Mohamad Azmi Bin Mohamad (TB-62JSK-2-05/2021)

OKT telah mengaku tidak bersalah terhadap pertuduhan tersebut dan memohon supaya dibicarakan. Perbicaraan penuh telah dijalankan di hadapan Mahkamah ini. [3] Di akhir kes pendakwaan, Mahkamah ini, setelah membuat penilaian maksimum terhadap keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh pihak Pendakwaan sebagaimana dikehendaki oleh seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah serta prinsip yang diputuskan dalam Looi Kow Chai & Anor v PP, Balachandran v PP dan Public Prosecutor v Mohd Radzi Abu Bakar, telah memutuskan bahawa pihak Pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT dan dengan itu memanggil beliau membela diri. [4] Pada peringkat pembelaan, OKT memilih untuk memberikan keterangan secara bersumpah dari kandang saksi. Di samping itu, OKT turut memanggil dua orang saksi pembelaan, iaitu abang kandung dan bapa OKT, bagi menyokong pembelaan bahawa OKT tidak berada di tempat kejadian pada masa yang dinyatakan dalam pertuduhan. [5] Setelah Mahkamah mendengar keseluruhan keterangan saksi-saksi Pendakwaan dan Pembelaan, meneliti setiap ekshibit yang dikemukakan, mempertimbangkan hujahan bertulis kedua-dua pihak serta autoriti yang dirujuk, Mahkamah kini memberikan alasan bagi keputusan yang telah diputuskan. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 B. PERTUDUHAN [6] Pertuduhan terhadap OKT adalah seperti berikut: "Bahawa kamu pada 4 Jun 2013 jam lebih kurang 10.00 pagi di sebuah rumah di Kampung Jenang Baru, Air Putih, dalam Daerah Kemaman, Negeri Terengganu telah merogol Fariza binti Suki yang ketika itu berumur 12 tahun 3 bulan dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 376(2)(d) Kanun Keseksaan." [7] Setelah meneliti keseluruhan keterangan, Mahkamah berpendapat bahawa isu utama yang perlu diputuskan adalah sama ada pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan setiap elemen pertuduhan di bawah seksyen 376(2)(d) Kanun Keseksaan melampaui keraguan yang munasabah. C. PENDEKATAN MAHKAMAH [8] Sebelum Mahkamah menilai keterangan saksi-saksi, adalah perlu ditegaskan bahawa beban pembuktian sepanjang perbicaraan sentiasa berada di bahu pihak Pendakwaan. OKT tidak memikul apa-apa beban untuk membuktikan dirinya tidak bersalah. Peranan Pembelaan hanyalah untuk menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4

Oleh itu, Mahkamah akan menilai keseluruhan keterangan secara menyeluruh dan bukan secara berasingan. Setiap keterangan akan dinilai dari sudut konsistensi dalaman, keserasian dengan keterangan saksi lain, sokongan daripada bukti saintifik dan dokumentari, kebarangkalian berdasarkan perjalanan biasa kehidupan (ordinary course of human conduct), serta pemerhatian Mahkamah terhadap kredibiliti saksi semasa memberi keterangan. [10] Mahkamah juga mengambil pendekatan bahawa tidak semua percanggahan dalam keterangan seseorang saksi akan menjejaskan kredibilitinya. Hanya percanggahan yang benar-benar menyentuh intipati pertuduhan atau elemen kesalahan akan dianggap sebagai percanggahan material. Sebaliknya, percanggahan kecil yang berlaku akibat kelemahan daya ingatan atau peredaran masa tidak semestinya menjejaskan kebolehpercayaan seseorang saksi. [11] Dengan prinsip-prinsip tersebut sebagai panduan, Mahkamah kini akan meneliti keterangan yang dikemukakan oleh pihak Pendakwaan dan seterusnya Pembelaan sebelum membuat dapatan terhadap setiap elemen pertuduhan. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5 D. FAKTA DAN KETERANGAN KES PENDAKWAAN [12] Mangsa iaitu SP3 telah membuat laporan polis iaitu Ayer Puteh Repot 404/13 (P4). Pada 04/06/2013 jam lebih kurang 10.00 pagi semasa berada di rumah beralamat Kampung Jenang Baru Air Putih 24000 Kemaman seorang diri sedang menonton televisyen, tiba-tiba SP3 terdengar ada seseorang mengetuk pintu di luar rumah dan ternampak 1 orang lelaki merupakan sepupunya iaitu OKT yang SP3 panggil dengan nama Abang Mie. [13] SP3 membuka pintu rumah dan OKT terus masuk ke dalam rumah lalu menarik tangan kiri SP3 dan mengheret SP3 ke dalam bilik tidur. SP3 berasa takut. OKT menutup pintu bilik dan menolak badan SP3 ke atas katil dan SP3 terbaring. [14] OKT membuka baju dan seluar SP3 seterusnya seluar dalam dan coli SP3 sehingga SP3 berbogel. Kemudian, OKT pula berbogel. OKT cuba membuka kangkang kaki SP3 dan memasukkan kemaluan OKT ke dalam kemaluan SP3. SP3 berasa sakit di bahagian perut dan kemaluan semasa OKT memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. [15] OKT mmasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3 agak lama. Semasa itu, SP3 dalam posisi baring dan OKT berada di atas badan SP3. Tangan SP3 di bawah manakala kedua-dua tangan OKT di atas katil. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6

Sewaktu OKT merogol SP3, SP3 ada menampar pipi OKT tetapi OKT tidak berhenti daripada memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. Setelah mengeluarkan kemaluan dari kemaluan SP3, OKT ada mengeluarkan air mani di atas perut SP3. Terdapat darah yang keluar dari kemaluan SP3. [17] Pencahayaan semasa kejadian adalah cerah dan terang berdasarkan cahaya yang masuk melalui tingkap nako kerana tiada langsir di dalam bilik tidur tempat kejadian. SP3 nampak OKT memasukkan kemaluan OKT ke dalam kemaluan SP3. [18] Semasa OKT memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3, SP3 menangis. SP3 tidak rela dibogelkan dan tidak rela OKT memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. Semasa kejadian, SP3 ada menjerit tetapi tidak ada sesiapa yang mendengar jeritan SP3 memandangkan jarak di antara rumah tempat kejadian dan rumah jiran agak jauh. [19] Selepas itu, OKT memakai semula pakaiannya. Sebelum keluar dari rumah, OKT berkata, “jangan beritahu siapa-siapa.” Kemudian, OKT keluar dari rumah. SP3 berasa takut. SP3 berasa terancam selepas dirogol oleh OKT. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7

