Menteri Besar Selangor (Pemerbadanan) v Pentadbir Tanah Daerah Gombak (BA-15-275-10/2024)

Ini adalah alasan penghakiman untuk keputusan rujukan tanah Pemohon bertarikh 8.1.2026. Pendengaran rujukan tanah dijalankan dengan Sr Rosliza binti Ramli, Pengapit Kerajaan dan Sr Noor Azhar bin Mohd Asha’ari, Pengapit Swasta.

Setelah meneliti kesemua suratcara, hujahan pihak-pihak dan laporan pengapit dan berbincang dengan kedua pengapit terpelajar, Mahkamah membenarkan sebahagian bantahan Pemohon untuk nilai tanah dan meningkatkan nilai tanah dari RM95.00 smp ke RM105.00 smp.

Lanjutan dari peningkatan ini, Mahkamah mengarahkan Responden membayar Pemohon pampasan tambahan seperti berikut –

(i) nilai tanah dalam jumlah RM90,010.00; dan

Bantahan Pemohon atas kegagalan Responden memberikan pampasan untuk kesan mudarat dan kos sampingan ditolak.

Pemohon tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut dan memfailkan notis rayuan pada 4.12.2025. Dalam notis rayuan tersebut, Pemohon menyatakan – “Tiada pampasan diputuskan untuk kesan mudarat; dan 2. Tiada sebarang pampasan tambahan diberikan terhadap kesan mudarat walaupun mengekalkan awad Pentadbir Tanah yang memberikan pampasan untuk kesan mudarat..” Latarbelakang

Pemohon dalam Rujukan Tanah 275 (Pemohon) adalah pemilik berdaftar hartanah yang dipegang di bawah hakmilik HSD 91565, PT 50855 (94373), Mukim Rawang, Daerah Gombak, Negeri Selangor Darul Ehsan (Tanah Berjadual) dengan keluasan 3,163,600 meter persegi (mp).

Tanah Berjadual adalah tanah pajakan 99 tahun yang berakhir pada 11.10.2119 dengan kategori kegunaan tanah pertanian dan syarat nyata tanaman kekal (industri). Pembangunan sekitar Tanah Berjadual berupa pertanian, perumahan dan perindustrian. Tanah ini dizonkan untuk pertanian.

Sebahagian Tanah Berjadual seluas 9,001.00 mp diambil untuk Projek Laluan Rel Pantai Timur (ECRL) Seksyen C1B dan Seksyen C2, Daerah Gombak, Negeri Selangor (Lot Tambahan) melalui Gazet Kerajaan Negeri Selangor No. 256 bertarikh 18.1.2024. Tarikh nilaian adalah 18.1.2024.

Akibat pengambilan, Tanah Berjadual terbahagi kepada 2 dengan Bahagian A berkeluasan 3,043,107.00 mp dan Bahagian B berkeluasan 111,492.00 mp. Kedua-dua bahagian kini berbentuk trapezium

Selain tuntutan untuk nilai tanah, pecah pisah dan kos sampingan, Pemohon juga menuntut –

(i) kesan mudarat ke atas Bahagian A Tanah Berjadual pada kadar 10% nilai tanah; dan

Responden membenarkan kesan mudarat pada kadar 2.5% nilai tanah keseluruhan luas tanah baki dalam jumlah RM7,227,379.10.

Pemohon memfailkan Borang N bertarikh 12.9.2024 untuk membantah awad pampasan Responden atas amaun pampasan khasnya pampasan untuk injurious affection. Bantahan Pemohon dirujuk kepada Mahkamah melalui Borang O bertarikh 23.10.2024.

Pemohon dalam Rujukan Tanah 276 (Agensi Pembayar) berupa agensi pembayar untuk pengambilan tanah tersebut memfailkan Borang N bertarikh 9.9.2024 untuk membantah awad pampasan Responden atas alasan jumlah pampasan terlalu tinggi dan tidak menggambarkan nilai pasaran sebenar hartanah itu. Bantahan mereka juga telah dirujuk kepada Mahkamah melalui Borang O bertarikh 23.10.2024. Undang-Undang berkaitan pengambilan tanah

Pengambilan tanah adalah suatu bentuk tindakan yang sah di sisi undang-undang yang memberi kuasa kepada Responden yang diberi kuasa mengambil alih milikan tanah individu untuk tujuan awam. Ini selaras dengan Perkara 13 Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan – "(1) No person shall be deprived of property save in accordance with law.

Responden diberikuasa untuk menjalankan inkuiri dan menetapkan pampasan untuk pengambilan tanah tersebut. Akta 486 juga memberi bidangkuasa kepada Mahkamah Tinggi untuk menentukan sebarang bantahan pemilik tanah kepada awad pampasan Responden melalui proses rujukan tanah.

Beban pembuktian ketidakcukupan awad pampasan untuk sesuatu pengambilan adalah pada pemohon. Dalam kes Ong Yan & Anor v. Collector of Land Revenue, Alor Gajah, Malacca [1986] 1 MLJ 405, Wan Yahya H memutuskan di 407– “In land acquisition cases the burden is on the applicant to make out a prima facie case of inadequate award. Only when he succeeds in doing so would the respondent be called upon to introduce his evidence; otherwise the applicant’s case must fail and the Collector’s award should stand.”

Seksyen 49(1) Akta Pengambilan Tanah 1960 (Akta 486) memperuntukkan – “Any person interested, including the Land Administrator and any person or corporation on whose behalf the proceedings were instituted may appeal from a decision of the Court to the Court of Appeal and to the Federal Court: Provided that where the decision comprises an award of compensation there shall be no appeal therefrom.”

Peruntukan ini diteliti oleh Mahkamah Persekutuan dan Mahkamah merumuskan bahawa proviso dalam peruntukan tersebut mengecualikan rayuan terhadap keputusan Mahkamah Tinggi berhubung awad pampasan manakala hak merayu atas persoalan undang-undang seperti ukuran tanah berjadual, agihan dan pembahagian pampasan terpelihara dan tidak terjejas. (Semenyih Jaya Sdn Bhd v. Pentadbir Tanah Daerah Hulu Langat & Another Case [2017] 3 MLJ 561; [2017] 5 CLJ 526, Amitabha Guha & Anor v. Pentadbir Tanah Daerah Hulu Langat [2021] 4 MLJ 1; [2021] 3 CLJ 1 & Pentadbir Tanah Daerah Johor v. Nusantara Daya Sdn Bhd [2021] 4 MLJ 570; [2021] 7 CLJ 1). Kesan mudarat

Kesan mudarat (injurious affection) merujuk kepada kerugian atau kemerosotan nilai yang dialami oleh pemilik ke atas baki tanah yang tidak diambil. Di bawah perkara 2(d) Jadual Pertama Akta Pengambilan Tanah 1960 (Akta 486), pemilik berhak menuntut pampasan tambahan bagi kemudaratan tersebut, di mana jumlah pampasan bukan sahaja dikira berdasarkan nilai tanah yang hilang, malah turut mengambil kira kerugian ekonomi dan kejatuhan nilai pada baki tanah yang masih dimiliki.

Tuntutan untuk kesan mudarat harus dibezakan dengan tuntutan untuk pecah pisah di bawah perkara 2(c) Akta 486 yang merujuk kepada pengambilan sebahagian tanah yang menyebabkan baki tanah tersebut terpisah atau terbahagi kepada beberapa bahagian.

Lanjutan pengambilan, PT 50855 kini berbentuk seperti berikut –

Asas tuntutan Pemohon untuk kesan mudarat adalah berdasarkan pandangan Penilai Swasta bahawa baki tanah Tanah Berjadual mengalami kesan mudarat kerana jalan masauk Bahagian A terjejas dari segi pencemaran bunyi, faktor penglihatan dan suasana serta faktor ekonomi untuk dibangunkan.

Kerajaan berpendapat ada kesan mudarat kerana terdapat penurunan nilai akibat pengambilan terhadap kegunaan masa hadapan tanah tersebut kerana saiz dan bentuk bahagian tanah tersebut telah beubah. Beliau mengesyorkan pampasan untuk kesan mudarat ditetapkan pada kadar 5% nilai tanah atas baki keluasan Bahagian B. Beliau maklumkan kedua-dua bahagian ini masih ada jalan masuk selepas pengambilan.

Pengapit Kerajaan berpandangan memandangkan Tanah Berjadual masih berkategori tanah pertanian, dan tiada sebarang pemohonan untuk membangunkan tanah tersebut, Tanah Berjadaul masih sesuai digunakan untuk pertanian. Beliau berpendapat Pemohon gagal membuktikan dakwaan penurunan nilai.

Pengapit Swasta pula berpandangan ada kesan mudarat kepda kedua-dua bahagian Tanah Berjadual dan mengesyorkan kesan mudarat ditetapkan pada kadar 2.5% keluasan keseluruhan tanah.

Mahkamah meneliti pandangan kedua penilai dan kedua pengapit berkenaan kejatuhan nilai tanah baki akibat kesan mudarat pencemaran bunyi dan perubahan ekosistem. Mahkamah mendapati Pemohon gagal mengemukakan bukti-bukti gangguan untuk menyokong tuntutan ini.

Dalam keadaan ini, Mahkamah berpandangan, tiada alasan untuk Mahkamah mempertimbangkan pampasan tambahan untuk tuntutan ini walaupun nilai tanah ditingkatkan. Pampasan untuk kesan mudarat dalam jumlah RM7,227,379.10 dalam awad