Mtrustee Berhad (as Trustee for Pavilion Real Estate Investment Trust) v Shishi Group Sdn Bhd (BA-28NCC-684-11/2024)

Ini merupakan kes petisyen penggulungan syarikat yang dikemukakan oleh Pempetisyen iaitu MTrustee Berhad sebagai Pemegang Amanah bagi Pavilion REIT terhadap Shishi Group Sdn Bhd yang merupakan Responden dalam tindakan ini. Asas kepada pemfailan petisyen tersebut adalah kegagalan Responden membayar hutang yang merupakan satu penghakiman Mahkamah Rayuan sebanyak RM706,457.14 kepada Pempetisyen setakat 05.11.2024.

Pada masa yang sama, Responden yang menentang pemfailan petisyen penggulungan ini telah memfailkan Permohonan Saman Dalam Kamar dikandungan 15 untuk satu perintah bahawa segala prosiding dalam tindakan ini digantung (stay) sementara menunggu pelupusan Rayuan yang dikemukakan oleh Respondan dalam (2) kes berasingan di Mahkamah Rayuan iaitu Rayuan Sivil No. B- 04(NCvC)(W)-584-12/2024 dan Rayuan Sivil B- 04(NCvC)(W)-585-12/2024.

Kedua-dua petisyen kandungan 1 dan permohonan penggantungan dikandungan 15 telah ditetapkan untuk pendengaran dihadapan Mahkamah ini pada 16.4.2026 dan diakhir pendengaran, Mahkamah ini telah memutuskan seperti berikut: i. Petisyen Penggulungan Syarikat dikandungan 1 terhadap Responden dibenarkan dengan kos. ii. Saman Dalam Kamar oleh Responden untuk penggantungan prosiding ini sementara menunggu pelupusan rayuan untuk dua (2) kes Responden di Mahkamah Rayuan ditolak dengan kos.

Pihak Responden yang tidak tidah berpuashati dengan kedua-dua keputusan di atas telah memfailkan Notis Rayuan terhadap kedua-dua keputusan berkenaan.

Memandangkan kedua-dua keputusan yang dirayu iaitu petisyen kandungan. 1 dan permohonan penggantungan kandungan 15 adalah berdasarkan fakta-fakta dan perkara yang sama, maka alasan penghakiman ini akan merujuk kepada kedua-dua rayuan tersebut. Untuk tujuan penyediaan alasan penghakiman ini juga, pihak-pihak yang terlibat akan dirujuk dalam kapasiti asal mereka sebagaimana di Mahkamah Tinggi iaitu sebagai pempetisyen dan responden.

Tindakan ini adalah berkenaan kemungkiran pembayaran sewa sebuah premis di Pavilion Kuala Lumpur. Pempetisyen merupakan tuanpunya premis tersebut manakala Responden adalah penyewa di premis berkenaan. Responden didakwa telah gagal membayar sewa premis berkenaan yang menyebabkan terdapat tunggakan dalam pembayaran sewa.

Akibatnya, Pempetisyen telah memulakan satu tindakan di Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur terhadap Responden untuk menuntut jumlah sewa yang didakwa telah tertunggak. Selepas perbicaraan penuh dijalankan, Mahkamah Sesyen telah membenarkan tuntutan Pempetisyen terhadap Responden berjumlah RM875,949.04.

Responden yang tidak berpuashati dengan keputusan tersebut telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Tinggi. Mahkamah Tinggi telah menolak rayuan Responden dan mengesahkan jumlah tuntutan tersebut. Responden yang masih tidak berpuashati telah memfailkan rayuan seterusnya ke Mahkamah Rayuan. Mahkamah Rayuan mengekalkan keputusan Mahkamah Sesyen terhadap isu liabiliti, tetapi telah mengurangkan jumlah penghakiman yang diberikan oleh Mahkamah Sesyen sebagaimana berikut: i. Jumlah penghakiman dikurangkan daripada RM875,949.04 menjadi RM593,479.64; ii. Faedah ke atas jumlah RM593,479.64 pada kadar 5% perannum dikira daripada 19.11.2021 sehingga penyelesaian. iii. Kos sebanyak RM15,000 diawadkan kepada pempetisyen untuk tindakan di Mahkamah Sesyen; iv. Kos sebanyak RM10,000 diawadkan kepada Pempetisyen untuk tuntutan balas pihak Responden yang telah ditolak oleh Mahkamah Sesyen.