Terdapat kesan di baju SP3 tetapi SP3 terus mandi dan membasuh baju tersebut. Semasa kejadian, SP3 berumur 12 tahun 3 bulan dan disahkan berdasarkan ekshibit P7. E. ADAKAH KES PENDAKWAAN DIPUTUSKAN PRIMA FACIE? [21] Bagi pembuktian ditahap prima facie bagi kesalahan dibawah Seksyen 376 (2)(d) Kanun Keseksaan, pihak Pendakwaan perlu membuktikan bahawa perlakuan rogol tersebut berlaku yang mana pendakwaan intipati pertuduhan dihadapan Mahkamah ini bahawa perlakuan seks tersebut tanpa kerelaan SP3/mangsa adalah berdasarkan seksyen 375 (b) dan SP3/mangsa Adalah seorang kanak-kanak dibawah 16 tahun Adalah Seksyen 375 (g) Kanun Keseksaan yang mana memperuntukkan sebagaimana berikut: Seseorang lelaki adalah dikatakan melakukan “rogol” jika ia, kecuali dalam hal yang dikecualikan kemudian daripada ini, bersetubuh dengan seseorang perempuan dalamkeadaan yang termasuk dibawah mana-mana perihal berikut:

bertentangan dengan kemahuan perempuan itu;

dengan tiada kerelaan perempuan itu;

dengan kerelaan perempuan itu manakala kerelaannya telah didapati dengan mendatangkan kepadanya atau mana-mana orang lain ketakutan mati atau cedera, atau telah didapati S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw melalui salah tanggapan fakta dan lelaki itu tahu atau ada sebab untuk mempercayai bahawa kerelaan itu telah diberi akibat dari salah tanggap tersebut;

dengan kerelaan perempuan itu manakala lelaki itu ketahui bahawa ia bukan suaminya, dan kerelaan itu diberi kerana perempuan itu percaya lelaki itu ialah seorang lelaki yang menjadi atau yang ia percaya menjadi suaminya yang sah disisi undang-undang atau yang kepadanya ia kan memberi kerelaan;

dengan kerelaannya jika pada masa memberi kerelaan itu dia tidak boleh memahami jenis akibat mengenai apa yang dia memberi kerelaan;

dengan kerelaan perempuan itu, apabila kerelaannya didapati dengan menggunakan kedudukannya yang berkuasa ke atas perempuan itu atau atas sebab hubungan professional atau lain-lain hubungan amanah berkaitan dengannya;

sama ada dengan kerelaan perempuan itu atau tidak, apabila perempuan itu dibawah umur enam belas tahun [penekanan Adalah ditambah] [22] Pendakwaan diakhir kes pendakwaan perlu membuktikan elemen tersebut dipenuhi:

OKT melakukan persetubuhan atau hubungan seks dengan SP3 iaitu OKT telah memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3;

(ii) SP3 berumur dibawah 16 tahun

(iii) Perlakuan seks tersebut tanpa kerelaan SP3 [23] OKT mengaku tidak bersalah terhadap pertuduhan yang dikenakan dan memohon supaya dibicarakan. Seramai 11 orang saksi Pendakwaan telah dipanggil untuk memberikan keterangan dan ekshibit-ekshibit juga telah dikemukakan bagi membuktikan kes pihak pendakwaan terhadap OKT. Saksi-saksi pendakwaan ialah— SP1 : Insp G19895 Lokmanul Hakim bin Abdul Majid (Pegawai Kawad Cam) SP2 : Insp G24366 Muhammad Afif bin Mohd Amin (Pegawai Penangkap) SP3 : Fariza binti Suki (Pengadu/Mangsa) SP4 : Sarinun binti Osman (Ibu Saudara SP3) SP5 : Suki bin Osman (Bapa SP3) SP6 : Dr Rohani binti Tengah (Pakar Obstetrik dan Ginekologi) SP7 : Dr Nor Adibah binti Mohd Kusni (Pegawai Perubatan) SP8 : Insp G26362 Nurul Nadia binti Kamaruddin (Pegawai Penyiasat Ganti) SP9 : Ahmad Salihin bin Salleh (Ketua Imigresen Cawangan UTC Terengganu) SP10 : Rohaiza binti Ismail S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw (Penolong Pegawai Pendaftaran, Jabatan Pendaftaran Negara Negeri Terengganu) SP11 : ASP G19969 Norashikin binti Ali (Pegawai Penyiasat Asal) [24] Tugas Mahkamah ini adalah untuk membuat penilaian yang maksima dengan keterangan saksi-saksi Pendakwaan bagi menentukan sama ada Pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT atas pertuduhan yang dihadapkan. Low Kow Chai & anor v PP [2003] 1 CLJ 734, Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85; [2005] 2 MLJ 301 dan PP v Mohd Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457; [2005] 6 MLJ 939 telah menjelaskan tugas-tugas hakim bicara diperingkat kes Pendakwaan. [25] Pada akhir kes Pendakwaan, Mahkamah ini hendaklah membuat keputusan sama ada pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap OKT. Maksud prima facie sebagaimana keputusan di dalam kes Low Kow Chai v PP [2003] 1 CLJ 734 adalah sebagaimana berikut: “ It therefore follows that there only one exercise that a judge sitting alone under s.180 of the CPC has to undertake at the close of the prosecution’s case. He must subject the prosecution evidence to a maximum evaluation and to ask himself the question: If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepared to S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution case? If the answer is in the negative then no prima facie case has beeb made out and the accused would be entitled to an acquittal.” [26] Selanjutnya berdasarkan kes PP v Mohd Radzi Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457, yang mana Mahkamah Persekutuan menyatakan maksud prinsip “penilaian maksimum diakhir kes pendakwaan” adalah sebagaimana berikut: “(i) The close of the prosecution’s case, subject to the evidence, led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinise the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account all reasonable inferences that may be drawn from thr evidence. If the evidence admits admits of two or more inferences, then draw that is most favourable to the accuse

