Mohad Taib Bin Ibrahim (AA-45B-5-03/2022)

Mohad Taib bin Ibrahim (selepas ini dikenali sebagai OKT) telah dituduh di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan (KK). OKT telah dituduh atas satu pertuduhan membunuh iaitu menyebabkan kematian ke atas seorang lelaki bernama Musi Faiddin Bin Muhamad Puzi (No. KP: 840202-10-5743) yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 KK.

Pertuduhan terhadap OKT adalah seperti berikut:- “Bahawa kamu pada 28 April 2021, jam lebih kurang 8.30 malam sehingga 11.00 malam di sebuah rumah beralamat di Jalan Tanjung Tualang, Kampung Tersusun Balun Bidai, 36800 Kampong Gajah di dalam Daerah Perak Tengah, Negeri Perak Darul Ridzuan telah membunuh Musi Faiddin Bin Muhamad Puzi (No. KP: 840202-10-5743) dan oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan.”

Seramai 20 orang saksi pendakwaan telah dipanggil untuk memberi keterangan bagi pihak pendakwaan iaitu:- BIL NAMA PERANAN SP1 Dr.Tan Lii Jye Doktor Postmortem SP2 Dr. Alif Bin Mohd Fadzilah Doktor Merawat OKT SP3 Kpl Mohd Zahir Bin Zakaria Penerima FIR SP4 Kpl Shahril Azimi Bin Musa Jurufoto @ Yem SP5 Kpl Nadiyah Binti Jamal Penerima Makluman Kematian SP6 Insp Mohamad Farhan Saufi Bin Mohamed Pegawai Tangkapan (Ramlan) SP7 L/Kpl Utayaasurian a/l Thevandaram Penjaga Stor SP8 Insp Nur Iman Bin Md Rahim Pegawai SP9 Mohamad Ramlan Abdul Aziz Menghantar mangsa ke hospital SP10 Shahrugi bin Ibrahim Adik OKT SP11 Muhamamad Khairil Farhan Anak Saudara OKT SP12 Shahril bin Mohd Shaharudin Pegawai penyiasat ganti SP13 Muhamad Puzi Bin Ismail Bapa kandung si mati SP14 Dr. Hemaroopini a/p Varaharaju Doktor pembedahan plastik SP15 Abdul Hail Bin Ahmad Tarmizzi Pegawai Sains DNA SP16 Fazalie Bin Mohamad Pemilik kedai runcit SP17 Rizal a/l Irwan Pengawal Keselamatan HCM SP18 Insp Ramlah Bt Bakir Pegawai Penyiasat SP19 Sivabalan a/l Nagayah Pegawai Sains Api SP20 Dr. Rebecca Anak Jori Doktor Kecemasan HCM

Pada 28.4.2021, jam lebih kurang 5 petang, adik OKT iaitu Shaharugi Bin Ibrahim (“SP10”) dihubungi oleh Musi Faiddin Bin Muhamad Puzi (“si mati”) untuk mengambil kereta Perdana V6 nombor plat WLG5403 (“kereta tersebut”) milik SP10 yang telah dibaiki oleh si mati di bengkel yang juga rumah si mati di Kg.Jawa, Kg.Gajah, Perak. SP10 telah pergi ke rumah si mati dengan menaiki motosikal dan membawa kereta tersebut pergi.

Apabila SP10 sampai di persimpangan lampu isyarat berhampiran dengan Balai Polis Kg.Gajah, enjin kereta tersebut telah mati dan kemudian dapat dihidupkan semula. Setelah itu, apabila tiba di Jalan Balun Bidai, 1 km dari rumah SP10, kereta tersebut rosak semula dan tidak dapat dihidupkan lagi. SP10 telah meminta seorang bernama Mohamad Ramlan Bin Abd Aziz (“B2/SP9”) untuk mengambil si mati dari rumah supaya datang untuk membaiki kereta tersebut.

Setengah jam kemudian, sebelum Maghrib lebih kurang jam 6.30 petang, SP9 telah datang menaiki keretanya jenis Satria Neo warna silver dengan membawa si mati. SP9 terus meninggalkan si mati bersama SP10. Si mati membaiki kereta SP10 di tepi jalan tersebut, dan kemudian kereta itu boleh bergerak dan SP10 bawa si mati balik ke rumah SP10 untuk memeriksa lanjut kereta SP10 kerana dikesan masih ada yang rosak dan ingin dibaiki.

Pada 28.4.2021 jam lebih kurang 7.00 petang, SP10 telah membawa pulang si mati ke rumah SP10 di Kampung Balun Bidai, 5 dengan menaiki kereta Perdana tersebut. Sampai rumah, SP10 meminta si mati memeriksa kereta SP10 dan si mati berkata masih ada kerosakkan pada kereta. SP10 menyuruh si mati memandu kereta SP10 (test drive) dan SP10 duduk bahagian penumpang depan. Si mati dan SP10 bersama menaiki kereta tersebut yang dipandu si mati sehingga ke MRSM Kg Gajah dan berpatah balik ke rumah SP10 di Kampung Balun Bidai. Dan si mati mengakui kereta tersebut masih belum siap sepenuhnya dan masih ada rosak. SP10 dan si mati sampai ke rumah SP10 semula lebih kurang jam 7.30 malam.

SP10 dan si mati berborak-borak di luar rumah SP10 sehingga waktu maghrib. SP10 memberitahu si mati sekejap lagi selepas mandi dan makan akan hantar si mati balik. Si mati mengangguk dan duduk menunggu di luar rumah.

Pada jam lebih kurang 8.30 malam, selepas SP10 selesai mandi dan makan, OKT telah menghubungi SP10 dan tanya dimana SP10 berada dan bagaimana keadaan kereta. SP10 telah menceritakan apa yang berlaku.

Pada jam lebih kurang 10.00 malam, sewaktu SP10 dan si mati bersembang di luar rumah SP10 di alamat Kampung Balun Bidai, SP10 nampak OKT datang dengan menaiki motosikal. Kemudian OKT datang ke arah SP10 dan si mati, SP10 nampak OKT membawa satu (1) botol berisi minyak petrol dan sebotol Ridsect warna merah di tangan OKT.

OKT bertanya kepada si mati kenapa kereta SP10 tidak siap lagi. OKT memarahi si mati kenapa kereta masih rosak. OKT kata si mati penipu kerana sudah 3 minggu kereta SP10 di hantar ke bengkel si mati 6 namun masih rosak. Si mati kata mungkin ada bahagian lain yang rosak. Kemudian OKT dan si mati terus bertengkar mulut. OKT marah dengan suara kuat. Si mati hanya diam waktu OKT memarahi si mati.

Tiba-tiba OKT telah menuang minyak petrol ke badan si mati mengunakan minyak petrol yang dibawa OKT dalam botol tadi, minyak dituang di kepala ke tubuh badan si mati. Masa itu si mati hanya duduk diam di atas kerusi. SP10 hanya duduk diam tanpa buat apa-apa. SP10 juga cakap pada OKT agar jangan buat bukan-bukan. Tapi OKT menuang minyak petrol dari dalam botol yang dibawanya lebih kurang separuh dari botol ke atas kepala si mati sehingga badan si mati.

SP10 hanya memerhatikan apa yang OKT buat. SP10 tidak menolong si mati semasa minyak petrol dicurah ke atas si mati. SP10 hanya lihat si mati duduk diam-diam apabila OKT menuang minyak petrol pada badan si mati.

Kemudian, OKT telah keluar dari perkarangan rumah dengan memegang sebotol penyembur nyamuk dan telah menyembur penyembur nyamuk dengan menyala api pada pemetik api miliknya ke ruang atas luar perkarangan rumah seperti menakut-nakutkan si mati semburan sebanyak dua kali semburan ke ruang udara dan api terus marak.

