Mohammad Syafiq Bin Shah Dahli v Pendakwa Raya (B-05(SH)-465-10/2024)

the views of the trial Judge on the credibility of the witnesses;

the presumption of innocence in favour of the accused;

the right of the accused to the benefit of any doubt; and

the slowness of an appellate Court in disturbing a finding of fact arrived at by a Judge who had the advantage of seeing the witnesses. Lord Reid reiterated this same principle in Benmax v. Austin Motor Co. Ltd. [1955] AC 370 at 375, where he quoted from Lord Thankerton's judgment in Thomas v. Thomas [1947] 1 All ER 582 that: Where a question of fact has been tried by a Judge without a jury, and there is no question of misdirection of himself by the Judge, an appellate Court which is disposed to come to different conclusion on the printed evidence, should not do so unless it is satisfied that any advantage enjoyed by the trial Judge by reason of having seen and heard the witnesses, could not be sufficient to explain or justify the trial Judge's conclusion. The learned appellate Judge held that the learned President had "misdirected himself on the explanation of the accused." Given the facts as stated in the appeal record, can it be said that there was a misdirection? Or can it be said that the decision of the learned President was "plainly unsound"? (Thomas v. Thomas (supra)). On the facts of this case we do not think so. [17] Satu lagi prinsip undang-undang yang penting dan terpakai kepada mahkamah di peringkat rayuan ialah, suatu rayuan itu merupakan satu kesinambungan atau penerusan perbicaraan daripada mahkamah bicara. Prinsip undang-undang tersebut telah lama diterima Mahkamah di negara kita melalui keputusan Mahkamah Tinggi dalam kes Balasingham v Public Prosecutor [1959] 1 MLJ 193. Prinsip tersebut telah berulang kali disahkan oleh Mahkamah di Malaysia termasuk keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam Bird Dominic Jude v Public Prosecutor [2014] 3 MLJ 745;[2014] 4 CLJ 133 yang memutuskan sepertimana berikut: [21] Furthermore, in the present case, the prosecution has filed a notice of appeal against the acquittal decision of the High Court. On this point it is important to consider that an appeal is a continuation of a trial (See the case of Balasingham v. PP [1959] CLJU 8; [1959] 1 MLJ 193). Consequently, the criminal proceedings against the appellant is continued. This gives jurisdiction to the Court of Appeal to rehear the case and decide on the appellant's guilt or innocence in respect of the drug trafficking charge against him. Berkaitan dengan prinsip undang-undang yang sama, Mahkamah ini di dalam kes Subramaniam Murugan v. PP [2021] 7 CLJ 836 telah memutuskan sepertimana berikut: [47] It is well-settled that an appeal is a continuation of proceedings by way of a re-hearing, and an appeal court may subject the evidence to a critical re-examination and the Court of Appeal is free to determine whether or not the findings of the Sessions Court and the High Court are correct. See PP v. Azilah Hadri & Anor [2015] 1 CLJ 579, FC; Ahmad Najib Aris v. PP [2009] 2 CLJ 800, FC. Hence, the finding of guilt and conviction by the trial court, and the High Court on appeal, cannot be construed as being final, when there is a pending appeal at the Court of Appeal, which is a continuation of proceedings. Therefore, there is legitimate expectation for anyone with a legal interest in the outcome of the appeal to exhaust the entire appeal process. Thus, to allow the doctrine of abatement on death to bring an appeal to an abrupt end, and hence, leaving the conviction standing without anything more, could cause injustice to persons with such a legal interest or right. [18] Berbalik kepada rayuan oleh OKT di hadapan kami, peguam OKT di dalam penghujahannya membangkitkan 3 isu utama. Isu pertama berbangkit semasa di peringkat pendakwaan. Isu kedua melibatkan kedua-dua peringkat, pendakwaan dan juga pembelaan. Sementara itu, isu ketiga berbangkit di peringkat pembelaan sekiranya Mahkamah tidak bersetuju dengan hujahan peguam OKT bagi isu di peringkat isu pertama dan isu kedua. i. Isu Pertama - isu pemilikan barang kes [19] Sebagai permulaan, fakta