DA-11B-14-07/2017
High Court of Malaysia26 Apr 2018
The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.
Content
1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI KOTA BHARU DALAM NEGERI KELANTAN DARUL NAIM RAYUAN SIVIL NO: DA-11B-14-07/2017 (Mahkamah Majistret Jeli Guaman Sivil No.: A73KJ-07-03/2017) ANTARA MEK SOM BINTI ISMAIL (Menuntut sebagai benefisiari serta tanggungan dan ibu yang sah kepada MAIZATUL AKMA BINTI MOHD ZAPUAN - Si mati mengikut Seksyen 7 di bawah Akta Undang-Undang Sivil 1956) …. PERAYU/PLAINTIF
1
1.
2
A. RAHIS SDN BHD …. RESPONDEN-RESPONDEN/DEFENDAN-DEFENDAN ALASAN PENGHAKIMAN A. LATAR BELAKANG [1] Pada 15 Julai 2014, kira-kira pukul 3.45 petang di Kampung Lakota, Si mati sedang menunggang motosikalnya bernombor DCK 1262 telah keluar dari simpang dan telah masuk ke jalan utama sebelah 2 kanannya (Kota Bahru-Machang-Gerik) dan telah berlanggar dengan kereta yang dipandu oleh Defendan Pertama/Responden Pertama, bernombor WYN 985. [2] Akibat dari kemalangan ini, Si mati telah mendapat kecederaan parah. Setelah menanggung kesakitan akibat kecederaannya selama 97 hari, Si mati telah meninggal dunia, maka ibunya sebagai penanggung dan benefisiarinya telah memfailkan tuntutan ini di Mahkamah Majistret. [3] Di akhir kes, Majistret telah menolak tuntutannya kerana Si mati didapati cuai 100% oleh Tuan Majistret. Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, Plaintif/Perayu bagi pihak Si mati, telah memfailkan rayuannya ke Mahkamah ini. Setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah ini telah membenarkan rayuan Plaintif/Perayu dengan kos sebanyak RM2,500.00 di mana Defendan/Responden di dapati liabel/bertanggungan sebanyak 60% dan Plaintif/Perayu menyumbang cuai sebanyak 40%. Kuantum adalah kekal sepertimana yang diputuskan secara “provisional” oleh Majistret. [4] Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, Defendan-Defendan/Responden-Responden pula telah memfailkan rayuannya ke Mahkamah Rayuan terhadap keseluruhan keputusan tersebut. [5] Ini merupakan alasan-alasan terhadap keputusan tersebut. 3 B. FAKTA KES [6] Plaintif adalah ibu Si mati dan adalah bertindak bagi pihak Si mati, menuntut sebagai benefisiari serta tanggungan dan ibu yang sah kepada Si mati. Defendan Pertama adalah Pemandu kereta WYN 985 dan Defendan Kedua adalah tuan punya berdaftar kereta tersebut. [7] Pada 15 Julai 2014 di Kampung Lakota, Si mati yang menunggang motorsikal bernombor pendaftaran DCK 1262 telah keluar dari simpang di bahagian atas yang bertanda ‘C’ menurut rajah kasar dan telah masuk ke jalan utama, iaitu Kota Bharu-Machang-Gerik. Adalah menjadi kes Plaintif bahawa setelah Si mati menyeberang dan masuk ke jalan utama tersebut di dalam laluan sahnya, Defendan Pertama yang sedang memandu kenderaan WYN 985 yang berada di laluan dan arah yang sama telah melanggar Si mati daripada belakang. [8] Ekoran daripada kejadian tersebut, pihak Pemandu/Responden Pertama telah membuat Laporan Polis iaitu nombor repot: 000319/14 pada hari itu juga iaitu pada 15 Julai 2014, jam 4.40 petang dan telah dikemukakan. Tiada Laporan Polis dibuat dan dikemukakan oleh pihak Perayu/Plaintif/Si mati. [9] Mengenai Si mati, beliau telah mengalami kecederaan yang serius dan telah meninggal dunia setelah 97 hari selepas kejadian. 4 Justeru itu, pihak Plaintif/Perayu telah menuntut perkara-perkara berikut:
i
Gantirugi Am;
II
(ii) Gantirugi Khas;
III
(iii) Gantirugi kesedihan sebanyak RM10,000.00 kepada setiap Plaintif di bawah Seksyen 7(3A) Akta Undang-Undang Sibil 1956;
IV
(iv) Faedah bagi gantirugi Am pada kadar 5% setahun dari tarikh pengeluaran Writ Saman sehingga tarikh keputusan dikeluarkan;
v
Faedah bagi gantirugi Khas pada kadar 5% setahun dari 15 Julai 2014 sehingga tarikh keputusan hukuman dikenakan;
VI
(vi) Faedah bagi jumlah yang ditetapkan dalam keputusan pada 5% setahun bagi tarikh keputusan dikeluarkan sehingga tarikh pembayaran;
VII
(vii) Kos; dan
VIII
(viii) Lain-lain relif yang Mahkamah fikir patut dan munasabah. C. HUJAHAN PIHAH-PIHAK Hujahan Perayu/Plaintif [10] Perayu/Plaintif menghujahkan bahawa Tuan Majistret telah terkhilaf di dalam keputusannya apabila memutuskan bahawa Perayu/Plaintif tidak layak mendapat gantirugi memandangkan Si mati adalah cuai 100%. 5 [11]
