Muhammad Syafiq Bin Ahmad Safri v Pendakwa Raya (W-05(SH)-375-08/2024)

Perayu, Muhammad Syafiq bin Ahmad Safri, telah dituduh di Mahkamah Tinggi Kuala Lumpur atas pertuduhan mengedar dadah berbahaya iaitu Methamphetamine seberat 381.4 gram menurut Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 (“ADB 1952”). Pertuduhan terhadap Perayu adalah seperti berikut: “Bahawa kamu pada 18 Januari 2021, jam lebih kurang 1.00 petang, di kawasan letak kereta B1a Dorsett Residence Bukit Bintang, Jalan Imbi, di dalam daerah Dang Wangi, dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur, telah mengedar dadah berbahaya iaitu 381.4 gram Methamphetamine. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.”

Di akhir kes pembelaan, Yang Arif Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana (“YA HMT”) telah mendapati pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes melampaui keraguan munasabah terhadap Perayu. Perayu selanjutnya telah disabitkan sebagaimana pertuduhan dan dihukum pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun bermula dari tarikh tangkapan, berserta dua belas (12) kali sebatan.

Terkilan dengan keputusan sabitan dan hukuman tersebut, Perayu telah memfailkan Notis Rayuan bertarikh 2 Ogos 2024 ke Mahkamah ini.

Setelah meneliti keseluruhan Rekod-rekod Rayuan, Alasan Penghakiman Hakim Mahkamah Tinggi, serta mendengar hujahan lisan dan bertulis daripada pihak Perayu dan Responden, kami sebulat suara memutuskan bahawa tiada sebarang kekhilafan yang nyata oleh Hakim Mahkamah Tinggi yang mewajarkan campur tangan kami pada peringkat rayuan ini. Oleh itu, rayuan Perayu ditolak dan keputusan Mahkamah Tinggi adalah disahkan dan dikekalkan.

Alasan-alasan kami diperincikan seperti di bawah. B.

Pihak pendakwaan mengemukakan kesnya melalui keterangan enam (6) orang saksi.

Ringkasan fakta kes pihak pendakwaan adalah seperti berikut:

Pada 18 Januari 2021, jam lebih kurang 1.00 petang, SP3 (Pegawai Serbuan) bersama sepasukan 11 anggota polis telah menjalankan operasi hendap dan pemerhatian di kawasan letak kereta tingkat B1a, Dorsett Residence Bukit Bintang, Jalan Imbi, Kuala Lumpur.

(ii) Selepas melakukan pemerhatian selama sepuluh (10) minit, SP3 melihat dua lelaki Melayu dalam keadaan mencurigakan berjalan di kawasan parkir menghala ke arah pintu lobi lif. Salah seorang daripada lelaki tersebut (kemudiannya dikenal pasti sebagai Perayu) sedang memegang satu sampul surat berwarna coklat (P39) di tangan kanannya.

(iii) Kedua-dua lelaki tersebut masuk ke dalam lobi lif melalui pintu tersebut dan beberapa minit kemudian keluar semula melalui pintu yang sama. Semasa keluar, sampul surat coklat yang dipegang oleh Perayu tadi tidak lagi berada di tangannya.

(iv) SP3 dan pasukannya segera menghampiri kedua-dua lelaki berkenaan dan memperkenalkan diri sebagai polis. SP3 seterusnya pergi memeriksa lobi lif dan menemui satu sampul surat coklat di atas mesin bayaran parkir yang terletak di luar lif. Sampul tersebut disahkan sebagai sampul surat yang sama yang dipegang oleh Perayu sebentar tadi.

Apabila sampul tersebut dibuka di hadapan pasukannya, Perayu, dan seorang lagi suspek bernama Nor Izuwan bin Md Isa, SP3 menemui satu paket lutsinar mengandungi hablur kristal disyaki methamphetamine. Hasil analisis kimia telah mengesahkan bahawa bahan tersebut merupakan dadah jenis Methamphetamine seberat 381.4 gram.

