MOHAMMAD BIN MAHAT v Pendakwa Raya (WA-42JSKS-2-04/2025)

OKT (Mahat Bin Mohd Din) dalam kes WA-62JSK-65-08/2023 disabitkan di akhir bicara atas 2 pertuduhan di bawah seksyen 14(a) Akta Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 (Sexual Offences Against Children Act 2017) dibaca bersama seksyen 16(1) Akta yang sama selepas (ini dirujuk sebagai “Akta tersebut”). Tertuduh (Mohammad Bin Mahat) dalam WA-62JSK- 66-08/2023 pula, disabitkan di akhir bicara atas 1 pertuduhan seksyen 14(a) di bawah Akta yang sama dibaca dengan seksyen 16(1).

Ketiga-tiga pertuduhan ini melibatkan mangsa yang sama (untuk tujuan penghakiman ini dipanggil sebagai “mangsa X”) yang berusia di bawah umur dewasa dan kedua-dua tertuduh mempunyai hubungan amanah dengan mangsa X dan membawa hukuman tambahan di bawah seksyen 16(1) Akta tersebut.

Ini adalah rayuan terhadap sabitan dan hukuman. Isu ialah jika keterangan seorang mangsa seksual kanak-kanak memerlukan sokongan dan jika seorang kanak-kanak yang lain (dalam kes ini SP4 berupa kakak mangsa yang di bawah umur dewasa) dapat menyokong keterangan seorang kanak-kanak yang lain (iaitu mangsa SP5). Jika sabitan adalah selamat sekiranya terdapat keterangan sokongan yang lain bagi menyokong keterangan mangsa atau yang menunjukkan kebersalahan tertuduh.

Pertuduhan terhadap kedua-dua tertuduh diturunkan seperti berikut: Pertuduhan pindaan pertama bagi OKT Mahat Bin Mohd Din: (Bagi kes nombor: WA-62JSK-65-08/2023 Bahawa kamu pada bulan Jun 2023 waktu tengahari di dalam bilik di rumah beralamat di 5-0-2, Kelompok Dahlia B, Jalan 18/56, AU 3, Ampang, 54200 Kuala Lumpur, dalam daerah Wangsa Maju, Bandaraya Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, sebagai orang yang mempunyai hubungan amanah iaitu datuk tiri telah melakukan amang seksual fizikal terhadap seorang kanak-kanak perempuan bernama XXX (No. KP: 130312- 07-0776) yang berumur 10 tahun 3 bulan semasa kejadian dengan cara menyentuh kemaluan kanak-kanak tersebut bagi tujuan seksual. Oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 14(a) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 dan dibaca bersama seksyen 16(1) Akta yang sama. Pertuduhan Pindaan Kedua Bagi OKT (Mahat Bin Mohd Din): (Bagi kes nombor: WA-62JSK-65-08/2023) Bahawa kamu pada bulan Jun 2023 jam lebih kurang 6.00 pagi di ruang tamu rumah beralamat di 5-0-2, Kelompok Dahlia B, Jalan 18/56, Au 3, Ampang, 54200 Kuala Lumpur, dalam daerah Wangsa Maju, Bandaraya Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, sebagai orang yang mempunyai hubungan amanah iaitu datuk tiri telah melakukan amang seksual fizikal terhadap seorang kanak-kanak perempuan bernama XXX (No. KP: 130312-07-0776) yang berumur 10 tahun 3 bulan semasa kejadian dengan cara menyentuh payudara kanak-kanak tersebut bagi tujuan seksual. Oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 14 (a) Akta Kesalahan Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 dan dibaca bersama seksyen 16(1) Akta yang sama. Pertuduhan Pindaan Bagi OKT (Mohammad Bin Mahat): (Bagi kes nombor: WA-62JSK-66-08/2023) Bahawa kamu pada bulan April 2023 waktu tengahari di dalam bilik di rumah beralamat di 5-0-2, Kelompok Dahlia B, Jalan 18/56, AU 3, Ampang, 54200 Kuala Lumpur, dalam daerah Wangsa Maju, Bandaraya Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, sebagai orang yang mempunyai hubungan amanah iaitu ayah tiri telah melakukan amang seksual fizikal terhadap seorang kanak-kanak perempuan bernama XXX (No. KP: 130312- 07-0776) yang berumur 10 tahun 1 bulan semasa kejadian dengan cara menyentuh payudara kanak-kanak tersebut bagi tujuan seksual. Oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 14 (a) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama dibaca bersama Seksyen 16(1) Akta yang sama. B. Fakta kes