kes yang dibentangkan PP di peringkat pendakwaan sangatlah penting untuk diteliti secara menyeluruh. Tidak dipertikaikan bahawa keterangan berhubung dengan kronologi kejadian hanyalah dinyatakan melalui keterangan oleh SP5. Di dalam Pernyataan Bertulis yang ditandakan sebagai “PSP 5” yang dapat dilihat di muka surat 13 hingga 16 di Kandungan 6 Rekod Rayuan (RR), SP5 menyatakan sepertimana berikut: Setelah memperkenalkan diri sebagai anggota polis dengan menunjukkan kad kuasa PDRM. Sewaktu pemeriksaan dijalankan terhadap (1) lelaki melayu tersebut, saya ada bertanyakan kepada suspek sama ada dia ada menyimpan apa-apa barang salah atau tidak dan dalam masa yang sama suspek dengan sendirinya telah mengambil (1) paket plastik lut sinar berisi ketulan mampat dedaun kering disyaki dadah jenis ganja (anggaran berat: 255.00 gram) di atas tempat duduk penumpang bahagian hadapan kenderaan motor hilux yang dinaiki olehnya serta saya rampas barang kes tersebut dari tangan kanannya. ... Semasa menjawab kepada soalan tambahan oleh Timbalan Pendakwa Raya (TPR) ketika perbicaraan, SP5 menyatakan sepertimana berikut: Bagaimana boleh tahan lelaki itu? Semasa lakukan tugasan rondaan saya ternampak kereta Hilux, L/Kpl Shafren pasang lampu biru untuk berhenti Hilux di tepi jalan. Hilux di depan dan kamu di belakang. Tempat di KM35.6 Lebuhraya WCE Kapar. Saya turun dan pergi ke arah pemandu Hilux dan minta dia turun. Saya periksa badan pemandu Hilux tidak jumpa barang salah. Saya tanya dia sama ada dia ada simpan barang salah. Dia ke arah bahagian penumpang bahagian depan. Lelaki itu ambil satu peket ketulan mampat dengan tangan kanan dan serah pada saya Siapa ekori lelaki itu? L/Kpl Shafren dan saya. [20] Juga tidak dipertikaikan bahawa SP5 ada membuat 2 laporan polis. Pertama, eksibit P19 yang dibuat pada pukul 2.09 pagi 1.4.2022 dan kedua, eksibit P20 yang dibuat hampir 2 jam kemudian iaitu pada pukul 3.59 pagi pada hari yang sama. Di dalam eksibit P19, SP5 di antara lainnya menyatakan “... ,SEMASA HENDAK JALANKAN PEMERIKSAAN TUBUH BADAN SUSPEK, SAYA TELAH MERAMPAS (1) PEKET PLASTIK LUTSINAR BERISI KETULAN MAMPAT DEDAUN KERING DISYAKI DADAH JENIS GANJA (ANGGARAN BERAT: 255.00 GRAM) YANG DIPEGANG OLEH SUSPEK DENGAN MENGGUNAKAN TANGAN KANANNYA. ...”. Sementara itu, di dalam eksibit P20 SP5 menyatakan sepertimana berikut: BERSABIT BUKIT RAJA RPT: 5234/22 PADA 01/4/2022 SAYA MAHU BUAT PENAMBAHAN REPOT BERKAITAN SEWAKTU PEMERIKSAAN DIJALANKAN TERHADAP (1) LELAKI MELAYU TERSEBUT, SAYA ADA BERTANYAKAN KEPADA SUSPEK SAMA ADA DIA ADA MENYIMPAN APA-APA BARANG SALAH ATAU TIDAK DAN DALAM MASA YANG SAMA SUSPEK DENGAN SENDIRINYA TELAH MENGAMBIL (1) PAKET PLASTIK LUTSINAR BERISI KETULAN MAMPAT DEDAUN KERING DISYAKI DADAH JENIS GANJA (ANGGARAN BERAT: 255.00 GRAM) DI ATAS TEMPAT DUDUK PENUMPANG BAHAGIAN HADAPAN KENDERAAN MOTOR HILUX YANG DINAIKI OLEHNYA SERTA SAYA RAMPAS BARANG KES TERSEBUT DARI TANGAN KANANNYA. [21] Daripada keterangan yang dikemukakan oleh SP5 di Mahkamah dan juga keterangan kontemporari yang dibuat dan dikemukakan oleh SP5 iaitu eksibit P19 dan P20, jelaslah bahawa ada beberapa persoalan yang perlu diperjelaskan oleh SP5 khususnya dan PP amnya berhubungan dengan penemuan barang kes. [22] Sekiranya diteliti nota keterangan (NK) yang dapat dilihat di Kandungan 6 RR terutamanya pada sesi pemeriksaan balas terhadap SP5 di muka surat 47 hingga 51 dan juga di dalam penghujahan yang dikemukakan peguam OKT di akhir kes pendakwaan yang dapat dilihat di muka surat 42 hingga 49 di Kandungan 8 RR, jelaslah bahawa pihak OKT telah pun membangkitkan isu-isu berkaitan dengan penemuan barang kes semasa di peringkat pendakwaan lagi. [23] Jika diperhatikan kepada Alasan Penghakiman (AP) yang disediakan YA HMT, nampaknya tidak ada sebarang analisis dibuat terhadap isu-isu yang dibangkitkan oleh OKT berkaitan dengan penemuan barang kes. Di perenggan [15] AP, YA HMT hanya menerima bulat-bulat keterangan SP5 dan kemudiannya merumuskan bahawa PP telah berjaya membuktikan OKT mempunyai kawalan dan jagaan terhadap barang kes di perenggan [16] AP. Tiada sebarang alasan yang diberikan bagi menjelaskan sebab kenapa beliau meminggirkan isu-isu