(vi) Tiada barang salah ditemui pada badan Perayu. Walau bagaimanapun, pemeriksaan terhadap Nor Izuwan menemui 15 kerajang aluminium mengandungi dadah jenis Eramine 5 di dalam beg hitamnya. SP3 juga telah merampas kunci kereta daripada Nor Izuwan dan kunci berserta kad akses bertulis “Dorsett Residence” daripada poket seluar Perayu.

(vii) Perayu kemudiannya memandu arah pihak polis ke unit pangsapuri 13a-03 di Dorsett Residence yang disewanya, di mana polis menemui seorang wanita warga Thailand bernama Darunee Kalabud (yang telah dilepaskan dan dibebaskan di akhir kes pendakwaan) serta beberapa dadah lain di dalam salah satu bilik. C. DAPATAN MAHKAMAH TINGGI DI AKHIR KES PENDAKWAAN

Di akhir kes pendakwaan, berdasarkan penilaian maksima terhadap saksi-saksi dan keterangan yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan, YA HMT telah memutuskan bahawa suatu kes prima facie telah dibuktikan terhadap Perayu bagi kesemua pertuduhan. Perayu selanjutnya diperintahkan untuk membela diri. D.

Di peringkat pembelaan, hanya Perayu yang tampil memberikan keterangan bersumpah. Versi pembelaan Perayu secara ringkasnya adalah seperti berikut:

Perayu mendakwa dia telah menyewa sebuah unit pangsapuri di Dorsett Residence bersama Darunee Kalabud seminggu sebelum ditangkap, dan Nor Izuwan datang tinggal bersama mereka tiga hari sebelum kejadian.

(ii) Pada hari kejadian, Nor Izuwan mengejutkannya daripada tidur untuk menemaninya membeli barangan runcit, lalu mereka berjalan ke kawasan parkir bersebelahan Dorsett Residence.

(iii) Dalam perjalanan, Perayu mendakwa dia melihat sebuah gerai makan lalu membeli pisang goreng dan karipap yang dibungkus di dalam satu beg kertas berwarna coklat.

(iv) Perayu menegaskan bahawa apa yang dipegangnya semasa berjalan ke kawasan parkir B1a adalah beg kertas makanan tersebut dan bukannya sampul surat berisi dadah.

Mereka pergi ke kawasan lobi lif dengan tujuan untuk membuat bayaran parkir. E. DAPATAN MAHKAMAH TINGGI DI AKHIR KES PEMBELAAN

Di akhir kes pembelaan, YA HMT mendapati bahawa pembelaan Perayu gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. Pihak pendakwaan selanjutnya telah berjaya membuktikan suatu kes melampaui keraguan munasabah terhadap Perayu, sebagaimana pertuduhan.

Lanjutan itu, Perayu telah disabitkan bersalah sebagaimana pertuduhan, dan dihukum pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun bermula dari tarikh tangkapan, berserta dua belas (12) kali sebatan. F. RAYUAN DI MAHKAMAH RAYUAN Hujahan Perayu 12. Di dalam rayuan ini, Peguam bela Perayu membangkitkan isu-isu berikut:

YA HMT telah terhilang punca dalam menilai keterangan apabila memutuskan Perayu mempunyai milikan terus terhadap dadah di dalam sampul coklat (P39);

(ii) YA HMT telah gagal mempertimbangkan pembelaan Perayu bahawa sampul coklat itu sebenarnya merupakan beg kertas makanan yang mengandungi pisang goreng dan karipap yang dibelinya;

(iii) Kegagalan pihak pendakwaan untuk memanggil saksi penting iaitu Nor Izuwan, dan sebaliknya hanya menawarkan Nor Izuwan kepada pihak pembelaan telah memprejudiskan kes pembelaan Perayu, bersandarkan prinsip dalam kes Rosli Yusuf v. PP [2021] 7 CLJ 681; dan