Fakta kes secara ringkasnya menunjukkan kedua-dua tertuduh mempunyai hubungan keluarga. Setelah kematian ibu, kedua-dua kanak-kanak ini iaitu mangsa (SP5) dan kakaknya (SP4) telah tinggal di dalam jagaan OKT ayah tiri di rumah OKT datuk tiri. SP5 berusia 10 tahun semasa kejadian ialah seorang pemegang kad OKU ketidakupayaan intelektual (Orang Kurang Upaya).

Dalam kes ini, satu inkuiri awal telah dilakukan oleh Hakim Bicara untuk memastikan tahap kefahaman kanak-kanak berhubung memberi keterangan secara bersumpah dan Hakim Bicara berpuashati SP4 (kakak) yang berusia 12 tahun, faham erti sumpah dan boleh memberi keterangan secara bersumpah. Atas dapatan yang dibuat oleh Hakim Bicara ini juga, pemeriksaan utama ke atas SP4 telah dijalankan secara keterangan bersumpah. Ia diikuti dengan pemeriksaan-balas oleh peguam.

Bagi keterangan SP5 (mangsa) pula, atas dapatan Hakim Bicara hasil daripada inkuiri awal yang dijalankan bahawa SP5 tidak dapat memahami soalan-soalan yang dikemukakan, keterangan semasa CIC dan video rakaman dikemukakan. Ini memenuhi seskyen 6 Akta Keterangan Saksi Kanak-Kanak 2007. Daripada soalan-soalan awal yang diajukan, SP5 dapat mengecam dirinya sebagai individu dalam rakaman tersebut.

Mahkamah ini berpuashati inkuiri ini ada dijalankan kerana meskipun tiada catatan soalan dan jawapan di antara Timbalan Pendakwa Raya ataupun Mahkamah dan saksi mangsa, namun catatan inkuri dijalankan ada terkandung dalam nota keterangan di Rekod Rayuan. Atas 2 penemuan berbeza Hakim Bicara bersabit kapasiti kecerdikan kedua-dua saksi kanak-kanak ini juga, Mahkamah ini berpuashati inkuiri ini ada dijalankan yang membawa kepada penemuan Hakim Bicara ini.

Mahkamah ini juga mendapati fakta-fakta utama turut dibuktikan melalui eksibit P22 bersabit hubungan suami isteri OKT Mohammad Bin Mahat dan ibu mangsa (sijil nikah di antara ibu mangsa dan OKT), eksibit P2 sijil lahir SP5 menunjukkan siapa ibu SP5 dan pertalian SP5 dengan OKT Mohammad Bin Mahat sebagai bapa tiri, percakapan mangsa SP5 melalui rakaman di CIC eksibit P14 (“Child Interview Centre”) yang konsisten dengan pertuduhan, rakaman penyataan di bawah seksyen 112 OKT Mohammad Bin Mahat eksibit “D24” yang dikemukakan pihak pembelaan, menunjukkan OKT Mohammad Bin Mahat melihat sendiri kejadian OKT Mahat Mohd Din menyentuh dada SP5.

Laporan perubatan meskipun neutral, tidak bermaksud kejadian tidak berlaku kerana terdapatnya keterangan langsung yang relevan, sebagaimana yang dinyatakan di atas. Akta Kesalahan Seksual ini juga mengandungi peruntukan yang melindungi kredibiliti keterangan saksi kanak-kanak seperti berikut: Section 17. Presumption as to capacity of a child witness Notwithstanding anything contrary in any other written law, in any proceedings against any person relating to any offence under this Act, or any offence specified in the Schedule where the victim is a child, a child is presumed to be competent to give evidence unless the court thinks otherwise. Section 18. Evidence of child witness Notwithstanding anything contrary in any other written law, in any proceedings against any person relating to any offence under this Act, or any offence specified in the Schedule where the victim is a child, the court may convict such person of such offence on the basis of the uncorroborated evidence of a child, given upon oath or otherwise.

