Muhamad Kairwazuan Bin Sulaiman v Pendakwa Raya (DA-42H-6-12/2024)

Perayu telah dituduh di Mahkamah Sesyen Kota Bharu dengan satu pertuduhan di bawah Seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39C(2) Akta yg sama seperti berikut: “Bahawa kamu pada 22/11/2023 jam lebih kurang 4:55 petang, bertempat di Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, Ibu Pejabat Polis Daerah Kota Bharu dalam Jajahan Kota Bharu dalam Negeri Kelantan telah memberikan kepada diri kamu sendiri dadah berbahaya iaitu amphetamine dan methamphetamine dan kamu telah mempunyai satu (1) sabitan lampau di bawah Seksyen 39C(1) Akta Dadah Berbahaya 1952 dalam kes seperti berikut: Fakta Sabitan: DA-62D-84-08/2021, Seksyen 39C(1)(b) ADB 1952, Penjara 5 tahun dan 1 sebatan Tempat Sabitan: Mahkamah Sesyen Kota Bharu. Tarikh Sabitan: 03/07/2022 Oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan dibawah Seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum dibawah Seksyen 39C(2) akta yang sama. Hukuman: Penjara tidak kurang dari (7) tahun dan tidak lebih dari (13) tahun dan hendaklah dikenakan dengan sebatan tidak kurang daripada 3 sebatan tetapi tidak lebih daripada 6 sebatan. SEKSYEN 38B AKTA DADAH BERBAHAYA Mana-mana orang yang disabitkan dengan kesalahan dibawah seksyen 15 Akta Dadah Berbahaya 1952 hendaklah diperintahkan menjalani perintah pengawasan setelah selesai menjalani hukuman bagi kesalahan di bawah seksyen tersebut bagi tempoh pengawasan tidak kurang dari 2 tahun dan tidak lebih dari 3 tahun.”

Perayu telah ditangkap pada 22.11.2023 dan telah dituduh di Mahkamah Sesyen Kota Bharu pada 25.04.2024 di mana Perayu telah memohon untuk dibicarakan. Sepanjang tarikh-tarikh sebutan lain pada 27.05.2024, 04.06.2024 dan 03.07.2024 Perayu masih mengekalkan akuan tidak bersalahnya.

Pada tarikh sebutan yang berikutnya iaitu pada 10.09.2024, Perayu, dengan kehadiran peguambelanya, telah menukar pengakuannya dan telah mengaku bersalah terhadap pertuduhan tersebut. Atas akuan bersalah Perayu tersebut, Mahkamah Sesyen telah menetapkan 24.10.2024 sebagai tarikh fakta dan hukuman.

Pada 24.10.2024, pertuduhan pindaan telah dibacakan semula kepada Perayu. Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) yang bijaksana telah menerima dan merekodkan akuan bersalah Perayu setelah berpuas hati bahawa Perayu telah memahami pertuduhan dan telah memahami sifat dan akibat akuan bersalahnya dan telah mengaku bersalah tanpa syarat dan HMS selanjutya telah mensabitkan Perayu atas pertuduhan pindaan tersebut. Walau bagaimanapun, hukuman ke atas Perayu telah ditangguhkan ke tarikh berikutnya iaitu pada 21.11.2024 atas permohonan Perayu kerana Perayu mempunyai temujanji rawatan kesihatan pada bulan berikutnya.

Pada 21.11.2024, Perayu masih mengekalkan akuan bersalahnya dan HMS yang bijaksana telah menjatuhi Perayu hukuman pemenjaraan selama 7 tahun berkuatkuasa dari 25.04.2024 (tarikh Perayu dituduh) dan perintah pengawasan selama 2 tahun berkuat kuasa setelah tamat tempoh hukuman dan Perayu dikehendaki melapor diri di Balai Polis Kota Bharu pada atau sebelum 10 haribulan setiap bulan sehingga selesai.

Perayu telah tidak berpuas hati dengan hukuman HMS yang bijaksana yang telah memerintahkan hukuman pemenjaraan Perayu bermula dari tarikh Perayu dituduh dan bukannya dari tarikh Perayu ditangkap. Atas dasar itu Perayu merayu ke Mahkamah ini.

Peguambela Perayu yang bijaksana telah menghujahkan bahawa walaupun HMS telah menjatuhkan hukuman yang paling minima terhadap Perayu, namun HMS telah gagal untuk mengambilkira secukupnya rayuan mitigasi Perayu apabila telah memerintahkan agar hukuman pemenjaraan Perayu bermula dari tarikh Perayu dituduh di Mahkamah iaitu pada 25.04.2024. Peguambela Perayu merayu agar hukuman pemenjaraan Perayu tersebut bermula dari tarikh Perayu ditangkap iaitu pada 22.11.2023.

Senggang masa antara tarikh Perayu ditangkap dan tarikh Perayu dituduh adalah selama lebih kurang 5 bulan.

Dalam kes ini, Perayu telah mengaku bersalah terhadap pertuduhan pindaan yang telah dikemukakan terhadapnya. Apabila seseorang tertuduh telah mengaku bersalah, tugas Mahkamah yang mendengar kes itu adalah untuk menjatuhkan hukuman ke atas tertuduh menurut undang-undang sebagaimana yang telah ditetapkan menurut Seksyen 173(b) Kanun Tatacara Jenayah yang memperuntukkan seperti berikut: “If the accused pleads guilty to the charge, whether as originally framed or as amended, the plea shall be recorded and he may be convicted on it and the Court shall pass sentence according to law.”

Mahkamah ini mendapati hukuman pemenjaraan selama 7 tahun berkuatkuasa dari 25.04.2024 (tarikh Perayu dituduh) dan perintah pengawasan selama 2 tahun berkuat kuasa setelah tamat tempoh hukuman dan Perayu dikehendaki melapor diri di Balai Polis Kota Bharu pada atau sebelum 10 haribulan setiap bulan sehingga selesai adalah satu hukuman yang menurut atau selari dengan undang-undang.

Berkenaan tarikh mula kuatkuasa hukuman pemenjaraan pula, hukuman pemenjaraan hendaklah bermula dari tarikh ia dijatuhkan melainkan Mahkamah yang menjatuhkan hukuman tersebut mengarahkan sebaliknya. Seksyen 282(d) Kanun Tatacara Jenayah memperuntukkan seperti berikut: “every sentence of imprisonment shall take effect from the date on which it was passed unless the Court passing the sentence otherwise directs.”

Adalah jelas daripada peruntukan seksyen 282(d) Kanun Tatacara Jenayah tersebut bahawa penetapan tarikh mula perlaksanaan hukuman pemenjaraan itu adalah budibicara hakim perbicaraan. Perlaksanaan budibicara kehakiman tersebut tidak sepatutnya diganggu oleh Mahkamah yang mendengar rayuan sebagaimana prinsip yang dinyatakan dalam kes PP v. Loo Choon Fatt [1976] 1 MLRH 23 dimana Mahkamah memutuskan seperti berikut: “[4] The principles to be applied in imposing sentence however are the same in every case. The High Court sitting in exercise of its revisionary powers will not normally alter the sentence unless it is satisfied that the sentence of the lower court is either manifestly inadequate or grossly excessive or illegal or otherwise not a proper sentence having regard to all the facts disclosed on the record or to all the facts which the court ought to take judicial notice of, that is to say, that the lower court clearly has erred in applying the correct principles in the assessment of the sentence. It is a firmly established practice that the court will not alter a sentence merely because it might have passed a different sentence.”

Berdasarkan alasan-alasan yang telah dinyatakan di atas, Mahkamah ini mendapati tiada sebarang kekhilafan pada hukuman yang telah dijatuhkan oleh HMS yang bijaksana yang patut diubah oleh Mahkamah ini. Keputusan HMS adalah munasabah dan adil. Oleh itu, Mahkamah ini menolak rayuan Perayu dan mengekalkan keputusan sabitan dan hukuman HMS yang bijaksana. Alasan Penghakiman ini disediakan pada 10.08.2025. ……………………………….. MOHD ROSLI BIN YUSOFF Hakim, Mahkamah Tinggi (2) Kota Bharu, Kelantan Darul Naim. Peguam Perayu : Mohd Nashriq Bin Mohd Nazman, Tetuan Nm Nash & Adlina, PT 419, 2nd Floor, Pusat Perniagaan Bandar Baru Tunjong, Jalan Kota Jelasin Kj 4/1, 16010 Kota Bharu, Kelantan. Peguam Responden : TPR Nik Nur Adila binti Mat Zaidan, Timbalan Pendakwa Raya, Pejabat Pendakwaan Negeri Kelantan, AG-3-03-06, Al-Waqah @ Tunjong, Tingkat 3, Bangunan H Elite Design, 16010 Kota Bharu, Kelantan.