Mohd Azhidi Bin Laili (WA-62SC-3-02/2022)

Antara bulan Mei 2013 dan bulan Mac 2014, kamu telah menawarkan kepada beberapa individu satu skim pelaburan Niaga Hadapan Minyak Sawit Mentah ataupun Futures Crude Palm Oil (“FCPO”) yang mempunyai ciri-ciri seperti berikut:

tempoh kontrak pelaburan FCPO tersebut adalah selama 6 bulan;

pulangan terjamin sehingga 30% setiap bulan;

duit modal pelaburan dijamin;

modal minima adalah sebanyak RM50,000; dan

modal pelaburan akan dikembalikan selepas tamat tempoh kontrak sekiranya pelabur tidak berhasrat untuk memperbaharui kontrak tersebut.

Walaupun FCPO adalah satu produk derivatif komoditi yang wujud dan ditawarkan oleh AmFutures pada ketika itu, skim pelaburan FCPO yang kamu tawarkan sebagaimana di perenggan 2 di atas adalah tidak wujud. Perbuatan kamu dalam menawarkan skim pelaburan FCPO yang tidak wujud tersebut telah beroperasi sebagai perdayaan terhadap beberapa individu dengan menyebabkan mereka mendepositkan wang sebagaimana yang berikut ke dalam Client Segregated Accounts (“CSA”) yang dipegang oleh AmFutures: No Mangsa Jumlah Wang Butiran Pemindahan Wang 1 Wan Azhar bin Abdullah (SP3) RM50,000 9 Januari 2014 2 Mesni bin Haji Mohd Dahlan (SP4) RM100,000 15 Januari 2014 3 Shariman bin Ahmad (SP6) RM100,000 24 Oktober 2013 4 Mohd Tammizi bin Abdul Hadi (SP7) RM50,000 24 Jun 2013 5 Mohd Fuad bin Mohd Sharuji (SP8) RM200,000 6 Jun 2013 – RM50,000 5 Ogos 2013 – RM150,000 6 Mohd Razaimie bin Abd Rahim (SP12) RM200,000 23 Sept 2013 – RM100,000 11 Okt 2013 – RM100,000 7 Mohamad Sufi bin Abd Razak (SP15) RM350,000 6 Sept 2013 – RM200,000 11 Sept 2013 – RM100,000 28 Nov 2013- RM50,000 8 Abdullah Sani bin Md Ali (telah meninggal dunia) RM300,000 3 Julai 2013 – RM100,000 23 Ogos 2013 – RM100,000 2 Okt 2013 – RM100,000 9 Ahmad Nizar bin Mustafa Kameel RM100,000 23 Julai 2013 JUMLAH

Kesemua individu di atas telah diberikan borang pembukaan akaun dagangan FCPO berlogo AmFutures yang mereka perlu lengkapkan dan serahkan kepada kamu. Kemudian, kesemua individu tersebut telah menerima pengesahan bahawa akaun dagangan FCPO mereka telah dibuka dengan AmFutures bersama nombor akaun dagangan. Nombor akaun dagangan tersebut ialah sebenarnya palsu dan akaun dagangan FCPO yang dikatakan telah dibuka adalah sebenarnya tidak wujud. Perbuatan tersebut bertujuan untuk memberikan gambaran palsu seolah-olah individu-individu di atas mempunyai akaun dagangan FCPO berdaftar yang sah dengan AmFutures.

Kesemua individu di perenggan 3 telah diberikan tiga nombor akaun CSA AmFutures yang sah dan wujud untuk tujuan deposit “wang pelaburan”. Tiga nombor akaun CSA tersebut adalah seperti berikut:

Maybank Berhad 5140-1115-1846;

Ambank Berhad 001-201-1020482; dan

Public Bank 3-1537874-15.

Berikutan daripada itu, kesemua individu tersebut telah mendepositkan wang sebagaimana perenggan 3 atas kepercayaan bahawa wang mereka akan digunakan untuk tujuan pelaburan skim FCPO sebagaimana yang kamu tawarkan. Individu-individu tersebut juga percaya bahawa pelaburan tersebut adalah selamat kerana tiga nombor akaun CSA yang diberikan tersebut adalah sah. Individu-individu tersebut juga percaya bahawa mereka akan menerima pulangan seperti yang dijanjikan.