Preamble
Menurut Perayu/Plaintif, SP1 iaitu Pegawai Penyiasat Penyelia telah memberi keterangan bagi pihak Pegawai Penyiasat asal (Inspektor Hamdi bin Haris) yang telah ditukarkan serta-merta ke Sarawak, dan tidak dibantah oleh pihak Defendan. [12] Perayu/Plaintif menghujahkan bahawa dari keterangan SP1, motorsikal DCK 1262 yang ditunggang oleh Si mati telah selamat keluar dari simpang dan telah memasukki jalan utama dan sedang bergerak di dalam keadaan lurus apabila dilanggar dari belakang oleh Responden Pertama/Defendan. Perayu/Plaintif menekankan bahawa kemalangan berlaku bukan di hadapan simpang tetapi jauh selepasnya. Justeru menurut Perayu/Plaintif, Responden/Defendan Pertama adalah cuai dan bertanggungan 100%. [13] Perayu/Plaintif juga menghujahkan bahawa Responden/Defendan Pertama tidak memberi keterangan dan juga tidak mengemukakan saksi-saksinya dan ini melemahkan kes Defendan dan menguatkan lagi kes Plaintif. Justeru Perayu/Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya di atas imbangan kebarangkalian. Hujahan Defendan/Responden [14] Responden/Defendan Pertama menghujahkan bahawa Si mati telah cuai 100% kerana sebagai penunggang motorsikal nombor DCK 1262 Si mati telah tidak berhati-hati dan telah keluar simpang dan masuk ke jalan utama tanpa memastikan bahawa jalan utama adalah bebas daripada kenderaan lain dan selamat untuk berbuat 6 demikian. Akibat daripada itu, Si mati telah melanggar sisi kanan motorkar WYN 985 yang sedang memandu lurus. Disebabkan itulah terdapat kerosakan di sebelah kanan depan kereta WYN 985 dan di sebelah kiri depan motorsikal DCK 1262. [15] Responden/Defendan Pertama juga menghujahkan bahawa Perayu/Plaintif telah gagal membuktikan kecuaian Responden/Defendan Pertama dan justeru itu adalah tidak layak menuntut gantirugi seperti yang dituntut. [16]
Preamble
Menurut Responden/Defendan Pertama lagi, Si mati mempunyai peluang dan tanggungjawab untuk mengelak daripada berlanggar dengan motorkar Responden/Defendan Pertama dan ini gagal dilakukan oleh Si mati. [17] Justeru Perayu/Plaintif adalah tidak layak mendapat apa-apa gantirugi kerana Si mati adalah cuai 100%. D. PRINSIP UNDANG-UNDANG MENGENAI RAYUAN [18] Adalah menjadi undang-undang mantap bahawa Mahkamah ini di peringkat rayuan tidak boleh sewenang-wenangnya mencampurtangan di dalam dapatan Hakim bicara yang mempunyai kelebihan dari segi audio visual melainkan terdapatnya “appealable error” seperti dapatannya adalah bertentangan dengan keterangan-keterangan yang ada dan nyata (goes against the 7 weight of the evidence) atau mengambil kira keterangan atau fakta yang tidak sepatutnya diambil kira. (Misappreciation of facts). [19] Di dalam kes Wong Ngee Yen & Others v. Ng Yoon Thai & Others (1941) 10 MLJ (F.MS.R) 37, McElwaine CJ (S.S.) yang memberi keputusan majoriti bagi pihak Mahkamah Rayuan pada masa itu telah memutuskan seperti berikut: “An Appellate Court should be very loath to differ on a finding of fact by a Court which has seen and heard the witnesses but if the leaned judge can be shown to have misdirected himself on the evidence, or to have rejected evidence for a wrong reason or to have drawn an inference from evidence which was equally capable of supporting a different inference it may be the duty of an Appellate Court to interfere.” (Emphasis added). [20] Di dalam kes Lim Chor Ching & Ors. V. Idris Abdul Karim & Another Appeal [1998] 3 CLJ SUPP 145 Mahkamah telah menyatakan seperti berikut: “Inspite of these strong views generally held by Courts, an Appellate Court on the other hand will not hesitate to interfere if the Subordinate Courts are clearly found to have acted on wrong principles, or that a miscarriage of justice had occurred in the circumstances of those cases, Lord Denning MP in Kerry v. Carte [1969] 1 WLP 1372 at p. 1376 had occasion to say: 8 “We will interfere if the judge had gone wrong in principle or is shown to have misapprehended the facts; but even if neither of these is shown, we will interfere if we are in opinion that the judge was clearly wrong. After all, the function of this Court is to be a Court of Appeal. We are here to put right that which has gone wrong.” [21] Adalah juga menjadi undang-undang yang mantap bahawa apabila terdapatnya