Selepas itu, OKT pegang botol Ridsect dan tuang lebihan minyak petrol yang tersisa dalam botol di tepi pasu bunga di depan OKT, di luar perkarangan rumah tersebut. Kemudian SP10 nampak OKT ambil bilah lidi dari penyapu lidi yang berada dalam pasu bunga dan menyalakan bilah lidi tersebut menggunakan mancis dan kemudian bilah lidi yang 7 berapi dicucuh pada lebihan minyak petrol yang dibuang di luar pasu bunga, atas lantai. Api pun marak di lantai dekat pasu bunga tersebut.

Kemudian SP10 nampak api menyambar ke arah si mati yang masih duduk di kerusi di luar rumah SP10, jarak di antara api yang OKT nyalakan dengan tempat si mati duduk lebih kurang 10 kaki jarak dan OKT menjerit menyuruh si mati lari kemudian si mati tidak sempat lari dan terus badannya terbakar dan berapi.

Kemudian si mati menjerit meminta tolong dan bergolek-golek jatuh ke lantai dengan badannya terbakar dan berapi. SP10 terus lari mendapatkan air dan tarik paip air, SP10 siram badan si mati dengan air paip menggunakan hos untuk memadamkan kebakaran pada badan si mati. OKT juga menolong si mati padamkan api dengan mengambil tuala warna merah jambu yang tersadai di luar rumah SP10 dan menutup badan si mati.

Kemudian abang SP10 iaitu Salehuddin Bin Ibrahim dan Malik Bin Ibrahim yang berada di rumah sebelah turut keluar dan membantu memadamkan kebakaran pada badan si mati. Kedua-dua mereka siram air atas badan si mati. Kemudian api berjaya dipadamkan, keadaan kelam kabut dan SP10 tidak nampak si mati bertukar baju pada waktu itu.

Selain SP10, kejadian turut disaksikan oleh anak SP10 iaitu Muhammad Cairel Farhan Bin Shaharugi (“SP11”) yang telah memberi keterangan bahawa telah melihat si mati dalam keadaan basah dan melihat OKT telah memetik pemetik api dan menyembur Ridsect dan melihat api marak membakar si mati.

SP10 kemudian telah menghubungi SP9 dan meminta SP9 datang ke rumah SP10 untuk membawa si mati ke hospital. SP10 telah memberi RM100 kepada SP9 sebagai upah. SP9 telah meninggalkan si mati di Hospital Changkat Melintang dan seorang pengawal keselamatan iaitu Rizal a/l Irwan (“SP17”) telah mengambil si mati dengan menggunakan kerusi roda dan membawa si mati masuk ke dalam Bahagian Kecemasan.

Si mati telah diperiksa dan menerima rawatan awal oleh Dr. Rebecca Anak Jori (“SP20”) dan mendapati si mati mengalami 46%- degree “burn”. Laporan perubatan SP20 (Ekshibit P39) mengesahkan si mati mengalami “46% total body surface area third-degree burn over face, neck, trunk, bilateral upper limbs and right thigh”.

SP20 kemudian telah memindahkan si mati ke Hospital Raja Permaisuri Bainun Ipoh bagi rawatan lanjut.

Si mati telah menerima rawatan lanjut di Hospital Raja Permaisuri Bainun Ipoh dan si mati kemudian telah meninggal dunia pada 10.5.2021 di Hospital Raja Permaisuri Bainun, Perak. Menurut Dr. Tan Lii Jye yang menjalankan post-mortem iaitu Dr.Tan Lii Jye (“A1”) sebab kematian si mati adalah “sepsis secondary to burn injury” (Ekshibit P3).

Kes disiasat oleh Insp Ramlah Binti Bakir (SP18). Hasil siasatan menunjukkan, OKT telah membuat persediaan dengan menyuruh Shahril Bin Mohd Sharuddin (“SP12”) membeli minyak petrol dan botol Ridsect di kedai runcit milik Fazalie Bin Mohamad (“SP16”). OKT telah 9 memberikan wang RM15 bagi tujuan tersebut. SP12 camkan botol minyak petrol yang dijumpai di tempat kejadian.

Tuala merah yang digunakan untuk membalut si mati telah ditinggalkan di dalam kereta SP9, SP9 telah buang di satu kawasan semak di Kg.Tanah Lot dan hasil pandu arah SP9 telah menunjukkan tuala merah tersebut kepada pihak polis dan dirampas.

Hasil analisis Jabatan Kimia (Ekshibit P44) menunjukkan terdapat kesan petrol di atas lantai rumah tempat kejadian, botol minyak bertanda “4” juga adalah petrol. Kesan petrol juga terdapat pada tuala merah bertanda “7”.

Hasil pemeriksaan doktor terhadap OKT iaitu Dr. Alif Al Ain Bin Mohd Fathilah (“SP2”), terdapat kesan luka baru iaitu luka kesan melecur di pergelangan tangan kanan dan pada bahagian belakang tapak tangan. Kesan melecur yang tidak ada pendarahan (1st degree burn). Sebagaimana laporan perubatan OKT di Eksibit P6. Kesan melecur pada tangan kanan OKT juga jelas dapat dilihat dalam gambar. (Exh.P7(4)).

Di akhir kes pendakwaan, Mahkamah bicara diwajibkan membuat penemuan fakta dan undang-undang sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT. Demi mencapai keputusan demikian, Mahkamah bertanggungjawab menjalankan ujian penilaian maksima keterangan pendakwaan pada 10 peringkat akhir kes pendakwaan (rujuk kes Magendran Mohan v PP [2011] 1 CLJ 805).

Seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) menggariskan kepentingan prima facie seperti yang diperjelaskan dalam peruntukan tersebut iaitu:- s.180. “ Procedure after conclusion of case for prosecution

When the case for the prosecution is concluded, the Court shall consider whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused.

If the Court finds that the prosecution has not made out a prima facie case against the accused, the Court shall record an order of acquittal.

