Mohd Norisham Bin Che Ismail (CH-83D-716-12/2023)

Dalam kes ini, Tertuduh (OKT) menghadapi pertuduhan berikut dalam kes CH-83D-716-12/2023. PERTUDUHAN PINDAAN “Bahawa kamu, pada 6/10/2022, jam lebih kurang pukul 0630 pagi, bertempat di parkir Hospital Muadzam Shah, Pahang, di dalam daerah Rompin, di dalam negeri Pahang, telah didapati dalam milikan kamu dadah berbahaya jenis Methamphetamine (Berat Bersih 17.83 gram). Oleh yang demikian itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 (Akta 234) dan boleh dihukum dibawah Seksyen 39A(1) Akta yang sama. HUKUMAN 39A(1) ADB 1952 Penjara tidak kurang daripada dua tahun tetapi tidak lebih lima tahun dan sebatan tidak kurang daripada 3 sebatan tetapi tidak lebih daripada 9 sebatan."

Pertuduhan tersebut telah dibacakan dan diterangkan kepada OKT dan OKT telah membuat pengakuan tidak bersalah dan mohon untuk dibicarakan. Pihak pendakwaan telah memanggil 5 orang saksi untuk membuktikan kes mereka, iaitu:- SP1 – Lans Koperal Sylvester a/l Alexander Daud – Penjaga Stor SP2 – Inspektor Wan Mohd Rashdan bin Wan Rosli – Pegawai Serbuan dan Tangkapan SP3 – Rahman bin Mamat – Ahli Kimia dan Pegawai Sains Jabatan Kimia Malaysia Negeri Pahang SP4 – Lans Koperal Mohd Nor Rizal bin Rosley – Jurufoto SP5 – Inspektor Razie bin Mohd Shlim – Pegawai Penyiasat

Beberapa eksibit telah dikemukakan kepada Mahkamah dan ditandakan sebagai eksibit seperti berikut:- Tandaan Eksibit P1 Salinan Buku Daftar Barang Kes P2 Beg Plastik Barang Kes PDRM bertanda “153/22” P2 (A) Sehelai seluar jeans P2 (B) Pembalut warna hitam P3 Sampul surat bertanda “RZ1” P4 (A-C) 3 keping gambar tempat kejadian P5 Satu paket plastic lutsinar P6 Senarai Bongkar P7 Repot polis Muadzam Shah/01696/22 P8 Borang Penyerahan/Penerimaan Barang Kes bertarikh 06/10/2022 D9 Kertas Pertuduhan No. CH-83D-637-10/2022 P10 (A-B) 2 keping Gambar Barang Kes P11 Borang Polis 31 P12 1 resit rasmi Jabatan Kimia Malaysia dengan nombor makmal 22-FR-C-02590 P13 1 paket plastic mengandungi baki bahan analisa P14 1 laporan kimia bertarikh 29/11/2022 dengan nombor makmal 22-FR-C-02590 P15 satu keping gambar acupakai P16 Satu keping gambar OKT P17 1 keping CD P18 Sijil Perakuan Jurufoto P19 Rajah Kasar P20 Borang Penyerahan/Penerimaan Barang Kes bertarikh 12/10/2022 Storekeeper P21 Borang Penyerahan/Penerimaan Barang Kes bertarikh 31/01/2023 Storekeeper

Inspektor Wan Mohd Rashdan bin Wan Rosli (SP2) selaku pegawai serbuan dan tangkapan pada 06/10/2022 lebih kurang jam 6.30 pagi bersama enam (6) orang anggota serbuan telah pergi ke Kawasan parkir Hospital Muadzam Shah, Rompin, Pahang Darul Makmur (tempat kejadian).

SP2 dan pasukannya telah membuat pemerhatian lebih kurang 10 minit sebelum menyerbu Kawasan parkir Hospital Muadzam Shah tersebut secara membuat kepungan terhadap kawasan parkir Hospital Muadzam Shah tersebut dan telah menahan OKT di Kawasan parkir Hospital Muadzam Shah tersebut. Semasa serbuan itu, OKT telah memberi kerjasama dan tidak cuba untuk melarikan diri.

Selanjutnya SP2 membuat pemeriksaan badan terhadap OKT dan selanjutnya pemeriksaan SP2 terhadap OKT tersebut SP2 menjumpai 1 bungkusan yang dibalut dengan menggunakan plastic pembalut berwarna hitam yang dijumpai di dalam poket hadapan seluar jeans warna biru jenama Levi Strauss & Co yang dipakai OKT.

Hasil pemeriksaan bungkusan yang dibalut dengan menggunakan plastic pembalut berwarna hitam tersebut, SP2 telah menjumpai satu paket plastic lutsinar berisi serbuk ketulan kristal disyaki dadah jenis Syabu.

SP2 dan anggota beliau telah membuat tangkapan terhadap OKT dan OKT dibawa ke IPD Rompin. Barang kes berada dalam kawalan SP2 sepanjang perjalanan dari tempat kejadian ke IPD Rompin.