dua versi yang berbeza maka Mahkamah perlu mengambil kira versi yang paling “probable”. Di dalam kes Tabarani Mohd Arshad & Anor v. Chan Tenn Yau (1999) 3 CLJ 188 Mahkamah telah memutuskan seperti berikut: “The trial court fell into error when it approached the case solely on the basis of deciding which story is to be believed. When confronted with two conflicting versions, the duty of the trial court was to consider which version was inherently probable or improbable. The trial court should have been more meticulous and should also consider other probable versions provided they were within the scope of the pleading and supportable by admissible evidence including the neutral ones.” Beban Pembuktian [22] Undang-undang adalah jelas bahawa beban adalah di atas pihak Plaintif untuk membuktikan kesnya atas imbangan kebarangkalian. Fakta bahawa Defendan tidak hadir memberi keterangan dan 9 menyatakan versinya tidak bermakna bahawa Mahkamah seharusnya memberikan keputusan memihak kepada Plaintif. Pihak Plaintif masih terikat dengan beban pembuktian kesnya di atas imbangan kebarangkalian. [23] Di dalam kes Wong Thin Yit v. Mohamad Ali [1971] 2 MLJ 175, Mahkamah Persekutuan memutuskan: “In a negligence action, the onus of proof rest wholly on the Plaintiff, whether or not the Defendant gives evidence. The Plaintiff cannot succeed without proof of the Defendant’s negligence.” [24] Ke arah itu, Mahkamah ingin merujuk kepada kes Kunasegaran Manckam v. Baula Singh Kipa Singh & Anor. & Another case [1982] CLJ (rep) 506 di mana Yang Arif Hakim Abdul Razak menyatakan: “The fact that the Defendants had not been called to rebut the Plaintiff’s case did not mean judgment must be entered in favour of the Plaintiff. The question of tilting the balance of probabilities in the Plaintiff’s favour would only arise where the Plaintiff has proved his case.” [25] Ini bermakna bahawa apabila pihak Plaintif telah berjaya membuktikan kesnya, beban berpindah kepada Defendan untuk mematahkan/menidakkan kes Plaintif. 10 E. PENGANALISAAN DAN DAPATAN MAHKAMAH INI [26] Perlu ditekankan di sini, pemerhatian pertama Mahkamah mendapati Majistret telah membuat Alasan Penghakimannya sebanyak tiga muka sahaja di mana hanya dua muka sahaja melibatkan Liabiliti. Sewajarnya ianya merupakan “a non speaking judgment”. Ini juga bermakna dengan Alasan Penghakimannya yang begitu ringkas dan pendek, Majistret telah gagal untuk membuat penganalisaannya secara teliti iaitu secara “judicial appreciation of evidence” sebelum membuat dapatannya. Maka adalah menjadi tanggungjawab Mahkamah ini sekarang untuk meneliti semula segala keterangan-keterangan yang ada dan membuat penganalisaan sendiri sewajarnya (sebagai re-hearing). [27] Di dalam kes ini, Tuan Majistret telah membuat keputusan bahawa pihak Perayu/Plaintif gagal membuktikan kesnya. Pihak Responden/Defendan pula telah plid “tiada kes untuk dijawab”. Ini adalah kerana menurut mereka, Si mati telah dengan sendirinya melakukan kecuaian apabila ketika menunggang motorsikalnya untuk menyeberang jalan telah gagal untuk memastikan laluan di hadapannya adalah betul-betul selamat. Ini telah mengakibatkan kemalangan ini. Justeru itu pihak Responden/Defendan Pertama adalah tidak bertanggungan. Ini dipersetujui oleh Tuan Majistret, tanpa membuat penelitian terperinci terhadap keterangan-keterangan yang berada di hadapannya. 11 [28] Tuan Majistret di dalam Alasan Penghakimannya yang ringkas telah membuat penilaian ringkas dan dapatan di muka surat 10 dan 11 Rekod Rayuan Tambahan seperti berikut: “(3) Di dalam kes ini pihak Plaintif telah mengemukakan dua orang saksi manakala pihak Defendan pula menghujahkan “no case to answer”. Bagi kes kecuaian ia adalah undang-undang yang jelas pihak yang menuntut hendaklah membuktikan kecuaian telah dilakukan oleh pihak yang dituntut. Namun begitu di dalam kes ini Mahkamah mendapati pihak Plaintif telah gagal membuktikan kecuaian tersebut.
4
Pertamanya dapat dilihat dari keterangan Pegawai Penyiasat (SP1) iaitu saksi Plaintif sendiri bahawa kemalangan ini telah berlaku di Simpang Tiga (P1), di mana beliau menyatakan bahawa kemalangan ini berlaku apabila Si mati keluar simpang lalu memasukki laluan sah Defendan dan menyebabkan berlakunya kemalangan.
