Mohd Amiruddin Bin Lazim v Pendakwa Raya (CB-42H-1-01/2025)

Perayu telah dituduh dengan pertuduhan di bawah seksyen 15 (1)

Akta Dadah Berbahaya (ADB) 1952 yang boleh dihukum di bawah seksyen 39C (1) Akta yang sama seperti yang berikut: “Bahawa kamu pada 08/12/2022 jam lebih kurang 0605 hrs bertempat Pejabat Narkotik IPD Bentong Pahang, di dalam daerah Bentong, di dalam negeri Pahang telah didapati menggunakan dadah jenis MORPHINE dengan cara yang salah dan sebelum ini kamu telah disabitkan sebanyak 2 kali dengan kesalahan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 iaitu pada 15/07/2010, dan 23/02/2022 di Mahkamah Majistret Bentong, dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39C(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan dibaca bersama Seksyen 38B Akta Dadah Berbahaya 1952.

Perayu telah mohon bicara dan mengendalikan kes ini sendiri. Hakim Mahkamah Sesyen setelah meneliti keterangan-keterangan mensabitkan Perayu di atas pertuduhan dan dijatuhi hukuman penjara 7 tahun dari tarikh tangkap mulai 03.08.2023 dan 2 kali sebatan serta 3 tahun pengawasan polis setelah selesai hukuman penjara.

Perayu telah mengemukakan rayuan. Asas kepada rayuan itu ialah Hakim Mahkamah Sesyen telah dikatakan menjatuhkan hukuman yang berlebih-lebihan terhadap Perayu.

Notis Rayuan yang difailkan melalui Jabatan Penjara menunjukkan bahawa rayuan Perayu adalah berkaitan dengan hukuman agar dapat diringankan. Ini dapat dilihat melalui Notis Rayuan tersebut bertarikh 06.01.2025 yang disahkan oleh PKK Jorenndy Sylvester. Mahkamah ini mendapati rayuan ini hanyalah berkaitan dengan hukuman. Ini dapat dilihat melalui hujahan Perayu dan juga Notis Rayuan tersebut.

Walaupun kes ini dibicarakan oleh Hakim Mahkamah Sesyen, namun bagi tujuan rayuan ia hanyalah berkaitan dengan hukuman sahaja.

Penelitian kepada alasan penghakiman Hakim Mahkamah Sesyen berkaitan dengan hukuman yang dijatuhkan adalah didapati bahawa Hakim Mahkamah Sesyen telah menyatakan asas pertimbangan hukuman ialah:

Rayuan mitigasi Tertuduh;

Sabitan selepas perbicaraan penuh;

Rekod sabitan lampau; dan

Kepentingan awam.

Hakim Mahkamah Sesyen di akhir alasan penghakimannya berkenaan dengan hukuman menyatakan bahawa semua perincian yang dinyatakan di atas telah diambil kira oleh Hakim Mahkamah Sesyen dan menjatuhkan hukuman penjara seperti di pada [2] atas.

Isu di dalam rayuan ini ialah:

Adakah hukuman yang dikenakan oleh Hakim Mahkamah Sesyen wajar diketepikan; dan

Adakah Hakim Mahkamah Sesyen telah mempertimbangkan faktor-faktor peringanan dan pemberatan bagi kes ini sebelum menjatuhkan hukuman.

Perayu dalam hujahannya menyatakan bahawa Hakim Mahkamah Sesyen telah menjatuhkan hukuman yang berlebihan berkenaan dengan hukuman penjara 7 tahun tersebut. Begitu juga kes ini telah dikendalikan sendiri oleh Tertuduh yang mana Tertuduh tidak mempunyai kepakaran undang-undang.

Mahkamah ini berpendapat bahawa alasan Tertuduh mengendalikan kes berseorangan tidak sewajarnya dijadikan asas untuk menentukan bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen adalah teratur ataupun tidak. Ini adalah disebabkan rayuan ini adalah hanya berkaitan dengan hukuman. Ini bermakna sekiranya Tertuduh telah disabitkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen yang mana sabitan itu tidak dirayu, maka pertimbangan yang diberikan oleh Hakim Mahkamah Sesyen adalah terhadap faktor-faktor peringanan dan pemberatan hukuman yang pada hemat Mahkamah telah dipertimbangkan dengan sewajarnya oleh Hakim Mahkamah Sesyen.

Selain daripada itu Mahkamah juga mendapati bahawa terdapat rekod kesalahan lalu yang telah dikemukakan sebagai eksibit yang menunjukkan bahawa terdapat dua kesalahan di bawah seksyen 15(1) (a) ADB 1952 yang dilakukan pada 15.07.2010 dan kesalahan kedua di bawah seksyen 15 (1) (a) ADB 1952 pada 23.02.2022. Apa yang jelas ialah kesalahan yang dilakukan ini adalah kesalahan ketiga melibatkan seksyen yang sama. Walau bagaimanapun Mahkamah perlu mengambil kira sela masa kesalahan pertama, kesalahan kedua dan kesalahan yang dilakukan dalam kes ini.

Pada masa yang sama Mahkamah juga berpendapat adalah tidak tepat untuk Mahkamah bicara mengambil kira fakta bahawa Tertuduh telah membuat keputusan untuk tidak mengaku salah sehingga menyebabkan perbicaraan perlu dijalankan. Malahan Hakim Mahkamah Sesyen menyatakan perbicaraan penuh ini telah melibatkan masa yang panjang dan kos pendakwaan yang tinggi. Ini ditambah pula 5 orang saksi pendakwaan telah dipanggil dan 11 eksibit telah dikemukakan. Mahkamah ini berpendapat hak seseorang Tertuduh untuk tidak mengaku salah dan ingin perbicaraan dijalankan perlu dihormati oleh Mahkamah. Ia tidak sepatutnya dijadikan asas untuk menjatuhkan hukuman yang lebih tinggi jika dibandingkan dengan Tertuduh yang membuat pengakuan salah.

Adalah tidak dapat dinafikan kerangka Kanun Prosedur Jenayah (KPJ) memperuntukkan pertimbangan hukuman ringan kepada Tertuduh yang membuat pengakuan salah pada awal pertuduhan dibacakan. Ini dapat dilihat dalam seksyen 172G KPJ. Namun ia tidak bermakna apabila seseorang membuat keputusan untuk meneruskan perbicaraan tanpa membuat pengakuan salah ia akan dibebani dengan hukuman yang lebih tinggi. Sebaliknya hakim bicara sewajarnya mempertimbangkan hukuman yang bersesuaian mengikut undang-undang terhadap Tertuduh. Di samping itu prinsip-prinsip penghukuman juga wajar diambil kira oleh Mahkamah dalam menjatuhkan hukuman dan tidak terpengaruh dengan keputusan Tertuduh untuk tidak membuat pengakuan salah. Ini adalah penting bagi menjadikan perbicaraan jenayah adalah adil dan terzahir keadilannya.

Ini adalah disebabkan proses penghukuman tidak boleh dicampur adukkan dengan keputusan Tertuduh untuk mohon dibicarakan. Jika ini dilakukan ia akan menjejaskan hak Tertuduh yang mempunyai pilihan sama ada membuat pengakuan salah atau mohon dibicarakan. Hak ini perlu dipertahankan semasa perbicaraan jenayah dikendalikan.

Oleh yang demikian Mahkamah ini berpendapat setelah menimbangkan keseluruhan keterangan dan juga alasan penghakiman Mahkamah berpendapat hukuman rayuan ini adalah dibenarkan dan perintah Hakim Mahkamah Sesyen diketepikan dan digantikan dengan hukuman seperti yang berikut:

Rayuan Perayu dibenarkan;

Hukuman penjara 6 tahun dari tarikh tangkap 03.08.2023 dan 1 sebatan; dan

Pengawasan polis selama 2 tahun setelah selesai menjalani hukuman penjara. Bertarikh: 04 hb. Ogos 2025 (ROSLAN BIN MAT NOR) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA TEMERLOH, PAHANG DARUL MAKMUR Peguam Bagi Pihak Perayu - Mohd Falihin Kamil bin Mohamed Sazali Tetuan Sazali & Lim bagi pihak Yayasan Bantuan Guaman Kebangsaan (YBGK) Temerloh, Pahang Darul Makmur Peguam Bagi Pihak Responden - TPR Intan Nor Hilwani binti Mat Rifin Unit Pendakwaan, Pejabat Penasihat Undang-undang Negeri Pahang Temerloh, Pahang Darul Makmur