yang dibangkitkan peguam OKT. Dalam hal ini, kami mendapati bahawa YA HMT telah mengabaikan tanggung jawab kehakimannya untuk memberikan keadilan kepada pihak OKT apabila gagal membuat analisis dan memberikan pertimbangan yang sewajarnya terhadap isu-isu yang dibangkitkan. [24] Atas kegagalan YA HMT menganalisis keterangan berkaitan dengan isu penemuan barang kes yang sudah tentunya akan menentukan isu pemilikan barang kes bagi memenuhi salah satu daripada inti pati penting pertuduhan yang dihadapi OKT, maka kami di peringkat rayuan perlulah meneliti semula kesemua keterangan yang ada di dalam RR bagi merungkai persoalan-persoalan yang dibangkitkan peguam OKT. [25] Isu pertama yang dibangkitkan peguam OKT di hadapan kami berhubung dengan penemuan barang kes ialah isu kredibiliti SP5. Berkaitan dengan isu ini, keterangan yang diberikan SP5 di Mahkamah dan juga laporan polis yang dikemukakan sebagai eksibit P19 dan P20 kami teliti. Menurut SP5, dia dan L/K Shafren yang sedang meronda menggunakan MPV telah terserempak dengan Hilux Hitam yang dalam keadaan mencurigakan dan telah mengarahkan OKT berhenti serta mengarahkan OKT keluar untuk diperiksa. SP5 memeriksa badan OKT tetapi tidak jumpa barang salah. Selepas ditanya sama ada dia ada simpan barang salah, OKT pergi ke arah bahagian penumpang hadapan Hilux Hitam dan ambil satu peket ketulan mampat dengan tangan kanan dan menyerahnya kepada SP5. Semuanya kejadian disaksikan oleh L/K Shafren. [26] Semasa disoal balas, SP5 menyatakan pemeriksaan dibuat pada pukul 11.30 malam dan selesai lebih kurang 20 minit kemudian dan OKT berserta barang kes dibawa ke Balai Polis Bukit Raja. SP5 bersetuju bahawa perjalanan ke Balai Polis mengambil masa 20 minit. Namun begitu, SP5 hanya membuat laporan polis eksibit P19 hanya pada pukul 2.09 pagi 1.4.2022 dan SP5 membuat satu lagi laporan polis tambahan eksibit P20 pada pukul 3.59 pagi hari yang sama, iaitu hampir 2 jam kemudian. Selain itu, peguam OKT semasa menyoal balas SP5 juga telah mencadangkan soalan-soalan yang mencabar kredibiliti SP5 berhubung dengan penemuan barang kes. Di antara yang ditanya ialah berkaitan dengan cara pemeriksaan dibuat terhadap OKT, cara barang kes ditemui, masa tangkapan dibuat iaitu pada pukul 9.30 malam dan bukannya pada 11.30 malam, cubaan oleh SP5 untuk mendapatkan wang rasuah sebanyak RM100,000.00 untuk menyelesaikan kes pengedaran dadah terhadap OKT dan orang yang dihubungi oleh OKT iaitu sepupunya Azmir bin Baharom (SD2) untuk mendapatkan wang rasuah tersebut. [27] Walaupun SP5 menafikan semua soalan yang berbentuk cadangan tersebut, apa yang jelas ialah pihak peguam OKT telah pun mengemukakan cabaran terhadap kredibiliti SP5 di peringkat kes pendakwaan dan juga membentangkan bentuk pembelaan yang akan dikemukakan sekiranya OKT dipanggil membela diri. Dengan adanya cabaran terhadap keterangan oleh SP5 dan bentuk pembelaan yang dibentangkan peguam OKT di peringkat pendakwaan tersebut, sudah tentulah tidak dapat tidak mana-mana hakim bicara yang bijaksana secara munasabahnya akan membuat analisis yang berbentuk kritikal terhadap keterangan SP5 bagi mencapai satu dapatan yang tepat dan adil. [28] Setelah diteliti isu berkaitan dengan penemuan barang kes, kami berpandangan bahawa ada dua perkara penting yang perlu dinilai. Pertama, keterangan SP5 semasa perbicaraan dan kedua, keterangan kontemporari yang dikemukakan SP5 iaitu laporan polis eksibit P19 dan P20 serta satu lagi dokumen yang berkaitan iaitu Borang Senarai Bongkar (BSB) eksibit P21. [29] Berhubungan dengan isu kredibiliti SP5, jika dinilai keterangan semasa perbicaraan, nampaknya keterangan SP5 sangatlah mudah. OKT dikatakan telah diperiksa dan setelah tiada barang salah ditemui pada badannya, SP5 bertanya sama ada OKT memiliki apa-apa barang salah dan OKT terus menuju ke Hilux Hitam dan mengambil barang kes di tempat duduk bahagian penumpang Hilux Hitam lalu diserahkan kepada SP5 dengan tangan kanannya. Cerita tersebut nampaknya terlalu bagus untuk dipercayai atau terlalu bagus untuk menjadi kenyataan (too good to be true). Secara lumrahnya, orang yang melakukan kesalahan jenayah berat yang boleh dihukum dengan hukuman