Mohd Sobri Bin Abu Bakar (KA-45-31-11/2022)

OKT telah dituduh dengan satu pertuduhan bagi kesalahan di bawah perenggan 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 [Akta S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg 234] (“ADB 1952”) yang boleh dihukum di bawah subseksyen 39B(2) Akta yang sama bagi kes KA-45A-6-03/2021, dan masing-masing satu pertuduhan bagi kesalahan di bawah subseksyen 12(2) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah subseksyen 39A(1) Akta yang sama bagi kes KA-45-7-11/2021 dan KA-45-31-11/2022.

Pertuduhan-pertuduhan terhadap OKT adalah seperti yang berikut: Bagi kes KA-45A-6-03/2021: “Bahawa kamu pada 7 Mei 2020, jam lebih kurang 12.30 malam, di hadapan sebuah rumah tidak bernombor di Kampung Budi, Mukim Lesong, Pokok Sena, dalam Daerah Kota Setar, di dalam Negeri Kedah Darul Aman, telah mengedar dadah berbahaya jenis Heroin seberat 78.10 gram. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.”. Bagi kes KA-45-7-11/2021: “Bahawa kamu pada 7 Mei 2020, jam lebih kurang 12.30 malam, di hadapan sebuah rumah tidak bernombor di Kampung Budi, Mukim Lesong, Pokok Sena, dalam Daerah Kota Setar, di dalam Negeri Kedah Darul Aman, telah memiliki dadah S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg berbahaya jenis Monoacetylmorphines seberat 8.5 gram. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39A(1) Akta yang sama.”. Bagi kes KA-45-31-11/2022: “Bahawa kamu pada 7 Mei 2020, jam lebih kurang 12.30 malam, di hadapan sebuah rumah tidak bernombor di Kampung Budi, Mukim Lesong, Pokok Sena, dalam Daerah Kota Setar, di dalam Negeri Kedah Darul Aman, telah memiliki dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 21.85 gram. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39A(1) Akta yang sama.”.

Pada akhir kes pendakwaan, Mahkamah ini telah mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu kes prima facie terhadap ketiga-tiga pertuduhan dan telah memerintahkan OKT membela diri.

OKT telah memilih memberi keterangan secara bersumpah (sebagai SD1) dan pihak Pembelaan tidak mengemukakan sebarang saksi yang lain. Selanjutnya, pada akhir kes Pembelaan, Mahkamah ini telah mendapati bahawa OKT telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg terhadap kes Pendakwaan bagi ketiga-tiga pertuduhan, dan juga telah gagal mematahkan anggapan pengedaran di bawah perenggan 37(da)(i) ADB 1952 atas imbangan kebarangkalian bagi kes KA-45A-6-03/2021. Sehubungan itu, Mahkamah ini memutuskan bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan keseluruhan kes terhadap OKT melampaui keraguan yang munasabah bagi ketiga-tiga pertuduhan dan telah mensabitkan OKT serta menjatuhkan hukuman-hukuman seperti yang berikut: a) Bagi kes KA-45A-6-03/2021 – hukuman penjara seumur hidup (30 tahun) bermula daripada tarikh ditangkap dan 12 sebatan; dan b) bagi kes KA-45-7-11/2021 dan KA-45-31-11/2022 – hukuman penjara dua tahun bermula daripada tarikh ditangkap dan tiga sebatan, bagi setiap pertuduhan. Kesemua hukuman pemenjaraan adalah diperintahkan berjalan secara serentak.

OKT tidak berpuas hati dengan keseluruhan keputusan Mahkamah ini dan mengemukakan rayuan ke Mahkamah Rayuan atas ketiga-tiga pertuduhan yang dipertuduhkan terhadapnya. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Pada 7.5.2022, lebih kurang pukul 12.30 tengah malam, Pengadu (SP6) bersama tiga orang anggota pasukan kawasan pentadbiran Balai Polis Pokok Sena sedang menjalankan tugas rondaan OPS COVID 19 dengan menaiki kenderaan Toyota Hilux bernombor pendaftaran VDU 3252 yang dipandu oleh SP6 sendiri. Semasa menjalankan rondaan, SP6 telah nampak sebuah kenderaan jenis Subaru bernombor pendaftaran PNL 34 berwarna biru (eksibit 36) di hadapan sebuah rumah tidak bernombor di Kampung Budi, Mukim Lesong, Pokok Sena, Kedah (lokasi kejadian).

SP6 kemudiannya telah memberhentikan kenderaan pasukan di belakang kenderaan Subaru tersebut bagi menghalang pergerakannya. SP6 seterusnya telah turun daripada kenderaan Subaru tersebut untuk membuat pemeriksaan, dan salah seroang anggota pasukannya telah membuka pintu hadapan kenderaan Subaru tersebut dan mendapati OKT berada di tempat duduk pemandu. SP6 telah memperkenalkan diri polis dan mengarahkan OKT turun dari kenderaan untuk tujuan pemeriksaan. Semasa ditahan, SP6 melihat OKT dalam keadaan gemuruh dan gelisah. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

SP6 telah menjalankan pemeriksaan ke atas tubuh badan OKT tetapi tidak menemui apa-apa barang salah. Seterusnya SP6 telah membuat pemeriksaan lanjut ke atas kenderaan tersebut dengan dibantu oleh salah seorang anggota SP6 yang menyuluh ke dalam kenderaan tersebut, manakala dua orang anggota lagi membantu mengawal OKT.

Hasil pemeriksaan di dalam kenderaan tersebut, SP6 telah menemui satu bekas kotak plastik berwarna hitam dan bertudung biru (eksibit P14) di bahagian tempat duduk penumpang belakang pemandu kenderaan. Pemeriksaan lanjut SP6 ke atas bekas kotak plastik tersebut mendapati 16 paket plastik pelbagai saiz berwarna jernih mengandungi serbuk putih (eksibit-eksibit P15A-D, P16, P17A-G, P18 – P21) disyaki dadah jenis Heroin, dan dua paket plastik pelbagai saiz berwarna jernih mengandungi ketulan berbentuk kristal disyaki dadah jenis syabu (eksibit P22A-B). SP6 turut menemui wang tunai berjumlah RM2,800.00 di bahagian tempat duduk belakang kereta Subaru tersebut. SP6 telah merampas kesemua barang kes berserta kenderaan Subaru tersebut dan menangkap OKT. Kesemua barang kes, kenderaan dan OKT dibawa balik ke Balai Polis Pokok Sena untuk tindakan lanjut. Sepanjang perjalanan ke Balai Polis Pokok Sena, barang kes berada dalam kawalan dan jagaan SP6. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Sampai di Balai Polis Pokok Sena, SP6 telah membuat timbangan barang kes dadah yang dirampas dan anggaran 16 paket plastik pelbagai saiz berwarna jernih berisi serbuk putih adalah lebih kurang 3,040 gram, manakala dua paket plastik berwarna jernih berisi ketulan berbentuk kristal adalah lebih kurang 33.10 gram.

SP6 seterusnya telah membuat laporan polis sebagaimana Pokok Sena/001161/20 (eksibit P29). SP6 juga telah menyediakan Senarai Bongkar (eksibit P30), membuat tandaan pada barang-barang kes dadah iaitu ditandakan dengan tandatangan SP6 dan tarikh 07/05/2020, serta menyediakan satu borang serah-menyerah bagi satu kotak plastik hitam biru berserta paket-paket plastik disyaki dadah di dalamnya (eksibit P30), dan juga satu borang serah-menyerah bagi wang tunai bercampur-campur berjumlah RM2,800.00 (eksibit P35). Kesemua barang kes, dokumen-dokumen berkaitan dan OKT kemudiannya telah SP6 bawa ke IPD Kota Setar untuk diserahkan kepada Pegawai Penyiasat (SP7). Sepanjang perjalanan dari Balai Polis Pokok Sena ke IPD Kota Setar, kesemua barang kes berada dalam kawalan dan jagaan SP6.