(iv) YA HMT telah terkhilaf dari segi undang-undang apabila menyatakan bahawa pembelaan Perayu gagal mematahkan anggapan tanpa menyatakan secara eksplisit bahawa standard beban pembuktian pembelaan adalah “atas imbangan kebarangkalian”. Hujahan Responden 13. Pihak Timbalan Pendakwa Raya (TPR) menghujahkan perkara-perkara berikut bagi menangkis isu-isu yang dibangkitkan oleh Perayu:

Sabitan oleh YA HMT adalah selamat kerana disokong kuat oleh keterangan saksi pendakwaan (khususnya SP3) yang konsisten, disertakan dengan bukti-bukti fizikal;

(ii) Rekod rakaman CCTV (D51) menunjukkan bukti visual yang nyata di mana Perayu memegang sampul surat coklat tersebut semasa berjalan dan masuk ke lobi lif. Dalam masa dua minit, Perayu keluar tanpa memegang sampul tersebut, yang mana kemudiannya ditemui di atas mesin bayaran parkir oleh SP3;

(iii) Mengenai saksi Nor Izuwan, pihak pendakwaan telah menawarkan saksi tersebut kepada pihak pembelaan. Tiada sebarang cadangan atau soalan melibatkan dadah dikemukakan oleh pembelaan berkaitan Nor Izuwan semasa perbicaraan dijalankan. Oleh itu, keadaan ini adalah berbeza sama sekali dengan kes Rosli Yusuf (supra); dan

(iv) Ketiadaan terma “imbangan kebarangkalian” secara jelas dalam ulasan YA HMT semasa menilai kegagalan pembelaan mematahkan anggapan bukanlah suatu kekhilafan yang fatal. Ini kerana, YA HMT telah membuat penilaian maksimum terhadap keseluruhan keterangan dan mendapati pembelaan Perayu hanyalah penafian semata-mata yang gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. G. ANALISIS DAN DAPATAN OLEH MAHKAMAH RAYUAN

Kami telah meneliti dengan penuh cermat, Rekod-rekod Rayuan, Alasan Penghakiman Mahkamah Tinggi, hujahan bertulis serta lisan kedua-dua belah pihak, dan analisis dan dapatan kami adalah seperti berikut: Penilaian Keterangan SP3, Bukti Rakaman CCTV dan Isu

Kami telah meneliti keseluruhan keterangan SP3 dan bukti dokumentari serta rakaman CCTV (D51) yang telah dikemukakan di Mahkamah Tinggi. Kami mendapati keterangan SP3 mengenai kejadian di kawasan parkir B1a adalah sangat konsisten, kukuh, dan “melimpah-ruah” dengan kebenaran, tanpa sebarang kesangsian. Bukti ini diperkuatkan lagi melalui rakaman CCTV (D51) yang memaparkan pergerakan Perayu dan Nor Izuwan secara jelas.

Kami berpuas hati, dengan kewujudan rakaman CCTV (D51) tersebut, adalah jelas dan tidak boleh disangkal bahawa Perayu memegang sampul surat coklat (P39) sebelum memasuki kawasan lobi lif. Dalam jangka masa yang amat singkat iaitu kira-kira dua minit sahaja, Perayu keluar semula dari lobi lif tanpa lagi memegang sampul surat tersebut. SP3 yang bertindak pantas telah menemui sampul surat coklat (P39) yang sama di atas mesin bayaran parkir di kawasan lobi lif tersebut.

Seterusnya, kami mendapati bahawa SP3 memberikan keterangan yang amat penting bahawa dalam tempoh dua minit tersebut, tiada sesiapa atau mana-mana individu lain dilihat keluar masuk di kawasan lobi lif berkenaan. Fakta ini secara langsung telah menolak sebarang kemungkinan atau spekulasi bahawa terdapat pihak ketiga yang telah meletakkan sampul surat mengandungi dadah tersebut di atas mesin parkir berkenaan. Dalam hal ini, kami mendapati hubungan rapat antara tempoh masa Perayu tidak lagi memegang sampul surat itu dengan penemuan sampul tersebut di atas mesin bayaran parkir menunjukkan rantaian bukti yang kukuh dan tidak terputus.

Tambahan pula, kami bersetuju dengan dapatan YA HMT bahawa dakwaan Perayu yang mengatakan dia pergi ke lobi lif untuk membayar caj parkir adalah satu rekaan semata-mata kerana tiada sebarang tiket parkir atau kad akses bayaran ditemui pada diri Perayu mahupun Nor Izuwan.

Selain itu, versi pembelaan bahawa sampul surat coklat itu mengandungi pisang goreng dan karipap juga merupakan satu pembelaan pemikiran terkemudian (afterthought). Sekiranya sampul tersebut berisi makanan seperti pisang goreng dan karipap yang berminyak, ia pasti meninggalkan kesan pada sampul itu atau bahan makanan tersebut akan bertaburan memandangkan cara Perayu memegang dan melipat sampul itu dengan kemas (seperti yang dirakam dalam rakaman CCTV (D51) dan disaksikan oleh SP3). Oleh itu, kami sebulat suara mendapati bahawa YA HMT tidak terkhilaf apabila menolak pembelaan tersebut dan mempercayai keterangan SP3 serta bukti rakaman CCTV (D51) yang dikemukakan tersebut. Isu Penawaran Saksi Nor Izuwan dan kes Rosli Yusuf v. PP [2021] 7 CLJ 681 20. Peguam bela Perayu menghujahkan bahawa kegagalan memanggil Nor Izuwan telah memudaratkan kes pembelaan, dengan merujuk kepada keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Rosli Yusuf (supra). Kami telah meneliti sedalamnya hujahan ini dan mendapati situasi dalam kes di hadapan kami ini adalah berbeza sama sekali dengan kes Rosli Yusuf (supra).

Semasa prosiding di Mahkamah Tinggi, saksi Nor Izuwan telah ditawarkan kepada pihak pembelaan oleh pihak pendakwaan. Tambahan lagi, berdasarkan Rekod Rayuan khususnya nota-nota keterangan di hadapan kami, kami mendapati bahawa di sepanjang prosiding perbicaraan, tiada sebarang cadangan atau hujahan dikemukakan oleh pihak pembelaan bagi mengaitkan dadah yang ditemui tersebut dengan Nor Izuwan. Dalam erti kata lain, tiada lansung sebarang cubaan daripada pihak pembelaan untuk menunjukkan bahawa dadah seberat 381.4 gram di dalam sampul coklat (P39) itu adalah milik Nor Izuwan atau di bawah kawalannya. Oleh yang demikian, memandangkan tiada sebarang isu atau cadangan pembelaan yang mengaitkan dadah tersebut dengan Nor Izuwan, keputusan pihak pembelaan untuk tidak memanggil saksi yang telah ditawarkan ini adalah atas risiko mereka sendiri. Atas dapatan ini, kami berpuas hati bahawa prinsip dalam kes Rosli Yusuf (supra) tidak terpakai dalam rayuan di hadapan kami ini. Standard Beban Pembuktian yang digalas oleh Pihak Pembelaan 22. Peguam bela Perayu juga membangkitkan isu bahawa YA HMT telah tersalah arah dari segi undang-undang apabila tidak menyatakan secara khusus di dalam Alasan Penghakimannya; bahawa pihak pembelaan gagal mematahkan anggapan “atas beban imbangan kebarangkalian” (on the balance of probabilities). Kami mendapati, di dalam Alasan Pengakiman beliau, YA HMT yang bijaksana telah menyatakan seperti berikut: “The accused failed to satisfactorily rebut the evidence of trafficking in the dangerous drugs adduced by the prosecution. This court finds that the prosecution had successfully established a case beyond reasonable doubt against the accused on the charge preferred against him”.

Dalam hal ini, kami berpendapat bahawa kegagalan YA HMT untuk menggunakan perkataan “atas beban imbangan kebarangkalian” secara nyata di dalam Alasan Penghakiman beliau semasa menilai pembelaan Perayu adalah tidak fatal. Pada hemat kami, apa yang penting ialah Mahkamah harus melihat sama ada Hakim Bicara telah mengguna pakai standard penilaian undang-undang yang betul dalam menilai pembelaan seseorang tertuduh.

Berdasarkan penelitian kami terhadap keseluruhan Alasan Penghakiman YA HMT, kami mendapati YA HMT telah membuat penilaian maksimum terhadap pembelaan Perayu dan mendapati keterangan Perayu tidak konsisten dengan kes pendakwaan, dipenuhi dengan penafian kosong, serta gagal menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan. Apabila pembelaan Perayu tidak berupaya untuk membangkitkan walaupun sekadar keraguan munasabah, maka pembelaan tersebut semestinya gagal untuk mematahkan anggapan milikan dan pengedaran di bawah standard imbangan kebarangkalian yang lebih tinggi. Oleh itu, kami sebulat suara memutuskan bahawa ketiadaan rujukan bertulis secara nyata kepada “atas beban imbangan kebarangkalian” tidak memudaratkan sabitan tersebut dan tidak membentuk suatu kekhilafan undang-undang yang boleh membatalkan sabitan terhadap Perayu. Analisis ke atas Hukuman 25. Mengenai hukuman pula, Perayu telah dijatuhkan pemenjaraan selama tiga puluh (30) tahun bermula dari tarikh tangkapan, berserta dua belas (12) kali sebatan, selaras dengan peruntukan Seksyen 39B(2) ADB 1952.

Kami mendapati bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh YA HMT di atas adalah selaras dengan prinsip-prinsip penghukuman minima, sebagaimana peruntukan undang-undang. Jumlah dadah jenis Methamphetamine yang terlibat adalah melibihi jumlah minima statutori anggapan pengedaran, iaitu seberat 50 gram. Kami juga berpuas hati bahawa sebelum menjatuhkan hukuman terhadap Perayu, YA HMT telah mempertimbangkan faktor kepentingan awam serta pemberatan kesalahan yang dilakukan.

Memandangkan hukuman yang dijatuhkan adalah sah di bawah undang-undang dan tidaklah terlampau berlebihan (manifestly excessive), kami tiada asas untuk campur tangan terhadap hukuman yang telah diputuskan oleh Mahkamah Tinggi. H.

Berdasarkan alasan-alasan di atas, kami mendapati sabitan tehadap Perayu adalah selamat untuk dikekalkan. Tiada sebab untuk Mahkamah ini campur tangan dalam keputusan YA HMT yang bijaksana.

Dalam hal ini, kami merujuk kepada kes of Lee Ing Chin @ Lee Teck Seng & Ors v Gan Yook Chin & Anor (2003) 2 MLJ 97 yang memutuskan sebagaimana berikut: “Generally, an appellate court will not intervene unless the trial court was shown to be plainly wrong in arriving at its decision or where there had been no or insufficient judicial appreciation of the evidence.”

Oleh itu, rayuan Perayu terhadap sabitan dan hukuman adalah ditolak. Sabitan dan hukuman yang dijatuhkan oleh Mahkamah Tinggi terhadap Perayu dikekalkan. Bertarikh: 24 Julai 2026 -sgd- (AZMAN BIN ABDULLAH) (Hakim) Mahkamah Rayuan Malaysia Bagi pihak Perayu : Muhammad Wafi Anwar bin Roslan (Ahmad Zaharil bin Muhaiyar Bersamanya) [A M ZAHARIL & CO. (PETALING JAYA)] Bagi pihak Responden : TPR Atiqah binti Abdul Karim @ Husaini [Jabatan Peguam Negara, Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur (KUALA LUMPUR)]