Sebaik sampai di Pejabat BSJND Rompin, SP2 telah membuat timbangan berat kasar dadah yang dirampas dan mendapati anggaran berat kasar dadah adalah 50.71g. P6 telah membuat laporan polis Muadzam Shah Repot/01696/22 bertarikh 06/10/2022

SP2 telah menyediakan Borang Bongkar/Senarai Pemeriksaan (P6) bagi kesemua barang kes yang dirampas berserta Borang Penyerahan/Penerimaan Barang Kes (P8) dengan dikawal selia oleh SP2 sendiri.

Setelah itu, suspek dan barang-barang kes diserah kepada Pegawai Penyiasat, Inspektor Razie bin Mohd Shlim (SP5).

Setelah terima barang kes dari SP2, SP5 telah mengarahkan SP4 untuk mengambil gambar barang kes [P10 (A-B)] satu gambar acupakai [P15] dan satu gambar OKT [P16] dan OKT telah dihantar ke lokap balai polis untuk ditahan lanjut.

Seterusnya, SP5 telah menyimpan kesemua barang kes ke dalam almari besi berkunci yang mana hanya SP5 sahaja mempunyai kunci almari besi tersebut. Hanya SP5 mempunyai akses kepada almari besi tersebut.

Pada 06/10/2022 lebih kurang jam 8.00 malam SP7 Inspektor Razie telah mengarahkan SP2 dan SP4 bersama beliau pergi ke tempat kejadian iaitu Kawasan parkir Hospital Muadzah Shah, Rompin, Pahang Darul Makmur dimana SP5 telah melakar rajah kasar tempat kejadian (P19). SP4 pula telah mengambil 3 keping gambar tempat kejadian [P4 (A-C)] menggunakan kamera Canon EOS 750D dan rakam gambar seperti arahan Pegawai Penyiasat.

Gambar-gambar yang diambil disimpan dalam kad memori dan ditransfer ke CPU computer pejabat SP4 sendiri.

Selepas itu, SP4 telah mencetak gambar-gambar ini melalui mesin pencetak gambar di pejabat PDRM yang dibekalkan oleh kerajaan.

Setelah mencetak gambar-gambar tersebut, SP4 menyalin gambar-gambar ini dalam satu CD yang dibekalkan oleh PDRM. SP2 juga telah mengemukakan sijil perakuan di bawah s 90A Akta Keterangan 1950 (P18) yang mengesahkan penggunaan kamera dan mesin pencetak yang digunakan dalam kes ini.

Seterusnya, pada 11/10/2022 lebih kurang jam pukul 10.28 pagi, SP5 sendiri telah pergi ke Jabatan Kimia Malaysia di Kuantan, Pahang Darul Makmur untuk menghantar barang kes bagi tujuan analisa kimia. SP5 telah serahkan satu sampul surat bertanda “RZ1” meterai PDRM 440 mengandungi satu (1) paket plastic lutsinar yang mengandungi bahan disyaki dadah kepada Encik Rahman bin Mamat, Ahli Kimia dan Pegawai Sains Jabatan Kimia Malaysia Negeri Pahang (SP3).

Setelah menerima barang kes dari SP5, SP3 telah memeriksa barang kes dan borang permohonan, mendaftarkan kes dan mengeluarkan satu resit kimia bernombor makmal 22-FR-C-02590 (P12). Resit kimia tersebut telah masing-masing ditandatangani oleh SP5 dan SP3 dan telah diserahkan kepada SP5. SP3 kemudiannya melekatkan Nombor Makmal yang sama pada eksibit-eksibit yang diterima.

Kemudiannya, SP3 telah membuat analisis terhadap barang kes tersebut yang melibatkan proses membuat keterangan barang kes, proses timbangan, ujian kuantitatif dan kualitatif. SP3 juga memberi keterangan bahawa sepanjang analisis dijalankan terhadap barang-barang kes, barang-barang ini tidak pernah ditinggalkan tanpa kawalan. Sewaktu barang kes tidak dianalisa, eksibit disimpan di bilik kebal dalam kabinet berkunci.

Selepas selesai menganalisis barang kes tersebut, satu (1) paket plastic lutsinar tersebut ditandakan dengan nombor makmal 22-FR-C-02590. SP3 telah masukkan paket plastik yang ditandakan dalam sampul surat bertanda “RZ1” yang asal dan dimeterai dengan label keselamatan "JABATAN KIMIA MALAYSIA". SP3 telah menyediakan Laporan Kimia pada 29/11/2022 dan laporan tersebut berserta barang kes telah diserahkan kembali kepada SP5 pada 30/01/2023 dan disimpan semula dalam laci berkunci.

Pada 12/10/2022, SP5 telah serahkan satu beg plastic bertanda “J1” yang menandungi 1 seluar jeans warna biru jenama Levi Strauss & Co dan 1 plastik pembalut berwarna hitam kepada penyelia stor, Lans Korperal Sylvester a/l Alexander Daud (SP1) di stor barang kes di IPD Rompin. Bukti penyerahan kepada SP1 adalah sebagaimana dicatitkan dalam Borang Serah /Terima Barang Kes (P20) dan buku daftar barang kes (P1) yang ditandatangani oleh SP5.

Pada 30/01/2023 SP5 telah mengambil semula barang kes dadah satu (1) plastik lutsinar yang siap dianalisis daripada SP3 berserta Laporan Kimia P14 yang mengesahkan barang kes mengandungi dadah Methamphetamine dengan berat bersih 17.83g. Sewaktu serah barang kes kepada SP5, sampul surat “RZ1” dalam keadaan berseal dan bertutup.

SP5 juga telah merujuk kertas siasatan kepada Timbalan Pendakwa Raya dan setelah mendapat arahan dari pihak pendakwaan, Pertuduhan dikemukakan terhadap OKT di Mahkamah sebagaimana dinyatakan dalam perenggan 1.

Adalah undang-undang yang mantap bahawa beban pembuktian sentiasa terletak di atas pihak pendakwaan dan pihak pendakwaan memikul beban tersebut dalam membuktikan satu kes Prima Facie sepertimana diperuntukkan di bawah seksyen 173(f) Kanun Tatacara Jenayah.

Mahkamah Persekutuan dalam kes Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85 telah menyatakan seperti berikut, antara lain: “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal. The phrase ‘prima facie case’ is defined in similar terms in Mozley and Whiteley’s Law Dictionary 11th Ed as: A litigating party is said to hava a prima facies case when the evidence in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case, then is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side. … In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established. As the trial is without a jury, it is only with such a positive evaluation can the court make a determination or the purpose of s.180(2) and (3)… …The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facies case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the prosecution, If there is any such doubt there can be no prima facies case.”

Mahkamah Persekutuan dalam kes PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457 juga telah menjelaskan Prima Facie seperti berikut: “After the amendments to ss. 173(f) and 180 of the CPC, the statutory test has been altered. What is required of a subordinate court and the High Court under the amended sections is to call for the defence when it is satisfied that a prima facie case has been made out at the close of the prosecution case. This requires the court to undertake a maximum evaluation of the prosecution evidence when deciding whether to call on the accused to enter upon his or her defence. It involves an assessment of the credibility of the witnesses called by the prosecution and the drawing of inferences admitted by the prosecution evidence. Thus, if the prosecution’s evidence admits of two or more inferences, one of which is in the accused’s favour, then it is the duty of the court to draw the inference that is favourable to the accused. (para 12) [3] If the court, upon a maximum evaluation of the evidence placed before it at the close of the prosecution case, comes to the conclusion that a prima facie case has not been made out, it should acquit the accused. If, on the other hand, the court after conducting a maximum evaluation of the evidence comes to the conclusion that a prima facie case has been made out, it must call for the defence. If the accused then elects to remain silent, the court must proceed to convict him. It is not open to the court to then re-assess the evidence and to determine whether the prosecution had established its case beyond a reasonable doubt. The absence of any evidence from the accused that casts a reasonable doubt on the prosecution’s case renders the prima facie case one that is established beyond a reasonable doubt.

Mahkamah Persekutuan dalam kes tersebut juga telah menurunkan prinsip atau ujian penilaian maksima seperti berikut: “For the guidance of the courts below, we summarise as follows the steps that should be taken by a trial court at the close of the prosecution’s case:-

(i)the close of the prosecution’s case, subject the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinise the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account all reasonable inferences that may be drawn from that evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused;

(ii)ask yourself the question: If I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that question is “Yes”, then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is “No” then, a prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted.”

Berbalik kepada kes ini, di akhir kes pendakwaan, isu yang perlu diputuskan oleh Mahkamah adalah sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap OKT di mana dalam membuat penilaian maksimum ke atas kesemua keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, Mahkamah perlu menentukan sama ada elemen-elemen bagi kesalahan memiliki dadah di bawah Akta Dadah Berbahaya 1952 (ADB) telahpun dipenuhi.

Dalam membincangkan elemen yang perlu dipenuhi, Mahkamah dalam kes PP v. Tan Kee Cheng [2016] MLRHU 715 telah memutuskan seperti berikut: "...manakala bagi pertuduhan kedua hingga pertuduhan keenam (memiliki) elemen-elemen kesalahan yang perlu dibuktikan oleh pendakwaan adalah: i) dadah-dadah tersebut adalah dadah berbahaya ii) tertuduh memiliki dadah-dadah berbahaya tersebut....

Bagi elemen pertama untuk pertuduhan pertama hingga pertuduhan keenam, adalah tidak dipertikaikan bahawa dadah-dadah tersebut adalah dadah berbahaya. Ahli Kimia (SP6) yang membuat pemeriksaan dan analisis ke atas barang kes disyaki dadah yang dirampas oleh SP3 dari bilik ketiga premis tersebut mendapati ianya adalah... dadah berbahaya sepertimana yang disenaraikan dalam Jadual Pertama ADB... Mahkamah menerima keterangan Ahli Kimia (SP6)...

Tidak ada keraguan serius mengenai identiti dadah tersebut dan rantaian keterangan mengenai dadah tersebut tidak terputus...

Perkara seterusnya yang perlu dipertimbangkan ialah sama ada tertuduh mempunyai pemilikan ke atas dadah tersebut untuk membolehkan anggapan pengedaran dibawah s 37(da) ADB diguna pakai. Bagi membuktikan pemilikan, pendakwaan perlu membuktikan tertuduh mempunyai elemen fizikal kawalan atau jagaan ke atas dadah tersebut dan mempunyai pengetahuan akan kewujudan dadah tersebut (Chan Pean Leon v. PP [1956] 1 MLRH 44; [1956] 1 MLJ 237; Leow Nghee Lim v. Regina [1955] 1 MLRH 614; [1956] 1 MLJ 28). Elemen fizikal kawalan dan jagaan merujuk kepada keadaan dimana seseorang itu mempunyai kuasa untuk berurusan dengan sesuatu barang itu sebagai kepunyaannya dan bukan orang lain. Bukti pengetahuan biasanya suatu perkara inferen (Parlan Dadeh v. PP [2008] 2 MLRA 763; [2008] 6 MLJ 19 [2009] 1 CLJ 717)..."

Mahkamah juga merujuk kepada kes Public Prosecutor v. Muhammad Nasir Shahrudin [1992] 2 MLRH 390; [1994] 2 MLJ 576; [1992] 3 CLJ (Rep) 408 yang memutuskan bahawa: "Possession is not defined in the DDA. However, it is now firmly established that to constitute possession, it is necessary to establish that: (a) the person had knowledge of the drugs; and (b) that the person had some form of control or custody of the drugs. To prove either of these two requirements, the prosecution may either adduce direct evidence or it may rely on the relevant presumptions under s 37 of the DDA."

Rujukan juga dibuat kepada kes Joseph Subramaniam v. Pendakwa Raya [2018] MLRHU 1412, keputusan pada 23 Ogos 2019 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa: "[56] It is trite law that mere custody and control is not sufficient to prove possession under the DDA. There must be proof that the appellant had knowledge of the illicit drugs. Unless the accused person confesses to knowledge of the illicit drugs, knowledge can only be inferred from proved facts and circumstances… [57] It is also trite that what constitutes possession under the DDA is a question of law. However, whether possession has been proved in a given case is a question of fact. The facts and circumstances which are relied upon to prove possession can vary from case to case."

Berdasarkan nas-nas di atas, pihak pendakwaan perlulah membuktikan elemen-elemen berikut:

Dadah tersebut berada dalam milikan OKT; Dalam membuktikan elemen ini, pihak pendakwaan perlu membuktikan bahawa:

OKT mempunyai jagaan dan kawalan ke atas dadah tersebut; dan

(ii) OKT mempunyai pengetahuan mengenai kewujudan dadah tersebut. Kewujudan pengetahuan dibuktikan melalui inferen daripada keadaan dan fakta kes tersebut.

(iii) Dalam membuktikan milikan dan pengetahuan, pihak pendakwaan boleh bergantung kepada anggapan di bawah s37(d) ADB. Namun, sebelum anggapan milikan digunapakai, pihak pendakwaan perlulah membuktikan bahawa apa-apa objek yang mengandungi dadah tersebut berada dalam kawalan atau jagaan OKT.

Dadah-dadah tersebut adalah dadah-dadah berbahaya. Dalam membuktikan elemen ini, salah satu isu yang turut perlu dibuktikan adalah berkenaan rantaian keterangan barang kes yang tidak terputus, terutama dari masa barang kes tersebut dirampas dari OKT sehingga dianalisis oleh pegawai kimia. Elemen Pertama – Milikan, Kawalan dan Pengetahuan

Dalam kes ini, rantaian keterangan dan identity barang kes merupakan isu utama dalam kes ini.

Pihak pendakwaan mendakwa bahawa OKT mempunyai kawalan atau jagaan dan pengetahuan akan dadah yang dalam jagaannya itu dengan mengecualikan orang lain daripada mempunyai akses apabila dadah dijumpai di dalam poket hadapan sebelah kiri seluar jeans warna biru jenama Levi Strauss & Co yang dipakai oleh OKT sendiri.

Pihak pendakwaan mendakwa bahawa ketika tangkapan dibuat, hanya OKT sahaja yang berada di tempat kejadian dan tiada individu lain Bersama OKT ketika itu.

Pihak pendakwaan telah berhujah bahawa keterangan SP2 dan SP5 konsisten menyatakan bahawa SP2 hanya menangkap satu lelaki Melayu sahaja iaitu OKT dan SP5 telah menerima OKT sahaja daripada SP2.

Pihak pendakwaan turut berhujah bahawa inferens yang boleh dibuat daripada fakta yang dikemukakan oleh pihak Pendakwaan bahawa semasa tangkapan dadah dijumpai di dalam poket seluar hadapan OKT tersebut adalah OKT mempunyai milikan dan pengetahuan terhadap barang yang berada dalam poket seluar yang dipakainya sendiri.

Berkenaan hal ini, Mahkamah ini mendapati terdapat ketidakaturan material yang menyebabkan terputusnya rantaian barang kes yang bermula dari rampasan sehinggalah dihantar ke Jabatan Kimia Malaysia. Pertamanya, daripada mula dikatakan dirampas dari OKT di tempat kejadian, Pegawai Serbuan menyatakan bahawa selepas OKT ditangkap OKT berserta barang kes yang belum ditanda lagi oleh RO telah dibawa terus ke IPD Rompin.

Semasa disoalbalas oleh peguam OKT, SP2 telah menyatakan bahawa Tertuduh tidak dibawa untuk menjalankan ujian saringan Covid-19 di hospital.

Namun demikan, semasa diperiksa semula oleh TPR pada keesokan hari, SP2 telah bertukar cerita menyatakan bahawa Tertuduh ada dibawa untuk menjalankan ujian Covid-19. Kemudian, peguam tanya tentang test COVID-19 Yang berkata, test COVID-19 ini diambil di hospital Inspektor kata setuju lah. Jadi macam mana sebenarnya? Semalam ni tak ada kata singgah mana-mana. Hari ni pasal test COVID pula. Jadi boleh jelaskan? WAN Untuk test Covid ni masa kejadian adalah pada tahun 2022 saya terlepas pandang berkenaan dengan test Covid ni memang kita bawa balik ke IPD terus dan seterusnya selepas kita bawa balik ke IPD kemudian kita bawa semula OKT ni ke hospital untuk ujian Covid

Jadi faktanya jelas bahawa OKT telah dibawa ke tempat lain sebelum diserahkan kepada Pegawai Penyiasat SP5. Keberadaan barang kes yang dikatakan dirampas ini tidak diperjelaskan melalui keterangan berkenaan keberadaan barang kes sepanjang tempoh ini kecuali apa yang dinyatakan oleh RO SP2 yang mana barang kes yang dirampas yang tidak ditanda di tempat kejadian dimasukkan dalam beg galas

Kemudian keduanya adalah dimanakah keberadaan barang kes di dalam kes ini berada sebelum dihantar ke Jabatan Kimia Malaysia. Mahkamah menitikberat bahawa apa yang terjadi kepada barang kes dalam tempoh masa antara rampasan barang kes dadah dibuat dan penyerahan dadah ke jabatan kimia dan selanjutnya dikemukakan di Mahkamah semasa perbicaraan, pihak pendakwaan wajar menerangkan dan memaparkan rantaian keterangan yang kukuh dan tidak terputus atau meragukan.

Berdasarkan keterangan SP2 yang tidak konsisten dimana SP2 tidak boleh memberikan pengesahan berkenaan barang kes kerana SP2 tidak membuat sebarang tandaan terhadap barang kes yang dirampas di tempat kejadian dan hanya membuat tandaan barang kes tersebut sewaktu timbangan barang kes dibuat di pejabat BSJND IPD Rompin. Hal ini pula tidak diperjelaskan dengan tepat dan penuh keraguan berdasarkan keterangan menyebabkan terdapatnya keraguan berkenaan rantaian barang kes.

SP2 telah menjawab seperti berikut semasa diperiksa balas oleh peguam OKT:- LYD setuju dengan saya masa rampasan barang kes dadah tiada tandaan dibuat di tempat kejadian? WAN betul

SP2 sendiri mengakui bahawa beliau tidak membuat tandaan terhadap barang kes di tempat kejadian.

Pihak pendakwaan mendakwa bahawa selepas tangkapan dibuat di tempat kejadian, SP2 dan anggota operasi bawa OKT serta barang kes ke IPD Rompin dan semasa perjalanan pulang, barang kes dikawal oleh SP2 dimana ianya diletakkan di dalam beg galas SP2.

Namun demikian, SP2 bukan sahaja tidak membuat sebarang tandaan terhadap barang kes yang dirampas di tempat kejadian, SP2 juga tidak menyatakan sebarang tandaan barang kes yang dirampas daripada Tertuduh di dalam senarai borang bongkar (P6). SP2 telah menjawab seperti berikut semasa diperiksa balas oleh peguam OKT:- LYD rujuk kepada P6, setuju P6 disediakan oleh tuan? WAN setuju LYD setuju P6, di bahagian penama penerima, no kad pengenalan dan Tarikh, setuju dengan saya bukan tertuduh yang isi atau tulis, tuan yang isi dan tulis WAN betul LYD setuju dengan saya dalam kes ini tiada tandaan dibuat oleh tuan masa buat timbangan WAN setuju

SP2 sendiri mengakui bahawa beliau hanya menyenaraikan barang-barang kes yang dirampas tanpa menyatakan sebarang tandaan terhadap barang kes di tempat kejadian.

Pihak pendakwaan mendakwa bahawa ketika SP2 membuat timbangan berat kasar barang kes, SP2 juga telah membuat tandaan pada barang kes.

Namun demikian, SP2 bukan sekadar tidak membuat sebarang tandaan terhadap barang kes semasa dirampas di tempat kejadian, SP2 tidak menyatakan tandaan barang kes dalam Borang Bongkar P6, SP2 juga tidak menyatakan tandaan di dalam Borang Serah Menyerah P8 antara SP2 (Pegawai Serbuan) kepada SP5 (Pegawai Penyiasat). Merujuk kepada P8, bahagian tandaan di dalam borang tersebut dibiarkan kosong dan tidak diisi dengan apa-apa maklumat tandaan barang kes.

Semasa ditanya semula kenapa tidak diisi tandaan tersebut, SP2 berdiam dan memberikan alasan terlepas pandang.

SP2 sendiri mengakui bahawa beliau tidak membuat tandaan terhadap barang kes di tempat kejadian.

SP5 juga tidak dapat memberi sebarang penjelasan mengapa tidak terdapat sebarang penandaan di dalam P8 tersebut semasa pemeriksaan utama SP5. AIS siapa sediakan Inspektor Rashdan AIS kenapa tak isi RAZ tak pasti Tanggungjawab siapa untuk mengisi Tanggungjawab ini tanggungjawab pengadu lah Pukul berapa kita terima ini Pukul 10.55 pagi Patutnya dinyatakan di borang serah terima atau tidak? Patut Puan.

Keterangan SP2 telah menimbulkan keraguan terhadap identity barang kes memandangkan SP2 tidak membuat sebarang tandaan terhadap barang kes semasa di tempat kejadian, dan kegagalan SP2 untuk membuat penandaan dan rekod terhadap barang kes ini dari tempat kejadian menimbulkan satu tanda tanya sama ada, adakah benar barang yang dirampas di tempat kejadian adalah barang yang sama dengan barang yang diserahkan kepada pegawai penyiasat SP5 yang kemudiannya dibawa kepada pegawai kimia SP3 dan kemudiannya dikemukakan kepada Mahkamah sewaktu perbicaraan.

Sekarang, kami lihat pula kepada keterangan yang diberikan oleh SP5 iaitu Pegawai Penyiasat:- Saya akan tanya beberapa soalan untuk dapatkan penjelasan lanjut berdasarkan keterangan-keterangan inspektor yang diberikan kepada soalan-soalan peguam. Pertama sekaliannya, peguam ada bertanya berkenaan dengan kawasan tempat letak kereta lah, di mana, kawasan kejadian lah yang kita panggil. Peguam kata, setuju hasil siasatan tuan, sewaktu tangkapan tertuduh, sewaktu tangkapan tertuduh ni, ada beberapa lagi kereta di parking di situ. Inspektor kata tak setuju lah, boleh jelaskan ni. Mohon izin Puan Berkaitan hasil sasatan saya Berkaitan kes ini, Saya ke tempat kejadian bersama pengadu pada jam 8 malam pada 6.10.2022. Pemerhatian saya, saya lihat tiada kendaan di kawasan tempat kejadian. Tapi sewaktu tangkapan. Kita tahu tak ada kereta ke tak ada kereta? Sewaktu tangkapan. RAZ sewaktu tangkapan saya tak pasti AIS kenapa tak pasti RAZ sebab saya siasat, tidak dimaklumkan oleh pengadu Puan.

Pihak Pembelaan berhujah bahawa SP5 tidak menjalankan siasatan secara menyeluruh yang telah menyebabkan kelompangan pada kes pendakwaan kerana hanya berpandukan dan bergantung kepada maklumat yang diberikan oleh SP2 semata-mata tanpa membuat sebarang siasatan lanjut yang perlu bagi menyiasat kes ini untuk menunjukkan bahawa barang yang dirampas oleh SP2 berada di dalam milikan dan kawalan Tertuduh sewaktu ianya dirampas.

Tempat serbuan/tempat kejadian/lokasi serbuan oleh SP2 bersama anggota serbuan adalah tempat/Kawasan parkir Hospital Muadzam Shah yang mana cerita atau versi daripada SP2 dan SP5 adalah selepas pemerhatian dibuat selama 10 minit, hanya dinampak OKT berada di situ, namun SP5 tidak membuat sebarang siasatan tentang kewujudan kenderaan di Kawasan parkir. SP5 juga mengakui bahawa beliau tidak bertanyakan secara jelas kepada SP2 sama ada terdapat kenderaan di tempat kejadian sewaktu serbuan dan tangkapan dibuat.

SP5 sendiri tidak pasti bagaimana Tertuduh boleh sampai ke kawasan parkir Hospital Muadzam Shah tersebut, seolah-olah OKT itu secara tiba-tiba “muncul” di kawasan parkir tersebut dan selepas diperhatikan oleh SP2 selama 10 minit untuk memastikan hanya OKT seorang yang tiba-tiba “muncul” di situ, serbuan dan tangkapan telah dibuat oleh SP2.

Perkara ini jelas menunjukkan bahawa SP5 tidak membuat siasatannya sendiri dan hanya bergantung kepada maklumat yang diberikan oleh SP2 semata-mata dan ini menyebabkan kelompangan di dalam kes pendakwaan.

SP2 telah beberapa kali memberikan keterangan yang bercanggah sewaktu sesi pemeriksaan utama, pemeriksaan balas dan pemeriksaan semula. Dalam keadaan ini, pihak Pendakwaan juga telah memilih untuk memanggil anggota Operasi yang lain untuk menyokong keterangan SP2 sedangkan di dalam kes ini, berdasarkan laporan polis P7 dan juga keterangan SP2 dan SP5 bahawa sebenarnya SP1 iaitu Penjaga Stor juga merupakan salah seorang anggota serbuan dalam kes ini. Pemeriksaan Balas oleh peguam OKT terhadap SP2 (RO) LYD setuju dengan saya D/L/K204157 ada seperti ada seperti dalam P7 yang Tuan buat, WAN ada Puan LYD ini adalah D/L/K Sylvester Alexander WAN betul Puan 204157 turut berada di tempat kejadian pada masa material WAN setuju Sylvester juga merupakan penjaga stor WAN setuju Puan LYD setuju saya cadangkan SP1 204157 juga mempunyai pengetahuan tangkapan kes ini WAN setuju Pemeriksaan Balas oleh peguam OKT terhadap SP5 (IO) SIT tahu siapa jurustor kes ini, Sylvester Alexander RAZ betul SIT dia terlibat sebagai anggota serbuan RAZ betul SIT dia terlibat serbuan tangkapan RAZ betul SIT dia terlibat tangkapan, konflik pengendalian barang kes RAZ betul SIT sebenarnya semua kenyataan hanya maklumat pegawai tangkapan sahaja RAZ betul

Sekarang Mahkamah lihat pula kepada keterangan Jurustor iaitu SP1:- Pemeriksaan Balas oleh peguam OKT terhadap SP1 (Jurustor) Setuju dengan saya, apa-apa yang berlaku pada barang-barang kes ini sebelum diserahkan kepada kamu tiada pengetahuan Tiada Setuju dengan saya, masa IO hantar barang2 kes kepada kamu, IO tak tunjuk gambar barang kes masa IO terima daripada RO. Setuju? Tiada Setuju dengan saya, kamu tiada di tempat kejadian masa tangkapan Masa serbuan tiada. Masa tangkapan, pun tiada. Setuju dengan saya, kamu tak boleh pastikan, barang kes di mahkamah hari in adalah barang kes yang sama dirampas oleh OKT Setuju Pemeriksaan Semula oleh TPR terhadap SP1 (Jurustor) HAL Kamu tiada di tempat kejadian masa sebuan masa tangkapan Tiada.

SP1, SP2 dan SP5 semuanya telah memberikan keterangan yang tidak konsisten dan bercanggah antara satu sama lain.

Mahkamah merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi PUBLIC PROSECUTOR v LEE ENG KOOI [1993] 2 MLJ 322 yang memutuskan bahawa: " If in a case the prosecution leads two sets of evidence, each one of which contradicts and strikes at the other and shows it to be unreliable, the result would necessarily be that the court would be left with no reliable and trustworthy evidence upon which the conviction of the accused might be based. Inevitably, the accused would have the benefit of such a situation."

Rujukan juga dibuat kepada kes ZAIFULL MUHAMMAD v. PP & ANOTHER APPEAL, [2013] 2 CLJ 383 keputusan Mahkamah Persekutuan yang memutuskan bahawa: "[35] With respect, we could not agree with the prosecution on this issue. We are of the view that, in the circumstance of this case, it is incumbent on the prosecution to offer some explanation for the discrepancies. With the discrepancies left unexplained, this created a reasonable doubt as to the identity of the drug exhibit. In the circumstance, the defence should not have been called at the close of the prosecution case..."

Mahkamah bersetuju dengan hujahan pihak pembelaan bahawa kedua-dua SP2 dan SP5 memberi keterangan yang bercanggah antara satu sama lain tentang pergerakan barang kes.

Oleh itu, mahkamah ini mendapati rantaian keterangan barang kes dadah di dalam kes ini adalah terputus (tidak utuh) dan diburukkan lagi keadaan di mana tandaan RO di atas barang kes tidak dinyatakan di Borang Serah Terima (‘P8’) semasa semasa barang kes dadah diserahkan oleh SP2 kepada SP5.

Apabila mahkamah mempertimbangkan keterangan lisan SP2 dan SP5, mahkamah mendapati bahawa terdapat gangguan dalam rantaian keterangan mengenai pergerakan dadah dan ianya telah menyebabkan kelompangan kepada kes pendakwaan.

Sebarang percanggahan serius, kecuali jika dijelaskan secara memuaskan, akan membawa kepada persoalan pemecahan dalam rantai keterangan apabila wujudnya percanggahan keterangan saksi pendakwaan.

Mahkamah merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi Pendakwa Raya lwn Jiang Haiyan (W/China) [2016] 9 MLJ 133 yang telah menyatakan seperti berikut: " … Saya juga ingin, sebagai kesimpulan dalam isu ini, merujuk kepada kes Mahkamah Persekutuan Sia Soon Suan v Public Prosecutor [1966] 1 MLJ 116; [1965] 1 LNS 165 yang menekankan gangguan dalam rantaian keterangan mengenai pergerakan dadah tersebut telah membuka lompang kepada kes Pendakwaan dan dapat memberikan manfaat keraguan kepada tertuduh. tertuduh tidak harus dipanggil membela diri untuk semata-mata membantu pihak pendakwaan mengisi kelompangan tersebut agar memelihara keadilan terhadap tertuduh. Keperluan dalam undang-undang jenayah tidak akan diberikan kelonggaran di mana-mana jua keadaan dan oleh itu amat penting untuk mengelakkan terputusnya rantaian dalam keterangan mengenai barang kes dan saya petik: Nevertheless, the requirements of strict proof in a criminal case cannot be relaxed to bridge any material gap in the prosecution evidence. Irrespective of whether this Court is otherwise convinced in its own mind of the guilt or innocence of an accused, its decision must be based on the evidence adduced and nothing else. This is axiomatic. The directions that we give a jury are no less to be hearkened to by ourselves.."

Terdapat juga kelemahan-kelemahan yang lain dan aspek-aspek yang tidak memuaskan dalam kes pihak pendakwaan yang mengakibatkan tidak selamat untuk memanggil tertuduh mengemukakan pembelaannya pada akhir kes pendakwaan.

Mahkamah merujuk kepada kes Mahkamah Rayuan Looi Kow Chai & Anor v. PP [2003] 1 CLJ 734 dimana Gopal Sri Ram (Hakim Mahkamah Rayuan pada ketika itu) telah menyatakan seperti berikut: "[3] Under s. 180 of the Criminal Procedure Code (Revised 1999), the duty of a judge, sitting alone, at the close of the case for the prosecution, is to determine, as a trier of fact, whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused. The judge has only one exercise to undertake; he must subject the evidence of the prosecution to a maximum evaluation and then ask himself this question: If I decide to call upon the accused to enter on his defence, and he elects to remain silent, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contained in the prosecution's case? If the answer is in the negative, then no prima facie case has been made out, and the accused is entitled to an acquittal…”

Mahkamah juga merujuk kepada kes Mahkamah Tinggi PP v. Lee Hock Lai [2004] 1 CLJ 57 yang telah menyatakan seperti berikut: " …In my view the "maximum evaluation" refers to a proper and complete evaluation of all the evidence adduced to determine whether a prima facie case has or not been made out. Thus, all the evidence adduced has to be scrutinised properly and this should not be just a perfunctory, cursory evaluation or an exercise of skimming over the surface of the evidence only. The prosecution must make out the ingredients of the charge with the evidence adduced. If the evaluation of the evidence results in doubts in the prosecution's case at this stage of the proceedings itself then it cannot be said that a 'prima facie' has been made out. The defence ought not to be called merely to clear or clarify the doubts. The benefit of the doubt, if any, at the end of the prosecution's case must go to the accused...”

Justeru, setelah meneliti dan menilai dengan penilaian positif kredibiliti dan kebolehpercayaan kesemua keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi pendakwaan dan setelah mengkaji secara ekstensif hujahan bertulis kedua-dua belah pihak, di atas penilaian maksimum terhadap kesemua keterangan pendakwaan secara kolektif, Mahkamah ini mendapati bahawa satu kes prima facie telah gagal dibuktikan oleh pihak pendakwaan ke atas tertuduh OKT yang mana wujud lompang, keraguan dan kecatatan dalam rantaian keterangan kes pendakwaan. Justeru dengan itu, tertuduh OKT dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan terhadapnya. Mah: Wang jaminan sebanyak RM4000.00 dikembalikan kepada

Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa keputusan Mahkamah ini adalah adil, wajar dan munasabah bagi perintah sepertimana yang telah diberikan. Bertarikh: 24 Oktober 2025 Disediakan oleh, ………………………………….

Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pahang Timbalan Pendakwa Raya Negeri Pahang Unit Pendakwaan No. 5 Tingkat 2, Jalan Mahkota, 26600 Pekan, Pahang Darul Makmur. [No Ruj: CH-83D-716-12/2023] … Noor Aishah binti Mohd Amin

Tetuan Lydiana Law Chambers Peguamcara OKT No. 4(a), Jalan Lembah 1, Taman Desa Jaya, 81100 Johor Bahru, Johor. [No. Ruj: LLC/JB/LYD/CRI/2923/Norisham] … Lydiana Mansor & Siti Nur Fadhilah Kes-kes yang dirujuk:

Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85

PP v Mohd Radzi bin Abu Bakar [2006] 1 CLJ 457

PP v. Tan Kee Cheng [2016] MLRHU 715

Public Prosecutor v. Muhammad Nasir Shahrudin [1992] 2 MLRH 390; [1994] 2 MLJ 576; [1992] 3 CLJ (Rep) 408

Joseph Subramaniam v. Pendakwa Raya [2018] MLRHU 1412

Public Prosecutor v Lee Eng Kooi [1993] 2 MLJ 322

Zaifull Muhammad V. PP & Another Appeal [2013] 2 CLJ 383

Pendakwa Raya lwn Jiang Haiyan (W/China) [2016] 9 MLJ 133

Looi Kow Chai & Anor v. PP [2003] 1 CLJ 734

PP v. Lee Hock Lai [2004] 1 CLJ 57