SP7 mengesahkan bahawa pada 7.5.2020, lebih kurang pukul 5 pagi, beliau telah menerima OKT, barang-barang kes dan dokumen-dokumen berkaitan daripada Pengadu. SP7 turut S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg membuat tandaan-tandaan berikut ke atas barang kes dadah yang beliau terima: a) Satu bekas kotak plastik berwarna hitam dan bertudung biru – tandaan P, tandatangan SP7 dan tarikh 07/05/2020 (eksibit P14); b) 16 paket platik pelbagai saiz berwarna jernih mengandungi serbuk putih disyaki dadah Heroin – tandaan P1 – P16, tandatangan SP7 dan tarikh 07/05/2020 (eksibit-eksibit P15A-D, P16, P17A-G, P18 – P21); c) Dua paket plastik berwarna jernih mengandungi ketulan berbentuk kristal disyaki dadah syabu – tandaan PR1 dan PR2, tandatangan SP7 dan tarikh 07/05/2020 (eksibit P22A-B).

SP7 kemudiannya telah membuat timbangan ke atas barang kes dadah dan mendapati berat kasar adalah seperti dalam laporan polis Pokok Sena/0001161/20 (eksibit P29). SP7 telah memasukkan kesemua barang kes tersebut ke dalam almari besi berkunci di pejabat beliau untuk disimpan selamat. Hanya SP7 mempunyai kunci almari besi tersebut dan orang lain tidak mempunyai akses ke atas almari besi tersebut. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Pada hari yang sama, lebih kurang pukul 8 pagi, SP7 telah mengambil tujuh keping gambar barang kes (eksibit ID4(1)-(7)) serta membuat dusting. Namun begitu hasil ujian dusting tidak menimbulkan sebarang kesan cap jari.

Selanjutnya, lebih kurang pukul 8.14 pagi, SP7 telah membuat laporan polis Alor Setar/008261/20 (eksibit P33) berhubung penyitaan wang tunai bercampur-campur berjumlah

Kemudiannya, SP7 telah memasukkan kesemua barang kes dadah iaitu satu kotak plastik berwarna hitam bertudung biru bertanda ‘P’ (eksibit P14), 16 paket plastik pelbagai saiz berwarna jernih bertanda ‘P1-P16’ (eksibit-eksibit P15A-D, P16, P17A-G, P18-P21), dan dua paket plastik berwarna jernih bertanda ‘PR1 dan PR2’ (eksibit P22A-B), ke dalam satu kotak bertanda ‘E’ (eksibit P8) dan disimpan semula di dalam almari besi berkunci di dalam biliknya.

Pada hari yang sama juga, lebih kurang pukul 12.30 tengahari, SP7 bersama SP6 telah pergi ke lokasi kejadian. Semasa di lokasi kejadian, SP7 telah mengambil empat keping gambar lokasi kejadian (eksibit ID1(1)-(4)). SP7 turut melakarkan rajah kasar lokasi kejadian (eksibit P34 dan P34(k) – kunci rajah kasar) semasa beliau berada di sana. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Seterusnya, pada lebih kurang pukul 5 petang, SP7 telah merakamkan tujuh keping gambar barang kes iaitu sebuah motokar jenis Subaru berwarna biru bernombor pendaftaran PNL 34 bersama satu anak kunci (eksibit-eksibit P36 dan P37).

Pada 10.5.2020, lebih kurang pukul 9.47 pagi, SP7 telah menghantar satu kotak bertanda ‘E’ (eksibit P8) yang bermeterai PDRM berserta borang Pol 31 ke Jabatan Kimia Malaysia, Alor Setar. Kotak eksibit P8 tersebut telah diterima oleh ahli kimia (SP5) dan SP7 telah menerima resit rasmi Jabatan Kimia Malaysia dengan nombor makmal 20-FR-K- 01868 (eksibit P12).

Pada 1.10.2020, lebih kurang pukul 1 petang, SP7 telah mengambil semula kotak bertanda ‘E’ (eksibit P8) yang bernombor makmal 20-FR-K-01868 berserta dengan laporan kimia (eksibit P13). Sampai di IPD Kota Setar, SP7 telah menyerahkan kotak bertanda ‘E’ (eksibit P8) tersebut kepada jurustor (SP4) untuk simpanan dan didaftarkan dalam Buku Pendaftaran Barang Kes (Pol 261) dengan nombor JSJN 1288/20 (eksibit P10).

Keterangan ahli kimia (SP5) mengesahkan bahawa satu kotak bertanda ‘E’ (eksibit P8) yang beliau terima mengandungi satu bekas plastik bertanda ‘P’ (eksibit P14) yang berisi: S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg a) 12 paket plastik bertanda ‘P1-P4’ (eksibit P15A-D), P7 (eksibit P16), dan P10 – P16 (eksibit P17A-G) yang kesemuanya mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih. Setelah dianalisis, SP5 mendapati bahan tersebut mengandungi 25.6 gram Heroin dan 3.6 gram Monoacetylmorphines; b) Satu paket plastik bertanda ‘P5’ (eksibit P18) yang mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih. Setelah dianalisis, mendapati bahan tersebut mengandungi 12.2 gram Heroin dan 0.9 gram Monoacetylmorphines; c) Satu paket plastik bertanda ‘P6’ (eksibit P19) yang mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih. Setelah dianalisis, mendapati bahan tersebut mengandungi 15.4 gram Heroin dan 1.3 gram Monoacetylmorphines; d) Satu paket plastik bertanda ‘P8’ (eksibit P20) yang mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih. Setelah dianalisis, mendapati bahan tersebut mengandungi 15.4 gram Heroin dan 0.9 gram Monoacetylmorphines; e) Satu paket plastik bertanda ‘P9’ (eksibit P21) yang mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih. Setelah dianalisis, mendapati bahan tersebut S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg mengandungi 9.5 gram Heroin dan 1.8 gram Monoacetylmorphines; dan f) Dua paket plastik bertanda ‘PR1 – PR2’ yang kedua-duanya mengandungi bahan kristal jernih. Setelah dianalisis, SP5 mendapati bahan tersebut mengandungi 21.85 gram Methamphetamine.

Baki bahan-bahan yang dianalisis telah SP5 masukkan ke dalam enam paket plastik berasingan yang SP5 bekalkan sendiri dan ditandakan dengan tandaan ‘E-i’ hingga ‘E-vi’ serta nombor makmal 20-FR-K-01868 (eksibit-eksibit P23 – P28). Paket-paket plastik tersebut bersama barang kes asal telah SP5 masukkan semula ke dalam kotak barang kes asal bertanda ‘E’ (eksibit P8) dan dimeterai dengan label keselamatan Jabatan Kimia Malaysia. ANALISIS DAN DAPATAN MAHKAMAH PADA AKHIR KES PENDAKWAAN

Mahkamah ini perlu membuat keputusan pada akhir kes pendakwaan, sama ada suatu kes prima facie telah berjaya S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg dibuktikan terhadap OKT selaras dengan kehendak seksyen 180 KTJ bagi setiap pertuduhan.

