Muhammad Alif Bin Saidin v Hassan Bin Yusoff (DA-12B-35-08/2022)

[3] Responden (Defendan dalam perbicaraan di Mahkamah Sesyen) pada masa material adalah pemandu dan pemilik berdaftar motokar bernombor DR 7070. Fakta [4] Pada 16.7.2018 jam lebih kurang 12.15 tengahari, Perayu sedang menunggang motosikal bernombor DCA 7390 di atas jalanraya dari arah Jalan Gajah Mati menghala ke lampu isyarat Kijang. Apabila sampai di hadapan Istana Kota Lama, telah berlaku pertembungan dengan sebuah motokar bernombor DR 7070 yang dipandu Responden yang datang dari arah bertentangan untuk membelok ke kanan jalan (rujuk Rajah Kasar dan Kuncinya di muka surat 121 – 122, Rekod Rayuan). Perayu mengalami kecederaan dan motosikalnya mengalami kerosakan ekoran dari pertembungan tersebut. S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ Prosiding di Mahkamah Sesyen [5] Kedua-dua pihak telah bersetuju merekodkan liabiliti seperti berikut:

Responden: 90%

(ii) Perayu: 10% Isu [6] Isu yang perlu diputuskan mahkamah ialah sama ada gantirugi yang diberikan oleh L/HMS adalah adil, munasabah, tidak terlalu rendah dan mampu memampaskan Perayu. Penelitian dan penemuan mahkamah [7] Sebelum memutuskan isu kuantum ini, saya telah merujuk kepada beberapa kes mantap berikut sebagai panduan iaitu: Ong Ah Long v Dr. S Underwood [1983] 2 CLJ 198: “It must be borne in mind that damages for personal injuries are not punitive and still less a reward. They are simply compensation that will give the injure party reparation for the wrongful act and not for all the natural and direct consequences of the wrongful act, so far as money can compensate...”. “In considering the issue of quantum of damages, I bear in mind that an award must be fair which means that there must be a proper compensation for the injury suffered and the loss sustained”. Wong Li Fatt William (an infant) v Haidawati bte Bolhen & Anor [1994] 2 MLJ 497: “In considering the issue of quantum of damages, I bear in mind that an award must be fair which means that there must be a proper compensation for the injury suffered and the loss sustained”. Appalasamy a/l Bodoyah v Lee Mon Seng [1996] 3 CLJ 71: “Thus, one must not forget the general rule that the function of damages in tort actions is purely to put the Plaintiff in the position which he would have been in had the tort not been S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ committed in the first place and this can only be done through a reasonable award of damages.” Ong Ah Long v Dr S Underwood [supra]: “It is well established principle that special damages, have to be specifically pleaded and specifically proved.... The reason that special damages have to be specially pleaded is to comply with its object which is to crystallize the issue and to enable both parties to prepare for trial”. [8] Rayuan Perayu berhubung dengan kuantum adalah terhadap item:

Gantirugi am a) severe traumatic brain injury

(ii) Gantirugi khas a) kos penjagaan masa hadapan b) kos rawatan masa hadapan [9] Setelah meneliti serta menimbangkan hujahan kedua-dua pihak, Rekod Rayuan, nota keterangan, eksibit-eksibit dokumentar dan alasan penghakiman L/HMS, saya mendapati dan memutuskan seperti berikut: Gantirugi am (atas kadar liabiliti 100%)

severe traumatic brain injury [10] Pihak Perayu memohon gantirugi sebanyak RM350,000, manakala Pihak Responden menghujahkan sejumlah RM130,000 sahaja. L/HMS telah memberikan award sebanyak RM180,000. Dalam memberikan jumlah gantirugi tersebut, L/HMS telah menimbangkan:

Perayu mengalami sawan tiga kali dan telah dimasukan tiub pernafasan tracheostomy yang menyebabkan Perayu terpaksa disuap makanan untuk tempoh 2 bulan 9 hari.

keterangan Pakar Rehabilitasi Perayu (SP1) bahawa walau pun Perayu berkeupayaan melakukan basic activities of daily living tetapi dia tidak dapat melakukan instrumental activities S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ of daily living dan community activities sendiri dan memerlukan dibantu oleh seorang orang gaji.

perkara ini dipersetujui oleh Pakar Rehabilitasi Responden (SD1).

kecederaan Perayu tidak begitu teruk hingga memerlukan gantirugi yang tinggi.

Perayu tidak berada dalam vegetative state yang lumpuh sepenuhnya.

MMSE Perayu adalah 23/30 – mild cognitive impairment.

weakness of the right upper and lower limb – Grade 4/5 indicates 20% loss of power.

gait impairment – the patient walks with a mild hemiparetic gait.

Perayu masih boleh berjalan, duduk dan boleh berdikari untuk aktiviti harian, tetapi memerlukan pemantauan.

Compendium of Personal Injuries Awards

kes-kes undang-undang [11] Berdasarkan kepada Laporan Pakar Neurosurgery Perayu bertarikh 6.7.2019 dari Kota Bharu Medical Centre (muka surat 85 – 92, Rekod Rayuan), semasa Perayu dimasukan ke Hospital Raja Perempuan Zainab 2 pada 16.7.2018 sebaik-baik sahaja selepas kemalangan, bacaan pre-intubation Glasgow Coma Score (GCS) adalah 7/15 (E1V1M5). [12] Laporan berkenaan juga di bahagian “Conclusion and Opinion” menyatakan: “… sustained a traumatic severe brain/head injury with cerebral concussion, multiple incranial hemorrhages (contusion and ASDH) and soft tissue injury. The present assessment revealed the following neurological disabilities:

Physical disabilities: a) residual right hemiparesis with some function loss – in ability to lift/carry objects, abnormal gait. b) abnormal speech – hoarseness of voice.

(ii) Neurocognitive deficits: a) suffers from some neurocognitive impairment such as poor memory recall and attention. S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ

(iii) Neurobehavioral/Affective disorders: a) suffers from post traumatic behavioral changes such as easy irritability and social apathy.

(iv) Somatic symptoms: a) episodic headache and giddiness. Based on the Glasgow Outcome Score (GOS), his condition is categorized as GOS IV (moderate disability; independent and can resume almost all activities of daily living; but disable and cannot participate in variety of social and work activities).” [13] Saya juga merujuk kepada laporan pakar Pihak Perayu dan Pihak Responden berhubung dengan keadaan Perayu bahawa (saya ringkaskan) walau pun Perayu independent in all his day-to-day activities of daily living tetapi masih mengalami beberapa keilatan seperti yang dinyatakan di atas. [14] Jelas di sini bahawa keadaan Perayu adalah seolah-olah mengalami seperti “separa lumpuh” dan masalah kognitif yang menyebabkan keilatan teruk sepanjang hayat kerana otaknya yang mengawal keseluruhan anggota badan tidak dapat berfungsi dengan sempurna lagi. Perayu tidak lagi dapat hidup seperti sediakala i.e. sebelum kemalangan. Keterangan SD1 mengatakan selepas dua tahun, kecederaan kepada Perayu telah mencapai maximum medical improvement (MMI) dan peluang sangat rendah untuk pulih selanjutnya (muka surat 78-79, Rekod Rayuan). [15] Selain dari merujuk kepada Compendium of Personal Injuries Awards (selepas ini dipanggil “Compendium”) dan nas undang-undang yang dikemukakan pihak-pihak, saya juga merujuk kepada:

umur Perayu 26 tahun pada tahun 2023 iaitu seorang muda.

prospek untuk berkahwin dan berkeluarga sendiri.

kecederaan yang di alaminya telah mengubah keupayaan keseluruhan tubuhnya.

menjejaskan peluang untuk mendapat kerja. S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ [16] Saya juga mengambil ingatan bahawa Compendium hanyalah suatu panduan sahaja seperti yang dinyatakan dalam kes Abdul Waffiy bin Wahubbi & Anor v A.K. Nazaruddi bin Ahmad [2017] 2 PIR 1: “the compendium is not meant to stifle the rights of the parties to submit below or above the stipulated quantum, nor it is meant to fetter the courts discretion. As such, judges and lawyers are at liberty to depart from the compendium in the event case law or factual circumstances so dictate.” [17] Saya juga menggunakan prinsip “good gracious test” yang diberikan oleh mahkamah Persekutuan dalam kes United Plywood & Sawmill v Lock Ngan Loi [1970] 1 LNS 164: “The general principle is that an appellate court can only interfere with an assessment if it is considered so inordinately low or inordinately high as to make the court exclaim: Good gracious, is that the sum which has been awarded, that sum has to be altered...” [18] Di atas pertimbangan-pertimbangan tersebut, saya berpendapat gantirugi yang diberikan oleh L/HMS adalah rendah. Seboleh-bolehnya Perayu mestilah diletakan seperti keadaan sebelum berlakunya kemalangan (Appalasamy a/l Bodoyah v Lee Mon Seng [supra]). Sehubungan itu saya bersetuju dengan hujahan peguamcara Perayu dan memberikan gantirugi sebanyak RM350,000. Rayuan bagi item ini dibenarkan dan keputusan L/HMS diketepikan. Gantirugi khas (atas kadar liabiliti 100%)

Kos penjagaan masa hadapan [19] Dalam memutuskan gantirugi bagi item ini, L/HMS telah mengambilkira bahawa kedua-dua Pakar Rehabilitasi Perayu (dari Hospital Sungai Buloh bertarikh 20.10.2019 di muka surat 63 – 84, Rekod Rayuan) dan Responden (dari Life Care Diagnosis Medical Sdn Bhd di muka surat 137 – 158, Rekod Rayuan) bersetuju bahawa Perayu memerlukan penjagaan dan penyeliaan seorang orang gaji. Berdasarkan kepada keadaan Perayu masakini, saya bersetuju bahawa Perayu memerlukan seorang orang gaji tetapi penjagaan ini tidak diperlukan sepanjang hayat Perayu. Ini adalah kerana untuk suatu tempoh tertentu di masa hadapan, Perayu akan S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ dapat membiasakan diri dengan keadaannya dan berdikari dalam menjalani kehidupannya. [20] Saya juga selanjutnya mengambilkira:

bahawa Perayu kini keupayaan membantu kerja ayahnya dan bermakna boleh bergerak sendiri.

(ii) keadaan sekeliling, lokasi dan tempat tinggal Perayu.

(iii) tugas memantau Perayu ini boleh dibuat oleh pembantu tempatan. [21] Sehubungan itu saya bersetuju dengan dapatan mahkamah yang membenarkan bayaran pembantu tempatan sebanyak RM800 sebulan selama 15 tahun dan menjadikan jumlah gantirugi bagi item ini sebanyak RM144,000. [22] Rayuan bagi item ini ditolak dan keputusan L/HMS dikekalkan.

Kos rawatan masa hadapan i) kos fisioterapi ii) kos terapi pekerjaan iii) kos intensive cognitive training [23] Saya berpendapat Perayu berhak untuk mendapat rawatan yang terbaik bagi pemulihannya sama ada di hospital kerajaan atau hospital swasta. Namun bagi rawatan masa hadapan ini, bukanlah rawatan terhadap kecederaan yang di alami kerana kecederaan telah pulih. Rawatan masa hadapan ini adalah suatu rawatan susulan untuk rehabilitasi. [24] Rawatan rehabilitasi yang baik masa kini boleh di dapati di hospital kerajaan dengan kos yang lebih murah. Tiada keterangan dikemukakan Perayu tentang keperluan pelbagai sesi rawatan berkenaan di hospital swasta dengan kos yang tinggi. Saya bersetuju berdasarkan kepada keadaan Perayu masakini, Perayu mempunyai keperluan untuk medical treatment seperti yang dihujahkan oleh peguamcaranya di perenggan 38(5) hujahan bertulis (Lampiran 11) berjumlah RM41,000. Ini selars dengan keputusan kes Appalasamy a/l Bodoyah v Lee Mon Seng [supra] yang menyatakan: S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ “The victim of a tortious act is entitled to seek the best medical facility and the best medical opinion in order to put him back in his original position as though the tort had not been committed.” [25] Berdasarkan kepada alasan yang sama di atas, saya berpendapat L/HMS telah membuat keputusan yang tepat, adil, munasabah dan dapat memampaskan Perayu dengan memberikan gantirugi kos rawatan masa hadapan sebanyak RM720. [26] Oleh yang demikian saya memberikan gantirugi bagi item ini seperti berikut: RM41,000 + RM720 = RM41,720. Keputusan L/HMS bagi item ini dikekalkan dengan tambahan gantirugi.

[27] Atas imbangan kebarangkalian, saya membenarkan sebahagian rayuan ini dan sebahagian lagi ditolak [28] Faedah 5% setahun dari tarikh keputusan rayuan hingga penyelesaian bayaran. [29] Responden diperintahkan membayar kos sebanyak RM5,000 kepada Perayu dan tertakluk kepada 4% alokatur. Bertarikh: 19 November 2023. (ROSLAN BIN ABU BAKAR) Hakim Mahkamah Tinggi Kota Bharu. S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ PIHAK-PIHAK: Bagi pihak Perayu: Tetuan N M Tiong & Co, No. 2818-G, Tingkat Satu, Jalan Che Su, 15000 Kota Bharu, Kelantan. Bagi pihak Responden: Tetuan M Ravendran & Associates, No.37, Taman Melati, 18000 Kuala Krai, Kelantan. S/N sgi0sl1wEmf2ql48XLRlQ