If the Court finds that a prima facie case has been made out against the accused on the offence charged the Court shall call upon the accused to enter on his defence.” [30] Definisi bagi perkataan ‘prima facie’ tidak diberikan dalam mana-mana peruntukan Kanun Tatacara Jenayah tetapi telah banyak diterangkan, dibincangkan dan diputuskan oleh kes-kes di Mahkamah Tinggi sehinggalah ke Mahkamah Persekutuan. Mahkamah Persekutuan dalam kes Dalip Baghwan Singh v PP [1998] 1 MLJ 1 telah memutuskan seperti berikut:- “The meaning of the test of prima facie case at the end of the prosecution’s case is, ‘on the assumption that the prosecution evidence was accurate, could the accused be lawfully convicted?. The word ‘accurate’ could mean or should mean ‘true’ and the words ‘prosecution evidence’ could be said to refer to the evidence of ‘primary facts’ which could logically refer to evidence or evidence sufficient enough to prove each ingredient of an offence. Once there is sufficiency of such evidence, so long as it is not inherently incredible, a prima facie case is made out. Therefore, the test of prima facie case would not entitle one to assess the veracity or credibility of evidence of witnesses as the session had done”. [31] Bagi menjelaskan maksud ‘primary facts’ dan ‘inherently incredible’ dalam kes yang sama Mahkamah telah menyatakan sebagaimana berikut: “Such evidence of primary facts could logically refer to evidence or evidence sufficient enough to prove each ingredient of an offence, such as death as one of the ingredients in a murder case. One there is sufficiency of such evidence, so long as it is not inherently incredible such as the landing of a flying saucer from outer space on Dataran Merdeka in Kuala Lumpur, a prima facie case is made out”. [32] Dalam kes Balachandran v Public Prosecutor [2005] 2 MLJ 301, Makamah Persekutuan semasa menjelaskan konsep prima facie antara lainnya menyatakan: “…A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal.” [33] Seterusnya, prinsip kes ‘prima facie’ telah diputuskan di dalam PP v Mohd Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 (FC) sebagaimana berikut : “… In PP v Dato’ Seri Anwar Ibrahim (No. 3) [1999] 2 CLJ 215, Augustine Paul J describe what a prima facie is in the following terms: A prima facie case arises when then evidence in favour of a party is sufficiently strong for the opposing party to be called on to answer. The evidence adduced must be such that it can be overthrown only by rebutting evidence by the other side. Taken in its totality, the force of evidence must be such that, if unrebutted it is sufficient to induce the court to believe the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts existed or did happen. As this exercise can not be postponed to the end of the trial, a maximum evaluation of the credibility of witnesses must be done at the close of the case for the prosecution before the court can rule that a prima facie case had been made out in order to call for the defence”. [34] Rujukan juga dibuat terhadap keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Mohd. Naki Mohd Yusof v PP (2014) 7 CLJ 441 yang menyatakan di mukasurat 457 seperti berikut: “[48] A prima facie case is one that is sufficient for the appellant to be called upon to answer. This means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal. The Court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established. The force of the evidence adduced must be such that, if rebutted, is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen.” [35] Bagi melakukan ujian penilaian maksima terhadap kes pendakwaan dan mengenalpasti sama ada suatu kes telah dibuktikan secara “prima facie”, adalah menjadi tugas Mahkamah ini untuk membuat penilaian ke atas keterangan saksi-saksi pendakwaan secara keseluruhannya. Ini termasuk bahagian-bahagian keterangan saksi-saksi dalam peringkat pemeriksaan awal, pemeriksaan balas dan pemeriksaan semula. Keterangan saksi–saksi mestilah konsisten dalam segala tahap sedemikian. YA Mohd Zawawi Salleh HMR, (beliau semasa itu), semasa menyampaikan penghakiman Mahkamah Rayuan dalam kes Mohd Yusri Mangsor & Anor v PP (2014) 7 CLJ 897 berkata di mukasurat 909 seperti demikian, “(g) Further, it is the paramount duty of the court to consider entire evidence of a witness brought on record in the examination-in-chief, cross-examination and re-examination. In other word courts must take an overall view of the evidence of each witness.” [36] Berdasarkan kepada kedudukkan ini, pihak pendakwaan perlu mengemukakan keterangan yang secara keseluruhannya menghasilkan satu fakta yang cukup lengkap dan jitu yang mana semuanya menjurus kepada penglibatan OKT dalam melakukan kesalahan sepertimana yang dinyatakan dalam pertuduhan. Dalam masa yang sama, pihak pendakwaan perlu mengemukakan keterangan-keterangan untuk menangkis kesemua pembelaan OKT yang diketengahkan oleh OKT melalui pemeriksaan balas yang dilakukan ke atas saksi-saksi pendakwaan bagi membolehkan Mahkamah membuat keputusan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes secara prima facie dan sama ada OKT perlu dipanggil untuk membela diri. Prinsip undang-undang di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan (KK) [37] Seksyen 300 KK memberikan takrifan mengenai maksud mematikan orang yang terjumlah dalam kesalahan membunuh atau “culpable homicide amounting to murder”. Terdapat empat cabang (limbs) kepada peruntukan s. 300 KK ini yang mana sekiranya keterangan yang dibawa oleh pihak pendakwaan menjurus kepada pembuktian salah satu cabang berkenaan ianya sudah memadai bagi pihak pendakwaan membuktikan OKT telah melakukan satu kesalahan membunuh “murder’’ di bawah s. 302 KK. Empat cabang berkenaan adalah seperti berikut:

if the act by which death is caused is done with the intention of causing death; or

if the act by which death is caused is done with the intention of causing such bodily injury as the offender knows to be likely to cause the death of the person to whom the harm is done, or

if the act by which death is caused is done with the intention of causing bodily injury to any person and the bodily injury is sufficient in the ordinary cause of nature to cause death, or

if the person committing the act knows that it is so imminently dangerous that it must in all probability cause death, or such bodily injury as is likely to cause death, and he commits such act without any excuse for incurring the risk of causing death or such injury. Illustrations a) A, shoots Z, with the intention of killing him. Z dies in consequence. A commits murder. b) A, knowing that Z is labouring under such a disease that a blow is likely to cause his death, strikes him with the intention of causing bodily injury. Z dies in consequence of the blow. A, is guilty of murder, although the blow might not have been sufficient in the ordinary course of nature to cause the death of a person in a sound state of health. But if A, not knowing that Z, is labouring under any disease, gives him such a blow as would not in the ordinary course of nature kill a person in a sound state of health, here A, although he may intend to cause bodily injury, is not guilty of murder, if he did not intend to cause death, or such bodily injury as in the ordinary course of nature would cause death. c) A, intentionally gives Z, a sword-cut or club-wound sufficient to cause the death of a man in the ordinary course of nature, Z, dies in consequence. Here A, guilty of murder, although he may not have intended to cause Z’s death. d) A, without any excuse, fires a loaded cannon into a crowd of persons and kills one of them, A is guilty of murder, although he may not have had a premeditated design to kill any particular individual. [38] Dalam menentukan elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan dalam kes ini, Mahkamah bersandarkan pemerhatian kepada keputusan Mahkaman Rayuan dalam kes Mahadzir bin Yusof & Anor v Public Prosecutor [2013] 9 CLJ 287 di mana YA Zainun Ali berucap seperti berikut: “[47] To sustain a conviction punishable under s 302 of the Penal Code, the following ingredients must be established against the accused:

that Azley bin Abu Bakar is dead;

that Azley bin Abu Bakar died as a result of injuries sustained by him;

that the injuries of Azley bin Abu Bakar were caused by or the results of the acts of the appellants; and

that in inflicting those injuries upon Azley bin Abu Bakar, the appellants either:

caused them with the intention of causing the death on Azley bin Abu Bakar; or

(ii) caused them with the intention of causing such bodily injuries on Azley bin Abu Bakar as the appellants knew to be likely to cause death; or

(iii) caused them with the intention of causing bodily injuries on Azley bin Abu Bakar and such bodily injuries intended to be inflicted were sufficient in the ordinary course of nature to cause death; or

(iv) committed the acts that are imminently dangerous that they must in all probability cause death or such bodily injuries as are likely to cause death. [39] Berdasarkan kepada kes Duis Akim & Ors. v PP [2013] 9 CLJ 692 Mahkamah Persekutuan merujuk elemen kesalahan di bawah s.302 KK yang disenaraikan oleh Hakim Bicara kes tersebut seperti berikut: [23] In his judgment, the learned trial judge correctly listed the elements required to be proved by the prosecution in order to establish a prima facie case. He said this: a. The death of the deceased, Welfred bin Thomas occurred on 26th day of May, 2001 at about 2am at 7Eleven Shop Bonggongon Town, in the District of Penampang, Sabah; b. The death of Welfred bin Thomas was caused by injury or injuries inflicted on the deceased; c. The accused had caused the injury or injuries which resulted in the deceased’s death; and d. The act of causing the death was committed with the mens rea under s. 300 (a), (b), (c) or (d) in furtherance of common intention under s.34 of the Penal Code. [40] Dalam kes ini, daripada keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan dan hujah-hujah yang dikemukakan, adalah jelas kepada Mahkamah bahawa pihak pendakwaan menggunapakai peruntukan di bawah cabang subseksyen 300 (d) KK di dalam membuktikan pertuduhan ke atas OKT. Oleh yang demikian, merujuk kepada kes di atas dan keadaan semasa bagi kes ini, maka saya berpendapat bahawa pihak pendakwaan perlu membuktikan elemen-elemen yang berikut untuk mendapatkan kes “prima facie” di bawah peruntukkan sub seksyen 300 (d) KK iaitu: a) Berlakunya kematian seorang manusia Musi Faiddin Bin Muhamad Puzi (No. KP: 840202-10-5743); b) Kematian si mati disebabkan kecederaan yang dialami oleh si mati; c) Kecederaan pada si mati adalah disebabkan perbuatan OKT; d) Perbuatan yang menyebabkan kematian adalah tergolong di bawah salah satu peruntukan di bawah seksyen 300 (a), (b),

