Muhamad Hafizzuddin Bin Hassan v Pendakwa Raya (PA-42S-2-06/2020)

memutuskan bahawa pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan suatu prima facie kes terhadap OKT atas kedua-dua pertuduhan;

gagal mempertimbangkan bahawa OKT telah dituduh bersama dengan seorang yang lain bernama Mohd Rafie bin Shaik Mydin dalam kes PB-61R-03-06/2017. Pihak pendakwaan telah membuat satu permohonan bertulis untuk membicarakan kes PB-61R-03-06/2017 bersama-sama dengan kes OKT (PB-61R- 17-11/2017) dan permohonan tersebut telah dibenarkan.

gagal mempertimbangkan bahawa Rafei dan OKT telah dituduh bersama-sama di bawah Seksyen 16(a)(B) Akta SPRM 2009 dan sebelum kes pendakwaan ditutup, pihak pendakwaan telah meminda Pertuduhan terhadap Rafei dari Seksyen 16(a)(B) Akta SPRM 2009 kepada pertuduhan di bawah Seksyen 417 Kanun Keseksaan. Rafie Bin Shaik Mydin telah mengaku salah dan dihukum.

gagal mempertimbangkan Fakta Kes yang dikemukakan setelah Rafie mengaku salah yang menunjukkan bahawa Rafie telah cuba menipu dan bukan secara rasuah meminta wang rasuah daripada Pengadu Abdul Ghani bin Ismail (No. K/P: 700617-02- 5679).

gagal mempertimbangkan bahawa kes terhadap OKT, adalah atas fakta yang sama iaitu cuba menipu di bawah Seksyen 417/511 seperti kes Rafei.

gagal mempertimbangkan dan gagal mengambil kira Fakta Kes yang dikemukakan oleh Pendakwaan terhadap Rafei, dan ini telah memudaratkan OKT.

gagal mempertimbangkan isu yang agak penting di mana OKT langsung tidak meminta sebarang rasuah dari Ridduan Bin Ahmad (No. K/P:741011-02-5413).

gagal mempertimbangkan bahawa pihak pendakwaan gagal memanggil Rihduan bin Ahmad (No. K/P:741011-02-5413) sebagai seorang saksi dan “adverse inference” harus terpakai keatas kes Pendakwaan.

gagal mempertimbangkan keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh Pendakwaan hanya menunjukkan OKT telah melakukan kes cuba menipu ke atas pengadu Abdul Ghani bin Ismail (No. K/P: 700617-02-5679) dan bukan satu kes secara rasuah meminta wang dari beliau.

gagal mempertimbangkan keterangan OKT yang diberi secara bersumpah dan dengan itu telah gagal megambil kira pembelaan

gagal menguji keterangan Pendakwaan dengan Pembelaan dan menentukan sama ada OKT dalam Pembelaannya telah mewujudkan satu keraguan munasabah ke atas kes Pendakwaan.

Keputusan sabitan ke atas OKT pada keseluruhannya tidak boleh disokong dari segi undang-undang. Undang-undang [34] Mahkamah ini sentiasa diingatkan bahawa fungsi Mahkamah ini dalam bidang kuasa rayuan adalah diperuntukkan dalam seksyen 316 Kanun Tatacara jenayah sepertimana dinyatakan oleh Zawawi Salleh (HMR pada ketika itu) dalam kes Mohd Yusri Mangsor & Anor v. PP [2014] 7 CLJ 897; [2014] 4 MLJ 875 di mukasurat 882 (MLJ); 903 (CLJ): “[4].... We have also scrutinized the records available before us. We are mindful that this is a factual based appeal. It is trite that an appellate court will be slow to interfere with the findings of facts and judicial appreciation of the facts by the trial court to which the law entrusts the primary task of evaluation of the evidence. However, there are exceptions. Where: a) the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law; b) there was insufficient judicial appreciation by the trial judge of the evidence of circumstances placed before him; c) the trial judge has completely overlooked the inherent probabilities of the case; d) that the course of events affirmed by the trial judge could not have occurred; e) the trial judge had made an unwarranted deduction based on faulty judicial reasoning from admitted or established facts; or f) the trial judge had so fundamentally misdirected himself that one may safely say that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned (see Perembun (M) Sdn Bhd v. Conlay Construction Sdn Bhd [2013] 9 CLJ 828; [2012] 4 MLJ 149, (CA); Sivalingam a/l Periasamy v. Periasamy & Anor [1996] 4 CLJ 545; [1995] 3 MLJ 395; [1996] 4 CLJ 545 (CA)).” [35] Mahkamah ini juga berpandukan kepada prinsip yang dinyatakan dalam banyak kes bahawa Mahkamah yang mendengar rayuan tidak akan campurtangan dengan dapatan Hakim Bicara kecuali jika terdapat salah arah oleh Hakim bicara. Dalam keputusan yang disampaikan oleh Gopal Sri Ram dan Mahadev Shankar (HMR pada ketika itu) dalam kes Sivalingam a/l Periasamy v. Periasamy & Anor [1996] 4 CLJ 545; [1995] 3 MLJ 395: “It is trite law that an appellate court will not readily interfere with the findings of fact arrived at by the trial court to which the law entrusts the primary task of evaluation of evidence. However, the appellate court has a duty to intervene where a trial court has misdirected itself, that one may say that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion” [36] Sepertimana yang dinyatakan di dalam Petisyen Rayuan, pihak perayu telah mengemukakan 12 alasan/isu untuk rayuan. Tetapi Mahkamah ini akan membincangkan kesemua isu tersebut secara bersama dalam dua isu yang utama, iaitu: a. Isu pertama: sama ada Hakim bicara khilaf dalam dapatannya bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap OKT terhadap kedua-dua pertuduhan tersebut. b. Isu kedua: sama ada Hakim bicara telah khilaf dari segi fakta dan undang-undang apabila mendapati pihak Pendakwa telah membuktikan kedua-dua pertuduhan tersebut melampaui keraguan munasabah. Dapatan Mahkamah ini [37] Adalah merupakan prinsip undang-undang yang mantap sepertimana yang telah dinyatakan dalam beberapa kes duluan bahawa apabila sesuatu kes dibawa ke hadapan mahkamah yang mendengar rayuan, maka ianya merupakan kesinambungan perbicaraan dan terbuka kepada mahkamah yang mendengar rayuan untuk memerintahkan atau menentukan sama ada dapatan mahkamah perbicaraan adalah betul. (rujuk kes Public Prosecutor v. Maarif [1969] 2 MLJ 65; Ahmad Najib bin Aris v. Public Prosecutor [2009] 2 CLJ 800; [2009] 2 MLJ 613; Mohamad bin Deraman v. Public Prosecutor [2011] 3 CLJ 601; [2011] 3 MLJ 289). [38] Setelah membaca Rekod Rayuan dan Hujahan bertulis serta setelah mendengar hujahan lisan oleh kedua-dua belah pihak, maka adalah menjadi kewajipan Mahkamah ini untuk meneliti keterangan-keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan untuk memastikan sama ada kes prima facie telah berjaya dibuktikan. Adakah pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie [39] Seksyen 173(h) Kanun Tatacara Jenayah telah menetapkan tugas pihak pendakwaan di akhir kes pendakwaan, iaitu pihak pendakwaan hendaklah membuktikan kes prima facie untuk membolehkan OKT dipanggil membela diri. Maksud prima facie telah dijelaskan dalam kes kerap kali dirujuk iaitu Balachandran v. Public Prosecutor [2005] 1 CLJ 85; [2005] 1 AMR 321, di mukasurat 338-339: “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can only be overthrown by evidence in rebuttal... Since the court, in ruling that a prima facie case has been made out, must be satisfied that the evidence adduced can be overthrown only by evidence in rebuttal it follows that if it is not rebutted it must prevail. Thus if the accused elects to remain silent he must be convicted. The test at the close of the case for the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the prosecution. If there is any such doubt there can be no prima facie case.” Elemen-elemen Pertuduhan [40] Pertuduhan pertama yang dihadapi oleh OKT adalah kesalahan di bawah s. 16(a)(B) Akta 694 yang memperuntukkan seperti berikut: Any person who by himself, or by or in conjunction with any other person:-

corruptly solicits or receives or agrees to receive for himself or for any other person; or

corruptly gives, promises or offers to any person whether for the benefit of that person or of another person, any gratification as an inducement to or a reward for, or otherwise on account of-

(A) any person doing or forbearing to do anything in respect of any matter or transaction, actual or proposed or likely to take place; or

(B) any officer of a public body doing or forbearing to do anything in respect of any matter or transaction, actual or proposed or likely to take place, in which the public body is concerned, commits an offence. [41] Pertuduhan kedua yang dihadapi oleh OKT adalah kesalahan di bawah s. 17(a) Akta 694 yang memperuntukkan bahawa: A person commits an offence if:-

being an agent, he corruptly accepts or obtains, or agrees to accept or attempts to obtain, from any person, for himself or for any other person, any gratification as an inducement or a reward for doing or forbearing to do, or for having done or forborne to do, any act in relation to his principal's affairs or business, or for showing or forbearing to show favour or disfavour to any person in relation to his principal's affairs or business; or

he corruptly gives or agrees to give or offers any gratification to any agent as an inducement or a reward for doing or forbearing to do, or for having done or forborne to do any act in relation to his principal’s affairs or business, or for showing or forbearing to show favour or disfavour to any person in relation to his principal’s affairs or business.” [42] Elemen-elemen pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan di bawah s. 16(a)(B) Akta 694 adalah:

OKT adalah pegawai badan awam (officer of a public body)

(ii) OKT telah meminta secara rasuah wang suapan sebanyak RM15,000.00.

(iii) Wang tersebut diminta sebagai dorongan untuk tidak melakukan perkara berkaitan dengan badan awam tersebut iaitu membebaskan dan memadam kes Ridhuan. [43] Manakala intipati pertuduhan yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan di bawah s. 17(a) adalah:

OKT adalah agen Kerajaan Malaysia.

(ii) OKT cuba memperolehi wang suapan sebanyak RM30,000.00 secara rasuah.

(iii) Wang rasuah tersebut diperolehi sebagai dorongan untuk tidak melakukan suatu perbuatan berhubungan dengan hal ehwal prinsipal OKT iaitu untuk tidak mengambil tindakan dan melepaskan Ridhuan bin Ahmad [KP 741011-02-5413] yang telah ditahan di bawah POCA. Intipati Pertama bagi s. 16(a)(B) dan s. 17(a) Akta 694: OKT ialah seorang pegawai badan awam. [44] Berdasarkan keterangan lisan oleh SP1 dan SP15 berserta keterangan dokumentari iaitu Perakuan Jawatan (P1) dan Rekod Buku Perkhidmatan (P2) yang telah dikemukakan dan tidak dipertikaikan, jelas membuktikan bahawa OKT ialah seorang pegawai polis yang bertugas sebagai Inspektor Risikan Operasi di Bahagian Risikan Jenayah di IPD Barat Daya, Balik Pulau, Pulau Pinang. [45] SP1 sahkan bahawa antara lain tugas OKT sebagai Inspektor Risikan Operasi tersebut adalah meliputi kes-kes jenayah di bawah Akta Pencegahan Jenayah (POCA). [46] Berdasarkan Alasan penghakiman oleh Hakim bicara, Mahkamah ini mendapati bahawa Hakim Bicara tidak khilaf dalam dapatannya bahawa OKT ialah seorang pegawai badan awam. Mahkamah ini berpuashati bahawa intipati pertama bagi kedua-dua pertuduhan telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. Berdasarkan s. 2 Akta 694 adalah jelas bahawa OKT merupakan seorang pegawai badan awam dan ejen Kerajaan Malaysia. Elemen Kedua bagi pertuduhan di bawah s. 16(a)(B) Akta 694 : OKT meminta wang sejumlah RM 15,000.00 ke RM 20,000.00 daripada SP2. [47] Melalui keterangan lisan SP2, SP3 dan SP5 serta keterangan dokumentari dan rakaman video dalam ekshibit P10A dan transkripsi P11 telah membuktikan bahawa pada 8.4.2015 bertempat di pejabat OKT di IPD Barat Daya, Balik Pulau, Pulau Pinang telah wujudnya permintaan wang oleh OKT daripada SP2. [48] Semasa pertemuan tersebut, OKT telah memaklumkan kepada SP2 bahawa Ridhuan dikehendaki polis dan minta Ridhuan menyerah diri untuk siasatan di bawah Akta Pencegahan jenayah (POCA). OKT juga telah meminta wang sejumlah RM15,000.00 ke RM20,000.00 daripada SP2 yang kononnya akan diberikan kepada pegawai atasan beliau untuk menyelesaikan kes Ridhuan. [49] Hakim bicara juga mendapati bahawa melalui rakaman video (Eks. P10A) jelas menunjukkan wujudnya perbualan seperti keterangan SP2 khususnya permintaan wang sebanyak RM15.000.00 – RM20,000.00 oleh OKT. Melalui Transkripsi (eks. P11), SP2 dan SP5 mengesahkan bahawa perbualan antara OKT dan SP2 adalah berkisar mengenai kes Ridhuan yang boleh diselesaikan kononnya dengan cara membuat bayaran kepada pegawai atasan OKT. SP2 dan SP5 sahkan bahawa suara “C” dalam transkripsi tersebut adalah suara OKT. [50] Oleh itu, Mahkamah ini mendapati Hakim bicara tidak khilaf dalam memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa OKT telah meminta wang sejumlah RM15,000.00 – RM20,000.00 berdasarkan keterangan SP2, SP5 dan keterangan dokumentari yang telah dikemukakan ke Mahkamah. Elemen Kedua bagi pertuduhan di bawah s. 17(a) Akta 694: OKT cuba untuk memperoleh wang sebanyak RM30,000.00 daripada SP2. [51] Di dalam menentukan sama ada elemen kedua ini telah dibuktikan, Hakim bicara telah meneliti keseluruhan keterangan saksi-saksi pendakwaan bermula dengan keterangan SP2 bahawa selepas Ridhuan ditangkap, SP2 telah menghubungi Rafei pada 22.4.2015 untuk memberitahunya berkenaan penangkapan Ridhuan. Sebagai respon kepada makluman oleh SP2, Rafei menyatakan bahawa bayaran yang perlu dibuat adalah RM30,000.00. Jumlah tersebut telah meningkat kerana Ridhuan telah ditangkap. [52] Selanjutnya pada 24.4.2015, SP2 telah menghubungi OKT melalui panggilan telefon dan perbualan telefon tersebut telah dirakam oleh SPRM. Rakaman perbualan tersebut telah ditandakan sebagai ekshibit P15A dan transkripsi perbualan ditandakan sebagai ekshibit P16. Dalam perbualan telefon tersebut, OKT telah sahkan bahawa Rafei telah menghubunginya mengenai permintaan wang sebanyak RM 30,000.00 seperti yang dikatakan oleh Rafei kepada SP2 pada 22.4.2015. [53] Selanjutnya pada 26.4.2015, SP2 bersama SP5 telah berjumpa OKT di Restoran Nasi Kandar Subaidah. Pertemuan itu juga telah dirakam dan dikemukakan sebagai ekshibit P21A dan transkripsi bertarikh 26.4.2015 dikemukakan sebagai ekshibit P20. [54] Dalam pertemuan tersebut, perbincangan antara OKT dan SP2 adalah berkisar kepada kes Ridhuan dan OKT meminta wang sejumlah RM30,000.00 yang perlu dibayar kepada OKT sendiri. Kononnya wang sejumlah tersebut adalah untuk pegawai atasannya. OKT juga tidak setuju dengan cadangan SP2 untuk membayar sejumlah RM10,000.00 sebagai bayaran pendahuluan dan bakinya RM20,000.00 akan dibayar kemudian. [55] Pada 29.4.2015 dan 30.4.2015, OKT menelefon SP2 untuk bertanyakan sama ada wang diminta telah tersedia. Selanjutnya pada 8.5.2015, melalui perbualan telefon antara OKT dan SP2, OKT masih meminta untuk wang sejumlah RM 30,000.00 diserahkan kepadanya. SP2 telah meminta untuk jumlah tersebut dikurangkan kepada RM 25,000.00 tetapi tidak dipersetujui oleh OKT. [56] Melalui perbualan telefon yang dirakam pada 17.5.2015 antara OKT dan SP2, mereka telah bersetuju untuk berjumpa pada 18.5.2015 di Restoran Subaidah untuk SP2 menyerahkan wang tersebut kepada [57] Pada 18.5.2015 jam 6.20 petang, SP2 tidak dapat berjumpa dengan OKT di Restoran Subaidah kerana SP2 lewat sampai akibat kesesakan jalan. Maka OKT telah arahkan SP2 untuk datang kearah keretanya iaitu kereta Proton Perdana nombor pendaftaran DAX 4435 milik OKT. Sebaik sahaja SP2 masuk ke dalam kereta Proton Perdana tersebut, SP2 telah memainkan alat rakaman yang telah merakam perbualan mereka di dalam kereta tersebut. [58] Mahkamah ini mendapati bahawa hakim bicara dalam Alasan penghakimannya telah meneliti keterangan SP2, SP9, SP10, SP16, SP17 dan SP20 secara penilaian maksima dan beliau telah dengan betul mendapati OKT telah cuba menerima suapan dalam bentuk wang sejumlah RM30,000.00 daripada SP2 semasa mereka berada di dalam kereta tersebut. [59] Memandangkan dapatan hakim bicara adalah berdasarkan penilaian maksima terhadap keterangan saksi-saksi tersebut, maka Mahkamah ini tidak akan campur tangan dengan keputusan mahkamah perbicaraan melainkan jika hakim bicara tidak memberi penilaian yang mencukupi terhadap keterangan saksi-saksi pendakwaan. Isu lain yang dibangkitkan oleh pihak perayu [60] Pihak pembelaan berhujah bahawa Ridhuan ialah saksi yang sangat material bagi mengesahkan keterangan SP2 mengenai sebab SP2 berjumpa dengan OKT. Kegagalan pihak pendakwaan memanggil Ridhuan memberi keterangan telah menyebabkan wujud satu kelompongan (gap) yang material dalam kedua-dua pertuduhan terhadap OKT. [61] Selanjutnya pihak Pembelaan berhujah bahawa perkara asas yang mendorong OKT untuk secara rasuah cuba memperoleh suapan bagi menyelesaikan atau memadam kes Ridhuan telah luput. Ini kerana Rafei telah mengaku bersalah di bawah s. 417 Kanun Keseksaan dan Ridhuan ditangkap polis pada 21.04.2015. [62] Mahkamah dapati hakim bicara telah menyentuh isu tersebut dalam penghakimannya dan beliau mendapati bahawa kes pendakwaan adalah berdasarkan keterangan SP2, iaitu terdapat permintaan rasuah oleh pegawai polis yang mengendalikan kes tahanan POCA. Maka untuk memastikan kesahihan perkara tersebut, SP2 telah memberitahu SP3 mengenai permintaan rasuah oleh pegawai polis dan SP2 telah menggunakan kes Ridhuan yang dikehendaki polis berkaitan kes sindiket curi kereta. Selanjutnya semua tindakan SP2 dalam perkara ini telah diselia oleh SP3. [63] Di dalam kes ini Ridhuan tidak memberi apa-apa arahan kepada SP2 untuk “menyelesaikan” kesnya setelah Ridhuan berjaya ditangkap oleh pihak polis pada 20.04.2015. Ridhuan juga tidak membuat apa-apa aduan kepada pihak SPRM mengenai salah laku dan aktiviti rasuah di kalangan pegawai polis yang menguruskan kes tahanan POCA yang berkaitan sindiket curi kereta mewah di Pulau Pinang. [64] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan hakim bicara bahawa Ridhuan tidak mempunyai apa-apa peranan melainkan sebagai orang tahanan POCA, maka sewajarnya pihak pendakwaan tidak memanggil Ridhuan untuk memberi keterangan dan tiada keperluan untuk Ridhuan memberi apa-apa penjelasan kerana Ridhuan tidak terlibat dalam permintaan rasuah oleh OKT pada 8.4.2015. Selanjutnya pada 18.5.2015 semasa OKT cuba untuk memperolehi wang sejumlah RM 30,000.00 daripada SP2, Ridhuan telah berada dalam tahanan polis. [65] Mengenai kes Rafei, Hakim bicara mendapati hujahan peguambela atas perkara ini tidak bermerit. Mahkamah ini juga telah meneliti Alasan penghakiman dan Hujahan kedua-dua pihak dan bersetuju dengan dapatan Hakim bicara bahawa peranan Rafei pada 10.2.2015 adalah sebagai perantara atau orang tengah antara SP2 dengan OKT dalam menentukan jumlah wang yang akan dibayar kepada OKT untuk menyelesaikan dan memadam fail kes Ridhuan yang dikehendaki oleh pihak polis. [66] Rafei pada mulanya telah dituduh di bawah s. 16(a) Akta SPRM 2009 dan dibicarakan bersama dengan OKT. Semasa SP2 sedang memberi keterangan, peguambela Rafei telah mengemukakan representasi untuk pertimbangan pihak pendakwaan. Berdasarkan representasi tersebut, pihak pendakwaan telah meminda pertuduhan terhadap Rafei kepada kesalahan di bawah s.417 Kanun Keseksaan. Rafei telah mengaku salah atas pertuduhan pindaan tersebut. [67] Meneliti Nota keterangan, Mahkamah ini mendapati setelah pertuduhan terhadap Rafei dipinda, pihak Pendakwaan telah memohon untuk kes Rafei dipindah ke hadapan Hakim Mahkamah Sesyen yang lain untuk mengelakkan sebarang prejudis terhadap OKT memandangkan SP2 ialah pengadu dalam kes terhadap Rafei. Oleh itu kes terhadap Rafei [kes PB62R-12-11/2017] telah dipindah ke hadapan Hakim Mahkamah Sesyen yang lain. [68] Mahkamah ini berpendapat bahawa hakim bicara tidak khilaf apabila mendapati perbuatan Rafei ‘memperdaya’ dan menipu SP2 yang berlaku pada 10.02.2015 di Restoran Bafana bukanlah fakta material yang menjadi asas kepada pertuduhan terhadap OKT di bawah Seksyen 16(a)(B) Akta 694. [69] Pertuduhan ke atas OKT adalah berkaitan permintaan suapan berjumlah RM15,000.00 hingga RM20,000.00 pada 8.4.2015 oleh OKT secara terus daripada SP2 semasa SP2 dan SP5 berada di pejabat OKT. Permintaan pada 8.4.2015 tersebut tidak dibuat melalui Rafei atau mana-mana orang lain. Semasa perjumpaan tersebut, OKT telah meminta SP2 berhubung terus dengannya, dan tidak melalui mana-mana pihak yang lain. Ini sekaligus mengetepikan peranan Rafei selepas perjumpaan antara OKT dan SP2 pada 08.04.2015. [70] Permintaan OKT pada 8.4.2015 langsung tiada kaitan dengan perdayaan Rafei terhadap SP2 pada 10.2.2015. Hanya keterangan SP2 yang menghubungkan kedua-dua kes kerana peranan SP2 sebagai ejen penyamar sulit SPRM dalam kes terhadap OKT. [71] Pertuduhan terhadap Rafei dan OKT melibatkan saksi SPRM yang berbeza. Semasa SP2 berjumpa Rafei di Restoran Bafana pada 10.2.2015, SP2 telah diiringi oleh SP4. Manakala semasa SP2 berjumpa OKT pada 8.4.2015 di pejabat OKT dan perjumpaan antara SP2 dengan OKT di Restoran Subaidah pada 26.4.2015, SP2 telah diiringi oleh SP5. [72] Semasa kes Rafei dipindah ke Mahkamah Sesyen yang lain, SP2 belum selesai memberi keterangan mengenai perancangan SPRM setelah Ridhuan ditangkap polis pada 20.04.2015. Selepas SP2 menghubungi OKT, peranan Rafei tidak wujud dalam perbincangan yang selanjutnya antara OKT dan SP2. OKT hanya berkomunikasi dengan SP2 dan seterusnya menetapkan pertemuan di Restoran Nasi Kandar Subaidah Sungai Dua pada 26.04.2015 tanpa melibatkan kehadiran Rafei. [73] Mahkamah dapati keseluruhan perbincangan antara SP2 dengan OKT bukanlah tindakan SP2 atau pihak SPRM untuk mendorong atau mempengaruhi untuk OKT melakukan satu kesalahan yang bertentangan dengan undang-undang. Selepas Ridhuan ditangkap, OKT masih berusaha untuk cuba memperoleh suapan daripada SP2 sebagai dorongan untuk melakukan satu perkara yang berhubungan dengan hal ehwal prinsipalnya sebagai pegawai polis yang menguruskan kes tahanan POCA berkait kes Ridhuan yang ditangkap oleh polis. [74] Pada 18.5.2015, semasa cermin kereta diketuk, SP2 nampak OKT dalam keadaan takut, panik dan cemas, malahan OKT juga cuba untuk melarikan diri dengan memecut laju keretanya keluar dari kawasan tersebut. Tindakan OKT yang tersebut boleh menimbulkan inferens bahawa OKT sememangnya berniat untuk cuba memperoleh suapan apatah lagi wang yang diminta telah dibawa oleh SP2. [75] Bukti yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan mengenai fakta bahawa tertuduh meminta RM 15,000.00 dan cuba memperoleh suapan RM30,000.00 adalah amat jelas. Oleh itu, Mahkamah ini bersetuju dengan penemuan yang dibuat oleh Hakim bicara dalam kedua-dua pertuduhan. [76] Meneliti semua transkripsi berkaitan panggilan telefon yang dirakam menunjukkan bahawa dapatan fakta oleh Hakim bicara adalah konsisten dengan keterangan saksi-saksi pendakwaan. Mengambil kira konteks perbualan telefon, Mahkamah ini mendapati tiada sebab untuk mengganggu penemuan fakta yang dibuat oleh Hakim bicara. [77] Dalam menilai kes pendakwaan, keterangan saksi-saksi pendakwaan perlulah diteliti secara menyeluruh. Mahkamah ini bersetuju dengan pendekatan yang diambil oleh Hakim bicara dalam menilai keterangan saksi pendakwaan di mana satu penilaian secara maksima telah dilakukan. Mahkamah berpendapat bahawa Hakim bicara tidak khilaf atau tersalah arah dalam mendapati perbuatan meminta dan cuba memperolehi wang rasuah oleh OKT telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. [78] Berdasarkan keterangan yang telah dikemukakan, Mahkamah ini berpuas hati bahawa penemuan yang dibuat oleh Hakim bicara mengenai permintaan dan penerimaan suapan oleh OKT adalah berasas. Maka Hakim bicara telah dengan betul menggunakan anggapan di bawah seksyen 50(1) Akta SPRM 2009 dan memanggil OKT membela diri terhadap kedua-dua pertuduhan setelah pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes prima facie. Adakah pembelaan OKT berjaya mematahkan anggapan di bawah seksyen 50 (1) Akta SPRM 2009 di atas imbangan kebarangkalian? [79] Apabila anggapan di bawah s. 50(1) ASPRM 2009 terpakai, maka beban adalah kepada pihak pembelaan untuk mengakaskan anggapan tersebut atas imbangan kebarangkalian. Mahkamah ini merujuk kes Thavanathan a/l Subramaniam [1997] 3 CLJ 150; PP v. Yuvaraj [1968] 1 MLJ 238. [80] SD1 (OKT) telah memberi keterangan bersumpah dalam pembelaannya dan secara ringkasnya seperti berikut: - a. OKT mengakui bertugas sebagai pegawai kanan polis yang berpangkat Inspektor di Bahagian Siasatan Jenayah IPD Barat Daya, Balik Pulau, Pulau Pinang. OKT juga mengakui bahawa dia ialah pegawai penyiasat dalam kes Ridhuan yang terlibat dalam sindiket curi kereta mewah. b. OKT menafikan meminta apa-apa wang rasuah daripada Ridhuan. c. OKT bersemuka dengan SP2 untuk memperdaya SP2 supaya membawa dan menyerahkan Ridhuan kepada pihak polis. d. Sebelum kes ini OKT tidak kenal SP2. OKT mengesahkan bahawa SP2 ada menghubunginya untuk berjumpa dengannya. e. OKT mengakui perjumpaan pada 8.4.2015 berlaku di dalam pejabat OKT di IPD Barat Daya, Balik Pulau. f. OKT mendakwa bahawa SP2 merupakan seorang yang “busy body” dan tujuan SP2 datang berjumpa OKT adalah untuk “settle kes Ridhuan”. g. OKT mendakwa bahawa dia tidak berniat untuk selesaikan kes Ridhuan dan dia meminta SP2 membawa dan menyerahkan Ridhuan kepada OKT. SP2 tidak menyerahkan Ridhuan dan telah memberikan berbagai alasan. h. OKT telah membuka dan mendaftar satu fail kes Ridhuan di bawah POCA untuk siasatan. Pada bila-bila masa OKT tidak memberhentikan siasatan kes Ridhuan. i. OKT telah menangkap Ridhuan tanpa bantuan SP2. Ridhuan telah ditahan selama 60 hari di lokap Balai Polis Bayan Baru. OKT telah melengkapkan siasatan kes Ridhuan dan telah memanjangkan fail Ridhuan kepada Pegawai Inkuiri untuk tindakan selanjutnya. OKT telah memberi cadangan supaya Ridhuan dikenakan Perintah Sekatan di bawah POCA. [81] Hakim bicara telah meneliti dan membuat penilaian terhadap keterangan OKT sepertimana dinyatakan dalam Alasan penghakimannya (Rujuk Rekod Rayuan jilid 1 di mukasurat 119 – 128). Selanjutnya Hakim bicara mendapati keterangan OKT adalah tidak konsisten dengan keterangan SP2, SP3 dan SP5, khususnya mengenai perjumpaan dan perbualan yang dirakam antara SP2 dengan OKT pada 08.04.2015 di pejabat OKT di IPD Barat Daya, Balik Pulau. OKT berdalih dengan menyatakan bahawa pertemuan tersebut merupakan satu tipu helah untuk mendapatkan kerjasama SP2 untuk membawa dan menyerahkan Ridhuan kepada OKT. [82] Hakim bicara selanjutnya mendapati keterangan OKT dalam pembelaannya adalah suatu penafian semata-mata terhadap kes pihak pendakwa. Pembelaannya bersifat pemikiran terkemudian dan tidak konsisten dengan perlakuannya selepas Ridhuan berjaya ditangkap. Pembelaan OKT juga adalah ‘sham defense’, tidak berasas dan tidak boleh diterima akal. Malahan tiada saksi bebas ataupun keterangan sokongan lain bagi menyokong keterangannya. Berdasarkan keputusan oleh Mahkamah Agung dalam kes D.A Duchan v. PP (1980) 1 LNS 12 bahawa penafian semata-mata tidak dapat menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. [83] Hakim bicara juga mendapati keterangan OKT bukanlah satu penjelasan yang jujur, sepertimana yang dinyatakan dalam kes Thavanathan a/l Balasubramaniam v. PP (supra) maka hanya satu inferens sahaja yang boleh dibuat iaitu pihak pembelaan gagal menimbulkan keraguan yang munasabah dan gagal mematahkan anggapan Seksyen 50(1) Akta 694 yang terpakai dalam pertuduhan terhadapnya di bawah seksyen 16(a)(B) dan seksyen 17 (a) Akta 694. [84] Dalam keadaan itu, saya berpandangan bahawa pembelaan yang dikemukakan oleh tertuduh apabila dipertimbangkan berdasarkan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, tidak mampu membuktikan sebaliknya atas imbangan kebarangkalian bagi menyangkal anggapan statutori di bawah seksyen 50(1) Akta SPRM

Atas pertimbangan keterangan pembelaan keseluruhannya, Mahkamah ini berpendapat bahawa pihak pembelaan gagal menimbulkan keraguan munasabah dalam kes pendakwaan. Mahkamah dengan ini menolak rayuan terhadap sabitan. Hukuman [85] Rayuan ini adalah atas sabitan sahaja. Hukuman yang diperintahkan keatas OKT seperti berikut: Pertuduhan di bawah s. 16(a)(B) Akta 694: 30 bulan penjara dan Denda RM 75,000.00 jika gagal bayar denda, penjara 6 bulan. Pertuduhan di bawah s. 17(a) Akta 694: 30 bulan penjara dan Denda RM150,000.00 jika gagal bayar denda, 8 bulan penjara. Hukuman penjara berjalan serentak. [86] Bagi melengkapkan penghakiman ini, Mahkamah ini akan menyentuh sedikit mengenai hukuman tersebut. Mahkamah dapati hukuman yang diperintahkan oleh Hakim bicara adalah hukuman yang selaras dengan seksyen 24 Akta 694. Hakim bicara juga telah membuat pertimbangan yang relevan sebelum menjatuhkan hukuman tersebut (Rekod Rayuan Jilid 1 di mukasurat 129 – 137). [87] Adalah merupakan prinsip yang mantap bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh mahkamah perbicaraan hanya boleh diubah semasa rayuan jika hukuman tersebut nyata tidak mencukupi atau terlalu berlebihan atau hukuman tersebut tidak mengikut undang-undang atau bukan hukuman yang wajar dengan mengambil kira fakta dan keadaan kes. [88] Mahkamah ini tidak mempunyai sebarang sebab yang sah untuk campur tangan dalam hukuman itu dan Mahkamah ini tidak akan campur tangan dalam hukuman hanya atas dasar ia boleh menjatuhkan hukuman yang berbeza daripada hakim bicara. Kesimpulan [89] Kesimpulannya, berdasarkan perkara-perkara yang dibincangkan di atas, Mahkamah ini menolak rayuan terhadap sabitan dan mengesahkan keputusan Hakim bicara dan mengekalkan hukuman yang telah diperintahkan. [90] OKT telah merayu atas keputusan tersebut dan telah memohon untuk penangguhan hukuman penjara. Setelah mempertimbangkan hujahan pihak-pihak saya telah membenarkan permohonan OKT untuk menangguhkan pelaksanaan hukuman penjara sehingga rayuannya diputuskan oleh Mahkamah Rayuan. Tarikh: 18 Mei 2023 (FATHIYAH BINTI IDRIS) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Butterworth Kaunsel: Bagi pihak perayu/OKT: C.P. Ang Tetuan CP Ang & Co Peguambela dan Peguamcara Bagi pihak Responden/Pendakwaan: Noor Azura binti Zulkiflee Timbalan Pendakwa Raya Bahagian Perundangan dan Pendakwaan