Jumlah penghakiman keseluruhannya yang merangkumi kesemua perkara di atas yang perlu dibayar oleh Responden kepada Pempetisyen adalah berjumlah RM 706,457.14 setakat tarikh penghakiman. Pempetisyen telah menuntut jumlah tersebut daripada Responden, tetapi pihak Responden telah gagal untuk membuat pembayaran sebagaimana jumlah yang dituntut.

Memandangkan Responden gagal untuk membuat pembayaran, Pempetisyen telah bertindak menyerahkan notis tuntutan statutori di bawah seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat 2016 menuntut bayaran RM699,808.87 setakat 15.08.2024 dalam tempoh 21 hari. Notis itu diserahkan di alamat berdaftar Responden pada 27.08.2024 dan alamat perniagaan Responden pada 23.08.2024. Selepas lebih 21 hari dari tarikh penyerahan notis, Responden masih gagal membayar menyelesaikan jumlah tersebut, dan atas kegagalan tersebut, Pempetisyen telah memulakan tindakan petisyen penggulungan ke atas syarikat Responden.

Antara perkara-perkara yang dibangkitkan oleh Responden dalam menentang petisyen penggulungan ini adalah: i. Pertama, Responden berhujah bahawa kegagalannya membayar bukan disengajakan, tetapi disebabkan kesan MCO/COVID-19 terhadap perniagaan mereka. Responden mengatakan syarikat masih mampu bertahan dan patut diberi masa untuk memulihkan kedudukan kewangan. ii. Kedua, Responden menyatakan ia telah membuat pembayaran terhadap sebahagian daripada jumlah tertunggak iaitu sebanyak RM153,762.04. Fakta ini untuk menunjukkan niat baik dan kesediaan Responden untuk membayar hutang tersebut. iii. Ketiga, terdapat rayuan oleh Responden dalam tindakan berasingan terhadap Lotuss Stores (Malaysia) Sdn Bhd di mana Responden mempunyai tuntutan balas terhadap syarikat tersebut sebanyak RM261,436.80. Responden berhujah bahawa jika rayuan itu berjaya, kedudukan kewangannya akan bertambah baik dan ini akan membantu pihaknya membuat pembayaran kepada Pempetisyen.

Untuk kand. 15, Responden juga memohon supaya prosiding penggulungan digantung sementara menunggu keputusan rayuan Lotuss. Responden bergantung kepada kuasa Mahkamah di bawah seksyen 469(1)(c) Akta Syarikat 2016, iaitu kuasa untuk membuat “any interim or any other order that the Court thinks fit”. Ini berdasarkan peruntukan dibawah Seksyen 469 yang memberi Mahkamah pilihan untuk menolak petisyen, menangguhkan pendengaran secara bersyarat atau tidak bersyarat, atau membuat perintah interim/lain yang difikirkan sesuai. KANDUNGAN 1 – PETISYEN PENGGULUNGAN SYARIKAT Isu-Isu Utama Untuk Diputuskan

Isu yang perlu diputuskan adalah sama ada Responden telah berjaya membangkitkan isu-isu yang boleh diterima untuk menentang dan membantah petisyen penggulungan ini. Dalam affidavit dan penghujahannya, Responden membangkitkan isu-isu seperti yang dinyatakan diperenggan 11 di atas untuk membantah petisyen penggulungan ini. Analisa dan Dapatan Mahkamah 14. Petisyen ini telah dikemukakan dibawah seksyen 465(1)(e) Companies Act 2016 yang memperuntukkan: “The company is unable to pay debt.” Berdasarkan fakta-fakta yang diberikan, tindakan pempetisyen mengemukakan petisyen penggulungan ini ke atas Responden adalah atas kegagalan Responden membayar jumlah penghakiman yang telah diputuskan oleh Mahkamah Rayuan.

Definisi kegagalan membayar hutang telah dinyatakan melalui seksyen 466(1)(a) Akta Syarikat (Akta tersebut) yang antara menyebut: i. Jumlah yang terhutang adalah melebihi jumlah RM50,000; ii. Notis tuntutan meminta Syarikat Responden menjelaskan hutang berkenaan telah hantar ke alamat berdaftar Syarikat tersebut; iii. Syarikat tersebut gagal menjelaskan pembayaran dalam tempoh 21 hari selepas penyerahan notis tuntutan berkenaan.

