Muthu A/L Muniandy (JK-83-51-10/2023)

Pihak pendakwaan telah membuat permohonan untuk memanggil semula saksi SP1 dan SP2 menurut seksyen 425 Kanun Tatacara Jenayah (selepas ini dirujuk sebagai “KTJ”) bagi tujuan pengecaman barang kes. Pihak pembelaan membantah permohonan tersebut dan Mahkamah telah mengarahkan pihak-pihak memfailkan hujahan bertulis masing-masing. Maka, ini adalah keputusan Mahkamah berkenaan permohonan pihak pendakwaan tersebut.

Pada 29.9.2023 jam lebih kurang 6.30 petang, pegawai-pegawai kastam memberhentikan sebuah lori berwarna putih bernombor pendaftaran BRL 4419 (selepas ini dirujuk sebagai “lori tersebut”) di Stesen Minyak Petronas Yong Peng, Johor. Anggota serbuan PiKK Mat Adam telah menghampiri Tertuduh dan memperkenalkan diri sebagai anggota kastam.

SP1 dan pasukan kastam telah membuat pemerikasaan ke atas muatan lori dan mendapati sejumlah kotak dibaluti plastik biru memenuhi hampir separuh ruang lori tersebut. PiKK Saiful membuka 1 kotak yang berbalut dengan plastik biru tersebut dan mendapati terdapat rokok jenama U2 di dalam lori. SP1 dan pasukan kemudiannya telah membuat pemeriksaan fizikal ke atas paket-paket rokok dan dapati ianya tidak menepati ciri-ciri rokok yang diimport secara sah. Melihat rokok ini secara fizikal, pasukan serbuan dapati rokok tersebut adalah rokok yang diimport daripada Vietnam. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

SP1 kemudiannya telah membacakan amaran terhadap Tertuduh dan memaklumkan Tertuduh bahawa dia ditangkap kerana mengangkut barang larangan iaitu rokok. SP1 kemudiannya memaklumkan tangkapan ini kepada Ketua SP1 untuk mendapatkan bantuan pasukan eskot untuk membawa Tertuduh dan barang kes ke Pejabat Cawangan Penguatkuasaan JKDM, Kemaman, Terengganu. Seterusnya, Tertuduh dan lori tersebut yang mengandungi rokok dibawa ke Balai Polis Yong Peng. Setelah tiba di Balai Polis Yong Peng, SP1 telah membuat laporan polis.

Pada jam lebih kurang 12.00 pagi, pasukan bantuan telah tiba di Balai Polis Yong Peng. Lebih kurang jam 1.00 pagi, pasukan kastam bergerak daripada Balai Polis Yong Peng menuju ke Pejabat Cawangan Penguatkuasaan JKDM, Kemaman. Ketika pergerakan balik, lori tersebut telah terlibat dalam kemalangan lebih kurang jam 2.30 pagi di Kilometer 141 Jalan Segamat-Kuantan. Lori tersebut terbalik ketika cuba mengelak babi yang melintas jalan.

PPK Tuan Zulhazmi telah menghubungi lori sewa dan lori ‘towing’ untuk membawa lori dan barang kes yang terlibat dalam kemalangan. Sebuah treler yang secara kebetulan melalui kawasan kemalangan ini telah membantu menarik lori ke tepi jalan sementara menunggu bantuan tiba. Lebih kurang jam 6.30 pagi satu pasukan bantuan kedua tiba di tempat kemalangan. Kemudiannya, lori sewa turut tiba di tempat kemalangan. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

SP1 telah mengarahkan pasukan untuk mengeluarkan kotak-kotak rokok yang berada di dalam lori tersebut ke dalam lori sewa. SP1 turut mengira dan merekod jumlah kotak yang dipindahkan yang keseluruhannya berjumlah 210 kotak. Setelah selesai pemindahan kotak-kotak dibaluti plastik biru ke dalam lori sewa, pasukan kastam mula bergerak dari lokasi kemalangan ke Pejabat Cawangan Penguatkuasaan JKDM Kemaman pada jam lebih kurang jam 7.30 pagi.

SP1 bersama pasukan yang membawa barang kes tiba di Pejabat Penguatkuasaan Kemamanlebih kurang jam 10.45 pagi. Hasil pemeriksaan terhadap barang-barang rampasan adalah 210 kotak x 50 karton x 10 paket x 20 batang rokok jenama U2 Full Flavor ditanda sebagai A1-A210. SP1 telah mengeluarkan notis sitaan kepada Tertuduh untuk barang kes yang dirampas. Setelah pembongkaran dibuat dan penandaan barang kes dibuat, SP1 telah mengeluarkan borang bongkar bertarikh 30.09.2023 untuk ditandatangani oleh Tertuduh.

