Muhammad Affiq Bin Muhamad Sharif v Pendakwa Raya (WA-42JSKH-7-07/2022)

Preamble

Menurut Perayu/Tertuduh asas permohonan peringanan hukuman adalah Perayu adalah anak sulung daripada 4 orang adik beradik, menanggung ibunya yang sudah tua. Perayu tidak mempunyai bapa. Perayu/Tertuduh juga telah bertaubat dan insaf. Perayu/Tertuduh juga memohon supaya hukuman ke atasnya berjalan serentak. Mahkamah akan menimbangkan rayuan Perayu/Tertuduh seperti berikut: [15] Bagi pertuduhan pertama, Mahkamah telah mengambil-kira bahawa mangsa adalah seorang kanak-kanak berumur 15 tahun 4 bulan. Niat jahat Tertuduh boleh dilihat apabila wujudnya elemen perancangan. Di sini Tertuduh telah membawa mangsa ke hotel dan telah memberikan pil khayal sebelum merogol mangsanya. Adalah jelas Perayu/Tertuduh adalah seorang yang tidak berhati perut dan mengambil kesempatan terhadap mangsa/kanak-kanak yang telah dikhayalkan sehingga sanggup menerima perlawaan untuk masuk ke dalam hotel dan seterusnya dirogol tanpa disedari. Mangsa juga telah hamil akibat daripada perbuatan Tertuduh ini. Tertuduh bernasib baik kerana bagi kesalahan ini Hakim Mahkamah Sesyen mengenakan 5 tahun penjara sahaja. 8 Faktor Trauma/Stigma ke atas Mangsa [16] Mahkamah juga mengambil-kira bahawa mana-mana mangsa jenayah rogol akan mengalami trauma. Perayu/Tertuduh setelah menjalani hukuman akan satu hari nanti keluar dari penjara. Namun stigma ke atas mangsa akan ditanggung seumur hidup. Justeru, kepentingan awam mengkehendakki hukuman penjara yang lama dikenakan supaya Tertuduh/Perayu diasingkan dari masyarakat supaya tiada lagi kanak-kanak perempuan menjadi mangsanya. Justeru, Hakim Mahkamah Sesyen tidak tersilap apabila menjatuhkan hukuman seperti adanya. Faktor Pengakuan Salah [17] Pengakuan Bersalah lazimnya akan melayakkan seseorang Tertuduh mendapat diskaun kepada hukuman yang dikenakan ke atas Tertuduh, bergantung kepada fakta kes dan keseriusan kes masing-masing. Di dalam kes Yit Kean Hong v. Public Prosecutor [2005] 4 CLJ 592 Mahkamah Rayuan memutuskan: “A plea of guilt is a mitigating factor (see Zaidon Shariff v Public Prosecutor [1996] MLJU 159; [1996] 4 CLJ 441). It is an accepted rule of practice that an accused should be given credit or discount for pleading guilty (see Public Prosecutor v Ravindran & Ors [1993] 1 MLJ 45). The extent of the reduction on account of a plea of guilty would be between one-quarter and one-third of what otherwise would have been the sentence (see Mohamad Abdullah Ang Swee Keng v Public Prosecutor 9 [1988] 1 MLJ 167). But it is not a strict rule as the court may refuse to grant any discount in cases where public interest demands a deterrent sentence (see Zaidon).” [18] Di dalam kes ini HMS telah mengambil-kira bahawa Perayu/Tertuduh telah mengaku bersalah namun Hakim Sesyen telah mengambil-kira bahawa hukuman yang dijatuhinya perlu mencerminkan keseriusan kesalahan ini dan menjadi pengajaran kepada masyarakat di luar sana supaya tidak melakukan jenayah ini. Mahkamah ini bersetuju dengan HMS yang telah mengambil pendekatan sedemikian. Faktor Peluang untuk Insaf dan Taubat [19] Mahkamah ini juga telah mengambil-kira bahawa jarak dan tempoh kesalahan yang dilakukan adalah 3 tahun. Tertuduh mempunyai peluang untuk berinsaf apabila melakukan kesalahan pertama pada tahun 2017. Sebaliknya Tertuduh bertambah ganas lagi apabila pada tahun 2019 memilih adik kandungnya sendiri sebagai mangsanya pula. Malahan perbuatan terkutuk ini dilakukan sekali lagi oleh Tertuduh pada tahun 2021 ke atas mangsa yang sama (adik kandungnya) tanpa perasaan kesal dan taubat. Hanya hukuman penjara yang Panjang dan sebatan maksima yang mampu memberi keinsafan dan kesedaran kepada Tertuduh yang mempunyai sifat seperti haiwan ini. 10 Faktor Umur Perayu/Tertuduh [20] Mahkamah telah mengambil maklum bahawa umur Perayu/Tertuduh semasa melakukan ketiga-tiga jenayah ini adalah 20 tahun, 21 tahun dan 23 tahun. Bagi kesalahan yang dilakukan Perayu/Tertuduh ketika berumur 20 tahun dan 21 tahun, Tertuduh/Perayu layak dipertimbangkan sebagai “Pesalah Muda”. Namun, ketika disabitkan dan dijatuhkan hukuman, Perayu/Tertuduh telah berumur 24 tahun. Justeru, faktor pesalah muda tidak wajar diberikan penekanan yang berat kerana faktor kesalahan serius mengatasi faktor ini. Justeru, Mahkamah ini mendapati Hakim Mahkamah Sesyen tidak tersilap apabila menjatuhkan hukuman seperti yang dinyatakan. Faktor Keseriusan Kes/Kekerapan Jenayah/Deteren [21] Umum sedia maklum bahawa jenayah rogol semakin hari semakin meningkat. Adalah wajar Mahkamah menjatuhkan hukuman yang berbentuk deteren supaya ia menghantar mesej yang sewajarnya khususnya kesalahan ini adalah kesalahan yang amat serius dan pesalah akan dihukum penjara mandatori yang lama. Hukuman adalah di antara 20 hingga 30 tahun dan juga 10 sebatan untuk satu kesalahan. Mahkamah ini mendapati Hakim Mahkamah Sesyen telah tidak tersilap apabila mengambil-kira faktor ini sebelum menjatuhkan hukuman. 11 Faktor Trend [22] Hukuman yang dijatuhkan ini adalah tidak tersasar daripada trend hukuman yang diguna-pakai sekarang di mana hukuman di antara 10 hingga 14 tahun dikenakan termasuk sebatan apabila Tertuduh mengaku bersalah. Faktor Hukuman Serentak/Berasingan [23] Hakim Mahkamah Sesyen telah tidak tersilap apabila mengenakan hukuman berasingan kerana mangsa, tarikh dan tempat adalah berlainan. (Lihat “one transaction rule” di dalam kes Bachik Bin Abdul Rahman v. PP [2004] 2 CLJ 572). Hakim Mahkamah Sesyen tidak tersilap apabila menolak rayuan Tertuduh supaya hukuman berjalan serentak (dengan pertuduhan pertama). Di dalam kes Ayob Abdul Jabar v. PP [1999] 8 CLJ 29, Mahkamah memutuskan: “Each distinct offence must be dealt with separately when imposing sentence. Offences in respect of infringements of the same section of a particular law must be regarded as distinct if the offences were committed against different persons or at different times or at different places. In the instant appeal, each of the five offences was committed at a different date, time, place and upon different persons. Thus, the offences committed are distinct offences and further, each offence is a principal offence. In these circumstances, the sentence imposed in respect of each offence cannot be concurrent with one another.” 12 (Lihat juga Mat Nayan Kamis v. PP [2008] 2 CLJ 394) F. KESIMPULAN [24] Di atas alasan-alasan yang diberikan, rayuan Perayu/Tertuduh ditolak. Keputusan Hakim Mahkamah Sesyen dikekalkan. Berdasarkan Seksyen 288 (1) Kanun Acara Jenayah, jumlah keseluruhan hukuman rotan yang dibenarkan adalah 24 sebatan maksima walaupun Tertuduh telah dikenakan dengan 26 sebatan. Tarikh: 10 Jun 2023 (DATO’ AHMAD BIN BACHE) Hakim Mahkamah Tinggi Malaya Kuala Lumpur Pihak-Pihak Tertuduh/Perayu: Encik Ameerul Aizat bin Nor Haslan TETUAN AMEERUL AIZAT 316, A4-2-7, Solaris Dutamas No. 1, Jalan Dutamas 1 50480 KUALA LUMPUR Pendakwa Raya/ Encik Mohd Isa bin Mohamed Responden: JABATAN PEGUAM NEGARA Unit Pendakwaan Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur Wisma Chase Perdana 50512 KUALA LUMPUR