atau (d) KK. Elemen 1: Bahawa terdapatnya kematian manusia Musi Faiddin Bin Muhamad Puzi (No. KP: 840202-10-5743) [41] Identiti si mati telah disahkan oleh Pakar Perubatan Forensik iaitu Dr. Tan Lii Jye (SP1) melalui keterangan lisan dan laporan bedah siasat (Ekshibit P3) bahawa jasad si mati telah dicamkan oleh Pegawai Penyiasat bernama Insp Ramlah Binti Bakir (SP18). [42] Bapa kandung si mati bernama Muhamad Puzi Bin Ismail (SP13) juga telah membuat pengecaman mayat si mati melalui gambar kecederaan P34 (1 hingga 9) dan gambar post mortem P4(7 dan 8). [43] Identiti si mati oleh SP13 telah dilakukan pada 10.5.2021 jam 10.15 pagi di bilik mayat Jabatan Forensik, Hospital Raja Permaisuri Bainun, Ipoh. Elemen 2: Kematian si mati disebabkan kecederaan yang dialami oleh si mati [44] Bagi membuktikan elemen ini, pihak pendakwaan bergantung kepada keterangan SP1 iaitu pegawai forensik patalogi yang menjalankan post-mortem ke atas mayat si mati dan juga Dr. Hemaroopini a/p Varaharaju (SP14) iaitu pegawai perubatan dari Jabatan Pembedahan Plastik dan Rekonstruktif dan juga Dr. Rebecca Anak Jori (SP20) dari Jabatan Kecemasan, Hospital Changkat Melintang, Changkat Melintang, Perak. [45] Berdasarkan keterangan Dr. Rebecca Anak Jori (SP20), pada 28.4.2021 jam lebih kurang 11.20 malam, di Jabatan Kecemasan Hospital Changkat Melintang, Bota, Perak, SP20 telah menerima si mati dan mendapati si mati mengalami kecederaan akibat kebakaran dengan degree kebakaran sebanyak 46% dan telah merujuk si mati ke Hospital Raja Permaisuri Bainun, Ipoh. [46] Berdasarkan keterangan Dr. Hemaroopini a/l Varaharaju (SP14), si mati diterima pada 29.4.2021 dan kemudian telah meninggal dunia pada 10.5.2021 jam lebih kurang 12.25 tengah malam iaitu 13 hari selepas kejadian berlaku. [47] Menurut SP14, si mati telah mengalami kecederaan akibat kebakaran (burn) dengan “degree” kebakaran dengan kadar “grade 3” dan kedalaman yang dalam (“3rd degree burn”) iaitu sebanyak 46% TBSA (Total Body Surface Area) dengan pecahan seperti berikut:- “face and neck 4%, right upper limb 8.5%, left upper limb 8.5%, anterior trunk 13%, posterior trunk 10% dan right lower limb (thigh) 2%”. [48] Menurut SP14 lagi kecederaan pesakit melibatkan terbakar pada muka (keseluruhan muka depan), keseluruhan kedua-dua lengan dan tangan (“upper link”), bahagian leher, tubuh badan di depan dan belakang sehingga garisan pinggang, dada, peha sebelah kanan. Luka kebakaran adalah luka baru, iaitu kurang dari 1 minggu pada masa rawatan diberikan. [49] Luka akibat kebakaran tersebut telah mendedahkan si mati dengan jangkitan kuman dan mengakibatkan kematian si mati. Menurut SP14, kecederaan yang dialami si mati boleh menyebabkan kematian kerana si mati terdedah dengan jangkitan kuman di mana apabila kulit terbakar, tiada barrier untuk melindungi bahagian dalam badan dan kuman boleh masuk ke dalam saluran darah dengan mudah. Pendapat SP14 disokong oleh keterangan SP1 yang mendapati punca kematian si mati “sepsis secondary to burn injury”. [50] SP1 menjelaskan maksud punca kematian si mati sebagai jangkitan kuman atau bakteria akibat luka kebakaran yang telah masuk ke dalam kulit dan seterusnya ke dalam saluran darah. [51] Menurut SP1, kecederaan yang dialami oleh si mati adalah secara lumrahnya cukup untuk menyebabkan kematian si mati (fatal in nature). Luka akibat kebakaran boleh disebabkan oleh api yang dipercepatkan pembakarannya dengan petrol yang menyebabkan kulit si mati terbakar lalu mendedahkan si mati dengan jangkitan kuman dan menyebabkan kematian si mati. [52] Kesimpulannya, kecederaan iaitu luka akibat kebakaran yang dialami si mati telah mengakibatkan kematiannya. Justeru itu, intipati kedua telah berjaya dibuktikan. Ingin ditegaskan di sini bahawa pihak pembelaan tidak mempertikaikan bahawa elemen ini telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Elemen 3: Kecederaan pada si mati adalah disebabkan perbuatan OKT [53] Kini, saya beralih untuk mempertimbangkan elemen ketiga yang terpenting iaitu berkaitan dengan isu ‘ mens rea’ sama ada OKT mempunyai niat atau pengetahuan yang sewajarnya mengikut undang-undang untuk membuktikan OKT telah melakukan kesalahan membunuh. [54] Sebelum saya menyentuh elemen ini, saya ingin merujuk kepada kes Looi Kau Chai & Anor v Public Prosecutor [2003] 2 MLJ 65, di mana Mahkamah Rayuan telah memperkenalkan prinsip bagaimana sesuatu kes “prima facie” perlu ditentukan. [55] Mahkamah Rayuan telah memberikan satu garis panduan dengan memakai ujian sama ada Mahkamah boleh mensabitkan seseorang OKT terhadap pertuduhan yang dikenakan itu berlandaskan keterangan pendakwaan yang telah dibentangkan di peringkat penutupan kes pendakwaan. Jika boleh, maka kes prima facie telah dibuktikan dan OKT hendaklah dipanggil untuk membela dirinya terhadap pertuduhan yang berkenaan. Ini bermakna Mahkamah perlu membuat satu penilaian maksimum terhadap keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan di peringkat penutupan kes pendakwaan. Oleh sebab itu, sebagaimana yang telah diputuskan dalam kes Looi Kau Chai [supra], saya perlu menyoal pada diri saya sendiri sama ada dengan keterangan yang dibentangkan oleh pihak pendakwaan sehingga kini, OKT boleh disabitkan dengan kesalahan bunuh di bawah s 302 KK, lebih-lebih lagi jika dipanggil untuk membela diri, tertuduh memilih untuk berdiam diri. [56] Dalam situasi ini, pihak pendakwaan telah berhujah bahawa elemen ketiga ini telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Untuk ini pihak pendakwaan menegaskan bahawa pertama, adik kandung si mati iaitu Shahrugi Bin Ibrahim (SP10) melihat OKT menuang minyak petrol ke atas badan si mati, menyembur Ridsect dan menyalakan api yang boleh menyambar si mati; Kedua, anak saudara si mati iaitu Muhammad Cairel Farhan Bin Shaharugi (SP11) melihat OKT memetik api dan dalam masa yang sama dia menyembur Ridsect ke arah berlawanan dan nampak api marak. Ketiga, OKT telah melakukan persediaan dengan menyuruh Shahril Bin Mohd Shaharuddin (SP12) untuk membeli minyak (1) liter minyak petrol dan (1) botol penyembur nyamuk di kedai runcit Fazalie Bin Mohamad (SP16). Keempat, si mati telah dihantar ke Hospital Changkat Melintang, Bota oleh Mohamad Ramlan Bin Abdul Aziz (SP9) dan si mati telah memberitahu SP9 bahawa si mati di telah disimbah petrol. Kelima, terdapat botol minyak petrol, penyembur Ridsect dan kesan-kesan petrol di tempat kejadian. Keenam, OKT mengalami kecederaan melecur di tangan. Ketujuh, OKT menyorok di sebuah pondok di kebun semasa tangkapan. [57] Pada peringkat ini, saya merujuk kepada Tham Kai Yau v Public Prosecutor [1976] 1 LNS 159, Mahkamah Persekutuan telah memberi definisi niat untuk membunuh seperti berikut:- We therefore intend to deal at some length to emphasise and to discuss the distinctions between the provisions of s. 299, Penal Code and s. 300, Penal Code. Section 299, Penal Code enacts that a person commits culpable homicide, if the act by which the death is caused is done: (a) with the intention to cause death; (b) with the intention of causing such bodily injury as is likely to cause death; (c) with the knowledge that... the act is likely to cause death. Section 300, Penal Code defines murder as follows. Except in the cases hereinafter excepted, culpable homicide is murder, if the act by which the death is caused is done: (1) with the intention of causing death; (2) with the intention of causing such bodily injury as the offender knows to be likely to cause the death of the person to whom the harm is caused; (3) with the intention of causing such bodily injury to any person, and... is sufficient in the ordinary course of nature to cause death; (4) with the knowledge that the act is so imminently dangerous that it must in all probability cause death, or such bodily injury as is likely to cause death. The words which I have italized show the marked differences between the two offences. Where there is an intention to kill, as in