Sebagai sebahagian daripada skim penipuan yang kamu laksanakan, kamu juga mempunyai kawalan terhadap lima akaun dagangan FCPO yang sah (“akaun keldai”) dan dibuka di bawah Penama-Penama seperti berikut: Penama-penama Akaun Keldai Wakil Perkhidmatan Pasaran Modal AmFutures yang sah (dealer representative) Azrina binti Ahmad Zuber (SP25) R5782 Ku Mohd Ridzuan bin Ku Ismail (Ku) Laili bin Mohamad (SP27) yang juga merupakan Ayah OKT R5810 Muhamad Fairul Anuar bin Yunus Mohd (Fairul) Zulfadli bin Nasir (SP28) R5877 Ummizah binti Abu Zarin R5797 Norhazlan bin Bujang

Penama-penama ini telah diperolehi melalui seorang individu bernama Maharis bin Mokhtar (“Maharis”) yang bertindak atas arahan kamu. Sebagai balasan kepada pengunaan akaun keldai tersebut, kamu membayar pemegang-pemegang akaun keldai tersebut imbuhan sebanyak RM1,000 sebulan.

Kamu selanjutnya mengarahkan pemegang-pemegang akaun keldai tersebut untuk mengeluarkan wang dari akaun-akaun keldai mereka, mengikut masa dan jumlah yang ditetapkan oleh kamu. Untuk tujuan tersebut, pemegang-pemegang akaun keldai tersebut atau wakil perkhidmatan pasaran modal mereka telah mengisi dan menandatangani “Cash Withdrawa/ Request Form”, yang membolehkan wang itu dikeluarkan dari akaun-akaun keldai mereka dan dimasukkan ke dalam akaun-akaun simpanan bank mereka. Kamu kemudiannya mengarahkan pemegang-pemegang akaun keldai tersebut untuk membuat pengeluaran dan menyerahkan wang tersebut kepada kamu.

Apabila individu-individu di perenggan 3 tidak menerima pulangan pelaburan seperti yang dijanjikan oleh kamu, mereka telah membuat aduan kepada AmFutures. Setelah aduan dibuat, individu-individu tersebut telah dimaklumkan oleh AmFutures bahawa mereka tidak mempunyai akaun dagangan FCPO yang berdaftar dengan AmFutures. Pengarah Eksekutif AmFutures bernama Lucy Tong Nyok Tai (SP2) turut mengesahkan bahawa kamu bukan seorang wakil ataupun pekerja AmFutures.