(ii) Ask yourself the question: if I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him in the evidence now before me? If the answer to that question is yesm then a prima facie case has beeb made out and the defence should be called. If the answer is “No”, then a prima facie case has not been made outand the accused would be entitled to an acquittal.” S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [27] Mahkamah setelah meneliti keterangan SP3 mendapati SP3 adalah seorang saksi kredibel dan boleh dipercayai. Mahkamah berpendapat SP3 adalah seorang saksi yang boleh dipercayai dan keterangan yang diberikan oleh SP3 adalah benar, logik dan probable. Mahkamah percaya keterangan SP3 adalah keterangan sebenar tentang apa yang berlaku ditempat kejadian tersebut pada Tarikh 4/6/2013. [28] SP3 sewaktu pemeriksaan balas meskipun diasak bertubi-tubi oleh pihak pembelaan, SP3 tetap utuh dengan keterangan dan tidak berganjak bahawa OKT telah melakukan rogol ke atasnya. Mahkamah berpendapat SP3 adalah seorang saksi yang kredibel di mana keterangan SP3 adalah ‘unusually convincing’. Oleh itu, keterangan SP3 boleh berdiri dengan sendiri tanpa keterangan sokongan seperti yang diputuskan dalam kes PP v Mardai [1949] 1 LNS 65; [1950] 1 MLJ 33 yang Mahkamah memutuskan sebagaimana berikut: “………………as a matter of common sense, it will be unsafe to convict unless either of the evidence of the complainant is unusually convincing or there is some corroboration of the complainant’s story.” [29] Mahkamah ini dengan mendapati berdasarkan keterangan SP3 mendapati pendakwaan telah berjaya membuktikan OKT telah melakukan hubungan seks dengan adanya penetrasi atau kemasukan S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw kemaluan OKT ke dalam kemaluan SP3. SP3 yang telah membuat laporan polis Ayer Puteh Repot 404/13 melaporkan OKT telah merogol SP3 pada 4.6.2013. [30] Mahkamah ini menerima keterangan SP3 bahawa semasa OKT merogol SP3, SP3 ada menampar pipi OKT namun OKT tidak berhenti daripada memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. Setelah mengeluarkan kemaluan dari kemaluan SP3, OKT ada mengeluarkan air mani di atas perut SP3. Terdapat darah yang keluar dari kemaluan SP3. [31] Keadaan pencahayaan semasa kejadian adalah cerah dan terang berdasarkan cahaya yang masuk melalui tingkap nako kerana tiada langsir di dalam bilik tidur tempat kejadian. SP3 nampak OKT memasukkan kemaluan OKT ke dalam kemaluan SP3, malah sewaktu OKT memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3, SP3 menangis. SP3 tidak rela dibogelkan dan tidak rela OKT memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan SP3. Semasa kejadian, SP3 ada menjerit tetapi tidak ada sesiapa yang mendengar jeritan SP3 memandangkan jarak di antara rumah tempat kejadian dan rumah jiran agak jauh. [32] OKT setelah selesai perlakuan rogol tersebut kemudianya memakai semula pakaiannya dan sebelum keluar dari rumah, OKT berkata, “jangan S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw beritahu siapa-siapa.” Kemudian, OKT keluar dari rumah. SP3 berasa takut. SP3 berasa terancam selepas dirogol oleh OKT. [33] Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Pendakwaan bahawa SP3 memberi direct evidence bahwa telah berlaku penetrasi oleh OKT, Timbalan Pendawa raya yang terpelajar (TPR) merujuk kes Mohammad Zulkarnain Jemat v PP [2016] CLJU 54; [2016] 1 LNS 54 di mana Mahkamah Rayuan telah menyatakan seperti yang berikut: “[20] But is there evidence of penetration? The appellant says that the prosecution had failed to prove this main ingredient of the offence. We disagree. There is direct evidence from PW5 testimony that there was penetration by the appellant.” (penekanan ditambah) [34] Berdasarkan keterangan SP3, pihak Pendakwaan menghujahkan bahawa SP3 pasti bukannya jari atau objek-objek lain yang memasuki kemaluannya. Semasa kejadian, SP3 dalam posisi baring dan OKT berada di atas badan SP3. Tangan SP3 di bawah manakala kedua-dua tangan OKT di atas katil. Selain itu, pencahayaan semasa kejadian adalah cerah dan terang berdasarkan cahaya yang masuk melalui tingkap nako kerana tiada langsir di dalam bilik tidur tempat kejadian. SP3 nampak OKT memasukkan kemaluan OKT ke dalam kemaluan SP3. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [35] Keterangan SP3 juga disokong oleh keterangan Pakar Obstetrik dan Ginekologi (SP6) dan Pegawai Perubatan (SP7) dari Hospital Kemaman (juga dalam laporan perubatan - ekshibit P12) mengesahkan hasil pemeriksaan pada kemaluan SP3 mendapati terdapat parut akibat kesan koyakan lama di posisi jam 3 dan 9. Kesan koyakan ini hilang dan menjadi parut dalam tempoh 72 jam selepas kemasukan benda-benda tumpul seperti zakar. Kesan sperma juga akan hilang dalam tempoh masa yang sama. [36] Berdasarkan keterangan-keterangan yang dikemukakan, pihak pendakwaan menghujahkan bahawa ada kemasukan berlaku pada kemaluan SP3 dan kemasukan adalah oleh kemaluan OKT. [37] Mahkamah ini boleh mensabitkan seseorang tertuduh bagi kesalahan rogol ini berdasarkan keterangan mangsa sahaja tanpa keterangan sokongan namun menjadi telah menjadi undang-undang yang mantap bahawa keterangan mangsa dalam kes jenayah seksual hendaklah disokong oleh keterangan sokongan. Thomson KHN dalam kes Din v PP [1964] 1 LNS 33; [1964] 1 MLJ 300 telah membuat pemerhatian berikut: “If however, she complaints of having being raped, then both prudence and practice demand that her evidence should be corroborated.” S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw Augustine Paul HMT (pada masa tersebut) dalam kes Aziz Muhammad Din v PP [1997] 1 CLJ supp 523 telah memutuskan: “Although there is no specific rule that requires the evidence of a witness to be corroborated, there is a rule of practice stressing the need for corroboration in rape case” [38] Mahkamah ini turut mempertimbangkan berkenanan keterangan SP3 sebagai seorang kanak-kanak yang mana Akta Keterangan Saksi Kanak-kanak 2007 [Akta 676] memperihalkan bagaimana kanak-kanak itu boleh memberi keterangan yang mana keterangan saksi kanak-kanak tersebut akan dikemukakan sebagai gantian kepada pemeriksaan utama yang mana masih tertakluk kepada Akta Keterangan 1950 [Akta 56] seperti yang dinyatakan di bawah seksyen 16 Akta Keterangan Saksi Kanak-kanak 2007 [Akta 676]. [39] Dalam kes ini, kanak-kanak iaitu SP3 telah memberikan keterangan di Mahkamah selaras dengan seksyen 3(1)(a) Akta Keterangan Saksi Kanak-Kanak 2007 [Akta 676]. SP3 telah memberi keterangan secara bersumpah setelah Mahkamah ini menjalankan preliminary inquiry selaras dengan peruntukan seksyen 133A Akta Keterangan 1950 [Akta 56] dan Mahkamah berpuas hati bahawa SP3 mempunyai keupayaan, memahami berkenaan sumpah dan kewajipan bercakap benar. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [40] Rujukan dibuat oleh pihak pendakwaan kepada kes Muhammad Adib bin Sufyan Azman v PP [2019] 8 CLJ 254 di mana mahkamah menyatakan seperti yang berikut: “Admitting Child Evidence In Court [23] The crux of the case rests on the reception of SP7's evidence who at the time of the incident was 13 years old. At the time of trial, he was over 16 years of age. The definition of a child can be found in several legislation. Article 1 of the United Nations Convention on the Rights of the Child (1989) defines children as all human being under the age of 18. The Child Act 2001 defines a child as someone below the age of 18. The Evidence of Child Witness Act 2007 defines a child to be someone under the age of 16. [24] It is essential that in every trial involving a child witness, the competency of a child testifying must be ascertained. An inquiry must be done by the trial judge to determine if the child witness is competent to either testify under oath and be allowed to give sworn testimony or be allowed to give unsworn evidence in court (see the Federal Court case of Muharam Anson v. PP [1980] 1 LNS 137; [1981] 1 MLJ 222 at 223). [25] Section 118 of the Evidence Act ("EA'') provides the start point where the competency of witnesses are concerned. It provides that all persons are competent to testify unless they are, in the opinion of the court, unable to understand the questions put to them or unable to give rational answers to those questions owing to tender years, extreme old age, disease of mind or body, or any other such cause. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [26] The intellectual capacity of a child to understand questions and to give rational answers is the sole test of his testimonial competency and not any particular age (see Santosh Roy v. State of W.B. [1992] Cr LJ 2493 (Cal). It depends upon the exercise of the trial judge's discretion upon exercising his judgment on the competency of the child (see State of M.P. v. Oeoki Nandan (1987] Cr LJ 1016). [28] The introduction of s. 133A of the Evidence Act 1950 ("s. 133A") in 1971 saw the development of the said provision being discussed in many cases. The focus of the provision is on assessing the competency of a child witness, in particular children of tender years. In PP v. Chan Wai Heng [2008] 5 CLJ 805 it was held that: [15] Section 133A refers to a situation where a child of tender years is called as a witness and does not understand the nature of an oath. In such a situation his evidence may still be received though not given upon oath if in the opinion of the court he possesses sufficient understanding to justify the reception of the evidence, and the child understands the duty of speaking the truth. [16] The first part of s. 133A therefore governs the admissibility of the evidence of the child though not given under oath. The proviso deals with the way in which the evidence once admitted is to be treated, that is, where the evidence admitted as such is given on behalf of the prosecution, the proviso requires that the evidence is to be corroborated by some other material evidence in support thereof in order to implicate the accused. Heliliah JCA went on to explain as follows: S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw "Once a witness is found to be a competent witness, even if he is not competent to take an oath or if there is an omission to take an oath that will not invalidate the proceedings or render inadmissible the evidence. The rule generally is in favour of admission of evidence though the weight to be attached to it will naturally be a matter for consideration by the Court. There is always competency unless the Court considers otherwise. If a witness is not competent he will not be examined in Court. In the case of a child, it depends on the capacity of the child, his appreciation of the difference between truth and falsehood as well as his duty to tell the former. The decision of this question rests with the trial Judge, who sees the proposed witness, notices his manner, his apparent possession, or lack of intelligence. The trial Judge may resort to any examination which will tend to disclose the capacity and intelligence and in the case of an oath, his understanding of the obligation of an oath. See Rameswar Kafyan Singh v. State of Rajasthan AIR [1952] SC 54: (1952 Cri LJ 547), George L. Wheeler v. United States, 159 US 523, Krishna Kahar v. Emperor AIR [1940] Cal 182, Ram Hazoor Pandey v. State AIR [1959] A/1409: (1959 Cri LJ 796), Basu v. State of Kerala [1960] LR Ker 256, and Ponnumani v. State of Kerala [1987] (2) Ker LT 1042. Oath or affirmation shall be made by all witnesses, the only exception being the case of a child under 12 years of age where the Court is of the opinion that though he understands the duty of speaking the truth he does not understand oath or affirmation. If the Court is so satisfied, oath will not be administered to the witness. The evidence will nevertheless be admissible".” S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [41] Mahkamah ini setelah mendengar dan meneliti keterangan SP3 dan melihat kepada demeanour SP3 serta keterangan sokongan daripada SP8 serta SP6 dan SP7 (pegawai perubatan) serta ekshibit P4 yang dibuat oleh SP3, Mahkamah ini mempercayai dan menerima keterangan bahawa kejadian yang diceritakan oleh SP3 telah benar-benar berlaku sebagaimana dinyatakan oleh SP3. [42] Mahkamah ini setelah meneliti keterangan saksi-saksi pendakwaan iaitu seramai 11 orang saksi telah berpuashati bahawa pendakwaan telah berjaya membuktikan prima facie kes dan dengan yang demikian OKT adalah dipanggil membela diri. Keterangan SP3 adalah konsisten sekalipun diasak oleh peguam bela dan mahkamah ini akhirnya merasa tidak syak lagi bahawa SP3 telah dirogol dan umur SP3 pada ketika kejadian adalah dibawah 16 tahun. [43] Mahkamah ini enggan bersetuju dengan hujahan Pembelaan bahawa kegagalan pihak Pendakwaan mengemukakan saksi Faridah binti Harun iaitu ibu kepada SP3 sebagai suatu yang material dan Pendakwaan telah menunjukkan kepada Mahkamah ini usaha-usaha yang dilakukan bagi mengesan Faridah binti Harun dengan membuat carian di JPN P16 dan P17 dirujuk. Bahkan turut membuat carian di Jabatan Imegresen Malaysia [P19]. Selanjutnya hujahan pihak Pembelaan berkenaan bukti DNA juga tidak material dan ini akas dengan S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw keterangan SP6 dan SP7 yang memberi keterangan wujudnya koyakan lama pada hymen SP3. [44] Mahkamah selanjutnya setelah menilai keterangan-keterangan yang ada di hadapan Mahkamah ini, serta memperhalusi hujahan bertulis kedua-dua pihak, Mahkamah ini membuat penemuan positif bahawa terdapat keterangan terus dan keterangan sokongan yang mencukupi bagi membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT. Oleh yang demikian OKT dipanggil untuk membela diri ke atas pertuduhan terhadapnya dengan diberi tiga pilihan dibawah seksyen 173 (ha) KTJ iaitu:

Memberi keterangan dari kandang saksi iaitu keterangan bersumpah yang mempunyai nilai yang lebih mengikut undang-undang

(ii) Memberikan keterangan dari kendang OKT tanpa sumpah yang mana nilai keterangannya adalah lebih rendah berbanding keterangan bersumpah; dan

(iii) Berdiam diri dan jika OKT memilih untuk berdiam diri, OKT boleh disabitkan atas pertuduhan tersebut. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw F. ANALISA DAN DAPATAN DIAKHIR KES PEMBELAAN [45] Diakhir kes Pembelaan, Mahkamah perlu meneliti semula semua keterangan pihak Pendakwaan dan Pembelaan lantas membuat keputusan sama ada pihak Pendakwaan berjaya membuktikan kes melebihi keraguan munasabah. Dalam kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85; [2005] 2 MLJ 301. Mahkamah Persekutuan telah mengulas berkenaan dengan beban pembuktian di luar keraguan munasabah. “Proof beyond reasonable doubt involves two aspects. While one is the legal burden on the prosecution to prove the case beyond reasonable doubt the other is evidential burden on the accused to raise a reasonable doubt. Both these burdens can only be fully discharged at the end of the whole case when the defence has closed its case. Therefore, a case can be said to have been proved beyond reasonable doubt only at the conclusion of a trial upon a consideration of all evidence adduced as provided by s 182A (1) of the Criminal Procedure Code. That would normally a be the position where where the accused has given evidence. However, where the accused remain silent there will be no nececissity to re-evaluate the evidence in order to determine whether there is a reasonable doubt in the absence of any further evidence for such a considerataion. The prima S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw facie evidence which was capable of supporting a conviction beyond reasonable doubt will constitute proof beyond reasonable doubt.” [46] Dalam kes Mah Kok Cheong v R [1953] 1 LNS 53; [1953] 1 MLJ 46 YA Spenser Wilkinson J dalam ms 47 menjelaskan: “…in ordianary criminal cases… all discussion asto what might reasonably by true or what is consistent with innocence are both irrelevenat and misleading. At almost every defence put forward by an accused is consistent with innocence or it would not be put forward; nor would would it be a very good defence it it could not reasonably true. But whatever may be the defence to a criminal charge the sole question of the trial is – Does the defence raise reasonable doubt as to the truth of the prosecution case or as to the accused’s guilt? I say “the sole question” advisedly because in this country the accused will not have been called on for defence at all unless the prosecution have first proved a case. (Penekanan ditambah) [47] Apakah yang ditakrifkan sebagai ‘reasonable doubt’ juga telah dibincangkan oleh YA Hakim Sharma J dalam kes PP v Saimin & Ors [1971] 1 LNS 115; [1971] 2 MLJU 16: “It is not mere possible doubt, because everything relating to human affairs and depending upon moral evidence is open to some possible or imaginary doubt. It is that state of the case which after the entire comparison and consideration of all the evidence leaves the minds of S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw the jurors in that condition that they cannot say they feel an abiding conviction to a moral certainty of the truth of the change” [48] Dalam kes Liew Kaling & Ors v PP [1960] I LNS 60; [1960] 1 MLJ