Dalam kes Balachandran v. PP [2005] 1 CLJ 85, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti berikut: “… A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal. The phrase "prima facie case" is defined in similar terms in Mozley and Whiteley's Law Dictionary, 11th edn as: A litigating party is said to have a prima facie case when the evidence in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case, then, is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side. The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen. On the other hand if a prima facie case has not been made out it means that there is no material S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg evidence which can be believed in the sense as described earlier. In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution, undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established. As the trial is without a jury it is only with such a positive evaluation can the court make a determination for the purpose of s. 180(2) and (3). Of course in a jury trial where the evaluation is hypothetical the question to be asked would be whether on the evidence as it stands the accused could (and not must) lawfully be convicted. That is so because a determination on facts is a matter for ultimate decision by the jury at the end of the trial. Since the court, in ruling that a prima facie case has been made out, must be satisfied that the evidence adduced can be overthrown only by evidence in rebuttal it follows that if it is not rebutted it must prevail. Thus if the accused elects to remain silent he must be convicted. The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the prosecution. If there is any such doubt there can be no prima facie case.”. [penekanan ditambah] S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak Pendakwaan adalah seperti yang berikut: a) bahawa dadah jenis Heroin, Monoacetylmorphines dan Methamphetamine adalah dadah berbahaya sebagaimana ditafsirkan dalam Seksyen 2 dan disenaraikan dalam Jadual Pertama ADB 1952; b) bahawa OKT mempunyai pemilikan iaitu jagaan atau kawalan dan pengetahuan ke atas dadah-dadah berbahaya tersebut; dan c) bagi kes KA-45A-6-03/2021, bahawa OKT telah mengedarkan dadah berbahaya tersebut. Elemen (a): bahawa dadah jenis Heroin, Monoacetylmorphines dan Methamphetamine adalah dadah berbahaya sebagaimana ditafsirkan dalam Seksyen 2 dan disenaraikan dalam Jadual

SP5 (ahli kimia) telah mengesahkan bahawa 16 paket plastik (eksibit P15A-D, P16, P17A-G dan P18 – P21) yang beliau terima mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg yang mana setelah dianalisis, didapati adalah dadah berbahaya jenis Heroin dan Monoacetylmorphines dengan berat sebagaimana dalam pertuduhan bagi kes KA-45A-6-03/2021 dan KA-45-7-11/2021. Manakala dua paket plastik (eksibit P22A-B) pula setelah dianalisis, dadapati adalah dadah berbahaya jenis Methamphetamine dengan berat sebagaimana dalam pertuduhan bagi kes KA-45-31-11/2022.

Pihak Pembelaan juga tidak mempertikaikan jenis mahupun berat dadah-dadah berbahaya yang dirampas. Sehubungan itu, Mahkamah ini mendapati bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen ini bagi ketiga-tiga pertuduhan. Elemen (b): bahawa OKT mempunyai pemilikan iaitu jagaan atau kawalan dan pengetahuan ke atas dadah-dadah berbahaya tersebut

Dadah yang dirampas telah ditemui di dalam kereta Subaru tersebut yang mana semasa ditahan, hanya OKT seorang sahaja yang berada di dalamnya. Berdasarkan keterangan SP6, beliau dan tiga anggotanya sedang menjalankan Ops Covid di kawasan pentadbiran Balai Polis Pokok Sena. Apabila sampai di lokasi kejadian, SP6 telah melihat kereta Subaru tersebut dalam keadaan enjin masih hidup. Apabila SP6 menghampiri kenderaan Subaru tersebut, SP6 dapati OKT S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg berada di dalam kenderaan tersebut di bahagian pemandu. Setelah menyuruh OKT keluar daripada kenderaan, SP6 telah memperkenalkan diri polis dan membuat pemeriksaan tubuh badan OKT tetapi tidak menemui apa-apa barang salah.

Selepas itu, SP6 telah membuat pemeriksaan ke atas bahagian dalam kenderaan tersebut dan telah menemui satu kotak plastik toolbox (eksibit P14) di bahagian tempat duduk belakang pemandu. Pemeriksaan ke atas kotak plastik toolbox (eksibit P14) tersebut menemui keseluruhan 18 paket-paket plastik dadah terbabit.

Pemilikan sebagaimana diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Public Prosecutor v Denish a/l Madhavan [2009] 2 MLJ 194 adalah seperti berikut: “[16] Before proceeding to consider the reasons for the Court of Appeal's decision, we will say a few words about 'exclusive' possession. It is inappropriate to speak of possession of an article in criminal law as exclusive possession. One is either in possession or not in possession, although one could be in possession jointly with another or others. To say that the prosecution of a drug case fails because there has been no proof of exclusive possession is apt to convey the wrong impression that it is only in cases where possession is entirely with one person, — that is, S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg 'exclusive' — that a conviction is possible. When the learned trial judge said 'The accused sought to negative the proof of exclusive possession…', we take it that he meant no more than that the respondent sought to show that he was not in possession of the drugs because he had no knowledge of their existence and that the drugs could have been placed in his bags by some other person or persons. [17] The idea of exclusivity features in the meaning of 'possession' in criminal law as one of the elements necessary to constitute possession. As Taylor J said in Leow Nghee Lim v Reg [1956] MLJ 28: “… It is often said that 'possession must be exclusive'. This is ambiguous. Possession need not be exclusive to the accused. Two or more persons may be in joint possession of chattels, whether innocent or contraband. The exclusive element of possession means that the possessor or possessors have the power to exclude other persons from enjoyment of the property.” Custody likewise may be sole or joint and it has the same element of excluding others. The main distinction between custody and possession is that a custodian has not the power of disposal. The statement that 'possession must be exclusive' is often due to confusion of the fact to be proved with the evidence by which it is to be proved. It is essential to keep this S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg distinction clearly in mind, especially when applying presumptions. [18] Thomson J in Chan Pean Leon v Public Prosecutor [1956] MLJ 237, said that 'possession' for the purposes of criminal law involves possession itself — which some authorities term 'custody' or 'control' — and knowledge of the nature of the thing possessed. As to possession itself he cited the following definition in Stephen's Digest (9th Ed), at p 304), in which the exclusive element mentioned by Taylor J appears: A moveable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need. [19] Once the elements needed to constitute possession are established, including the element of exclusive power to deal, then what is established is possession, not exclusive possession. So much for exclusive possession.”. [penekanan ditambah]

Berkenaan isu pemilikan, pihak Pembelaan pertamanya menghujahkan bahawa pihak Pendakwaan tidak boleh menggunapakai anggapan pengetahuan di bawah subseksyen S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg 37(d) ADB 1952 berdasarkan kepada keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Philomene Thea (Guinea National) v. PP [2014] 1 MLJ 396, yang mana Mahkamah Rayuan dalam kes tersebut telah memutuskan bahawa bagi membangkitkan anggapan di bawah subseksyen 37(d) ADB 1952, perlu dibuktikan jagaan atau kawalan yang eksklusif.

Hujahan Pembelaan di atas adalah berasaskan kepada Ucapan Pembukaan (ditanda G) yang dikemukakan oleh pihak Pendakwaan, terutamanya di perenggan 10 yang menyatakan bahawa pihak Pendakwaan akan menggunapakai anggapan di bawah subseksyen 37(d) ADB 1952.

Namun begitu, hujahan bertulis pihak Pendakwaan pada akhir kes Pendakwaan pula tidak pernah menyentuh pemakaian anggapan di bawah subseksyen 37(d) ADB 1952 tersebut.

