Muhammad Shahrul Rizdwan Bin Ma Hassan v Lembaga Tatatertib Kontinjen Johor (JB-25-7-03/2024)

(e)(i) Suatu siasatan oleh Pendaftar untuk menentukan tunggakan gaji termasuk tunggakan kenaikan gaji, emolumen, elaun-elaun dan faedah faedah lain yang Pemohon sepatutnya menerima dari tarikh buang kerja (27/12/2023) dan/atau dari tarikh akhir Pemohon menerima gaji sehingga penyelesaian penuh;

(e)(ii) Faedah pada kadar 5% setahun terhadap jumlah keseluruhan wang yang tertunggak dari tarikh Pemohon dibuang kerja (27/12/2023) dan/atau dari tarikh akhir Pemohon menerima gaji sehingga penyelesaian penuh; f) Sebarang relif lanjut dan/atau lain-lain relif sebagaimana yang difikirkan suai manfaat oleh Mahkamah Yang Mulia Ini; dan g) Bahawa kos-kos yang disebabkan oleh usul ini hendaklah menjadi kos dalam kausa penuh; Prinsip Undang-Undang Berkaitan Permohonan Semakan Kehakiman [3] Mahkamah ingin menekankan bahawa permohonan ini bukan rayuan terhadap keputusan tatatertib, tetapi satu cabaran terhadap keesahan proses, bidang kuasa serta kewajaran keputusan pentadbiran yang dibuat oleh suatu badan berkanun. Prinsip ini adalah sebagaimana yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan menerusi kes Abd Razak bin Atan v Dato' Hj Ahmad Ragib bin Hj Mohd Salleh (sued in his capacity as Assistant Chief Administrator to the Inspector General of Police (Disciplinary) & Ors [2010] 3 MLJ 753 yang menyatakan sebagaimana yang berikut :- [7] As the plaintiff is seeking judicial review, we find it useful to refer to Chief Constable of North Wales Police v Evans [1982] 3 All ER 141, where the House of Lords held, inter alia, as follows: Judicial review is not an appeal from a decision but a review of the manner in which the decision was made, and, therefore, the court is not entitled on an application for judicial review to consider whether the decision itself was fair and reasonable. Judicial review is concerned, not with the decision, but with the decision making process. Unless the restriction on the power of the court is observed, the court will ... under the guise of preventing the abuse of power, be itself guilty of usurping power. [8] The above passage was applied by this court through the judgment of Alauddin Mohd Sheriff FCJ (now PCA) in T Ganeswaran lwn Suruhanjaya Polis DiRaja Malaysia dan satu lagi [2005] 6 MLJ 97; [2005] 3 CLJ 302. (See also the Federal Court judgment delivered by Peh Swee Chin FCJ (as he then was) in Ng Hock Cheng v Pengarah Am Penjara & Ors [1998] 1 MLJ 153 at pp 411b-412d) [1998] 1 CLJ 405. [9] In determining whether to quash or declare a decision as wrong in law, null and void, it is only necessary for the court to consider whether, in dismissing a public officer, the DA had failed to observe the rules of natural justice; apply the Wednesbury principles of unreasonableness; or failed to understand correctly the law that regulates his decision making power, and give effect to it. The grounds for judicial review may be compendiously classified under three heads viz 'procedural impropriety', 'irrationality' and 'illegality'. See Ghazi bin Sawi v Mohd Haniff bin Omar, Ketua Polis Negara, Malaysia & Anor [1994] 2 MLJ 114 at p 127; [1994] 2 CLJ 333 at p 342 per Mohd Jemuri Serjan CJ (Borneo), applying the principles enunciated by Lord Diplock in Council of Civil Service Union v Minister of Civil Service [1985] 1 AC 374 at p 410 (HL). [4] Ini bermakna, prinsip yang terpakai dalam semakan kehakiman ialah Mahkamah tidak menjalankan fungsi sebagai badan rayuan untuk menilai semula merit keputusan pentadbiran tersebut. Sebaliknya, bidang kuasa Mahkamah adalah terhad kepada meneliti kesahan proses membuat keputusan, termasuk sama ada terdapat ketidakadilan prosedur, ketidakmunasabahan yang melampau, atau kesilapan undang-undang dalam pelaksanaan kuasa oleh pihak berkuasa. [5] Dalam konteks kes tatatertib penjawat awam, Mahkamah boleh campur tangan jika hukuman dikenakan melalui proses yang tidak adil, walaupun Mahkamah tidak menggantikan penilaian fakta badan tatatertib dengan penilaiannya sendiri. Fakta Kes Yang Material [6] Fakta penting yang tidak dipertikaikan adalah seperti berikut: a) Pemohon adalah seorang anggota Polis Diraja Malaysia, berpangkat Konstabel, bertugas di Balai Polis Muar; b) Satu siasatan tatatertib telah dimulakan terhadap Pemohon berhubung peristiwa pada 13 November 2021 semasa beliau bertugas sebagai Pengawal Lokap; c) Pemohon dikenakan tujuh (7) pertuduhan tatatertib di bawah Peraturan 4(2)(i) Peraturan-Peraturan Pegawai Awam (Kelakuan dan Tatatertib) 1993; d) Surat Tunjukkan Sebab dikeluarkan di bawah Peraturan 37 dengan tujuan buang kerja atau turun pangkat; e) Pemohon telah mengemukakan representasi bertulis; dan f) Pada 27.12.2023, Responden Pertama memutuskan bahawa Pemohon bersalah ke atas semua pertuduhan dan menjatuhkan pelbagai hukuman, termasuk buang kerja bagi beberapa pertuduhan Isu-Isu Untuk Diputuskan [7] Berdasarkan semua afidavit, hujahan bertulis dan autoriti yang dirujuk, Mahkamah merumuskan isu utama berikut: a) Sama ada pertuduhan-pertuduhan tatatertib adalah cacat, berulang dan bersifat duplicity; b) Sama ada Pemohon telah diberi pendengaran yang adil selaras dengan Perkara 135(2) Perlembagaan Persekutuan; c) Sama ada Responden telah mengambil kira pertimbangan yang tidak relevan dan menolak pertimbangan relevan; d) Sama ada keputusan buang kerja adalah tidak munasabah (Wednesbury unreasonable) dan/atau tidak seimbang (disproportionate); dan e) Sama ada Mahkamah ini boleh dan patut campur tangan dalam bidang kuasa penyeliaannya.

