Muhamad Aizat Bin Onn v Gee Hing Electrical Works Sdn Bhd (BJ-A72NCvC-41-07/2022)

Persetujuan awal antara kedua-dua pihak adalah kerja-kerja tersebut bagi seunit rumah adalah sebanyak RM 2,060.00 dan jumlah tersebut adalah bagi upah dan kos bahan-bahan kerja yang harus ditanggung oleh Plantif sendiri. Atas permintaan Plantif disebabkan masalah kewangan Plantif pada setiap masa material, Defendan telah bersetuju untuk membekalkan bahan-bahan kerja atas terma kredit yang mana harus ditolak daripada jumlah bayaran kerja-kerja tersebut. [16] Lantaran daripada itu terdapat beberapa lagi perjumpaan antara kedua-dua pihak dan jumlah bayaran bagi kerja-kerja tersebut telah dipinda kepada RM 1,935.00 (selepas menolak kerja Distribution Box) dan kemudiannya dipinda kepada RM 1,815.00 (selepas menolak kerja Arma Cable). [17] Defendan mendakwa Plantif memperlewatkan kerja-kerja tersebut. Defendan telah membantu untuk menghantar bahan-bahan kerja ke tapak pembinaan bagi mempercepatkan proses kerja-kerja tersebut. Defendan turut menawar untuk membayar pekerja-pekerja tambahan yang digaji oleh Plantif atas syarat Plantif membekalkan rekod-rekod pekerja tambahan kepada Defendan. Plantif telah menuntut sejumlah RM 2,380.00 sebagai kos tambahan bagi pekerja-pekerja tambahan, namun permintaan tersebut tidak diterima Defendan kerana Plantif gagal membekalkan rekod pekerja tambahan. [18] Sepanjang masa kerja-kerja tersebut, Defendan telah membuat bayaran sejumlah RM 21,400.00 kepada Plantif dari masa ke semasa atas permintaan Plantif. Namun setelah pengiran dilakukan, Defendan mendapati jumlah kos bahan-bahan kerja yang diambil oleh Plantif adalah sejumlah RM 27,343.70 dan jika ditambah dengan bayaran yang telah buat kepada Plantif, maka Defendan telahpun membayar sejumlah RM 48,743.70. Walhal jumlah keseluruhan bayaran kerja-kerja bagi projek tersebut adalah hanya RM 43,560.00 sahaja. Maka, Defendan sebenarnya telah membuat lebihan bayaran sebanyak RM 5183.00. Tuntutan balas Defendan terhadap Plantif adalah bagi jumlah RM 5183.00 tersebut. S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg PRINSIP UNDANG-UNDANG [19] Semua sedia maklum, prinsip undang-undang mantap menyatakan beban pembuktian pada tahap imbangan kebarangkalian bagi Plantif terhadap Defendan selaras Seksyen 101 Akta Keterangan 1950. Prinsip undang-undang mantap di atas telah ditegaskan dalam kes Mahkamah Rayuan; RANDHIR SINGH BHAJNIK SINGH V. SUNILDAVE SINGH PARMAR [2018] 1 LNS 1374 yang memutuskan seperti berikut: [8] We have read the appeal records and the able submissions of the parties. After giving much consideration to the submission of the learned counsel for the respondent, we take the view that the appeal must be allowed. Our reasons inter alia are as follows:

It is trite that legal burden is on the plaintiff and the evidential burden and/or opposing evidence to rebut the plaintiff’s claim on the balance of probability lies on the defendant. In Pan Malaysian Pools Sdn Bhd v. Kwan Tat Thai & Anor and other appeals [2018] 4 CLJ 323, the Court of Appeal observed: “[7] It is well-established as a general rule that ‘burden of proof’ in a civil case is on the plaintiff but the burden will shift when the plaintiff has adduced sufficient evidence of probative value which requires the defendant to rebut the plaintiff’s evidence “.[See Selvaduray v. Chinniah [1939] 1 LNS 107; [1939] 1 MLJ 253].” [20] Tambahan itu, menerusi kes Mahkamah Tinggi; MUHAMMAD HANIF ZAZALI V. MUHAMMAD HALIMI BAKAR & ANOR [2022] 1 LNS 268 yang telah merujuk kepada penghakiman kes Mahkamah Persekutuan; KERUNTUM SDN BHD V. THE DIRECTOR OF FOREST & ORS[2018] 4 CLJ 145 seperti berikut: [11] Begitu juga dalam kes Keruntum Sdn Bhd v. The Director of Forest & Ors[2018] 4 CLJ 145; [2017] 3 MLJ 281: "[78] It is settled law that the burden of proof rests throughout the trial on the party on whom the burden lies. Where a party on whom the burden of proof lies, has discharged it, then the evidential burden shifts to the other party (see UN Pandey v. Flotel Marco Polo Pte Ltd [1980] 1 MLJ 4). When the burden shifts to the other party, it can be discharged by cross-examination of witnesses of the party on whom the burden of proof lies or by calling witnesses or by giving evidence himself or by a combination of S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg the different methods. See Tan Kim Khuan v. Tan Kee Kiat (M) Sdn Bhd[1998] 1 CLJ SUPP 147; [1998]1 MLJ 697. [79]The findings made by the learned trial judge are mainly findings of facts and he gave credible reasons for his findings. He had the benefit of hearing testimonies and observing the demeanour of the witnesses. Those findings of facts were affirmed by the Court of Appeal. It would need very clear and convincing reasoning to justify us to reverse what has already been decided. We have looked at those findings of facts by the learned trial judge and the detail reasons given by him and we are satisfied that, on the facts of the case, any reasonable tribunal would have made similar findings." [21] Berlandaskan kepada otoriti-otoriti di atas, beban pembuktian berada di atas bahu Plantif sepanjang masa bagi membuktikan kes Plantif terlebih dahulu sebelum beban berpindah kepada Defendan. Ini bermaksud Plantif mempunyai beban untuk membuktikan kesnya terhadap Defendan pada tahap imbangan kebarangkalian. Selanjutnya, Defendan tersebut mempunyai beban keterangan untuk menyangkal segala keterangan yang telah dikemukakan dan dibuktikan oleh Plantif. [22] Sepekara yang penting, undang-undang mantap menggariskan bahawa pihak-pihak dalam tuntutan sivil adalah terikat kepada pliding yang telah difailkan. Nescaya, mereka perlu membuktikan apa yang telah diplidkan melalui keterangan semasa perbicaraan. ISU – ISU UNTUK DIBICARAKAN [23] Mahkamah berpendapat isu-isu yang relevan untuk diputuskan oleh Mahkamah ini adalah seperti di bawah. Tambahan itu, Mahkamah ini berpendapat bahawa isu pertama dan isu kedua diputuskan secara bersama manakala isu ketiga dan isu keempat adalah diputuskan secara bersama. i. Samada jumlah RM 1,815.00 bagi seunit rumah di lot 2094 adalah tidak termasuk kos bahan tetapi hanya upah semata; ii. Samada wujud perjanjian/kontrak sejumlah RM 500.00 dengan bagi kerja-kerja elektrikal dan mekanikal untuk taman perumahan di Jalan Kasban Meru; S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg iii. Samada Plantif telah membeli bahan-bahan pembinaan dan/atau elektrikal daripada Defendan dan pembekal Defendan sejumlah RM27,343.70; iv. Samada Defendan telah membayar sejumlah RM21,400.00 kepada Plantif sebagai pembayaran penuh kerja elektrik dan mekanikal bagi 24 unit rumah di Lot 2094; v. Jika ya, samada Defendan telah terlebih bayar sejumlah RM5,183.70 kepada Plantif ANALISIS & DAPATAN MAHKAMAH Isu Pertama: Samada jumlah RM 1,815.00 bagi seunit rumah di lot 2094 adalah tidak termasuk kos bahan tetapi hanya upah semata; DAN Isu Kedua: Samada wujud perjanjian/kontrak sejumlah RM 500.00 dengan bagi kerja-kerja elektrikal dan mekanikal untuk taman perumahan di Jalan Kasban Meru. [24] Penelitian kepada pliding dan keterangan-keterangan saksi utama Plantif-SP3 dan saksi Defendan – SD1 dalam kes ini menunjukkan bahawa fakta terdapatnya suatu perjanjian lisan di antara Plantif dan Defendan berkenaan dengan kontrak kerja-kerja elektrikal dan mekanikal untuk projek perumahan di Lot 2094 tidak dapat dinafikan oleh kedua-dua pihak. Mahkamah turut mendapati Plantif telah menyempurnakan kerja-kerja elektrikal dan mekanikal untuk projek perumahan di Lot 2094 dan harga RM 1,815.00 bagi seunit rumah di lot 2094 adalah tidak dinafikan oleh kedua-dua pihak. Walaubagaimanapun, berkenaan perjanjian/ kontrak sejumlah RM

500.00 dengan bagi kerja-kerja elektrikal dan mekanikal untuk taman perumahan di Jalan Kasban Meru ianya adalah dinafikan oleh Defendan. [25] Dalam memutuskan kedua-dua isu di atas, Mahkamah mendapati tiada sebarang eksibit yang menunjukkan bahawa terdapatnya perjanjian bertulis bagi membolehkan Mahkamah meneliti terma-terma yang telah dipersetujui oleh kedua-dua pihak berkenaan bayaran upah dan kos bahan bagi kerja-kerja yang telah disempurnakan Plantif tersebut di lot 2094. Adapun masing-masing hanya menyatakan versi masing-masing berkaitan terma-terma persetujuan antara mereka. Manakala kontrak sejumlah RM 500.00 untuk kerja-kerja elektrikal dan mekanikal S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg untuk taman perumahan di Jalan Kasban Meru, Mahkamah mendapati tiada sebarang eksibit yang menunjukkan bahawa terdapatnya perjanjian bertulis mahupun lisan berkenaan kontrak perjanjian tersebut. [26] Suka diingatkan bahawa beban pembuktian berada di atas bahu Plantif sepanjang masa bagi membuktikan kes beliau terlebih dahulu sebelum beban berpindah kepada Defendan. Sekiranya dan sehinggalah Plantif berjaya berbuat demikian, tidak ada keperluan bagi mahkamah untuk menilai kes defendan. Mahkamah ini berpendapat penentuan terma-terma yang telah dipersetujui oleh kedua-dua pihak berkenaan bayaran upah dan kos bahan dan dan kewujudan kontrak kerja untuk taman perumahan di Jalan Kasban, Meru adalah tertakluk kepada keterangan yang dikemukakan di semasa perbicaraan. [27] Mahkamah mendapati Plantif iaitu SP3 yang mengemukakan perbualan mesej-mesej whatsapp antara Plantif dan SD1 selaku wakil Defendan bagi meyokong keterangan beliau bahawa tiada persetujuan antara pihak-pihak bahawa harga RM

1815.00 untuk 1 unit rumah adalah termasuk kos bahan dan upah dan kewujudan kontrak kerja untuk taman perumahan di Jalan Kasban, Meru. Mahkamah ini telah menandakan salinan mesej-mesej whats app ini sebagai ID1 manakala gambar-gambar lampiran dalam perbualan mereka ditanda sebagai ID2 dan transkripsi audio mesej whats app sebagai ID3. [28] Semasa perbicaraan dokumen-dokumen ini dibantah oleh Defendan untuk ditanda sebagi eksibit P. Defendan berhujah dokumen yang ditandakan sebagai ID adalah tidak perlu diambil kira sebagai keterangan. Plaintif menghujahkan bahawa dokumen-dokumen tersebut adalah perbualan yang sah antara Plantif dan Defendan memandangkan SD1 sendiri telah mengakui bahawa nombor telefon tersebut adalah milik beliau dan telah berurusan dengan Plantif melalui aplikasi Whatsapp. Mahkamah berpendapat Peguam Plantif terlepas pandang bahawa dokumen-dokumen tersebut yang didefinasikan di bawah Seksyen 3 Akta Keterangan 1950 perlu dibaca bersama definasi komputer di bawah Seksyen yang sama rujukan silang Seksyen 90A Akta yang sama. [29] Undang-undang keterangan mantap memperuntukkan Plantif untuk memenuhi syarat-syarat di bawah seksyen 90A Akta Keterangan 1950 sebelum Mahkamah S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg dapat menerima masuk dokumen-dokumen tersebut sebagai keterangan. Keperluan dan kepentingan ini telah dijelaskan dalam KES MESNAYO LONGDI V. PP [2016] 2 MLJ seperti berikut:

The final ground of appeal canvassed before us was that the photographs P4(1) to P4(41) and P6(1) to (36) taken by use of digital cameras ought not to have been admitted by the court as no Certificate required under section 90A EA had been tendered to the court. The photographs, which were tendered through SP1 and SP2, had been downloaded from the memory card of the respective cameras onto two CDs and the CDs too were produced in court and marked as Exhibits P5 and P7.

30.Firstly, we need only say that in law a Certificate under section 90A(2) was not the only method to prove that a document was produced by a computer 'in the course of its ordinary use' under section 90A(1) EA.The fact that a document was produced by a computer in the course of its ordinary use may be proved by the tendering in evidence of a certificate under section 90A(2) or by oral evidence. Such oral evidence must consist not only a statement that the document was produced by a computer in the course of its ordinary use but of also the matters presumed under section 90A(4) (good working order).(SeeFederal Court in Ahmad Najib Aris v. PP [2009] 2 CLJ 800which approved the analysis of section 90A by Augustine Paul JCA (as he then was) inHanafi Mat Hassan v. PP [2006] 3 CLJ 269.) [30] Berdasarkan nas undang-undang di atas, Mahkamah ini telah menolak permohonan Plantif untuk menandakan dokumen-dokumen ID1 dan ID2 tersebut sebagai eksibit P. Mahkamah mendapati Plantif gagal mengemukakan Sijil Perakuan di bawah Seksyen 90A Akta Keterangan 1950 yang membolehkan anggapan di bawah Seksyen 90A (4) terpakai. Pada setiap masa material, semasa perbicaraan tiada keterangan lisan mahupun penyata saksi SP3 yang mendedahkan peralatan elektronik yang digunakan untuk mencetak mahupun merakam dokumen-dokumen tersebut dan samada peralatan tersebut berfungsi dengan baik serta samada dokumen-dokumen tersebut dikeluarkan dalam perjalanan penggunaan biasa peralatan tersebut. [31] Mahkamah berpendapat dokumen-dokumen tersebut tidak diketahui dicetak daripada peralatan elektronik apa, transkripsi audio dilakukan oleh siapa (audio gagal S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg dimainkan di hadapan Mahkamah), siapa yang mencetak dan memuat turun kandungan-kandungan tersebut. Sesungguhnya, kelompongan ini bukanlah suatu hal remeh yang boleh diabaikan oleh Mahkamah ini. [32] Mahkamah berpendapat bahawa dokumen-dokumen tersebut bukan merupakan keterangan yang boleh dirujuk dan diambil kira Mahkamah. Plantif telah gagal untuk membuktikan kesahihan serta siapakah pembuat dokumen-dokumen tersebut dan oleh itu, dokumen-dokumen tersebut adalah kekal ditanda sebagai ID sahaja. Mahkamah merujuk kepada kes PP V. LEE KIM SENG [2013] 1 CLJ 393 yang memutuskan: [72]The prosecution did not tender any certificate under s. 90A of EA to prove that the document P81 was produced by a computer in the course of its ordinary use bearing in mind that it tendered the s. 90A certificates when it tendered the photographs taken with the digital camera. [73]PW11 did not testify that the document was produced by a computer in the course of its ordinary use. PW11 also did not testify that the computer referred to was in good working order and was operating properly in all respects throughout the material part of the period during which the document P81 was produced. PW11 did not say that the mobile phones or SIM cards or the XRY equipment and its software were in good working order and were operating properly in all respects throughout the material part during which P81 was produced. The evidence showed that she was not able to access or retrieve any data from the Sony Ericsson phone and that the software used in the XRY equipment was not able to access or retrieve any data from the LG phone. [74]For these reasons the prosecution had not satisfied the requirements of s. 90A. Therefore P81 was inadmissible notwithstanding that there was no objection for it to be marked as an exhibit when it was tendered as such during the trial: seeAhmad Najib Aris v. PP [2009] 2 CLJ 800. [33] Selanjutnya mahkamah meneliti Laporan Polis Meru 003069/19 (Ikatan B m/s 3-4) yang dibuat oleh Plantif pada 31.5.2019 dan penyata saksi SP3 – P5 yang dikemukakan oleh SP3 semasa perbicaraan bagi menyokong keterangan beliau bahawa Defendan telah melanggar kontrak perjanjian bagi menuntut baki upah berjumlah RM 23, 060.00. Akan tetapi dokumen ini gagal dicamkan oleh SP3 semasa S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg memberikan keterangan semasa pemeriksaan utama bagi ditandakan sebagai eksibit P. Maka keterangan di soalan & jawapan No.12 P5 adalah suatu fakta yang gagal dibuktikan oleh Plantif. [34] Oleh yang demikian, Mahkamah berpendapat keterangan SP3 hanya bersandarkan kepada bukti dokumen – P4 iaitu gambar sebut harga Lot 2094. Namun Mahkamah merujuk kepada Penyataan Tuntutan perenggan 6 sehingga 9; antara lain telah menyatakan hanya terdapat satu perjumpaan sahaja diantara Plantif dan Defendan pada bulan November 2018 dan hasil perjumpaan tersebut, pihak-pihak telah bersetuju untuk harga kerja-kerja tersebut ditetapkan pada RM 2060.00 dan selanjutnya Plaintif telah mula bekerja di Lot 2094. Adalah hanya semasa kerja-kerja tersebut dilakukan, Plantif telah dimaklumkan oleh Defendan untuk tidak perlu membuat kerja "distribution box" dan harga kerja telah diturunkan kepada RM 1,935.00 dan selepas itu pada bulan Mac 2019, lagi diturunkan kepada RM 1815.00 kerana tidak perlu membuat kerja "arma cable" seperti dinyatakan pada perenggan 19 sehingga 21 Penyataan Tuntutan. [35] Berdasarkan pliding di atas, gambar sebut harga – P4 dan keterangan SP3 semasa pemeriksaan balas adalah jelas bercanggah di antara satu sama lain yang menunjukkan dua versi cerita yang berlainan. Diperturunkan keterangan SP3 semasa pemeriksaan balas seperti berikut: S: Setuju pada awalnya hanya yang telah dipersetujui bagi sebuah rumah bagi kerja-kerja yang kamu dilantik adalah RM 2,060.002 J: Setuju. S: Dan setuju dengan saya selepas beberapa perbincangan, harga bagi 1 unit rumah telah diturunkan kepada RM 1,815.00 setuju? J: Setuju S: Selepas itu kamu telah mula kerja di Lot 2094 setuju? J: Setuju [36] Percanggahan ini jelas menimbulkan keraguan bilakah sebenarnya pertukaran harga berlaku memandangkan persetujuan dalam kes ini merupakan satu persetujuan lisan. Oleh yang demikian, Mahkamah hanya mampu bersandar kepada keterangan S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg ikut keadaan (circumstantial evidence). Percanggahan ini gagal dijelaskan oleh Plantif untuk membuktikan versi cerita Plaintif adalah benar namun ia gagal dilakukan oleh mana-mana saksi Plantif. [37] Lebih memburukkan versi cerita Plantif, gambar sebut harga - P4 yang dikemukakan bukan merupakan dokumen terkini yang boleh menterjemahkan hasil perjumpaan Plantif dan Pengarah Defendan. Gambar sebut harga tersebut telah menunjukkan bahawa harga kerja-kerja tersebut sebelum Plantif mula bekerja di Lot 2094 adalah RM 1935.00 dan sudah tentunya dokumen ini adalah tidak konsisten dengan pliding Plantif. Malah menurut keterangan SP3 adalah sebelum Plantif mula bekerja di Lot 2094, harga terakhir yang telah dipersetujui adalah sebanyak RM

1815.00 dan keterangan ini telah menyokong versi cerita Defendan yang mana boleh dilihat daripada sebut harga yang telah dikemukakan melalui SD1 iaitu eksibit D9. Malahan itu Mahkamah berpendapat, dokumen P4 tersebut sekali lagi gagal memenuhi syarat-syarat di bawah seksyen 90A Akta Keterangan 1950 sebelum Mahkamah dapat menerima masuk dokumen-dokumen tersebut sebagai keterangan (rujuk perenggan 28 – perenggan 32). [38] Mahkamah tidak terlepas pandang untuk meneliti keterangan SP1. Mahkamah mendapati SP1 telah memberi keterangan yang afirmatif bahawa semasa perjumpaan di antara Plantif dan Pengarah Defendan diadakan, SP1 telah hadir dan berada bersama dengan mereka. Mahkamah berpendapat bahawa tujuan Plantif mengemukakan SP1 sebagai saksi adalah untuk membekal keterangan utama yang menunjukkan harga kerja-kerja tersebut bagi seunit rumah adalah tidak termasuk kos bahan-bahan dan adalah hanya untuk kos upah semata-mata. [39] Walaubagaimanapun, percaturan tersebut dilihat sonsang apabila keterangan SP3 sendiri menyatakan bahawa sepanjang perjumpaan beliau dengan SD3 hanya dihadiri oleh mereka berdua sahaja. Malah dalam Penyataan Tuntutan tidak dinyatakan dalam mana-mana perenggan kehadiran pihak ketiga dalam mana-mana perjumpaan pihak Plantif dan pihak Defendan. [40] Mahkamah turut mendapati bahawa Plantif gagal mengemukakan apa-apa keterangan dokumen bagi membuktikan kewujudan kontrak sejumlah RM 500.00 untuk kerja-kerja elektrikal dan mekanikal untuk taman perumahan di Jalan Kasban Meru. Berikut adalah keterangan SP3 semasa pemeriksaan balas: S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg S: Juga kamu setuju pada setiap masa yang material, kamu juga telah sebut kamu telah laku kerja di Jalan Kasban Meru, boleh tunjuk bukti sekarang? J: Ada di Whatsapp saya. S: Ada gambar? J: Tiada. S: Ada invois yang diisukan untuk tuntutan kamu di Jalan Kasban Meru? J: Tiada. S: Jadi saya cadangkan tuntutan kamu di Jalan Kasban adalah tidak benar dan tidak bersasas. J: Tidak. [41] Mahkamah berpendapat, tuntutan ini tidak hanya boleh dibuktikan melalui keterangan SP3 sahaja di Mahkamah. Hal ini kerana, Mahkamah ambil maklum Plantif adalah individu yang berpengalaman dalam kerja-kerja elektrikal dan mekanikal, maka adalah tidak munasabah sebarang kerja-kerja yang dilakukan tidak didokumentasikan permintaan pelanggan dan hasil perlaksanaan kerja bagi ditunjukkan kepada pelanggan. Mahkamah juga berpendapat keterangan SP2 adalah tidak relevan bagi menyokong versi kes Plantif bahawa harga RM 1815 adalah jumlah yang rendah bagi upah pada sekitar tahun 2018 dan tidak munasabah sekiranya termasuk kos bahan. SP2 gagal dibuktikan sebagai saksi pakar bagi membantu Mahkamah membuat dapatan sedemikian. [42] Oleh yang demikian, di atas imbangan kebarangkalian Mahkamah memutuskan bahawa isu pertama dan isu kedua adalah negatif, yang mana Plantif telah gagal melepaskan beban pembuktian kes Plantif maka tidak ada keperluan bagi Mahkamah untuk menilai kes defendan selanjutnya. Isu Ketiga: Samada Defendan telah membayar sejumlah RM21,400.00 kepada Plantif sebagai pembayaran penuh kerja elektrik dan mekanikal bagi 24 unit rumah di Lot 2094; DAN Isu Keempat: Samada Plantif telah membeli bahan-bahan pembinaan dan/atau elektrikal daripada Defendan dan pembekal Defendan sejumlah RM27,343.70 S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg [43] Berdasarkan dapatan Mahkamah ini berkenaan isu pertama dan kedua, maka adalah diputuskan kiraan bagi projek kerja-kerja elektrikal dan mekanikal bagi 24 unit rumah di Lot 2094 adalah seperti berikut: 1 unit rumah = Jumlah 24 unit rumah = RM 43, 560.00 Jumlah diterima Plantif = RM 21,000.00 Baki = RM 22,560.00 Walaubagaimanapun, Plantif memplidkan bahawa hanya telah menerima bayaran RM 21,000.00 daripada Defendan. [44] Sungguhpun begitu, Defendan memplidkan telah membayar sejumlah RM 21,400.00 kepada Plantif. Di sini, Mahkamah mendapati terdapat lebihan bayaran RM 400.00 oleh Defendan yang diterima Plantif yang tidak diakui oleh Plantif. Mahkamah berpendapat Defendan perlu membuktikan RM 400.00 telah diterima oleh Plantif atas imbangan kebarangkalian berkenaan perbezaan ini. [45] Selanjutnya, berdasarkan keterangan SD1 dalam penyata saksi – D5 di perenggan 29 jelas menyatakan bayaran-bayaran yang telah dibuat kepada Plantif dalam jumlah-jumlah yang berbeza melalui pelbagai medium bayaran seperti bayaran tunai, bayaran atas talian (online) dan bayaran menggunakan cek. Kesemua bayaran tersebut telah dicatitkan dalam baucar bayaran - D21 yang ditujukan kepada Plantif di mana Plantif telah mengakui penerimaan jumlah-jumlah tersebut dengan menandatangani dokumen tersebut. Mahkamah berpendapat keterangan SD1 ternyata dibuktikan melalui dokumen D21, di mana jumlah wang yang telah dimasukkan dan/atau dibayar kepada Plantif adalah berjumlah RM 18,900.00 dan jumlah ini sekiranya ditambah dengan RM 2,500.00 iaitu bayaran atas talian merujuk kepada resit bayaran - D19 (yang mana tidak dinyatakan dalam baucar bayaran tersebut) maka jelas bahawa sejumlah RM 21,400.00 telah dibayar kepada Plantif oleh Defendan. [46] Oleh yang demikian, beban pembuktian keterangan berpindah kepada Plantif untuk menafikan lebihan RM 400.00 telah diterimanya. Mahkamah mendapati berdasarkan keterangan SP3, telah gagal mengemukakan apa-apa dokumen yang S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg membuktikan bahawa bayaran sejumlah RM 21,000.00 telah diterima beliau daripada Defendan melalui pelbagai medium pembayaran. Adapun keterangan SP3 semasa pemeriksaan balas membuktikan beliau telah menerima sejumlah RM 21,400.00. seperti berikut: S: Rujuk kepada MS 203, setuju ini transfer slip Public Bank dari Gee hing kepada kamu atas jumlah RM 2,500.00. J: Kena Check dulu. S: Tak pa, baca nombor akaun, ini nombor akaun kamu? J: Betul. S: Saya cadangan transfer slip ini bayaran kepada kamu bagi kerja di Lot 2094 J: Setuju. S: Sekarang ambil calculator kamu, type 18,900.00 tadi transkasi pada 13.04.2019 berjumlah RM 2,500.00 betul? J: Ya. S: Tambah 2 sekali jumlah berapa? J: RM 21,400.00 [47] Kesimpulannya, Mahkamah berpendapat keterangan Plantif adalah bersifat penafian kosong semata-mata. Plantif gagal melepaskan beban pembuktian keterangan berkenaan isu ketiga ini dan isu ketiga ini adalah dijawab positif oleh Mahkamah ini. Maka benar dibuktikan atas imbangan kebarangkalian Defendan telah membayar sejumlah RM 21,400.00 kepada Plantif. Berikut adalah kiraan yang diputuskan Mahkamah setakat isu ketiga: 1 unit rumah = Jumlah 24 unit rumah = RM 43, 560.00 Jumlah diterima Plantif = RM 21,400.00 Baki = RM 22,160.00 S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg [48] Dalam memutuskan isu keempat samada Plantif telah membeli bahan-bahan pembinaan dan/atau elektrikal daripada Defendan dan pembekal Defendan sejumlah RM27,343.70, maka perlu dinyatakan isu ini adalah dibangkitkan dalam pembelaan/ tuntutan balas Defendan. Plantif menafikan bahawa kos bahan tersebut adalah ditanggung olehnya meskipun bahan-bahan pembinaan dan/atau elektrikal tersebut disediakan oleh Defendan. [49] Mahkamah berpendapat adalah tanggungjawab Defendan dalam membuktikan bahawa Plantif telah membeli bahan-bahan pembinaan dan/atau elektrikal daripada Defendan dan pembekal Defendan sejumlah RM27,343.70. Mahkamah mendapati keterangan SD1 (penyata saksi soalan jawapan no. 19 & 20) adalah seperti berikut dalam pekara ini: Saya menegaskan bahawa adalah disebabkan permintaan Defendan serta atas niat saya untuk membantu pihak Plantif dalam perniagaannya, saya baru bersetuju untuk Aizat membeli bahan-bahan kerja dari kedai saya atas terma kredit terdahulu yang harus dibayar oleh Aizat terkemudian agar Aizat boleh membuat projek ini. … Ya, sepanjang masa projek tersebut dijalankan, Aizat telah berkali kali meminta saya untuk menghantar bahan-bahan kerja yang diperlukan untuk projek yang sama. Kadang kala saya yang akan menghantar bahan-bahan kerja ke tempat pembinaan projek, kadang kala anak saya dan/atau pekerja saya. Kesemua ini dilakukan untuk membantu Aizat menyiapkan projek tersebut dengan lebih cepat dan lebih awal. Saya turut telah mengizinkan Aizat untuk terus mengambil bahan-bahan kerja yang diperlukan daripada kedai pembekal bahan-bahan elektrik syarikat Defendan dan kesemua bahan-bahan elektrik yang telah dihantar kepada Aizat dan/atau diambil oleh Aizat atas terma kredit dan harus ditanggung oleh sendirinya terkemudian menurut kepada persetujuan diantara kedua-dua pihak. Bagi setiap kali pengambilan dan/atau penghantaran, pekerja saya dan/atau saya akan merekodkan bahan-bahan yang telah diambil dan tujuan rekod tersebut adalah untuk mengira pembayaran yang harus dilakukan oleh Aizat terkemudian [50] Berdasarkan keterangan di atas dan merujuk kepada eksibit Jadual Bahan Binaan – D12 (m/s 227-229 Ikatan Dokumen Bersama) mahkamah mendapati kos S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg bahan mentah yang disediakan secara kredit oleh Defendan kepada Plantif adalah sejumlah RM 22,055.40 sahaja. Manakala Nota Debit 0364 sejumlah RM 5288.30 (m/s 226 Ikatan Dokumen Bersama) gagal dibuktikan disebabkan tiada tanda tangan Plantif dan tiada dinyatakan dalam Jadual Bahan Binaan – D12 sungguhpun SD1 menjelaskan bahawa kadang-kala dokumen-dokumen tidak ditandatangani oleh Plantif adalah disebabkan wakil Defendan menghantar bahan-bahan kerja kepada Plaintif yang sedang sibuk bekerja maka Plantif telah gagal untuk menurunkan tandatangannya. [51] Selanjutnya, menurut Seksyen 103 Akta Keterangan 1950 adalah seperti berikut: The burden of proof as to any particular fact lies on that person who wishes the court to believe in its existence, unless it is provided by any law that the proof of that fact shall lie on any particular person. Maka disebabkan Plantif mempertikaikan tandatangan beliau pada eksibit dokumen-dokumen tersebut seperti Nota Debit – D11 dan Jadual Bahan Binaan – D12 maka beban bukti terletak di bahu Plantif untuk membuktikannya. Fakta tertentu ini iaitu tandatangan dalam dokumen-dokumen tersebut bukan tandatangan Plantif dan ianya adalah tandatangan palsu yang telah diturunkan oleh pihak lain perlu dibuktikan oleh Plantif. Mahkamah mendapati Plantif mempertikaikan tandatangan beliau tanpa sebarang pengemukaan keterangan pakar bagi membuktikan bahawa telah wujud tandatangan palsu di atas dokumen-dokumen tersebut. Malah sekiranya benar dakwaan Plantif tersebut, sepatutnya juga suatu laporan polis dibuat Plantif bagi menyatakan bahawa tandatangan beliau telah dipalsukan oleh mana-mana pihak yang tidak bertanggungjawab. Atas dasar ini dakwaan Plantif hanyalah pengataan kosong sahaja. [52] Selanjutnya pada hemat Mahkamah ini, berikut adalah kiraan bagi tuntutan balas oleh Defendan yang diputuskan: S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg 1 unit rumah = Jumlah 24 unit rumah = RM 43,560.00 Bahan yang telah diambil dari Defendan/Pembekal secara kredit oleh Plantif = RM 22,055.40 Jumlah bayaran yang telah di bayar Defendan = RM 21,400.00 Jumlah lebihan bayaran yang dibayar Defendan/ tuntutan balas = RM – 104.60 Oleh yang demikian, Defendan dalam tuntutan balasnya menuntut sejumlah RM 5,183.70 yang didakwa sebagai bayaran yang terlebih dibayar kepada Plantif adalah ditolak. Walaubagaimanapun, Mahkamah memerintahkan Plantif membayar bayaran terlebih RM 104.60 kepada Defendan. [53] Kesimpulan, berdasarkan perbezaan keterangan-keterangan yang dikemukakan oleh Plantif mahupun Defendan dalam sesuatu fakta dan isu secara keseluruhan dalam membuktikan tuntutan masing-masing, Mahkamah berpendapat Plantif hanya bergantung kepada keterangan SP3 semata-mata dalam membuktikan tuntutan di samping bukti dokumen yang dikemukakan gagal mematuhi prosedur yang telah diperuntukkan undang-undang yang nyata. Ketimbang keterangan saksi-saksi Defendan yang mempunyai pemberat dan disokong dengan bukti dokumen yang diterima Mahkamah. Dalam hal ini Mahkamah sentiasa membuat penilaian keterangan-keterangan yang dikemukakan tersebut atas imbangan keberangkalian berdasarkan panduan yang telah diperjelaskan dengan baik dalam kes TORALF MUELLER V ALCIM HOLDING SDN. BHD. [2015] MLJU 779 seperti berikut: [65] In view of the acute conflict in the evidence adduced by the parties in this case, I will resolve such a conflict based on one or more of the following reasons:

(a)whether there is contemporaneous documentary evidence to support or contradict the averments made by parties in their affidavits and the oral evidence (the Petitioner S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg and 3rd Respondent have been cross-examined by opposing counsel). Reliance is placed on Siti Norma Yaakob JCA’s (as she then was) judgment in the Court of Appeal case of Guan Teik Sdn Bhd v Hj Mohd Noor Hj Yakob & Ors [2000] 4 CLJ 324, at 330, as follows — In cases where conflicting evidence are presented before a court, it is the duty of the court not only to weigh such evidence on a balance of probabilities but it is also encumbent [sic] upon the court to look at all the surrounding factors and to weigh and evaluate contemporaneous documents that may tend to establish the truth or otherwise of a given fact. In this instance the learned trial judge discredited the evidence of the appellant, accepted the evidence of the respondents wholeheartedly and disregarded the contemporaneous documents totally. We say that he had erred as he had failed to direct his mind as to the probative effect of the contemporaneous documents. He should, after accepting the respondents’ evidence, weighed it against the contemporaneous documents and evaluate whether such documents support the respondents’ oral testimony. We say that this evaluation exercise is most crucial for it must be remembered that the respondents were testifying to events that happened eighteen years ago whilst the contemporaneous documents speak of matters then existing at the time such documents, were issued. (emphasis added). In Jet-Tech Materials Sdn Bhd, at p 300–301, the Federal Court relied on the lack of contemporaneous documentary evidence to support a finding that the appellants had failed to prove an alleged oral promise;

(b)documentary evidence, especially contemporaneous ones, is generally more reliable than oral evidence. In Saminathan v Pappa [1981] 1 MLJ 121, at 126–127, an appeal from Malaysia, the Privy Council affirmed the Federal Court’s decision in an opinion given by Lord Diplock as follows — The Federal Court rejected the learned judge’s reasoning on this part of the case. They also considered that despite the conflict of oral evidence the documentary evidence was strong enough to justify them in making their own finding of fact that the purchase price had been paid in full before the transfer and had been paid punctually except as regards a sum of $1,700, part of the second instalment, which was paid three months late. Their Lordships, however, do not find it necessary to canvass the S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg justification for that finding of fact by the Federal Court which the trial judge had refused to make. Miss Pappa’s failure to pay the purchase price in full and punctually, even if proved beyond reasonable doubt, could not in law amount to fraud or entitle the unpaid vendor to defeat the registered proprietor’s title under section 340(2)(a). (emphasis added);

(c)the conduct of the parties is relevant under s8(2) EA. In Tindok Besar Estate Sdn Bhd v Tinjar Co [1979] 2 MLJ 229, at 234, Chang Min Tat FJ delivered the following judgment in the Federal Court — For myself, I would with respect feel somewhat safer to refer to and rely on the acts and deeds of a witness which are contemporaneous with the event and to draw the reasonable inferences from them than to believe his subsequent recollection or version of it, particularly if he is a witness with a purpose of his own to serve and if it did not account for the statements in his documents and writings. (emphasis added);

(d)the surrounding circumstances of the case — Guan Teik Sdn Bhd, at p 330; and

(e)the probabilities or improbabilities of the matter in issue, should be considered. In Muniandy & Ors v Public Prosecutor [1966] 1 MLJ 257, at 258, Ong Hock Thye FJ (as he then was) stated in the Federal Court as follows — In our view, being unshaken in cross-examination is not per se an all-sufficient acid test of credibility. The inherent probability or improbability of a fact in issue must be the prime consideration. (emphasis added). The above judgment in Muniandy has been followed by the Federal Court in Dr Shanmuganathan v Periasamy s/o Sithambaram Pillai [1997] 3 MLJ 61, at 82. WALHASIL [54] Setelah meneliti keterangan saksi-saksi dan dokumentar kedua-dua pihak, serta hujahan-hujahan yang dikemukakan secara keseluruhannya, dan berdasarkan alasan-alasan di atas, Mahkamah atas imbangan kebarangkalian, berpuas hati dan S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg memutuskan Plantif gagal membuktikan tuntutannya terhadap Defendan maka tuntutan Plantif adalah ditolak. [55] Manakala bagi tuntutan balas Defendan, Mahkamah memutuskan Defendan gagal membuktikan tuntutan balas sejumlah RM 5,183.70 terhadap Plantif tetapi Defendan berjaya membuktikan tuntutan balas Defendan terhadap Plantif sejumlah RM 104.60 sahaja maka tuntutan balas RM 104.60 sahaja dibenarkan. [56] Faedah pada kadar 5% setahun ke atas Jumlah Penghakiman bermula dari tarikh pemfailan Writ Saman sehingga tarikh penyelesaian penuh. Mahkamah selanjutnya memerintahkan kos bagi tindakan ini ditanggung pihak masing-masing. Bertarikh pada 10.3.2025 Disediakan oleh: SITI HAJAR BINTI ALI Majistret Mahkamah Majistret Kuala Selangor Tetuan Mohaji Hazury & Ismail Peguamcara Plantif V. Samy Renu & Co. Peguamcara Defendan S/N kXBsArkLIUyzw9LpgoWfdg