Muhammad Adam Danial Bin Mohd Zulkifli (BH-84-6-03/2025)

Fakta kes

Laporan polis Kajang 47754/23

Laporan polis Kajang 47862/23 P3

Laporan polis Kajang 47761/23

Laporan polis Kajang 47918/23

Rajah kasar tempat kejadian

Gambar tempat kejadian

Gambar Mangsa

Gambar barang rampasan

Gambar post mortem

Borang bongkar

Borang serah terima barang kes

Laporan kawad cam

Borang daftar kematian

Borang pengambilan dan penyerahan spesimen

Laporan post mortem

Laporan Kimia P17 [6] Mahkamah sebelum menerima pengakuan salah Penama, telah berpuas hati bahawa Penama telah memahami sifat dan akibat daripada pengakuannya. [7] Seterusnya, Pegawai Akhlak telah mengangkat sumpah dan membacakan Laporan Akhlak Penama. Penama dan keluarga telah mengakui bahawa isi kandungan Laporan Akhlak tersebut adalah benar. [8] Setelah mempertimbangkan rayuan mitigasi Penama dan keluarga, hujahan dari pihak Timbalan Pendakwa Raya, pandangan dari para Penasihat, syor yang dikemukakan oleh Pegawai Akhlak melalui Laporan Akhlak yang disediakan, serta meletakkan kepentingan kanak-kanak sebagai keutamaan dalam menentukan perintah yang wajar dan sesuai, Mahkamah ini telah memerintahkan agar Penama dihantar ke Sekolah Henry Gurney selama tempoh 3 tahun atau sehingga kanak-kanak berusia 21 tahun. [9] Selaras dengan Seksyen 93(1) Akta Kanak-Kanak 2001, ibu atau bapa atau penjaga kanak-kanak hendaklah menyempurnakan suatu bon bagi kelakuan baik kanak-kanak tanpa jaminan atau cagaran dan dengan syarat tambahan hak lawatan berkala diberikan kepada ibu bapa atau penjaga untuk melawat kanak-kanak secara tetap. Wang jamin turut dikembalikan. [10] Tidak berpuas hati dengan perintah yang diberikan, Penama melalui Peguambelanya telah menfailkan notis rayuan terhadap perintah (hukuman) yang diberikan oleh Mahkamah ini pada 27.5.2025. BH-84-6-03/2025 3 PERTUDUHAN [11] Penama telah dituduh dan mengaku salah ke atas pertuduhan berikut: Bahawa kamu pada sekitar bulan April 2023 jam lebih kurang 3.00 petang bertempat di tandas Sekolah Menengah Kebangsaan Saujana Impian 43000 Kajang, di dalam daerah Hulu Langat, di dalam negeri Selangor Darul Ehsan telah merogol XXXX (dirahsiakan) (No. Kad Pengenalan : XXXX) yang berumur 15 tahun 11 bulan ketika kejadian. Oleh itu, kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah Seksyen 376(1) Kanun Keseksaan. Hukuman : Hendaklah diseksa dengan pemenjaraan selama tempoh tidak kurang dari sepuluh tahun dan tidak lebih dari 30 tahun dan hendaklah juga dikenakan sebatan. FAKTA KES [12] Pada 10.12.2023 jam lebih kurang 6.20 petang, semasa pengadu sedang bertugas di pusat kawalan daerah IPD Kajang, terima panggilan telefon daripada Doktor Fatin, zon merah wad kecemasan Hospital Kajang beritahu telah terima satu (1) bayi lelaki warganegara yang baru lahir dan telah meninggal dunia. Mangsa telah dibawa oleh rakan kepada ibu Mangsa ke Hospital Kajang. [13] Bertindak atas maklumat, pada 10.12.2023 jam lebih kurang 8.30 malam, pegawai tangkapan bersama anggota polis dari Bahagian Siasatan Jenayah D7 Ibu Pejabat Polis daerah Kajang telah tahan satu (1) lelaki Melayu di alamat rumahnya. [14] Setelah memperkenalkan diri sebagai pegawai polis dengan menunjukkan kad kuasa polis kepada satu (1) lelaki Melayu tersebut, pihak polis telah minta lelaki tersebut kemukakan butiran pengenalan diri. Semasa proses tangkapan dilakukan, pihak polis turut rampas satu