Nas otoriti juga membenarkan seorang saksi kanak-kanak menyokong keterangan seorang kanak-kanak yang lain. Untuk tujuan ini, kes Mahmood Bin Mohamed Shafi v Rex [1940] CLJU 52, Terrell A-G CJ meskipun telah membenarkan rayuan tertuduh dengan mengetepikan sabitannya, telah membuat perbandingan dengan kehendak undang-undang berhubung keterangan rakan sejenayah “accomplice” dan memutuskan: “In a judgment which I delivered in a recent Magistrate's Appeal No. 75 of 1940 (Fuan Ah Pock v. Rex) I ruled that the principle of requiring corroboration in the case of accomplices was equally applicable where the conviction depends on the unsworn evidence of a child, and followed the ruling of the Johore Court of Appeal in the case of Lee Mion v. the PP of Johore 3 MLJ p. 124. It follows from this that just as by rule of law one accomplice cannot corroborate another, so one witness of tender years cannot corroborate another witness of tender years. It was, of course, open to the Magistrate, while fully cognisant of the danger of accepting uncorroborated evidence, nevertheless to do so. In the present case, however, the learned Magistrate, though warned by the argument of Counsel that corroboration was necessary, states in his grounds of judgment that one child witness corroborated the other. This negatives an inference that might otherwise have been drawn that he accepted the evidence of either witness without corroboration”.

Dalam erti kata lain, Majistret masih mempunyai budi bicara untuk mensabitkan tertuduh dengan bersandarkan keterangan seorang saksi kanak-kanak kerana terdapat keterangan sokongan yang datang dari seorang saksi kanak-kanak yang lain.

Dalam kes Fuan Ah Pock @ Phoa Ah Hok v. Rex [1940] CLJU 20, peguam tertuduh telah berhujah berhubung sabitan yang berkisar kepada keterangan saksi kanak-kanak. Terell AG-CJ telah mengemukakan prinsip yang kini telah diterjemahkan dalam peruntukan undang-undang sebagaimana yang terkandung dalam seksyen 17 dan 18 Akta Kesalahan Seksual, seperti yang diturunkan di atas.

Terrell A-G CJ menyatakan seperti berikut: “This was an appeal by Fuan Ah Pock against his conviction by the Second Magistrate on a charge of theft. The evidence for the prosecution anyway so far as the identification of the accused was concerned, rested on the evidence of Mun Chiok Hai, a boy ten years of age. It was argued on the appeal that there were so many improbabilities and inconsistencies in the case for the prosecution that it was not safe to convict. These, however, are all questions of fact and an appellate Court rarely interferes with the findings of the Magistrate who heard the witnesses. The learned Magistrate accepted Mun Chiok Hai as a witness of truth, and unless there is some principle of law which should have prevented the acceptance of his evidence without corroboration, the accused was clearly guilty of the offence charged. It is true that the witness made certain statements to one Choy Ah Kiew, a maidservant in the house, which confirm his evidence in various important particulars, although not as to the identity of the accused. Under s. 157 of the Evidence Ordinance such statements are treated as corroboration of a witness (see Rex V. Koh Soon Poh [1935] 1 LNS 71 but such corroborative evidence standing by itself is not usually regarded as sufficient corroboration of an accomplice within the meaning of s. 115 illustration (b) of the Evidence Ordinance. For the purpose of this appeal the evidence of Mun Chiok Hai must be regarded as uncorroborated. Although there is not in Malaya as in England any statutory provision that the unsworn evidence of a child of tender years must be corroborated by some other material evidence implicating the accused, I accept the ruling of the Johore Court of Appeal (Sir Walter Huggard CJ, SS and Gerathy J) in Lee Mion v. PP of Johore, 3 MLJ 124 that the principle of requiring corroboration in the case of an accomplice is equally applicable where the conviction depends on the unsworn evidence of a child. Now under s. of the Evidence Ordinance an accomplice is a competent witness, and a conviction is not illegal merely because it proceeds upon the uncorroborated testimony of an accomplice. It is, however, an established rule of practice that in trials before a jury or assessors the danger of accepting such evidence must be clearly put by the trial Judge. The same principles should be applied in accepting the evidence of a child of tender years”.