and (1). the offence is always murder. Where there is no intention to cause death or bodily injury, then (c) and (4) apply. Whether the offence is culpable homicide or murder depends upon the degree of risk to human life. If death is a likely result, it is culpable homicide; if it is the most probable result, it is murder. Illustration (d) of s. 300, Penal Code is a case of this description. Where the offender knows that the particular person injured is likely, either from peculiarity of constitution, immature age, or other special circumstances, to be killed by an injury which would not ordinarily cause death, it is murder. Illustration (b) of s. 300, Penal Code is a good example. The essence of (b) and (3) is this. It is culpable homicide if the bodily injury intended to be inflicted is likely to cause death; it is murder, if such injury is sufficient in the ordinary course of nature to cause death. Illustration (c) given in s. 300, Penal Code is an example. It is on a comparison of these two limbs of s. 299 and s. 300 that the decision of doubtful cases as the present must generallydepend. The distinction is fine, but noticeable. In the last analysis, it is a question of degree of probability. [58] Penjelasan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes di atas menunjukkan bahawa dalam menentukan niat seseorang tertuduh, Mahkamah perlu melihat kepada “degree of probability” kematian mangsa telah disebabkan oleh tindakan OKT. Kemungkinan tersebut boleh menjadi tinggi ataupun rendah, dan perbezaan ini akan menjelaskan niat OKT dalam melakukan kesalahan tersebut. [59] Saya telah memberi penumpuan dan perhatian yang terperinci kepada isu “mens rea” ini, dan sebagaimana yang telah saya katakan di atas, tugas saya adalah untuk menentukan sama ada keterangan yang dibentangkan oleh pihak pendakwaan pada peringkat ini boleh menyabitkan OKT bagi kesalahan membunuh di bawah s 302 KK, lebih-lebih lagi jika dipanggil untuk membela diri, dia memilih untuk berdiam diri. [60] “Mens rea” OKT adalah sesuatu yang tidak dapat dilihat oleh sesiapa. Walau bagaimanapun niat dan pengetahuan dapat ditentukan dengan melihat kepada perbuatan serta tindak tanduk OKT dan hal keadaan sekeliling kes ini. Niat atau pengetahuan yang sewajarnya yang menjadi elemen penting bagi kesalahan s 302 KK sebagaimana yang saya huraikan di atas perlu dibuktikan tanpa keraguan munasabah. Dengan ini, nyata dan jelas undang-undang menghendaki dibuktikan satu niat atau pengetahuan OKT yang nyata untuk membunuh si mati bagi pertuduhan yang dikenakan ke atasnya. Saya sedar niat boleh terbentuk serta merta tanpa sebarang rancangan untuk membunuh. Dalam menentukan niat dan pengetahuan OKT, saya juga melihat kecederaan yang dialami oleh si mati serta alat ataupun senjata yang digunakan oleh OKT. [61] Pada pandangan saya, dalam menentukan isu mengenai elemen yang ketiga ini, semua keadaan serta fakta dan aspek yang berikut adalah relevan dipertimbangkan secara keseluruhannya berdasarkan fakta kes yang telah dibentangkan sebelum ini:

Pada 28.4.2021 jam lebih kurang 7.00 petang, SP10 telah membawa pulang si mati ke rumah SP10 di Kampung Balun Bidai, dengan menaiki kereta Perdana tersebut. Sampai rumah, SP10 meminta si mati memeriksa kereta SP10 dan si mati berkata masih ada kerosakkan pada kereta. SP10 menyuruh si mati memandu kereta SP10 (test drive) dan SP10 duduk bahagian penumpang depan. Si mati dan SP10 bersama menaiki kereta tersebut yang dipandu si mati sehingga ke MRSM Kg Gajah dan berpatah balik ke rumah SP10 di Kampung Balun Bidai. Dan si mati mengakui kereta tersebut masih belum siap sepenuhnya dan masih ada kerosakan.

Pada jam lebih kurang 8.30 malam, selepas SP10 selesai mandi dan makan, OKT telah menghubungi SP10 dan tanya dimana SP10 berada dan bagaimana keadaan kereta. SP10 telah menceritakan apa yang berlaku.

Pada jam lebih kurang 10.00 malam, sewaktu SP10 dan si mati bersembang di luar rumah SP10 di alamat Kampung Balun Bidai, SP10 nampak OKT datang dengan menaiki motosikal. Kemudian OKT datang ke arah SP10 dan si mati, SP10 nampak OKT membawa satu (1) botol berisi minyak petrol dan sebotol Ridsect warna merah di tangan OKT.

OKT bertanya kepada si mati kenapa kereta SP10 tidak siap lagi. OKT memarahi si mati kenapa kereta masih rosak. OKT kata si mati penipu kerana sudah 3 minggu kereta SP10 di hantar ke bengkel si mati namun masih rosak. Si mati kata mungkin ada bahagian lain yang rosak. Kemudian OKT dan si mati terus bertengkar mulut. OKT marah dengan suara kuat. Si mati hanya diam waktu OKT memarahi si mati.

Tiba-tiba OKT telah menuang minyak petrol ke badan si mati mengunakan minyak petrol yang dibawa OKT dalam botol tadi, minyak dituang di kepala ke tubuh badan si mati. Masa itu si mati hanya duduk diam di atas kerusi. SP10 hanya duduk diam tanpa buat apa-apa. SP10 juga cakap pada OKT agar jangan buat bukan-bukan. Tapi OKT menuang minyak petrol dari dalam botol yang dibawanya lebih kurang separuh dari botol ke atas kepala si mati sehingga badan si mati.

Kemudian, OKT telah keluar dari perkarangan rumah dengan memegang sebotol penyembur nyamuk dan telah menyembur penyembur nyamuk dengan menyala api pada pemetik api miliknya ke ruang atas luar perkarangan rumah seperti menakut-nakutkan si mati semburan sebanyak dua kali semburan ke ruang udara dan api terus marak.

Selepas itu, OKT pegang botol Ridsect dan tuang lebihan minyak petrol yang tersisa dalam botol di tepi pasu bunga di depan OKT, di luar perkarangan rumah tersebut. Kemudian SP10 nampak OKT ambil bilah lidi dari penyapu lidi yang berada dalam pasu bunga dan menyalakan bilah lidi tersebut menggunakan mancis dan kemudian bilah lidi yang berapi dicucuh pada lebihan minyak petrol yang dibuang di luar pasu bunga, atas lantai. Api pun marak di lantai dekat pasu bunga tersebut.

Kemudian SP10 nampak api menyambar ke arah si mati yang masih duduk di kerusi di luar rumah SP10, jarak di antara api yang OKT nyalakan dengan tempat si mati duduk lebih kurang 10 kaki jarak dan OKT menjerit menyuruh si mati lari kemudian si mati tidak sempat lari dan terus badannya terbakar dan berapi.

