelas dan biasa dan/atau secara alternatif, melalui kiasan, dan/atau secara alternatif, melalui juxtaposition berdasarkan pemakaian gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif dibaca secara individu dan/atau keseluruhan, dan/atau yang ditebalkan dan digarishitamkan bermaksud dan/atau difahamkan bahawa:- a. Plaintif adalah seorang pendatang asing warga Kemboja yang menetap secara haram di Malaysia dan bukannya seorang warganegara Malaysia; b. Plaintif secara haramnya menikmati peluang, sumber-sumber sungai, sumber-sumber tanah dan sumber-sumber semulajadi milik Malaysia sebagai seorang warga asing yang tidak sah; beliau tidak sepatutnya berbuat sedemikian; c. Plaintif selaku pendatang asing tanpa izin telah mengusahakan satu perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur secara haram dengan menggunapakai kaedah-kaedah yang jijik dan kotor serta tidak bersih lagi suci dalam pengoperasian penternakan ikan dan/atau akuakulturnya; d. Plaintif selaku pendatang asing tanpa izin telah mengusahakan satu perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur secara haram dan menyebabkan kemelesetan ekonomi tempatan dalam industry penternakan ikan dan/atau akuakultur; e. Plaintif yang menjalankan perniagaan penternakan ikan dan/atau akuakultur haram lalu memotong harga penternak-penternak lain seolah-olah menutup peluang pendapatan dan/atau periuk nasi mereka dalam penternakan ikan dan/atau akukultur; f. Plaintif adalah seorang yang tidak jujur dan tidak boleh dipercayai dalam persaingan sihat pasaran ternakan ikan tempatan; g. Plaintif adalah seorang yang sombong, takbur dan berlagak dengan masyarakat sekeliling;dan h. Plaintif telah menimbulkan isu pencemaran alam di Sungai Perak. [16] Disebabkan Penerbitan tersebut dan Ayat-ayat Tercemar tersebut dan/atau penyataan-penyataan berunsurkan fitnah bertemankan gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif, reputasi peribadi Plaintif dan namabaik Plaintif telah dicemari dan dirosakkan dengan serius serta mengaibkan dan memalukan Plaintif. [17] Plaintif menegaskan bahawa Ayat-ayat Tercemar tersebut dan/atau penyataan-penyataan berunsurkan fitnah yang diterbitkan oleh Defendan seperti yang tertera diatas adalah:- a. dikira untuk merosakkan dan mencemarkan reputasi Plaintif dengan mendedahkan Plaintif kepada kebencian, penghinaan dan/atau cemuhan; b. diniatkan untuk menurunkan Plaintif dalam tanggapan (estimation) ahli masyarakat yang mempunyai pemikiran yang betul secara umumnya; c. dikira untuk merosakkan dan merendahkan reputasi Plaintif dalam perdagangan, profesion dan/atau perniagaan Plaintif; dan/atau d. diniatkan untuk membawa Plaintif, memandangkan kedudukannya, kehormatan dan integriti, dalam skandal awam, kebencian (odium) dan penghinaan. [18] Dalam pada masa yang sama, Ayat-ayat Tercemar tersebut dan/atau penyataan-penyataan berunsurkan fitnah adalah dikira untuk menyebabkan kerugian kewangan kepada Plaintif selaku penternak ikan atau secara alternatifnya, perniagaan dan/atau perdagangan Plaintif. [19] Disebabkan Penerbitan tersebut dan Ayat-ayat Tercemar tersebut dan/atau penyataan-penyataan berunsurkan fitnah oleh Defendan, Plaintif telah direndahkan dan/atau dirosakkan reputasi peribadi dan perniagaannya, nama baik peribadi dan perniagaannya, dibawa kepada cemuhan dan/atau kebencian awam, dan/atau mengalami kejatuhan air muka/maruahnya serta perdagangannya dan perniagaannya baik di kawasan sekeliling dan/atau di alam maya media sosial. [20] Sejak Penerbitan tersebut diterbitkan, Plaintif kini mengusahakan satu warung makanan di Taiping akibat rasa malu dan rendah diri untuk mengusahakan perniagaan yang sama di Parit dek dikenali sebagai seorang pendatang asing tanpa izin warga Kemboja. PEMBOHONGAN BERNIAT JAHAT [21] Berdasarkan fakta dan butiran yang dinyatakan di atas, Plaintif menegaskan bahawa yang sama juga turut menimbulkan kausa tindakan berasaskan pembohongan berniat jahat (malicious falsehood) terhadap Defendan. [22] Ayat-ayat Tercemar tersebut dan/atau penyataan-penyataan berunsurkan fitnah oleh Defendan adalah palsu, tidak benar dan/atau tidak berasas kerana: BUTIR-BUTIR PEMBOHONGAN a. Plaintif ialah seorang warganegara Malaysia dan bukannya pendatang asing tanpa izin warga Kemboja mahupun pelancong yang melebihi tempoh visa pelancongnya; b. Plaintif menjalankan perniagaan penternakan ikan sungai dan/atau akuakultur yang sah dan berdaftar dengan Suruhanjaya Syarikat Malaysia dan badan berkuasa tempatan; c. Tanah yang diusahakan oleh Plaintif adalah harta pusaka turun temurun daripada ibu kandungnya dan bukannya dibeli dari penduduk tempatan dengan mengambil kesempatan; d. Plaintif menggunakan pellet dalam pemberian makanan kepada ikan ternakan, bukan hanya menggunakan perut ayam semata-mata; e. Plaintif bersaing secara sihat dalam pasaran industri penternakan ikan sungai tanpa memotong harga pasaran; f. Plaintif hanya hidup bersederhana dengan kereta yang dianggap mewah sebagai kenderaan transportasi logistik perniagaannya; dan g. Plaintif tidak menyombong dan/atau berlagak dengan masyarakat sekeliling, malah susur galur keluarga Plaintif yang menetap di kediamannya adalah sejak dari turun temurun menunjukkan tiada isu sombong dan/atau berlagak dengan masyarakat sekeliling. [23] Seterusnya, Ayat-ayat Tercemar tersebut dan/atau penyataan-penyataan berunsurkan fitnah oleh Defendan adalah berniat jahat dan palsu kerana: BUTIR-BUTIR NIAT JAHAT a. Defendan menggunapakai sentimen perkauman dan/atau xenophobism untuk mensensasikan penerbitannya tanpa membuat pengesahan terhadap kebenaran dan/atau keesahan artikelnya yang mempalitkan Plaintif; b. Defendan menggambil dan menerbitkan gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif dari sungai tanpa keizinan dan/atau kebenaran Plaintif; c. Defendan telah menggunakan dan menerbitkan gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif dengan sub-tajuk “SANGKAR ternakan ikan patin yang diusahakan warga Kemboja di Sungai Perak ketika tinjauan di Parit, baru-baru ini” tanpa menemuramah Plaintif dan/atau mendapat pengesahan daripada Plaintif; d. Defendan menimbulkan rasa kebencian terhadap expat dan/atau immigran terutamanya terhadap warga Kemboja dalam kalangan masyarakat Malaysia yang aman damai demi meraih ketipan (clicks) terhadap artikelnya daripada pembaca-pembacanya; e. Setelah diberi peluang oleh Plaintif sendiri melalui aplikasi Facebook untuk Defendan memperbetulkan keadaan, Defendan enggan dan/atau abai untuk membalas ajakan Plaintif untuk berbuat sedemikian; f. Setelah Plaintif, melalui peguamcaranya, Tetuan R. Zulfarhan menghantar satu notis tuntutan untuk memadam Penerbitan tersebut dan membuat satu permohonan maaf, Defendan masih lagi enggan berbuat sedemikian hingga kini; [24] OLEH YANG DEMIKIAN, Plaintif menuntut daripada Defendan:-

Sejumlah RM500,000.00 sebagai jumlah keseluruhan gantirugi umum, teruk dan teladan atau secara alternatifnya;

Gantirugi Umum untuk ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia;

Gantirugi Teruk untuk ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia;

Gantirugi Teladan untuk ditaksirkan oleh Mahkamah yang Mulia;

Satu injunksi untuk menghalang Defendan daripada menerbitkan atau menyebabkan ayat-ayat tersebut dan gambar-gambar atau mana-mana penerbitan yang serupa yang berunsurkan fitnah terhadap Plaintif;

Satu Perintah bahawa Defendan hendaklah memadam dan menarik semula Penerbitan tersebut daripada akaun Facebook Utusan Online dan laman sesawang www.Utusan.com.my dalam tempoh masa empat belas (14) hari dari tarikh Penghakiman dimeterai;

Satu perintah bahawa Defendan hendaklah menerbitkan satu penerbitan permohonan maaf terhadap Plaintif dalam gaya dan bahasa yang dipersetujui oleh Plaintif di muka hadapan akhbarnya, Utusan Malaysia, penyiaran di akaun Utusan Online, dan penyiaran di laman sesawang www.Utusan.com.my dalam tempoh masa empat belas (14) hari dari Tarikh Penghakiman dimeterai;

Faedah pada kadar 5% setahun dikenakan keatas jumlah penghakiman yang dikira dari tarikh penghakiman dimeterai sehingga penyelesaian penuh;