Berikutan fakta-fakta kes di atas, kamu telah melakukan kesalahan-kesalahan berikut: i) 1 kesalahan di bawah seksyen 59(1) Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan 2007 (Akta 671) yang boleh dihukum di bawah seksyen 59(2) Akta yang sama kerana telah mengemukakan diri kamu sebagai wakil AmFutures berkenaan dengan aktiviti terkawal, iaitu berniaga dalam derivatif tanpa memegang Lesen Perkhidmatan Pasaran Modal ataupun bukan orang berdaftar bagi aktiviti terkawal tersebut dari tempoh Mei 2013 dan Januari 2014; dan ii) 9 kesalahan di bawah seksyen 206(b) Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan 2007 (Akta 671] yang boleh dihukum di bawah seksyen 209 Akta yang sama kerana telah secara tidak Iang5ung berkaitan dengan transaksi-transaksi individu-individu di perenggan 3 yang melibatkan perniagaan dalam derivatif melalui akaun dagangan niaga hadapan berdaftar di AmFutures, iaitu akaun-akaun R5782, R5810, R5877, R5797 dan R5862, yang mana kamu mempunyai kawalan kepada akaun-akaun tersebut, telah melibatkan diri dalam perbuatan yang beroperasi sebagai perdayaan terhadap individu-individu di perenggan 3 dengan menyebabkan menyebabkan mereka memindahkan wang sebagaimana di perenggan 3 ke dalam CSA AmFutures bagi tujuan yang dikatakan sebagai pelaburan dalam skim pelaburan FCPO tersebut yang sebenarnya tidak wujud, dari tempoh Mei 2013 hingga Mac 2014.” [10]. Tertuduh telah akui benar bahawa fakta kes adalah seperti keterangan saksi-saksi pendakwaan dan akui benar dokumen Fakta Kes (Lampiran 2), Ikatan Dokumen yang mengandungi Eksibit P1 hingga P282, dan Ikatan Dokumen yang mengandungi Eksibit P284 hingga P301 yang ditunjukkan kepadanya dan Mahkamah telah terima pengakuan salah Tertuduh dan Tertuduh disabitkan kesalahan bagi setiap pertuduhan. RAYUAN TERTUDUH [11]. Peguam Tertuduh telah membuat rayuan bagi pihak Tertuduh seperti berikut: “Tertuduh berumur 50 tahun dan ada isteri dan 4 anak, yang bongsu umur 9 tahun. Tertuduh tidak pernah ada rekod jenayah sebelum ini. Pengakuan salah Tertuduh telah jimatkan masa mahkamah dan jenayah komersil libatkan banyak dokumentasi dan ini jimatkan banyak masa mahkamah dan pendakwaan, Prinsip hukuman-Mohon rujuk kes PP v Shariffah bt Syed Hashim [2006] 5 MLJ 381- “Memang tidak dapat dinafikan hukuman yang dikenakan terhadap Tertuduh yang telah mengaku salah ini hendaklah diberikan diskaun dan mengikut apa yang diputuskan oleh Mahkamah Agung di dalam kes Abdullah Ang Swee Kang v PP.” Kes Abdullah Ang Swee Kang ini juga telah dirujuk oleh pihak Pendakwa di dalam kes hari ini di dalam hujahan bertulis beliau. Seterusnya: “Diskaun yang boleh dipertimbangkan di dalam kes sedemikian adalah di antara 1/4 dan 1/3 daripada hukuman yang akan dikenakan. Diskaun yang diberikan ini bukanlah ke atas hukuman maksimum yang ditetapkan oleh undang-undang tetapi adalah di atas hukuman yang akan dikenakan ke atas Tertuduh sekiranya Tertuduh dibicarakan sepenuhnya dan didapati bersalah.” Mohon Mahkamah merujuk kepada prinsip ini dan memberikan diskaun di dalam hukuman yang akan dikenakan. Seterusnya, merujuk kes PP v Ravindran : “The Court should also have regard to certain accepted principals or guidelines so as not to have too great a disparity in sentence for the same offence. These guidelines were discount or credit for the plea of guilty, comparison of sentences in other Courts in other cases for similar offence, disparity of sentence amongst accused persons and the mitigating factors relevant to the present case.” Dalam kes ini terdapat 9 pertuduhan mengenai transaksi yang mempunyai design yang