Peruntukan membolehkan keterangan saksi kanak-kanak yang digariskan terdahulu oleh Terrel AG-CJ ini, kini disusuli dengan pindaan kepada Akta Keterangan Saksi Kanak-Kanak 2024 yang berkuatkuasa pada 1.11.2024 seperti berikut: Uncorroborated evidence of child witness 2d. (1) Notwithstanding anything contrary in any other written law, an accused may be liable to be convicted or a child charged with any offence may be found guilty for an offence on the basis of the uncorroborated evidence of a child witness given upon oath or otherwise.

Any rule providing that an accused cannot be convicted or a child charged with any offence cannot be found guilty for an offence on the basis of the uncorroborated evidence of a child witness given upon oath or otherwise shall cease to apply.

Any rule requiring the Court to warn itself before convicting an accused or finding a child charged with any offence guilty for an offence on the basis of the evidence of a child witness given upon oath or otherwise merely because the evidence is given by a child shall also cease to apply.

Pindaan ini belum berkuatkuasa semasa SP4 dan SP5 memberi keterangan. Namun, apa yang ingin diketengahkan oleh Mahkamah ini ialah kedudukan undang-undang melalui prinsip yang diputuskan dan dipakai oleh Mahkamah terdahulu, menyaksikan perubahan lebih jelas di mana prinsip ini diterima dan diterjemahkan menerusi pindaan undang-undang pada masa kini.

Keterangan SP4 (kakak) diberi secara bersumpah dan telah disoalbalas oleh peguam. SP4 bukanlah seorang kanak-kanak “of tender years”. Kejadian pertama dilihat sendiri oleh SP4 yang ketika itu berada di dapur menggoreng ikan. Kedua-dua OKT datuk tiri dan SP5 berada dalam bilik manakala SP4 berada di dapur. SP4 nampak tangan OKT datuk tiri di celah kangkang SP5 menyebabkan SP4 menjerit pada OKT apa yang sedang dia lakukan.

Kejadian kedua juga disaksikan oleh SP4 berlaku di ruang tamu waktu pagi ketika SP4 dan SP5 dalam persediaan untuk ke sekolah. SP4 nampak OKT datuk tiri menyentuh payudara SP5 menyebabkan SP5 memarahi OKT.

Kejadian yang melibatkan OKT bapa tiri pula berlaku di dalam bilik di rumah yang sama. OKT bapa tiri dan SP5 berada dalam bilik kerana OKT bapa tiri Mohammad Bin Mahat mengajar SP5 “A, B, C” tetapi apabila keadaan dalam bilik diam, SP4 telah mengintai dari lubang pintu dan nampak OKT menyentuh dan menghisap payudara SP5. SP5 kemudian menceritakan kejadian kepada SP4.

Kejadian yang berlaku ini diceritakan oleh SP4 kepada gurunya SP2 ketika SP4 dipanggil oleh SP2 ketika OKT bapa tiri Mohammad Bin Mahat hadir ke sekolah berjumpa SP2 pada bulan Julai tahun yang sama. OKT hadir ke sekolah berjumpa SP2 kerana mereka (OKT, SP4 dan SP5) dihalau keluar dari rumah OKT datuk tiri. Dalam perjumpaannya dengan SP2, OKT turut bercerita gangguan OKT datuk tiri iaitu bapanya terhadap SP5 yang telah menyentuh alat sulit SP5.

Ini membawa kepada tindakan diambil oleh pihak sekolah menerusi SP1 pegawai Jabatan Kebajikan Masyarakat (“JKM”). SP1 telah menempatkan SP4 dan SP5 di rumah perlindungan. Laporan polis juga dibuat dan dikemukakan sebagai eksibit P5.

Hakim Bicara di dalam alasan penghakimannya telah meneliti elemen-elemen yang perlu dibuktikan khususnya “perbuatan menyentuh dengan maksud seksual” menurut Akta tersebut dan berpuashati SP5 seorang saksi yang kredibel. Keterangan SP5 konsisten semasa menceritakan kejadian kepada SP1. Malahan, ia selari dengan keterangan CIC oleh SP5. Ia juga konsisten dengan apa yang disaksikan oleh SP4 sebagai saksi mata berhubung perbuatan salah menyentuh di bahagian anggota sulit dan bahagian peribadi mangsa SP5, yang dilakukan kedua-dua tertuduh.