mati atau pun hukuman pemenjaraan seumur hidup seperti memiliki dadah berbahaya dengan jumlah yang banyak, sudah tentunya akan melakukan apa sahaja untuk menyembunyikan kesalahan yang dilakukan atau pun akan melarikan diri jika ada peluang. Keterangan “too good to be true” sebegitu seharusnya akan mencetus rasa waswas di minda seorang hakim yang munasabah. Oleh itu, pertimbangan yang lebih teliti perlulah dibuat terhadap keterangan sebegitu bagi menyingkirkan sebarang waswas yang timbul atau berkemungkinan akan timbul. [30] Selain itu, setelah diteliti keterangan semasa perbicaraan di dalam NK, kami mendapati keterangan SP5 juga tidak konsisten. Keterangan di dalam Kenyataan Bertulis PSP 5 dan keterangan semasa menjawab soalan tambahan adalah hampir sama iaitu SP5 periksa badan OKT tetapi tidak jumpa barang salah lalu SP5 tanya OKT sama ada dia ada simpan barang salah lalu OKT terus ke arah bahagian penumpang bahagian depan dan OKT ambil barang kes serta serah dengan tangan kanan kepada SP5. Tiada di mana-mana keterangan sama ada di dalam PSP 5 mahupun keterangan semasa menjawab soalan tambahan pada hari perbicaraan yang menyatakan SP5 atau L/K Shafren ada memeriksa Hilux Hitam. Semasa disoal balas oleh peguam OKT, SP5 menafikan semua cadangan berkaitan dengan penemuan barang kes hasil pemeriksaan Hilux Hitam. Ironinya, SP5 menyatakan dia ada memeriksa Hilux Hitam hanya di peringkat pemeriksaan semula. Kami petik keterangan SP5 sepertimana berikut: PEMERIKSAAN SEMULA Bila barang kes dijumpai? Pemeriksaan kereta saya buat OKT serah barang kes bila tanya ada barang salah. Pada pandangan kami, keterangan SP5 perlulah dinilai dengan lebih teliti dengan wujudnya keterangan yang tidak konsisten tersebut. [31] Beralih pula kepada perkara kedua iaitu berkenaan dengan keterangan kontemporari yang dikemukakan SP5 iaitu eksibit P19 dan P20. Eksibit P19 ialah laporan maklumat pertama (first information report) SP5 dan P20 ialah penambahan laporan kepada eksibit P19. Walaupun laporan maklumat pertama bukanlah bukti substantif untuk membuktikan sesuatu fakta, tetapi ia boleh digunakan untuk menyokong sesuatu fakta atau boleh juga menunjukkan adanya percanggahan terhadap sesuatu fakta. Lihat keputusan kes Tan Cheng Kooi & Anor v Public Prosecutor [1972] 2 MLJ 115. [32] Daripada isi kandungan eksibit P19 dan P20 seperti yang telah dinyatakan di perenggan [20] sebelum ini, kami berpandangan bahawa ada perbezaan ketara di antara kedua-duanya berhubung dengan cara penemuan barang kes. Di dalam Eksibit P19, SP5 melaporkan bahawa semasa dia jalankan pemeriksaan pada tubuh badan OKT, SP5 telah merampas barang kes yang dipegang oleh OKT dengan menggunakan tangan kanannya. Sementara itu, di dalam eksibit P20, SP5 menyatakan bahawa dia ada bertanyakan kepada OKT sama ada dia ada menyimpan apa-apa barang salah dan dalam masa yang sama OKT dengan sendirinya telah mengambil barang kes daripada atas tempat duduk penumpang bahagian hadapan Hilux Hitam, dan SP5 rampas barang kes tersebut dari tangan kanan OKT. Semasa ditanya kenapa wujud dua laporan polis tersebut, SP5 menyatakan sepertimana berikut: Jelaskan kenapa ada dua repot pada jarak masa berlainan? Setelah baca repot pertama terdapat kekurangan, jadi saya buat satu lagi repot untuk masukkan mana-mana yang tertinggal dalam repot pertama Jelaskan apa yang tertinggal? Saya masukkan apa yang saya tanya suspek, ada simpan barang salah dan suspek ambil barang kes dari atas tempat duduk penumpang hadapan dan saya rampas Berkaitan dengan perkara yang sama, soalan-soalan yang diajukan peguam OKT semasa menyoal balas SP5 perlulah juga diberikan pertimbangan. Peguam OKT telah bertanyakan tentang perbezaan versi penemuan barang kes di dalam eksibit P19 dan P20. [33] Selain itu, peguam OKT juga bertanyakan mengenai tempoh masa yang diambil bagi membuat eksibit P19 dan P20. Tidak dipertikaikan bahawa eksibit P19 hanya dibuat kira-kira dua jam setelah SP5 tiba di balai polis dan eksibit P10 juga dibuat kira-kira 2 jam selepas eksibit P19. Walaupun bersetuju bahawa ada kelewatan membuat laporan-laporan tersebut, SP5 hanya memberikan sebab adanya masalah sistem semasa membuat repot eksibit