sama, pattern yang sama cuma melibatkan oang yang berbeza, oleh itu mohon semua pertuduhan dilihat sebagai transaksi yang sama dan hukuman diberikan secara concurrent dan secara totalnya diberikan diskaun. Tertuduh sudah insaf dan telah berada di penjara sejak Mei 2024 dan tempoh tersebut mohon diambil kira. Tertuduh sedang hadapi masalah semput dada dan Tertuduh juga dalam keadaan lemah dan selalu ada masalah kesihatan sejak kebelakangan ini. Because end of the day, whatever happens in the prison, it’s all at the cost for the public, kos yang akan ditanggung oleh rakyat, Yang Arif. It’s actually the public purse that we are spending every day for the convicts. Mohon hukuman paling ringan dari tarikh tangkap.” HUJAHAN PENDAKWA RAYA [12]. Pihak pendakwaan merujuk mahkamah kepada Hujahan Bertulis dan Ikatan Otoriti yang disediakan untuk penghukuman. Secara ringkasnya, berdasarkan hujahan tersebut, pihak pendakwaan menekankan perkara-perkara berikut: 1) Hujahan mengenai hukuman yang diperuntukkan-a) Bagi kesalahan di bawah Seksyen 59, apabila disabitkan, denda tidak melebihi RM5 juta atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi lima tahun atau kedua-duanya. Walaupun hukuman denda datang terlebih dahulu sebelum hukuman penjara, namun ia tidak mengikat Mahkamah ini daripada mengenakan mana-mana satu hukuman tersebut atau kedua-duanya sekali. Untuk isu ini, rujuk kepada kes Pendakwa raya v Mok Chin Fan iaitu merupakan satu penghakiman Court of Appeal. Di perenggan 17, kami ada menyatakan excerpt penghakiman tersebut di perenggan 38 penghakiman: “However, upon our plain reading of this provision, we are of the view that the Court is vested with the necessary discretion to pass sentences of either fines or imprisonment or both as mandated by the provisions, though not necessarily in that order.” Kes ini merujuk kepada kesalahan di bawah Seksyen 55 yang juga merupakan kesalahan yang lebih kurang sama, dengan hukuman yang sama, bagi peruntukan kesalahan di bawah Seksyen 59(1). b) Bagi kesalahan di bawah Seksyen 206(b) Akta 671, peruntukan hukuman bagi kesalahan tersebut boleh dilihat di bawah Seksyen 209 Akta 671 yang mana memperuntukkan bahawa hukuman yang boleh dikenakan adalah penjara tidak melebihi 10 tahun dan denda tidak kurang RM1 juta. Jadi, kalau kita lihat kepada pembacaan literal peruntukan Seksyen 209 itu sendiri, denda RM1 juta itu adalah mandatori untuk setiap pertuduhan. Selain itu, walaupun peruntukan Seksyen 209 menggunakan frasa, “Shall be liable”, ia adalah merupakan satu undang-undang yang mantap bahawa Mahkamah masih mempunyai budi bicara untuk menjatuhkan hukuman penjara berdasarkan hujah-hujah pemberatan yang akan kami huraikan sebentar lagi. c) Selain itu juga, kami juga ingin menyentuh mengenai isu pemenjaraan in default. Kami berhujah bahawa sebarang tempoh pemenjaraan in default of failure to pay fines, ia perlu setimpal dengan jumlah denda yang dikenakan. Untuk hal ini, Puan, kami merujuk kepada satu penghakiman, Regina v Lim Cheng Tong pada tahun 1956, yang mana menyatakan, kami ada buat excerpt tersebut di perenggan 20, hujahan bertulis: “Where a fine is imposed, the term of imprisonment in default should bear some relationship to the amount of the fine and there should be a reasonable proportion between the amount of the fine and the extent of the imprisonment in default.” Jadi, dalam kes ini, merujuk kepada peruntukan di bawah Seksyen 209 yang mana telah pun menetapkan minima denda sebanyak RM1 juta, jadi sebarang hukuman imprisonment in default sepatutnya mempertimbangkan jumlah denda yang dikenakan.