(A) Skop Semakan Kehakiman [8] Mahkamah Persekutuan dalam kes R Rama Chandran v Industrial Court of Malaysia & Anor [1997] 1 MLJ 145 telah memutuskan bahawa dalam keadaan yang sesuai, Mahkamah boleh menyentuh intipati dan merit, terutamanya apabila terdapat illegality, irrationality atau procedural impropriety. Perkara ini dapat dilihat sebagaimana yang berikut :- But Lord Diplock's other grounds for impugning a decision susceptible to Judicial Review make it abundantly clear that such a decision is also open to challenge on grounds of 'illegality' and 'irrationality' and, in practice, this permits the courts to scrutinize such decisions not only for process, but also for substance. In this context, it is useful to note how Lord Diplock (at pp 410-411) defined the three grounds of review, to wit, (i) illegality, (ii) irrationality, and (iii) procedural impropriety. This is how he put it: By 'illegality' as a ground for Judicial Review I mean that the decision maker must understand directly the law that regulates his decision making power and must give effect to it. Whether he has or not is par excellence a justiciable question to be decided, in the event of a dispute, by those persons, the judges, by whom the judicial power of the state is exerciseable. By 'irrationality' I mean what can by now be succinctly referred to as 'Wednesbury unreasonableness' (see Associated Provincial Picture Houses Ltd v Wednesbury Corp [1948] 1 KB 223). It applies to a decision which is so outrageous in its defiance of logic or of accepted moral standards that no sensible person who had applied his mind to the question to be decided could have arrived at it. Whether a decision falls within this category is a question that judges by their training and experience should be well equipped to answer, or else there would be something badly wrong with our judicial system. To justify the courts' exercise of this role, resort I think is today no longer needed to Viscount Radcliffe's ingenious explanation in Edwards v Bairstow [1956] AC 14, of irrationality as a ground for a court's reversal of a decision by ascribing it to an inferred though undefinable mistake of law by the decision maker. 'Irrationality' by now can stand on its own feet as an accepted ground on which a decision may be attacked by Judicial Review. I have described the third head as 'procedural impropriety' rather than failure to observe basic rules of natural justice or failing to act with procedural fairness towards the person who will be affected by the decision. This is because susceptibility to Judicial Review under this head covers also failure by an administrative tribunal to observe procedural rules that are expressly laid down in the legislative instrument by which its jurisdiction is conferred, even where such failure does not involve any denial of natural justice. Lord Diplock also mentioned 'proportionality' as a possible fourth ground of review which called for development. [9] Prinsip ini kemudiannya diperhalusi dalam kes-kes seperti Petroliam Nasional Bhd v Nik Ramli Nik Hassan [2004] 2 MLJ 288 dan Ranjit Kaur a/p S Gopal Singh v Hotel Excelsior (M) Sdn Bhd [2010] 6 MLJ 1 di mana Mahkamah, antara lainnya, menegaskan bahawa pendekatan Rama Chandran (supra) hanya terpakai dalam kes-kes yang benar-benar sesuai. [10] Oleh itu, Mahkamah hanya akan masuk kepada merit sekiranya wujud kesalahan undang-undang yang nyata, seperti: a)kegagalan mematuhi prosedur wajib b)pelanggaran keadilan asasi c)keputusan yang tiada rasionaliti; atau d) kesilapan bidang kuasa. Hujahan Pihak-Pihak Pihak Pemohon [11] Intipati hujahan Pemohon antara lainnya, adalah: a) Pertuduhan-pertuduhan berpuncada aripada fakta dan transaksi yang sama, namun dipecahkan kepada banyak pertuduhan; b) Pemohon dihukum berulang kali untuk perbuatan yang hakikatnya satu; c) Rekod perkhidmatan bersih, prestasi baik dan ketiadaan salah laku lampau tidak dipertimbangkan; dan d) Hukuman buang kerja adalah terialu keras dan tidak seimbang. Pihak Responden [12] Responden berhujah, antara lainnya bahawa: a) Prosedur di bawah Peraturan 37 telah dipatuhi; b) Lembaga Tatatertib mempunyai kuasa budi bicara mengenakan hukuman; dan c) Mahkamah tidak seharusnya menggantikan keputusannya dengan keputusan Lembaga. Analisis Dan Dapatan Mahkamah