YA hakim Thomson dalam penghakiman Mahkamah Rayuan, semasa menjelaskan tentang beban pembuktian ‘beyond reasonable doubt’ telah merujuk kepada penghakiman yang telah dibuat oleh Denning J dalam kes Miller v Minister of Pensions [1947] 2 All Err 373: “That degree is well settled. It need not reach certainty, but it must carry a high degree of probability. Proof beyond reasonable doubt does not mean proof beyond the shadow of doubt. The law would fail to protect the community if it admitted fanciful possibilities to deflect the course of justice. If the evidence is so strong against a man as to leave only a remote poissibility in his favour which can be dismissed with the sentence ‘of course it is possible, but not in the least probable,’ the case is proved beyond reasonable doubt, but nothing short of what will surfice.” [49] OKT hanya perlu menimbulkan keraguan yang munasabah yang mana daripada keseluruhan keterangan yang ada di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah dapat menerima keterangan bersumpah saksi-saksi Pembelaan dan percaya terdapat merit dalam keterangan tersebut sekaligus telah menimbulkan keraguan dalam kes Pendakwaan. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [50] Mahkamah ini sebelum menilai serta menganalisa keterangan-ketarangan yang dikemukakan oleh saksi Pembelaan wajarlah untuk Mahkamah melihat apakah keterangan yang dikemukakan oleh OKT bagi menentukan kesahihan kes Pendakwaan yang telah diputuskan prima facie tersebut dapat dipertahankan ataupun sama ada OKT diperingkat Pembelaan berjaya menimbulkan suatu keraguan yang munasabah bagi mengenepikan kes Pendakwaan yang telah diputuskan sebagai prima facie tersebut. Keraguan yang dimaksudkan mestilah merupakan suatu Pembelaan yang dapat meyakinkan Mahkamah bahawa kebenaran cerita yang disampaikan tersebut. Sekiranya tugas tersebut dapat dilaksanakan dengan jayanya maka OKT berhak mendapat faedah daripada keraguan tersebut. Kes rujukan berkenaan dengan reasonable doubt adalah kes PP v The Eng Weh [1999] 8 CLJ 451 iaitu “a reasonable doubt is where the evidence is credible, probable or logical……..” [51] Mahkamah ini perlu menilai dari segi kredibiliti, kebolehpercayaan dan kebenaran kesaksian daripada saksi Pendakwaan dan juga Pembelaan dengan mengambil ingatan bahawa beban pembuktian Pendakwaan adalah untuk membutikan kesnya melampaui keraguan munasabah. Sama ada keterangan saksi-saksi Pembelaan ini benar-benar dapat meyakinkan Mahkamah sehingga boleh mengenepikan S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw kesahihan kes Pendakwaan yang diputuskan prima facie tersebut? Sebagaimana kes yang telah diputuskan Mahkamah Agung, Mohamed Radhi Yaakob v PP [1991] 3 CLJ 2073; [1991] 1 CLJ 9 Rep 311 yang menerima pakai prinsip dalam kes Mat v PP [1963] 1 LNS 82 berkenaan kesahihan cerita pembelaan. Persoalan yang timbul sama ada tugas sepertimana prinsip yang digariskan dalam kes ini berjaya dilaksanakan oleh OKT. [52] Intipati pembelaan OKT tidak melakukan rogol terhadap SP3 dan OKT dalam membela diri hanya memanggil tiga orang saksi sahaja iaitu a) OKT sendiri (SD1); b) Muhammad Amri bin Mohamad (SD2); dan c) Mohammad bin Deraman (SD3). [53] Mahkamah ini sedia maklum dan memahami tanggungjawab Mahkamah diakhir kes Pembelaan adalah untuk menilai keseluruhan keterangan dan memutuskan sama ada pihak Pendakwaan telah membuktikan kes melampaui keraguan munasabah dan sekiranya pihak Pendakwaan gagal, Mahkamah akan merekodkan perlepasan dan pembebasan OKT. Kes dirujuk PP v Mohd Razali &OR [2002] 5 MLJ 406, Mat v PP [1963] MLJ 263). S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [54] OKT secara ringkasnya membangkitkan 4 pembelaan-a. OKT menafikan melakukan perbuatan rogol terhadap SP3 (mangsa) sebagaimana dalam pertuduhan. b. OKT menafikan berada di tempat kejadian bersama SP3 pada tarikh dan masa sebagaimana pertuduhan. c. OKT menyatakan pada hari dan waktu sebagaimana pertuduhan beliau tidak pergi ke rumah SP3 di Kampung Jenang Baru, tetapi bersama dengan SD2 dan SD3 sedang bekerja di Projek perumahan kos rendah Padang Kubu. d. OKT dan SD2 menyatakan terdapat pergaduhan keluarga yang telah lama antara ibu mereka, Pn Fatimah dengan SP4 dan SP5. [55] Pihak pendakwaan sebaliknya menghujahkan bahawa Pembelaan OKT mengemukakan saksi-saksi pembelaan yang berkepentingan serta Pembelaan yang dikemukakan bersifat fikiran terkemudian (afterthought) [56] Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Pendakwaan bahawa SD2 yang dikemukakan bukanlah saksi mata mahupun mengetahui kejadian rogol yang berlaku dan SD2 hanyalah untuk mengesahkan pada tarikh kejadian rogol, OKT berada bersama dengannya dan SD3 sedang bekerja di tapak pembinaan perumahan kos rendah di Kampung Padang Kubu. SD2 dalam keterangan menyatakan bahawa sepanjang masa pada S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw hari kejadian berada bersama OKT tetapi dalam masa yang sama semasa pemeriksaan balas SD2 sendiri mengakui tidak ada mencatat tarikh atau masa kehadiran OKT pada hari kejadian. SD2 juga sewaktu di soal balas oleh Pendakwaan mengakui tidak ingat tarikh kejadian dan ada kemungkinan beliau tersilap mengenai tarikh kejadian. Semasa pemeriksaan semula SD2 ditanya ‘DPP kata tau tarikh kejadian dari adik dan ada kemungkinan kita tersilap sebab apa setuju?’ dan SD2 menyatakan ‘sebab tak ingat’. [57] Selanjutnya TPR bijaksana menghujahkan bahawa SD2 juga semasa pemeriksaan balas bersetuju bahawa SD2 sanggup bantu OKT walaupun tahu OKT salah. Seterusnya SD2 juga bersetuju tidak ada sebab untuk Fariza (SP3) reka cerita dengan beritahu Sarinun dia dirogol oleh OKT. Ini menunjukkan keterangan yang diberi oleh SD2 hanyalah rekaan semata-mata untuk menyokong versi pembelaan OKT dan seterusnya menghujahkan bahawa SD2 merupakan seorang saksi berkepentingan yang tinggal bersama OKT pada masa kejadian. Keterangan SD2 ini adalah meragukan, tidak kredibel, dan hanya rekaan semata-mata untuk menyesuaikan dengan versi pembelaan OKT. [58] Pihak Pendakwaan selanjutnya menghujahkan bahawa SD3 merupakan bapa kepada OKT. Semasa pemeriksaan balas SD3 bersetuju dengan Cadangan SD3 sayangkan OKT dan tidak mahu OKT S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw dipenjarakan. Tujuan SD2 dan SD3 dipanggil memberikan keterangan adalah untuk memastikan OKT tidak disabitkan bersalah dan mereka sanggup menyatakan apa sahaja demi memastikan OKT selamat daripada pertuduhan. [59] Merujuk kepada kes PP V. Mohd Khairol Faizi Abu Bakar [2017] CLJU 126, Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut: “[89] In matters involving the testimony of 'interested witnesses', the issue thatconcerns the court is not whether the witnesses are related to the accused or tothe victim of his crime. The issue is whether their evidence is reliable. While the evidence of the mother or the brother of an accused person is entitled to credence like any other witness, at the same time the court must not shut its mind to the reality that their motherly or brotherly instinct would be to try to save him from punishment” [60] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa pembelaan OKT perlu dikemukakan seawal mungkin ketika di peringkat pendakwaan. Pembelaan tersebut perlu dikemukakan menerusi soalan-soalan peguambela ketika pemeriksaan balas terhadap saksi-saksi pendakwaan. [61] Mahkamah bersetuju pembelaan OKT perlu dikemukakan seawal mungkin agar pembelaan yang dikemukakan itu adalah benar dan S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw bukannya suatu pemikiran terkemudian (after thought) yang direka-reka oleh pihak Pembelaan setelah kes Pembelaan dipanggil. Pihak Pendakwaan didalam hujahannya menghujahkan bahawa keterangan berikut merupakan satu pembelaan bersifat fikiran terkemudian:- a) Pembelaan Alibi OKT dengan mengemukakan D26 dan D27 selain membawa masuk keterangan SD2 dan SD3 untuk membuktikan OKT bekerja pada hari dan masa kejadian rogol; b) Ibu saudara kepada OKT dan SP3 iaitu Sarinun bt Osman (SP4) yang dikatakan bergaduh dengan Ibu OKT, Fatimah dan Fatimah telah melarang OKT berkawan dengan anak-anak SP4 dan SP4 juga dikatakan melarang 3 orang anaknya berkawan dengan OKT; dan c) Pergaduhan keluarga yang telah lama antara Fatimah dengan Suki bin Osman (SP5). [62] Mahkamah bersetuju dengan hujahan Pendakwaan bahawa isu Alibi OKT ini, fakta tentang keberadaan OKT ini amatlah penting bagi menyokong keterangan OKT bahawa pada masa dan tarikh kejadian, OKT tidak berada di situ tidak pernah dibangkitkan kepada mana-mana saksi pendakwaan khususnya mangsa, semasa peringkat pendakwaan. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [63] Justeru, pihak pembelaan telah gagal mengemukakan pembelaan alibi, iaitu melalui satu Notis Alibi sebagaimana peruntukan Seksyen 402A Kanun Tatacara Jenayah (KTJ). Seksyen 402A KTJ mewajibkan notis alibi diberikan sebelum perbicaraan kes dimulakan ataupun semasa di peringkat perbicaraan, apabila OKT mengemukakan keterangan alibinya dengan 2 syarat yang perlu dipenuhi iaitu pertama, OKT telah mengemukakan Notis Alibi kepada pihak pendakwaan dan syarat kedua adalah pihak pendakwaan telah diberikan masa yang mencukupi untuk menyiasat Alibi tersebut sebelum keterangan berkenaan alibi tersebut diberikan di Mahkamah. [64] Berkenaan dengan Notis Alibi, Mahkamah Agung dalam kes Vasan Singh lwn. PP [1989] 2 CLJ 402 menyatakan bahawa tujuan Notis Alibi adalah untuk memberitahu pihak Pendakwaan bahawa alibi boleh dipercayai dan oleh itu penyiasatan boleh dilakukan. Mahkamah telah memutuskan: "The primary purpose of an alibi notice is to alert the prosecution to the fact that an alibi might be relied upon so that they may have the opportunity before the trial of making such investigations as they think fit. It may well be that the alibi is in fact true in which event the prosecution will either withdraw the charge or offer no evidence in the case." S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [65] Mahkamah turut mendapati berdasarkan keterangan OKT semasa pemeriksaan utama menyatakan tidak ada serah surat/penyata atau notis bahawa ayah (SD3) dan abang (SD2) boleh jadi saksi alibi dengan memberikan alasan bahawa SD2 berada di Raub jadi masa tidak sesuai manakala SD3 pula telah tua jadi kadang-kadang sakit dan tidak sihat. Ini jutidak selari dengan keterangan SD3 yang menyatakan dirinya sihat pada masa kejadian dan hari-hari pergi bekerja tanpa gagal dalam bulan Jun 2013. [66] Selanjutnya Mahakmah bersetuju dengan hujahan pihak Pendakwaan bahawa SD3 semasa pemeriksaan balas setuju bahawa Kad Kong penting untuk tunjukkan OKT bekerja pada hari kejadian dan SD3 mengesahkan Kad Kong tersebut tidak pernah diserahkan kepada polis dalam tempoh siasatan. Walaubagaimanapun, SD3 semasa pemeriksaan semula menyatakan ada bawa sekali Kad Kong ke balai polis semasa OKT dalam siasatan tetapi tidak dibenarkan masuk oleh polis. Keterangan SD 3 adalah amat diragui memandangkan jika benar itu berlaku SD3 boleh saja pergi ke mana-mana balai polis lain untuk membuat repot polis. Fakta ini juga tidak pernah dicadangkan kepada mana-mana saksi pendakwaan termasuklah SP11. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [67] Mahkamah selanjutnya mendapati wujudnya keterangan SD2 yang menyatakan SD3 sahajan yang mempunyai kuasa membuat tandaan pada Kad Kong dan hanya tandaan SD3 ada pada Kad Kong sedangkan SD3 dalam keterangannya semasa pemeriksaan semula mengesahkan SD2 ada tanda pada kad Kong tersebut selain SD3. [68] Eksibit D26 dan D27 [Kad kong] (mahkamah ini percaya pihak Pendakwaan dalam hujahan terkhilaf dengan menyebut sebagai P26 dan P27) meragukan kerana ia hanya muncul semasa SD3 memberikan keterangan dan ianya tidak pernah dirujuk untuk disoal balas kepada mana-mana saksi pendakwaan mahupun OKT dan SD2 sendiri. D26 dan D27 juga hanya dibawa oleh SD3 sewaktu SD3 memberi keterangan dan tidak disokong oleh mana-mana keterangan bebas. [69] Mahkamah mendapati semua saksi-saksi Pembelaan juga bersetuju Kad Kong tersebut penting untuk membuktikan OKT tidak bersalah tetapi gagal memastikan usaha yang munasabah dibuat oleh mereka untuk mengemukakan D26 dan D27 kepada pihak polis supaya kesahihannya dapat disiasat. [70] Justeru, Mahkamah ini bersependapat dengan pihak Pendakwaan bahawa D26 dan D27 adalah rekaan pihak pembelaan semata mata, OKT juga sewaktu disoal oleh TPR yang bijaksana bersetuju tidak membuat laporan polis dan tidak mengambil inisiatif untuk mengemukakan Kad S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw tersebut kepada pihak polis walaupun OKT juga semasa Pemeriksaan Semula memebri keterangan bahwa pada tahun 2013 OKT ada tanya SD3 tentang Kad Kong dan SD3 menjawab ada simpan. OKT juga mengesahkan beliau tidak berusaha mendapatkan Kad Kong tersebut drps SD3 dan menyatakan kali terakhir OKT bertanya kepada SD3 adalah pada tahun 2013 dan kemudiannya semasa tangkapan semula OKT pada 2021, OKT mendakwa ada bertanya lagi kepada SD3 tetapi jawapan SD3 adalah “nanti dia cari”. [71] Mahkamah turut mendapati keterangan Pembelaan khususnya SD1 dan SD2 berkaitan isu pergaduhan antara Suki dan juga keluarga OKT adalah tidak membuktikan sebarang perkaitan dengan motif untuk SP3 mengadakan cerita. SP3 pada waktu kejadian hanya kanak-kanak (sekiranya benar wujudnya pergaduhan) dan Mahkamah percaya tiada alasan yang munasabah untuk SP3 mereka-reka cerita berkenaan kejadian rogol apatah lagi ia suatu aib bagi seorang wanita dan bukanlah suatu yang boleh dibuat bahan gurauan. [72] Mahkamah ini berpandukan kes Alcontara Ambross Anthony V. Public Prosecutor [1996] 1 CLJ 705, di mana Mahkamah Persekutan telah memutuskan: “Speaking generally, in a criminal trial, the whole point and purpose of the defence having to put its case to such of the prosecution witnesses S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw as might be in a position to admit or deny it, is to enable the prosecution to check on whether an accused's version of the facts is true or false, and thus avoid the adverse comment, that the defence is a recent invention in other words, "kept up its sleeve", as it were – and revealed for the first time when the accused makes his defence from the witness box or the dock, thus detracting from the weight to be accorded to the defence.” [73] Oleh itu, kegagalan Pembelaan untuk mengemukakan Pembelaan mereka seawal kes pendakwaan menunjukkan ia adalah suatu fikiran terkemudian dan suatu yang di ada-adakan oleh Pembelaan dan tidak mampu menggoyahkan keterangan pihak Pendakwaaan dan Mahkamah enggan menerima hujahan pihak Pembelaan bahawa Pembelaan OKT bukanlah penafian semata-mata (bare denial). [74] Mahkamah ini juga mendapati keterangan saksi-saksi pembelaan tidak mampu menggugat keterangan saksi-saksi pendakwaan dan SP3 memberi keterangan berkenaan kejadian rogol tersebut dengan kukuh dan setiap cadangan pihak pembelaan dinafikan dengan sekeras-kerasnya dan SP3 tidak pernah goyah sepanjang memberi keterangan. SP3 secara tegas dapat memperincikan berkenaan perlakuan rogol oleh OKT dan SP3 tidak tergugat dengan cadangan-cadangan pihak pembelaan sewaktu pemeriksaan balas terhadapnya. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [75] Mahkamah ini setelah menimbang kesemua keterangan SP3 serta OKT secara khususnya. Mahkamah setelah meneliti kesemua keterangan yang dikemukakan kedua-dua pihak dalam kes ini serta memperhalusi hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah mendapati pendakwaan telah berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah ke atas pertuduhan dibawah seksyen 376(2) (d) Kanun Keseksaan dan pihak Pembelaan telah gagal menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes Pendakwaan. [76] Atas kejayaan Pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan ke atas OKT melampaui keraguan munasabah sehingga ke akhir kes Pembelaan tersebut, Justeru, Mahkamah mendapati OKT bersalah dan Mahkamah mensabitkan OKT ke atas pertuduhan tersebut G. ALASAN ATAS HUKUMAN [77] Mahkamah ini dalam menjatuhkan terhadap OKT memastikan bahawa hukuman tersebut adalah menurut undang-undang sepertimana yang disyaratkan di dalam Seksyen 173(b) KTJ. Merujuk kepada kes Public Prosecutor v Jafa bin Daud [1981] 1 MLJ 315 yang membincangkan berkaitan “sentence according to law” telah menyatakan: “that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles”. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [78] Dalam kes Hasanuddin Abd Hamid v PP [2002] 3 CLJ 495, Mahkamah di muka surat 518 telah memetik penghakiman Raja Azlan Shah Ag LP di dalam kes Bhandulananda v PP: Raja Azlan Shah Ag LP (as his majesty then was) made the following observations in the Federal Court decision of Bhandulananda v. PP, on an appeal against sentence for the offence of giving false testimony in court: He (the trial judge) took the course he did, in outweighing the plea of mitigation in favour of the public interest with a desire to uphold the dignity and authority of the law as administered in this country. We agree. That must receive the greatest weight. It is a serious offence to give false testimony, for it is in the public interest that the search for truth should, in general and always, be unfettered. The courts are the guardians of the public interest. Penekanan ditambah [79] Manakala dalam kes Zulkifli Hashim lwn Pendakwa Raya [2017] 1 LNS 1768, Mahkamah telah merujuk kes PP v Leonard Glen Francis [1989] 1 CLJ 972 yang menyatakan: S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw "Now, the principles which an appellate Court must observe in an appeal against sentence are these:

the Court does not alter a sentence which is the subject of an appeal merely because the members of the Court might have passed a different sentence. The trial Judge had seen the prisoner and heard his history and any witnesses to character he may have chosen to call. It is only when a sentence appears to err in principle that the Court will alter it;

the first and foremost consideration of punishment is the public interest. The object of punishing crime is not only to punish the offender but also to deter others. Public interest is best served if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. The law does not therefore, fix the sentence for a particular crime but fixes a maximum sentence and leaves it to the Court to decide what is the appropriate sentence in the particular circumstances of each case. It is for these reasons that evidence of antecedents and character should be taken before sentence in respect of each convicted person." Penekanan adalah ditambah [80] Keadaan ini diluahkan dalam kes Rohaizat bin Abd Ani v PP [2016] 1 LNS 1775 S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw “The punishment of the offence reflects Parliament’s concern over the rise in the number of cases involving with rape. The courts being enforcers of the law must carry this object into effect and not defeat the object by imposing unreasonably lenient sentences. There are only annoying and does not serve as a deterrent. It is counterproductive and gives the wrong signal to the public. As has often said the public will lose confidence in the courts is evildoers are not dealt with properly. The courts must therefore consistently send a clear signal to those who think of committing crimes. It is only through the sentences passed by the courts that the message will get through to public”. [81] Mahkamah dalam kes ini turut merujuk kes New Tuck Shen v Public Prosecutor [1982] 1 MLJ 27, Mahkamah memutuskan ‘The right to impose punishment on a guilty party is absolutely the discretion of the court’. [82] Mahkamah ini secara nyata tidak memandang enteng jenayah yang telah dilakukan oleh OKT dan OKT perlu diberi satu isyarat yang jelas bahawa Mahkamah memandang serius perbuatan OKT dan satu hukuman yang munasabah perlu dijatuhkan ke atas OKT. Ia juga sebagai satu faktor deteren kepada bakal-bakal pesalah lain yang berhasrat atau memasang impian untuk melakukan kesalahan yang serupa atau S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw mengambil kesempatan atas ruang yang mungkin ada untuk melakukan kesalahan rogol . [83] Mahkamah ini dalamn menjatuhkan hukuman perlu mempertimbangkan sama ada hukuman tersebut adalah adil dan sesuai dan ianya tidak keterlaluan dan tidak timbulnya “crushing sentence”. Mahkamah ini tidak berhasrat untuk menghancurkan harapan OKT melalaui satu proses reformasi yang efektif dan kembali ke pangkuan masyarakat. Oleh yang demikian, dalam kes ini tempoh suatu hukuman tersebut dikenakan adalah sangat penting supaya ia berkesan agar OKT dapat memupuk disiplin diri dan untuk menguatkan imannya supaya tidak mengulangi perbuatan yang menyalahi hukum agama, bertentangan dengan budaya setempat serta kesantunan masayarakat timur yang tinggi nilainya. [84] Mahkamah turut mengambil kira tindakan OKT yang mengambil kesempatan atas SP3 sebagai suatu peluang untuk melampias kehendak nafsu serakah sebagai suatu tindakan yang sangat tidak bertimbang rasa. [85] Berikut dikemukakan sedikit data hukuman yang telah dijatuhkan oleh mahkamah-mahkamah terdahulu yang telah dilaporkan dalam jurnal undang-undang sebagai panduan kepada Mahkamah ini dalam menjatuhkan hukuman: S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw Nama Kes Seksyen Hukuman asal Keputusan rayuan PP v Muhammad Fahmy [2-23] CLJU 2097 [2023] 1 LNS 2097 s.376(1) s.377B T1-5 tahun penjaran dan 1 sebatan T2-5 tahun penjara dan 1 sebatan Hukuman berjalan serentak Mohd Shaiful bahari Idris v PP (OKT mengaku salah) S,376(1) KK s.14(b) AKKTK 2017 T1- 9 tahun penjara daripad atarikh tangkap serta 4 sebatan rotan T2- 7 tahun penjara serta 2 sebatan T3- 7 tahun penjara serta 2 sebatan MT mengekalkan keputusan HMS Faizat Anuar Mat Isa v PP [2023] CLJU 254 [2023] 1 LNS 2548 Seksyen 376 KK T1-12 tahun 4 sebatan T2-4 tahun penjara T3-2 tahun penjara M.Rayuan kekalkan hukuman Anas Daniel Mohd Bahrin v PP [2023] 2 SMC 503 S.376 KK s.377KK s.377CA KK (merogol kenalan wanita) T1-13 tahun 5 sebatan T2-12 tahun 3 sebatan T3-11 tahun 3 sebatan Hukuman berjalan serentak. Pengawasan dibawah seksyen 295(1A) KTJ PP v Yong Choo King [2023] 7 MLJ 44; [2022] 10 CLJ 103 s.376KK 13 tahun penjara dan 2 sebatan Peilis Sami v PP [2014] 6 CLJ 670 376(1) KK Seorang lelaki merogol teman wanita bawah umur 11 tahun penjara MR mengasahkan sabitan dan hukuman Mahkamah Sesyen dan Mahkamah Tinngi. Rayuan ditolak Yek Hock Soon lwn PP [2013] 8 CLJ 708 376 KK (seorang guru merogol anak muridnya) 9 tahun penjara dan 5 sebatan MT mengesahkan hukuman HMS. Rayuan ditolak PP lwn Mohamad Malek Ridhzuan Che Hassan [2013] 8 CLJ 359 376 KK Dilepaskan dan dibebaskan MR mengenepikan keputusan MT dan MS dan mensabitkan Responden dengan kesalahan dan dihukum 8 tahun penjara S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [86] Dalam kes Mohamed Abdullah Ang Swee kang v PP [1987] 2 CLJ 405; CLJ (Rep) 209 mahkamah telah memutuskan seperti berikut: “In assessing the length of custodial sentence, the court must look at the overall picture in perspective by considering, firstly the gravity of the type of offence committed. Secondly, the facts in the commission of the offence, thirdly the presence or absence of mitigating factors, and aforthly, the sentences that heave been imposed in the past for similar offences to determine the trend of sentency policy, if any. The fact that a sentence of imprisonment is imposed as a deterrent does not justify the sentence in passing a sentence of greater length than whata the facts of the offence warrant. The gravity of the type of offence involved must be considered in the light of the particular facts of the offence.” [87] Mahkamah juga berdasarkan faktor-faktor yang dinyatakan di atas serta mengambil kira rayuan peringanan hukuman oleh peguam bela OKT yang terpelajar yang menghujahkan bahawa ia adalah kesalahan pertama OKT dan OKT tidak mempunyai sebarang rekod lampau jenayah atau dadah dan juga menimbangkan hujahan pemberatan pihak Pendakwaan dan Mahkamah juga percaya hukuman yang diputuskan akan mendorong OKT untuk insaf dan membuka lembaran baru dalam kehidupan. S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw [88] Justeru, Mahkamah ini menjatuhkan hukuman 10 tahun penjara bermula daripada tarikh sabitan serta 1 sebatan Mahkamah berpandangan hukuman yang dikenakan bermula daripada tarikh sabitan adalah munasabah dan tidak terlampau berlebihan atau keterlaluan (manifestly excessive) dan masih dalam ruang lingkup yang dibenarkan oleh undang-undang. [89] Sekian untuk pertimbangan Yang Arif, walau bagaimana pun Yang Arif Mahkamah Tinggi jualah yang lebih arif dan bijaksana dalam membuat pertimbangan dan penilaian seadil-adilnya berhubung rayuan ini. Bertarikh pada 21 haribulan Julai 2026 Disediakan Oleh …………………………….. (Wan Suhaila binti Mohd) Hakim Mahkamaah Sesyen Kemaman Terengganu Darul Iman S/N DJwje3TrpUSk7EbllN9cPw Kepada:

Timbalan Pendakwaraya Pejabat Timbalan Pendakwaraya Wisma Darul Iman, Kuala Terengganu, Terengganu.

Tetuan Rozilawati & Co Peguamcara & Peguambela Unit 3, 1st Floor W/604, Jalan Masjid Lama, 17000 Pasir Mas,