5
Keterangan saksi ini juga konsisten dengan kerosakan kenderaan terlibat, di mana motor Si mati mengalami kerosakan cover set sebelah kiri, manakala kenderaan Defendan pula rosak di sebelah pintu hadapan kanan.
6
Ia adalah peraturan lalulintas yang jelas bahawa pemandu hanya boleh keluar simpang setelah memastikan laluan tersebut benar-benar selamat namun begitu di dalam kes ini Si mati 12 melakukan sebaliknya, oleh yang demikian atas imbangan kebarangkalian Mahkamah mendapati pihak Plaintif gagal membuktikan tuntutannya, oleh itu tuntutan Plaintif ditolak dengan kos.” [29] Itu sahaja penganalisaan, dapatan dan alasan yang diberikan oleh Tuan Majistret mengenai Liabiliti. Dapatan Mahkamah ini [30] Mahkamah ini telah meneliti Rekod Rayuan dan mendapati bahawa Majistret telah melakukan kesilapan yang ketara dan telah gagal menilai keterangan-keterangan saksi secara “judicial appreciation of evidence”. Mahkamah mendapati bahawa dari keterangan SP1 terdapat kerosakan motorsikal tersebut di bahagian belakang selain daripada kerosakan di sisi kiri motorsikal. Tuan Majistret telah tidak langsung menyentuh keterangan mengenai kerosakan bahagian belakang motorsikal ini. Ini adalah satu kekhilafan Majistret yang serius kerana keterangan ini dengan sendirinya menunjukkan bahawa Si mati telah dilanggar dari belakang. [31] Tuan Majistret juga telah gagal menilai keterangan SP1 secara keseluruhan di mana SP1 telah menyatakan bahawa Si mati telah selamat keluar simpang dan memasukki jalan utama, sedang bergerak di dalam keadaan lurus apabila telah dilanggar dari belakang oleh Responden/Defendan Pertama dan seterusnya melanggar di sisi kiri motorsikal Si mati. SP1 juga mengesahkan 13 bahawa kemalangan berlaku bukan di depan simpang tetapi di tempat yang ditandakan “D” pada rajah kasar. (Selepas simpang). [32] Ke arah itu, Mahkamah ingin merujuk kepada sedutan keterangan SP1 mengenai perkara ini. [33] Di muka surat 34 soalan 8 Rekod Rayuan Tambahan, SP1 ditanya dan menjawab: “8. Berdasarkan kertas siasatan, boleh Inspektor beritahu Mahkamah apakah kerosakan motorsikal DCK 1262? Kerosakan motorsikal DCK 1262 adalah di bahagian belakang dan sisi sebelah kiri. Berdasarkan siasatan, boleh Inspektor beritahu Mahkamah apakah kerosakan motorkar WYN 985? Kerosakan motorkar WYN 985 adalah di bahagian hadapan dan body sebelah kanan.” [34] Mahkamah ini membuat dapatan bahawa berdasarkan keterangan-keterangan, Si mati telah keluar selamat dari simpang dan Responden/Defendan Pertama telah datang dari belakang lalu melanggar bahagian belakang motorsikal dan juga sisi kiri motorsikal dengan laju lalu motorsikal jatuh hampir ditengah jalan, manakala mangsa ke sebelah kiri jalan. Ini disahkan oleh keterangan SP1 di muka surat 35 soalan 9 Rekod Rayuan Tambahan yang telah memberi keterangan seperti berikut: 14 “9. Sila rujuk muka surat 8 Ikatan Dokumen Plaintif, boleh Sarjan beritahu Mahkamah apakah tandaan ‘E’ dan ‘F’? Tandaan ‘E’ adalah serpihan buah manggis yang dibawa oleh penunggang motorsikal nombor DCK 1262 di sebelah kiri jalan ke arah Grik. Tandaan ‘F’ pula adalah kesan tompokan darah mangsa penunggang motorsikal nombor DCK 1262.” [35] Di muka surat 36 Rekod Rayuan Tambahan, SP1 telah turut memberi keterangan seperti berikut: “1. Berdasarkan kertas siasatan, semasa perlanggaran berlaku adakah motorsikal Si mati baru keluar atau dalam keadaan lurus? Perlanggaran berlaku semasa motorsikal Si mati sedang bergerak dalam keadaan lurus.
2
Berdasarkan kertas siasatan, boleh kamu nyatakan perlanggaran berlaku di mana? Adakah berlaku di kawasan bertanda ‘D’? Perlanggaran berlaku di hadapan kawasan bertanda ‘D’.
3
Adakah kemalangan berlaku betul-betul di hadapan simpang? Tidak. 15
4
Berdasarkan kerosakan kenderaan dan keadaan jalan raya, adakah kedua-dua kenderaan dalam kemalangan ini bergerak dalam keadaan lurus semasa kemalangan? Ya.
5
Sila rujuk rajah kasar di muka surat 7 Ikatan Dokument Plaintif, boleh Inspektor terangkan kepada Mahkamah apakah maksud tandaan ‘C’ dan tandaan ‘D’? Tandaan ‘C’ adalah simpang disebelah kanan ke arah Gerik manakala tandaan ‘D’ adalah kesan geseran di sebelah kiri jalan ke arah Gerik.