Dari sudut pemakaian seksyen 466(1)(a), setelah notis tuntutan diserahkan dan tempoh 21 hari tamat tanpa bayaran, terdapat anggapan undang-undang bahawa syarikat tidak mampu membayar hutang. Anggapan ini boleh dicabar, tetapi beban adalah terletak pada Responden untuk mengemukakan bukti yang kukuh bahawa ia sebenarnya mampu membayar atau bahawa hutang itu dipertikaikan atas alasan substantif. Sama ada hutang yang menjadi asas kepada petisyen tersebut adalah hutang yang dipertikaikan.

Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa petisyen penggulungan Syarikat hendaklah berdasarkan kepada satu hutang yang tidak dipertikaikan. (rujuk kes Bertam Development Sdn Bhd v R&C Cergas teguh Sdn Bhd [2017] 1 LNS 2228].

Tidak ada mana-mana peruntukan yang mensyaratkan bahawa petisyen penggulungan syarikat hendaklah berasaskan kepada satu penghakiman Mahkamah. Bagaimanapun, prinsip undang-undang menetapkan bahawa hutang tersebut bukan merupakan hutang yang dipertikaikan secara bona fide.

Dalam tindakan ini, petisyen penggulungan adalah berdasarkan satu penghakiman yang telah diputuskan oleh Mahkamah Rayuan. Dalam penghakiman tersebut, Mahkamah Rayuan telah memerintahkan Responden membayar RM593,479.64 bersama faedah 5% setahun dari 19.11.2021 sehingga penyelesaian penuh, serta kos RM15,000 dan RM10,000.

Mahkamah berpandangan bahawa keputusan Mahkamah Rayuan ini sekaligus telah menghentikan sepenuhnya sebarang pertikaian mengenai isu hutang sewaan yang merupakan isu pokok dalam tindakan ini. Sementelah lagi, isu tersebut telah dibicarakan dan diputuskan diperingkat Mahkamah Sesyen dan Mahkamah Tinggi dan keputusannya adalah memihak kepada pempetisyen. Responden telah menggunakan setiap laluan yang ada untuk mempertikaikan jumlah hutang tersebut tetapi telah gagal. Keputusan Mahkamah Rayuan tersebut telah secara muktamad menutup sebarang pertikaian menggenai hutang tersebut.

Ini sekaligus menafikan sepenuhnya sebarang hujahan bahawa masih wujud pertikaian bona fide terhadap hutang tersebut. Berdasarkan alasan ini, Mahkamah berpandangan bahawa responden tidak lagi mempunyai sebarang asas untuk mempertikaikan jumlah penghakiman yang menjadi asas kepada petisyen penggulungan tersebut. Sama ada Responden telah gagal membayar hutang

Dalam tindakan ini, terdapat keterangan yang jelas dan tidak dinafikan bahawa jumlah hutang i.e. jumlah penghakiman Mahkamah Rayuan tersebut adalah melebihi RM50,000. Keterangan menunjukkan notis tuntutan statutori juga telah dihantar ke alamat berdaftar Responden dan pihak Responden telah gagal membuat pembayaran dalam tempoh 21 seperti yang ditetapkan dibawah Seksyen 466(1)(a) Akta tersebut. Oleh itu, berdasarkan Seksyen 466(1) (a), Responden telah dianggap gagal untuk membayar hutang dan ini bermakna, Syarikat tersebut boleh digulungkan melainkan responden berjaya mengemukakan bukti-bukti untuk mencabar atau mematahkan anggapan tersebut. Sama ada Responden berjaya membawa keterangan untuk mematahkan anggapan bahawa Syarikat tersebut adalah insolven.

Responden seterusnya menyatakan bahawa tindakan pempetisyen memfailkan petisyen penggulungan syarikat ke atas pihaknya adalah menyimpang daripada prinsip “adil dan saksama” (just and equitable) kerana alasan-alasan seperti yang dinyatakan di atas iaitu:- i. Responden telah berusaha membuat pembayaran dan setakat pemfailan tindakan ini, telah membayar sebahagian daripada jumlah terhutang iaitu sebanyak RM RM153,762.04; ii. Kedudukan kewangan Responden terjejas teruk akibat perintah MCO semasa Covid 19 melanda; iii. Responden mempunyai prospek untuk membuat pembayaran jika tuntutan balas Responden terhadap Syarikat Lotuss yang kini berada diperingkat rayuan di Mahkamah Rayuan dibenarkan.