Kos; dan

Relif-relif lain yang difikirkan suaimanfaat oleh Mahkamah yang Mulia PEMBELAAN DEFENDAN [1] Pada setiap masa material, Defendan menerbitkan akhbar-akhbar tempatan termasuk tetapi tidak terhad kepada surat khabar, majalah, buku dan karya-karya sastera termasuk semua jenis pangkalan data elektronik dan digital, portal internet dan multimedia. [2] Defendan juga mempunyai laman sesawang yang dikenali sebagai ‘Utusan Malaysia’ dan akaun Facebook di bawah nama ‘Utusan Online’ (‘Platform-platform Media tersebut’). [3] Pada 25.07.2022, Defendan telah menerbitkan sebuah artikel bertajuk ‘Warga Kemboja kuasai pasaran ikan air tawar’ di laman sesawang Utusan.com.my. [4] Pada tarikh yang sama juga, Defendan telah menerbitkan sebuah artikel bertajuk ‘Warga Kemboja kuasai pasaran ikan air tawar’ di akaun Facebook “Utusan Online” yang berada di bawah kawalan Defendan. [5] Artikel-artikel di atas secara kolektif akan dirujuk sebagai ‘Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 tersebut’. [6] Kandungan Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 tersebut adalah sama. [7] Selanjutnya, pada 09.08.2022 Defendan telah menerbitkan sebuah artikel bertajuk ‘Sangkar ikan disewa warga Kemboja’ di laman sesawang Utusan.com.my. [8] Pada tarikh yang sama juga, Defendan telah menerbitkan dua (2) artikel bertajuk ‘Sangkar ikan disewa warga Kemboja’, di aplikasi Facebook “Utusan Online” di mana penerbitan-penerbitan tersebut telah dimuat naik pada pukul 7.46 pagi (penerbitan pertama) dan 11.05 pagi (penerbitan kedua). [9] Penerbitan pertama yang dimuat naik dengan kapsyen seperti berikut:- “Perbezaan harga sumber makanan yang ketara ini hanya membolehkan penternak warga asing menjual ikan ternakan dengan harga sekitar RM10 atau RM11 sekilogram manakala penternak lain yang menggunakan makanan palet ikan sepenuhnya perlu menjual hasil ternakan sekitar RM15 atau RM16 sekilogram,” http://www.utusan.com.my/…/sangkar-ikan-disewa-warga…// [10] Seterusnya, penerbitan kedua telah dimuat naik dengan kapsyen seperti berikut:- “IPOH: Sangkar-sangkar ternakan ikan yang diusahakan oleh warga Kemboja di Parit di sini mungkin berdaftar atas nama penternak tempatan tetapi disewakan kepada mereka”. http://www.utusan.com.my/berita/2022/08/sangkar-ikan-disewa-wargakemboja/?fbclid=IwAR35aMA7WGBIatSAauY8km55D65CIh 6bxn7xmY6VbD N N5hBRh9v7yzrNpPQ Jom follow Utusan Malaysia di FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTER dan TIKTOK https://www.facebook.com/UtusanOnline https://www.instagram.com/utusanonline/ https://twitter.com/UMonline https://www.tiktok.com/@utusanonline [11] Artikel-artikel di atas secara kolektif akan dirujuk sebagai ‘Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut’. [12] Melainkan terdapat perbezaan di bahagian kapsyen sepertimana yang telah dinyatakan di atas, kandungan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut adalah sama. [13] Defendan mengakui setakat mana Defendan telah menerbitkan Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut di akhbar Utusan Malaysia dan di Platform-platform Media tersebut dan lain-lain pernyataan adalah dinafikan dan Plaintif diletakkan di bawah beban bukti yang kukuh. PEMBELAAN DEFENDAN I Perlindungan Bersyarat Undang-Undang Lazim [14] Defendan selanjutnya memplidkan pada setiap masa yang material, Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut telah diterbitkan di bawah suatu keadaan berpelindungan bersyarat undang-undang lazim (an occasion of common law qualified privilege) yang terpakai bagi pihak-pihak media. [15] Wartawan-Wartawan Defendan, Encik Sayed Hisham dan Encik Kamal bin Abas (“Wartawan-Wartawan Defendan”) mempunyai obligasi undang-undang, moral dan sosial (legal, moral and social obligation) untuk menerbitkan Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut kepada masyarakat umum memandangkan halperkara artikel-artikel tersebut menyentuh kepentingan awam khususnya tetapi tidak terhad kepada isu berkenaan warga Kemboja yang menguasai pasaran ikan air tawar di negeri Perak. [16] Warga Kemboja telah menawarkan harga ikan yang lebih rendah kerana memberi perut ayam sebagai sumber makanan ikan berbanding penternak tempatan yang menggunakan pallet. [17] Hal ini secara tidak langsung telah mengakibatkan pencemaran Sungai Perak. [18] Defendan hanya melaporkan hasil temubual antara penternak ikan yang enggan namanya disiarkan. [19] Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 turut melaporkan hasil temubual Pengerusi Jawatankuasa Perladangan, Pertanian dan Industri Makanan Negeri, Encik Razman bin Zakaria (“Encik Razman”) bagi mendapatkan pengesahan berkaitan aktiviti ternakan ikan air tawar di daerah Parit yang didakwa dikuasai oleh warga Kemboja tersebut. [20] Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut juga bersifat bermaklumat (informative) dan penting untuk diterbitkan kepada orang awam. [21] Kenyataan-kenyataan yang diterbitkan dalam Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 adalah berdasarkan fakta-fakta antara lainnya menyatakan seperti yang berikut:- Butir-butir Menurut Aturan 78 Kaedah 3(2) Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 [1] Bahawa terdapat ramai penduduk warga Kemboja yang menjalankan dan menguasai ternakan ikan sangkar di daerah Perak Tengah, di Parit; ` [2] Bahawa kegiatan penternakan ikan oleh warga Kemboja tidak mematuhi peraturan; [3] Bahawa penternak warga Kemboja dapat menawarkan harga ikan dengan lebih rendah kerana melibatkan kos yang rendah dalam penternakan ikan; dan, [4] Bahawa kaedah ternakan yang tidak mengikut peraturan mengakibatkan pencemaran Sungai Perak akibat daripada pembuangan guni bekas perut ayam ke dalam sungai. [22] Manakala, kenyataan-kenyataan yang diterbitkan dalam Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 adalah berdasarkan fakta-fakta antara lainnya menyatakan seperti yang berikut:- Butir-butir Menurut Aturan 78 Kaedah 3(2) Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 [1] Bahawa kegiatan penternakan ikan oleh warga Kemboja adalah diluar daripada apa yang disyorkan oleh Jabatan Perikanan yang menekankan Amalan Akuakultur Baik; [2] Bahawa hasil siasatan cawangan Pembangunan Akuakultur Jabatan Pertanian Negeri dan Pejabat Perikanan Daerah Perak Tengah mendapati sebanyak empat (4) lokasi penternakan ikan dalam sangkar diusahakan oleh warga Kemboja yang melibatkan lebih kurang serratus (100) unit petak sangkar; [3] Bahawa Pejabat Daerah dan Tanah Perak Tengah akan mengambil tindakan untuk mengenal pasti status kebenaran Lesen Menduduki Sementara (TOL) semua projek ternakan ikan; dan, [4] Bahawa Jabatan Perikanan Negeri akan bertindak dengan mengeluarkan warta Kaedah Perikanan (Akuakultur Perikanan Darat) Negeri Perak. Langkah-langkah yang diambil oleh Defendan untuk mengesahkan fakta [23] Adalah diplidkan bahawa sebelum Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut diterbitkan, wartawan-wartawan Defendan telah mengamalkan langkah-langkah bertanggungjawab menurut etika kewartawanan (responsible journalism) dengan:- a) Meninjau kawasan penternakan ikan air tawar di daerah Parit pada 21.07.2022; b) Menemubual seorang penternak ikan yang enggan namanya disiarkan; dan, c) Menemubual Encik Razman berkenaan siasatan cawangan Pembangunan Akuakultur Jabatan Pertanian Negeri dan Pejabat Perikanan Daerah Perak Tengah. [24] Tiada sebarang perubahan fakta telah dilakukan oleh Wartawan-Wartawan Defendan dalam melaporkan dan menerbitkan Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut. [25] Oleh yang demikian, adalah diplidkan Wartawan-Wartawan Defendan telah mengambil langkah-langkah bertanggungjawab menurut etika kewartawanan (responsible journalism) dalam melaporkan dan menerbitkan Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut. II Ulasan Saksama (‘Fair Comment’) [26] Adalah diplidkan bahawa Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut adalah ulasan saksama berdasarkan fakta dan perihal perkara yang menarik perhatian awam, khususnya tetapi tidak terhad kepada isu berkenaan warga Kemboja yang menguasai pasaran ikan air tawar di negeri Perak. [27] Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 tersebut diterbitkan berdasarkan fakta-fakta berikut:- Butir-butir menurut Aturan 78 Kaedah 3(2) Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 [1] Bahawa terdapat ramai penduduk warga Kemboja yang menjalankan dan menguasai ternakan ikan sangkar di daerah Perak Tengah, di Parit; [2] Bahawa kegiatan penternakan ikan oleh warga Kemboja tidak mematuhi peraturan; [3] Bahawa penternak warga Kemboja dapat menawarkan harga ikan dengan lebih rendah kerana melibatkan kos yang rendah dalam penternakan ikan; dan, [4] Bahawa kaedah ternakan yang tidak mengikut peraturan mengakibatkan pencemaran Sungai Perak akibat daripada pembuangan guni bekas perut ayam ke dalam sungai. [28] Manakala, Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut diterbitkan berdasarkan fakta-fakta berikut:- Butir-butir Menurut Aturan 78 Kaedah 3(2) Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 [1] Bahawa kegiatan penternakan ikan oleh warga Kemboja adalah diluar daripada apa yang disyorkan oleh Jabatan Perikanan yang menekankan Amalan Akuakultur Baik; [2] Bahawa hasil siasatan cawangan Pembangunan Akuakultur Jabatan Pertanian Negeri dan Pejabat Perikanan Daerah Perak Tengah mendapati sebanyak empat (4) lokasi penternakan ikan dalam sangkar diusahakan oleh warga Kemboja yang melibatkan lebih kurang serratus (100) unit petak sangkar; [3] Bahawa Pejabat Daerah dan Tanah Perak Tengah akan mengambil tindakan untuk mengenal pasti status kebenaran Lesen Menduduki Sementara (TOL) semua projek ternakan ikan; dan, [4] Bahawa Jabatan Perikanan Negeri akan bertindak dengan mengeluarkan warta Kaedah Perikanan (Akuakultur Perikanan Darat) Negeri Perak. [29] Selanjutnya, Defendan memplidkan seperti berikut: [1] Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 adalah suatu ulasan terhadap fakta berkenaan dengan penternakan ikan air tawar di negeri Perak; [2] Ulasan yang dibuat bagi Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 adalah berdasarkan fakta yang diperoleh daripada sesi temubual seperti yang dinyatakan di atas; dan, [3] Halperkara bagi Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 melibatkan kepentingan awam. [3] Defendan sekiranya perlu akan bergantung kepada s. 9 Akta Fitnah 1957. III Justifikasi [30] Defendan memplidkan bahawa Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut adalah benar atau sebahagian besarnya benar dari segi kandungan (‘substance’) dan fakta. Defendan memplidkan bahawa:- [1] Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 hanya menyentuh isu penguasaan warga Kemboja dalam penternakan dan perniagaan ikan air tawar yang di negeri Perak. [2] Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut adalah berdasarkan fakta-fakta yang diperoleh daripada temubual bersama penternak ikan yang enggan Namanya disiarkan dan juga Encik Razman. [31] Defendan seterusnya menafikan bahawa Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut membawa makna atau difahamkan untuk membawa erti-erti, maksud, atau sebarang makna atau pengertian yang memfitnah Defendan sepertimana yang diplidkan oleh Defendan di perenggan 16 dan 17 Pernyataan Tuntutan Plaintif. [32] Pada setiap masa material, Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 dan Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut dibuat secara umum dan tidak merujuk kepada mana-mana individu. [33] Artikel-artikel bertarikh 25.07.2022 tersebut adalah berlandaskan fakta-fakta antara lain, seperti berikut:- Butir-butir Menurut Aturan 78 Kaedah 3(2) Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 [1] Bahawa terdapat ramai penduduk warga Kemboja yang menjalankan dan menguasai ternakan ikan sangkar di daerah Perak Tengah, di Parit; [2] Bahawa kegiatan penternakan ikan oleh warga Kemboja tidak mematuhi peraturan; [3] Bahawa penternak warga Kemboja dapat menawarkan harga ikan dengan lebih rendah kerana melibatkan kos yang rendah dalam penternakan ikan; dan, [4] Bahawa kaedah ternakan yang tidak mengikut peraturan mengakibatkan pencemaran Sungai Perak akibat daripada pembuangan guni bekas perut ayam ke dalam sungai. [34] Manakala, Artikel-artikel bertarikh 09.08.2022 tersebut adalah berlandaskan fakta-fakta antara lain, seperti berikut:- Butir-butir Menurut Aturan 78 Kaedah 3(2) Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 [1] Bahawa kegiatan penternakan ikan oleh warga Kemboja adalah diluar daripada apa yang disyorkan oleh Jabatan Perikanan yang menekankan Amalan Akuakultur Baik; [2] Bahawa hasil siasatan cawangan Pembangunan Akuakultur Jabatan Pertanian Negeri dan Pejabat Perikanan Daerah Perak Tengah mendapati sebanyak empat (4) lokasi penternakan ikan dalam sangkar diusahakan oleh warga Kemboja yang melibatkan lebih kurang serratus (100) unit petak sangkar; [3] Bahawa Pejabat Daerah dan Tanah Perak Tengah akan mengambil tindakan untuk mengenal pasti status kebenaran Lesen Menduduki Sementara (TOL) semua projek ternakan ikan; dan, [4] Bahawa Jabatan Perikanan Negeri akan bertindak dengan mengeluarkan warta Kaedah Perikanan (Akuakultur Perikanan Darat) Negeri Perak. [35] Selanjutnya, Defendan turut memplidkan bahawa terdapat alasan-alasan munasabah untuk mengesyaki bahawa terdapat isu-isu yang harus diketengahkan iaitu berkenaan penguasaan perniagaan penternakan ikan air tawar oleh warga Kemboja khususnya di daerah Parit dan Ipoh, Perak. [36] Sehubungan dengan itu, Defendan memplidkan bahawa terdapat alasan yang kukuh serta bermerit untuk siasatan dijalankan berhubung isu yang dinyatakan di atas. [37] Kecuali sebagaimana diakui dan nyata terdahulu daripada ini, Defendan menafikan setiap pengataan yang terkandung dalam Pernyataan Tuntutan Plaintif dan/atau ‘traverse seriatim’. KEPUTUSAN DAN DAPATAN MAHKAMAH [1] Dalam tindakan ini, perbicaraan dijalankan di mana pihak-pihak telah memanggil saksi sebagaimana berikut: a) SP1 – Mariah Binti Gahzali – Plaintif b) SP2 – Mohamad Zamri Bin Ismail – pengusaha penternakan ikan c) SP3 – Samsuriyani Binti Ismail – guru d) SD1 – Ain Safre Bin Bidin – jurugambar e) SD2 – Sayed Mohd Hesham Bin Sayed Idris – wartawan f) SD3 – Kamal Bin Abas – wartawan [2] Setelah meneliti Ikatan Pliding, keterangan saksi-saksi, eksibit-eksibit, hujahan dan otoriti kesemua pihak, atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah menolak tuntutan Plaintif diperenggan 30 (a) hingga (h) dan kos diperenggan (i) adalah kos. [3] Plaintif dalam tindakan ini telah memplidkan bahawa penyiaran-penyiaran dan/atau penerbitan-penerbitan di akhbar Utusan Malaysia, akaun Utusan Online di aplikasi Facebook dan portal laman sesawang www.Utusan.com.my seperti yang disebut di atas (“Penerbitan” tersebut), secara individu dan/atau keseluruhannya dan/atau melalui juxtaposition dan/atau alternatifnya, yang ditebalkan dan digarishitamkan secara kronologikal, adalah berunsurkan fitnah (‘Ayat-ayat Tercemar’ tersebut). [4] “Penerbitan Tersebut” didakwa oleh Plaintif adalah berunsurkan fitnah. Dalam membuktikan perkara ini, beban adalah terletak ke atas Plaintif atas imbangan kebarangkalian dan haruslah bersandarkan peruntukan undang-undang istimewa bagi tindakan sebegini di bawah Akta Fitnah 1957. [5] Mahkamah merujuk kes DATO SERI MOHAMMAD NIZAR BIN JAMALUDDIN V. SISTEM TELEVISYEN MALAYSIA BHD & ANOR [2014] 3 CLJ 560 CA, Abang Iskandar HMR, Mahkamah Rayuan telah membuat keputusan sebagaimana berikut: “The law on defamation is rather trite. The onus lies on the plaintiff to establish, on the balance of probabilities, that the impugned statement that the defendant had published had in fact referred to the plaintiff and that it had got the tendency of bearing a defamatory meaning. There must be publication of the alleged defamatory statement and it is publication as soon as it is published to a third person (seeAyob bin Saub v. TS Sambathamurthi [1989] 1 MLJ 315; [1989] 1 CLJ 152). [6] Bagi membuktikan apa yang diplidkan, Plaintif perlu melepasi tiga

syarat asas yang telah ditetapkan dan diputuskan sebagaimana kes-kes terdahulu. Mahkamah merujuk kepada kes ABU HASSAN HASBULLAH v. ZUKERI IBRAHIM, COURT OF APPEAL, PUTRAJAYA [2018] 3 CLJ 726 yang mana diputuskan: “(2) In a defamation case, the trial judge has a duty to rule on the three essential ingredients of the tort of defamation before he proceeds to decide on the defences pleaded by the defendant in his defence. The trial judge ought to (i) determine if the impugned emails were capable of bearing the defamatory meaning as ascribed in the statement of claim; (ii) examine if the impugned emails referred to the plaintiff and (iii) resolve if the impugned emails were published to a third person. This task was not undertaken by the trial judge herein. The trial judge was selective and had ruled only on certain issues, one of which was not even the subject matter of the plaintiff's complaint. The trial judge had also failed to address the third ingredient of the tort of defamation. His Lordship ought to have evaluated the evidence before making a finding on each and every ingredient of the tort of defamation before going to the defences. (paras 36-39). [7] Oleh demikian, tugas pertama Mahkamah adalah untuk menilai dan menentukan samada ketiga-tiga elemen penting di atas telah dipenuhi oleh pihak Plaintif sebelum Mahkamah beralih kepada pembelaan Defendan.

SAMADA YANG DIADUKAN ADALAH FITNAH TERHADAP PLAINTIF. [8] Mahkamah membuat dapatan bahawa daripada keseluruhan isi kandungan Artikel Pertama bertarikh 25/07/2022 dan Artikel Kedua bertarikh 09/08/2022 tersebut adalah saling berkaitan yang mana berhubung dengan aktiviti penternakan ikan sangkar oleh warga Kemboja di Kawasan Parit, Perak. [9] SP1 sendiri mengaku kegiatan warga Kemboja yang menjalankan penternakan ikan berluasa di kawasan tersebut adalah satu fakta dan ia adalah diketahui umum. Ia bukan satu fakta baru. [10] Apabila disoalbalas oleh pihak Defendan, SP1 bersetuju dengan cadangan Defendan bahawa ia adalah fakta yang benar bahawa penternakan ikan sangkar di Negeri Perak oleh warga Kemboja ini mengamalkan amalan tidak mengikut undang-undang, mencemarkan sungai, harga yang lebih rendah ditawarkan dan warga Kemboja ini telah memonopoli pasaran ikan sangkar di Perak. [11] SP1 sendiri akui dan sahkan bahawa artikel-artikel tersebut hanya mengulaskan fakta-fakta bahkan ia adalah satu kenyataan yang benar. [12] Kes CHONG SWEET HUAT & ANOR V LIM SHIAN GHEE T/A L&G CONSULTANTS & EDUCATION SERVICES [2009] 4 CLJ 113, yang dirujuk oleh Defendan sangat relevan bagi menerangkan perkara ini. Dalam kes tersebut, Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa:- “[71] It is of course presumed in defamation cases, that the matter complained of is untrue and that damage has been caused to the plaintiff. Which means that the burden lies on the other foot – ie, it lies on the defendant to prove:

that the matter complained of is true and

(ii) that it has not caused the plaintiff damage.” [13] Plaintif berhujah bahawa “Penerbitan Tersebut” membawa maksud adalah fitnah kerana menggunakan gambar bangsal dan sangkar ikan yang kononnya adalah milik Plaintif. Pada peringkat ini, Mahkamah mengambil pendekatan untuk melihat “Penerbitan Tersebut” sendiri tanpa merujuk kepada mana-mana gambar atau indikasi bagi menentukan elemen pertama yang dinyatakan. [14] Ujian yang Mahkamah boleh buat adalah bahawa jika dirujuk “Penerbitan Tersebut” secara isolasi (tanpa merujuk kepada apa-apa gambar atau indikasi), dengan makna dan pengakuan SP1, ia adalah satu penyataan benar, betul dan fakta umum. Tambahan pula, SP1 sendiri mengaku ia merujuk kepada aktiviti secara berleluasa oleh warga Kemboja di kawasan Parit, Perak. [15] Mahkamah merujuk kepada kes DATO' FOO MING LAM & ANOR v. WEE MENG CHEE [2024] CLJU 436 dalam membuat dapatan sebagaimana dinyatakan oleh YAH: [27] The words complained must be looked at objectively and this Court must assume that the hypothetical ordinary reader, looking at the said words, has certain characteristics as identified by Heliliah Yusoff J (as her ladyship then was) in Wong Yoke Kong & Ors v. Azmi M Anshar [2003] 6 CLJ 559, where she stated: - "In the treatise Defamation Law, Procedure & Practice by David Price (2nd edn) the claimant must identify what he claims to be the natural and ordinary meanings of words as understood by the ordinary reader. It has been established that this ordinary reader has certain characteristics. However, his most notable attribute is his ability to read between the lines and not to be chained to the literal meaning conveyed by the words. The natural and ordinary meaning therefore includes what might be popularly understood as an innuendo that is something which is insinuated or inferred from the words. Price has also usefully summarised what he termed as principles of construction emerging from the speeches of the House of Lords in the Lewis case as follows:

The natural and ordinary meaning is that which the words convey to ordinary reasonable persons.

The ordinary reader is not avid for scandal but can read between the lines and draw inferences. Ordinary men and women have different temperaments and outlooks. Some are unduly suspicious and some are unusually naive. One must try to envisage people between these two extremes and determine the most damaging meaning that they would put on the words. However, where there are a number of innocent interpretations, the ordinary reader will not seize on the only defamatory one. On the facts of Lewis, it was held that only an unduly suspicious person would have concluded that the plaintiffs had been guilty of fraud simply because the police were investigating their affairs.

The effect of the publication on an ordinary reader is one of impression and the court should be wary of an over-elaborate analysis. The narrow and analytical construction put on words by a lawyer is inappropriate. This is particularly the case in relation to television broadcasts where the visual aspect is important and where a defamatory implication is likely to be conveyed in subtle terms, for example by juxtaposition of material.

It follows from (1) that the meaning the defendant intended to convey is irrelevant for this purpose. The court is concerned solely with the objective test of how the words would be understood. It was therefore no defence for the newspaper in English and Scottish Co-operative to allege that they did not intent to accuse the plaintiff of fraud.

Equally, the way in which the words were in fact understood is irrelevant. No evidence can therefore be adduced of how the words were understood in relation to meaning. The parties cannot, for example, conduct readership surveys in support of their respective cases. However, the way the words were understood is relevant in determining the extent of the injury to the claimant's reputation and witnesses in a defamation claim may therefore give evidence of how they understood the words, but solely for that purpose. The jury must then be directed to engage in the sort of logical game more suited to lawyers and disregard the evidence when determining meaning. They are simply to put themselves in the position of the ordinary reader, ignoring how anyone else has understood the words, and form their own view.

The ordinary reader takes notice of the circumstances and manner of the publication, such as the prominence given to the allegations. Where a particular matter is given prominence in a newspaper it may be assumed that it is one of significance and is therefore more likely to convey a defamatory meaning to the ordinary reader. In English and Scottish Co-operative the prominence given to the article and headline - "False profit return charge against Society" was a matter which could lead the jury to conclude that "false" would have been understood to mean fraudulent rather than merely mistaken. In contrast, words clearly spoken in circumstances where they could not reasonably be understood seriously, for example in jest or vulgar and abusive language in the heat of passion, will not be considered defamatory. However the submission that has occasionally been made on behalf of a newspaper, that nobody takes what they publish seriously, is unlikely to be successful and may have unfortunate consequences in relation to any defence it raises. .... How is this situation dealt with when a judge sits alone without a jury. The English cases often cited is a situation where there is a judge and a jury. Here again the statements of Diplock LJ in the Lewis case are found to be useful where he observed: ... Where, an action for libel is tried by a judge alone without a jury, it is he who has to arrive at a single "right" meaning as "the natural and ordinary meaning" of the words complained of; and with the concentration of functions in a single adjudicator, the need for his distinguishing between meanings which words are capable of bearing and the choice of the one "right" meaning which they do bear disappears, it would be carrying artificially too far, even for the law of libel, to suggest that a judge sitting alone must approach the issue as to the natural and ordinary meaning of the words complained of by asking himself not only the question: "What is the natural and ordinary meaning in which the words would be understood by reasonable men to whom they were published?", but also the further question - "Could reasonable men understand them as bearing that meaning?" ... It is for the judge to rule whether or not any particular defamatory meaning for which the plaintiff contends is one which the words are capable of bearing.... ... Where, however, a judge is sitting alone to try a libel action without a jury, the only question he has to ask himself are, "Is the natural and ordinary meaning of the words that which is alleged in the statement of claim?" And, 'If not, what, if any, less injurious defamatory meaning do they bear?"' [16] “... It is for the judge to rule whether or not any particular defamatory meaning for which the plaintiff contends is one which the words are capable of bearing.... – Mahkamah ini mendapati bahawa “Penerbitan Tersebut” tidak membawa maksud fitnah dalam maksud biasa bahkan ia adalah satu fakta yang benar dan diakui oleh Plaintif sendiri. [17] Ini juga dapat dilihat daripada keputusan YAH dalam kes CHOK FOO CHOO v. THE CHINA PRESS BHD, COURT OF APPEAL, KUALA LUMPUR [1999] 1 CLJ 461 sebagaimana berikut: “It cannot, I think, be doubted that the first task of a court, in an action for defamation, is to determine whether the words complained of are capable of bearing a defamatory meaning. And it is beyond argument that this is in essence a question of law that turns upon the construction of the words published. As Lord Morris put it in Jones v. Skelton [1963] 3 All ER 952 at p. 958: The ordinary and natural meaning of words may be either the literal meaning or it may be an implied or inferred or an indirect meaning: any meaning that does not require the support of extrinsic facts passing beyond general knowledge but is a meaning which is capable of being detected in the language used can be a part of the ordinary and natural meaning of words (see Lewis v. Daily Telegraph Ltd [1963] 2 All ER 151). The ordinary and natural meaning may therefore include any implication or inference which a reasonable reader, guided not by any special but only by general knowledge and not fettered by any strict legal rules of construction, would draw from the words. The test of reasonableness guides and directs the court in its function of deciding whether it is open to a jury in any particular case to hold that reasonable persons would understand the words complained of in a defamatory sense. In my judgment, the test which is to be applied lies in the question: do the words published in their natural and ordinary meaning impute to the plaintiff any dishonourable or discreditable conduct or motives or a lack of integrity on his part? If the question invites an affirmative response, then the words complained of are defamatory. (See, JB Jeyaratnam v. Goh Chok Tong [1989] CLJU 34; [1989] 1 LNS 34[1985] 3 MLJ 334.) Richard Malanjum J, in an admirable judgment in Tun Datuk Patinggi Hj Abdul-Rahman Ya'kub v. Bre Sdn Bhd & Ors [1995] CLJU 304; [1995] 1 LNS 304; [1996] 1 MLJ 393 collected and reviewed the relevant authorities upon this branch of the subject and I would, with respect, expressly approve the approach adopted by him. [18] Pada peringkat ini, Mahkamah membuat dapatan bahawa Plaintif gagal membuktikan elemen pertama ini.

FITNAH TERSEBUT TELAH DISEBARKAN DAN/ATAU DITERBITKAN KEPADA PIHAK KETIGA (PUBLICATION) [19] Dalam pembelaan dan juga hujahan pihak Defendan, Defendan tidak akan mencabar dan/atau mempersoalkan isu terbitan kerana Artikel Pertama bertarikh 25/07/2022 serta Artikel Kedua bertarikh 09/08/2022 tersebut sememangnya diterbitkan oleh Defendan. [20] Oleh demikian, Mahkamah membuat dapatan bahawa emelen kedua ini adalah tidak dipertikaikan.

III

YANG DIADUKAN ADALAH MERUJUK KEPADA PLAINTIF. [21] Daripada keterangan yang ada di Mahkamah, “Penerbitan Tersebut” menyentuh secara terus kepada warga Kemboja yang memonopoli ternakan ikan sangkar di Negeri Perak, khususnya disepanjang sungai Perak dan telah menyebabkan pencemaran sungai. [22] Menurut Plaintif dan sebagaimana dalam Penyataan Tuntutannya, pada 25 Julai 2022, Plaintif mendapati daripada beberapa individu bahawa terdapat beberapa penyiaran dan/atau penerbitan yang mencemarkan dan/atau berbaur fitnah yang merujuk kepada Plaintif melalui bangsal dan sangkar ikannya. [23] Bagaimana isu ini boleh timbul? Mahkamah perlu mengenalpasti elemen ketiga dan ini adalah sangat penting bagi Mahkamah membuat dapatan dalam hal tuntutan Plaintif ini. Pada hemat Mahkamah ini, Plaintif perlu membuktikan dengan jelas bahawa “Penerbitan Tersebut” sememangnya merujuk kepada beliau. [24] Untuk menentukan isu ini, Mahkamah merujuk kepada beberapa kes yang meletakkan ujian (test) bagi mengenalpasti isu ini. Melalui kes SHARIFUDDIN MOHAMED & ANOR v. DATO' ANNAS KHATIB JAAFAR & ANOTHER APPEAL, COURT OF APPEAL, PUTRAJAYA [2016] 3 CLJ 574, Mahkamah telah memutuskan sebagaimana berikut: Held (allowing appeal) Per Zaleha Yusof J delivering the judgment of the court:

There was no reference to the respondent at all in the article. In fact, there was no specific name mentioned. The article merely referred to the management. Any reference to the management could not be taken to mean reference to the respondent singularly as the management comprised several people and not the respondent solely. Furthermore, the construction contract was awarded prior to the appointment of the respondent to the post of Director General of LKIM. Reasonable people who knew the respondent would not come to the conclusion that the article referred to the respondent. (paras 8, 15, 16, 17 & 21)

The words complained of were incapable of bearing any defamatory meaning to the respondent. The ACA report was not within the public domain and not within the sight of ordinary reasonable man. The trial judge fell into error by referring to the ACA report which was an extrinsic evidence and not confining her determination of whether the words were capable of a defamatory meaning by purely looking at the words complained of and/or the passages in the article. (paras 25 & 27)

The appellants were entitled to the protection afforded under the Reynolds privilege. The HCJ rejected the appellants' defence and proceeded to look at the issue of malice. However, the respondent was prevented from raising evidence of express malice when it failed to comply with the requirement of O. 78 r. 3(3) of the Rules of Court 2012 by failing to (i) plead particulars of the specific facts and matters relied on from which an inference of malice could be drawn; and (ii) file and serve a statement of reply to the appellants' defence which clearly pleaded reliance on the defence of qualified privilege. (paras 31, 34, 35 & 36). [25] Plaintif juga sepenuhnya menuntut berasaskan gambar sangkar ikan yang digunapakai oleh Defendan dalam “Penerbitan Tersebut” dan mendakwa dengan tegas bahawa itu adalah sangkar ikan Plaintif. [26] Dalam tindakan ini, SP1 sendiri akui bahawa bukan beliau seorang sahaja yang mengusahakan ternakan ikan sangkar di sepanjang Sungai Perak atau secara khususnya di Perak Tengah Parit. [27] Ini boleh dilihat daripada Pemeriksaan Balas terhadap SP1. SP1 telah dirujuk oleh peguamcara Defendan dengan mukasurat 145, 146, 148, 151, 153, 154, 155, 158, 164 dan 165. SP1 mengaku terdapat bangsal-bangsal lain dan kesemua itu bukan miliknya. SP1 hanya sahkan pada mukasurat 161 adalah bangsal miliknya. [28] Keterangan semasa Pemeriksaan Balas SP1 juga dirujuk sebagaimana berikut: “PD: Saya nak balik kepada soalan saya. Saya cadangkan bahawa di kawasan tersebut saya diarahkan juga bahawa terdapat lebih kurang 20 bangsal yang ada di situ. Setuju atau tidak? SP1: Saya tak pasti PD: Tapi semestinya bukanlah satu sahaja iaitu bangsal Puan, setuju? SP1: Setuju PD: Jadi keterangan yang Puan bagi kan tadi mungkin telah terkhilaf Puan kata ada satu sahaja bangsal dekat area itu tadi? SP1: Ya, betul [29] Bagaimana SP1/Plaintif mengesahkan bahawa gambar yang dirujuk dalam “Penerbitan Tersebut” adalah semenangnya gambar sangkar ikan kepunyaan beliau? [30] SP1 telah mengemukakan geran tanah di muka surat 32 dan menandakan “X” sebagai sangkar ikan Plaintif. Mahkamah sahkan tidak ada pertikaian bahawa Plaintif adalah tuanpunya sangkar ikan. Walaupun begitu, jika dilihat “Penerbitan Tersebut” atau gambar sangkar ikan yang diletakkan bersama “Penerbitan Tersebut”, ia tidak merujuk kepada satu lokasi khusus atau nombor geran tertentu mahupun tanah milik si polan, si polan apatah lagi milik Plaintif. [31] Dalam kes SHARIFUDDIN MOHAMED & ANOR (supra) juga ada menyentuh sebagaimana di bawah: “High Court as reported in Dato Annas Khatib Jaafar v. Datuk Manja Ismail & Ors [2011] CLJU 167; [2011] 1 LNS 167; [2011] 8 MLJ 747 (Berita Harian case) held inter alia as follows: Held, dismissing the plaintiffs claim with costs:

(1)...

(2)... the impugned article further made no reference to the plaintiff at all, to say that it was defamatory of the plaintiff. The alleged complaint was against the management of LKIM of which the plaintiff was the Director General (see para 5). And later on at p. 752, the learned judge says: [6] Looking at the impugned article as a whole and giving the same its natural and ordinary meaning, it remains an alleged complaint against the management of LKIM and not the plaintiff singularly. The plaintiff further conceded in cross examination that these complaints and allegations had to be investigated. [11] The Court of Appeal vide an order dated 25 March 2013 in Court of Appeal Civil Appeal No: W-02-123-2011 upheld and affirmed the above decision. [12] In the New Straits Times case, as reported in Dato' Annas Khatib Jaafar v. The New Straits Times Press (M) Bhd & Ors [2013] 4 CLJ 96, (New Straits Times case) the High Court held at p. 97, held (3) as follows on the reference point:

It is trite that in a defamation action, there must be "publication of defamatory words of and concerning the plaintiff personally". Where this is absent, the action will fail and the defence is bound to succeed and this forms another ground for striking out an action for being an abuse of the court process. In the instant action, a close examination of the NST report revealed that there was no reference to the plaintiff ie, there was no publication of defamatory words of and concerning the plaintiff personally. (para 5) [13] The Court of Appeal had also vide an order dated 11 October 2013 vide Court of Appeal Civil Appeal No: W-02(IM)-22-01-2013 affirmed and upheld the said High Court decision. [14] In Wong Yoke Kong & Ors v. Azmi M Anshar & Ors [2003] 6 CLJ 559; [2003] 4 MLJ 96, it was held inter alia that:

The 'test' to be applied where a plaintiff is not specifically named is whether the words were such as would reasonably, in the circumstances, lead persons acquainted with him to believe that the person referred to by those words was the plaintiff (see p. 110C) Knupffer v. London Express Newspaper Ltd [1944] AC 116 followed. Extrinsic evidence may go to show that a given statement, considered to be defamatory, was thought to refer to the plaintiff. A plaintiff will not need, in every case, to produce witnesses who will actually testify that they felt the article referred to him. It would, of course, be much better if the plaintiff could produce such witnesses (see p. 113B). [15] The question here is whether the person acquainted with the respondent/plaintiff would believe that the person referred to in the impugned article was the respondent/plaintiff. The point is, there was no specific name mentioned in the impugned article but management. [16] To answer that question, it must also be borne in mind that the impugned article talked about suspicion over awards of a contract for the construction of the LKIM Complex and works related thereto to a company by way of direct negotiation nowithstanding that the construction involved no specific expertise. It must also be borne in mind that the construction contract was first awarded in the year 2002; during the tenure of the previous Director General of LKIM and prior to the appointment of the respondent/plaintiff to the said post of Director General of LKIM. This issue was also considered and decided in the Berita Harian case as follows: [5] Those who knew the plaintiff especially members of the Administrative and Diplomatic Service, would know the report referred merely to a complaint to the Anti-Corruption Agency ('ACA'). Further they would be aware when the plaintiff took over as Director General of LKIM and that the matters referred to in the impugned article were before his appointment. The impugned article further makes no reference to the plaintiff at all, to say that it is defamatory of the plaintiff. The alleged complaint is against the management of LKIM of which the plaintiff was the Director General... [17] We agree with the appellants/defendants submission that reasonable people who know the plaintiff/respondent would not come to the conclusion that the impugned article referred to the plaintiff/respondent for the same reason as in the Berita Harian case that the matters reported in the impugned article occurred before his appointment as Director General of LKIM. [32] Samada “…lead persons acquainted with him to believe that the person referred to by those words was the plaintiff” mahupun gambar bangsal tersebut merujuk kepada Plaintif, Mahkamah ini membuat dapatan secara negative dan ia tidak merujuk kepada Plaintif atau secara biasa difahami merujuk kepada Plaintif. [33] Mahkamah juga merujuk kepada dapatan Mahkamah di atas berhubung bahawa “…there must be "publication of defamatory words of and concerning the plaintiff personally." [34] Plaintif dalam tindakan ini adalah MARIAH BINTI GHAZALI. Plaintif menuntut kerugian atas dasar tort fitnah terhadap dirinya sendiri, secara terus (personal injury). Oleh itu, Plaintif perlu membuktikan bahawa "publication of defamatory words of and concerning the plaintiff personally”. [35] Dalam keterangan SP1, beliau mengaku bahawa gambar sangkar ikan dalam “Penerbitan Tersebut” adalah sangkar ikan beliau. Dalam masa yang sama, SP1 menegaskan bahawa beliau adalah warganegara Malaysia, bukannya warga asing. SP1 juga memberi keterangan bahawa beliau merupakan pemilik tunggal bagi Marzamri Resources yang mengusahakan penternakan ikan-ikan sungai di alamat Lot 8487, Kampung Bidara, Bukit Chupak, 32800 Parit, Perak. [36] Semasa Pemeriksaan Balas terhadap SP1, SP1 bersetuju bahawa bahawa bangsal dan juga sangkar tersebut yang dipaparkan di muka surat 1,2,12,60 dan 61, bundle B dalam Ikatan Dokumen (artikel yang dirujuk) tidak mempunyai sebarang logo Marzamri Resources ataupun wajah SP1 ataupun tanda perniagaan malah tiada gambar SP1 di situ. [37] SP1 juga memberik keterangan berikut: PD: Rujuk muka surat 76, Bundle B iaitu ID5. Soalan yang sama ada tak sebarang tanda di gambarajah ini yang boleh mengaitkan pembaca untuk membuat rujukan kepada Puan? Adakah wajah Puan, adakah nama Puan, adakah logo Syarikat ada papar dalam gambarajah ini? SP1: Tiada PD: Puan, jawab soalan saya sahaja. Kalau tak setuju tak pe. Boleh buat penerangan nanti. Saya nak bawa Puan kepada article yang menjadi asas tindakan Puan. Rujuk muka surat 1, Ikatan dokumen yang sama. Soalan saya, dalam article ini boleh tak Puan tunjukkan di mana dinyatakan nama Puan? SP1: Tiada nama saya di sana PD: Bagaimana pula dengan nama perniagaan Puan Marzamri Resources, ada tak? SP1: Tidak PD: Bagaimana pula dengan wajah Puan, ada tak? SP1: Tidak PD: Itu muka surat 1. Muka surat 2 hingga 11, boleh tunjuk kepada Mahkamah dalam article ini tiada nama Puan. Setuju? SP1: Setuju PD: Tiada nama Marzamri Resources, setuju? SP1: Setuju PD: Tiada wajah, Puan? SP1: Setuju PD: Dan tiada mana-mana rujukan terhadap puan, setuju? SP1: Setuju PD: Saya nak bawa Puan kepada muka surat 12 hingga 19. Ini merupakan article yang kedua yang menjadi asas tindakan Puan, Betul? SP1: Betul PD: Setuju tak dengan cadangan saya soalan yang sama dalam article yang tertera salam muka surat 12 hingga 19 ini puan tiada dinamakan, Betul? SP1: Betul PD: Wajah Puan tidak ada di situ? SP1: Betul PD: Nama Syarikat juga Marzamri Resources juga tidak ada di situ? SP1: Betul PD: Soalan yang sama maka dengan itu tiada rujukan terhadap Puan, setuju? SP1: Setuju PD: Dalam article-article yang saya rujuk tadi iaitu daripada muka surat 1 hingga 11 dan 12 hingga 19 tiada rujukan yang dilakukan terhadap mana-mana individu ataupun perniagaan, setuju? SP1: Setuju [38] SP1 sendiri setuju bahawa jika tidak dirujuk kepada gambar, artikel tersebut tidak dapat dikaitkan dengan Plaintif atau memfitnah Plaintif. Keterangan penting ini dikemukakan semula sebagaimana berikut: PD: Article. Saya tak cakap gambarajah. Article tersebut kita asingkan dulu, tidak merujuk Puan tidak memaparkan gambar Puan tidak menamakan Puan tiada logo ataupun nama Syarikat diterbitkan dalam article tersebut. Article tersebut tidak merujuk pada Puan dan tidak memfitnah Puan sama sekali. setuju? SP1: Setuju [39] Oleh itu, SP1 sendiri setuju bahawa tiada apa-apa indikasi yang merujuk bangsal dan sangkar ikan yang ada dalam gambar “Penerbitan Tersebut” sebenarnya merujuk kepada Plaintif. Plaintif juga setuju artikel dan “Penerbitan Tersebut” secara sendiri tidak merujuk dan menfitnah beliau. [40] Mahkamah membuat dapatan bahawa sememangnya jelas dan tidak dapat dinafikan bahawa tiada dalam mana-mana “Penerbitan Tersebut” atau gambar yang dirujuk merujuk kepada Plaintif tetapi jelas merujuk kepada “penternak ikan Warga Kemboja”. Plaintif bukan warga Kemboja. Jadi ia bukan merujuk kepada Plaintif secara personal ("publication of defamatory words of and concerning the plaintiff personally”). [41] Dalam keterangan SP2 (Suami kepada Plaintif), beliau juga bersetuju dengan cadangan pihak Defendan bahawa gambar bangsal dan sangkar ikan yang dirujuk tidka mempunyai nama Plaintif, gambar Plaintif, logo perniagaan Plaintif (sedangkan SP2 akui perniagaan Marzamri Resources ada logo) atau mana-mana dalam artikel tersebut merujuk kepada Plaintif. [42] SP2 juga mengesahkan sebagaimana keterangan berikut: PD: Setuju dengan cadangan saya bahawa kandungan article-article yang saya rujuk tadi merujuk kepada warga Kemboja, setuju tak? SP2: Setuju PD: Dan ianya bukan merujuk kepada Plaintif atau pun Marzamri Resources, setuju? SP2: Setuju PD: Dan setuju tak dengan cadangan saya bahawa article-article tersebut hanya merujuk kepada warga Kemboja yang menjalankan operasi mereka dengan tidak menurut SOP yang telah ditetapkan oleh pihak berkuasa, setuju? SP2: Setuju PD: Article-article ini juga tidak menuding jari kepada Plaintif dengan menuduh bahawa mereka tidak menjalankan operasi mengikut syarat yang ditetapkan, setuju? SP2: Setuju [43] Isu tuanpunya bangsal dan sangkar ikan ini juga menjadi pertikaian dan telah menimbulkan percanggahan keterangan diperingkat saksi-saksi Plaintif sendiri. [44] Mahkamah merujuk isu ini dengan merujuk kepada keterangan SP2 apabila SP2 dirujuk kepada komen beliau dalam facebook yang menyatakan “Utusan Online ini sangkar saya” sehingga” Ini Fitnah!!!!”. Beliau akui itu kenyataan beliau. Itu sangkar beliau. Beliau yang uruskan sangkar ikan. Tetapi apabila ditanya kenapa bukan beliau yang menyaman Defendan, beliau tidak dapat menjawab dengan tegas kenapa beliau tidak menyaman atas kapasiti sendiri sedangkan dalam komen Facebook sebagaimana di mukasurat 42 Ikatan Dokumen Bersama, SP2 menulis “…ini sangkar sy, sy akan ambil tindakan pd penulis dan utusan online. Ini fitnah!!!”. [45] Pihak Plaintif memanggil pula SP3 yang mana memberi keterangan telah kenal lama dengan Plaintif malah kenal lebih lama dengan SP2 daripada SP1 sendiri. Sepanjang keterangan SP3, beliau sahkan itu adalah gambar bangsal Plaintif (SP1) kerana pernah pergi membeli ikan disangkar Plaintif. Keterangan SP3 sebagaimana berikut: PD: Bagaimanakah gambar ini merujuk kepada Plaintif SP3: Gambar sangkar itu merujuk kepada Plainitf sebab saya kenal sangkar Plaintif sebab saya pernah melihat pernah pergi di sangkar tersebut. [46] Pertama sekali, berhubung keterangan SP3 ini, Mahkamah membuat dapatan bahawa keterangan SP3 ini tidak menyokong kes Plaintif. SP3 memberi keterangan ini tanpa menyatakan sebab atau bagaimana beliau boleh camkan sangkar ikan dan bangsal Plaintif sedangkan sangkar Plaintif tidak ada beza dengan sangkar-sangkar lain yang ada di Kawasan itu samada dari segi rupa, warna, bentuk dan sebagainya. [47] Keterangan SP3 juga bercanggah. Pada satu masa SP3 sangat tegas menyatakan bahawa itu sangkar ikan dan bangsal Plaintif sedangkan apabila dirujuk dengan komen SP2 dalam facebook utusan online, SP3 setuju bahawa sangkar ikan dan bangsal tersebut milik SP3. [48] Mahkamah merujuk keterangan SP3 sebagaimana di bawah: PD: Rujuk Ikatan dokumen bersama yang Puan tadi telah memberi keterangan bahawa Puan mengenali dokumen-dokumen ini khususnya saya nak bawa Puan ke muka surat 42. Ini adalah Facebook Utusan online di mana salah seorang daripada komen yang telah dilakukan adalah oleh Mohd Zamri Ismail. Kenal tak Mohd Zamri Ismail itu siapa? SP3: Ya, kenal PD: Saya rujuk Puan ke muka surat 42 barisan paling atas. Nampak tak (Dibacakan dari “Utusan Online ini sangkar saya” sehingga” Ini Fitnah!!!!”). Jadi di sini saya cadangkan bahawa keterangan Puan bahawa sangkar ini milik Plaintif iaitu Mariah Binti Ghazali adalah terkhilaf memandangkan Encik Mohd Zamri iaitu suami kepada Mariah Ghazali yang mana Puan sini telah kenal selama 48 tahun telahpun katakan bahawa sangkar itu sebenarnya miliknya. Setuju atau tidak? SP3: Saya setuju [49] Oleh demikian, Mahkamah dapati bahawa Plaintif sendiri gagal membuktikan milikan bangsal dan sangka rikan tersebut dan jika benar ia merupakan bangsal dan sangkar ikan Plaintif dan “Penerbitan Tersebut” merupakan satu fitnah, ia tidak sama sekali dibuktikan oleh Plaintif bahawasanya ia merujuk kepada Plaintif. [50] Mahkamah merujuk kepada Gatley on Libel and Slander (12th Edition) yang mana telah menyatakan seperti berikut: “To succeed in an action of defamation the claimant must not only prove that the defendant published the words and that they are defamatory: he must also identify himself as the person defamed. … The question in all cases is whether the words might be understood by reasonable people to refer to the claimant, subject to the qualification that where the words are published to persons who have special knowledge the issue will be decided by reference to what reasonable persons possessing that knowledge would understand by them. … The issue of identification is to be decided on the same principles as those which govern the question of whether the words are capable of a defamatory meaning. Where the claimant is referred to in an indirect way or by implication it will be a question of degree how far evidence will be required to connect the libel with him. At one extreme, if there is a libel on a “Prime Minister” that officer does not need to produce witnesses to testify that they know who he is. At the other extreme, the claimant may only be identifiable by reason of extraneous facts which are not generally known, in which case there is no actionable publication unless it is shown that the words were communicated to persons with such knowledge. Even in the letter type of case, however, it is not enough that the recipients of the statement did understand it to refer to the claimant: the issue is whether reasonable people with their knowledge would so understand it.” [51] Mahkamah seterusnya merujuk kepada kes UMMI HAFILDA ALI V. KETUA SETIAUSAHA PARTI ISLAM SE MALAYSIA (PAS) & ORS [2006] 3 CLJ 252 di mana Mahkamah Tinggi di muka surat 262, perenggan 28 D telah memutuskan bahawa:- “It is essential that the words complained of must refer to the plaintiff and not some other person, real or imaginary”. [52] Dalam kes SHAH LATIFF SDN BHD & SATU LAGI V. KARAM SINGH WALIA & YANG LAIN [2012] 1 CLJ 542 pula, Mahkamah Tinggi di muka surat 559-560 di perenggan F telah memutuskan seperti berikut:- “Terdapat dua cara bagi membuktikan identiti. Ianya seperti berikut: a. Dengan kemukakan saksi-saksi untuk memberi keterangan mengenai penyataan yang menjadi persoalan yang membawa maksud atau kefahaman bahawa penyataan-penyataan tersebut merujuk pada plaintif-plaintif atau;... [53] Sama seperti kes CHEW SEW KHIAN V. SANIBOEY MOHD ISMAIL & ORS [2002] CLJU 333; [2002] 1 LNS 333, Mahkamah meletakkan dua syarat pembuktian bila mana orang yang dikatakan difitnah tidak dinyatakan dengan jelas Syed Ahmad Helmi HMT menyatakan - There are two ways of proving identity, namely:

by the calling of witnesses to testify that readers of the impugned article would understood the words appearing therein to refer to the

Plaintiff; or

an ordinary reader reading the article would reasonably understood the words to refer to him. [54] Oleh demikian, jika benar – siapakah yang terkesan dan terkilan secara terus dengan “Penerbitan Tersebut”? Mahkamah membuat dapatan bahawa Plaintif telah gagal membuktikan elemen identity dan perkataan-perkataan yang diadukan adalah merujuk kepada plaintif. [55] Secara keseluruhannya, Mahkamah membuat dapatan bahawa pihak Plaintif gagal membuktikan (selain elemen penerbitan) 2 lagi elemen pentingh dalam tuntutan ini. [56] Secara alternative, jika sekiranya Plaintif didapati berjaya membuktikan elemen-elemen penting ini (yang mana dinafikan), beban kembali kepada Defendan untuk membela tuntutan Plaintif tersebut. iv) SAMA ADA PEMBELAAN-PEMBELAAN PERLINDUNGAN BERSYARAT, ULASAN SAKSAMA DAN JUSTIFIKASI ADALAH TERPAKAI TERHADAP DEFENDAN SEKIRANYA ARTIKEL PERTAMA BERTARIKH 25.07.2022 SERTA ARTIKEL KEDUA BERTARIKH 09.08.2022 TERSEBUT ADALAH FITNAH DAN MERUJUK KEPADA PLAINTIF. [57] Peruntukan undang-undang menetapkan terdapat seksyen sebagaimana dibawah bagi pembelaan di bawah Akta Fitnah 1957 (Defamation Act 1957 – Act 286) iaitu: Seksyen 8-Justification In an action for libel or slander in respect of words containing two or more distinct charges against the plaintiff, a defence of justification shall not fail by reason only that the truth of every charge is not proved if the words not proved to be true do not materially injure the plaintiff's reputation having regard to the truth of the remaining charges. Seksyen 9-Fair comment In an action for libel or slander in respect of words consisting partly of allegations of fact and partly of expression of opinion, a defence of fair comment shall not fail by reason only that the truth of every allegation of fact is not proved if the expression of opinion is fair comment having regard to such of the facts alleged or referred to in the words complained of as are proved. [58] Dalam pembelaan Defendan, Mahkamah dapati pihak Defendan telah memplidkan dengan jelas di bawah seksyen apa atau pembelaan mana satu Defendan akan bergantung sepenuhnya dalam membela dirinya. Setiap butir pembelaan telah diplidkan dengan terpeinci. [59] Ini adalah selari dengan keputusan dalam kes Mahkamah Persekutuan melalui kes SYARIKAT BEKALAN AIR SELANGOR SDN BHD V. TONY PUA KIAM WEE [2015] 8 CLJ 477; [2015] 6 MLJ 187, FC, yang mana Mahkamah Persekutuan memutuskan “The Federal Court considered the application of the common law defences in defamation in Malaysia vis-à-vis "Reynolds Privilege" and "Lucas-Box Justification". The Federal Court opined that the public interest element in the defence should not be equated with only journalists or media outlets. It should apply to anyone who publishes or discloses material of public interest in any medium that meets and satisfies the test of responsible journalism. To rely on the Lucas-Box Justification, it cannot be merely argued on submissions, but the Lucas-Box must be appropriately pleaded in the statement of defence. In this case, even though Tony Pua failed the Reynolds Privilege defence, The Federal Court found he succeeded in pleading and proving the Lucas-Box Justification pleaded in his statement of defence. The Federal Court agreed with the Court of Appeal's finding that the impugned words could bear the reasonable meaning ascribed by the respondent. Therefore, the Federal Court agreed with the judgment of the Court of Appeal that the respondent had succeeded in the defence of justification. The Court of Appeal held that a defendant seeking to rely on the defence of justification must make clear the particulars of the case he is seeking to set up and accordingly state clearly and explicitly the meaning that he seeks to justify. [60] Defendan memplidkan ketiga-tiga pembelaan yang ada dengan teliti dan tegas. Dalam kes DATO SERI NIZAR JAMALUDDIN V. SISTEM TELEVISYEN MALAYSIA BHD & ANOR [2014] 3 CLJ 560, di mana Mahkamah Rayuan memutuskan - [19] Under the law, both at common law as well as under our statutory regime, justification provides a complete defence to the defendant in a defamation suit. Under the Defamation Act 1957, such defence resides under s. 8 therein. Learned Justice Zainun Ali JCA (as she then was) had occasion to interpret the said s. 8 and this is what she had said: "In other words, purposive approach is taken in interpreting s. 8 - when for a defence of justification to be upheld, it is not necessary to prove the truth of every word in the statement said to be defamatory. What is relevant is actually the truth of the imputation of the overall statement." (See the case of Chong Swee Huat & Anor v. Lim Shian Ghee T/A L&G Consultants & Education Services [2009] 4 CLJ 113; [2009] 1 MLRA 392; [2009] 3 MLJ 665;)". [61] Dalam kes KOMARKCORP BERHAD v. THE EDGE COMMUNICATION SDN BHD [2024] CLJU 1140 pula diputuskan: [11] Therefore, based on the above authorities, the plaintiff has to prove the following:

the statement was defamatory.

it referred to him and

it was published, communicated to a third party Once proven, the burden then shifted to the defendants to prove any of the defences:

justification or, in other words, the truth of the utterance.

fair comment on a matter of public interest or

that it was made on a privileged occasion. [12] Justification:

12.1 Section 8 of the Defamation Act 1957: "In an action for libel or slander in respect of words containing two or more distinct charges against the plaintiff, a defence of justification shall not fail by reason only that the truth of every charge is not proved if the words not proved to be true do not materially injure the plaintiff's reputation regarding the truth of the remaining charge."

12.2 In an action for libel or slander:

In respect of words containing two or more distinct charges against the plaintiff, a defence of justification shall not fail by reason only the truth of every charge is not proved if the words not proved to be true do not materially injure the plaintiff's reputation having regard to the truth of the remaining charges.

All that is needed to be established is that the impugned defamatory statements are true or substantially true (see Dato Seri Mohammad Nizar bin Jamaluddin v. Sistem Televisyen Malaysia Bhd & Anor [2014] 3 CLJ 560; [2014] 4 MLJ 242, CA).

Justification affords a complete defence against defamation.

12.3 Lucas-Box Justification and Reynolds Privilege

In Lucas-Box v. Associated Newspapers Group PLC & Ors [1986] 1 All ER 177, CA, UK propounded the Lucas-Box Justification defence for defamation by proving the respondent's own reasonable meaning to the impugned words or publication:

If a plaintiff, in its defamation pleadings, ascribes a natural and ordinary meaning to the impugned words, the defendant may then rely on stating in his defence what he alleged was the natural and ordinary meaning of the words complained of and

A defendant in defamation proceedings who wishes to rely on a plea of justification must make the case he is seeking to set up clear and explicit in the particulars of justification and must accordingly state clearly and explicitly the meaning he seeks to justify.

In Reynolds v. Times Newspaper[2001] 2 AC 127, HL: it was propounded by the House of Lords that there are two requirements to qualify for the Reynold privilege:

The publication concerned a matter of public interest; and

(ii) Reasonable and fair steps were taken to gather, verify, and publish the information. Lord Nicholls, sets the factors to consider in responsible journalism:

The seriousness of the allegation: The more serious the charge, the more misinformed the public is, and the individual is harmed if it is false.

(ii) The nature of the information and the extent to which the subject matter is a matter of public concern.

III

(iii) The source of information.

(iv) The steps taken to verify the information.

The urgency of the matter.

(vi) Whether the comment was sought from the appellant.

VII

(vii) Whether the article contained the gist of the appellant's side of the story.

VIII

(viii) The tone of the impugned article, and

(ix) The circumstances of the publication, including the timing. [13] Fair Comment:

13.1 Section 9 of the Defamation Act 1957: "In an action for libel or slander in respect of words consisting partly of allegations of fact and partly of expression of opinion, a defence of fair comment shall not fail by reason only that the truth of every allegation of fact is not proved if the expression of opinion is fair comment having regard to such of the facts alleged or referred to in the words complained of as are proved."

13.2 Dato' Sri Dr Mohamad Salleh bin Ismail & Anor v. Mohd Rafizi bin Ramli [2022] 5 CLJ 487; [2022] 3 MLJ 758, FC reiterates the applicable elements :

The words complained of are comments:

The comments are on a matter of public interest or where it will affect the public so that they may be legitimately interested in it.

The comments are based on true facts and

The comments are ones that a fair-minded person can honestly make based on the facts.

13.3 In fair comment, if the primary facts are true, in the absence of malice and falsehood, fair comment should succeed: Mohd Rafizi bin Ramli v. Dato Sri Dr Mohamad Salleh bin Ismail & Anor [2020] 1 CLJ 498; [2019] 6 MLJ 587, CA. [14] Qualified Privilege:

14.1 Qualified privilege is a defence:

Where the impugned statements were published pursuant to a discharge of legal, social, or moral duty with no ill will or malicious intent.

The recipient of the statements had a corresponding interest in receiving them.

The impugned statements constitute fair comments and are covered under qualified privilege Lord Atkinson in Watt v. Longsden [1930] 1 KB 130: "a privileged occasion is, in reference to qualified privilege, an occasion where the person who makes a communication has an interest or a duty, legal, social, or moral, to make it to the person to whom it is made, and the person to whom it is so made has a corresponding interest or duty to receive it. This reciprocity is essential."

14.2 To discover whether such a duty exists, the following question serves as a good test: "Would the great mass of right-minded men in the position of the defendant have considered it their duty under the circumstances to make the communication?" In Hasnul bin Abdul Hadi v. Bulat bin Mohamed & Anor [1977] SHRU 2; [1978] 1 MLJ 75, HC, Ibrahim J said: "said that statements made on a subject matter in which both the defendant and the persons to whom the statements are made have had a legitimate common interest come under one of the classes of statements published on the occasion of qualified privilege but since the publication was made after the elections the occasion was no longer privileged; the onus of proving that the facts on which the comment is founded are true is on the defendant". [62] Semasa soal Balas SP1, SP1 sendiri akui bahawa artikel dan “Penerbitan Tersebut” adalah berkisar kepada isu warga Kemboja menjalankan aktiviti sangkar ikan di sungai Perak dengan tidak mematuhi undang-undang, mencemarkan sungai, menjual ikan dengan harga yang murah, memberi makan ikan dengan perut ayam dan sabagainya. SP1 akui fakta ini betul dan sedang berleluasa dan memberi impak kepada masyarakat setempat dan nilai pasaran ikan/persaingan dengan warga tempatan. [63] Isu ini bukan yang Plaintif bangkitkan sehingga Defendan datang dan membuat liputan. Ini adalah isu umum. Atas dasar atnggungjawab dan peranan Defendan dalam mencari kebenaran dan memberi kesedaran, Defendan telah hadir ke Kawasan berkenaan dan membuat kajian, temubual dan turun padang bagi memberikan pandangan yang betul dan menyeluruh. [64] Defendan juga telah merujuk kepada pihak berkuasa yang berkenaan berhubung isu ini. Ini adalah langkah-langkah yang wajar dan munasabah yang diambil oleh Defendan sebelum menyiarkan berita dan “Penerbitan Tersebut”. [65] Plaintif memplidkan bahawa “Defendan telah menggunakan dan menerbitkan gambar bangsal dan sangkar ikan Plaintif dengan sub-tajuk “SANGKAR ternakan ikan patin yang diusahakan warga Kemboja di Sungai Perak ketika tinjauan di Parit, baru-baru ini” tanpa menemuramah Plaintif dan/atau mendapat pengesahan daripada Plaintif”. [66] Daripada keterangan saksi-saksi Defendan, Defendan/wakil Defendan tidak pernah kenal Plaintif. Mereka juga hadir bukan untuk tujuan membuat tinjaun terhadap sangkar ikan Plaintif bahkan penulisan dan “Penerbitan Tersebut” tidak merujuk kepada sangkar ikan Plaintif. [67] Plaintif mendakwa Artikel Pertama bertarikh 25/07/2022 serta Artikel Kedua bertarikh 09/08/2022 tersebut adalah palsu sedangkan Plaintif dan saksi-saksi Plaintif sendiri mengesahkan fakta tersebut betul dan sahih, benar dari segi asas dan fakta. [68] “Penerbitan tersebut” dalah berdasarkan maklumat dan temubual dengan penduduk setempat yang terkesan dan juga pihak berkaitan. Mahkamah merujuk keterangan SD2 sebagaimana berikut: PP: Encik Hesham pada 21.07.2022 Encik Hesham bersama dengan beberapa rakan sekerja membuat satu lawatan di Sungai Perak. Setuju atau tidak setuju? SD2: Setuju PP: Dan lawatan itu adalah bertujuankan untuk membuat satu tinjauan berkenaan dengan pengoperasian penternakan ikan. Setuju atau tidak setuju? SD2: Setuju PP: Setuju tak dengan saya semasa lawatan itu En Hesham telah pun menemubual seorang yang enggan dinamakan. Setuju atau tidak setuju? SD2: Setuju PP: Saya juga merujuk kepada soalan 23 dan jawapan dia (jawapan dibacakan). Soalan saya siapa Encik Nordin ini? SD2: Encik Nordin adalah pengerusi Pusat Latihan Kemahiran pertanian di Daerah Perak Tengah atau ringkasnya IGROW. PP: Dan selanjutnya Encik Nordin ini lah yang memperkenalkan Encik Hesham dengan Encik Jamil. Setuju? SD2: Setuju PP: Apakah kelayakan Encik Jamil ini? soalan terbuka. SD2: Dia ketua penternak ikan sangkar di situ. [69] Daripada keterangan dan temubual yang ada sebagaimana dalam transkrip temubual SD2 dalam Ikatan Dokumen Tambahan Defendan, En. Jamil atau En. Nordin tidak pernah memetik nama Plaintif atau perniagaan Marzamri Resources. Plaintif sendiri yang terasa dan berpendapat ia merujuk kepada sangkar ikan dan bangsal beliau dan “Penerbitan Tersebut” merujuk kepada beliau dan akhirnya memfitnah beliau. [70] SD3 juga telah memberi keterangan bahawa sebagai seorang wartawan yang bertanggungjawab, beliau telah menyempurnakan tugasnya dengan telus serta mengesahkan maklumat-maklumat yang diterima sebelumnya dan mendapatkan sumber serta maklumat susulan berkaitan isu yang sama dengan artikel sebelumnya. [71] Mahkamah bergantung kepada butir-butir terpeinci dalam pembelaan Defendan bagi perlindungan bersyarat, ulasan saksama dan justifikasi dan memutuskan bahawa Defendan telah Berjaya membuktikan elemen-elemen dalam pembelaan yang digunapakai dan juag berlandaskan kepada undang-undang di bawah Akta Fitnah 1957. SAMADA PLAINTIF BERJAYA MEMBUKTIKAN WUJUD NIAT JAHAT DIPIHAK DEFENDAN [72] Apabila Defendan telah berjaya membuktikan pembelaannya, beban bukti kemudiannya beralih kembali kepada Plaintif untuk menunjukkan bahawa wujudnya niat jahat (malice). [73] Dalam penyataan tuntutan Plaintif, Plaintif telah memplidkan dan bertegas bahawa wujudnya pembohongan dan niat jahat di pihak Defendan. [74] Dalam kes SUN MEDIA CORPORATION SDN BHD V. THE NIELSEN COMPANY (MALAYSIA) SDN BHD [2020] 7 CLJ 751, di muka surat 760 perenggan 28, Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa: “[28] In order to defeat the defence of qualified privilege, the plaintiff must establish malice on the part of the defendant. The plaintiff has failed to discharge the burden of proving malice on the part defendant.” [75] Mahkamah sekali lagi mengulangi keseluruhan keterangan yang ada di Mahkamah ini dan mendapati bahawa pihak Plaintif gagal membuktikan butir-butir pembohongan dan niat jahat Defendan sebagaimana diplidkan. [76] “Penerbitan Tersebut” tidak lain hanya merujuk kepada fakta yang betul, benar dan disahkan, tidak pernah merujuk kepada Plaintif atau memfitnah Plaintif dan ia adalah atas dasar tanggungjawab Defendan dan wartawan-wartawan Defendan untuk membuat laporan isu sebenar yang terjadi. [77] Laporan tersebut juga telah dibuat dengan baik dan menyeluruh serta turun padang dan mendapatkan pandangan dan pendapat penduduk tempatan yang terkesan/secara langsung ada pengetahuan berhubung isu berbangkit. [78] Tambahan pula, nama Plaintif tidak pernah dipetik atau dilaporkan, “Penerbitan Tersebut” tidak pernah merujuk kepada Plaintif dan Plaintif sendiri sahkan bahawa beliau bukanlah warga Kemboja sebagaimana isu berbangkit berkisar tentang warga Kempoja. [79] Oleh demikian, Mahkamah membuat dapatan bahawa pihak Plaintif gagal membuktikan wujudnya niat jahat atau pembohongan di pihak Defendan. SAMADA PLAINTIF MENGALAMI KERUGIAN/TERKESAN DENGAN “PENERBITAN TERSEBUT” [80] Memetik daripada keputusan YAH MOHAMAD ABAZAFREE MOHD ABBAS H dalam kes NANYQISH LEGACY SDN BHD lwn. ADILA SHARINNI WAHID & ORS [2024] CLJU 896, YAH menyatakan bahawa: [11] Secara amnya undang-undang berkenaan fitnah adalah, secara amnya sesuatu imputasi oleh Defendan akan menjadi fitnah jika kesannya adalah untuk mendedahkan Plaintif, dalam mata masyarakat, kepada kebencian, ejekan atau penghinaan atau untuk merendahkan martabatnya. [81] Plaintif sendiri dalam penyataan saksi dan keterangan di Mahkamah gagal membuktikan apakah kesan dan kerugian yang dialami jika benar “Penerbitan Tersebut” adalah satu fitnah kepada Plaintif. SP1 cuma berkata beliau dipandang rendah oleh masyarakat, dianggap sebagai warga Kemboja yang menjalankan aktiviti tidak mengikut peraturan, malu dan sebagainya. [82] Mahkamah membuat dapatan bahawa itu adalah penyataan dan aduan Plaintif semata-mata tanpa disokong oleh mana-mana bukti dan keterangan. SP1 masih tinggal di tempat yang sama, penduduk setempat memang kenal SP1 dan SP2 sejak berapa lama lagi tidak dan SP1 sendiri sahkan beliau telah lama tinggal di situ bahkan tanah tersebut adalah tanah pusaka. Jadi tidak timbul dakwaan masyarakat setempat berpandangan beliau adalah warga Kemboja yang tinggal melebihi tempoh visa dan sebagaiman sebagaimana diplidkan dalam penyataan tuntutan. [83] SP1/Plaintif gagal memanggil saksi atau memberi keterangan dan bukti berhubung pandangan masyarakat setempat atau keresahan beliau kesan dari “Penerbitan Tersebut”. SP3 juga bukan penduduk di situ. SP3 tidak dapat sahkan apa pandangan orang di situ terhadap SP1. [84] Oleh demikian, secara kesimpulannya, Mahkamah membuat dapatan bahawa Plaintif gagal membuktikan kesan “penerbitan Tersebut” terhadap dirinya bahkan keseluruhan gantirugi umum, teruk dan teladan yang dipohon adalah tidak dibuktikan dan tidak layak dibenarkan. [85] Bagi kesempurnaan, Mahkamah membuat dapatan bahawa Plaintif telah gagal untuk membuktikan kes mereka terhadap Defendan. Merujuk kepada kes ABDUL AZEEZ ABDUL RAHIM v. LIM GUAN ENG, COURT OF APPEAL, PUTRAJAYA [2023] 9 CLJ 513 aladah diputuskan sebagaimana berikut: Thus, the respondent have failed to prove one of the most crucial elements in the defence of fair comment as recently restated by the Court of Appeal in the case of Raja Syahrir Abu Bakar & Anor v. Manjeet Singh Dhillon & Other Appeals [2019] 4 CLJ 301; [2020] 3

Mlj 482:

the impugned statements were comments or opinions which were based on true facts;

(ii) the comments or opinions were regarding matters of public interest; and

III

(iii) the comments were made without malice and with genuine concern for the truth. [86] Plaintif telah gagal membuktikan bahawa kedudukan dan reputasi Plaintif telah terjejas di sebabkan tindakan Defendan atau Plaintif mengalami apa-apa kerugian atau kesan dari segi kewangan daripada Artikel Pertama bertarikh 25/7/2022 dan Artikel Kedua bertarikh 9/8/2022 tersebut. [87] Mahkamah merujuk kepada kes THIAGARAJAN S RENGASAMY v. SRI GANES PALANIAPAN [2024] 3 CLJ 607; [2023] CLJU 2468 yang mana diputuskan:- Law on defamation [15] Halsbury's Law of England (4th ed) gives the definition as to what amounts to a defamatory statement as follows: "A defamatory statement is a statement which tends to lower a person in the estimation of right thinking members of society generally or to cause him to be shunned or avoided or to expose him to hatred, contempt or ridicule, or to convey an imputation on him disparaging or injurious to his office, profession, calling, trade or business.". [88] Dalam kes SYED HUSIN ALI V. SYARIKAT PERCHETAKAN UTUSAN MELAYU BHD & ANOR [1973] CLJU 146; [1973] 1 LNS 146; [1973] 2 MLJ 56 diputuskan: Thus, the test of defamatory nature of a statement is its tendency to excite against the Plaintiff the adverse opinion of others, although no one believes the statement to be true. Another test is: would the words tend to lower the Plaintiff in the estimation of right-thinking members of society generally? The typical type of defamation is an attack upon the moral character of the Plaintiff attributing crime, dishonesty, untruthfulness, ingratitude or cruelty. [89] Tuntutan Plaintif adalah tidak berasas, tidak dibuktikan dan dari segi gantirugi yang dipohon (jika tuntutan dibenarkan) adalah terlalu tinggi dan tidak munasabah. [90] Kesimpulannya, setelah meneliti ikatan pliding, keterangan saksi-saksi, eksibit-eksibit, hujahan dan otoriti kedua-dua pihak, atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah menolak tuntutan Plaintif diperenggan 30 (a) hingga (h) Penyataan Tuntutan dan kos. [91] Untuk kos - memandangkan tuntutan Plaintif adalah untuk gantirugi RM500,000.00 dan lain-lain gantirugi dan pembelaan juga adalah bagi membela tuntutan berkenaan, Kos dibenarkan RM20,000.00. [92] Ini adalah satu perbicaraan penuh, dengan saksi dan perjalanan perbicaraan mengambil masa beberapa hari. persediaan (getting up) adalah melibatkan persediaan dokumen dan saksi - bukan penelitian afidavit semata. Skala kos bagi tuntutan selepas bbicara penuh mengikut aturan 59 kaedah 23 - Exceeds RM495,000 but not RM500,000 (RM 3,375 - RM 13,450) Sekian untuk pertimbangan YAH. Disediakan oleh: Sazlina Safie ……………………… Sazlina Bt Safie Hakim Sesyen, Mahkamah Sesyen Sivil 1, Mahkamah Sesyen Petaling Jaya, Selangor. Tarikh :30/8/2024 PEGUAMCARA PLAINTIF: EN. RAJA ZULFARHAN AIMAN BIN RAJA ZAIDI [TETUAN R. ZULFARHAN] PEGUAMCARA DEFENDAN: DATUK M. REZA HASSAN EN. RIYAH HIDAYAT PN. AQILAH BINTI AB RAHMAN [TETUAN RAJA RIZA & ASSOCIATES]

Something wrong on this page?

Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.

Report an issue Request removal

Malaysian judgment

Case metadata

Court: Sessions Court of Malaysia
Decision date: 28 Jun 2024
Case number: BB-B53CY-4-12/2022
Coram: Puan Sazlina binti Safie
Practice area: PLAINTIF MENUNTUT BAGI GANTIRUGI DI BAWAH KASUA TINDAKAN FITNAH BERHUBUNG LAPORAN DI AKHBAR UTUSAN ONLINE OLEH DEFENDAN, PLAINTIF ADALAH WARGANEGARA MALAYSIA, TUANPUNYA KEPADA SATU BANGSAL DAN SANGKAR IKAN DI SUNGAI PERAK- ARTIKEL BERKAIT KEGIATAN WARGA KEMBOJA MENTERNAK IKAN SANGKAR DENGAN CARA TIDAK SIHAT DAN MENCEMAR SUNGAI - GAMBAR BANGSAL DILETAKKAN BERSAMA-SAMA ARTIKEL - SAMADA PLAINTIF BERJAYA MEMBUKTIKAN ARTILE ADALAH MERUJUK KEPADA PLAINTIF DAN MEMFITNAH PLAINTIF
Version: Alasan Penghakiman 1
Published: 29 Aug 2024
Source ID: dec624b1-3ac0-4cd4-b214-e6714003fc6c

Catchwords

PLAINTIF MENUNTUT BAGI GANTIRUGI DI BAWAH KASUA TINDAKAN FITNAH BERHUBUNG LAPORAN DI AKHBAR UTUSAN ONLINE OLEH DEFENDAN, PLAINTIF ADALAH WARGANEGARA MALAYSIA, TUANPUNYA KEPADA SATU BANGSAL DAN SANGKAR IKAN DI SUNGAI PERAK- ARTIKEL BERKAIT KEGIATAN WARGA KEMBOJA MENTERNAK IKAN SANGKAR DENGAN CARA TIDAK SIHAT DAN MENCEMAR SUNGAI - GAMBAR BANGSAL DILETAKKAN BERSAMA-SAMA ARTIKEL - SAMADA PLAINTIF BERJAYA MEMBUKTIKAN ARTILE ADALAH MERUJUK KEPADA PLAINTIF DAN MEMFITNAH PLAINTIF

Parties

MARIAH BINTI GHAZALI - plaintiff - ejudgment_parties
MEDIA MULIA SDN. BHD - defendant - ejudgment_parties

Primary source

Compare this reader text against the official judgment source.

Open source PDF

Content

Catchwords