6
Boleh Inspektor beritahu Mahkamah berapakah jarak antara tandaan ‘C’ dan tandaan ‘D’? Jarak antara tandaan ‘C’ dan tandaan ‘D’ adalah 14.8 meter.” [36] SP1 adalah konsisten dengan keterangannya ketika disoal balas. Di muka surat 37, SP1 telah disoal balas dan menjawab: “5. Boleh Inspektor beritahu arah perjalanan kedua-dua kenderaan? Motorkar Defendan adalah dari arah kanan ke kiri rajah kasar. Manakala, Si mati dari simpang bertanda ‘C’ di rajah kasar. 16
6
Berdasarkan kertas siasatan, bagaimanakah kemalangan ini berlaku? Defendan bergerak dari kanan ke kiri rajah kasar, manakala motorsikal Si mati keluar dari simpang bertanda ‘C’ di rajah kasar.
7
Adakah kemalangan itu berlaku betul-betul di hadapan simpang? Tidak.
8
Adakah kemalangan berlaku di kawasan ‘D’? Kemalangan berlaku sebelum kawasan ‘D’. Kawasan ‘D’ adalah kawasan geseran.” [37] Justeru kes kemalangan ini bukanlah kes di mana Si mati telah secara cuai keluar dari simpang tetapi telah dilanggar oleh Responden/Defendan Pertama, dari belakang dan sebelah kiri motorsikal Si mati setelah Si mati telah selamat keluar dari simpang dan telah selamat berada di atas jalan utama selari dan sehala dengan kereta yang dipandu Responden/Defendan Pertama. Tambah-tambah lagi Responden/Defendan tidak pernah menyoal balas atau menyangkal keterangan SP1 bahawa terdapat kerosakan di bahagian belakang motorsikal tersebut menunjukkan ianya dilanggar dari belakang. Tuan Majistret telah tidak menilai langsung mengenai keterangan yang amat signifikan ini. Malahan SP1 juga menyatakan bahawa selain daripada kerosakan “body sebelah kanan” kereta tersebut, juga terdapat kerosakan di bahagian hadapan kereta tersebut. Ini mengesahkan bahawa 17 kereta ini telah melanggar motorsikal Si mati dari belakang dan di sisi kiri motorsikal. [38] Keterangan pihak Plaintif disokong oleh keterangan senyap ‘silent evidence’ yang terdapat di Rajah Kasar (muka surat 204 Rekod Rayuan) di mana terdapat kesan geseran di sebelah kiri jalan ke arah Gerik yang ditanda ‘D’ yang dinyatakan oleh SP1 sebagai tempat kemalangan berlaku (point of impact). Terdapat juga taburan buah manggis yang dibawa oleh Si mati bersamanya di dalam motorsikal DCK 1262 ditanda ‘E’ dan kesan tompokan darah Si mati, penunggang motorsikal DCK 1262 di bahu sebelah kiri jalan ditanda ‘F’, di mana kesemuanya dijumpai jauh dari muka simpang. [39] Mahkamah ini ingin menekankan di sini bahawa tidak terdapat sebarang kesan kemalangan dijumpai di muka simpang atau berdekatan dengan muka simpang. Malah, kesemua kesan-kesan kemalangan ini serta fakta bahawa kedudukan “D” adalah 14.8 meter (48.55 kaki) daripada muka simpang (tandaan “C”) pada Rajah Kasar (muka surat 204 Rekod Rayuan) mengesahkan bahawa kemalangan berlaku bukan di simpang. [40] Mahkamah ini memutuskan bahawa keterangan-keterangan senyap di atas dan kesan tompokan darah yang bertanda “F” di dalam Rajah Kasar (muka surat 204 Rekod Rayuan) mengukuhkan lagi fakta bahawa Si mati telah dilanggar selepas melepasi muka simpang dan sedang bergerak lurus di jalan utama. Ini juga disokong dengan kedudukan kesan serpihan buah manggis 18 bertanda “E” di dalam Rajah Kasar (muka surat 204 Rekod Rayuan) yang dibawa oleh Si mati yang juga berada di pertengahan jalan utama. Keterangan ini adalah konsisten dengan keterangan SP1 yang telah Mahkamah rujuk di muka surat 35 soalan 9 Rekod Rayuan Tambahan tadi. [41] Adalah jelas Tuan Majistret sekali lagi telah terkhilaf kerana gagal mengambilkira fakta-fakta dan keterangan-keterangan senyap ini. Kekhilafan Tuan Majistret ini telah terjumlah kepada “serious misappreciation of evidence”, “his finding goes against the weight of evidence” dan “seriously misdirected himself” seperti nas-nas yang dirujuk oleh Mahkamah sebelum ini, yang memerlukan campur tangan Mahkamah ini. (Lihat kes Wong Ngee Yen & Others (supra), Lim Chor Ching and Others (supra).) [42] Di dalam kes Nor Azwar bin Nawi @ Ismail & Anor v. Mohd Kaswa bin Shamsuddin & Ors [2016] 1 LNS 582, Mahkamah ini telah membenarkan rayuan Perayu/Pihak Ketiga apabila telah mengambil kira keterangan senyap yang terdapat di dalam kes tersebut seperti berikut: “[33] Namun begitu keterangan senyap iaitu kesan-kesan akibat daripada kemalangan juga harus diambil kira. [34] Mengikut keterangan SP1 iaitu