Hujahan mengenai Faktor Pemberatan-Faktor pemberatan ini boleh dirujuk kepada para 21-25 Hujahan Bertulis. a) Mengenai dasar awam, objektif dan niat statutory serta kehendak Parlimen, apa yang dibahaskan ketika Akta 671 dibentangkan. Objektif Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan (Akta 671) dibuat adalah untuk pengukuhan undang-undang bagi perangi salah laku aktiviti sekuriti. Akta 671 ini adalah merupakan hasil konsolidasi beberapa akta sebelum ini termasuk, Akta Perindustrian Niaga Hadapan 1993 iaitu Akta

Dari segi aturan hukuman, sebelum ini di dalam Akta 499, hukuman denda diletakkan terlebih dahulu sebelum hukuman penjara. Pindaan terbaru menekankan aturan hukuman penjara dahulu selepas itu baru denda. Selain itu, pindaan terbaru juga mengenakan hukuman yang lebih berat bagi kesalahan salah laku iaitu hukuman penjara dan denda, berbanding peruntukkan hukuman denda atau penjara sebelum ini. Dasar awam ini selari dengan tujuan melindungi masyarakat daripada risiko salah laku termasuk kes-kes penipuan. b) Peningkatan mendadak kes-kes penipuan Merujuk para 32 Hujahan Bertulis-terdapat peningkatan yang mendadak setiap tahun berkaitan aduan mengenai kes-kes penipuan yang diterima oleh pihak Suruhanjaya Sekuriti. Statistik menunjukkan peningkatan daripada hanya 213 kes pada tahun 2019 kepada 2,005 kes pada tahun 2024 iaitu peningkatan sebanyak 841%. Merujuk perenggan 34 Hujahan Bertulis, bilangan kes dan jumlah kerugian bagi kesalahan tipu di Malaysia juga meningkat secara mendadak daripada 28,842 kes yang melibatkan kerugian sebanyak RM1.36 bilion, Puan, pada tahun 2021 kepada 36,936 kes dengan kerugian sebanyak RM1.678 bilion pada tahun 2023. Berdasarkan statistik ini, memang jelas bahawa kes penipuan di Malaysia ini perlu ditangani dan dilihat secara serius. Kami berhujah bahawa tempoh penjara selama 10 tahun yang telah diperuntukkan di bawah Seksyen 209, tempoh itu sendiri wajar diberi perhatian kerana ia memberikan isyarat bahawa kesalahan di bawah Seksyen 206 adalah merupakan suatu kesalahan yang serius. Pendekatan ini, adalah selari dengan pendekatan yang telah diambil oleh Mahkamah Tinggi di dalam kes Pendakwa Raya v Muhammad Noor Assuwad Bin Mohd Zaki yang boleh dirujuk di perenggan 38: “The abhorrence of society on the robbery has been reflected in the law by the Parliament. This can be seen in the insertion into the CPC, the definition under Section 172D(4) of serious offence.” Merujuk kepada 172(4) - “For the purpose of paragraph of 3(a), serious offence means an offence where the maximum term of imprisonment that can be imposed is not less than 10 years and includes any attempt or abetment. This shows that despite Parliament introducing provisions in the CPC for facilitating speedy disposal of cases, no concession is given to serious offences.” Oleh itu, merujuk kepada Seksyen 172D, apa-apa kesalahan yang hukumannya tidak kurang daripada 10 tahun adalah merupakan suatu kesalahan yang serius. c). Sifat dan implikasi serius kesalahan Tertuduh Berdasarkan fakta kes ini, perbuatan kesalahan Tertuduh dirancang jelas dengan elemen concealment dan menggunakan skim atau modus operandi yang kompleks bagi mencapai maksud dan tujuan kesalahan tersebut seperti yang diperincikan di perenggan 42 hingga 53 Hujahan Bertulis. Semua ini boleh diringkaskan seperti berikut:

Elemen concealment-mangsa tak sedar mereka diperdaya, terdapat skim yang kompleks dan akaun keldai digunakan-rujuk para 41. Tertuduh kenalkan diri sebagai trader Amfuture dan dia mampu uruskan pelaburan.

(ii) Tertuduh juga gunakan borang buka akaun Amfutures yang sah, namun surat pemberitahuan adalah palsu menggunakan logo Amfutures. Tertuduh tawarkan skim pelaburan yang berdasarkan produk FCPO yang memang wujud dan didagangkan oleh Amfutures. Tertuduh juga gunakan akaun CSA AmFutures yang sah, jadi memang bayaran dibuat oleh mangsa masuk dalam akaun CSA yang sah dan ini menyakinkan mangsa. iii) Skim pelaburan Tertuduh memang well-thought off dan premeditated-Tertuduh gunakan akaun-akaun keldai untuk mendapat kawalan terhadap wang-wang yang dilaburkan. Terdapat lima orang penama yang telah dicari, yang memang buka akaun dan akaun itu digunakan oleh Tertuduh untuk mengawal duit-duit yang dimasukkan oleh pelabur-pelabur tadi. d) Kerugian besar yang dialami mangsa-Kerugian 9 mangsa melibatkan minimum pelaburan RM50 ribu dan jumlah total RM1.45 juta bagi semua 9 mangsa. Mangsa ambil pinjaman peribadi dan pinjam dari keluarga dan mangsa masih service the loan-rujuk para 55. . Ini menunjukkan bahawa mangsa-mangsa memang yakin dengan apa yang ditawarkan oleh Tertuduh pada ketika itu. Tiada sebab untuk mereka sedar bahawa itu semua adalah perdayaan yang dibuat. Oleh itu mohon supaya Mahkamah ini pertimbangkan faktor premeditated ini dan juga kerugian-kerugian yang telah pun dialami oleh mangsa. Kami merujuk kepada kes Pendakwa Raya v Dato’ Waad Bin Mansor, walaupun kes ini adalah kes rasuah tetapi ratio Mahkamah Persekutuan adalah bahawa mahkamah telah mempertimbangkan faktor premeditated dan pelan yang terperinci oleh Tertuduh apabila menggantikan hukuman denda kepada hukuman penjara dalam kes tersebut. e) Kelewatan Tertuduh menukar pengakuan bersalah-Pengakuan salah Tertuduh adalah terlalu lewat selepas perbicaraan berlangsung 2 tahun lebih dan setelah 28 saksi pendakwaan dipanggil. Saksi-saksi yang telah beri keterangan adalah mangsa-mangsa penipuan, para pegawai daripada bank, AmFutures serta Suruhanjaya Sekuriti, dan pemegang akaun-akaun keldai dan semua saksi ini perlu ambil cuti untuk hadir bicara dan banyak belanja perjalanan ditanggung dan masa diambil untuk perbicaraan. Mahkamah perlu ambilkira factor tersebut walaupun Tertuduh berhujah bahawa pengakuan salahnya telah jimatkan masa mahkamah. - rujuk otoriti kes-kes yang diperincikan pada perenggan 58-65 Hujahan bertulis terutamanya kes PP v Dato Nallakaruppan yang menyatakan bahawa: “The circumstances in which a guilty plea will not have any weight are varied. The severity of the offence committed may outweigh the mitigating effect of the guilty plea. Where public interest demands a deterrent sentence in the circumstances of a particular case, then the effect of a guilty plea must also give way.” “If a plea of guilty is made too late in the trial, it may also cease to have mitigating effect.” f) Kepentingan awam diutamakan berbanding kepentingan individu-Semasa peringkat sambung bicara, Tertuduh telah gagal hadir di mahkamah dan juga melanggar syarat jaminan dan tidak melaporkan diri di SC dan pihak SC perlu membelanjakan kos dan masa untuk mengesan dan menangkap Tertuduh untuk dibawa ke mahkamah. 3) Hujahan mengenai Trend Hukuman Yang Wajar dan Sesuai Mohon dirujuk para 67 hingga 78 Hujahan bertulis. Merujuk perenggan 70 dan kes PP v Raja Noor Asma Raja Harun-trend hukuman yang sesuai dicadangkan bagi fakta kes ini adalah penjara lebih 4 tahun dan denda minima RM1 juta bagi setiap pertuduhan di bawah Seskyen 206. Mohon hukuman yang keras dan setimpal dengan kesalahan yang dilakukan kerana kes-kes penipuan sedang meningkat. Hukuman in default bagi hukuman denda juga perlu setimpal dengan jumlah denda yang dikenakan. Minimum denda RM1 juta jadi hukuman penjara in default sepatutnya pertimbangkan kesalahan ini adalah serius. Hukuman yang keras akan menyampaikan isyarat yang jelas kepada masyarakat bahawa kita sekarang ini sedang berusaha untuk mencegah dan menangani isu-isu kes penipuan yang sedang berleluasa di Malaysia pada ketika ini. HUJAHAN BALAS PEGUAM [13] Berikut adalah hujahan balas peguambela Tertuduh: Semua pertuduhan melibatkan patern yang sama dan bawa hukuman sama-minimum denda RM1 juta dan penjara maksimum 10 tahun. Mohon hukuman penjara berjalan concurrent. Walaupun perlakuan yang sama namun pendakwaan dijadikan 9 pertuduhan. Sungguhpun terdapat kehilangan wang namun semasa perbicaraan, saksi-saksi ada yang mengakui telah terima pulangan pelaburan, bukan