Berkaitan kenyataan di dalam perenggan 10 Ucapan Pembukaan, Mahkamah Rayuan dalam kes Chieng Chung Ting v. PP [2015] 1 CLJ 765 telah memutuskan bahawa walaupun kenyataan dalam Ucapan Pembukaan menyatakan pemakaian anggapan di bawah subseksyen 37(d) ADB 1952, namun begitu kenyataan tersebut tidak menghalang pengemukaan keterangan bagi pembuktian pemilikan secara langsung (actual possession): S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg “[31] We find that the fact reliance upon the presumption of possession under s. 37(d) was mentioned in the opening statement does not preclude presenting evidence of actual possession being adduced where the opening statement disclosed reliance also on evidence of actual possession. The record does not show any difficulty or disadvantage to the appellant in testing the evidence of actual possession. That being the case, it cannot preclude the High Court from making a finding upon it. The prosecution witnesses do not lose credibility when they testified upon actual possession. It was not put to the witnesses. The submission that the trial DPP must have been aware of something for him to have made such comments in his opening speech is pure speculation, and that "there after the witnesses must have departed from their initial evidence recorded in the investigation papers thereby affecting their credulity" is not reasoning founded upon any logical basis. In the fourth sub-paragraph of para. 28 of the written submission, the submission fell further with the statement that the trial DPP had "conceded in his opening speech that the prosecution would rely on the presumption of possession...". [penekanan ditambah]

Setelah meneliti keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan dan juga Ucapan Pembukaan, serta berpandukan kepada keputusan kes tersebut di atas, maka pada pendapat Mahkamah ini, hujahan Pembelaan adalah tidak bermerit. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Pihak Pembelaan turut menghujahkan bahawa OKT tiada jagaan atau kawalan ke atas barang kes dadah yang ditemui dalam kotak plastik toolbox (eksibit P14) tersebut kerana terdapatnya akses orang lain ke atas kereta tersebut juga. Pembelaan menghujahkan bahawa berdasarkan keterangan SP1 dan SP3 (isteri OKT), terdapat orang lain yang mempunyai akses ke atas kereta tersebut. SP1 dalam keterangannya menyatakan bahawa beliau pernah melihat SP3 dan orang lain memandu kereta tersebut. Namun begitu, SP1 juga turut menyatakan yang beliau melihat orang lain membawa kereta tersebut adalah pada tahun 2019.

Selain itu, SP3 pula dalam keterangannya menyatakan bahawa terdapat kawan dan pekerja OKT yang membawa kereta tersebut. Akan tetapi, pada masa yang sama, SP3 mengesahkan bahawa beliau tidak tahu nama kawan dan pekerja OKT yang dimaksudkan, tetapi hanya pernah melihat mereka membawa kereta tersebut.

Mahkamah telah meneliti keseluruhan keterangan dikemukakan oleh saksi-saksi Pendakwaan dalam membuktikan elemen pemilikan OKT terhadap barang kes dadah yang dirampas. Adalah tidak dinafikan bahawa semasa tangkapan, OKT merupakan pemandu kereta tersebut dan OKT berseorangan. OKT juga telah ditangkap semasa berada di hadapan rumah lokasi kejadian. Keterangan saksi-saksi S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg Pendakwaan turut mengesahkan bahawa walaupun nama pemilik berdaftar kereta Subaru tersebut adalah SP1, tetapi pemilik sebenar kereta tersebut adalah OKT dan OKT menggunakan kereta tersebut untuk pergi bekerja (berdasarkan keterangan SP1 dan SP3). Fakta bahawa kotak plastik toolbox (eksibit P14) ditemui di dalam kereta tersebut juga adalah tidak dinafikan. Selain itu juga, keterangan SP3 sendiri mengesahkan bahawa dua hari sebelum OKT ditangkap, beliau tidak nampak orang lain memandu kereta tersebut. SP3 turut mengesahkan bahawa pada pagi sebelum tangkapan, OKT telah keluar dari rumah lebih kurang pukul 10 pagi untuk pergi bekerja dan hanya OKT seorang sahaja yang memandu kereta tersebut.

Berdasarkan keseluruhan keterangan-keterangan dinyatakan di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa OKT mempunyai jagaan atau kawalan ke atas kereta tersebut. Walaupun terdapat keterangan daripada saksi-saksi Pendakwaan yang menyatakan bahawa ada orang lain yang turut memandu kereta tersebut, tetapi pada masa kejadian dan sejurus sebelum tangkapan, tiada keterangan yang menunjukkan ada orang lain yang memandu kereta tersebut. Malahan keterangan SP3 jelas menunjukkan bahawa OKT sememangnya mempunyai jagaan atau kawalan ke atas kereta tersebut bermula daripada pukul 10 pagi pada 6.5.2020 iaitu semasa OKT dikatakan hendak keluar bekerja sehinggalah OKT ditangkap pada 7.5.2020 lebih S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg kurang pukul 12.30 tengah malam, semasa OKT berada dalam kereta tersebut.

Merujuk kepada kes yang dirujuk oleh Pembelaan iaitu Ibrahim Mohamad & Anor v. PP [2011] 4 CLJ 113, Mahkamah Persekutuan telah memutuskan seperti yang berikut: “[13] It is our considered view that the failure on the part of the prosecution to call the owner of the vehicle or at the very least to tender his statement pursuant to s. 32(1)(i) of the Evidence Act 1950 raises the question as to who was in actual control of the vehicle immediately prior to the date of arrest. The prosecution had failed to exclude the possibility that other individuals could not have had custody or control of the vehicle immediately prior to the date of arrest. No explanation whatsoever was offered by the prosecution as to what had happened to the vehicle from the date when the second accused was summoned in Kulim, Kedah up to the date when the vehicle was stopped at the road block. There is no evidence to indicate for how long both the accused had been in possession of the vehicle.”. [penekanan ditambah]

Berdasarkan keputusan kes Ibrahim Mohamad & Anor v. PP (supra) di atas, pihak Pendakwaan perlulah membuktikan bahawa sejurus sebelum berlakunya tangkapan, tiada kemungkinan akses oleh individu lain ke atas kenderaan S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg terbabit. Dalam hal ini, keterangan SP3 sendiri mengesahkan bahawa kereta tersebut telah dipandu oleh OKT untuk pergi bekerja pada 6.5.2020, lebih kurang pukul 10 pagi. Malahan pemilik berdaftar kereta tersebut (SP1) juga mengesahkan bahawa pemilik sebenar kereta tersebut adalah OKT, dan nama beliau hanya digunakan untuk tujuan pendaftaran nama sahaja. Sehubungan itu, berdasarkan keterangan-keterangan dinyatakan di atas dan fakta-fakta yang berkaitan semasa tangkapan, Mahkamah ini berpendapat bahawa OKT sememangnya mempunyai jagaan atau kawalan ke atas kereta tersebut. Malahan kereta tersebut telahpun berada dalam jagaan atau kawalannya sekurang-kurangnya 14 jam sebelum daripada waktu OKT ditangkap.

Berkenaan pengetahuan OKT, berdasarkan keterangan SP6, dadah yang ditemui dalam kotak plastik toolbox (eksibit P14) terletak di bahagian penumpang belakang pemandu. SP6 turut bersetuju bahawa semasa kotak plastik toolbox (eksibit P14) tersebut ditemui, kotak tersebut dalam keadaan tertutup, dan bahawa kotak tersebut juga bukan jenis lutsinar (transparent). Apa yang diketengahkan oleh Pembelaan pada peringkat ini adalah bahawa OKT tiada pengetahuan tentang isi kandungan kotak plastik toolbox (eksibit P14) tersebut kerana dikatakan kotak plastik toolbox tersebut adalah milik kawan OKT yang ditinggalkan dalam kereta sementara kawan OKT tersebut pergi ke Kuala Lumpur. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Bagi membuktikan pemilikan, pihak Pendakwaan perlu membuktikan bahawa OKT mempunyai jagaan atau kawalan ke atas kereta tersebut, dan juga mempunyai pengetahuan atas dadah-dadah berbahaya yang ditemui dalam kereta tersebut. Sebagaimana yang telah diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Public Prosecutor v. Abdul Rahman bin Akif Public Prosecutor v Abdul Rahman bin Akif [2007] 5 MLJ 1 seperti berikut: “To put it otherwise, there is a physical element and a mental element which must both be present before possession is made out. The accused must not only be so situated that he can deal with the thing as if it belonged to him, for example have it in his pocket or have it lying in front of him on a table. It must also be shown that he had the intention of dealing with it as if it belonged to him should he see any occasion to do so, in other words, that he had some animus possidendi. Intention is a matter of fact which in the nature of things cannot be proved by direct evidence. It can only be proved by inference from the surrounding circumstances. Whether these surrounding circumstances make out such intention is a question of fact in each individual case. If a watch is in my pocket then in the absence of anything else the inference will be clear that I intend to deal with it as if it were my own and accordingly I am in possession of it. On the other hand, if it is lying on a table in a room in which I am but which is also frequently used by other people then the mere fact that I am in physical proximity to it does not give rise to the S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg inference that I intend to deal with it as if it belonged to me. There must be some evidence that I am doing or having done something with it that shows such an intention. Or it must be clear that the circumstances in which it is found show such an intention.”