(A) Pertuduhan Bersifat Duplicity dan Overlapping [13] Setelah meneliti kandungan pertuduhan, Mahkamah mendapati bahawa beberapa pertuduhan berpaksikan fakta yang sama, iaitu satu urutan peristiwa berkaitan penyediaan makanan kepada orang tahanan pada tarikh dan syif yang sama. [14] Dalam konteks tatatertib, walaupun kayu ukurnya tidak setegas prosiding jenayah, prinsip keadilan substantif tetap terpakai. Pembentukan pertuduhan yang berlebihan boleh memprejudiskan pembelaan. [15] Mahkamah bersetuju bahawa pendekatan sedemikian menunjukkan kegagalan memfokuskan minda (failure to apply mind properly).

(B) Keadilan Asasi dan Hak Di Bawah Perkara 135(2) Perlembagaan Persekutuan [16] Walaupun Pemohon diberi peluang membuat representasi bertulis, Mahkamah mendapati bahawa: a) Tiada alasan terperinci diberikan mengapa hukuman paling berat dipilih; b) Tiada bukti bahawa faktor mitigasi benar-benar ditimbang; dan c) Proses kelihatan mekanikal dan tergesa-gesa. [17] Keadilan asasi bukan sekadar peluang bercakap, tetapi pertimbangan sebenar terhadap apa yang dikemukakan.

(C) Ketidakmunasabahan dan Ketidakseimbangan Hukuman [18] Prinsip Wednesbury unreasonableness masih relevan. Hukuman buang kerja adalah hukuman paling berat terhadap penjawat awam. [19] Apabila: a) kesalahan berlaku dalam satu episod; b) tiada rekod tatatertib lampau; dan c) tiada kepentingan keselamatan awam yang luar biasa ditunjukkan, maka hukuman buang kerja dalam kes ini melangkaui batas munasabah. Kesimpulan Mahkamah [20] Atas keseluruhan pertimbangan, Mahkamah mendapati bahawa keputusan Responden Pertama: a)adalah dicemari oleh kesilapan undang-undang; b) melibatkan kegagalan mempertimbangkan faktor relevan; dan c) menghasilkan keputusan yang tidak seimbang dan tidak munasabah. Perintah Mahkamah [21] Oleh yang demikian, Mahkamah ini memerintahkan bahawa :a) Permohonan semakan kehakiman oleh Pemohon dibenarkan; b) Perintah Certiorari dikeluarkan untuk membatalkan keputusan Responden Pertama bertarikh 27 Disember 2023; c) Perintah Mandamus supaya Pemohon dikembalikan ke jawatan asal tanpa kehilangan kekananan, pangkat, kenaikan gaji, emolumen dan segala faedah yang berkaitan tertakluk kepada pemakaian undang-undang semasa; d) Kos sebanyak RM4,000.00 dibayar oleh Responden Responden kepada pemohon. BERTARIKH PADA 30 APRIL 2026 YA DATUK ZAMRI BIN BAKAR PESURUHJAYA KEHAKIMAN MAHKAMAH TINGGI (1) MUAR Peguam bagi pihak Pemohon TETUAN MANIAM NAIR & CO. Bagi pihak Responden-Responden PEGUAM KANAN PERSEKUTUAN