semua rugi. Merujuk kes Raja Noor Asma, ianya melibatkan 50 pertuduhan dan dihukum penjara 5 tahun sahaja. Dalam kes sekarang ini, hanya 9 pertuduhan. Oleh itu mohon hukuman berjalan concurrent dan mohon tempoh penjara antara 1 - 2 tahun. HUKUMAN [14]. Setelah mengambilkira fakta kes ini, rayuan Tertuduh dan hujahan pihak pendakwaan, Mahkamah telah memerintahkan hukuman seperti berikut: Tertuduh disabitkan kesalahan bagi semua 10 pertuduhan untuk kes nombor 62SC-1-02/2022 hingga 62SC-4-02/2022. Terdapat 9 pertuduhan di bawah seksyen 206(b) Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan 2007 terhadap Tertuduh. Bagi setiap pertuduhan tersebut, Tertuduh dihukum penjara 24 bulan dari tarikh 21.5.2024 (semua hukuman penjara berjalan serentak) dan denda RM1 juta tak bayar 3 bulan penjara. Bagi pertuduhan di bawah s.59(1) Akta Pasaran Modal dan perkhidmatan 2007, Tertuduh dihukum penjara 24 bulan dari tarikh 21.5.2024. ALASAN HUKUMAN [15]. Berkaitan 9 pertuduhan dalam 3 nombor kes yang berkenaan dengan rayuan ini, Tertuduh telah mengaku salah dan disabitkan atas kesalahan di bawah seksyen 206(b) Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan 2007 (Akta 671] yang boleh dihukum di bawah seksyen 209 Akta yang sama. Hukuman bagi kesalahan tersebut adalah Tertuduh boleh dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi sepuluh tahun dan didenda tidak kurang daripada satu juta ringgit. Prinsip Hukuman [16]. Mahkamah sedia maklum prinsip penghukuman untuk “retribution, deterrence, prevention and rehabilitation” seperti yang dirujuk oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Public Prosecutor v Dato’ Waad bin Manser [2005] 2 MLJ 101. [17]. Selain itu, Mahkamah Rayuan di dalam kes Pendakwa Raya v Mohamad bin Tawakkal [2012] 7 CLJ 372 juga memutuskan bahawa Mahkamah perlu seimbangkan ciri deterrence dengan ciri rehabilitation di dalam mengenakan hukuman yang setimpal dan berpatutan- “to strike a right balance between the two”. [18]. Mahkamah juga telah mempertimbangkan Hujahan Bertulis pihak pendakwaan serta hujahan lisan kedua-dua pihak semasa proses rayuan untuk hukuman dibuat. Faktor lain yang perlu dipertimbangkan [19]. Namun begitu, semasa membuat penilaian tempoh pemenjaraan yang sesuai dalam kes ini Mahkamah ini juga mengambilkira faktor-faktor lain yang perlu dipertimbangkan seperti yang dinyatakan oleh Mahkamah Agong di dalam kes Mohamed Abdullah Ang Swee Kang v Public Prosecutor [1988] 1 MLJ 167, (pada muka surat 170): “In assessing the length of custodial sentence, the court must look at the overall picture in perspective by considering, firstly, the gravity of the type of offence committed, secondly, the facts in the commission of the offence, thirdly, the presence or absence of mitigating factors, and fourthly, the sentences that have been imposed in the past for similar offences to determine the trend of sentencing policy, if any. The fact that a sentence of imprisonment is imposed as a deterrence does not justify the sentencer in passing a sentence of greater length than what the facts of the offence warrant. The gravity of the type pf offence must be considered in the light of the particular facts of the offence.” (Emphasis added). [20]. Merujuk kepada faktor pertama - the gravity of the type of offence committed – yang dirujuk di dalam kes Mohamed Abdullah Ang Swee Kang v Public Prosecutor tersebut, adalah jelas di dalam kes ini, Tertuduh menghadapi 9 pertuduhan yang berat di bawah Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan 2007. Bagi kesalahan di bawah seksyen 206(b) Akta tersebut, hukumannya adalah penjara tidak lebih 10 tahun dan denda tidak kurang 1 juta ringgit. [21]. Merujuk kepada faktor kedua-the facts in the commission of the offence. Merujuk fakta kes ini yang telah diakui Tertuduh dan berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan, Mahkamah telah pertimbangkan bahawa tertuduh telah merancang dengan teliti modus operandi untuk memperdayakan mangsa dengan memperkenalkan diri sebagai wakil trader AmFutures, dan melibatkan elemen concealment dengan memperdayakan mangsa menggunakan produk pelaburan yang memang wujud, akaun CSA yang sah dan penggunaan akaun-akuan keldai untuk mengawal wang pelaburan. [22]. Faktor ketiga-Presence or absence of mitigating factor - Mahkamah telah mengambilkira pengakuan salah Tertuduh sebagai faktor mitigasi. Walaupun pengakuan salah Tertuduh adalah agak lewat iaitu setelah Mahkamah merekodkan keterangan 28 orang saksi-saksi pendakwaan, namun pengakuan salah Tertuduh masih dapat menjimatkan masa Mahkamah daripada meneruskan perbicaraan