Dalam kes yang sama, Mahkamah Persekutuan telah turut memutuskan seperti berikut: “It is trite that what constitutes ‘possession’ under s 37 of the Act is a question of law (see Yee Ya Mang v Public Prosecutor [1972] 1 MLJ 120 and Public Prosecutor v Badrulsham bin Baharom [1988] 2 MLJ 585). It is however a question of fact whether in a given case a person can be said to be in possession of something. And in relation to drug found in a vehicle Shankar J in Pendakwa Raya v Kang Ho Soh [1992] 1 MLJ 360, after considering a number of authorities, at p 371 stated: …those cases do not decide that in all cases a person who is in sole charge of a vehicle cannot be found to be in possession of articles being carried in it. As Thomson J himself said in Tong Peng Hong v PP at p 233: If something be found, for example, in a bag which I am carrying or in a box to which I hold the key it is extremely reasonable to suppose, unless I produce S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg some satisfactory evidence to the contrary, that I know all about it … Again, at p 234: I am not saying for one moment that a drug may not be found in a vehicle in such circumstances as would in the absence of disproof or explanation lead the court to the conclusion, quite independently of any statutory presumption, that it was in the possession of the person in control of the vehicle. Therefore, the presence of the three packages in the car without a plausible explanation from the respondent could give rise to a strong inference that he had knowledge that the packages contained drug or things of similar nature (see also Lim Beng Soon v Public Prosecutor [2000] 4 SLR 589). We further agree with the prosecution that the fact that the drug was found wrapped in newspaper is no ground for saying that an inference could not be drawn against the respondent that he had the requisite knowledge.”. [penekanan ditambah]

Berdasarkan keterangan SP6, semasa OKT ditahan, OKT berada dalam keadaan gelisah dan gemuruh. Pihak pendakwaan menghujahkan bahawa reaksi dan perlakuan OKT S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg ini adalah relevan bagi membuktikan pengetahuan OKT terhadap barang kes dadah yang dirampas.

Pihak Pembelaan pula menghujahkan bahawa OKT kelihatan sedemikian kerana pada ketika OKT ditahan, Perintah Kawalan Pergerakan (PKP) sedang berkuatkuasa dan ia merupakan reaksi normal bagi seseorang yang ditahan oleh polis, memandangkan pergerakan rakyat Malaysia dikawal dan disekat bagi membendung penularan wabak penyakit Covid19. Pembelaan juga menegaskan, adalah tidak munasabah untuk OKT memberikan kerjasama yang baik kepada anggota polis semasa ditahan, sekiranya OKT mengetahui adanya barang kes dadah di dalam keretanya.

Keterangan berbentuk kelakuan (conduct) ini adalah relevan di bawah seksyen 8 Akta Keterangan 1950 [Akta 56], sebagaimana yang telah diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Samundee Devan a/l Muthu Kerishnan v Public Prosecutor [2010] 2 MLJ 607: “We are also of the view that the contemporaneous conduct of the appellant in attempting to run away when PW7 identified himself as 'police' is relevant and admissible pursuant to s 8 of the Evidence Act 1950 under the circumstances of the instant appeal. Such conduct is of course not to be taken in isolation but together with all the other S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg circumstances of the case. That would be the correct approach to circumstantial evidence (see Chan Chwen Kong v Public Prosecutor [1962] MLJ 307).”. [penekanan ditambah]

Berdasarkan kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes di atas, walaupun OKT dalam kes ini tidak cuba melarikan diri malahan dikatakan telah bekerjasama semasa ditahan, namun begitu, dilihat daripada keseluruhan fakta kes, dan berdasarkan fakta bahawa OKT ditangkap pada lewat malam kerana dikatakan keluar bekerja sedangkan sekatan pergerakan (PKP) sedang dikuatkuasakan, fakta bahawa sebenarnya kereta tersebut adalah milik OKT dan digunakan seharian oleh OKT, fakta bahawa tiada orang lain dilihat menggunakan kereta tersebut sekurang-kurangnya dua hari sebelum daripada tarikh tangkapan, dan bahawa OKT disahkan telah keluar memandu kereta tersebut seorang diri lebih kurang 14 jam sebelum daripada tangkapan, dan juga reaksi OKT semasa serbuan dilakukan, inferens yang boleh dibuat adalah OKT mempunyai pengetahuan ke atas dadah-dadah tersebut. Sebagaimana diputuskan dalam kes PP v. Abdul Rahman bin Akif (supra) diatas: “Applying the observations set out in the authorities cited above to the facts in the present case, the irresistible inference that may be drawn in the circumstances is that the respondent all along knew about the drug found in the car. The fact that they were found hidden under the seats of the car and S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg wrapped in Chinese newspaper would not assist him to negate such an inference. From the evidence of PW5 it is clear that little effort was required to uncover what was contained in the three packages. Therefore, we are of the view that on the facts and in the circumstances of this case the learned trial judge, properly directed on the law, would have come to the finding that prima facie the respondent had possession of the drug independent of the statutory presumption under s 37(d) of the Act.”. [penekanan ditambah]

Sehubungan itu, adalah dapatan Mahkamah ini juga bahawa pemilikan (iaitu jagaan atau kawalan) dan pengetahuan telah berjaya dibuktikan secara keterangan langsung dan melalui inferens oleh pihak Pendakwaan.

Di samping itu juga, Mahkamah ini juga telah mendengar, menilai serta meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh kesemua saksi-saksi pendakwaan terutamanya keterangan SP6 yang juga merupakan anggota serbuan, serta SP7 yang merupakan pegawai penyiasat. Mahkamah berpuas hati bahawa kesemua mereka adalah saksi-saksi yang kredibel dan keterangan yang diberikan adalah keterangan yang 'not inherently improbable'. Ditambah pula dengan fakta bahawa tangkapan ke atas OKT bukanlah berdasarkan maklumat aktiviti dadah, sebaliknya ekoran S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg daripada rondaan biasa yang dibuat oleh SP6 dan anggotanya bagi tujuan Ops Covid19, maka kemungkinan wujudnya entrapment ataupun penganiayaan adalah agak mustahil (highly remote) (rujuk kes Abdullah Zawawi Yusoff v. Pendakwa Raya [1993] 4 CLJ 1).

