Muhammad Isyarizal Izman Bin Mohd Isyak (CA-62JSK-20-06/2023)

Content

1 DALAM MAHKAMAH SESYEN DI KUANTAN DALAM NEGERI PAHANG DARUL MAKMUR, MALAYSIA KES JENAYAH NO. CA – 62JSK – 20 – 06 / 2023

Preamble

Menurut Mahkamah Tinggi, peruntukan seksyen 18 tersebut adalah terpakai sekiranya mahkamah berpuashati keterangan saksi kanak-kanak tersebut adalah kredibel. Kesalahan bagi mana OKT dituduh adalah tersenarai di perenggan pertama dalam jadual kepada Akta 792 dan oleh yang demikian peruntukan seksyen 18 tersebut adalah terpakai kepada kes ini. Tambahan lagi, keperluan untuk terdapatnya keterangan sokongan kepada keterangan mangsa dalam kes-kes jenayah seksual boleh diketepikan sekiranya keterangan mangsa dalam kes tersebut adalah sangat-sangat menyakinkan. Ini disahkan oleh Spencer-Wilkinson J apabila beliau menyatakan dalam kes Mardai v PP [1950] MLJ 33: “Whilst there is no rule of law in this country that in sexual offences the evidence of the complainant must be corroborated; nevertheless it appears to me, as a matter of common sense, to be unsafe to convict in cases of this kind unless either the evidence of the complainant is unusually convincing or there is some corroboration of the complainant's story.” Apa maksud sangat-sangat menyakinkan atau ‘unusually convincing’ telah dijelaskan oleh Yong Pung How CJ dalam kes Kwan Peng Hong v PP [2000] 4 SLR 96 bila beliau menyatakan : “The phrase 'unusually compelling or convincing' simply means that the complainant's evidence was so convincing that the prosecution's case was proven beyond reasonable doubt, solely on the basis of that evidence.” Berdasarkan penilaian saya terhadap keterangan mangsa, saya memutuskan ia memenuhi takrifan keterangan yang sangat-sangat menyakinkan yang diberikan oleh Yong Pung How CJ tersebut. [10] Walaupun hubungan seks bagi kedua-dua pertuduhan berlaku dengan kerelaan mangsa, perbuatan OKT tetap terjumlah kepada kesalahan merogol memandangkan mangsa berusia di bawah 16 tahun pada masa kejadian. Ini sebagaimana yang diperuntukkan oleh seksyen 375(g) Kanun Keseksaan. Ibu kepada mangsa (SP2) telah memberi keterangan bahawa mangsa telah dilahirkan pada 22 April 2007 dan ini disokong oleh nombor kad pengenalan mangsa yang mangsa kemukakan sebelum beliau mula memberi keterangan di mahkamah. 6 angka pertama pada kad pengenalan mangsa iaitu 070422 mengesahkan mangsa telah dilahirkan pada 22 April 2007 (rujuk peraturan 5(2A) Peraturan-Peraturan Pendaftaran Negara 1990). Mangsa telah mengemukakan kad pengenalan beliau sebelum beliau mula memberi keterangan dan butir-butir pada kad pengenalan tersebut adalah memadai untuk membuktikan mangsa adalah seorang kanak-kanak yang berusia 15 tahun pada masa kedua-dua kejadian dalam kes ini (rujuk kes Thee Lian Iuan lwn. PP [2016] 10 CLJ 674). [11] Walaupun mangsa mengakui beliau tidak pernah memberitahu OKT berapa usia beliau, namun OKT sendiri tidak pernah bertanya kepada mangsa jika mangsa sudah melepasi usia 16 tahun. Ini walaupun OKT menyedari mangsa masih seorang pelajar sekolah. Dalam keadaan ini, seksyen 20 Akta 792 menyekat OKT daripada menyatakan beliau percaya mangsa telah melepasi usia 16 tahun pada masa kejadian. [12] Memandangkan saya berpuashati pihak pendakwa telah berjaya mengwujudkan kes prima facie bagi kedua-dua pertuduhan yang dihadapi oleh OKT, saya telah memanggil OKT untuk membela diri terhadap kedua-dua pertuduhan tersebut. [13] OKT telah memilih untuk memberi keterangan secara bersumpah. OKT adalah satu-satunya saksi yang memberi keterangan bagi pihak pembelaan. [14] OKT mengakui beliau telah membawa mangsa balik ke rumah beliau pada kedua-dua tarikh kejadian. Namun OKT menafikan beliau ada melakukan hubungan seks dengan mangsa. Menurut OKT, walaupun mangsa ada mengajak beliau untuk melakukan hubungan seks, beliau telah menolak atas alasan beliau tidak biasa dan beliau takut perbuatan tersebut akan diketahui oleh ibu dan bapa beliau dan boleh menyebabkan beliau dipukul oleh bapa beliau. Sebaliknya OKT menyatakan pada masa kedua-dua kejadian, beliau hanya bercium dengan mangsa, meraba buah dada mangsa dan menjilat kemaluan mangsa. [15] Saya tidak percaya keterangan yang diberikan oleh OKT adalah benar. Mangsa telah memberi keterangan yang beliau telah memberitahu OKT tentang keinginan beliau untuk melakukan hubungan seks. OKT telah membawa mangsa ke rumah beliau dan terus masuk ke dalam bilik melalui tingkap. Sebaik mangsa masuk ke dalam bilik, mangsa terus menanggalkan pakaian beliau dan berada dalam keadaan terlanjang. Adalah tidak munasabah untuk OKT menyatakan ibu dan bapa beliau tidak akan memarahi beliau mahupun memukul beliau sekiranya OKT hanya sekadar membawa seorang kanak-kanak perempuan masuk ke dalam bilik secara senyap-senyap, bercium dengan kanak-kanak tersebut, meraba buah dada kanak-kanak tersebut dan menjilat kemaluan kanak-kanak tersebut semasa kanak-kanak tersebut berada dalam keadaan terlanjang, asalkan OKT tidak melakukan hubungan seks dengan kanak-kanak tersebut. Tiada apa-apa dalam keterangan OKT yang berjaya menyakinkan saya yang beliau masih berjaya menahan nafsu beliau daripada melakukan hubungan seks dengan mangsa selepas beliau melakukan perkara-perkara yang beliau akui ada dilakukan dengan mangsa. [16] Setelah saya membuat penilaian maksima terhadap keseluruhan keterangan yang telah dikemukakan dalam kes ini, saya berpuashati pembelaan yang dikemukakan oleh OKT adalah berbentuk penafian kosong semata-mata. Pembelaan tersebut telah gagal menimbulkan sebarang keraguan yang munasabah terhadap kes pihak pendakwa bagi kedua-dua pertuduhan. Atas kejayaan pihak pendakwa membuktikan kedua-dua pertuduhan terhadap OKT melampaui keraguan yang munasabah sehingga ke akhir kes pembelaan, saya mendapati OKT bersalah terhadap kedua-dua pertuduhan dan saya mensabitkan OKT dengan kedua-dua kesalahan. [17] Seksyen 376(1) Kanun Keseksaan memperuntukkan hukuman penjara sehingga 20 tahun bersama sebatan rotan. Dalam rayuan mitigasi, peguambela OKT telah memohon supaya OKT tidak dikenakan hukuman yang diperuntukkan tersebut dan sebaliknya dikenakan bon berkelakuan baik di bawah peruntukan seksyen 294 Kanun Tatacara Jenayah sahaja. Ini dengan mengambil kira OKT hanya berusia 19 tahun pada masa kejadian dan mangsa yang mengajak OKT untuk melakukan hubungan seks. Peguambela telah merujuk kepada penghakiman Mahkamah Rayuan dalam kes Nor Afizal Azizan v PP [2012] 6 CLJ 370 bagi menyokong permohonan beliau. TPR pula memohon hukuman yang memberi pengajaran kepada OKT dengan mengambil kira mangsa dalam kes ini adalah seorang kanak-kanak. [18] Saya telah mempertimbangkan hubungan seks dalam kedua-dua pertuduhan berlaku secara konsensual. Saya juga mengambil kira fakta bahawa OKT adalah seorang yang masih muda. Namun seksyen 24 Akta 792 dengan jelas menyatakan peruntukan seksyen 294 Kanun Tatacara Jenayah adalah tidak terpakai kepada kesalahan-kesalahan yang disenaraikan dalam jadual kepada Akta tersebut. Ini termasuk kesalahan merogol yang dilakukan oleh OKT. Seksyen 294(6)(a) Kanun Tatacara Jenayah sendiri menyatakan peruntukan seksyen tersebut adalah tidak terpakai kepada kesalahan serius. Kesalahan serius adalah ditakrifkan oleh seksyen 52B Kanun Keseksaan sebagai kesalahan yang hukumannya boleh melebihi 10 tahun. Ini termasuk kedua-dua kesalahan dalam kes ini. [19] Kes Nor Afizal Azizan telah diputuskan pada tahun 2012. Ini sebelum Akta 792 berkuatkuasa pada 10/7/2017. Ini juga sebelum seksyen 294(6)(a) Kanun Tatacara Jenayah berkuatkuasa pada 1/3/2017. Mahkamah Tinggi dalam kes PP v Muhammad Aikmal Aiman Bin Kamalrol [2024] MLJU 2559 telah menyatakan peruntukan seksyen 24 Akta 792 adalah mengatasi prinsip yang diketengahkan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Nor Afizal Azizan. [20] Saya telah mengambil kira kesan negatif yang mungkin dihadapi oleh OKT sekiranya beliau dihukum penjara namun tangan saya adalah terikat oleh peruntukan undang-undang semasa. Setelah mempertimbangkan faktor-faktor mitigasi yang dikemukakan oleh peguam dan juga faktor-faktor pemberatan yang dikemukakan oleh TPR, saya menjatuhkan hukuman penjara selama 5 tahun bersama 3 sebatan rotan bagi setiap pertuduhan. Kedua-dua hukuman penjara tersebut perlu berjalan secara berturutan antara satu sama lain memandangkan kedua-dua kesalahan telah dilakukan dalam transaksi yang berlainan. Ini bagi mematuhi prinsip yang diketengahkan oleh Shaik Daud J dalam kes PP v Yap Huat Heng [1985] 2 MLJ 414 yang menyatakan: “Where two or more distinct offences had been committed, sentences of imprisonment should not be made to run concurrently. It should only be made concurrent when an offender had been convicted of a principle and a subsidiary offence. In all other cases sentences should be made to run consecutively.” [21] Saya juga memerintahkan OKT menjalani kaunseling pemulihan di bawah peruntukan seksyen 295A Kanun Tatacara Jenayah semasa sedang menjalani hukuman penjara dan diletakkan di bawah pengawasan polis selama 2 tahun di bawah peruntukan seksyen 295(1A) Kanun Tatacara Jenayah selepas menjalani hukuman penjara. Bertarikh 31 Mac 2025 ………………………………. [AZMAN BIN MUSTAPHA] Hakim Mahkamah Sesyen Kuantan Pahang Timbalan Pendakwa Raya Fathin Nadhirah Binti Kasim (Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pahang) Peguambela Dato’ Bob S. Arumugam (Bob S. Arumugam & Co)