Meskipun Hakim Bicara memutuskan di dalam alasan penghakimannya keterangan mangsa SP5 adalah kukuh dan tidak memerlukan keterangan sokongan atas dapatan keterangannya adalah “unusually convincing”, namun Hakim Bicara telah juga membuat dapatan terdapat keterangan sokongan dan menerima keterangan sokongan ini yang diberikan melalui keterangan SP4. C. Analisa kes pembelaan

Ini ditambah dengan keterangan bapa tiri mangsa di dalam pernyataan di bawah seksyen 112 yang diberinya mengenai perbuatan datuk tiri. Ini kemudian dikemukakan sebagai penyataan saksi PSD2 di Mahkamah. Tertuduh datuk tiri tidak ada menyoal balas tertuduh bapa tiri atas fakta ini kerana kedua- dua tertuduh, atas pilihan mereka sendiri diwakili oleh peguam yang sama.

Penghakiman oleh Terrell A-G CJ yang dipetik di dalam penghakiman ini berhubung keterangan seorang rakan sejenayah juga terpakai terhadap kenyataan tertuduh bapa tiri ke atas tertuduh datuk tiri. Fakta ini bukanlah satu-satu fakta “stand alone” yang disandarkan oleh Hakim Bicara dalam mencapai dapatan salah terhadap tertuduh datuk tiri ini.

Keterangan saksi pembelaan SD3 iaitu kakak tertuduh (bapa tiri) juga mengandungi fakta yang membolehkan inferens dibuat berpihak kepada kes pendakwaan. SD3 menyatakan SP5 (mangsa) menangis kerana dikatakan SD3 memarahi SP5 ketika SD3 mengajar SP5 membaca ABC. Ini membawa kepada SP5 meminta tertuduh bapa tiri mengajarnya. Ini konsisten dengan cerita SP4 bahawa kejadian berlaku semasa tertuduh bapa tiri mengajar SP5 ABC bukanlah suatu fakta dalam khayalan SP4 kerana peluang bapa tiri mengajar ABC ini sebenarnya wujud.

Keterangan SD4 (ibu tertuduh bapa tiri) di dalam penyataan saksinya menyatakan SP4 minat memasak dan ini konsisten dengan keterangan SP4 yang menyatakan berada di dapur menggoreng ikan apabila dia nampak kejadian di antara bapa tirinya dengan SP5 di bilik. Berdasarkan gambar dan rajah kasar yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, bilik ini dapat dilihat dari ruang dapur.

Mahkamah ini juga telah meneliti nota keterangan dan mendapati SD4 juga semasa disoal balas meskipun tidak bersetuju SP4 ada mengadu padanya mengenai perbuatan tertuduh datuk tiri (suami SD4) dan tertuduh bapa tiri (anak SD4), SD4 bersetuju bahawa dia (SD4) tahu perbuatan suami (tertuduh datuk tiri) sebab itu dia (SD4) ada menegur suaminya. Tiada pemeriksaan semula oleh peguam berhubung keterangan SD4 ini. D. Keputusan Mahkamah ini

Atas alasan-alasan ini, Mahkamah ini memutuskan tiada kekhilafan di pihak Hakim Bicara dalam memanggil pembelaan kedua-dua tertuduh dan membuat penemuan sabit dan salah di akhir bicara kerana kegagalan kedua-dua menimbulkan keraguan atas keterangan pihak pendakwaan.

Atas sabit dan salah ini, Hakim Bicara menjatuhkan hukuman yang diperjelaskan oleh Mahkamah ini seperti berikut: WA-62JSK-66-08/2023: OKT bapa tiri Hukuman: penjara 12 tahun dari tarikh jatuh hukum 10.4.2025 dan 4 sebatan Perintah tambahan kepada hukuman di atas:

Perintah kaunseling pemulihan selama tempoh dua (2) tahun di bawah S.26(1) Akta Kesalahan-kesalahan Seksual