SP6 semasa memberikan keterangan telah memberikan naratif kejadian yang konsisten dan memberikan penjelasan yang jelas dalam sebarang isu yang ditimbulkan oleh Pembelaan. SP6 dan SP7 juga bukanlah saksi-saksi yang berkepentingan, dan terutamanya SP6, beliau juga bukan anggota polis dari jabatan narkotik. Sebagaimana diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan di dalam kes Yusri bin Pialmi v Public Prosecutor [2011] 4 MLJ 533: “[6] With respect to the learned counsel for the appellant we do not agree with him. We are of the view even without the calling or offering as witnesses from amongst the other members of the police raiding party, the prosecution's case is complete with the evidence of SP2. The learned trial judge and the majority of the Court of Appeal had found SP2 to be a witness of truth. SP2 was not an interested witness, but a police officer performing his duties. He had related what he actually saw and did on that day. SP2's evidence is credible and ought to be believed (see the cases of Public Prosecutor v Mohamed Ali [1962] MLJ 257 and Public Prosecutor v Teh Cheng Poh [1980] 1 MLJ 251).”. [penekanan ditambah] S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Berdasarkan keseluruhan keterangan-keterangan yang telah dikemukakan dan dapatan yang diputuskan oleh Mahkamah ini, Mahkamah ini berpendapat bahawa pihak pendakwaan juga telah berjaya membuktikan elemen (b) ini secara keterangan langsung bagi ketiga-tiga pertuduhan. Dengan itu juga, Mahkamah ini berpendapat bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan pemilikan secara langsung (actual possession). Elemen (c): bagi kes KA-45A-6-03/2021, bahawa OKT telah mengedarkan dadah berbahaya tersebut

Bagi elemen pengedaran, memandangkan Mahkamah ini telah memutuskan bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan elemen pemilikan (iaitu jagaan atau kawalan) dan pengetahuan OKT terhadap dadah berbahaya tersebut melalui keterangan secara langsung, maka anggapan di bawah perenggan 37(da)(i) ADB 1952 berdasarkan berat dadah Heroin yang melebihi berat minima 15 gram iaitu anggapan pengedaran juga telah berjaya dibangkitkan. Di samping itu juga, pihak pembelaan tidak mengemukakan sebarang hujahan berkenaan isu pengedaran ini. Sehubungan itu, elemen (c) bagi kes KA-45A-6-03/2021 ini juga telah berjaya dibuktikan oleh pihak Pendakwaan. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Setelah Mahkamah ini membuat penelitian dan penilaian maksimum terhadap keseluruhan keterangan pihak Pendakwaan, pada akhir kes Pendakwaan, Mahkamah ini memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan intipati-intipati pertuduhan terhadap OKT iaitu: a) Dadah-dadah berbahaya sebagaimana dalam pertuduhan adalah dadah-dadah berbahaya jenis Heroin, Monoacetylmorphines dan Methamphetamine sebagaimana ditafsirkan di bawah seksyen 2 dan Jadual Pertama ADB 1952; b) pihak pendakwaan juga telah berjaya membuktikan elemen pemilikan (iaitu jagaan atau kawalan) serta pengetahuan OKT ke atas kesemua dadah berbahaya tersebut secara keterangan langsung; c) dan bagi kes KA-45A-6-03/2021, oleh kerana pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan pemilikan OKT terhadap dadah berbahaya tersebut, maka anggapan di bawah perenggan 37(da)(i) ADB 1952 iaitu anggapan pengedaran juga telah berjaya dibangkitkan; S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Sehubungan itu, Mahkamah ini memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes pendakwaan pada tahap prima facie dan telah memanggil OKT untuk membela diri atas ketiga-tiga pertuduhan.

Pada peringkat Pembelaan, OKT telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah sebagai SD1 dan tiada saksi pembelaan lain yang dipanggil.

Naratif kes Pembelaan yang diketengahkan adalah dua hari sebelum OKT ditangkap, kereta OKT telah dipinjam oleh kawan OKT bernama Anuard untuk menghantar isteri Anuard yang dikatakan bernama Roshida. Selepas Anuard memulangkan kereta tersebut, toolbox (eksibit P14) telah ditinggalkan dalam kereta OKT atas alasan Anuard hendak ke Kuala Lumpur dan akan mengambil semula toolbox tersebut setelah balik dari Kuala Lumpur. Selain itu, OKT menegaskan bahawa OKT tiada pengetahuan terhadap kandungan toolbox tersebut dan dibiarkan di dalam kereta sehinggalah OKT ditangkap. OKT memaklumkan bahawa dia ada memberitahu isterinya (SP3) tentang toolbox tersebut milik kawannya apabila SP3 meletakkan wang tunai sebanyak RM70,000.00 ke dalam kereta dan bertanyakan tentang toolbox tersebut. Secara, S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg ringkasnya, pembelaan OKT adalah OKT tiada pemilikan dan tiada pengetahuan terhadap dadah-dadah berbahaya yang ditemui dalam toolbox tersebut.

Seksyen 182A KTJ memperuntukkan bahawa Mahkamah hendaklah mempertimbangkan keseluruhan keterangan dikemukakan (keterangan peringkat pendakwaan dan peringkat pembelaan) dan hendaklah memutuskan sama ada pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes pendakwaan melampaui keraguan yang munasabah.

Mahkamah Persekutuan dalam kes Md Zainudin bin Raujan v Public Prosecutor [2013] 3 MLJ 773 telah memutuskan: “At the conclusion of the trial, s 182A of the Criminal Procedure Code imposes a duty on the trial court to consider all the evidence adduced before it and to decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt. The defence of the accused must be considered in the totality of the evidence adduced by the prosecution, as well as in the light of the well established principles enunciated in Mat v Public Prosecutor [1963] 1 MLJ 263 with regard to the approach to be taken in S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg evaluating the evidence of the defence. In Mohamed Yatin Bin Abu Bakar v Public Prosecutor [1950] MLJ 57 Spenser-Wilkinson J, at p 59, opined: In an ordinary case, where no special burden of proof or explanation is by law cast upon the accused, his position is more favourable than it is in those cases where the law presumes something against him. The principle laid down in the recent English cases, particularly Mancini v Director of Public Prosecutions appears to me to be that, where no special onus is cast by law upon the accused, then, if his story has the effect of raising a reasonable doubt as to the truth of the prosecution case, he is entitled to an acquittal; and this is the 'ordinary rule' which is referred to in the passage above quoted from Rex v Garth. In this country, at the close of the case for the prosecution the Court will not call upon the accused for his defence unless the evidence of the prosecution witnesses is, in the first instance, believed. If, when called upon for his defence the accused gives evidence, then the question is, not which story is to be believed, but whether, even if the Court is not inclined to accept all that the accused has said, his evidence does not raise a reasonable doubt as to the truth of the prosecution evidence or as to the accused's guilt.”. [penekanan ditambah] S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Berkenaan anggapan pengedaran, beban pembuktian di pihak pembelaan adalah untuk mengemukakan keterangan yang mampu menyangkal anggapan tersebut pada tahap imbangan kebarangkalian, yang merupakan beban yang lebih berat berbanding beban menimbulkan keraguan yang munasabah. (rujuk kes Miller v. Minister of Pensions [1947] 2 AER 372, PP v. Yuvaraj [1969] 2 MLJ 89, Public Prosecutor v Abdul Rahman bin Akif [2007] 5 MLJ 1)

Sebagaimana dapatan Mahkamah ini sebelum ini, fakta bahawa semasa tangkapan dilakukan, OKT merupakan pemandu kereta Subaru tersebut adalah tidak dinafikan. Di samping itu juga fakta bahawa OKT telah keluar memandu kenderaan tersebut pada pagi 6.5.2020 seorang diri sehinggalah ditangkap juga tidak dinafikan. Fakta bahawa OKT telah ditangkap di tempat kejadian pada tarikh kejadian juga adalah tidak dinafikan. Toolbox yang mengandungi dadah ditemui dalam kereta Subaru tersebut juga adalah tidak dinafikan.