P19, itu sahaja. Tiada bukti atau keterangan sokongan lain yang diberikan bagi menjustifikasikan kelewatan tersebut. Perlu diingatkan bahawa adanya soalan-soalan yang dicadangkan kepada SP5 oleh peguam OKT tentang adanya cubaan mendapatkan rasuah bagi menggugurkan tindakan terhadap OKT, yang secara munasabahnya boleh menjadi sebab yang melengahkan eksibit P19 dibuat. [34] Satu lagi keterangan kontemporari yang sewajarnya diberikan perhatian oleh YA HMT ialah BSB eksibit P21. Di dalam BSB tersebut, SP5 secara jelas mengisi ruangan “TEMPAT DIJUMPAI” dengan perkataan “TANGAN SEBELAH KANAN”. Selain itu, di ruangan “PEGAWAI/ANGGOTA YANG MENJUMPAI” dicatatkan nama SP5 dan L/K Shafren. Di perenggan 4 BSB turut dicatatkan nama pegawai polis yang hadir semasa pemeriksaan ialah SP5 dan L/K Shafren. Daripada apa yang telah dicatatkan di dalam BSB eksibit P21 tersebut, nampaknya ianya menyokong apa yang dinyatakan SP5 di dalam eksibit P19, iaitu barang kes ditemui di tangan kanan OKT semasa pemeriksaan dijalankan terhadap OKT dan bukannya seperti yang dinyatakan di dalam eksibit P20 iaitu OKT mengambil barang kes di atas tempat duduk penumpang bahagian hadapan Hilux Hitam. [35] Akhirnya, kami juga melihat kepada rajah kasar yang disediakan oleh SP7 dan dikemukakan sebagai eksibit P24. Di dalam NK, eksibit P24 dinyatakan sebagai “Rajah kasar tempat dadah dijumpai” iaitu ditandakan pangkah dengan menggunakan dakwat merah di tempat duduk depan sebelah penumpang Hilux Hitam. Berhubungan dengan eksibit P24, catatan berkaitan keterangan SP7 di dalam NK ialah seperti mana berikut: Ada disediakan rajah kasar tempat dadah dijumpai? Ada [SP7 cam rajah kasar tempat dadah dijumpai] P24 - Rajah kasar tempat dadah dijumpai Kebiasaannya, pegawai penyiasat akan membuat penandaan sama sepertimana yang dinyatakan oleh pengadu. Oleh itu, SP7 yang tidak berada di tempat kejadian sudah tentulah akan bergantung kepada apa yang di beritahu SP5 semasa membuat penandaan. Berasaskan keterangan kontemporari tersebut, nampaknya ada banyak kecelaruan pada keterangan SP5 berhubung dengan penemuan barang kes. Apa yang digambarkan SP7 di dalam eksibit P24 yang sudah tentulah maklumatnya datang daripada SP5 tidak selari dengan keterangan yang diberikan SP5 semasa perbicaraan. [36] Berasaskan kepada keadaan-keadaan yang berbangkit daripada fakta-fakta yang telah kami nyatakan tersebut timbul persoalan sama ada PP telah mengemukakan cukup keterangan pada tahap penilaian secara maksimum bagi membuktikan inti pati penting pertuduhan iaitu isu pemilikan barang kes oleh OKT? Kami berpandangan bahawa dengan adanya keterangan yang berbentuk “too good to be true” serta adanya keterangan yang tidak konsisten oleh SP5 berkaitan dengan penemuan barang kes dan ditambah lagi dengan adanya perbezaan versi di dalam dua laporan polis eksibit P19 dan P20 dan juga apa yang dicatatkan di dalam P21 yang gagal diberikan penjelasan yang memuaskan oleh SP5, pastinya akan timbul keraguan yang munasabah di minda seorang hakim yang membuat penilaian di akhir kes pendakwaan. [37] Kami seterusnya berpandangan bahawa PP sepatutnya memanggil keterangan sokongan yang mampu menyingkirkan keraguan yang berbangkit daripada keterangan SP5. Walaupun PP berhak untuk memilih saksi mana yang hendak dipanggil untuk mengemukakan keterangan dan menurut s. 134 Akta Keterangan 1950, tiada bilangan tertentu saksi diperlukan untuk membuktikan sesuatu fakta, perlulah ditekankan bahawa PP menanggung beban untuk membuktikan kesnya terhadap OKT tanpa sebarang keraguan yang munasabah. Tanpa keterangan sokongan, sebarang keraguan yang munasabah akan memihak kepada OKT. Lihat di antara lainnya keputusan Majlis Privy yang sering kali dirujuk oleh mahkamah di negara kita di dalam kes Adel Muhammed El Dabbah v. Attorney-General of Palestine [1944] AC 156, keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Abdullah Zawawi v. PP [1985] CLJ 19; [1985] 2 MLJ 16 (kes Abdullah Zawawi) dan keputusan Mahkamah ini di dalam kes Azrol Nizam Mohd Zaid lwn. PP [2022] 6 CLJ

[38] Daripada keterangan, jelaslah bahawa ada seorang saksi lagi yang boleh dipanggil untuk menutup kelompangan pada keterangan SP5.

