Muhammad Iz'Aan Bin Azalan v Noorbyetty Bt Mohd Nasir (BA-12A-55-11/2024)

Ini adalah rayuan Muhammad Iz’aan bin Azalan (Perayu) terhadap keputusan Hakim Mahkamah Sesyen (HMS) yang dibuat pada 30.10.2024 yang menolak permohonan Perayu untuk menghalang dan memberhentikan Kamar Penasihat Undang-Undang Negeri dari mewakili Responden dalam tuntutan fitnah yang difailkan Perayu terhadap Responden menurut bidang kuasa mahkamah dibawah Aturan 92 Kaedah 4 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 (KKM).

Rayuan telah didengar dan setelah meneliti Rekod Rayuan dan hujahan dari kedua-dua belah pihak, saya membenarkan rayuan ini dengan kos RM1000. Tidak berpuas hati dengan keputusan ini, Responden telah mengemukakan rayuan ke Mahkamah Rayuan. Berikut adalah alasan saya. Ringkasan fakta kes

Plaintiff adalah seorang peguambela dan peguamcara serta peguam syarie yang beramal di firma guaman Tetuan Iz’aan Azalan & Associates.

Manakala Defendan adalah seorang penjawat awam iaitu Timbalan Pendaftar Mahkamah Syariah, Selangor.

Terdapat satu kes rayuan di Mahkamah Rayuan Syariah Selangor di hadapan tiga orang panel Hakim yang mana Perayu merupakan peguam yang mewakili pihak perayu dalam rayuan syariah tersebut.

Pada 7.2.2023, ketiga-tiga panel Hakim telah menolak rayuan anak guam Perayu dan pada hari yang sama, jam 12.40 tengahari, Perayu telah memuat naik satu komentar mengenai keputusan dan alasan penghakiman panel Hakim tersebut di akaun Facebook milik Perayu.

Ciapan komentar berbunyi seperti berikut: “Hilang mood dengan keputusan kes rayuan pagi ini. Rayuan nafkah iddah daripada bekas suami ditolak. Fakta ringkas. Bekas isteri mendakwa tempoh iddahnya 18 bukan 22 hari. Jumlah tuntutan asal adalah 400k. Di mahkamah tinggi, mahkamah terima tuntutan isteri dengan meluluskan RM45k untuk tempoh tersebut pada kiraan 2,500 sebulan. Bekas suami merayu ke Mahkamah Rayuan Syariah untuk tempoh dan jumlah yang diperintahkan. Antara ulasan mahkamah dalam menolak rayuan, Berdasarkan mafhum riwayat “talak dikira daripada pengakuan dari suami (lelaki), manakala iddah dikira pengakuan isteri (perempuan). (Riwayat al Baihaqi (as-sunan al-kubra 7/370)”. Meskipun bekas isteri gagal bawak saksi pakar untuk mengesahkan status iddah yang Panjang dan saksi itu juga buat pemeriksaan lewat 1-2 tahun lepas tempoh idda, mahkamah masih anggap ini qarinah. Bagi aku keputusan ini sangat buka ruang untuk kaum wanita yang tak takut akhirat untuk tempoh iddah yang Panjang. Harap ada kes rayuan yang lain, betulkan konsep ini. Masih terduduk & memikirkan nasib anakguam.

Susulan ciapan tersebut, pada 2.3.2023, Responden telah memfailkan aduan salah laku peguam terhadap Perayu kepada Jawatankuasa Peguam Syarie Selangor atas kesalahan antaranya, menghina mahkamah.

Pada 11.4.2023, Perayu memfailkan tuntutan fitnah secara tulisan (libel) terhadap Responden yang merujuk kepada kenyataan-kenyataan yang dikatakan berunsur fitnah dalam Borang Salah Laku Peguam Syarie yang dibuat oleh Responden kepada Jawatankuasa Peguam Syarie Selangor.

Perayu kemudiannya membuat permohonan di hadapan HMS di Kandungan 27 untuk menghalang Kamar Penasihat Undang- Undang Negeri Selangor dari mewakili pihak Responden dalam tuntutan Perayu tersebut.

Alasan Perayu dalam permohonan tersebut adalah:

Bahawa Responden telah bertindak membuat aduan terhadap Perayu atas kapasiti peribadi beliau dan bukan atas kapasiti tugas rasmi sebagai penjawat awam.

Responden dihalang dari diwakili oleh Kamar Penasihat kerana tiada sijil kepentingan awam dari Peguam Negara dikemukakan mengikut sekyen 24(2) Akta Prosiding Kerajaan.

Responden adalah seorang Timbalan Pendaftar Mahkamah Syariah tetapi tidak menyebut jawatannya dalam Borang Aduan Salah Laku Peguam Syarie.

Tiada dalam senarai bidang tugas rasmi seorang Timbalan Pendaftar untuk membuat aduan terhadap mana-mana pihak termasuk peguam syarie.

Responden tidak menyatakan dalam surat aduan bahawa ianya dibuat atas arahan Ketua Jabatan.

Responden yang diwakili oleh Kamar Penasihat Undang-Undang Negeri Selangor mengatakan seperti berikut:

Aduan yang dibuat oleh Responden adalah dalam kapasiti tugas rasminya dan atas arahan YAA Ketua Hakim Syarie dan bukan dalam kapasiti peribadinya.

Aduan juga dikemukakan kepada Jawatan kuasa Peguam Syarie atas arahan YAA Ketua Hakim Sharie mengikut sekyen 208 Enakmen Tata Cara Mal Mahkamah Syariah (Negeri Selangor 2003).

YAA Ketua Hakim Syarie mempunyai bidang kuasa untuk memberikan apa-apa arahan mengikut seksyen 77A Enakmen Pentadbiran Agama Islam (Negeri Selangor) (Pindaan) 2022 dan seksyen 247A Enekmen Tatacara Mal Mahkamah Syariah (Negeri Selangor) (Pindaan)

2022.

YAA Ketua Hakim Syarie mengesahkan dalam affidavit bahawa keputusan panel rayuan Syariah tersebut telah diciapkan ke dalam akaun Facebook Perayu dan beliau telah menggunakan bidang kuasanya dan mengarahkan Responden membuat aduan tersebut.

Arahan di atas telah dibuat melalui applikasi Whatsapp pada 9.2.2023 dan kemudiannya secara bersemuka.

Aduan dibuat oleh Responden bukan atas kapasiti peribadinya dan Responden tiada niat jahat terhadap Perayu.

Responden mengemukakan bantahan awal di mana Perayu telah gagal untuk memplidkan peruntukan yang spesifik selain Aturan 92 Kaedah 4 KKM.

HMS memutuskan untuk menolak permohonan atas alasan seperti berikut:

Intitulments yang mencukupi gagal dinyatakan oleh Perayu dalam permohonannya. Ini merupakan satu perlanggaran yang substantial dan tidak boleh dibetulkan (Uthayakumar a/l Ponnusamy v YAB Dato Sri Najib bin Tun Razak Perdana Menteri Malaysia (2017) 1 MLJ 235).

Responden telah bertindak atas kapasiti rasmi dan bukan kapasiti peribadi.

YAA Ketua Hakim Syarie telah memberikan arahan melalui Whatsapp pada 9.2.2023 dan mengikrarkan fakta ini dalam affidavit bertarikh 23.11.2023.

Sebagai penjawat awam, Responden tertakluk kepada Peraturan 4(2)(i) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakuan dan Tatatertib) 1993 iaitu tidak boleh ingkar arahan.

Perayu mempertikai arahan yang diberikan oleh YAA Ketua Hakim Syarie melalui rakaman yang dibuat pada 12.4.2023 tetapi HMS berpandangan tiada dalam rakaman perbualan menunjukkan arahan tidak pernah diberikan kepada Responden. Analisa dan Dapatan 14. Isu teras dalam rayuan ini adalah pemakaian seksyen 24(2) Akta Prosiding Kerajaan 1956 yang memperuntukkan, pegawai kerajaan hanya boleh diwakili oleh pegawai undang-undang (dalam kes ini, Kamar Penasihat Undang-Undang Negeri) jika sijil pengesahan dari Peguam Negara dikemukakan mengesahkan ianya adalah atas kepentingan awam agar pegawai tersebut diwakili oleh pegawai undang-undang.

Saya perturunkan peruntukkan tersebut untuk memudahkan rujukan: “Notwithstanding any written law in civil proceedings to which a public officer is a party in his personal capacity, a legal officer may appear as advocate on behalf of such officer if the Attorney General certifies in writing that it is in the public interest that such officer should be represented by a legal officer”.

Maka jelas bahawa jika Responden sebagai seseorang penjawat awam berhadapan dengan satu tuntutan sivil dalam kapasiti peribadinya, maka Kamar Penasihat Undang-Undang Negeri tidak boleh mewakili beliau melainkan sijil pengesahan dikeluarkan oleh Peguam Negara bahawa ia adalah satu kes berkepentingan awam.

Kekeliruan mungkin timbul dalam pembacaan peruntukan tersebut jika sepihak melihatnya dari segi samada tindakan yang dibuat oleh Responden dalam kes ini, iaitu membuat aduan bagi pihak YAA Ketua Hakim Syarie, adalah dalam tugas rasmi beliau dan bukan dalam kapasiti peribadi.

Saya berpandangan, Perayu dalam kes ini memulakan satu tindakan saman fitnah terhadap Responden dalam kapasiti peribadinya. Jika Responden menafikan tindakannya bukan dalam kapasiti peribadi tetapi atas arahan Ketuan Jabatannya, ini merupakan satu pembelaan yang boleh dikemukakan.

Untuk menyelesaikan isu ini, pihak Ketua Jabatan boleh mengusulkan atau membawa kepada perhatian Peguam Negara untuk mempertimbangkan sijil dikeluarkan atas dasar kepentingan awam.

Responden atau Kamar Penasihat tidak boleh secara pra-matang memutuskan tindakan Responden adalah dalam kapasiti rasmi sedangkan Perayu yang membawa tindakan ini mengatakan sebaliknya dan mahkamah masih belum membuat keputusan kerana perbicaraan penuh masih belum dijalankan.

Samada dalam kapasiti rasmi atau peribadi, bukan semudah boleh dilihat dan diputuskan oleh mahkamah berdasarkan affidavit yang diikrarkan oleh YAA Ketua Hakim Syarie semata-mata. Tambahan lagi dengan adanya keterangan bukti kontemporari yang lain iaitu rakaman audio yang dikatakan menunjukkan fakta sebaliknya, perlu juga diberi pertimbangan semasa perbicaraan penuh oleh mahkamah.

Mengenai isu intitulments yang dikatakan tidak dinyatakan dengan spesifik pada tajuk permohonan, saya berpandangan, ini adalah tindakan yang dimulakan secara writ saman dan bukannya saman pemula. Maka, untuk permohonan yang dibuat (Kandungan 27), jika peruntukkan yang mana pihak-pihak akan bergantung telah dinyatakan dalam isi kandungannya, maka isu kejutan atau pihak yang satu lagi tidak mengetahui lebih awal peruntukan yang pihak-pihak akan bergantung, tidak timbul.

Maka, ianya bukanlah satu embarrassing pleading sepertimana disebut dalam kes Cheow Chew Khoon @ Teoh Chew Khoon (yang berniaga sebagai Cathay Hotel) v Abdul Johari bin Abdul Rahman (1995) 4 CLJ 127 yang dirujuk oleh pihak-pihak.

Malah, dengan menyebut peruntukan yang akan dirujuk dalam badan atau isi kandungan permohonan sudah memadai sebagaimana diputuskan dalam kes Uthayakumar a/l Ponusamy. Kesimpulan 25. Atas alasan yang dinyatakan di atas, saya dapati terdapat merit dalam rayuan ini, maka ianya dibenarkan dengan kos RM1000. Bertarikh: 18 September 2025 ~signed~ (NOOR HAYATI BINTI HAJI MAT) HAKIM MAHKAMAH TINGGI MALAYA SHAH ALAM, SELANGOR Peguam bagi pihak Perayu : Aidil Khalid Tetuan Ahmad Fuad Abi & Aidil Peguam bagi pihak Responden: Siti Radziah binti Kamarudin