Mahkamah telah meneliti pembelaan yang diketengahkan oleh OKT dan juga keterangan saksi-saksi pendakwaan terutamanya keterangan isteri OKT (SP3), pegawai serbuan (SP6) dan SP7 (IO). Pemerhatian Mahkamah mendapati bahawa SP3 adalah isteri OKT yang mana berdasarkan keterangan SP3, kenderaan tersebut turut digunakan oleh S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg pekerja OKT dan orang lain. Namun begitu, SP3 mengesahkan bahawa pada pagi 6/5/2020, OKT telah keluar pergi bekerja dengan memandu kereta Subaru tersebut seorang diri. Keterangan SP3 juga turut menyatakan bahawa semasa meletakkan wang tunai berjumlah RM70,000.00 ke dalam kereta Subaru tersebut, SP3 ada melihat toolbox di bhg blkg pemandu kereta. SP3 turut menyatakan bahawa beliau meletakkan duit tersebut dalam kereta sebelum OKT keluar pergi bekerja pagi itu dan pada sebelah petangnya, OKT akan datang mengambil SP3 untuk membeli lori sekali.

Fakta bahawa SP3 telah meletakkan wang tunai berjumlah RM70,000.00 pada pagi 6.5.2020 sebelum OKT keluar pergi bekerja bagi tujuan membeli lori adalah sangat meragukan. Ini kerana SP3 sendiri menyatakan bahawa OKT akan balik dari kerja pada sebelah petang untuk mengambil SP3 untuk pergi membeli lori sekali. Pada pemerhatian Mahkamah ini, adalah tidak masuk akal untuk seseorang meletakkan wang tunai berjumlah RM70,000.00 ke dalam kenderaan pada sebelah pagi untuk membeli lori, sedangkan SP3 sendiri menyatakan bahawa lori akan dibeli pada sebelah petang yang mana OKT akan datang semula untuk mengambil SP3 untuk pergi bersama. Dengan jumlah wang tunai yang sangat banyak, perkara yang semunasabahnya dibuat oleh seseorang adalah menyimpan dahulu wang tersebut di rumah dan hanya pada sebelah petang barulah dibawa bersama untuk membeli lori. Tidak mungkin seseorang akan meninggalkan wang tunai S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg berjumlah RM70,000.00 dalam kenderaan dan kemudiannya pergi keluar bekerja dengan wang tunai tersebut dibiarkan sahaja dalam kenderaan. Pada pendapat Mahkamah ini, fakta tentang duit tersebut sama ada bertujuan untuk mencalar kredibiliti saksi-saksi polis yang membuat serbuan ataupun sekadar mengetengahkan dakwaan yang SP3 ada melihat toolbox tersebut di dalam kereta yang dipandu OKT. Pada pendapat Mahkamah ini juga, keterangan SP3 tersebut amat meragukan dan adalah tidak masuk akal.

Di samping itu, pembelaan yang mengetengahkan fakta kewujudan penama Anuard dan isterinya Roshida yang dikatakan telah meminjam kereta Subaru tersebut dua hari sebelum OKT ditangkap juga tidak disokong. Keterangan OKT ini juga bertentangan dengan keterangan SP3 sendiri yang menyatakan beliau tidak nampak sesiapa menggunakan kereta Subaru tersebut dua hari sebelum kejadian tangkapan. Tambahan pula, keterangan mengenai penama Anuard tidak pernah dicadangkan kepada mana-mana saksi Pendakwaan semasa peringkat kes pendakwaan. Penama Roshida pula hanya wujud setelah Mahkamah membuat pengecaman kenderaan pada 15.4.2025 iaitu apabila resit-resit eksibit D40 – D43 ditemui dalam kereta Subaru tersebut pada tarikh berkenaan. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Pendakwaan menghujahkan bahawa kehadiran penama-penama tersebut tidak pernah dinyatakan kepada mana-mana saksi pendakwaan dan dengan itu Pembelaan gagal memenuhi keperluan Alcontara Notice. Dalam hal ini, Mahkamah perlu menentukan sama ada keterangan pembelaan yang dikemukakan oleh OKT ini berkenaan penama Anuard memenuhi kehendak Alcontara Notice sebagaimana diputuskan dalam kes Alcontara Ambross Anthony v. Public Prosecutor [1996] 1 CLJ 705. Secara umumnya, keperluan yang perlu dipenuhi bagi suatu Alcontara Notice adalah maklumat yang diberikan adalah maklumat yang jelas dan spesifik, perlulah diperolehi daripada OKT dan hendaklah diberikan dalam tempoh seawal yang munasabah setelah kejadian. Setelah Mahkamah ini meneliti keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan, Mahkamah ini berpendapat bahawa OKT telah gagal memenuhi kehendak Alcontara Notice ini dan pembelaan dikemukakan adalah pada pendapat Mahkamah ini adalah satu penafian dan rekaan (afterthought) semata-mata.

Di samping itu juga, berkenaan penama Roshida, Mahkamah ini mendapati bahawa nama penama tersebut juga hanya wujud selepas daripada lawatan ke stor barang kes dan apabila resit-resit eksibit D40 – D43 ditemui dalam kereta Subaru tersebut. Tidak pernah wujud sebelum itu keterangan mengenai penama ini mahupun cadangan mengenainya dikemukakan kepada mana-mana saksi pendakwaan yang memberikan keterangan S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg sebelum daripada tarikh lawatan tersebut. Dalam hal ini, Mahkamah ini berpendapat tiada bukti bahawa penama tersebut merupakan isteri kepada Anuard, lebih-lebih lagi dalam keadaan di mana Mahkamah ini juga telah mendapati bahawa kewujudan penama Anuard adalah suatu keterangan afterthought OKT semata-mata.

Fakta-fakta lain yang diketengahkan oleh OKT iaitu OKT telah keluar pergi bekerja pada 6.5.2020, dan bahawa OKT hendak pergi membeli lori pada sebelah petangnya, membawa wang tunai yang banyak dalam kenderaan dari pagi hingga ke petang, pada pendapat Mahkamah ini adalah juga tidak munasabah. Ini kerana pada tarikh tersebut, Perintah Kawalan Pergerakan (PKP) sedang berkuatkuasa. Walaupun OKT memberikan alasan mengapa beliau masih keluar bekerja semasa PKP berkuatkuasa, namun begitu pada pendapat Mahkamah ini alasan OKT tersebut adalah tidak munasabah. OKT seolah-olah menyatakan bahawa OKT, pemilik kedai getah skrap, pemilik kedai menjual lori, semuanya berniaga ataupun berurusan seperti biasa sedangkan dalam tempoh tersebut, PKP sedang berkuatkuasa. Adalah tidak mungkin semua pihak yang berurusan dengan OKT merupakan rakyat yang tidak mematuhi arahan. Pada pendapat Mahkamah ini, fakta-fakta dalam pembelaan OKT ini adalah suatu penafian dan keterangan rekaan (afterthought) semata-mata. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Di samping itu, Mahkamah ini juga bersetuju dengan hujahan Pendakwaan bahawa versi OKT ini tidak disokong oleh sebarang keterangan sokongan seperti rakaman percakapan beramaran OKT sendiri. Dalam hal ini, berdasarkan dapatan Mahkamah ini berkenaan isu-isu yang dinyatakan di atas, maka kegagalan mengemukakan keterangan sokongan seperti rakaman percakapan OKT sendiri menunjukkan bahawa versi pembelaan sebenarnya adalah tidak benar. Sebagaimana di putuskan dalam kes Tan Kim Ho & Anor v. PP [2009] 3 CLJ 236: “In our adversarial system of justice, the duty of each party is to show that his case is the truth. This is done by him adducing his own witnesses to support his contention. When it is the plaintiff or prosecutor who is adducing the evidence, his witnesses are subject to cross examination by the defence or the accused person. When a prosecution witness makes a statement of fact which is disagreed to by the defence it becomes the defence's duty to, in whatever way, put to the plaintiff or prosecution witness that what the witness has said is not true. In addition, he could also use the plaintiff's or prosecution's witnesses to adduce evidence to support his defence and to indicate what his defence is. This he is required to do to enable the plaintiff or prosecution to bring out evidence to disprove what the defence intends to adduce. If the defence does not in any way indicate by cross examination of those facts, those statements made by the plaintiff's or prosecution's witnesses must be S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg accepted as true. Even if the plaintiff's or prosecution's witness does not say anything relating to the defence case, it is still the duty of the defence to bring out his case during plaintiff's or prosecution's case. In fact this duty to disclose his defence during the prosecution's case is more relevant in criminal cases than in civil. This is particularly so when the plaintiff or prosecution's witness is relevant to the fact in issue. In criminal cases, the prosecution does not know what the defence is going to be, except in alibi, until the defence adduces its evidence.”. [penekanan ditambah]

Secara keseluruhan, Mahkamah ini mendapati bahawa pembelaan yang dikemukakan oleh OKT yang bersifat penafian dan afterthought semata-mata telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap elemen pemilikan dan pengetahuan OKT terhadap dadah yang dirampas, dan bagi kes KA-45A-6-03/2021 juga telah gagal mematahkan anggapan pengedaran dadah di bawah seksyen 37(da)(i) ADB 1952 yang telah dibangkitkan atas imbangan kebarangkalian.