buah telefon bimbit jenis Sambung warna hitam daripada Penama. Tangkapan dan rampasan telah dibawa ke IPD Kajang untuk siasatan lanjut. Sebab-sebab tangkapan dan rampasan serta hak-hak orang yang ditangkap telah diterangkan kepada Penama. [15] Hasil siasatan pegawai penyiasat dapati pada 10.12.2023, Mangsa telah melahirkan satu (1) bayi lelaki yang kemudian telah dibawa ke Hospital Kajang dan pegawai perubatan telah sahkan bayi tersebut meninggal dunia. [16] Hasil keterangan Mangsa menyatakan telah melakukan hubungan seks dengan Penama pada sekitar bulan April 2023 bertempat di tandas Sekolah Menengah Kebangsaan Saujana Impian, Kajang. BH-84-6-03/2025 4 [17] Siasatan lanjut dibuat dengan membuat perbandingan sampel darah Mangsa, bayi dan Penama dalam kes ini. Sampel DNA telah dihantar ke Jabatan Kimia untuk perbandingan. [18] Hasil perbandingan DNA dari ketiga-tiga sampel darah didapati Penama adalah bapa kandung kepada bayi yang dilahirkan oleh Mangsa. [19] Penama kemudiannya telah dituduh di Mahkamah di bawah Seksyen 376(1) Kanun Keseksaan manakala Mangsa telah dituduh di bawah Seksyen 304A Kanun Keseksaan. SYOR DARI JABATAN KEBAJIKAN MASYARAKAT [20] Setelah siasatan secara menyeluruh dilakukan, Pegawai Akhlak telah mengesyorkan agar Penama dihantar ke suatu sekolah yang diluluskan atau Sekolah Henry Gurney berdasarkan peruntukan dibawah Seksyen 91(1)(f) Akta Kanak-Kanak 2001 beserta syarat-syarat tambahan. Selaras dengan Seksyen 93(1) Akta yang sama, ibu atau bapa atau penjaga kanak-kanak hendaklah menyempurnakan suatu bon bagi kelakuan baik kanak-kanak itu dengan atau tanpa jaminan atau cagaran dan dengan syarat tambahan sekiranya kanak-kanak itu dihantar ke suatu sekolah diluluskan atau Sekolah Henry Gurney, ibu atau bapa atau penjaga hendaklah melawat kanak-kanak itu secara tetap sebagaimana yang ditentukan oleh Mahkamah. [21] Syor tersebut dirasakan wajar kerana: i. Tingkah laku dan sikap Penama merupakan faktor utama yang menyebabkan Penama makin rapat dengan orang yang mendorong kelakuan yang negatif, terpesong akhlak dan akhirnya telah membawa Penama terjebak dalam kes yang dibicarakan; ii. Kes ini juga merupakan kesalahan pertama Penama dan pegawai kes mendapati bahawa Penama tidak berfikiran matang dan tidak berfikir panjang dalam melakukan tindakan dalam sesuatu perkara; iii. Dengan meletakkan Penama dibawah institusi ini diharap dapat memberi peluang kepada Penama untuk mendewasakan pemikiran serta mengasah kemahirannya bagi membina kerjayanya di masa hadapan; iv. Penama juga boleh membentuk identiti dan jati diri menjadi seorang yang bertanggungjawab dan berdisiplin yang bukan setakat dapat membantu dirinya malah dapat membantu keluarga dan masyarakat setempat. BH-84-6-03/2025 5 HUJAHAN MITIGASI OLEH PENAMA DAN KELUARGA [22] Penama semasa membuat rayuan kepada Mahkamah telah mengaku salah dan berasa insaf serta berjanji tidak akan mengulangi kesalahan yang sama. Penama memohon untuk diringankan hukuman kerana mahu fokus kepada pembelajaran demi masa depan Penama sendiri. Penama telah berusia 18 tahun dan kini belajar di Mutiara Damansara dalam jurusan kulinari. Penama mengakui mempunyai pengetahuan bahawa Mangsa dalam kes ini telah mengandung namun tidak maklumkan kepada keluarga kerana takut dan serba salah. [23] Penama telah memohon bantuan rakannya untuk menghantar bayi yang dilahirkan oleh Mangsa tersebut ke hospital selepas mendapati bahawa muka bayi dalam keadaan pucat. Mangsa telah lahirkan bayi tersebut sendirian tanpa pertolongan Penama. Akhir sekali, Penama merayu untuk dikurangkan hukuman. [24] Ibu dan bapa Penama turut membuat rayuan dan memohon untuk Mahkamah meringankan hukuman. Penama dikatakan susah sekiranya berjauhan. Tambahan, Penama sedang belajar dan telah membuat pinjaman. Penama juga telah berjanji dan bertaubat tidak akan mengulangi kesalahan yang sama. HUJAHAN PEMBERAT PIHAK PENDAKWAAN [25] Timbalan Pendakwa Raya pula memohon untuk Mahkamah mengambil kira kesalahan yang dilakukan merupakan kesalahan yang serius dan turut memohon untuk Penama diberikan hukuman yang berat dan setimpal. DAPATAN MAHKAMAH [26] Penama dalam kes ini telah membuat pengakuan salah terhadap pertuduhan yang dibacakan terhadapnya. Walaupun Penama telah mengaku bersalah, Mahkamah tetap bertanggungjawab memastikan bahawa pengakuan salah yang dibuat adalah secara sukarela dan difahami sepenuhnya oleh Penama. [27] Mahkamah telah merujuk kepada kes Mohd Asri bin Ahmad v Deputy Public Prosecutor [2005] 7 MLJ 253 dimana YA Hakim Mahkamah Tinggi, dalam menolak rayuan oleh pihak Perayu telah menyatakan seperti berikut: plead guilty to a charge in court had been meticulously complied with. The learned magistrate had taken every procedural step to ensure that that plea was valid and unequivocal. Therefore, the plea of guilty BH-84-6-03/2025 6 [28] Mahkamah ini percaya bahawa Penama dalam kes ini faham akan pertuduhan yang dibacakan terhadapnya serta faham akan sifat serta akibat dari pengakuan salah tersebut. Penama juga telah membuat pengakuan salah tanpa syarat terhadap pertuduhan tersebut. [29] Memandangkan Penama dalam kes ini telah mengaku salah atas pertuduhan yang dibuat keatasnya, maka persoalan yang perlu diulas oleh Mahkamah ini adalah adakah perintah yang diberikan oleh Mahkamah ini adalah wajar dan sesuai bagi Penama. [30] Mahkamah telah mempertimbangkan beberapa faktor dalam memutuskan perintah yang wajar dan sesuai bagi Penama. [31] Penama dalam kes ini merupakan seorang kanak-kanak yang berumur 15 tahun 10 bulan semasa kejadian. Tidak dinafikan Penama masih muda dan berfikiran tidak matang. [32] Seksyen 91(1) Akta Kanak-Kanak 2001 telah mempertuntukkan kuasa Mahkamah Bagi Kanak-Kanak apabila kesalahan dibuktikan seperti berikut:

Jika Mahkamah Bagi Kanak-Kanak berpuas hati bahawa suatu kesalahan telah dibuktikan Mahkamah itu hendaklah, sebagai tambahan kepada apa-apa kuasa lain yang boleh dijalankan menurut kuasa Akta ini, mempunyai kuasa untuk : a) memberikan amaran kepada dan melepaskan kanak-kanak itu; b) melepaskan kanak-kanak itu apabila dia menyempurnakan suatu bon untuk berkelakuan baik dan untuk mematuhi apa-apa syarat yang dikenakan oleh Mahkamah; c) memerintahkan supaya kanak-kanak itu diletakkan dalam pemeliharaan seseorang saudara atau orang lain yang layak dan sesuai: i. selama apa-apa tempoh yang hendaklah ditetapkan oleh Mahkamah; dan ii. dengan apa-apa syarat yang dikenakan oleh Mahkamah; d) memerintahkan supaya kanak-kanak itu membayar denda, pampasan atau kos; da) membuat perintah khidmat masyarakat; e) membuat suatu perintah percubaan di bawah Seksyen 98; f) memerintahkan supaya kanak-kanak itu dihantar ke suatu sekolah diluluskan atau Sekolah Henry Gurney; g) [dipotong oleh Akta A1511 s. 66] h) mengenakan ke atas kanak-kanak itu, jika dia berumur empat belas tahun ke atas kesalahan itu boleh dihukum dengan hukuman pemenjaraan dan BH-84-6-03/2025 7 tertakluk kepada subseksyen 96(2), apa-apa tempoh pemenjaraan yang boleh dijatuhkan oleh Mahkamah Sesyen. [33] Seksyen 96(2) Akta Kanak-Kanak 2001 selanjutnya telah memperuntukkan sekatan ke atas perintah pemenjaraan bagi kanak-kanak seperti berikut: Kanak-kanak yang berumur empat belas tahun ke atas tidak boleh diperintahkan supaya dipenjarakan jika dia boleh diperlakukan dengan apa-apa cara lain yang sesuai sama ada dengan percubaan, atau denda, atau dihantar ke sesuatu tempat tahanan atau sekolah diluluskan, atau Sekolah Henry Gurney, atau selainnya. [34] Mahkamah telah membuat rujukan kepada kes PP v Mohammad Zhahirin Yusof

1 LNS 84 dimana Hakim Mahkamah Tinggi telah memutuskan seperti berikut: Kita semua sedia maklum adalah menjadi prinsip hukuman yang mantap bahawa pesalah remaja, bilamana dibolehkan dan bergantung juga kepada keadaan kesalahan dilakukan, hendaklah diasingkan daripada pemenjaraan terutamanya bila terdapatnya cara lain yang berkesan menangani perkara [35] Penama merupakan seseorang yang masih muda dan mempunyai masa hadapan yang cerah dan panjang sekiranya Penama insaf dan berubah. Oleh yang demikian, Mahkamah ini berpendapat bahawa pemenjaraan adalah sesuatu yang boleh dielakkan dalam kes ini. [36] Mahkamah ini juga percaya bahawa Penama memerlukan bantuan, bimbingan, sokongan serta dorongan daripada keluarga dan juga persekitaran Penama supaya Penama berubah kearah kebaikan memandangkan Penama masih mempunyai ruang untuk memperbaiki kesilapan yang telah dilakukan. [37] Dalam membuat keputusan, terdapat beberapa faktor yang perlu dipertimbangkan oleh Mahkamah. Merujuk kepada kes R v. Ball (Kenneth John) [1951] 35 Cr App R 164, Mahkamah memutuskan bahawa: the appropriate sentence a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the BH-84-6-03/2025 8 particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from a criminal to an honest life. The public interest is indeed served, and best served, if the offender is induced to turn from criminal ways to honest living. Our law does not, therefore, fix the sentence for a particular crime, but fixes a maximum sentence and leaves it to the court to decide what is, within the maximum, the appropriate sentence for each criminal in the particular circumstances of each case. Not only in regard to each crime, but in regard to each criminal, the court has [38] Mahkamah, dalam kes Lim Yoon Fah v PP [1971] 1 MLJ 37 telah menggunapakai prinsip yang sama dalam kes yang dinyatakan di atas. [39] Dalam kes PP v

11 MLJ 808, YA telah menyatakan seperti berikut: sentencing court must be mindful of the four key principles and objectives of sentencing - retribution, deterrence, prevention and rehabilitation. Public interest as such should not only reflect the abhorrence of the society against the crime by the imposition of elements of retribution and deterrence in the sentence, but should also ensure the promotion [40] Mahkamah juga telah merujuk kepada kes Teo Siew Peng & Ors v PP (1984) 1 LNS 71, dimana Mahkamah telah memutuskan seperti berikut: the public interest and that of the offender. The public have no greater interest that he should become a good citizen. The difficult task of the Court is to determine [41] Berdasarkan nas undang-undang di atas, Mahkamah ini percaya bahawa selain mempertimbangkan faktor kepentingan awam, Mahkamah juga perlu mempertimbangkan faktor kepentingan kanak-kanak berdasarkan prinsip for the best interest of the child . Memandangkan kanak-kanak masih muda dan belum berfikiran matang, Mahkamah berpendapat bahawa perintah yang wajar dan sesuai untuk membentuk Penama agar menjadi insan dan warganegara yang baik adalah dengan menjalani perintah yang bersifat pemulihan (rehabilitation) yang juga mampu membentuk jati diri Penama. [42] Kesalahan yang dilakukan oleh Penama adalah satu kesalahan yang boleh dihukum dengan hukuman pemenjaraan dan pada perihal Mahkamah, kesalahan dimana Penama telah dipertuduhkan adalah dibawah kategori kesalahan serius. BH-84-6-03/2025 9 [43] Seksyen 52B Kanun Keseksaan mentafsirkan jenayah serius seperti berikut: Section 52B Serious offence term of ten years or more. [44] Berdasarkan kes Muhamad Syawal bin Abdul Ghani lwn Pendakwa Raya [2022] MLJU 3650, Mahkamah telah menyatakan seperti berikut: Mahkamah ini juga dapati menurut s. 75(1)(c)(i) Akta Kanak-Kanak 2001, di antara faktor-faktor yang membolehkan Puan Majistret memberikan perintah supaya Perayu dimasukkan ke Sekolah Henry Gurney adalah kesalahan yang dilakukan oleh perayu adalah kesalahan yang serius. Seksyen 75. Bila kanak-kanak boleh dihantar ke Sekolah Henry Gurney

Jika - a) seseorang kanak-kanak didapati bersalah atas apa-apa kesalahan yang boleh dihukum dengan hukuman pemenjaraan; b) laporan akhlak yang dikemukakan kepada Mahkamah Bagi Kanak-Kanak menunjukkan bahawa i. ibu atau bapa atau penjaga kanak-kanak itu tidak lagi dapat menjalankan atau tidak berupaya untuk menjalankan apa-apa kawalan yang sepatutnya ke atasnya; ii. kanak-kanak itu pada lazimnya ada bersama-sama dengan orang-orang yang berwatak tidak baik; dan iii. kanak-kanak itu tidak sesuai dipulihkan di sekolah diluluskan; dan c) pada hemat Mahkamah Bagi Kanak-Kanak-i. kesalahan yang dilakukan ialah daripada jenis yang serius; dan ii. oleh sebab jenis tabiat dan kecenderungan jenayah kanak-kanak itu adalah suai manfaat kanak-kanak itu ditahan selama apa-apa tempoh dan diletakkan di bawah apa-apa ajaran dan tatatertib yang didapati paling berfaedah untuk memulihkan akhlaknya dan untuk membanteras jenayah. maka Mahkamah Bagi Kanak-Kanak hendaklah, atas syor pegawai akhlak, menghantar kanak-kanak itu ke Sekolah Henry Gurney. [45] Memandangkan Seksyen 376(1) Kanun Keseksaan memperuntukkan hukuman pemenjaraan selama tempoh tidak kurang dari sepuluh tahun dan tidak lebih dari 30 tahun BH-84-6-03/2025 10 dan hendaklah juga dikenakan sebatan, ia jatuh dibawa kategori kesalahan serius dan dengan ini, Mahkamah yakin dan percaya bahawa perintah yang diberikan terhadap Penama adalah sah disisi undang-undang dan di dalam bidangkuasa Mahkamah mengikut peruntukan undang-undang. [46] Selain faktor diatas, Mahkamah juga telah mempertimbangkan faktor bahawa ini adalah kesalahan pertama Penama. [47] Mahkamah ini merujuk kepada kes PP v Jafa bin Daud [1981] 1 MLJ 315, di mana Mahkamah, dalam kes tersebut telah memutuskan bahawa: that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section, but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles. In assessing sentence, one of the main factors to be considered is whether the convicted person is a first offender. It is for this purpose that before passing sentence, a Magistrate is required to call for evidence or information regarding the background, antecedent and character of [48] Atas prinsip yang sama, rujukan juga telah dibuat kepada kes Zawiyah binti Ahmad Adam v. PP [2006] 4 MLJ 226 di mana Mahkamah telah menyatakan seperti berikut: mandatory, in meting the proper sentence, the Magistrate has to exercise the discretion judicially by reference to the facts and circumstances of each particular case and having due regard to established judicial principles. In the absence of aggravating circumstances resulting in offences which involve serious elements for criminality, first offenders are generally to be kept out of prison, rather than being given-day custodial sentence [49] Memandangkan Penama di dalam kes ini merupakan pesalah kali pertama dan masih kanak-kanak semasa kejadian berlaku, Mahkamah ini percaya bahawa Penama harus diberikan satu peluang untuk memperbaiki diri ke arah yang lebih baik. [50] Mahkamah juga telah mempertimbangkan bahawa Penama dalam kes ini telah mengaku salah sebaik sahaja pertuduhan dibacakan terhadapnya dan ini juga merupakan salah satu faktor bagi peringanan hukuman. [51] Rujukan dibuat terhadap kes Sau Soo Kim v PP [1975] 2 MLJ 134 dimana Mahkamah Persekutuan telah membenarkan rayuan Perayu dan menyatakan bahawa: BH-84-6-03/2025 11 that a plea of guilty should be treated as a mitigating factor. It not only saves the country a great expense of a lengthy trial but also saves time and inconvenience of many, particularly the [52] Selain itu, rujukan juga telah dibuat terhadap kes PP v Ravindran & lain-lain [1993] 1 MLJ 45 di mana Mahkamah di dalam kes ini telah memutuskan bahawa: discount for pleading guilty. The rationale for this rule is that much public time and money will be spared if an accused admits his guilt, thus avoiding a prolonged and [53] Dalam kes ini, Penama telah membuat pengakuan salah sebaik sahaja pertuduhan dibacakan terhadapnya. Oleh yang demikian, pengakuan salah tersebut wajar dipertimbangkan oleh Mahkamah ini dan dijadikan salah satu daripada faktor mitigasi kerana telah menjimatkan kos dan masa semua pihak. [54] Mahkamah juga telah merujuk kepada kes Lee Say & Ors v Public Prosecutor [1985] 2 CLJ 155 dimana Tertuduh-tertuduh dalam kes tersebut telah dituduh di bawah Akta Senjata Api (Penalti Lebih Berat) 1971 dan kemudiannya pertuduhan dipinda kepada Seksyen 304 Kanun Keseksaan kerana menyebabkan kematian semasa melakukan rompakan ke atas simati. Hakim Mahkamah Tinggi dalam keputusannya telah menyatakan: As I have said earlier, all three pleaded guilty. Although they are entitled to some credit for that, it must be set off against the enormity and seriousness of the crime that they have committed. As a result of what they have done, a defenceless man [55] Berdasarkan kes diatas, Mahkamah percaya bahawa pengakuan salah merupakan salah satu faktor peringanan hukuman. Namun, Mahkamah juga perlu mempertimbangkan keseluruhan fakta kes serta jenis kesalahan yang dilakukan. [56] Merujuk kepada kes dihadapan Mahkamah ini, Mahkamah berpendapat bahawa jenayah rogol adalah serius dimana ia melibatkan Mangsa yang masih dibawah umur dan masih sekolah. Kejadian tersebut juga telah mengakibatkan Mangsa dalam kes ini mengandung sehingga melahirkan seorang bayi lelaki. Hal ini boleh memberi kesan trauma jangka panjang kepada Mangsa. [57] Merujuk kepada Laporan Akhlak yang disediakan, Penama telah dikatakan melakukan hubungan bersama Mangsa sebanyak 3 kali di tempat yang sama iaitu di tandas sekolah. BH-84-6-03/2025 12 Penama juga telah mengetahui Mangsa telah hamil namun tiada apa-apa tindakan yang diambil sehingga Mangsa melahirkan bayi lelaki. Kemudiannya, Penama telah membawa keluar bayi lelaki tersebut daripada rumah Mangsa dan telah membawa bayi lelaki tersebut ke rumahnya sebelum kawan Penama menghantarnya ke Hospital Kajang. [58] Berdasarkan siasatan Pegawai Akhlak hasil dari temu bual yang dijalankan, Penama didapati tidak memikirkan risiko dan akibat kesalahan yang dilakukan. Penama beranggapan bahawa apa yang dilakukan tidak menjejaskan masa depan dan tidak merasakan satu kesalahan yang besar. Penama telah mengetahui bahawa Mangsa mengandung dan melahirkan bayi lelaki tetapi Penama telah merahsiakan perkara tersebut daripada pengetahuan ibu dan bapanya. Penama tidak menitik berat tentang keselamatan Mangsa dan bayi lelaki tersebut sehingga bayi lelaki tersebut meninggal dunia ketika sampai di Hospital Kajang. [59] Selain itu, Mahkamah juga telah mengambil kira pandangan dari para Penasihat. Penasihat-penasihat juga bersetuju dengan syor oleh pihak JKM untuk menghantar Penama ke Sekolah Henry Gurney agar Penama boleh belajar dan perbaiki diri. [60] Oleh yang demikian, Mahkamah ini percaya bahawa keputusan untuk menghantar Penama ke Sekolah Henry Gurney adalah wajar mengambil kira fakta kes dan kronologi dalam kes ini. Mahkamah melihat ini sebagai satu proses pemulihan untuk Penama agar Penama berubah menjadi insan lebih baik dan lebih bertanggungjawab di masa hadapan. [61] Mahkamah ini juga yakin dan percaya bahawa keputusan yang dibuat adalah demi kepentingan dan kebaikan Penama serta keluarga setelah mempertimbangkan semua faktor-faktor diatas. Bertarikh pada 4 Julai 2025.