Muhammad Tarmizy Bin Che Musa (MA-45A-21-07/2022)

1 06/07/2026 15:56:59 MA-45A-21-07/2022 Kand. 37 **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 2 **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 di tepi Jalan M19, Taman Merdeka, Batu Berendam, di dalam daerah Melaka Tengah, di dalam negeri Melaka telah mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 68.69 gram dan dengan itu kamu telah melakukan kesalahan di bawah Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang [5] Seterusnya, pertuduhan kedua di bawah Seksyen 12(2) ADB yang boleh dihukum di bawah Seksyen 12(3) ADB terhadap Tertuduh adalah seperti berikut:- di tepi Jalan M19, Taman Merdeka, Batu Berendam, di dalam daerah Melaka Tengah, di dalam negeri Melaka telah ada dalam milikan kamu dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 0.27 gram dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 4 [6] Selain itu, pertuduhan ketiga terhadap Tertuduh adalah seperti berikut:- di tepi Jalan M19, Taman Merdeka, Batu Berendam, di dalam daerah Melaka Tengah, di dalam negeri Melaka telah ada dalam milikan kamu dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 12.57 gram dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh dihukum di bawah [7] Manakala bagi Kes Kedua, di dalam bilik di rumah beralamat No. 35, Jalan Duku 19, Taman Rumpun Bahagia, Bachang, di dalam daerah Melaka Tengah, di dalam negeri Melaka telah mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 542 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang boleh **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 5 [8] Akhir sekali, pertuduhan kedua terhadap Tertuduh adalah seperti berikut:- di dalam bilik di rumah beralamat No. 35, Jalan Duku 19, Taman Rumpun Bahagia, Bachang, di dalam daerah Melaka Tengah, di dalam negeri Melaka telah ada dalam milikan kamu dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 24.91 gram dan dengan itu kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 yang Seramai 6 orang saksi telah dipanggil oleh pihak pendakwaan seperti berikut:-

(ii) SP2 - Puan Haziqah Binti Mustapha - lsteri Tertuduh;

(iii) SP3 - Mohd Fakurol Bin Mustapha - Abang lpar Tertuduh; **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 6

(iv) SP4 - Puan Siti Nor Akillah Binti Che Zakaria - Sepupu Tertuduh;

(vi) SP6 - lnspektor/G/25304/ Mohamad Yusuf Bin Toriman - Pegawai Penyiasat. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 7 **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 8 **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 9 [10] Adalah menjadi tanggungjawab Mahkamah di akhir kes pendakwaan seperti yang diperuntukkan di bawah Seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) untuk menetapkan sama ada pihak Pendakwaan telah membuktikan satu kes prima facie terhadap Tertuduh. Mengikut Seksyen 180(4) KTJ, satu kes prima facie terbukti apabila pihak pendakwaan telah mengemukakan bukti yang kredibel bagi membuktikan intipati kesalahan yang mana jika tidak disangkal atau diperjelaskan akan membolehkan kesalahan disabitkan. Sepertimana yang telah ditetapkan oleh Mahkamah dalam kes PP v. Mohd Radzi Abu Bakar [2005] 6 MLJ 393; [2006] 1 CLJ 457, Mahkamah harus menilai secara maksima kesemua keterangan yang dikemukakan semasa kes pendakwaan serta kredibiliti saksi pendakwaan. Sekiranya terdapat lebih daripada satu inferens, maka inferens yang memihak kepada tertuduh harus diberikan untuk manfaat tertuduh. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 10 [11] Setelah menilai semua keterangan kes Pendakwaan, saksi dan mendengar hujahan kedua-dua belah pihak, Mahkamah ini memutuskan seperti berikut: Mengenai analisa yang dijalankan oleh Ahli Kimia (SP1):- [12] Pihak Pembelaan bagi Tertuduh tidak membangkitkan apa-apa isu terhadap Laporan Kimia mengenai barang dadah yang dianalisa. Namun begitu, ianya adalah menjadi sebahagian tugas Mahkamah ini untuk membuat dapatan mengenai jenis dan berat dadah yang menjadi inti kesemua pertuduhan terhadap Tertuduh. [13] Setelah mempertimbang penyata saksi WSP1, keterangan lisan SP1 dan Laporan Kimia (Eksibit P15), Mahkamah berpuas hati bahawa jenis dan berat dadah yang menjadi inti setiap pertuduhan telah dibuktikan sebagai pertuduhan. Oleh yang demikian, elemen jenis dan berat dadah sebagaimana setiap pertuduhan untuk Kes Pertama dan Kedua telah dibuktikan oleh pihak Pendakwaan. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 11 Mengenai milikan barang kes dadah [14] Pihak Pendakwaan menghujahkan bahawa milikan barang kes dadah oleh Tertuduh adalah terbukti berdasarkan pertimbangan keterangan yang dikemukakan, antara lainnya termasuklah:- Untuk Kes Pertama:- a) barang dadah telah dijumpai di dalam beg silang (Eksibit P23) yang bersilang pada badan Tertuduh [Eksibit P18 (1-4)] dan poket seluar bahagian hadapan kanan [Eksibit P17(1-2)]; b) tiada orang lain ditahan bersama Tertuduh untuk Kes Pertama; c) kad pengenalan Tertuduh ditemui di dalam beg silang (Eksibit P24); d) reaksi Tertuduh semasa ditangkap; dan e) jumlah dadah yang banyak pada badan Tertuduh tidak memungkinkan Tertuduh boleh menafikan pengetahuan dan jagaan atau kawalan ke atas barang dadah; **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 12 Untuk Kes Kedua:- a) Tertuduh telah memandu arah pasukan serbuan yang diketuai oleh SP5 ke rumah Tertuduh; b) Tindakan pandu arah tersebut adalah hasil pertanyaan SP5 kepada Tertuduh setelah kata-kata amaran diberikan kepada Tertuduh di bawah Seksyen 37B(1)(b) ADB yang telah direkodkan secara bertulis (Eksibit P34); c) tiada bantahan daripada pihak Pembelaan terhadap kebolehterimaan keterangan kata-kata amaran tersebut; d) keterangan pandu arah adalah keterangan yang boleh diterima sebagai keterangan di bawah Seksyen 27 Akta Keterangan 1950 kerana rampasan barang dadah tidak akan berlaku tanpa maklumat dan pandu arah daripada Tertuduh; e) keterangan pandu arah menunjukkan pengetahuan Tertuduh terhadap beg berwarna biru bertulis GIORNO (Eksibit P26) yang disorokkan di bawah timbunan baju di bilik ketiga rumah tempat kejadian dan beg tersebut mengandungi paket bertulis GUANYINWANG (Eksibit P27) yang mana berisi barang dadah Eksibit P16 (1-15) dan alat penimbang digital (Eksibit P28); **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 13 f) Perbuatan Tertuduh mengambil beg dari bawah timbunan baju di belakang pintu bilik nombor 3 dan menyerahkan kepada SP5 merupakan keterangan yang boleh diterima di bawah Seksyen 8 Akta Keterangan 1950; dan g) walaupun rumah tempat kejadian dihuni oleh Tertuduh bersama isteri (SP3) dan sepupunya (SP4) tetapi keterangan menunjukkan mereka tidak mempunyai pengetahuan atau milikan ke atas barang dadah. [15] Antara kes yang dirujuk oleh pihak Pendakwaan termasuklah Chan Kwee Fong v. PP [2010] 1 MLJ 441; [2010] 3 CLJ 671, PP v Govindan Kurup & Ors [1947] 1 MLJ 150, PP v. Hashim Hanafi [2002] 4 MLJ 176, Francis Anthonysamy v. PP [2005] 2 CLJ 481, Wong Nam Loi v. PP [1997] 4 AMR 3603; [1997] 3 MLJ 795, Pendakwa Raya v. Azilah Hadri & Anor [2015] 1 CLJ 579, Siew Yoke Keong v. Pendakwa Raya [2013] 4 CLJ 149; [2013] 4 MLRA 99, Amathevelli P Ramasamy v. PP [2009] 2 MLJ 367, Chua Beow Huat v PP [1970] 2 MLJ 29 dan Wong Swee Chin v. PP [1981] 1 MLJ

212. [16] Dalam membuktikan perbuatan mengedar dadah berbahaya, pihak Pendakwaan menggunapakai anggapan perbuatan mengedar di bawah Seksyen 37(da) Akta Dadah Berbahaya 1952 berdasarkan berat dadah yang dirampas. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 14 [17] Pihak pembelaan untuk Tertuduh pula menghujahkan bahawa milikan dadah tersebut tidak terbukti berdasarkan faktor-faktor seperti berikut:-

(ii) penyerahan barang kes kepada Jabatan Kimia untuk analisa tidak menjejaskan analisis hanya kerana ketiadaan paket plastik biru. [31] Oleh kerana paket biru tersebut mengandungi 2 paket lain yang mengandungi dadah, Mahkamah tidak mendapati berlaku satu kesilapan apabila SP6 hanya menghantar bahan dadah yang terkandung dalam 2 paket mendapati Tertuduh telah diprejudis. Apatah lagi terdapat rantaian keterangan yang jelas mengenai serahan barang kes daripada SP5 kepada SP6 mengenai paket-paket biru tersebut dan kedua-dua mereka telah membuat pengecaman. [32] Seterusnya, isu yang akan dibincangkan adalah mengenai percanggahan keterangan lokasi di mana barang rampasan dalam Kes Pertama dan Kes Kedua ditanda dan sama ada perkara tersebut menyebabkan kekeliruan. Setelah mempertimbang keterangan SP5 dan SP6 serta keterangan barang dadah dan keterangan dokumentar Eksibit P21, P25, **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 24 P31 dan P32, Mahkamah mendapati keterangan mengenai di mana barang rampasan dadah ditanda sama ada Kes Pertama atau Kes Kedua tidak menyebabkan keraguan ke atas identiti dadah yang dikemukakan kepada Mahkamah. Mahkamah ini menekankan bahawa jenis bungkusan dadah dalam kedua-dua rampasan bagi Kes Pertama dan Kes Kedua adalah berbeza. Dalam Kes Pertama, dadah ditemui di dalam plastik lutsinar dan plastik berwarna biru manakala