Sehubungan itu, Mahkamah dengan ini memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan pertuduhan-pertuduhan terhadap OKT pada tahap melampaui keraguan yang munasabah, dan Mahkamah dengan itu mensabitkan OKT bagi pertuduhan-pertuduhan di bawah subseksyen 12(2) S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg yang boleh dihukum di bawah subseksyen 39A(1) ADB 1952 bagi kes KA-45-31-11/2022 dan KA-45-7-11/2021, dan juga mensabitkan OKT bagi pertuduhan di bawah perenggan 39B(1)(a) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah subseksyen 39B(2) Akta yang sama sebagaimana di dalam pertuduhan bagi kes KA-45A-6-03/2021.

Akta Pemansuhan Hukuman Mati Mandatori 2023 [Akta 846] yang mula berkuat kuasa pada 4.7.2023 telah memberikan Mahkamah ini budi bicara yang sepenuhnya dalam menjatuhkan hukuman terhadap OKT, iaitu sama ada menjatuhkan hukuman mati, ataupun hukuman penjara seumur hidup dan sebatan tidak kurang daripada 12 sebatan, bagi kes

Di dalam kes Md Masud Rana v Public Prosecutor [2024] MLJU 154, Mahkamah Rayuan telah memutuskan seperti berikut: “[35] For offences under section 302 of the Penal Code, Act 846 has given the discretionary power to this Court to determine the punishment that should be given to the accused, which is either the death penalty or a prison sentence of not less than 30 S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg years which can be extended up to 40 years and whipping not less than 12 lashes. [36] In this situation, we are of the opinion that we can still consider the applicable legal principles in deciding whether the death penalty should be imposed or otherwise. The introduction of Act 846 does not in any way prevent us from referring to the basis of the existing sentencing principle.”. [penekanan ditambah]

Walaupun autoriti kes Md Masud Rana (supra) di atas merujuk kepada kesalahan di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan, namun begitu Akta 846 turut memperuntukkan budibicara yang sama kepada Mahkamah bagi kesalahan pengedaran dadah berbahaya di bawah seksyen 39B ADB 1952.

Hujahan mitigasi OKT secara ringkasnya memohon pertimbangan Mahkamah ini untuk mempertimbangkan berat dadah terutamanya bagi kes KA-45A-6-03/2021 yang mana berat dadah adalah 78.10 gram Heroin dan ia merupakan jumlah berat yang tidak begitu tinggi. Pembelaan turut menghujahkan bahawa OKT merupakan seorang pesalah kali pertama. OKT kini berumur 41 tahun dan mempunyai dua orang anak kecil. Pembelaan memohon supaya OKT diberikan hukuman penjara sahaja dan dikecualikan dari hukuman gantung bagi kes KA-45A-6-03/2021. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Pihak Pendakwaan pula menghujahkan bahawa kesalahan yg dilakukan OKT adalah kesalahan serius. Pihak Pendakwaan juga menghujahan bahawa kepentingan awam adalah pertimbangan utama bagi kes-kes seperti ini. Turut dihujahkan bahawa kesalahan telah dibuktikan melalui satu perbicaraan penuh dan saksi-saksi telah dipanggil, maka pihak Pendakwaan memohon supaya OKT dijatuhkan hukuman yang berat dan setimpal.

Mahkamah ini telah mempertimbangkan faktor bahawa OKT adalah seorang pesalah kali pertama dalam menentukan hukuman yang wajar dan bersesuaian terhadap OKT, sebagaimana yang telah diputuskan di dalam kes Tukiran Bin Taib v Public Prosecutor [1955] 1 MLJ 24 dan Abdul Karim v Regina [1954] 1 MLJ 86.

Dalam mempertimbangkan hukuman yang sesuai dan munasabah terhadap OKT bagi ketiga-tiga pertuduhan terhadapnya, Mahkamah ini telah mempertimbangkan dan memutuskan bahawa faktor kepentingan awam hendaklah diutamakan dan mengatasi kepentingan-kepentingan peribadi OKT. Ini kerana kesalahan terhadap OKT melibatkan kesalahan dadah yang merupakan kesalahan yang berat dan serius. Lebih-lebih lagi dalam keadaan OKT dipertuduhkan dengan satu pertuduhan pengedaran dadah berbahaya dan dua pertuduhan memiliki dadah berbahaya. S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg

Sebagaimana diputuskan di dalam kes Public Prosecutor v Loo Choon Fatt [1976] 2 MLJ 256: “One of the main considerations in the assessment of sentence is of course the question of public interest. On this point I need only quote apassage from the judgment of Hilbery J. inRex v Kenneth John Ball 35 CrAppR 164 as follows:– "In deciding the appropriate sentence a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not, therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within that maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the court has the right and the duty to decide whether to be lenient or severe.".” [penekanan ditambah]

Juga di dalam kes PP v. Mohd Fazelan Md Khuzeh [2015] 9 CLJ 221, Mahkamah Rayuan telah menegaskan bahawa bagi kesalahan melibatkan dadah berbahaya, kepentingan awam menjadi pertimbangan utama: “We were of the view that offences involving dangerous drugs ought not to be treated lightly so as not to trivialise the gravity of such offences. Public interest is a paramount consideration. The fact that the respondent is a first offender or that he had pleaded guilty ought to be weighed against the facts of the case, the circumstances in the commission of the offence, the type of drugs involved and the weight of the drugs.” [penekanan ditambah]

Sehubungan itu, setelah Mahkamah mempertimbangkan keseluruhan fakta kes ini dan kesemua faktor-faktor mitigasi dan pemberatan hukuman yang telah dihujahkan, maka Mahkamah dengan ini menjatuhkan hukuman-hukuman seperti yang berikut: S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg a) bagi kes KA-45-31-11/2022 dan KA-45-7-11/2021 – hukuman penjara dua tahun bermula daripada tarikh ditangkap dan tiga sebatan, bagi setiap pertuduhan; b) bagi kes KA-45A-6-03/2021 – hukuman penjara seumur hidup (30 tahun) bermula daripada tarikh ditangkap dan 12 sebatan. Kesemua hukuman pemenjaraan adalah diperintahkan berjalan secara serentak. Bertarikh 6 November 2025. Evawani (Evawani Farisyta binti Mohammad) Hakim Mahkamah Tinggi Jenayah (2) Alor Setar, Kedah S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg Timbalan Pendakwa Raya: Tohirah binti Mohd Fauzi Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Kedah Peguam bagi pihak OKT: Charan Singh a/l Kartar Singh Noorfarihah binti Arshad Tetuan Nurul, Charan & Shabnam S/N vpBJntfVIUSaSi0lkmLvRg