Kemudian si mati menjerit meminta tolong dan bergolek-golek jatuh ke lantai dengan badannya terbakar dan berapi. SP10 terus lari mendapatkan air dan tarik paip air, SP10 siram badan si mati dengan air paip menggunakan hos untuk memadamkan kebakaran pada badan si mati. OKT juga menolong si mati padamkan api dengan mengambil tuala warna merah jambu yang tersadai di luar rumah SP10 dan menutup badan si mati.

Kemudian abang SP10 iaitu Salehuddin Bin Ibrahim dan Malik Bin Ibrahim yang berada di rumah sebelah turut keluar dan membantu memadamkan kebakaran pada badan si mati. Kedua-dua mereka siram air atas badan Si mati. Kemudian api berjaya dipadamkan, keadaan kelam kabut dan SP10 tidak nampak Si mati bertukar baju pada waktu itu.

Si mati telah diperiksa dan menerima rawatan awal oleh Dr. Rebecca Anak Jori (“SP20”) dan mendapati si mati mengalami “46%-degree burn”. Laporan perubatan SP20 (Eksibit P39) mengesahkan si mati mengalami “46% total body surface area third-degree burn over face, neck, trunk, bilateral upper limbs and right thigh”.

SP20 kemudian telah memindahkan si mati ke Hospital Raja Permaisuri Bainun Ipoh bagi rawatan lanjut.

Si mati telah menerima rawatan lanjut di Hospital Raja Permaisuri Bainun Ipoh dan si mati kemudian telah meninggal dunia pada 10.5.2021 di Hospital Raja Permaisuri Bainun, Perak iaitu selepas 13 hari si mati menerima rawatan di Hospital tersebut. Menurut Dr. Tan Lii Jye yang menjalankan post-mortem sebab kematian si mati adalah “sepsis secondary to burn injury”. [62] Peristiwa yang malang ini berlaku ketika SP10, si mati dan OKT berada di bahagian luar rumah SP10. Meskipun saya sedar perbuatan OKT itu merbahaya dan terdapatnya unsur-unsur perancangan, namun keadaan menunjukkan kejadian ini berlaku sejurus selepas berlakunya pertengkaran di antara OKT dan si mati akibat daripada kegagalan si mati gagal memperbaiki kereta SP 10 dengan sempurna. Berdasarkan kepada keterangan SP10, saya cenderung untuk membuat kesimpulan bahawa OKT telah menuang minyak petrol ke badan si mati mengunakan minyak petrol yang dibawa OKT dalam botol tadi, minyak dituang di kepala ke tubuh badan si mati. Kemudian, OKT telah keluar dari perkarangan rumah dengan memegang sebotol penyembur nyamuk dan telah menyembur penyembur nyamuk dengan menyalakan api pada pemetik api miliknya ke ruang atas luar perkarangan rumah seperti menakut-nakutkan si mati semburan sebanyak dua kali semburan ke ruang udara dan api terus marak. [63] Jelas kepada saya pada peringkat ini, tidak dapat dibuktikan bahawa OKT mempunyai niat untuk membunuh si mati malah ianya sekadar untuk menakut-nakutkan si mati. [64] Kemudian, OKT memegang botol Ridsect dan tuang lebihan minyak petrol yang tersisa dalam botol di tepi pasu bunga di depan OKT, di luar perkarangan rumah tersebut. Selepas itu, OKT ambil bilah lidi dan menyalakan bilah lidi tersebut menggunakan mancis dan kemudian bilah lidi yang berapi dicucuh pada lebihan minyak petrol yang dibuang di luar pasu bunga, atas lantai. Api pun marak di lantai dekat pasu bunga dan api menyambar ke arah si mati yang masih duduk di kerusi di luar rumah SP10, jarak di antara api yang OKT nyalakan dengan tempat si mati duduk lebih kurang 10 kaki jarak dan OKT menjerit menyuruh si mati lari kemudian si mati tidak sempat lari dan terus badannya terbakar dan berapi. [65] Sekali lagi jelas kepada saya bahawa tidak terdapat bukti bahawa OKT mempunyai niat untuk membunuh si mati kerana OKT mencucuh bilah lidi yang berapi di luar pasu bunga atas lantai yang jaraknya lebih kurang 10 kaki dari tempat di mana si mati duduk. Tidak terdapat keterangan bahawa OKT tahu minyak petrol yang dibuang oleh OKT di tepi pasu bunga mengalir dan bertembung dengan minyak petrol yang dituang ke atas badan si mati yang jaraknya dalam 10 kaki. [66] Untuk menyokong bahawa perbuatan dan tindak tanduk OKT tidak berniat untuk membunuh si mati, OKT telah menjerit dan menyuruh OKT lari. OKT juga menolong si mati padamkan api dengan mengambil tuala warna merah jambu yang tersadai di luar rumah SP10 dan menutup badan si mati. Sekiranya OKT mempunyai “mens rea” untuk membunuh si mati, OKT tidak akan menjerit supaya si mati lari dan OKT tidak akan berusaha untuk memadamkan api di badan si mati. [67] Pada hemat saya, sungguhpun keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan mungkin boleh menimbulkan satu syak wasangka bahawa OKT mempunyai “mens rea” yang sewajarnya untuk membunuh si mati, namun keraguan manfaat harus dan hendaklah diberi kepada OKT memandangkan keadaan kes ini. Syak wasangka bukan keterangan dan tidak boleh dijadikan sebarang asas untuk mensabitkan OKT terhadap pertuduhan yang dikenakan ke atasnya. Manfaat keraguan, pada pendapat saya, perlu diberikan kepada OKT. [68] Dalam hubungan ini, saya ingin merujuk kes Balachandran v Public Prosecutor [2005] 2 MLJ 301 di mana Yang Arif Augustine Paul HMR (ketika itu) dalam menyampaikan keputusan Mahkamah Persekutuan mengingatkan kita tentang tahap pembuktian pada penutup kes pendakwaan. Inilah apa yang dikatakan oleh Hakim yang arif itu di muka surat 378 seperti berikut: The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the prosecution. If there is any such doubt there can be no prima facie case. [69] Setelah mempertimbangkan secara keseluruhannya dengan teliti semua keadaan serta keterangan dan pelbagai aspek yang dihuraikan sebentar tadi, pada pendapat saya bahawa perbuatan OKT menyimbah minyak petrol ke tubuh badan si mati dan menyalakan bilah lidi tersebut menggunakan mancis dan kemudian bilah lidi yang berapi dicucuh pada lebihan minyak petrol yang dibuang di luar pasu bunga, atas lantai dan membakar pada badan si mati tidak dilakukan dengan niat untuk membunuh. Pada pendapat saya juga OKT tidak berniat hendak menyebabkan kecederaan tubuh badan si mati sebagaimana yang diketahui oleh OKT berkemungkinan menyebabkan kematian si mati. Saya juga tidak fikir perbuatan OKT itu dibuat dengan niat untuk menyebabkan kecederaan kepada tubuh badan si mati yang mencukupi dalam keadaan biasa untuk menyebabkan kematian. [70] Saya merujuk kepada kes Kalu Ram vs. State of Rajastan (AIR 2000 SC3630) yang mana fakta dalam kes ini adalah lebih kurang sama dengan fakta kes yang sedang dibincangkan. Dalam kes Kalu Ram, tertuduh dalam keadaan mabuk telah menyimbah minyak