Mahkamah memutuskan pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT, oleh itu OKT dipanggil untuk membela diri di bawah pertuduhan ini.

Tiga pilihan dibacakan dan diterangkan kepada OKT. OKT faham dan ingin memberikan keterangan bersumpah dari kandang saksi.

Pihak pembelaan mempunyai tiga orang saksi. Saksi yang ditawarkan pendakwaan dilepaskan kecuali pemilik syarikat, Mohd Lutfi Bin Kamal.

Tarikh sambung bicara di peringkat pembelaan ditetapkan pada 1.7.2024 dan 15.7.2024 jam 10.00 pagi. Nampaknya, NK tidak selari dengan apa yang ditulis oleh YA HMT di dalam AP beliau. Daripada NK, jelaslah bahawa YA HMT tidak langsung menyatakan asas dapatannya di akhir kes PP. Keputusan yang dibuat YA HMT hanyalah dengan menyatakan bahawa PP telah berjaya membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT, itu sahaja. [48] Daripada apa yang tercatat di dalam NK tersebut, timbul persoalan sama ada YA HMT ada menyatakan di dalam mahkamah terbuka akan dapatannya di akhir kes pendakwaan seperti apa yang ditulis di dalam AP. Lumrahnya, apa yang dicatatkan di dalam NK ialah apa yang telah dibacakan oleh YA HMT. Ini kerana apa yang dibacakan akan terakam dalam sistem rakaman audio video di dalam mahkamah terbuka dan transkripsi rakaman tersebutlah akan jadikan Nk yang dilampirkan di dalam RR. [49] Dalam hal ini, kami berpandangan bahawa tiada tafsiran atau siratan lain yang boleh diberikan kepada apa yang dicatatkan secara jelas di dalam NK. Menurut NK, YA HMT tidak langsung menyatakan sama ada anggapan undang-undang yang perlu disangkal pada tahap imbangan kebarangkalian terpakai kepada kes pembelaan OKT. Berasaskan apa yang dicatatkan di dalam NK tersebut, sudah tentunya tiada arahan yang jelas diberikan oleh YA HMT kepada OKT di akhir kes pendakwaan. Dengan itu, hak OKT untuk mendapat makluman awal tentang perihal pembelaannya telah diprejudiskan. OKT diletakkan dalam keadaan tertanya-tanya sama ada perlu hanya menimbulkan keraguan terhadap kes PP atau pun perlu menunjukkan suatu pembelaan yang boleh diterima oleh Mahkamah atas imbangan kebarangkalian bagi mematahkan anggapan menurut undang-undang. Kami mendapati bahawa ketiadaan arahan tersebut terjumlah kepada satu salah arahan yang serius. [50] Seperkara lagi, kami juga terpanggil untuk menyentuh dapatan YA HMT di akhir kes PP berkaitan dengan persoalan sama ada wujudnya keterangan bagi membuktikan elemen pengedaran barang kes oleh OKT. Di perenggan [23] AP, YA HMT mendapati bahawa PP telah membuktikan elemen pengedaran dadah berbahaya menurut s 2 ADB 1952 dengan merujuk kepada perbuatan “concealing, keeping” barang kes oleh OKT di dalam Hilux Hitam. Dapatan tersebut jelas bercanggah dengan dapatan YA HMT sebelumnya yang mendapati bahawa barang kes telah diserahkan sendiri oleh OKT setelah ditanya SP5 dan barang kes tersebut diambil OKT dari tempat duduk hadapan Hilux Hitam. Sementelahan lagi, tiada apa-apa keterangan daripada mana-mana saksi PP yang menunjukkan bahawa OKT telah menyorok atau menyimpan barang kes di dalam Hilux Hitam bagi memenuhi kehendak tafsiran “mengedar” iaitu “concealing, keeping” barang kes seperti yang diputuskan oleh YA HMT. Oleh itu, timbul tanda tanya bagaimana YA HMT memutuskan bahawa PP berjaya membuktikan elemen pengedaran berasaskan kepada perbuatan “concealing, keeping” barang kes oleh OKT. [51] Berasaskan apa yang telah dinyatakan tersebut, kami mendapati bahawa isu kedua juga memihak kepada OKT. Kami berpandangan bahawa telah wujud kecelaruan atau ketidaktentuan arahan dalam dapatan dan keputusan YA HMT yang telah memprejudiskan hak OKT untuk mendapatkan perbicaraan yang adil. [52] Dengan itu, isu pertama dan isu kedua ternyata memihak kepada OKT dan OKT sepatutnya tidak dipanggil membela diri. iii. Isu Ketiga - Pembelaan [53] Berdasarkan kepada dapatan kami sebelum ini, kami telah memutuskan bahawa OKT tidak sepatutnya dipanggil membela diri. Namun begitu, bagi melengkapkan penghakiman, kami akan turut mengupas isu-isu yang berbangkit di peringkat pembelaan OKT. [54] Untuk memulakan kupasan, kami merujuk kepada sebahagian daripada dapatan yang dicapai YA HMT di perenggan [33] AP sepertimana berikut: [33] Setelah meneliti semua keterangan pembelaan OKT, Mahkamah ini mendapati bahawa keterangan pembelaan yang diberikan adalah bersifat pemikiran kemudian dan penafian kosong semata-mata yang gagal membangkitkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pihak pendakwaan. ... Nyatanya, ada dua alasan mengapa YA HMT menolak pembelaan yang dikemukakan OKT. Pertama, keterangan pembelaan OKT bersifat fikir semula atau pemikiran selepas itu (afterthought) dan kedua, ianya bersifat penafian kosong semata-mata (bare denial). [55] Prinsip undang-undang berkaitan dengan pembelaan yang bersifat fikir semula adalah jelas. Suatu pembelaan yang bersandarkan kepada suatu fakta tertentu seharusnya diletakkan seawal mungkin atau pada peluang paling awal perbicaraan iaitu di peringkat kes pendakwaan lagi. Sekiranya suatu fakta pembelaan itu hanya didedahkan di peringkat membela diri, ianya sudah dianggap terlewat dan akan dianggap sebagai pembelaan yang difikirkan semula. Walaupun pembelaan tersebut masih perlu diberikan pertimbangan oleh Mahkamah, pemberatan timbangan untuk pembelaan sedemikian sudah tentunya tidak sama berbanding pembelaan yang telah diletakkan seawal mungkin. Rasional kepada prinsip undang-undang tersebut ialah sepertimana yang dinyatakan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Lin Lian Chen v. Public Prosecutor [1992] 4 CLJ 2086; [1992] 2 MLJ 56 sepertimana berikut: Indeed, it behoves the defence to do so (to put its case at the earliest possible stage) for we need hardly say that if a defence is sprung in court for the first time when the accused makes his defence from the witness box or the dock, so that the prosecution is taken by surprise, the accused runs the risk of being criticized for keeping his defence ‘up his sleeve’ so to speak, and it branded as a recent invention. Prinsip undang-undang yang sama telah diguna pakai di antara lainnya oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Alcontara Ambrose Anthony v. PP [1996] 1 CLJ 705; [1966] 1 MLJ 209, yang memutuskan bahawa peletakan awal kes pembelaan semasa di peringkat kes pendakwaan akan bertindak sebagai pemakluman awal kepada PP dan juga Mahkamah yang sudah tentulah tujuan utamanya ialah untuk mengelak elemen kejutan. [56] Selain daripada itu, kami juga berpandangan bahawa keterangan pembelaan yang bersifat fikiran semula bolehlah dikategorikan sebagai keterangan yang mempunyai nilai yang rendah dan boleh dipertikaikan kebenarannya. Ini kerana, pembelaan yang dikemukakan terlalu lewat sudah tentunya akan menghalang peluang atau pun melucutkan hak saksi-saksi yang telah memberikan keterangan terlebih dahulu di peringkat pendakwaan untuk menjawab atau membuat ulasan terhadap kesahihan pembelaan yang dikemukakan. Ada kemungkinannya, jika pembelaan yang terlewat itu dikemukakan kepada saksi-saksi peringkat pendakwaan, saksi berkenaan dapat membuktikan pembelaan yang dikemukakan tersebut adalah tidak benar. [57] Berbalik kepada rayuan OKT di hadapan kami, setelah diteliti NK, kami berpandangan bahawa dapatan oleh YA HMT yang mendapati pembelaan OKT bersifat fikiran semula, tidaklah berasas. Nampaknya, YA HMT tidak memahami atau tidak dapat menghayati prinsip undang-undang yang diguna pakai oleh beliau sendiri. Daripada NK, jelaslah bahawa peguam OKT telah pun meletakkan fakta-fakta pembelaan OKT semasa SP5 dan SP7 disoal balas. Isu berkaitan dengan cara penemuan barang kes oleh SP5 dan L/K Shafren dan isu yang berkaitan dengan permintaan rasuah oleh SP5 serta kaitan sepupu OKT iaitu SD2 yang berusaha menyediakan wang rasuah yang diminta oleh SP5 melalui mel suara telefon bimbit telah diletakkan melalui pertanyaan kepada SP5. Isu berkenaan penggunaan Hilux Hitam milik PGESB yang juga boleh digunakan oleh pekerja lain PEGSB, isu yang berkaitan dengan permintaan rasuah oleh SP5 serta peranan SD2 dan isu akuan bersumpah eksibit D26 yang disediakan OKT juga telah pun dibangkitkan melalui soalan kepada SP7 di peringkat kes pendakwaan. Oleh