dalam Kes Kedua, dadah dijumpai di dalam beg dan bungkusan bertulis GUANYINWANG serta paket paket plastik. Semua barang kes telah ditanda dengan tandaan yang berbeza dan Mahkamah tidak mendapati terdapat kekeliruan ke atas penandaan yang telah dibuat. [33] Akhirnya, mengenai percanggahan-percanggahan dalam keterangan SP5, Mahkamah ini merujuk kepada beberapa keputusan Mahkamah yang telah memberi garis panduan tentang bagaimana kredibiliti keterangan seseorang saksi dinilai. Antara kes-kes yang dirujuk termasuklah Azaman bin Aziz v. PP [2017] 5 MLJ 510 / [2017] 1 LNS 390, Pathmanabhan a/l Nalliannen v PP & Another Appeals [2017] 4 CLJ 137; [2017] 3 MLJ 141, Md Zainudin Raujan v. PP [2013] 4 CLJ 21; [2013] 3 MLJ 773, Anwar Ibrahim (no 3) [1999] 2 CLJ 215; [1999] 2 MLJ 1 dan PP v. Datuk Haji Harun bin Haji Idris (no 2) [1977] 1 MLJ 15; [1976] 1 LNS 184. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 25 [34] Berpandukan keputusan kes-kes di atas, ianya adalah jelas bahawa:-

(iii) percanggahan keterangan seseorang saksi adalah sesuatu yang lumrah dan boleh berlaku;

(iv) penilaian seseorang saksi adalah termasuk sama ada keterangan saksi semasa disoal balas dan bagaimana keterangan menepati fakta atau keadaan semasa kes adalah konsisten;

(vi) walaupun saksi didapati berbohong tentang sesuatu perkara, ia tidak bermakna keseluruhan keterangan saksi harus ditolak atas dasar ianya tidak boleh dipercayai. [35] Seperti yang diputuskan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Ho Sek Kong v. PP [2011] 6 CLJ 522; [2011] 5 MLJ 359, keterangan saksi hendaklah dipertimbang secara keseluruhan dengan mengambil kira kelemahan-kelemahan yang dibangkitkan:- approach must be whether the evidence of the **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 26 witness read as a whole appears to have a ring of truth. Once that impression is formed, it is undoubtedly necessary for the court to scrutinise the evidence more particularly keeping in view the deficiencies, drawbacks and infirmities pointed out in the evidence as a whole and evaluate them to find out whether it is against the general tenor of the evidence given by the witness and whether the earlier evaluation of the evidence is shaken as to render it unworthy of belief. (See State of U.P. v. M.K Anthony, AIR [1985] Supreme Court 48). The Privy Council has stated that the real tests for either accepting or rejecting the evidence of a witness are how consistent the story is with itself, how it stands the test of cross-examination, and how far it fits in with the rest of the evidence and the circumstances of the [36] Setelah mempertimbang keseluruhan keterangan SP5, walaupun Mahkamah mendapati terdapat kelemahan dari segi ingatan naratif kes namun ianya tidak melibatkan fakta rampasan dadah dalam kedua-dua kes. Mahkamah mendapati naratif mengenai rampasan, penandaan dan pandu arah oleh Tertuduh adalah jelas dan Mahkamah tidak mendapati terputusnya rantaian keterangan. [37] Mengenai isu-isu lain seperti ketiadaan keterangan DNA dan cap jari Tertuduh dalam Kes Pertama, perkara-perkara **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 27 pembuktian kes pendakwaan. [38] Sebagai kesimpulan, Mahkamah mendapati pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan bahawa Tertuduh mempunyai milikan terhadap rampasan dadah dalam kedua-dua kes. Mengenai anggapan perbuatan mengedar dadah berbahaya [39] Oleh kerana Mahkamah mendapati pihak Pendakwaan telah membuktikan elemen milikan, maka berdasarkan berat dadah yang melebihi berat minima untuk satu anggapan perbuatan mengedar dadah berbahaya telah dibangkitkan di bawah Seksyen 37(da) (xvi) ADB terhadap Tertuduh di bawah pertuduhan pertama dalam Kes Pertama dan pertuduhan pertama dalam Kes Kedua. Adalah menjadi beban pembuktian ke atas Tertuduh untuk mematahkan anggapan tersebut di atas imbangan kebarangkalian. KEPUTUSAN DI AKHIR KES PENDAKWAAN [40] Oleh yang demikian, berdasarkan kesemua penilaian dan dapatan yang dihuraikan seperti di atas, Mahkamah mendapati pihak Pendakwaan telah membuktikan elemen-elemen kesalahan bagi setiap pertuduhan terhadap Tertuduh serta terpakainya anggapan perbuatan mengedar dadah **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 28 terhadap Tertuduh. Sebagai kesimpulannya, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kes prima facie terhadap Tertuduh bagi kedua-dua kes. Tugas Mahkamah ini di akhir kes pembelaan adalah seperti yang diperuntukkan di bawah Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah iaitu untuk mempertimbangkan semua keterangan di hadapan Mahkamah ini dan untuk memutuskan sama ada pihak Pendakwaan telah membuktikan satu kes melampaui keraguan munasabah. Sekiranya pihak Pendakwaan berjaya melepaskan beban tersebut, maka Tertuduh akan disabitkan dengan kesalahan. Namun, sekiranya pihak Pendakwaan gagal melepaskan beban tersebut, maka Mahkamah akan merekodkan satu pelepasan dan pembebasan Tertuduh daripada pertuduhan. Prinsip undang-undang berkenaan tugas Mahkamah adalah seperti yang telah diputuskan di **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 29 dalam kes Balachandran v. PP [2005] 1 CLJ 85; dan Mohamad Radhi bin Yaakob v. PP . Seperti yang telah diputuskan di dalam kes Mohd Radhi bin Yaakob v. PP (supra), untuk mendapatkan pelepasan dan pembebasan seseorang tertuduh hanya perlu menimbulkan keraguan musabah terhadap kes pendakwaan. [44] Keraguan munasabah adalah seperti yang telah diputuskan di dalam kes PP v. Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16; [1971] CLJU 115; [1971] 1 LNS 115, di mana keraguan itu timbul daripada keterangan atau akibat daripada tiadanya keterangan dan bukan keraguan yang bersifat khayalan atau yang diagak-agak. [45] Sama ada keraguan itu berjaya dibangkitkan adalah tertakluk kepada penilaian keterangan yang dikemukakan oleh pihak Pembelaan. Walaupun Tertuduh tidak mempunyai beban undang-undang untuk membuktikan bahawa dia tidak bersalah, namun Tertuduh mempunyai beban keterangan untuk menyokong versi kes pembelaan (lihat keputusan di dalam Sarumathi Rengasamy v. PP [2015] 1 LNS 1519; [2015] CLJU 1519). **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 30 Naratif kes Pembelaan [46] Berdasarkan naratif kes Tertuduh, pada 8.3.2022, seorang individu yang dikenali Tertuduh sebagai Abang Har telah meninggalkan sebuah beg untuk disimpan oleh Tertuduh di rumah Tertuduh. Pada keesokan harinya, Abang Har telah mendesak Tertuduh untuk menghantar beg tersebut kepadanya.

Menurut Tertuduh, beliau tidak dapat menyerahkan beg tersebut lebih awal kepada Abang Har kerana sibuk dengan urusan lain. Abang Har kemudiannya mengatakan beliau tidak memerlukan beg tersebut tetapi meminta Tertuduh menghantar 2 bungkusan kepada seseorang. Tertuduh berjumpa dengan Abang Har pada jam 5.30 petang. Tertuduh mengatakan dia percaya bahawa bungkusan-bungkusan tersebut ialah minyak rambut kerana dia mengetahui Abang Har menjual minyak rambut. Abang Har menjanjikan upah sebanyak RM300.00 dan kemudiannya Tertuduh menunggu di tepi jalan sepertimana lokasi kejadian dalam pertuduhan di bawah Kes Pertama dan kemudiannya Tertuduh telah ditahan oleh pihak Polis. [47] Selepas Tertuduh ditahan Polis, Tertuduh mengatakan dia Tertuduh mengenali Naim sebagai pelatih di tempat kerja Tertuduh. Naim memberitahu Tertuduh bahawa beg yang dicari oleh Abang Har yang mana disimpan di rumah Tertuduh **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 31 Tertuduh, itu merupakan kali pertama Tertuduh mengetahui mengenai dadah di dalam beg tersebut. Berdasarkan keterangan Tertuduh, dia telah bersetuju untuk menandatangani surat catatan kata-kata amaran untuk mengelakkan keluarganya ditangkap. Hujahan pihak Pembelaan [48] Peguambela Tertuduh menghujahkan bahawa keterangan kes Pembelaan telah berjaya membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan berdasarkan pembelaan dan keterangan yang dikemukakan antaranya termasuklah:- a) penama Abang Har bukan merupakan watak yang direka-reka; b) rumah tempat kejadian bagi Kes Kedua boleh diakses oleh pihak lain; c) tidak ada kata-kata amaran diberikan kepada Tertuduh sebelum Tertuduh memandu arah pasukan serbuan ke rumah tempat kejadian di bawah Kes Kedua; dan d) kegagalan Pegawai Penyiasat menyiasat rakaman CCTV di rumah tempat kejadian Kes Kedua sedangkan kata **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 32 kunci atau telah di berikan kepada Pegawai Penyiasat. [49] Keterangan Tertuduh menyatakan kewujudan mengenai penama Abang Har telah dimaklumkan kepada pihak Polis dan Tertuduh juga telah memaklumkan pihak Polis bahawa maklumat Abang Har terkandung dalam telefon Tertuduh yang telah dirampas oleh pihak Polis. Bahkan, menurut Tertuduh, pihak Polis sendiri telah menunjukkan gambar Abang Har kepadanya. Maka, maklumat mengenai Abang Har bukan merupakan sesuatu perkara yang direka-reka dan maklumat mengenai Abang Har telah memuaskan keperluan satu Notis Alcontara yang sah. Maka, adalah menjadi beban pihak Polis untuk menyiasat Abang Har . Kegagalan pihak Polis menyiasat Abang Har telah memprejudis Tertuduh kerana Tertuduh telah menegaskan dia tidak pernah mengetahui bahawa bungkusan-bungkusan dalam Kes Pertama dan beg dalam Kes Kedua mengandungi dadah. Pihak Pembelaan telah merujuk kepada kes-kes seperti Teng Howe Sing v. PP [2009] 3 MLJ 46 dan Alcontara a/l Ambross Anthony v. PP [1996] 1 MLJ 209. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 33 **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 34 Hujahan pihak pendakwaan [54] Pihak Pendakwaan pula berhujah bahawa keterangan pihak Pembelaan telah gagal membangkitkan keraguan munasabah terhadap kes Pendakwaan berdasarkan pertimbangan perkara-perkara berikut:- **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 35 a) dibangkitkan di peringkat kes Pendakwaan dan tidak dikemukakan sebagai saksi sokongan kes Pembelaan; b) tidak ada keterangan mencukupi untuk membuktikan c) tidak ada keterangan rakaman CCTV yang dapat telah pergi ke rumah Tertuduh untuk menyerahkan beg untuk disimpan oleh Tertuduh; d) keterangan Tertuduh bahawa dia diupah oleh Abang Har untuk menghantar barang-barang dalam Kes Pertama adalah tidak munasabah; e) keterangan Tertuduh bahawa dia hanya merupakan seorang tidak boleh diterima sebagai benar berdasarkan pertimbangan keterangan Tertuduh tentang bagaimana Abang Ha telah meminta Tertuduh membuat penghantaran barang yang mana permintaan tersebut sudah sepatutnya mengundang pertanyaan pada pihak Tertuduh mengenai jenis barang yang bakal dihantar; dan f) pihak pasukan serbuan tiada motif untuk menganiaya Tertuduh dengan menyorok keterangan CCTV dan **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 36 di dalam kenderaan pihak polis selepas ditangkap di tepi jalan. [55] Antara keputusan yang dirujuk oleh pihak pendakwaan termasuklah: Munuswamy Sundar Raj v. PP [2015] 6 MLJ 214, PP v. Hia Win [1995] 2 SLR 424, PP v. Herlina Purnama Sari [2016] 1 MLJU 1824, Jorge Crespo Gomez v. PP [2020] 8 CLJ 292, Khee Thuan Giap v PP [2019] 4 MLJ 651, Dickson Levy a/l Maria George v. PP [2018] MLJU 98, PP lawan Datuk Haji Harun bin Haji Idris [1977] 1 LNS 92/ [1977] 1 MLJ 180 dan Lim Kah Wan v. PP [1985] 2 CLJ 473. [56] Pada peringkat kes Pembelaan, pihak Pendakwaan tetap mempunyai beban untuk membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah (Lihat keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Duis Akim & Ors v. PP [2013] 9 CLJ 692; [2014] 1 MLJ 49 dan PP v. Prabu a/l Nadaraja [2019] MLJU 1125; [2020] 4 CLJ 871; [2019] MLJU 1125). Seperti yang diputuskan didalam kes Wong Chee Tze & Anor v. PP [2016] 1 MLJ 186, tugas Mahkamah di akhir kes Pembelaan adalah hanya untuk menilai sama ada keterangan Tertuduh telah berjaya membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 37 [57] Ianya adalah menjadi prinsip undang-undang bahawa pembelaan tertuduh hendaklah dikemukakan pada peluang paling awal iaitu semasa peringkat kes pendakwaan supaya pembelaan itu dapat dicabar oleh pihak pendakwaan. Kegagalan berbuat demikian menyebabkan keterangan yang dibangkitkan pertama kali pada peringkat kes Pembelaan dianggap sebagai sesuatu yang difikirkan kemudian (Lihat keputusan Mahkamah Agung dalam kes PP v. Li Lian Chen [1992] 4 CLJ 286, keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Tan Kim Ho v. PP [2009] 3 CLJ 236 dan keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Megat Halim Megat Omar v. PP [2009] 1 CLJ 154). [58] Walaupun sesuatu kes pembelaan itu adalah lemah dan tidak munasabah, Mahkamah perbicaraan tetap mempunyai tugas untuk menilai pembelaan dan tidak menolaknya sewenang-wenang (lihat Azmer Mustafa v. Public Prosecutor [2014] 8 CLJ 413 CA; [2014] 3 MLJ 616; [2014] 1 LNS 413). [59] Setelah mempertimbangkan hujahan peguambela terpelajar, pihak Pendakwaan serta keterangan saksi pihak Pembelaan, Mahkamah ini membuat penilaian dan dapatan seperti berikut:- **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 38 Mengenai kebolehterimaan keterangan Eksibit P34 [60] Mahkamah merujuk kepada isu ini terlebih dahulu kerana ianya adalah perkara yang telah dibangkitkan di akhir kes Pendakwaan. Sepertimana yang telah diputuskan oleh Mahkamah ini di akhir kes pendakwaan, tiada bantahan telah dibuat oleh pihak Pendakwaan terhadap pengemukaan keterangan ini melalui saksi pendakwaan SP5. Tiada cabaran dibuat terhadap kebolehterimaan keterangan tersebut atas faktor sama ada kata-kata amaran sebenarnya telah diberikan, sama ada kata-kata tersebut mencukupi untuk memberi kefahaman kepada Tertuduh mengenai kesan dan akibat memberi apa-apa kenyataan selepas kata-kata-kata amaran diberikan atau sama ada kenyataan Tertuduh telah diberikan secara paksa atau di bawah pengaruh yang tidak wajar. Tiada permohonan daripada pihak Pembelaan untuk satu perbicaraan dalam perbicaraan diadakan untuk menentukan kebolehterimaan keterangan dokumen tersebut. Oleh yang demikian, Mahkamah ini berpendapat bahawa Tertuduh tidak boleh pada peringkat ini membangkitkan semula isu Eksibit P34 itu. Mengenai perlakuan Tertuduh dan pengetahuan Tertuduh [61] Seterusnya, berkenaan dengan perkara mengenai sama ada perlakuan Tertuduh sepanjang tangkapan dan penafiannya yang konsisten menunjukkan Tertuduh tidak mempunyai **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 39 pengetahuan ke atas dadah dalam Kes Kedua, pada hemat Mahkamah ini, Eksibit P34 dengan sendirinya menyangkal dakwaan Tertuduh. Tertuduh telah mempunyai peluang paling terawal semasa kenyataan dalam Eksibit P34 dirakamkan untuk mendedahkan identiti Abang Har sebagai orang yang telah menyerahkan beg itu kepada Tertuduh tetapi Tertuduh gagal berbuat demikian. [62] Pada waktu itu, Tertuduh boleh menyatakan peranan Abang Har tetapi sebaliknya Tertuduh mendakwa Eksibit P34 ditandatangani hanya untuk menyelamatkan keluarganya daripada ditangkap pihak Polis. Bukankah lebih mudah untuk Tertuduh menyelamatkan bukan sahaja keluarganya tetapi lebih penting lagi dirinya sendiri dengan menamakan Abang Har dalam rakaman percakapan tersebut sebaik sahaja Tertuduh ditangkap? Kegagalan Tertuduh berbuat demikian hanya menyokong kes Pendakwaan bahawa Tertuduh sebenarnya mempunyai pengetahuan mengenai dadah di dalam beg tersebut dan hanya Tertuduh yang mempunyai kawalan dan jagaan ke atasnya. [63] Penilaian yang dibuat oleh Mahkamah di atas sekali gus menolak kebenaran mengenai peranan watak Abang Har dalam tangkapan terhadap Tertuduh. Bukan sahaja kerana nama tersebut tidak dibangkitkan semasa kes Pendakwaan **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 40 tetapi lebih penting lagi, Tertuduh telah gagal menamakan Abang Har semasa Eksibit P34 dirakam. Kenyataan Tertuduh bahawa tiada sesiapa yang mengetahui tentang beg yang mengandungi dadah itu dengan sendirinya telah mengecualikan Abang Har sebagai orang yang bertanggungjawab ke atas beg berkenaan. Walaupun soalan yang dikemukakan oleh Pegawai Penyiasat adalah tentang pengetahuan orang lain yang berada di dalam rumah tersebut, sudah pasti Tertuduh boleh sahaja mendedahkan tentang Abang Har tetapi Tertuduh tidak berbuat demikian. Lebih penting lagi, dalam Eksibit P34(e) Tertuduh mengesahkan dia mengakui dadah disimpan di rumahnya. Perkara ini dengan sendirinya menyangkal penafian Tertuduh mengenai pengetahuannya tentang dadah tersebut. [64] Oleh itu, pengetahuan Tertuduh terhadap dadah di dalam beg dan perbuatannya menyimpan beg tersebut di bilik ketiga rumah tempat kejadian jelas menunjukkan kuasa kawalan dan jagaan Tertuduh ke atas beg mengandungi dadah tersebut. Mengenai rakaman percakapan Tertuduh [65] Walau bagaimanapun, dalam menjalankan tugas bagi menilai keterangan kes pembelaan, Mahkamah perlu juga mempertimbang keterangan rakaman percakapan Tertuduh di bawah Seksyen 112 Kanun Tatacara Jenayah yang telah dikemukakan melalui Tertuduh dan ditandakan sebagai eksibit **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 41 D42. Dalam dokumen tersebut, Tertuduh telah sebagai individu yang sama dengan Abang Har . Ianya adalah jelas bahawa nama tersebut dibangkitkan pada pertama kali hanya pada 11.3.2022 semasa rakaman percakapan dibuat tetapi tidak dibangkitkan semasa Eksibit P34 dirakam 2 hari sebelum itu. [66] Setelah mempertimbang keterangan Penyata Saksi dan lisan Tertuduh, Eksibit P34 serta Eksibit D42, Mahkamah mendapati keterangan Tertuduh mengenai Abang Har gagal menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan. Mahkamah mendapati dakwaan Tertuduh bahawa gambar Abang Har telah ditunjukkan kepadanya oleh Pegawai Polis untuk pengecaman dan maklumat nombor Abang Har ada dalam telefon bimbit yang dirampas oleh pihak polis adalah dakwaan yang tidak disokong oleh keterangan lain. Perkara mengenai nombor telefon Abang Har dalam telefon bimbit yang dirampas oleh pihak Polis tidak pernah dibangkitkan di peringkat kes Pendakwaan. Selain itu, Mahkamah telah menyemak Laporan Polis iaitu Eksibit P29 dan P30 serta borang geledah dalam Eksibit P31 dan P32 menunjukkan tidak ada rampasan telefon bimbit dibuat. [67] Mahkamah mendapati pengakuan Tertuduh dalam Eksibit P34 bahawa dia ada meyimpan dadah di rumahnya bercanggah secara langsung dengan penafiannya dalam rakaman **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 42 percakapan iaitu Eksibit D42 dan percanggahan tersebut tidak membantu Tertuduh dalam mengemukakan satu pembelaan yang kredibel dan dapat menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan. Mengenai keterangan CCTV [68] Berdasarkan semua pertimbangan yang dihuraikan di atas, Mahkamah tidak mendapati isu kegagalan Pegawai Penyiasat memeriksa CCTV untuk menentukan kehadiran Abang Har di rumah tempat kejadian dalam Kes Kedua sehari sebelum Tertuduh ditangkap adalah bermerit. Meskipun pihak Pendakwaan gagal mengemukakan keterangan CCTV, Tertuduh mempunyai peluang untuk melepaskan beban pembuktian untuk menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dengan mengemukakan keterangan CCTV tersebut. Mahkamah merujuk kepada Seksyen 103 Akta Keterangan yang memperuntukkan bahawa beban pembuktian terletak kepada pihak yang menginginkan Mahkamah untuk mempercayai kewujudan sesuatu fakta. Maka, oleh disebabkan Tertuduh ingin Mahkamah ini untuk percaya dengan kehadiran Abang Har bersama beg berisi dadah di rumah sehari sebelum tangkapan, maka Tertuduh mempunyai beban pembuktian keterangan (evidentiary burden) untuk membuktikan kesnya. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 43 [69] Mengambilkira pertimbangan terhadap perkara-perkara di relevan dalam menilai keterangan Tertuduh mengenai pengetahuannya terhadap beg di rumah kejadian dalam Kes Kedua. Mahkamah ini tidak menerima sebagai benar bahawa Tertuduh hanya menyedari bahawa beg tersebut mengandungi dadah hanya setelah dimaklumkan oleh Naim di dalam kereta pihak Polis selepas ditangkap berkaitan Kes Pertama. Soal siasat terhadap Tertuduh berlaku di Balai Polis Banda Hilir, Melaka pada jam 8.30 malam. Maka, pada ketika itu Tertuduh boleh juga mendedahkan apa yang dikatakan oleh Naim untuk menyokong dakwaannya mengenai Abang Har tetapi Tertuduh juga gagal berbuat demikian. Mengenai barang dadah di dalam Kes Pertama [70] Setelah mempertimbangkan semua keterangan yang dikemukakan, Mahkamah ini juga tidak mendapati Tertuduh berjaya membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan di bawah Kes Pertama. Berdasarkan pertimbangan semua keterangan, Mahkamah ini mendapati hanya Tertuduh yang mempunyai kawalan dan jagaan serta pengetahuan ke atas 2 bungkusan yang dijumpai pada badan Tertuduh dan beg silang di bawah Kes Pertama. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 44 [71] Seterusnya, Mahkamah meneliti dakwaan Tertuduh bahawa Abang Har telah mengupahnya dengan jumlah RM300.00 untuk menghantar 2 bungkusan yang mana Tertuduh mempercayai sebagai minyak rambut. Persoalannya, adakah munasabah untuk satu upahan bernilai RM300.00 dibayar kepada Tertuduh hanya untuk menyerahkan 2 bungkusan di tepi jalan di tempat kejadian dalam Kes Pertama. Tertuduh sepatutnya mengesyaki sesuatu yang mencurigakan apabila Abang Ha tidak menghantar barang tersebut sendiri dan sanggup mengupah Tertuduh dengan bayaran RM300.00. Maka, Mahkamah menolak dakwaan bahawa Tertuduh hanya merupakan seorang . Mahkamah tidak mendapati Tertuduh memuaskan ujian sepertimana yang dibincangkan dalam kes Munuswamy Sundar Raj v. Public Prosecutor [2015] 6 MLJ 214 dan Venkatesan Chinnasami v. Public Prosecutor [2011] 1 LNS

1736. KESIMPULAN [72] Berdasarkan pertimbangan dan dapatan semua perkara termasuklah segala keterangan yang dikemukakan, Mahkamah mendapati Tertuduh telah gagal melepaskan beban keterangannya untuk membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap isu milikan Tertuduh yang mana Tertuduh mempunyai jagaan atau kawalan serta pengetahuan ke atas dadah yang menjadi inti pertuduhan dalam kedua-dua kes. Di **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 45 samping itu, setelah Mahkamah mengambilkira keseluruhan keterangan Tertuduh, Mahkamah juga mendapati Tertuduh telah gagal di atas imbangan kebarangkalian mematahkan anggapan perbuatan pengedaran dadah di bawah Seksyen 37(da) ADB 1952 bagi semua pertuduhan dalam kedua-dua kes. [73] Setelah menilai keseluruhan keterangan seperti yang dikehendaki di bawah Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah dan berpandukan kepada keputusan di dalam kes Mohamad Radhi bin Yaakob v. PP [1991] 3 MLJ 169; [1991] 3 CLJ 2073, Mahkamah mendapati bahawa Tertuduh telah gagal membangkitkan keraguan yang munasabah terhadap kes Pendakwaan. Oleh yang demikian, pihak Pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes melampaui keraguan yang munasabah terhadap Tertuduh di bawah setiap pertuduhan bagi Kes Pertama dan Kes Kedua. KEPUTUSAN [74] Dengan itu, Tertuduh disabitkan dengan kesalahan di bawah Seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama untuk kesalahan di bawah pertuduhan pertama dalam Kes Pertama iaitu MA-45A-20-07/2022 bagi kesalahan mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 68.69 gram dan seterusnya pertuduhan pertama dalam Kes Kedua bagi **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 46 kesalahan mengedar dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 542 gram. [75] Manakala, bagi pertuduhan kedua di bawah Kes Pertama, Mahkamah juga mensabitkan Tertuduh dengan pertuduhan di bawah Seksyen 12(2) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 12(3) ADB untuk kesalahan memiliki dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 0.27 gram dan Tertuduh selanjutnya turut disabitkan dengan pertuduhan ketiga dalam Kes Pertama di bawah Seksyen 12(2) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39A(1) Akta yang sama bagi kesalahan memiliki dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 12.57 gram. [76] Selain itu, dalam Kes Kedua, Mahkamah juga mensabitkan Tertuduh dengan pertuduhan kedua di bawah Seksyen 12(2) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39A(1) Akta yang sama untuk kesalahan memiliki dadah berbahaya jenis Methamphetamine seberat 24.91 gram. HUKUMAN [77] Bagi tujuan mitigasi terhadap hukuman, pihak Pembelaan telah memohon agar hukuman pemenjaraan paling minima bermula dari tarikh tangkap dijatuhkan terhadap Tertuduh atas alasan Tertuduh telah berkahwin dan mempunyai 3 orang **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 47 anak. Selain itu, Tertuduh merupakan penanggung tunggal yang menyara keluarganya. Pada masa yang sama, pihak Pembelaan turut memohon agar pelaksanaan hukuman sebatan digantung sementara permohonan rayuan difailkan. [78] **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 48 Setelah mendengar dan mempertimbangkan hujahan-hujahan pihak-pihak, Mahkamah mendapati fakta di dalam kes ini tidak menyokong kewajaran hukuman mati dijatuhkan kepada Tertuduh. Mahkamah ini telah memberikan pendapatnya di dalam kes PP v. Umapathi Ganesan [2023] 9 CLJ 625 bahawa hukuman mati lebih wajar dijatuhkan di dalam kes yang sangat serius berdasarkan faktor-faktor yang telah digariskan di dalam kes tersebut. [80] Terdapat permohonan daripada pihak Pendakwaan agar Mahkamah ini harus menjatuhkan hukuman pemenjaraan secara konsekutif dan bukan serentak. Mahkamah berpendapat walaupun barang dadah dijumpai di 2 tempat yang berasingan namun, tangkapan Tertuduh di bawah Kes Pertama telah membawa kepada rampasan dadah di bawah Kes Kedua. Selain itu, jenis dadah di bawah kedua-dua kes merupakan jenis yang sama iaitu Methamphetamine. Oleh yang demikian, Mahkamah tidak mendapati kedua-dua kes merupakan 2 kes yang berbeza dan tidak terkait. Maka, Mahkamah tidak bersetuju bahawa hukuman pemenjaraan secara konsekutif wajar dijatuhkan terhadap Tertuduh. [81] Setelah mendengar hujahan mitigasi oleh pihak Pembelaan dan hujahan pemberatan oleh pihak Pendakwaan, Mahkamah menjatuhkan hukuman terhadap Tertuduh seperti berikut:- **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 49 a) Bagi setiap pertuduhan di bawah Seksyen 39B(1)(a) ADB yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama, Mahkamah menjatuhkan hukuman pemenjaraan selama 30 tahun dan 12 kali sebatan; b) Bagi pertuduhan kedua dan ketiga dalam Kes Pertama iaitu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) ADB yang boleh dihukum di bawah Seksyen 12(3) ADB dan kesalahan di bawah Seksyen 12(3) ADB yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39A(1) ADB, Tertuduh dijatuhkan hukuman pemenjaraan selama 2 tahun dan 3 kali sebatan bagi setiap pertuduhan tersebut; c) Bagi pertuduhan kedua dalam Kes Kedua yang mana melibatkan kesalahan di bawah Seksyen 12(2) ADB yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39A(1) ADB, hukuman pemenjaraan selama 2 tahun dan 3 kali sebatan dijatuhkan terhadap Tertuduh; dan **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 1 Timbalan Pendakwa Raya : Tuan Mohd Asri Bin Abd Rahman Sidik Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Melaka, Aras 2 Wisma Persekutuan Jalan Business City Bandar MITC, 75450 Ayer Keroh, MITC, Melaka. **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal