Mohd Shamim Bin Hashim (KE-82-1-02/2024)

Repot Polis Trafik Kuala Muda/6236/22 P1 2. Gambar Tempat Kejadian

Sijil 90A (Jurufoto) P3 4. Repot Polis Trafik Kuala Muda/6481/22 P4 5. Sijil Kematian Muhammad Hafizuddin Ilyas Bin Abdullah P5 6. Pol 61 - Permintaan Pemeriksaan Mayat P6 7. Laporan Postmortem P7 8. Laporan Kimia IDD 8 9. Borang Permohonan Pemeriksaan Kenderaan P9 10. Laporan Puspakom M/kar (RP 2129) P10 11. Laporan Puspakom M/sikal (WXS 740) P11 12. Rajah Kasar P12 13. Kunci Rajah Kasar

Pernyataan Bertulis SP 4 PSP 4 15. Pernyataan Bertulis SP 6 PSP 6 S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg B. FAKTA KES PENDAKWAAN [4] Berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan iaitu anggota polis trafik (SP1), pegawai penyiasat (SP6) dan saksi-saksi yang hadir di tempat kejadian, kemalangan jalan raya berlaku pada 19 Mei 2022 kira-kira jam 4.50 petang di Jalan Pejabat Lebuhraya Gurun, melibatkan sebuah motokar Perodua Axia bernombor pendaftaran RP 2129 yang dipandu oleh OKT, dan sebuah motosikal Modenas Kriss bernombor pendaftaran WXS 740 yang ditunggang oleh si mati, Muhammad Hafizuddin Ilyas Bin Abdullah. [5] SP1, anggota polis trafik yang menerima panggilan orang awam, telah merekodkan laporan trafik Kuala Muda/6236/22 berhubung kejadian tersebut. SP3 dan pegawai penyiasat, SP6, tiba di tempat kejadian sekitar jam 6.00 petang. Cuaca ketika itu baik dan keadaan jalan lengang. [6] SP6 menyatakan bahawa kedua-dua kenderaan masih berada dalam keadaan asal sewaktu beliau tiba. Rajah kasar tempat kejadian (P12) dan gambar-gambar (P2) diambil oleh jurufoto polis (SP2) bagi menunjukkan lokasi serta keadaan kenderaan. Mangsa kemalangan disahkan meninggal dunia di tempat kejadian sebelum dihantar ke Jabatan Forensik, Hospital Sultan Abdul Halim, Sungai Petani. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [7] Berdasarkan hasil siasatan SP6, motosikal si mati datang dari arah Jalan Jeniang–Gurun menghala ke Pejabat Lebuhraya Plus, manakala motokar yang dipandu oleh OKT datang dari arah bertentangan. SP6 membuat kesimpulan bahawa OKT telah memasuki laluan bertentangan lalu berlanggar dengan motosikal si mati secara berhadapan di kawasan yang ditanda sebagai titik D dalam rajah P12. [8] Perlanggaran tersebut mengakibatkan kematian serta-merta kepada penunggang motosikal. Kerosakan pada kedua-dua kenderaan diperincikan dalam Laporan Pemeriksaan Puspakom (P10 dan P11), yang menunjukkan kerosakan serius di bahagian hadapan kedua-dua kenderaan, selaras dengan impak perlanggaran hadapan-ke-hadapan. [9] Laporan bedah siasat (P7) yang dikemukakan melalui SP4 menyatakan punca kematian si mati ialah “multiple injuries due to vehicular accident”. SP4 turut mengesahkan bahawa kecederaan kepala dan dada yang dialami bersifat maut dan konsisten dengan kemalangan jalan raya. [10] SP3 yang berada di tempat kejadian telah mengecam OKT sebagai pemandu motokar tersebut, manakala SP6 turut membuat pengecaman yang sama di mahkamah. SP5 pula mengesahkan kerosakan kenderaan berdasarkan sijil pemeriksaan kemalangan (P10 dan P11), manakala SP6 menegaskan bahawa hasil siasatan menunjukkan kemalangan berpunca daripada OKT yang memasuki laluan salah dan menyebabkan kematian kepada si mati. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg C. ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN [11] Mahkamah ini perlu membuat keputusan pada akhir kes pendakwaan, sama ada suatu kes prima facie telah berjaya dibuktikan terhadap OKT selaras dengan kehendak seksyen 180 KTJ. [12] Dalam kes Balachandran v. PP [2005] 1 CLJ 85, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: "... A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal. The phrase "prima facie case" is defined in similar terms in Mozley and Whiteley's Law Dictionary, 11th edn as: A litigating party is said to have a prima facie case when the evidence in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case, then, is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side. The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen. On the other hand if a prima facie case has not been made out it means that there is no material evidence which can be believed in the S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg sense as described earlier. In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established. As the trial is without a jury it is only with such a positive evaluation can the court make a determination for the purpose of s. 180(2) and (3). Of course in a jury trial where the evaluation is hypothetical the question to be asked would be whether on the evidence as it stands the accused could (and not must) lawfully be convicted. That is so because a determination on facts is a matter for ultimate decision by the jury at the end of the trial. Since the court, in ruling that a prima facie case has been made out, must be satisfied that the evidence adduced can be overthrown only by evidence in rebuttal it follows that if it is not rebutted it must prevail. Thus if the accused elects to remain silent he must be convicted. The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the prosecution. If there is any such doubt there can be no prima facie case.". S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [13] Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, prinsip dalam Balachandran digunakan bagi menilai sama ada bukti yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan melalui saksi-saksi dan ekshibit yang dikemukakan mencukupi untuk mensabitkan OKT sekiranya beliau memilih untuk berdiam diri. D. INTIPATI PEMBUKTIAN DI BAWAH SEKSYEN 43(4) AKTA PENGANGKUTAN JALAN 1987 [14] Untuk membuktikan pertuduhan di bawah seksyen 43(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987, pihak pendakwaan perlu membuktikan elemen-elemen berikut : 1) OKT adalah pemandu kenderaan motokar No. RP 2129; 2) Motokar No. RP 2129 digunakan di atas jalan; dan 3) OKT memandu Motokar No. RP 2129 tanpa kecermatan dan perhatian yang sewajarnya atau tanpa pertimbangan munasabah terhadap orang lain yang menggunakan jalan itu. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg 1) ELEMEN 1 : OKT ADALAH PEMANDU KENDERAAN MOTOKAR NO. RP 2129; [15] SP6 pegawai penyiasat, telah membuat semakan kad pengenalan di tempat kejadian dan mengenal pasti pemandu sebagai Mohd Shamim Bin Hashim (No. K/P: 881202-09-5013) serta membuat pengecaman di mahkamah. Keterangan-keterangan ini disokong oleh pengecaman di mahkamah dan tidak dicabar pada peringkat pendakwaan. Oleh itu elemen pertama dianggap terbukti. 2) ELEMEN 2: MOTOKAR NO. RP 2129 DIGUNAKAN DI ATAS JALAN [16] OKT telah memandu motokar RP 2129 tersebut di kawasan jalan awam sebagaimana tafsiran “jalan” di dalam seksyen 2 Akta Pengangkutan Jalan 1987. [17] Ekshibit P12 (rajah kasar) dan P2 (gambar tempat kejadian) menunjukkan kemalangan berlaku di Jalan Pejabat Lebuhraya Gurun, iaitu jalan awam dua hala. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg 3) ELEMEN 3: OKT MEMANDU MOTOKAR NO. RP 2129 TANPA KECERMATAN DAN PERHATIAN YANG SEWAJARNYA ATAU TANPA PERTIMBANGAN MUNASABAH TERHADAP ORANG LAIN YANG MENGGUNAKAN JALAN ITU. [18] Pihak pendakwaan bergantung kepada beberapa bukti utama untuk membuktikan bahawa OKT telah memandu tanpa kecermatan dan memasuki laluan bertentangan iaitu: a) keterangan pegawai penyiasat (SP6) mengenai keadaan tempat kejadian dan hasil siasatan; b) bukti visual gambar tempat kejadian (P2) dan rajah kasar (P12); c) laporan pemeriksaan Puspakom bagi kedua-dua kenderaan (P10 dan P11); d) laporan post-mortem (P7) dan laporan kimia (IDD 8); e) ketiadaan saksi mata dan tanda fizikal seperti kesan membrek atau seretan di jalan. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [19] Berikut merupakan analisis mahkamah ini : Perkara / bukti Analisis dan penilaian mahkamah a) Keterangan Pegawai Penyiasat (SP6) • SP6 menjelaskan tentang kedudukan akhir kenderaan, keadaan cuaca, serta serpihan di tempat kejadian. • Beliau membuat inferens bahawa motokar RP 2129 telah memasuki laluan bertentangan sebelum perlanggaran. • Namun, SP6 tidak menyaksikan kemalangan tersebut secara langsung; keterangannya hanya berdasarkan pemerhatian selepas kejadian. • Oleh itu, pandangannya adalah berbentuk pendapat dan nilainya bergantung kepada sejauh mana ia disokong oleh bukti lain yang dapat menolak tafsiran alternatif yang munasabah. b) Bukti Visual (Gambar P2 dan Rajah Kasar P12) • Gambar dan rajah menunjukkan kedudukan akhir kenderaan dan bentuk jalan dua hala. • Namun, ia hanya menggambarkan keadaan selepas impak, bukan semasa kejadian S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg berlaku. • Tiada data atau ukuran yang menunjukkan arah pergerakan, jarak membrek, atau usaha mengelak. • Maka, bukti ini membantu memberikan gambaran lokasi tetapi tidak membuktikan dengan pasti siapa yang memasuki laluan bertentangan.

Bukti Kerosakan Kenderaan (Laporan Puspakom P10, P11) • Kedua-dua laporan menunjukkan kerosakan serius di bahagian hadapan. • Ini hanya membuktikan bahawa perlanggaran berlaku secara berhadapan, bukan siapa yang menyebabkan perlanggaran. • Tiada analisis teknikal lanjut seperti sudut impak, kesan seretan, atau analisis arah pergerakan. • Ketiadaan analisis forensik ini mengehadkan keupayaan mahkamah untuk membuat kesimpulan kukuh bahawa OKT telah memasuki laluan bertentangan.

Bukti Post- • Laporan post-mortem (P7) menyatakan punca S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg Mortem (P7) dan Laporan Kimia (IDD 8) kematian si mati ialah multiple injuries due to vehicular accident. • Laporan kimia (IDD 8) menunjukkan kehadiran amphetamine/methamphetamine dalam sistem tubuh si mati. • Kehadiran dadah ini menimbulkan kemungkinan bahawa penunggang motosikal mungkin menunggang dalam keadaan terjejas atau hilang kawalan, yang boleh menjadi salah satu punca kemalangan. • Walaupun fakta ini tidak secara automatik membebaskan OKT, ia menimbulkan kemungkinan lain yang munasabah dan perlu dipertimbangkan oleh mahkamah semasa menilai sama ada pihak pendakwaan telah berjaya menolak semua kemungkinan tersebut.

Ketiadaan Saksi Mata dan Rakaman Elektronik • Tiada saksi bebas atau rakaman video (seperti CCTV atau dashcam) yang menunjukkan apa yang berlaku sebelum kemalangan. Kes ini bergantung sepenuhnya kepada bukti keadaan dan kesimpulan yang dibuat oleh penyiasat. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg • Bukti keadaan mesti saling berkait dengan kukuh dan logik sehingga hanya satu kesimpulan munasabah boleh dibuat, iaitu bahawa OKT bersalah. • Dalam kes ini, hubungan bukti tersebut tidak lengkap atau tidak cukup kuat untuk menolak semua kemungkinan lain.

Ketiadaan Tanda Brek / Seretan di Jalan • SP6 menyatakan bahawa kenderaan dijumpai di atas kawasan rumput dan tiada tanda brek yang jelas di atas jalan bertar. • Tiada ukuran atau tanda khusus direkodkan untuk menunjukkan lokasi sebenar perlanggaran atau sama ada pemandu cuba mengelak. • Kekurangan maklumat ini melemahkan kesimpulan bahawa OKT telah memasuki laluan bertentangan seperti yang didakwa. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [20] Setelah meneliti semua bukti yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, mahkamah mendapati bahawa keterangan tersebut perlu dilihat bersama kemungkinan lain yang munasabah. Dalam kes ini, tiada bukti langsung yang menunjukkan dengan pasti bahawa OKT memandu secara cuai atau memasuki laluan bertentangan. Oleh itu, mahkamah perlu menimbangkan sama ada ada penjelasan lain yang boleh menerangkan bagaimana kemalangan ini berlaku tanpa meletakkan sepenuhnya kesalahan kepada OKT. [21] Antara kemungkinan alternatif yang boleh menjelaskan kemalangan ini ialah: a) Penunggang motosikal mungkin hilang kawalan atau menunggang dalam keadaan terjejas akibat pengaruh bahan amphetamine/methamphetamine sebagaimana dinyatakan dalam laporan kimia (IDD 8); b) Penunggang motosikal mungkin melakukan pergerakan mengejut atau memotong ke laluan berlawanan untuk mengelak sesuatu halangan; c) Kedua-dua kenderaan mungkin bertindak balas secara tiba-tiba tanpa sempat membrek, menyebabkan perlanggaran depan berlaku tanpa sempat dikawal; atau d) Kombinasi beberapa faktor di atas yang tidak dapat dikenal pasti dengan jelas melalui bukti fizikal yang ada. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [22] Berdasarkan alternatif ini, dan memandangkan tiada bukti langsung yang menolak kemungkinan tersebut, mahkamah berpendapat wujud keraguan munasabah terhadap inferens bahawa OKT adalah punca tunggal kemalangan. [23] Prinsip undang-undang yang terpakai ialah bahawa beban membuktikan setiap elemen kesalahan terletak pada pihak pendakwaan. Dalam peringkat prima facie, bukti yang dikemukakan mestilah cukup kuat sehingga, jika tidak disangkal, boleh membawa kepada sabitan. Bagi kes yang bergantung kepada bukti keadaan (circumstantial evidence), rangkaian bukti tersebut mestilah membentuk satu kesimpulan logik yang Tunggal iaitu bahawa OKT telah melakukan kesalahan dan menolak semua kemungkinan munasabah yang lain. Jika masih wujud sebarang keraguan yang munasabah berdasarkan keterangan yang dikemukakan, maka unsur prima facie dianggap tidak terbukti. [24] Setelah menilai semua keterangan, mahkamah mendapati beberapa kelemahan utama dalam kes pendakwaan, iaitu: a) tiada saksi mata bebas atau rakaman visual kejadian; b) keterangan penyiasat (SP6) hanya bersifat inferens dan bukan pemerhatian langsung; c) tiada analisis forensik yang menunjukkan arah pergerakan sebenar kenderaan; d) laporan kimia menunjukkan si mati berada di bawah pengaruh dadah yang boleh menjejaskan kawalan motosikal; dan S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg e) Tiada tanda brek atau ukuran di tempat kejadian yang menunjukkan mana-mana pihak cuba mengelak. [25] Kelemahan-kelemahan ini menimbulkan keraguan yang nyata terhadap kesimpulan bahawa OKT telah memandu tanpa cermat atau memasuki laluan bertentangan. Oleh itu, mahkamah berpendapat bahawa pihak pendakwaan gagal membuktikan elemen ketiga pertuduhan pada tahap prima facie. Bukti yang dikemukakan hanya bersifat keadaan dan tidak cukup kukuh untuk menolak semua kemungkinan lain yang munasabah. E. KEPUTUSAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [26] Setelah meneliti dan menilai keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, mahkamah berpendapat bahawa hanya dua elemen pertama pertuduhan di bawah Seksyen 43(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987 telah berjaya dibuktikan, iaitu: 1) OKT adalah pemandu kenderaan motokar bernombor pendaftaran RP 2129; dan 2) Motokar tersebut digunakan di atas jalan raya. [27] Namun, bagi elemen ketiga bahawa OKT telah memandu tanpa kecermatan dan perhatian sewajarnya atau tanpa pertimbangan munasabah terhadap pengguna jalan lain, mahkamah mendapati bukti yang dikemukakan adalah tidak mencukupi untuk membentuk suatu kes prima facie. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [28] Keterangan pegawai penyiasat (SP6) hanyalah berbentuk inferens berdasarkan pemerhatian selepas kejadian, bukan pemerhatian langsung semasa kemalangan berlaku. Tiada saksi bebas, tiada bukti rakaman video, tiada tanda brek, dan tiada analisis saintifik atau forensik yang dapat mengesahkan arah sebenar pergerakan kedua-dua kenderaan sebelum pelanggaran dan bagaimana ia berlaku. [29] Tambahan pula, laporan kimia menunjukkan kehadiran bahan dadah dalam tubuh si mati yang boleh menjejaskan keupayaan mengawal motosikal dan mungkin menjadi salah satu faktor penyumbang kepada kemalangan. [30] Oleh itu, keterangan yang ada tidak menolak semua kemungkinan lain yang munasabah mengenai bagaimana kemalangan tersebut berlaku. [31] Prinsip undang-undang menetapkan bahawa jika masih wujud keraguan munasabah terhadap mana-mana elemen utama pertuduhan, mahkamah tidak boleh membuat dapatan bahawa wujud suatu kes prima facie terhadap OKT. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [32] Mahkamah merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Balachandran v. Public Prosecutor [2005] 1 CLJ 85, yang telah memperincikan maksud prima facie case seperti berikut: “A prima facie case is one that is sufficient for the accused to be called upon to answer... the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge.” [33] Prinsip ini menjelaskan bahawa untuk membentuk suatu kes prima facie, keterangan pendakwaan mestilah cukup kuat sehingga, jika tidak disangkal, ia boleh membawa kepada sabitan. Sekiranya keterangan tersebut hanya bersifat andaian, bercanggah, atau masih membuka ruang kepada tafsiran lain yang munasabah, maka kes prima facie tidak wujud. [34] Berdasarkan prinsip yang digariskan dalam kes Balachandran, mahkamah mendapati bahawa keterangan dalam kes ini tidak mencapai tahap “sufficient to convict if unrebutted.” Sebaliknya, bukti yang ada lebih bersifat keadaan dan tidak menolak kemungkinan lain seperti kecuaian penunggang motosikal itu sendiri. Oleh yang demikian, elemen ketiga gagal dibuktikan pada tahap prima facie. [35] Mahkamah memutuskan bahawa pihak pendakwaan gagal membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT atas pertuduhan di bawah Seksyen 43(1) Akta Pengangkutan Jalan 1987. S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg [36] Sehubungan itu, selaras dengan peruntukan Seksyen 180(3) Kanun Tatacara Jenayah, mahkamah melepaskan dan membebaskan OKT, MOHD SHAMIM BIN HASHIM (No. K/P: 881202-09-5013), daripada pertuduhan tersebut tanpa dipanggil membela diri. Bertarikh : 16hb Oktober 2025 ..tt.. (ANIS SURAYA BINTI AHMAD) MAJISTRET MAHKAMAH MAJISTRET GURUN Timbalan Pendakwa Raya: Puan Nik Nurhazirah binti Tuan Yahya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Kedah Darul Aman Peguambela: Encik Yahaya bin Ahmad Tetuan Yahaya Ahmad&Co No. 69, Persiaran BLM 5, Bandar Laguna Merbok, 08000 Sungai Petani, Kedah Darul Aman S/N bPIpDIlDgkuAoQmPaa5mg