Perintah pengawasan selama tempoh dua (2) tahun di bawah seksyen 27 (1) Akta yg sama. WA-62JSK-65-08/2023 OKT datuk tiri: Pertuduhan pindaan pertama: 1) Penjara: 12 tahun bermula dari tarikh jatuh hukum 10.4.2025 dan 3 kali sebatan 2) Hukuman tambahan seksyen 16: Penjara: 2 tahun dan 1 kali sebatan. Pertuduhan pindaan kedua: 1) Penjara 12 tahun dan 3 kali sebatan 2) Hukuman tambahan di bawah seksyen 16: 2 tahun penjara dan 1 kali sebatan rotan 3) Kesemua hukuman berjalan secara berasingan. 4) Perintah tambahan kepada hukuman di atas:

Perintah kaunseling pemulihan selama tempoh dua (2) tahun kepada OKT di bawah S.26(1) Akta Kesalahan-kesalahan

Perintah pengawasan selama tempoh dua (2) tahun di bawah seksyen 27 (1) Akta yg sama.

Dari segi hukuman yang dijatuhkan oleh Hakim Bicara, hukuman ke atas kedua-dua tertuduh berupa penjara 12 tahun terhadap setiap pertuduhan, berjalan berasingan bermula dari tarikh jatuh hukum adalah suatu hukuman yang munasabah dan dibenarkan undang-undang kerana setiap kejadian adalah kejadian yang berlaku secara berasingan “distinct”. Mahkamah ini sekadar membuat pindaan supaya jelas setiap hukuman berjalan secara berasingan.

Hukuman tambahan atas wujudnya “hubungan amanah” turut diperuntukan oleh seksyen 16 Akta dan Hakim Bicara telah membuat dapatan wujudnya hubungan amanah ini. Maka hukuman tambahan telah diberikan oleh Hakim Bicara di mana hukuman penjara tidak melebihi 5 tahun dan juga sebat tidak lebih 2 sebatan. Perintah hukuman penjara bermula daripada tarikh jatuh hukum masih relevan dengan hukuman penjara berikutnya bagi tertuduh datuk tiri bermula setelah selesai menjalani hukuman bagi pertuduhan pertama.

Dari segi hukuman sebat pula, atas kesalahan yang dipertuduhkan adalah di bawah Akta Kesalahan Seksual Akta 792 ini, prinsip “Generalia specialibus non derogant” seksyen 25 Akta 792 ini sebagai satu peruntukan khusus berbanding peruntukan umum di bawah seksyen 289(c) KTJ, membenarkan hukuman sebat dijatuhkan meskipun tertuduh berusia lebih 50 tahun seperti berikut: Section 25. Provision regarding whipping Notwithstanding paragraph 289(c) of the Criminal Procedure Code, if a person convicted of any offence under this Act is a male whom the court considers to be more than fifty years of age, he may still be punishable with whipping.

Dari segi prinsip “totality principle” yang diperuntukkan oleh seksyen 102, ia tidak melanggar peruntukan ini. Seksyen 102 memperuntukkan: Section 102. Sentence in case of conviction for several offences at one trial. When a person is convicted at one trial of any two or more distinct offences a Magistrates' Court may sentence him for those offences to the several punishments prescribed therefor which the court is competent to inflict, the punishments when consisting of imprisonment to commence the one after the expiration of the other in such order as the court may direct, or to run concurrently if the court shall so direct, but it shall not be necessary for the court, by reason only of the aggregate punishment for the several offences being in excess of the punishment which it is competent to inflict on conviction of one single offence, to send the offender for trial before a higher court: Provided that—

in no case shall the person be sentenced to periods of imprisonment amounting in the aggregate to more than twenty years;

the aggregate punishment shall not exceed twice the amount of punishment which the court in the exercise of its ordinary jurisdiction is competent to inflict; and

when imprisonment is directed in default of payment of a fine or of costs or compensation ordered under the authority of any law for the time being in force, the imprisonment shall be consecutive to any other term of imprisonment so directed and to any sentence of imprisonment otherwise imposed.