tanah ke atas isterinya (si mati) dan memberikan mancis api kepada si mati untuk membakar diri si mati. Apabila si mati gagal berbuat demikian, tertuduh mengambil sebilah mancis api, menyalakannya dan membakar si mati. Mahkamah Agong India putuskan untuk meminda pertuduhan dari seksyen 302 PC (India) kepada seksyen 304 Part II yang “pari materia” dengan seksyen 304 (b) KK. Mahkamah Agong India berucap seperti berikut: “But then, what is the nature of the offence proved against him. It is an admitted case that the appellant was in a highly inebriated stage when he approached the deceased when the demand for sparing her ornaments was made by him. When she refused to obliged he poured kerosene on her and wanted her to lit the match-stick. When she failed to do so, he collected the amtch box had ignited one match-stick but when the flames were up, he suddenly and frantically poured water to save her from the tongues of flames. The conduct cannot be seen divorced from the totality of the circumstances. Very probably he would not have anticipated that the act dobe by him would have escalated to such a propoption that she might die. If he had ever intended her to die he would not have alerted his senses o bring water in an effort to rescue her. We are incline to think that the accused thought of was to inflict burn to her and to fighten her but unfortunately the situation slipped out of control and it went to the fatal extent. He would not have intended to inflict the injuries which she sustained on account of his act. Therefor, we are persuaded to bring down the offence from the firdt degree murder to culpable homicide not amounting to murder”. [71] Berdasarkan kepada alasan-alasan yang telah dibentangkan di atas, saya membuat keputusan bahawa pihak pendakwaan gagal membuktikan kes prima facie terhadap OKT dibawah seksyen 302 KK. Memandangkan keadaan kes ini yang sudahpun saya huraikan di atas, pada pendapat saya, darjah kemungkinan atau kebarangkalian untuk menyebabkan kematian dalam kes di hadapan saya ini tidak sampai pada tahap kesalahan bunuh di bawah s 302 KK. [72] Saya merujuk kepada keputusan dalam kes Pendakwa Raya lwn. Soo Tiang Leng [2005] 7 MLJ 363 yang telah diputuskan oleh YA Azahar Mohamed (PK) pada ketika itu dan mantan Ketua Hakim Malaya seperti berikut: Dalam hubungan ini, saya ingin menambah kata bahawa kesalahan di bawah s 302 KK dan juga s 304 KK memerlukan pembuktian niat dan pengetahuan untuk menyebabkan kematian. Namun apa yang membezakan kedua-dua peruntukan tersebut terletak pada tahap atau darjah kemungkinan atau kebarangkalian untuk menyebabkan kematian. Hakim Mahkamah Persekutuan Raja Azlan Shah (sebagaimana baginda pada masa itu) menjelaskan dalam kes Tham Kai Yau v Public Prosecutor [1977] 1 MLJ 174 bahawa: It cannot be disputed that intention is a matter of inference. The deliberate use by some men of dangerous weapons at another leads to the irresistible inference that their intention is to cause death. This inference should therefore make it a simple matter to come to a decision as to intention, in any case, such as the present, where the weapons used by the appellants were deadly weapons and where the person killed was struck more than one blow. In actual practice however it is frequently a matter of considerable difficulty to arrive at a conclusion by application of this principle in view of the close connection that the Penal Code makes between intention and knowledge. The provisions relating to murder and culpable homicide are probably the most trickly in the Code and are so technical as frequently to lead to confusion. Not only does the Code draw a distinction between intention and knowledge but subtle distinctions are drawn between the degrees of intention to inflict bodily injury. [73] Selanjutnya Hakim Yang Arif itu menambah kata: Whether the offence is culpable homicide or murder depends upon the degree of risk to human life. If death is a likely result, it is culpable homicide; if it is the most probable result, it is murder. Illustration (d) of s 300, Panel Code is a case of this description. Where the offender knows that the particular person injured is likely, either from peculiarity of constitution, immature age, or other special circumstances, to[2005] 7 MLJ 363 at 379 be killed by an injury, which would not ordinarily cause death, it is murder. Illustration (b) of s 300, Panel Code is a good example. The essence of (b) and (3) is this. It is culpable homicide if the bodily injury intended to be inflicted is likely to cause death; it is murder, if such injury is sufficient in the ordinary course of nature to cause death. Illustration (c) given in s 300, Penal Code is an example. It is on a comparison of these two limbs of s 299 and s 300 that the decision of doubtful cases as the present must generally depend. The distinction is fine, but noticeable. In the last analysis, it is a question of degree of probability. [74] Memandangkan keadaan kes ini yang sudahpun saya huraikan di atas, pada pendapat saya, darjah kemungkinan atau kebarangkalian untuk menyebabkan kematian dalam kes di hadapan saya ini tidak sampai pada tahap kesalahan bunuh di bawah s 302 KK. [75] Kedudukan ini membawa saya untuk menyentuh kesalahan homisid salah yang tidak terjumlah kepada pembunuhan yang boleh dihukum di bawah s 304 KK (rujuk kes Chiam Nguang Huat v. Pendakwa Raya [2018]5 5 MLJ 41 (Mahkamah Rayuan). [76] Sebagaimana yang telahpun saya huraikan sebelum ini, di peringkat ini saya telah berpuashati dan tanpa keraguan bahawa OKT yang telah menuang minyak petrol ke badan si mati mengunakan minyak petrol ambil bilah lidi dari penyapu lidi yang berada dalam pasu bunga dan menyalakan bilah lidi tersebut menggunakan mancis dan kemudian bilah lidi yang berapi dicucuh pada lebihan minyak petrol yang dibuang di luar pasu bunga, atas lantai dan api menyambar ke arah si mati pada hari kejadian. Akibat oleh perbuatan OKT, si mati kemudiannya telah meninggal dunia. Perbuatan OKT ini ternyata merbahaya dan dia wajar semasa melakukannya, mengetahui bahawa perbuatan itu mungkin menyebabkan kematian si mati. Sehubungan dengan ini, undang-undang telah digubal bahawa hukuman bagi kesalahan melakukan homisid salah yang tidak terjumlah kepada kesalahan membunuh adalah diperuntukkan di bawah s 304 KK.

dengan penjara yang boleh sampai 30 tahun dan bolehlah juga dikenakan denda, jika perbuatan yang menyebabkan kematian itu dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian, atau hendak menyebabkan sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian; atau

dengan penjara selama tempoh yang boleh sampai sepuluh tahun, atau dengan denda, atau dengan kedua-duanya, jika perbuatan itu dilakukan dengan mengetahui bahawa perbuatan itu mungkin menyebabkan kematian, akan tetapi dengan tiada apa-apa niat hendak menyebabkan kematian, atau sesuatu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian. [77] Berdasarkan kepada peruntukan s 304 di atas, dapat disimpulkan bahawa terdapat dua bentuk hukuman bagi seseorang yang melakukan kesalahan mematikan orang dengan salah iaitu:

Penjara selama tempoh yang boleh sampai dua puluh tahun dan denda bagi perbuatan yang dilakukan dengan niat hendak menyebabkan kematian atau perbuatan yang dilakukan dengan niat hendak menyebabkan bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian.

Penjara selama tempoh yang boleh sampai sepuluh tahun atau denda atau kedua-duanya bagi perbuatan yang dilakukan dengan pengetahuan bahawa ia boleh menyebabkan kematian. Bagi bahagian ini seseorang itu tidak mempunyai niat untuk menyebabkan kematian atau satu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian. [78] Setelah saya menimbangkan semua keterangan, keadaan, fakta kes ini serta keterangan pakar, dengan berpandukan kes Tham Kai Yau v Public Prosecutor [supra] yang telah saya rujuk sebelum ini, pada pendapat saya, pada penutup kes pendakwaan terdapat keterangan yang kukuh untuk menunjukkan bahawa perbuatan OKT itu telah dilakukan olehnya dengan niat hendak menyebabkan satu bencana tubuh yang mungkin menyebabkan kematian ke atas si mati. Dengan kata lain, darjah kemungkinan atau kebarangkalian untuk menyebabkan kematian dalam kes ini sungguhpun tiada pada tahap kesalahan bunuh di bawah s 302 KK tetapi sebaliknya adalah mencukupi pada tahap kesalahan mematikan orang dengan salah yang tidak terjumlah kepada kesalahan bunuh. [79] Dalam keadaan ini, saya juga berpendapat bahawa pihak pendakwaan di peringkat penutupan kes pendakwaan telah berjaya mewujudkan suatu kes “prima facie” terhadap OKT bagi kesalahan yang boleh dihukum di bawah s 304(a) KK. [80] Dalam kes Public Prosecutor v Nik Mohd Nik Embong [2004] 4 CLJ 426, Mahkamah Rayuan telah memutuskan bahawa mahkamah mempunyai kuasa di bawah s 158(1) Kanun Tatacara Jenayah (‘KTJ’) untuk meminda sesuatu pertuduhan seandainya terdapat kes “prima facie” bagi suatu kesalahan yang lain walaupun pihak pendakwaan gagal membuktikan kes “prima facie” bagi pertuduhan asal. Sehubungan dengan itu, berpandukan kepada seksyen 158(1) KTJ saya memerintahkan supaya pertuduhan asal terhadap OKT di bawah s 302 KK diperturunkan kepada kesalahan di bawah s 304(a) KK. Pertuduhan pindaan ini adalah sebagaimana yang berikut: “Bahawa kamu pada 28 April 2021, jam lebih kurang 8.30 malam sehingga 11.00 malam di sebuah rumah beralamat di Jalan Tanjung Tualang, Kampung Tersusun Balun Bidai, 36800 Kampong Gajah di dalam Daerah Perak Tengah, Negeri Perak Darul Ridzuan telah melakukan kesalahan homisid salah yang tidak terjumlah kepada pembunuhan, iaitu meyebabkan kematian bunuh ke atas Loh Shin Seng, No K/P: A0404858, Musi Faiddin Bin Muhamad Puzi (No. KP: 840202-10-5743) secara menuang minyak petrol ke badan si mati mengunakan dan ambil bilah lidi dari penyapu lidi yang berada dalam pasu bunga dan menyalakan bilah lidi tersebut guna mancis dan kemudian bilah lidi yang berapi dicucuh pada lebihan minyak petrol yang dibuang di luar pasu bunga, atas lantai dan api menyambar ke arah si mati dan oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 304 (a) Kanun Keseksaan.” [81] Pertuduhan Pindaan sebagaimana di atas telah dibacakan kepada OKT. OKT juga telah diterangkan berkaitan dengan kesan dan akibat pertuduhan pindaan tersebut. OKT telah mengaku salah di atas pertuduhan pindaan di bawah seksyen 304(a) KK. OKT telah faham dengan pengakuannya ini dan juga faham berkaitan dengan kesan dan akibat pengakuannya ini. [82] Sehubungan dengan itu, Mahkamah mensabitkan OKT dengan kesalahan melakukan kesalahan homisid salah yang tidak terjumlah kepada pembunuhan yang boleh dihukum di bawah seksyen 304(a) KK. Rayuan OKT Hujahan OKT: [83] OKT berumur 54 tahun, sudah bercerai dan mempunyai empat orang anak yang sudah dewasa. OKT bekerja kampung sahaja dan tiada pendapatan yang tetap. Pengakuan OKT telah menjimatkan masa Mahkamah di peringkat pembelaan. Dari fakta kes memang jelas OKT tiada niat dan berasa insaf dengan apa yang telah berlaku pada ketika itu. Oleh itu OKT pohon satu hukuman penjara yang seringan ringannya dari tarikh tangkap. Hujahan Balas Pihak Pendakwaan: [84] Dalam kes ini satu nyawa telah pun melayang akibat perbuatan OKT di mana si mati semasa kejadian berusia 37 tahun dan bekerja sebagai “foreman” membaiki kereta. Pihak Pendakwaan kemukakan rekod lampau OKT dimana rekod lampau terakhir pada tahun 2009 bagi kesalahan dadah. Seterusnya kejadian yang berlaku satu kejadian yang menyayat hati dan boleh dielakkan. Simati semasa kejadian langsung tidak melawan bahkan hanya duduk semasa disimbah minyak petrol. Dan kejadian berlaku pada 28 April 2021 dan simati telah meninggal dunia pada 10.05.2021, 13 hari selepas kejadian. 13 hari tersebut menunjukkan si mati bertarung nyawa dan kesakitan semasa proses tersebut. Seterusnya merujuk peruntukkan undang undang di bawah seksyen 304 (a) Kanun Keseksaan di mana hukuman penjara boleh sampai 30 tahun dan juga denda menunjukkan keseriusan kes yang telah dilakukan. OKT telah ditangkap pada 29.4.2021 dan ditahan reman dan telah berada di dalam penjara lebih kurang 4 tahun sehingga tarikh jatuh hukum. Selain daripada itu, pihak pendakwaan pohon Mahkamah mempertimbangkan prinsip undang-undang menjatuhkan hukuman dimana kepentingan awam harus dilihat dan kekerapan kes pergaduhan yang berakhir dengan kematian semakin berleluasa. Oleh itu, pohon satu hukuman yang setimpal. Keputusan Mahkamah [85] Dalam memberi pertimbangan ke atas jangka masa tempoh pemenjaraan ke atas OKT, saya perlu memperingati diri berkaitan dengan kesalahan bunuh yang telah dilakukan oleh OKT. Saya telah membuat rujukan kepada kes In R v. Ball 35 Cr App R 164 yang memerlukan Mahkamah mempertimbangkan jenis kesalahan yang dilakukan, apa yang menyebabkan kesalahan ini dilakukan dan latar belakang pesalah semasa kesalahan itu dilakukan. [86] Saya juga tertarik dengan ucapan yang diberikan oleh YMM Raja Azlan Shah, Hakim Mahkamah Agong (pada ketika itu) dalam kes Bhandulananda Jayatilake v. PP [1981] 1 LNS 139. [87] Nada yang sama telah diucapkan oleh YA Azahar Mohamed JCA (pada ketika itu) dalam kes PP v. Ramakrishnan Subramaniam & Ors [2012] 9 CLJ 443. [88] Sehubungan dengan itu, saya telah memberi pertimbangan kepada jenis kesalahan yang dilakukan, apa yang menyebabkan kesalahan ini dilakukan dan latar belakang OKT semasa kesalahan ini dilakukan. Pada masa yang sama, saya turut memberi pertimbangan terhadap faktor-faktor mitigasi OKT sebelum menjatuhkan hukuman terutamanya OKT telah berasa kesal dan insaf atas kesalahan yang telah dilakukan dan berjanji untuk tidak akan melakukan sebarang kesalahan jenayah di masa akan datang. [89] Dalam memberi pertimbangan terhadap faktor mitigasi OKT, saya turut mengingatkan diri bahawa Mahkamah juga perlu memberikan pertimbangan yang lebih utama ke atas faktor kepentingan awam berbanding dengan faktor kepentingan OKT sebagaimana yang diputuskan dalam kes PP v. Loo Choon Fatt [1976] 1 LNS 102. [90] Dalam kes ini, saya telah memberi pertimbangan ke atas hujahan pihak pendakwaan dan pihak pembelaan terutama berkaitan dengan umur OKT yang mencapai 54 tahun semasa hukuman dijatuhkan. Saya telah memberi pertimbangan keatas fakta kes, keterangan saksi-saksi, hujahan pihak-pihak. Setelah mendengar dan memberi pertimbangan ke atas faktor untuk memberatkan hukuman dan faktor untuk meringankan hukuman dengan berlandaskan kepada prinsip undang-undang berkaitan hukuman, saya dengan ini menjatuhkan hukuman penjara selama 10 tahun mulai dari tarikh tangkap (29.4.2021) ke atas OKT dan tiada hukuman rotan dikenakan kerana umur OKT melebihi 50 tahun semasa hukuman dijatuhkan. Bertarikh: 22.04.2025 Pihak-pihak TPR bagi pihak Pendakwa Raya Puan Liyana Zawawi bt Mohd Radzi Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Timbalan Pendakwa Raya Ipoh Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Perak Aras 1 & 4, Bangunan Perak Darul Ridzuan Jalan Panglima Bukit Gantang Wahab 30512 Ipoh Perak Tel:

05.2540148 Faks: 05.2548897 Emel: liyana.radzi@agc.gov.my Peguambela bagi pihak OKT (Lantikan Mahkamah) Encik P. Ravee Peguamcara & Peguambela Tetuan P. Ravee & Company No. 41, First Floor, Market Road 34000 Ipoh Perak Tel: 05.8062262 Emal: praveeco@gmail.com