Pegawai Penyiasat serta rajah kasar di dalam kes ini, pecahan kaca jelas berada di laluan sah Pihak Ketiga dan juga pihak Plaintif iaitu sebagaimana 19 tanda “F” di dalam Rajah Kasar iaitu di laluan A1-A2. Mengambil kira kedudukan pecahan kaca tersebut dan hukum akal, Mahkamah dengan mudah boleh membuat inferens bahawa tempat bertanda “F” adalah merupakan “point of impact”. [35] Oleh itu berdasarkan kepada kedudukan pecahan kaca tersebut yang berada di laluan sah Pihak Ketiga dan Pihak Plaintif maka versi yang dinyatakan Pihak Ketiga melalui Laporan Polis beliau adalah lebih “probable”. [36] .. Mahkamah ini dengan itu memutuskan bahawa berdasarkan kepada keterangan-keterangan lisan dan dokumen dan juga kesan kemalangan yang terdapat di dalam kes ini, Liabiliti sepatutnya diletakkan 100% terhadap Defendan Pertama.” [43] Mahkamah ini berpendapat, berdasarkan kerosakan kenderaan-kenderaan yang terlibat, adalah mustahil bagi kemalangan berlaku semasa motorsikal Si mati keluar daripada simpang. Sekiranya kemalangan tersebut berlaku semasa motorsikal Si mati DCK 1262 sedang keluar daripada simpang, maka sudah pasti kerosakan motorsikal DCK 1262 akan tertumpu di bahagian hadapan motorsikal. Sebaliknya, motorsikal DCK 1262 mengalami kerosakan di bahagian belakang dan sisi sebelah kiri. [44] Setelah meneliti semula segala keterangan maka adalah jelas bahawa berdasarkan keterangan lisan saksi Perayu/Plaintif, 20 kedudukan kesan-kesan kemalangan (keterangan senyap), dan disokong oleh prinsip undang-undang di dalam kes Nor Azwar bin Nawi (supra) di atas, adalah jelas bahawa kesan geseran bertanda ‘D’ di dalam Rajah Kasar (muka surat 204 Rekod Rayuan) merupakan “point of impact” nya sekaligus membuktikan kemalangan berlaku hampir di tengah jalan utama jauh dari muka simpang dan bukannya di muka simpang sebagaimana dapatan Tuan Majistret dan ianya diakibatkan oleh Responden/Defendan Pertama yang telah melanggar Si mati daripada belakang. [45] Mahkamah ini telah menerima pakai otoriti-otoriti yang melibatkan kes perlanggaran daripada belakang, di mana Mahkamah menekankan tanggungjawab Defendan untuk lebih berhati-hati dengan kenderaan-kenderaan di hadapannya. Di dalam kes Lee Thiam v. Fatimah Binte Salleh [1981] 1 MLJ 285 Mahkamah Persekutuan memutuskan bahawa: “1st Defendant’s version that after coming out of the path the motorcyclist was travelling ahead of him tends to show that the 1st Defendant failed to keep proper look out by not avoiding the motorcyclist who was riding a head of him and with no other traffic on the road. The Plaintiff’s case proved against the Defendant who was wholly to be blamed for the accident.” 21 [46] Di dalam kes Chai Phin Chong & Anor v. Zainal Abidin Mohd Salleh & Anor [1998] 4 CLJ 833 Mahkamah telah memutuskan bahawa: “The driver of a motor vehicle has a strong duty to keep a good lookout while driving and sharpness of the lookout required, depends upon the circumstances existing at that time. A driver should always anticipate the possible presence of others on the road and should always be able to stop within the range of his permitted vision.” [47] Di dalam kes Anamaly @ Anamalai A/L Mayivin v. Lim Ah Leak & Ors [2002] 7 MLJ 462 Mahkamah telah merujuk kepada Kaedah 22 Kanun Jalanraya LN 165/1959 yang jelas memperuntukkan bahawa: “…if you collide with the rear of a vehicle in front of you it is your own fault and means that you have followed too closely…” [48] Dengan pihak Plaintif telah berjaya membuktikan kesnya, maka beban sekarang telah berpindah kepada pihak Defendan untuk mematahkannya. Perlu ditekankan di sini bahawa Responden/Defendan Pertama telah tidak memberi keterangan dan tidak pula mengemukakan saksi-saksinya. Apa yang ada adalah pembelaan Defendan, melalui “Pernyataan Pembelaan”nya yang berbunyi seperti berikut: 22 “5. Defendan-Defendan mengakui bahawa pada setakat tarikh dan tempat yang dinyatakan satu kemalangan telah berlaku melibatkan sebuah motorkar bernombor pendaftaran WYN 985 yang dipandu oleh Defendan Pertama dengan sebuah motorsikal bernombor pendaftaran DCK 1262. Defendan-Defendan seterusnya menafikan isi kandungan selanjutnya di perenggan 4 di Penyata Tuntutan Plaintif dan meletakkan Plaintif atas dasar bukti yang kukuh akan isi kandungannya pada hari perbicaraan kes ini.