Ini mengambil kira bidangkuasa Mahkamah Sesyen lebih luas boleh mendengar semua kes dan menjatuhkan semua bentuk hukuman melainkan melibatkan pertuduhan yang boleh membawa hukuman mati. Mahkamah ini juga telah meneliti nas otoriti bersabit hukuman khususnya kes Bachik Abdul Rahman v. PP [2004] 2 CLJ 572 (MR) di mana Augustine Paul JCA berhubung “one transaction rule” dan “totality principle” memutuskan seperti berikut: “..The exercise of the discretion to determine the date of commencement of the sentence of imprisonment is dependent on the facts and circumstances of each case. In deciding whether the terms of imprisonment should be consecutive or commence at another date the court will be guided by the one transaction rule and the totality principle. Pursuant to the one transaction rule where two or more offences are committed in the course of a single transaction all sentences in respect of these offences should be concurrent rather than consecutive (see R v. Saleem [1964] Crim LR 482; R v. Walsh [1965] Crim LR 248). For there to be one transaction four elements must be present, that is to say, proximity of time, proximity of place, continuity of action and continuity of purpose or design (see Jayaraman & Ors v. PP [1979] CLJU 36; [1979] 1 LNS 36; [1979] 2 MLJ 88; Amrita Lai Hazra v. Emperor 42 Cal 957; Chin Choy v. PP [1955] CLJU 17; [1955] 1 LNS 17; [1955] MLJ 236). The rule, however, is not absolute. As Yong Pung How CJ said in Kanagasuntharam v. PP [1992] 1 SLR 81 at p. 83: The English courts have recognised that there are situations where consecutive sentences are necessary to discourage the type of criminal conduct being punished: see R v. Faulkner [1972] 56 Cr App R 594, R v. Wheatley [1983] 5 Cr App R (S) 417 and R v. Skinner(1986) 8 Cr App R (S)

The applicability of the exception is said to depend on the facts of the case and the circumstances of the offence. It is stated in broad and general terms and although it may be criticised as vague, it is necessarily in such terms in order that the sentencer may impose an appropriate sentence in each particular case upon each particular offender at the particular time the case is heard.".

Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah ini yang mendengar rayuan telah meneliti fakta dan keterangan kes yang jelas menunjukkan tertuduh datuk tiri telah bertindak melakukan perbuatan salah ini kerana dia beranggapan tiada aduan boleh timbul dari mangsa OKU ini yang boleh membawa kepada tindakan siasatan oleh pihak penguatkuasaan atau pendakwaan ke atasnya. Maka ini membawa kepada tertuduh datuk tiri melakukan perbuatan salah kedua.

Apa yang jelas, kedua-dua pertuduhan diperintahkan oleh Hakim Bicara didengar bersekali kerana saksi-saksi yang terlibat adalah sama. Namun, Hakim Bicara masih diberi kuasa budi bicara untuk menjatuhkan hukuman berjalan berasingan jika kejadian adalah 2 kejadian berbeza. 2 kejadian berbeza ini jelas daripada keterangan SP4 dan SP5.

Augustine Paul JCA di dalam kes Bachik Abdul Rahman (supra) turut bersetuju apabila memetik kes Singapura Kanagasuntharam v PP penghakiman oleh Yong Pung How CJ. Mahkamah ini berpendapat, hukuman 24 tahun bagi 2 pertuduhan dengan maksima 40 tahun (setiap pertuduhan membawa hukuman maksima 20 tahun) serta 4 tahun bagi hukuman tambahan bagi 2 pertuduhan (setiap pertuduhan membawa hukuman maksima 5 tahun penjara) tidaklah melampau dan tidak melangkau prinsip “totality principle”.

Mahkamah ini juga berpendapat tiada kesan “crushing effect” kerana tertuduh masih layak untuk apa-apa keistimewaan yang diperuntukkan oleh Akta Penjara 1995 bersabit “remission” di bawah seksyen 44 dan “parole” di bawah seksyen 46E. Ini adalah kerana untuk mentafsirkan prinsip penghukuman secara berbeza daripada nas otoriti di atas lebih membawa manfaat kepada tertuduh sedangkan statistik yang diketengahkan oleh Hakim Bicara, menunjukkan peningkatan kes-kes jenayah seksual yang cuba ditangani melalui penggubalan Akta Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak ini.

Atas alasan-alasan ini, rayuan ini ditolak. Sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen dikekalkan. Bertarikh 20hb April 2026 t.t. (NURULHUDA NURAINI BTE MOHAMAD NOR) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA Bagi pihak Perayu: Mohd Irwan Sumadi Tetuan Irwan & Athira Bagi pihak Responden: