MUHAMMAD FIKRI AFFENDY BIN MOHD FUAD v Awang Sabar Bin Abdul [Berniaga Diatas Nama Dan Gaya Yuriee House Of Baker's] (WA-A52NCC-5614-12/2023)

The Turquand’s Rule was applied by the Court of Appeal in Badan Pengurusan Tiara Duta v. Timeout Resources Sdn Bhd [2014] 8 CLJ 133; [2014] 5 MLRA 500; [2015] 1 MLJ 110; that: "(24).... S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA

in any event, the internal management rule must apply in the present circumstances. The respondent is a third party to the internal management of the appellant and was not put on notice at any time to inquire into the authority, or the lack of it, of SP2 and SP3 to enter into the agreement. Thus, it was not wrong for the respondent to assume that everything was in order and that it was proper for SP2 and SP3 to have signed the agreements.

In Royal British Bank v. Turquand [1856] 119 ER 474 it was held that "persons contracting with a company and dealing in good faith may assume that acts within its constitution and powers have been properly and duly performed, and are not bound to inquire whether acts of internal management have been regular'. The Turquand’s Rule would, in our view similarly apply to this case, even though the appellant is not a company incorporated under the Companies Act 1965.

(iv) in the case of Pekan Nenas Industries Sdn Bhd v. Chang Ching Chuen & Ors [1998] 1 CLJ 793; [1997] 2 MLRA 202; [1998] 1 MLJ 465; [1998] 1 AMR 169, it was similarly held by Edgar Joseph Jr FCJ that: "that effect of the Turquand’s Rule is that it reduces the enquiries which outsiders having dealings with a company must take. Such outsiders have no right to insist on proof by the company's directors that the provisions of its Memorandum & Articles have been complied with, and they cannot therefore be deemed to have constructive notice of some failure to comply which they have no means of discovering." [18] Berpandukan undang-undang tersebut, dapatan saya adalah Defendan perlu bertanggungjawab sepenuhnya atas representasi yang di buat di atas nama perniagaan tersebut kerana beliau adalah pemilik berdaftar dan membenarkan S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA individu lain mengendalikan akaun-akaun bank tersebut dan ianya kekal berliabiliti dalam kegiatan “fraud” dan/atau “fraudulent mispresentation”. [19] Merujuk kepada hujahan Defendan yang tidak pernah berhubung secara langsung dengan pihak plaintif, dapatan saya adalah pihak defendan tetap berhutang liabiliti terhadap plaintif atas dasar ‘vicarious liability’ kerana pemilik perniagaan perlu tahu setiap kegiatan yang dilakukan dalam syarikatnya meskipun ia dikendalikan oleh pihak ketiga (Harry, adik ipar Defendan). [20] Untuk menentukan kewujudan tanggungan vikarius, Rujukan di buat kepada kes Woong Jeng v Excel Champ Automobile Sdn Bhd [2015] MLJU 2380 atas isu liabiliti vikarius di mana diterangkan keadaan-keadaan yang mewujudkan hubungan vikarius. [21] Defendan memberi keterangan bahawa beliau langsung tidak mempunyai akses kepada semua dokumen perniagaan sebaliknya adik iparnya yang mengendalikan semua urusan dan mempunyai akses dalam perniagaan. [22] Peguam cara Defendan yang terpelajar berhujah bahawa tiada hubungan kontraktual wujud antara Plaintif dan Defendan. Tiada perjanjian bertulis dikemukakan, dan keterangan lisan Plaintif juga tidak menunjukkan perjanjian dimeterai dengan Defendan. [23] Atas isu kewujudan hubungan kontraktual antara kedua-dua pihak, defendan menyatakan beliau tidak mempunyai sebarang akses kepada dokumen dalam perniagaan ini, hanya adik ipar beliau sahaja yang mempunyai akses sedemikian. Ini bermaksud defendan sebagai pemilik perniagaan telah memberi kuasa mutlak kepada orang lain untuk menjalankan perniagaan ini dengan penuh kesedaran tentang akibatnya. [24] Dengan penuh hormatnya, saya mendapati wujud hubungan di antara defendan dan plaintif di dalam kes ini melalui kuasa perwakilan di mana defendan telah memberikan kuasa sepenuhnya kepada Harry untuk menjalankan perniagaan tersebut. Rujukan di buat kepada kes Mahkamah Rayuan PEARL STREAMS SDN BHD v. BEVERLY HEIGHTS RESOURCES SDN BHD & ANOR & ANOTHER [2025] CLJU 2457 bahawa kehadiran autoriti di pihak ejen adalah mencukupi untuk membuktikan bahawa ejen diberikan S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA kuasa dan ini akan menyebabkan tanggungan kepada pihak yang memberikan kuasa itu, yang menyatakan seperti berikut:

In the case of Posco Daewoo Malaysia Sdn Bhd v. Tenaga Wan Bersaudara Sdn Bhd [2022] 7 CLJ 867; [2023] 1 MLRA 386; [2022] 6 MLJ 516, the Court of Appeal held that mere appearance of authority on part of the agent was sufficient to establish the agent was conferred with authority when it held as follows: - "[36] When Chua invited the appellant to the Ampang Warehouse to discuss about the trade credit financing arrangements for the respondent which the respondent claims it did not know, Chua gave the appellant, his name card with the respondent's name during the meeting. Chua operated from the Ampang Warehouse, distributed the respondent's name card, occupied the main office in the Ampang Warehouse and was representing the respondent to import, store and sell the respondent's cars there. Although Chua's name card could not carry the title of a Chief Executive Officer, we are of the considered view that Chua possessed the requisite powers and authority to enter into the CFAs and AA on behalf of the respondent. [37] Chua, in support of the application to secure the trade credit financing from the appellant, furnished the appellant with the respondent's Audited and Financial Reports for the year 2010 until 2013 which was provided by Mr Jusoh. Chua also affixed his title as the respondent's Chief Executive Officer and used the respondent's company stamp to stamp and execute the CFA's, AA and the confirmation documents. To date, there are no police reports lodged that Chua fraudulently or dishonestly procured these documents company stamp and use them for improper purposes. [38] Support can be found in Chan Yin Tee v. William Jacks & Co (Malaya) Ltd [1964] CLJU 18; [1964] 1 MLRA 479; [1964] 1 MLJ S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA 290 where Thompson LP held that any person irrespective of his competency to contract may become an agent and that does not affect his principal's liability to third parties. [39] Further, in KGN Jaya Sdn Bhd v. Pan Reliance Sdn Bhd [1996] 2 CLJ 611; [1996] 1 MLRA 178; [1996] 1 MLJ 233; [1996] 1 AMR 839, Gopal Sri Ram JCA (as he then was) in dealing with ss 138, 139, 140 of the Contracts Act 1950 ("CA 1950"), held that there is no requirement that an appointment of an agent must be in writing or evidenced in writing. That appointment may be express or implied, it may be gathered from the facts and circumstances of a case and from the conduct of the parties. [25] Komunikasi melalui platform atas talian, panggilan telefon di antara plaintif dan defendan melalui wakilnya, iaitu Harry telah membentuk satu hubungan kontrak yang sah yang mengikat kedua-dua pihak. Plaintif telah mengemukakan bukti-bukti tersebut dan defendan pula gagal mencabar bukti ini. Maka, keterangan plaintif mengenai representasi, kemasukan duit dan terma kontrak adalah diterima. [26] Defendan juga mengakui telah membantu sesuatu yang tidak dibenarkan oleh undang-undang Malaysia dengan memberikan kuasa kepada adik ipar dan pasangannya yang bukan warganegara Malaysia untuk mengendalikan perniagaan tersebut. [27] Sebagai pemilik perniagaan yang berdaftar secara sah di bawah Suruhanjaya Syarikat Malaysia, adalah penting untuk mengetahui dan mengawasi segala urusan yang dilakukan di dalam atau luar syarikat, meskipun dikendalikan oleh pihak ketiga atau wakil atau ejen kepada syarikat tersebut. [28] Kegagalan Defendan untuk menyemak dan memastikan akaun perniagaan telus dan tidak di seleweng atau salah guna oleh pihak ketiga boleh dianggap sebagai kecuaian Defendan sendiri. S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA KEBENARAN MUTLAK KEBENARAN MENGGUNAKAN AKAUN MENYEBABKAN TANGGUNGAN LIABILITI KE ATAS PEMILIK AKAUN BERDASARKAN PRINSIP PENGKAYAAAN TIDAK ADIL DAN ESTOPEL [29] Defendan juga mengakui beliau dijadikan ‘keldai akaun’ kepada adik iparnya dan enggan menamakan “adik ipar”nya sebagai pihak ketiga mahupun sebagai pihak ketiga di dalam kes ini. [30] Melalui akses penuh tersebut yang diberikan oleh defendan kepada adik ipar beliau, defendan dengan penuh kerelaan dan kesedaran tentang akibat yang akan timbul, telah mengambil risiko untuk dipertanggungjawabkan sepenuhnya atas tanggungan perniagaan yang didaftarkan di atas nama beliau. [31] Berkaitan isu di mana suatu akaun dibenarkan oleh pemiliknya untuk diuruskan sepenuhnya oleh orang lain, pemilik berkenaan adalah bertanggungan sepenuhnya jika berlaku kerugian pihak ketiga akibat dari kebenaran yang diberikan tersebut. Rujukan di buat kepada kes MUNISAMY RAJAGOPAL v. SUBASHINI KARUPPIAH [2022] 10 CLJ 951 [2022] 1 LNS 2356 yang memutuskan pemulangan duit yang telah dimasukkan atas prinsip pengkayaan yang tidak adil, seperti berikut:

The first defendant's submission of no privity of contract with the plaintiff did not get the first defendant very far as liability under s. 71 of the Act is not based on any existing contract between the parties. Having regard to the juristic basis behind s. 71 of the Act which is premised on the equitable principles on restitution, good conscience and prevention of unjust enrichment, all the four conditions under s. 71 of the Act had been satisfied here. The loan granted by the plaintiff was given out lawfully; done ultimately for the first defendant as the monies were credited into her bank account; the loan was not granted by the plaintiff gratuitously but in the expectation that he would be repaid; and the defendant directly benefited from the loan. (paras 31 & 32)

Unjust enrichment need not be pleaded so long as the cause of action can be made out from the facts pleaded by the parties. The S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA plaintiff had not only suffered a loss of RM350,000 but the first defendant had been made richer by the plaintiff's loss by the same amount. This sense of injustice at the plaintiff's expense was central to the foundation of the relief of restitution based on the law of unjust enrichment. Taking into account the circumstances in which the loan was extended to the defendants in their hour of need to assist them in their business, allowing the first defendant to retain the benefit of the monies, was not consistent with equity or good conscience. She should not be allowed to reap a windfall at the expense of the plaintiff. (paras 35 & 39) [32] Selepas Jun 2022, Defendan gagal membuat pembayaran dan gagal memberikan laporan keuntungan untuk tujuan ketelusan. [33] Defendan hanya membuat sebahagian bayaran, tetapi jumlahnya kecil dan tidak selari dengan janji keuntungan awal. [34] Walaupun diminta, Defendan gagal atau enggan membayar balik wang milik Plaintif. Defendan telah menggunakan modal Plaintif untuk menjalankan perniagaan Defendan dan memperoleh keuntungan secara tidak adil (unjust enrichment), sambil gagal mengagihkan keuntungan seperti yang dipersetujui. [35] Berkaitan penggunaan akuan orang lain ,selain kes di atas, saya juga merujuk kepada kes YAP KHAY CHEONG SDN BHD v. SUSAN GEORGE TM GEORGE [2018] 5 CLJ 345 [2017] 1 LNS 2041 berkaitan kebenaran penggunaan akaun dan tanggungjawab pemilik akaun. Di dalam kes di atas, Mahkamah Rayuan membenarkan sebahagian rayuan plaintif terhadap defendan , di mana defendan diperintahkan memulangkan kepada plaintif deposit cengkeram sejumlah RM38,000 dan RM247,000 kesemuanya berjumlah RM285,000 dalam tempoh 30 hari dari tarikh penghakiman. Tuntutan plaintif bagi ganti rugi jumlah tertentu yang dipersetujui sebelumnya sejumlah RM55,000 tidak dibenarkan kerana kontrak telah dibatalkan oleh defendan. Diperturunkan di bawah ini petikan yang berkaitan dengan isu ini, seperti berikut: S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA [24] In relation to authorising the use of account, the decision of this court in Teh Poh Wah v. Seremban Securities Sdn Bhd [1996] 1 BLJ 463; [1996] 1 MLJ 701 would provide a useful guidance. In that case, the wife who had given a blanket authority for her husband to transact shares in her trading account was held to be responsible for the loss in that account. Likewise, in the present case, since the defendant had given Tharvinder the authority to access her account without limitation, she cannot now say she was not the one benefiting from that payment and need not return that money to the plaintiff. The defendant may have a right to claim back the monies from Tharvinder, either by bringing her as a third party to the suit by the plaintiff or to directly claim indemnity from her. In this regard, we took note that the defendant initially had brought Tharvinder as a third party in the proceedings. Tharvinder however had successfully set aside the third-party order against her at the Court of Appeal. The setting aside of the third-party order was made by the court with liberty to file afresh. No step however, was taken by the defendant to bring Tharvinder as a third party till the end of the trial. [36] Di dalam kes Teh Poh Wah v. Seremban Securities Sdn Bhd [1996] 4 CLJ 16; [1996] 1 MLJ 701 Mahkamah menggunakan prinsip estopel di dalam memutuskan tanggungan terhadap pemilik akaun yang membenarkan akaun beliau digunakan, di mana dinyatakan seperti berikut: This is a case where the wife, by her actings, would have led a reasonable man to believe that she had given her husband a carte blanche to act on her behalf. The undisputed facts reasonably support an inference that the respondent was influenced by the conduct of the appellant to entertain such a belief. She cannot therefore now assert facts that would contradict her earlier conduct. That would be inequitable and therefore unjust. She must face the consequences of the series of events which she set in motion by acceding to the husband's plan. If it were otherwise, it would amount to our letting her off the hook for assisting in the intentional breach of an order of Court. That would, in S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA our judgment, amount to condoning an attempt to subvert the machinery of justice. We will not tolerate such a result. We would add that it is wrong to apply the maxim 'estoppel may be used as a shield but not a sword' as limiting the availability of the doctrin to defendants alone. Plaintiffs too may have recourse to it. KEWUJUDAN MISREPRESENTASI [37] Pada 27 Disember 2021, Defendan menawarkan Plaintif untuk menjadi rakan kongsi strategik bagi pembukaan cawangan perniagaan baharu, dengan alasan Defendan memerlukan modal tinggi. Defendan didakwa berjanji bahawa perniagaan akan menghasilkan jualan harian RM7,000.00 hingga RM8,000.00 pada hari biasa, dan mencecah RM10,000.00 pada hujung minggu. [38] Pada 28 Disember 2021, Defendan menunjukkan Surat Perjanjian (Perkongsian Perniagaan) bagi meyakinkan Plaintif bahawa perniagaannya adalah sah dan premis dijalankan mengikut aspek-aspek keselamatan yang sepatutnya. [39] Kerana mempercayai janji ini, Plaintif bersetuju dan membayar modal berjumlah keseluruhan RM165,843.65 kepada Defendan melalui beberapa transaksi ke dalam akaun perniagaan serta beberapa akaun lain yang didakwa berkaitan dengan “Yuriee House of Baker’s”. [40] Dalam keterangan di Mahkamah, adalah amat jelas Defendan sendiri telah memberi kuasa kepada adik ipar untuk menjalankan perniagaan dan menggunakan kesemua akaun-akaun bank Syarikat. [41] defendan terlibat dalam pembukaan akaun di bank dengan hadir ke bank bagi tujuan tersebut. Defendan juga memohon permit perniagaan atas nama beliau kerana Harry tidak boleh memohon permit atas namanya sendiri. Harry diberi kuasa penuh untuk mengoperasikan akaun bank dan perjalanan harian perniagaan ini. S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA [42] Maka, jelas sekali, representasi telah di buat kepada defendan sehingga defendan percaya atas representasi tersebut dan mendepositkan wang bagi tujuan pelaburan pembukaan cawangan baharu. ANGGAPAN BERBALIK KERANA TIDAK MEMANGGIL HARRY SEBAGAI SAKSI ATAU MENAMAKAN SEBAGAI PIHAK [43] Keengganan defendan untuk menamakan atau memasukkan adik ipar beliau sebagai pihak dalam kes ini jelas membolehkan suatu anggapan berbalik digunakan terhadap defendan di bawah seksyen 114(g) Akta Keterangan. Jika adik ipar beliau dimasukkan sebagai pihak di dalam kes ini atau dipanggil sebagai saksi, keterangan yang akan diberikan mungkin tidak memihak kepada defendan. KESIMPULAN [44] Secara ringkasnya, dapatan saya adalah seperti berikut: a) Adalah dapatan saya bahawa defendan gagal membuktikan bahawa beliau bukan pemilik/pengendali akaun media sosial "Yurie Haha". Akaun ini boleh di akses oleh wakil kepada defendan yang diberikan kuasa penuh untuk mewakili defendan. b) Defendan secara peribadi tidak membuat tawaran kepada plaintif dan tidak wujud komunikasi secara langsung di antara plaintif dan defendan c) Defendan mempunyai kawalan dan pengetahuan ke atas operasi perniagaan Yuriee House of Baker seperti akaun bank dan lesen perniagaan yang menjadi asas kepada sesuatu entiti perniagaan, tetapi memilih untuk tidak menjalankan kuasa kawalan ini. Sebaliknya plaintif telah menyerahkan kawalan perniagaan kepada adik ipar beliau bernama Harry. d) Defendan perlu dipertanggungjawabkan atas representasi yang di buat oleh "Yurie Haha". S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA e) Plaintif telah membuat bayaran kepada Defendan bagi tujuan peluang perniagaan/pelaburan yang dikemukakan melalui ejen sah defendan. KEPUTUSAN [45] Atas imbangan kebarangkalian, saya mendapati pihak plaintif telah Berjaya membuktikan kesnya, maka tuntutan plaintif dibenarkan dengan kos skala Bertarikh pada hari ini 8/12/2025 Zaman Mohd Noor Hakim Mahkamah Sesyen 1 Mahkamah Sesyen Kuala Lumpur S/N jjf8CytxpUijpjwOimwBOA