Seperti yang telah dinyatakan di atas, kegagalan responden untuk membayar jumlah hutang tersebut dalam tempoh yang ditetapkan memberikan satu anggapan bahawa Syarikat responden tidak berkemampuan untuk menjelaskan hutang tersebut, i.e. Syarikat tersebut telah menjadi insolven. Pada peringkat ini, tugas responden adalah untuk mengemukakan keterangan yang mencukupi untuk menolak dan seterusnya mencabar anggapan ketidakmampuan tersebut.

Meneliti isu-isu yang dibangkitkan oleh Responden, Mahkamah mendapati bahawa tiada satupun isu yang dikemukakan yang berkeupayaan untuk mematahkan anggapan bahawa syarikat responden adalah insolven.

Berkenaan tindakan Responden yang telah menjelaskan sebahagian pembayaran sebanyak RM RM153,762.04, Mahkamah berpandangan bahawa tindakan tersebut gagal untuk mematahkan anggapan tersebut kerana masih terdapat hutang yang berbaki sebanyak RM699,808.87. Jumlah ini jauh melebihi tahap minima keberhutangan yang ditetapkan untuk pemfailan petisyen penggulungan dibawah seksyen 466, iaitu RM50,000.

Hujahan pembayaran sebahagian juga tidak mencukupi untuk mencabar petisyen. Bayaran RM153,762.04 mungkin menunjukkan niat baik, tetapi ia tidak menjelaskan mengapa baki jumlah penghakiman masih tidak dibayar selepas notis statutori diberikan. Pembayaran sebahagian daripada hutang tidak mengecualikan Responden daripada mematuhi penghakiman Mahkamah Rayuan sepenuhnya.

Seterusnya, Responden juga membangkitkan kedudukan kewangan Responden yang terjejas teruk akibat perintah MCO semasa Covid 19 melanda. Mahkamah berpandangan bahawa hujahan Responden tentang MCO/COVID-19 juga lemah kerana isu kesan MCO, ketidakmampuan membayar sewa, dan bayaran sebahagian telah pun dibangkitkan dan dipertimbangkan dalam prosiding terdahulu sehingga ke Mahkamah Rayuan. Memandangksan isu-isu ini sudah dipertimbangkan dan diputuskan, maka Responden tidak sepatutnya dibenarkan menggunakan isu yang sama sekali lagi dalam petisyen penggulungan sebagai alasan untuk mematahkan anggapan bahawa Syarikat tersebut adalah insolven.

Responden juga membangkitkan isu prospek untuk membuat pembayaran jika tuntutan balas Responden dalam satu tindakan berasingan di Mahkamah Rayuan dibenarkan. Mahkamah berpandangan isu yang dibangkitkan ini juga tidak cukup kuat untuk mencabar anggapan ketidakmampuan Responden membayar hutang. Pertamanya, rayuan tersebut tiada sebarang kaitan dengan tindakan dihadapan Mahkamah ini. Ianya melibatkan pihak- pihak lain dengan kausa tindakan yang berbeza. Keduanya, jumlah tuntutan balas dalam tindakan tersebut adalah RM261,436.80, jauh lebih rendah dan tidak mencukupi untuk melangsaikan hutang Pempetisyen yang jauh lebih tinggi. Ketiganya, hujahan bahawa kemenangan Responden dalam tuntutan balas akan memperbaiki kedudukan kewangannya adalah bersifat spekulatif dan tidak sekali-kali membuktikan bahawa Responden adalah solven pada masa ini dan mampu membayar hutang.

Uijan yang menentukan “commercial insolvency” juga bukanlah sama ada Syarikat berkemungkinan memperoleh wang pada masa depan, tetapi sama ada syarikat mempunyai asset atau wang yang boleh digunakan sekarang untuk membayar hutang apabila hutang itu telah matang. Dalam tindakan ini, keterangan yang ada jelas menunjukkan bahawa Responden gagal menunjukkan bahawa Syarikat tersebut mempunyai aset atau kekuatan kewangan yang boleh digunakan untuk membayar jumlah penghakiman pada masa ini.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah memutuskan bahawa Responden gagal untuk membangkitkan sebarang alasan yang kukuh untuk mematahkan anggapan bahawa responden adalah sebuah Syarikat yang insolven dan gagal membayar hutang mengikut peruntukan dibawah Seskyen 466(1)(a). Berbekalkan kuasa yang diberikan dibawah Seksyen 469, Mahkamah ini memutuskan bahawa petisyen penggulungan oleh Pempetisyen terhadap Responden dikandungan 1 dibenarkan dengan kos dan dengan itu, Syarikat Responden digulungkan.

Permohonan Responden dikandungan 15 untuk satu perintah Mahkamah supaya prosiding petisyen penggulungan Syarikat dikandungan 1 digantung sementara menunggu pelupusan rayuan Responden dalam dua rayuan berasingan yang melibatkan pihak Responden dan Lotuss Stores (Malaysia) Sdn Bhd.

Alasan yang dikemukakan oleh pihak Responden bagi menyokong permohonannya di kand. 15 adalah jika pihak Responden berjaya dalam rayuan tersebut, maka Responden akan berhak kepada pembayaran sejumlah RM261,436.80 yang merupakan jumlah yang dituntut oleh Responden daripada pihak Lotuss dalam tuntutan balas mereka.

Responden juga berhujah bahawa rayuan mereka adalah bermerit dan jika rayuan tersebut diputuskan dengan memihak kepada Responden, maka kemenangan tersebut akan memperkukuhkan kedudukan kewangan Responden yang akan membantu Responden untuk membayar hutang pempetisyen.

Setelah meneliti fakta dan keterangan yang dikemukakan, Mahkamah ini memutuskan atas imbangan kebarangkalian bahawa permohonan Responden untuk penggantungan proisiding dikandungan 15 ditolak dengan kos. Berikut adalah alasan-alasan terhadap keputusan tersebut:- Prinsip-prinsip yang terpakai dalam memutuskan sesuatu permohonan penggantungan prosiding adalah seperti berikut: i. Rayuan tidak secara automatik membawa kepada penggantungan sesuatu prosiding; ii. Untuk mendapatkan perintah penggantungan, beban adalah terletak kepada pemohon untuk membuktikan bahawa terdapat keadaan-keadaan yang khas atau istimewa yang menjustifikasikan penggantungan tersebut. (Rujuk kes Kosma Palm Oil Mill Sdn Bhd & Ors v Koperasi Sebausaha Makmur Bhd (2003) 1

Berdasarkan keterangan yang dikemukakan, Mahkamah ini memutuskan bahawa responden sebagai pemohon dalam permohonan tersebut gagal untuk mengemukakan sebarang keterangan untuk menyokong permohonannya supaya satu perintah penggantungan diberikan oleh Mahkamah. Alasan-alasan kepada keputusan tersebut adalah sebagaimana berikut:- Sama ada rayuan beroperasi sebagai penggantungan prosiding i. Dalam tindakan ini, Responden memohon penggantungan sementara menunggu pelupusan rayuan Responden dalam dua rayuan berasingan yang melibatkan pihak Responden dan Lotuss Stores (Malaysia) Sdn Bhd. ii. Seperti yang dinyatakan di atas, prinsip undang-undang tegas menyatakan bahawa kewujudan rayuan tidak secara automatik membenarkan satu perintah penggantungan diberikan. Pihak Responden antaranya, masih perlu melepasi ujian “nugatory test” yang menunjukkan bahawa rayuan akan menjadi akademik atau tidak berguna jika perintah penggantungan tidak dibenarkan.

Dalam tindakan ini, rayuan yang dirujuk oleh Responden dalam afidavit sokongannya adalah rayuan responden ke Mahkamah Rayuan dalam tuntutan balasnya terhadap Syarikat Lotuss Stores (Malaysia) Sdn Bhd dan rayuan-rayuan tersebut pada dasarnya tiada sebarang kaitan dengan tindakan penggulungan Syarikat yang ada dihadapan Mahkamah ini. Rayuan-rayuan tersebut adalah berkenaan isu yang berasingan dan melibatkan pihak-pihak yang berbeza.

Bagaimanapun, Responden menyatakan bahawa rayuan-rayuan tersebut adalah berkaitan kerana jika rayuan-rayuan tersebut dibenarkan, maka kedudukan kewangan Responden akan bertambah baik dan Responden akan berkemampuan untuk membayar hutang Pempetisyen.

Perkara tersebut mewujudkan satu keadaan yang Istimewa. Ini adalah kerana, jika kedua-dua rayuan tersebut berpihak kepadanya dan Responden berhak kepada wang penghakiman, maka kedudukan kewangan Responden akan lebih kukuh dan Responden akan berkemampuan membayar hutang. Bagaimanapun, jika prosiding ini tidak digantung, dan Syarikat Responden digulungkan, maka kedua-dua rayuan akan dianggap nugatory, i.e tidak berguna Ini adalah kerana ketiadaan perintah penggantungan tersebut menyebabkan Responden dinafikan haknya untuk membayar hutang menggunakan wang penghakiman tersebut memandangkan perintah penggulungan telah diberikan.

Mahkamah berpandangan bahawa fakta yang dinyatakan di atas tidak mendedahkan sebarang keadaan Istimewa seperti yang didakwa oleh Responden. Mahkamah merujuk kepada definisi keadaan Istimewa yang diberikan dalam kes MING ANN HOLDINGS SDN BHD v. DANAHARTA URUS SDN BHD 2002 [2002] 3 CLJ 300 yang memutuskan di held 2: “…The weight of authorities consider that special circumstances must be special, not ordinary, common or usual circumstances and that go to the execution of the judgment and not to the validity or correctness of the judgment (or merits of the appeal). The most important factor for consideration in granting a stay appears to be whether the appeal, if successful, is rendered nugatory. It does not matter whether the nugatory factor is considered under the head of "special circumstances", so long as it is considered.

Antara prinsip yang dinyatakan menerusi kes di atas adalah kepentingan untuk memelihara hasil atau keputusan rayuan sebagai langkah berjaga-jaga jika rayuan dibenarkan. Keadaan ini dianggap sebagai satu keadaan Istimewa dan mewajarkan satu perintah penggatungan diberikan.

Persoalannya adalah sama ada perkara-perkara yang dibangkitkan oleh Responden tersebut adalah merupakan satu keadaan istimewa seperti yang digariskan dalam otoriti di atas. Mahkamah berpandangan bahawa responden gagal untuk menunjukkan terdapat keadaan istimewa dalam permohonan penggantungan prosidingnya berdasarkan alasan-alasan berikut: i. Rayuan dari dua tindakan berasingan tersebut bukan merupakan keadaan Istimewa yang boleh membenarkan Mahkamah memberikan perintah penggantungan. Hasil atau keputusan rayuan-rayuan tersebut tidak secara langsung memberi apa-kesan kepada kes penggulungan Syarikat dihadapan Mahkamah ini. ii. Jikapun rayuan-rayuan responden dalam tindakan tersebut dibenarkan, hasil dari rayuan tersebut tidak akan memberi kesan kepada kedudukan responden dalam prosiding penggulungan ini kerana: a) Responden telah gagal membayar jumlah hutang dalam tempoh 21 hari setelah notis statutori diserahkan dan ini memberikan anggapan bahawa Responden tidak mampu membayar hutang. b) Jumlah penghakiman dari kedua-dua rayuan tersebut adalah jauh lebih rendah daripada jumlah terhutang dan ini dengan sendirinya gagal untuk menangkis anggapan ketidakmampuan Responden menjelaskan hutang tersebut. c) Hasil kemenangan dari rayuan-rayuan tersebut adalah sesuatu yang masih belum pasti dan bersifat spekulatif. Dalam prosiding penggulungan syarikat, perkara yang penting untuk dipertimbangkan adalah kemampuan kewangan syarikat Responden pada masa material dan bukan potensi yang mungkin akan dicapai oleh syarikat tersebut pada masa hadapan.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah memutuskan bahawa Responden gagal menunjukkan sebarang keadaan Istimewa yang mewajarkan satu perintah penggantungan prosiding penggulungan syarikat diberikan. Atas alasan-alasan di atas, Mahkamah memutuskan bahawa permohonan Responden untuk penggantungan prosiding dikandungan 15 ditolak dengan kos. Bertarikh : 18 Jun 2026 (sgd) WAN FADHILAH NOR BINTI WAN IDRIS HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI SHAH ALAM SELANGOR DARUL EHSAN Bagi pihak Perayu : Kenny Lee Jun How Leong Jia Qi Tetuan Lee J Bagi pihak Responden : Nur Saidatul Athirah Tetuan Andrian, Syuhada, Sia & Associates