Muhamad Nur Hidayat Bin MD Selliman v Pendakwa Raya (J-09-217-09/2023)

Pemenjaraan selama 18 tahun dari tarikh 16 Disember 2022 dan 10 sebatan rotan;

(ii) Diperintahkan menjalani kaunseling pemulihan di bawah peruntukan seksyen 26 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 (Akta 792) semasa beliau menjalani hukuman pemenjaraan; dan

(iii) Diletakkan di bawah pengawasan polis selama dua (2) tahun di bawah peruntukan seksyen 27 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 (Akta 792) selepas beliau selesai menjalani hukuman pemenjaraan. [3] Terkilan dengan keputusan tersebut, perayu menfailkan Notis Rayuan ke Mahkamah Tinggi Muar terhadap sabitan dan hukuman tersebut. [4] Pada 22 Ogos 2023, Hakim Mahkamah Tinggi Muar yang bijaksana telah menolak rayuan perayu dan mengekalkan perintah sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Sesyen. [5] Tidak berpuashati dengan keputusan tersebut, pada 5 Ogos 2023 Perayu telah memfailkan Notis Rayuan (Lampiran 20) di Mahkamah Rayuan terhadap hukuman sahaja. Perayu memohon agar hukuman pemenjaraan dan sebatan dikurangkan. Fakta Kes Secara Ringkas [6] Pada 20 November 2020, mangsa (SP6) telah berjumpa dengan perayu (dengan nama panggilan Joe) di hadapan sebuah kedai di Parit Raja. Mangsa telah menaiki kereta jenis Proton Wira yang dipandu oleh perayu dan perayu telah membawa mangsa pusing-pusing di kawasan Taman U. Kemudian, perayu telah membawa mangsa ke GP Hotel di Pura Kencana. Perayu telah masuk ke dalam hotel tersebut sementara mangsa menunggu di dalam kereta. Kemudian perayu telah keluar semula ke arah mangsa dan mengajak mangsa masuk ke dalam bilik di tingkat bawah hotel berkenaan. [7] Bilik tersebut diterangi dengan cahaya lampu. Di dalam bilik hotel itu, perayu telah memeluk mangsa sebelum membuka seluar dan seluar dalam mangsa. Selepas itu, perayu telah membuka bajunya bersama seluar dan seluar dalamnya sendiri. Kemudian perayu telah menyuruh mangsa menghisap kemaluan perayu sebelum perayu memasukkan kemaluannya ke dalam kemaluan mangsa dan menghenjut banyak kali. [8] Semasa perbuatan ini dilakukan, mangsa dan perayu berada di atas katil dengan kedudukan perayu di atas mangsa dan kedua-dua tangan perayu sedang memegang tangan mangsa. Perayu kemudiannya telah memancutkan air maninya ke atas perut mangsa. Seterusnya, perayu telah menyelak baju mangsa dan mencium buah dada mangsa. Setelah itu, perayu dan mangsa telah pergi ke tandas untuk membersihkan diri mereka masing-masing. [9] Selepas memakai semula pakaian, perayu dan mangsa telah keluar dari bilik hotel dan pergi ke kedai makan yang berhampiran untuk minum. Kemudian perayu telah menghantar mangsa ke sebuah kedai di mana kawan kepada mangsa yang bernama Zulaikha bekerja. [10] Selepas pulang ke ke rumahnya, mangsa tidak menceritakan tentang kejadian yang berlaku ini kepada sesiapa pun kerana beliau takut dimarahi oleh ibunya. Namun begitu, setelah ibu kepada mangsa iaitu Liana binti Jamat (SP5) melihat kelakuan mangsa banyak berubah di mana mangsa kerap berkurung di dalam biliknya sahaja dan tidak lagi ceria seperti sebelumnya, maka pada sekitar bulan November atau Disember 2020, SP5 telah bertanya kepada mangsa mengenai masalah yang dihadapinya. Mangsa enggan memberitahu apa-apa. SP5 pun memaksa mangsa untuk bercakap. Setelah itu baru mangsa menceritakan yang dirinya telah dirogol oleh perayu. Sewaktu menceritakan tentang kejadian itu, mangsa menangis dan berada di dalam ketakutan. [11] Setelah mendapat tahu tentang kejadian tersebut, SP5 telah berbincang dengan suaminya (ayah mangsa) dan pada 19 Disember 2020, mereka berdua telah membawa mangsa ke Balai Polis Parit Raja untuk membuat laporan polis. Selepas mangsa membuat laporan polis, SP5 telah menyuruh mangsa menghubungi perayu dan mengajak perayu untuk berjumpa dengan mangsa. Perancangan ini dilakukan semata-mata bagi memudahkan perayu ditangkap. Perayu bersetuju untuk berjumpa dengan mangsa di Oh My Tea di Parit Raja. Apabila perayu hadir di tempat yang dijanjikan, perayu telah ditangkap oleh bapa mangsa dan telah dibawa ke Balai Polis Parit Raja. [12] Selepas laporan tangkapan dibuat, pada tarikh yang sama juga (19 Disember 2020) lnspektor Wan Zahidah Binti Wan Saifuddin (SP7) yang juga merupakan pegawai penyiasat kes ini telah membawa mangsa ke Hospital Sultanah Nora Ismail, Batu Pahat untuk menjalani pemeriksaan perubatan. [13] Pegawai perubatan iaitu Dr Tay Xin Yan (SP4) telah memeriksa mangsa dan mengesahkan terdapat koyakan lama pada selaput dara (hymen) mangsa pada kedudukan pukul 3, 5 dan 7. Menurut SP4, ketiga-tiga koyakan tersebut sudah berusia lebih dari 72 jam dan boleh disebabkan oleh kemasukan jari atau zakar. Peruntukan Undang-Undang Yang Berkaitan

Seksyen 376 (2) Kanun Keseksaan memperuntukan hukuman rogol yang boleh dihukum dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang daripada 10 tahun dan tidak lebih daripada 30 tahun, dan pelaku juga boleh dikenakan sebatan jika dia merogol seorang wanita di bawah mana-mana keadaan berikut:

pada masa, atau sebaik sebelum atau selepas dia melakukan rogol, menyebabkan kecederaan kepada perempuan tersebut atau kepada mana-mana orang lain;

pada masa, atau sebaik sebelum atau selepas dia melakukan rogol, meletakkannya dalam ketakutan terhadap kematian atau kecederaan kepada perempuan tersebut atau mana-mana orang lain;

kesalahan dilakukan dalam kehadiran atau di hadapan mana-mana orang lain;

tanpa kerelaan perempuan tersebut, apabila perempuan tersebut berumur di bawah 16 tahun;

dengan atau tanpa kerelaan perempuan tersebut, apabila perempuan tersebut berusia di bawah 12 tahun;

dengan kerelaan perempuan tersebut, apabila kerelaannya diperolehi dengan menggunakan kedudukan kuasanya terhadap perempuan itu atau kerana hubungan profesional atau hubungan amanah lain yang berhubung dengannya;

pada masa kejadian rogol, perempuan tersebut mengandung;

apabila disebabkan atau pada masa kejadian rogol, perempuan tersebut menjadi gila;

apabila dia mengetahui yang dia menghidap Human Immuno-Deficiency Virus (HIV)/Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) atau apa-apa penyakit yang boleh berjangkit melalui seks dan virus atau penyakit itu adalah atau mungkin boleh berjangkit kepada perempuan tersebut;

apabila disebabkan atau pada masa kejadian rogol, wanita itu membunuh diri; atau

apabila dia mengetahui tentang kecacatan mental, gangguan emosi atau kecacatan fizikal wanita itu pada masa perlakuan jenayah itu.

(ii) Seksyen 26 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 (Akta 792) memperuntukkan seperti berikut: Kaunseling pemulihan “26. (1) Mahkamah, boleh sebagai tambahan kepada apa-apa hukuman yang dikenakan bagi mana-mana kesalahan di bawah Akta ini, atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual sekiranya mangsa ialah kanak-kanak, memerintahkan suatu tempoh kaunseling pemulihan terhadap orang yang disabitkan atas kesalahan itu dalam tempoh penahanannya.”

(iii) Seksyen 27 Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 (Akta 792) memperuntukkan seperti berikut: Pengawasan polis

(1) Walau apa pun subseksyen 295 (1) Kanun Tatacara Jenayah, sama ada, dia dahulunya telah disabitkan atas apa-apa kesalahan atau tidak, apabila seseorang disabitkan atas mana-mana kesalahan di bawah Akta ini, atau mana-mana kesalahan yang dinyatakan dalam Jadual sekiranya mangsa ialah kanak-kanak, mahkamah hendaklah mengarahkan supaya dia diletakkan di bawah pengawasan polis bagi suatu tempoh yang tidak kurang daripada satu tahun dan tidak lebih daripada tiga tahun bermula sebaik habis tempoh hukuman yang telah dijatuhkan terhadapnya.

Apabila mana-mana orang yang diletakkan di bawah pengawasan polis di bawah subseksyen (1), semasa masih berada di bawah pengawasan itu, dihukum dengan suatu tempoh pemenjaraan di dalam Malaysia, apa-apa tempoh yang dijalani di dalam penjara hendaklah dikecualikan daripada tempoh pengawasan.” Prinsip Undang-Undang Berkaitan Hukuman Di Peringkat Rayuan [14] Di dalam kes Sidek bin Ludan v. Pendakwa Raya [1995] 1 LNS 219, Abdul Malik Ishak H (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “... In my opinion, the statutory rape of the young victim in this case though there was slight penetration must by its very act contain an element of violence. Unfortunately, there are no strict guidelines as to the type of sentences to impose in rape cases. But I venture to say that in committing rape any degree of violence amounting to hurt used will invariably render the rapist liable to a higher punishment under s.376 of the Penal Code. There are no extenuating circumstances in favour of the appellant save that he is now aged 63 years and cannot be whipped (s.289 of the CPC). What the appellant did was indeed despicable and public interest would be best served if he is being kept longer in prison. I do not propose to disturb the sentence was imposed by the trial Court. I confirm that both sentences should run concurrently and it should begin from today.” [15] Di dalam kes Pendakwa Raya v. Prabu A/L Veeramuthu and Others [2010] 8 CLJ 257; [2010] 1 LNS 695, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Hasan Lah HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “[11] In an appeal against sentence an appellate court would not disturb the sentence imposed unless the trial court had erred in applying the correct principles of sentencing or had embarked on some unauthorized or extraneous exercise of discretion (see Ganesan a/l Nachiappan & Ors v. Public Prosecutor [2000] 3 CLJ 302; Public Prosecutor v. Loo Choon Fatt [1976] 1 LNS 102; [1976] 2 MLJ 256; Bhandulananda Jayatilake v. Public Prosecutor [1981] 1 LNS 139; [1982] 1 MLJ 83 and Yit Kean Hong v. PP [2005] 4 CLJ 592.] [16] Di dalam kes Pendakwa Raya v. Ramakrishnan Subramaniam & Ors [2012] 9 CLJ 443, Azahar Mohamed HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “Mengikut prinsip penghukuman yang sedia ada, setiap orang yang bersalah akan menerima hukuman yang setimpal dengan bentuk kesalahan yang dilakukan. Mahkamah hendaklah menjatuhkan hukuman menurut undang-undang untuk menentukan supaya hukuman yang dikenakan terhadap pesalah itu adil, bersesuaian dan setimpal dengan apa-apa kesalahan yang dilakukannya itu. Adalah juga menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa Mahkamah yang mendengar rayuan tidak seharusnya campur tangan dengan hukuman yang dikenakan oleh hakim perbicaraan dan selalunya tidak akan menukar hukuman melainkan ianya berpuas hati bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh hakim berkenaan itu ternyata amat tidak memadai atau mencukupi atau keterlaluan atau tidak sah atau pun tidak merupakan hukuman yang wajar memandangkan semua fakta yang didedahkan, atau bahawa Mahkamah tersebut jelas tersalah didalam memakai prinsip yang betul dalam penilaian hukuman. Prinsip undang-undang yang menentukan kawalan dan semakan keputusan berkaitan dengan hukuman telah digariskan dengan jelas dalam kes Bhandulananda Jayatilake v. PP [1981] 1 LNS 139 dan kes Dato’ Seri Anwar Ibrahim v. PP [2002] 3 CLJ 457”. [17] Di dalam PP v. Ling Leh Hoe [2015] 4 CLJ 869, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Mohd Zawawi Salleh HMR menyatakan seperti berikut: “[14] The appellate court can and will interfere in the sentence imposed by the lower court if it is satisfied that any of the following four grounds are made out:

The sentencing judge had made a wrong decision as to the proper factual basis for the sentence;

There had been an error on the part of the trial judge mis appreciating the material facts placed before him;

The sentence was wrong in principle; or

The sentence imposed was manifestly excessive or inadequate. (See R v. Ball [1951] 35 Cr App. R 164; Loo Weng Fatt v. Public Prosecutor [2001] 3 SLR 313 at para [65]; Public Prosecutor v. UI [2008] 4 SLR (R) 500). [15] In similar vein, the Court of Criminal Appeal in Dookes v. Director of Public Prosecutions [2010] SCJ 71 said at para 177: ... sentencing is not a science of mathematical application of any set formula. It is a normative science rather than a physical science which takes into account the circumstances of the offender as well as the offence and the impact of the offence on the community. A sentence may look to be lenient because it is tailored to fit the offender, the offence and the offended but, in our system of justice, the trial court is the only constitutional institution which is empowered and sovereign in determining which sentence to impose on an offender on the facts of the particular case. An appellate court would scarce intervene unless the sentence is wrong in principle or manifestly harsh and excessive or unduly lenient. However, even if there is nothing wrong with the principle, the sentence may be increased by the appellate court if it is unduly lenient. The principle of proportionality pervades through the whole system of justice, in procedure, substance and sanctions. Trend Hukuman [18] Di dalam kes Pendakwa Raya v. Malik Bin Jantan, No. kes: M-09- 7-01/2022, Mahkamah Rayuan pada 30 Ogos 2022 telah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama 18 tahun dan 6 kali sebatan terhadap Responden di atas pertuduhan merogol di bawah seksyen 376(2)(e) Kanun Keseksaan satelah perbicaraan penuh dijalankan. Mangsa berusia 6 tahun manakala Responden pula berumur 42 tahun semasa kejadian, sudah berkeluarga dan mempunyai 3 orang anak. [19] Di dalam kes Ching Lee Soon v. Pendakwa Raya [2019] MLJU 2102, Abdul Wahab Mohamed PK (beliau pada ketika itu) mengekalkan keputusan Hakim Mahkamah Sesyen mengenakan hukuman pemenjaraan selama 18 tahun dan 7 sebatan terhadap perayu di atas kesalahan merogol di bawah seksyen 376(2)(e) Kanun Keseksaan satelah perbicaraan penuh dijalankan. Mangsa berusia 7 tahun semasa kejadian. Keputusan Kami [20] Berdasarkan ringkasan trend hukuman di atas, sudah terang lagi bersuluh bahawa Mahkamah Sesyen dan Mahkamah Tinggi di dalam rayuan di hadapan kami ini tidak terkhilaf sama sekali bila mengenakan hukuman pemenjaraan selama 18 tahun dan 10 sebatan rotan terhadap perayu. Kami sebulat suara mendapati tiada justifikasi untuk kami mengganggu perintah hukuman tersebut. [21] Mangsa hanyalah seorang murid sekolah darjah 6 yang berusia 11 tahun 11 bulan 28 hari semasa kejadian rogol ini berlaku. Manakala perayu pula berumur 27 tahun pada ketika itu. Perayu telah mengambil kesempatan ke atas budak perempuan sekecil ini untuk melampiaskan nafsunya tanpa sedikit pun merasa bersalah atau simpati terhadap kanak-kanak yang masih mentah ini. [22] Meski pun ini merupakan kesalahan pertama perayu, namun tidak dapat dinafikan bahawa di dalam menjatuhkan hukuman faktor kepentingan awam harus diberikan pertimbangan utama melebihi kepentingan individu. Apatah lagi jenayah rogol terhadap kanak-kanak semakin meningkat dari masa ke semasa. [23] Perayu di dalam rayuannya memohon agar hukuman ringan dikenakan terhadapnya beliau di atas alasan amat menyesali perbuatan yang dilakukannya itu dan memberi akujanji tidak akan mengulanginya semula. Pada hemat kami, perayu sebagai seorang yang dewasa dan matang pemikirannya pasti dapat memikirkan bahawa perbuatan liarnya itu bukan sahaja akan berakhir dengan kemudaratan dan bencana pada dirinya sahaja tetapi yang lebih menyedihkan ianya telah mencemar kesucian, kehormatan dan maruah mangsa sendiri. Oleh itu, keinsafan yang dizahirkan oleh perayu kepada kami ini sudah tidak mempunyai apa-apa nilai lagi. Nasi sudah pun menjadi bubur. Terlajak perahu boleh diundur, terlajak perbuatan buruk padahnya. Sesal dahulu pendapatan, sesal kemudian tidak berguna. [24] Kami juga mengambil maklum bahawa berita mengenai jenayah seksual terhadap kanak-kanak ini semakin membimbangkan dan sangat kerap dilaporkan di media sosial sejak beberapa tahun kebelakangan ini. Justeru itu, kesalahan serius yang dilakukan oleh perayu ini perlu dihukum setimpal dengan perbuatan kejinya itu bagi melindungi golongan kanak-kanak daripada sering menjadi mangsa mudah jenayah seksual. Hukuman yang ‘keras’ ini bukan sahaja berbentuk pencegahan kepada perayu tetapi juga sebagai peringatan kepada orang awam bagi menunjukkan keseriusan mahkamah di dalam usaha menangani dan membenteras jenayah jijik ini dari berterusan. [25] Rayuan perayu terhadap hukuman ditolak. Hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Sesyen dan kemudiannya disahkan oleh Mahkamah Tinggi dikekalkan. Tarikh: 31 Julai 2024 - Sgd - Azmi bin Ariffin Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Kaunsel Bagi Perayu : Ameerul Aizat Bin Noor Haslan [Ameerul Aizat (Kuala Lumpur)] Bagi Responden : Sarulatha A/P Paramavathar [Timbalan Pendakwa Raya]