itu, kami mendapati bahawa dapatan YA HMT yang menyatakan pembelaan OKT bersifat fikiran semula adalah satu salah arahan yang memberi prejudis kepada pembelaan OKT. [58] Beralih pula kepada dapatan kedua YA HMT iaitu keterangan pembelaan OKT bersifat penafian semata-mata. Sekali lagi, hasil penelitian kami pada NK, nampaknya YA HMT tidak memahami prinsip undang-undang yang diputuskan oleh beliau sendiri. Dari segi prinsip undang-undang, pembelaan penafian semata-mata merujuk kepada pembelaan yang hanya menafikan dakwaan pihak pendakwaan tanpa memberikan sebarang penjelasan atau bukti lanjut untuk menyokong penafian tersebut. Penafian semata-mata secara amnya dianggap tidak mencukupi untuk menimbulkan keraguan yang munasabah kepada kes pendakwaan. Di dalam kes Lim Chun Jie v. PP & Other Appeals [2022] 3 CLJ 543, Mahkamah ini telah memutuskan sepertimana berikut: [133] We do not agree with learned counsel for the second appellant. It is trite that a bare denial is when the accused did not offer any explanation to the charge and merely denied the evidence of the prosecution. The defence of bare denial is no defence. Hence, it cannot be said that the learned trial judge had imposed a higher burden than what is legally required against the appellants in the present case. [134] This court in Losali v. PP [2012] 2 CLJ 178; [2011] 4 MLJ 694 (CA) made the following observation: [54] The learned trial judge rightly held that the defence of the appellant was a bare denial. It is trite law that the defence of bare denial is no defence. What this amount to is this. That the appellant did not offer any explanation to the two charges and merely denied the evidence advanced by the prosecution. That was indeed a perilous course to undertake. (emphasis added) [135] As correctly pointed out by the learned Deputy, the trial judge had analysed the appellants' defence thoroughly before coming to the above conclusion, as can be seen in the subsequent part of the learned trial judge's grounds of judgment. Lihat juga keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam kes DA Duncan v PP [1980] 2 MLJ 195 dan kes Ku Lip See v Public Prosecutor [1982] 1 MLJ 194. [59] Berbalik kepada kes di peringkat pembelaan, selain daripada OKT, pihak pembelaan juga memanggil saksi SD2 untuk menyokong keterangan OKT. Apabila ada keterangan sokongan yang dikemukakan untuk menyokong kewujudan sesuatu fakta pembelaan, maka pada pandangan kami tidak wujud lagi pembelaan yang berbentuk penafian semata-mata. Apa yang perlu dilakukan YA HMT dalam situasi sebegini ialah, beliau perlulah membuat analisis terhadap pembelaan yang dikemukakan dan membuat dapatan sama ada pembelaan yang dikemukakan tersebut berupaya menimbulkan keraguan kepada kes pihak pendakwaan atau sebaliknya. [60] Setelah diteliti AP yang disediakan YA HMT, sebenarnya beliau ada membuat analisis terhadap pembelaan yang dikemukakan OKT seperti yang dapat dilihat di perenggan [28] hingga perenggan [32] AP. Sebab kenapa beliau menolak pembelaan OKT juga ada dinyatakan di perenggan-perenggan tersebut. Oleh itu, kesimpulan yang dinyatakan YA HMT di perenggan [33] AP iaitu pembelaan OKT bersifat penafian semata-mata ternyata silap dan tidak perlu. Kesilapan YA HMT tersebut boleh menyebabkan prejudis terhadap OKT untuk mendapatkan suatu pertimbangan yang adil sekiranya OKT di panggil membela diri. Kesimpulan [61] Berdasarkan alasan-alasan yang kami nyatakan tersebut, kami mendapati bahawa sabitan yang diputuskan YA HMT tidak selamat untuk kami sahkan. Dengan itu kami membenarkan rayuan OKT. Kami mengetepikan sabitan dan hukuman yang diputuskan oleh YA HMT dan kami memerintahkan supaya OKT dilepas dan dibebaskan daripada pertuduhan. Tarikh: 17 Jun 2025 t.t. CHE MOHD RUZIMA BIN GHAZALI Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Peguamcara bagi pihak Perayu : Nik Mohamed Ikhwan bin Nik Mahamud (Mohd Riza bin Zakaria & Dhiya Syazwani Izyan binti Mohd Akhir bersamanya) [Nik Ikhwan & Co.] Peguamcara bagi pihak Responden : TPR Atiqah binti Abdul Karim @ Husaini [Timbalan Pendakwa Raya