7
Defendan-Defendan menegaskan bahawa doktrin “res ipsa loquitor” tidak boleh digunakan atau tidak terpakai di dalam keadaan fakta kes ini.
8
Selanjutnya dan/atau di dalam alternatifnya Defendan-Defendan memplidkan dan menegaskan bahawa kemalangan tersebut adalah disebabkan pada keseluruhannya dan/atau disumbangkan secara besarnya oleh kecuaian Si mati sebagai penunggang motorsikal bernombor pendaftaran DCK 1262 tersebut.” [49] Laporan Polis Responden/Defendan Pertama di muka surat 203 Rekod Rayuan mengesahkan kejadian kemalangan tetapi telah mengatakan bahawa Si mati yang menyebabkan kemalangan tersebut. Namun Responden/Defendan Pertama di dalam Laporan Polisnya tersebut telah mengesahkan bahawa kerosakan keretanya ialah di “bahagian body sebelah kanan”. Ini adalah konsisten 23 dengan keterangan pihak Perayu/Plaintif di mana SP1 mengesahkan motorsikal tersebut menghadapi kerosakan di sisi tepi kiri, selain daripada bahagian belakang dan kereta tersebut rosak “di bahagian hadapan dan body sebelah kanan”. Keterangan ini menguatkan lagi kes Plaintif bahawa Responden/Defendan Pertama telah melanggar Si mati dari belakang dan sisi kiri motorsikal yang ditunggang Si mati. [50] Di dalam hujahannya, Defendan menafikan versi Plaintif. Oleh kerana pihak Responden/Defendan telah tidak memberi apa-apa keterangan, malahan menawarkan “no case to answer”, sedangkan beban telah berpindah kepadanya, maka Defendan telah gagal untuk menidakkan apa yang disarankan oleh Perayu/Plaintif. Di dalam erti kata lain Responden/Defendan Pertama telah gagal untuk mematahkan kes Plaintif. [51] Di dalam kes Ma Clyde v. Wong Ah Mei & Anor [1970] 2 MLJ 183, yang melibatkan kes Defendan berlanggar dari belakang dan Defendan telah tidak memberi keterangan sedangkan beban pembuktian untuk menidakkan kejadian berpindah kepadanya, Mahkamah Persekutuan telah memberi keputusan yang memihak kepada Plaintif. [52] Di dalam kes Jaafar bin Shaari & Anor (Suing as Administration of the Estate of Shofian binti Ahmad (deceased) v. Tan Lip Eng & Anor [1997] 4 CLJ 409. Mahkamah Agung memutuskan “Once 24 a Defendant in civil proceedings elects not to call, then all the evidence led by the Plaintiff must be assumed to be true”. [53] Di akhir kes, setelah membandingkan versi Perayu/Plaintif dan versi Responden/Defendan Pertama (yang tidak berjaya mematahkan kes Plaintif), Mahkamah mendapati versi Perayu/Plaintif adalah lebih probabel. Seterusnya Mahkamah mendapati bahawa di atas imbangan kebarangkalian, Plaintif telah berjaya membuktikan tuntutannya tetapi tertakluk kepada sumbang cuai yang “disumbangkan” oleh Si mati. Sumbang Cuai [54] Mahkamah telah meneliti segala keterangan yang ada. Mahkamah mendapati bahawa adalah tidak adil untuk meletakkan Liabiliti 100% ke atas bahu Responden/Defendan Pertama. Mahkamah mendapati bahawa Si mati juga telah menyumbang cuai kerana semasa kejadian Si mati tidak mempunyai lesen. Ini dengan sendirinya menunjukkan bahawa prima facie, Si mati tidak mempunyai kepakaran, pengalaman dan skill untuk menunggang motorsikal secara selamat dan tidak mengetahui Kod/Peraturan jalan raya. Si mati juga telah tidak memakai topi keledar sepertimana keterangan SP1 yang tidak dipertikaikan oleh Plaintif. Si mati juga gagal untuk memastikan bahawa beliau hanya keluar simpang setelah kedudukannya adalah amat selamat dan sewajarnya berada terus di tepi paling kiri jalan utama tersebut selepas melintas dan bukan berada hampir ditengah jalan seperti di 25 dalam kes ini. Justeru itu Mahkamah ini berpendapat Responden/Defendan Pertama adalah cuai/bertanggungan 60% dan Si mati/Perayu/Plaintif adalah menyumbang cuai sebanyak 40%. Kuantum [55] Pihak Perayu/Plaintif/Si mati telah merayu terhadap Kuantum dan Mahkamah ini telah membenarkan sepertimana Kuantum “provisional” yang diberikan Majistret. Pihak Perayu/Plaintif tidak memfailkan rayuannya ke Mahkamah Rayuan mengenainya. Sebaliknya pihak Responden/Defendan Pertama yang telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan mengenai Kuantum. [56] Tuan Majistret telah memberi alasannya mengenai Kuantum “provisional” di muka surat 11 Rekod Rayuan Tambahan seperti berikut: “(7) Namun begitu jika Mahkamah atasan memutuskan sebaliknya, Kuantum atas Liabiliti 100% bagi gantirugi Am untuk “Pain and Suffering” Mahkamah ini membenarkan sejumlah RM50,000.00 sebagai jumlah yang munasabah, walaupun pihak Peguam menghujahkan bahawa RM100,000.00 adalah jumlah yang munasabah berdasarkan kes Goh Chai Huat (Administrative Of the Estate of Goh Min Teck Deceased) v. Lee Mui Ping [2004] 4 MLJ 428 di mana di dalam kes ini RM6,000.00 telah diawardkan untuk “Pain and Suffering” walaupun Si mati hanya sakit satu hari 26 sebelum kematian. Di dalam kes ini Mahkamah ini telah mengambil kira Si mati meninggal dunia setelah 97 hari selepas kemalangan. Manakala bagi gantirugi Khas pula Mahkamah ini membenarkan RM10,000.00 untuk gantirugi kesedihan-kesedihan, manakala untuk tuntutan pengkebumian Mahkamah ini membenarkan sebanyak RM3,000.00. Sementara itu bagi kos makanan dan minuman berkhasiat pula Mahkamah ini membenarkan gantirugi sebanyak RM4,489.50 sepertimana eksibit-eksibit yang dikemukakan dalam P2. Bagi kos-kos dokumentasi yang dibenarkan pula adalah seperti berikut: a) Laporan Polis Rajah Kasar dan Kunci RM16.00 b) Carian Jabatan Pengangkutan Jalan RM10.00 c) Laporan Perubatan RM50.00” [57] Secara keseluruhannya Responden/Defendan Pertama menghujahkan mengenai gantirugi Khas sahaja di mana ianya sepatutnya diplidkan dan dibuktikan. Mana-mana yang tidak diplidkan dan dibuktikan menurut Responden/Defendan Pertama perlu ditolak. Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan ini. [58] Responden/Defendan Pertama menghujahkan bahawa gantirugi Khas kesedihan hanya layak dibenarkan sebanyak RM10,000.00 27 dan tuntutan pengkembumian ialah RM3,000.00 (lihat muka surat 12 dan 13 “Hujahan Bertulis Responden”). Tuan Majistret telah memberikan sejumlah itu sepertimana di atas. Mahkamah ini bersetuju dengan jumlah tersebut dan Perayu/Plaintif tidak merayu. [59] Responden/Defendan Pertama juga menghujahkan bahawa kos-kos berikut dipersetujui:
a
Laporan Polis RM16.00
b
Carian Jabatan Pengangkutan Jalan RM10.00
c
Laporan Post Mortem RM50.00 Jumlah RM76.00 [60] Tuan Majistret juga telah membenarkan jumlah tersebut dan Mahkamah ini bersetuju dan mengekalkan jumlah ini. Justeru itu, Mahkamah ini tidak nampak apa yang dipertikaikan oleh pihak Responden/Defendan Pertama. Apapun Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan Majistret bahawa mengenai Gantirugi Khas, kelayakan Perayu/Plaintif adalah sepertimana keputusan Majistret di atas. F. KESIMPULAN [61] Di atas alasan-alasan di atas, mengenai Liabiliti, Mahkamah ini membenarkan rayuan Perayu/Plaintif dan mengenepikan keputusan Majistret dan mendapati Responden/Defendan bertanggungan 28 (liabel) sebanyak 60% dan Perayu/Plaintif menyumbang cuai sebanyak 40%. [62] Mengenai Kuantum, rayuan Perayu/Plaintif dibenarkan sepertimana keputusan Majistret secara “provisional” di atas kiraan Liabiliti 100%. Kos kepada Plaintif sebanyak RM2,500.00. Tarikh: 30 Ogos 2019. (DATO’ AHMAD BIN BACHE) Hakim Mahkamah Tinggi Sivil NCvC 3 Kuala Lumpur Pihak-Pihak Peguamcara Perayu/Plaintif: Puan Ilyani Azizah binti Ibrahim Tetuan Saleha Tahir & Parners Lot 379, Tingkat 1 Jalan Padang Garong 15000 Kota Bharu, KELANTAN [Ruj.: ST/ACC/06/14] Peguamcara Responden/Defendan: Puan Roselizawati binti Mustapha. Tetuan Othman Hashim & Co 1st Floor, PT 371 Rumah Kedai Lembah Sireh 15050 Kota Bharu, KELANTAN [Ruj.: LT/RHB(KB)-58/TKH/AS/2016]
Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.