dengan saksi-saksi seterusnya dan peringkat seterusnya. Adalah lebih sukar untuk meneruskan sambung bicara kes jenayah komersil yang melibatkan banyak Ikatan Dokumen seperti kes ini untuk diselesaikan, jika Tertuduh tidak diwakili oleh peguam semasa perbicaraan dan Tertuduh juga berada dalam tahanan reman. Kepentingan Awam [23]. Mahkamah juga telah mempertimbangkan faktor kepentingan awam seperti yang dihujahkan oleh pihak pendakwaan bahawa statistic menunjukkan peningkatan mendadak berkaitan aduan kes-kes penipuan dan kerugian besar yang dialami mangsa. Maka hukuman yang keras adalah wajar diberikan terhadap tertuduh sebagai isyarat yang jelas kepada masyarakat bahawa kesalahan penipuan akan menghadapi hukuman setimpal sebagai pengajaran. Mengimbangi Kepentingan Awam dan Kepentingan Tertuduh [24]. Bagi memastikan kepentingan awam adalah terpelihara, Mahkamah juga telah mempertimbangkan bahawa hukuman penjara yang diperintahkan terhadap tertuduh hendaklah merupakan suatu hukuman yang dapat menjadi satu pengajaran kepada tertuduh supaya insaf dan tidak mengulangi kesalahan yang sama. Pada masa yang sama tempoh hukuman denda dan penjara tersebut tidak sepatutnya berlebihan dan membebankan kepada tertuduh supaya tertuduh boleh kembali semula berkhidmat dan menyumbang kepada keluarga dan masyarakat. Faktor kesihatan Tertuduh juga telah diambilkira. Sentencing Trend [25] Semasa menilai dan mempertimbangkan jumlah denda dan tempoh penjara yang wajar diperintahkan terhadap Tertuduh, mahkamah telah mengambilkira otoriti kes-kes yang dirujuk kedua-dua pihak, terutamanya otoriti dan sentencing trend di Jadual 1 yang diperincikan dalam perenggan 67 hingga 78 Hujahan bertulis pihak pendakwaan, sungguhpun ditekankan pihak pendakwaan bahawa kes-kes tersebut melibatkan pengakuan salah oleh Tertuduh sebelum perbicaraan bermula. [26] Mahkamah juga telah mengambil panduan daripada kes PP v Raja Noor Asma Raja Harun [2013] 5 CLJ yang dirujuk kedua-dua pihak. Dalam kes tersebut, selepas perbicaraan berlangsung dengan merekodkan keterangan 18 orang saksi, Responden telah mengaku salah terhadap 50 pertuduhan atas kesalahan di bawah s 4(1)(a)Akta Pencegahan Pengubahan Wang Haram dan Pencegahan Pembiayaan Keganasan 2001 (‘AMLATFA’). Responden telah dikenakan hukuman dua tahun penjara berjalan serentak bagi setiap pertuduhan dan juga diperintahkan membayar penalti sejumlah RM7,528,250.29, jika gagal enam bulan penjara. Responden juga telah mengaku salah terhadap 4 pertuduhan di bawah s.83(a) dan s.16(1)(a) Akta Perindustrian Niaga Hadapan 1993 serta di bawah s.58 dan s.206(a) Akta Pasaran Modal dan Perkhidmatan 2007 yang berkaitan dengan kesalahan menjadi broker niaga dan menjalankan khdmat pasaran modal tanpa memiliki lesen yang sah. Responden telah dijatuhkan hukuman lima tahun penjara bagi setiap pertuduhan yang berjalan secara serentak. Dalam kes tersebut, Responden telah bertindak sebagai Pengarah FX Capital Consultant dan tanpa lesen yang sah telah mengoperasikan suatu Ponzi scheme untuk memperdayakan kira-kira 4,200 pelabur sebanyak lebih RM100 juta. [27] Mahkamah telah pertimbangkan hujahan pihak Pendakwa Raya supaya hukuman yang keras dikenakan terhadap Tertuduh sebagai pengajaran kerana kes-kes penipuan dan fraud semakin meningkat dan hukuman penjara in default untuk denda juga perlu setimpal dengan kesalahan serius yang dilakukan Tertuduh. KESIMPULAN [28]. Berdasarkan alasan-alasan yang telah dikemukakan di atas, dan setelah mengambilkira prinsip dan faktor penghukuman, mitigasi dan hujahan pemberatan dan membuat penilaian untuk mengimbangi di antara kepentingan awam dan kepentingan Tertuduh, Mahkamah percaya bahawa hukuman yang diperintahkan iaitu Tertuduh dihukum penjara 24 bulan dari tarikh 21.5.2024 dan denda RM1 juta tak bayar 3 bulan penjara bagi setiap pertuduhan adalah wajar dan memadai. Semua hukuman penjara 24 bulan tersebut berjalan serentak untuk 9 pertuduhan. Selain itu, Tertuduh masih perlu menjalani tambahan 27 bulan penjara sebagai hukuman in default ke atas denda RM1 juta yang tidak dapat dibayar bagi setiap pertuduhan tersebut. Maka hukuman yang diperintahkan tersebut adalah wajar terhadap Tertuduh dalam kes ini dan adalah menurut landasan undang-undang. Bertarikh pada 24 Disember 2025 (HAMIDAH BINTI MOHAMED DERIL) Hakim Sesyen Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur Pihak-pihak: MOHD IZZUDIN MOHAMAD, QUEK YING HUEY, RAIHANA NADHIRA RAFIDI, MARK ROHAN MAHADEVAN, EUNICE ONG JO XING Timbalan Pendakwa Raya, Suruhanjaya Sekuriti Malaysia AL SABRI B HJ AHMAD KABRI Tetuan AL SABRI & CO. Peguambela Tertuduh