SP1 turut mengarahkan PiKK Saiful untuk membuat laporan polis di Balai Polis Kemaman berhubung insiden kemalangan lori tersebut yang dipandunya di km 141 jalan Segamat-Kuantan. Pada jam lebih kurang 05.00 petang, SP1 sebagai ketua serbuan telah menyerahkan barang-barang kes dan dokumen-dokumen terlibat kepada Pegawai Penyiasat. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Berdasarkan fakta-fakta yang dinyatakan di atas, Tertuduh dituduh di atas satu kesalahan di bawah seksyen 135(1)(e) Akta Kastam 1967 dan 1 kesalahan di bawah seksyen 74(1)(d) Akta Eksais 1976. KRONOLOGI PERISTIWA YANG MENJURUS KEPADA PERMOHONAN

Pada tarikh bicara pertama pada 4.3.2025, pihak pendakwaan memohon kepada Mahkamah untuk membuat pengecaman lori asal yang diserbu pasukan kastam melalui gambar sahaja. Pihak pembelaan membantah permohonan pihak pendakwaan tersebut. Pihak pendakwaan berhujah bahawa lori tersebut telah mengalami kerosakan akibat kemalangan dan berada di Stor Bahagian Penguatkuasaan Kastam Kemaman dan memohon Mahkamah membuat pemeriksaan di Kemaman, Terengganu kerana kos “towing” adalah tinggi. Mahkamah telah menolak saranan pihak pendakwaan untuk pengecaman dibuat di Kemaman kerana Mahkamah berpendapat bahawa Mahkamah ini tidak mempunyai bidangkuasa mendengar perbicaraan ini diluar bidang kuasa Mahkamah sebagaimana diperuntukkan dalam seksyen 76 Akta Mahkamah Rendah 1948.

Pihak pembelaan telah merekodkan bahawa pengecaman barang kes, lori dan rokok dibuat terlebih dahulu sebelum pihak pembelaan memeriksa balas saksi-saksi pendakwaan. Pada tarikh Sambung Bicara lanjut pada 20.5.2025, pihak pendakwaan telah mengemukakan lori asal yang terlibat dalam kemalangan dan barang-barang kes rokok. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Memandangkan jumlah kotak yang mengandungi karton rokok yang terlibat adalah 210 kotak secara keseluruhan dan hanya 75 kotak yang dapat dimuatkan di Mahkamah Terbuka, maka Mahkamah dan pihak-pihak telah memeriksa baki keseluruhan kotak di luar perkarangan Mahkamah Terbuka. Mahkamah seterusnya meneruskan dengan perbicaraan berdasarkan 75 kotak yang ditempatkan di Mahkamah Terbuka.

Mahkamah merujuk kepada seksyen 425 KTJ yang memperuntukkan bahawa:- “Any Court may at any stage of any inquiry, trial or other proceeding under this Code summon any person as a witness, or examine any person in attendance though not summoned as a witness, or recall and re-examine any person already examined, and the Court shall summon and examine or recall and re-examine any such person if his evidence appears to it essential to the just decision of the case.”

Mahkamah telah merumuskan prinsip undang-undang berkaitan pemakaian seksyen 425 KTJ dalam kes Pendakwa Raya v Mohd Hazlin Bin Kafli [2019] MLJU 1926; [2019] MLRSU 23 seperti berikut:- “[9] Mahkamah merumuskan prinsip-prinsip yang diputuskan dalam kes-kes yang berkaitan berkenaan kuasa Mahkamah di bawah sek.425 Kanun Prosedur Jenayah seperti berikut:-

Seksyen 425 Kanun Prosedur Jenayah terbahagi kepada 2 cabang (limbs). Pertama, kuasa budi bicara yang memperuntukkan bahawa Mahkamah boleh, atas permohonan, menyaman mana-mana orang sebagai saksi atau memanggil semula dan memeriksa semula mana-mana orang yang telah memberi keterangan di mana-mana peringkat perbicaraan atau prosiding (PP v Phon Nam [1988] 3 MLJ 415;[1988] 1 MLRA 272; [1989] 1 CLJ Rep 142); S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Cabang kedua, peruntukkan mandatori yang memerlukan Mahkamah harus berbuat demikian apabila Mahkamah berpuas hati bahawa keterangan saksi itu adalah mustahak untuk mencapai satu keputusan yang adil (PP v Phon Nam [supra];

Dalam menjalankan kuasa budi bicara di bawah cabang pertama, Mahkamah perlu menggunakan kuasa tersebut secara berhemah dan berhati-hati, lebih-lebih lagi apabila terdapat kemungkinan untuk keterangan baru tersebut bertindak prejudis kepada Tertuduh (PP v Phon Nam [supra];

Penggunaan kuasa budi bicara di bawah sek.425 adalah bergantung kepada fakta setiap kes (Ramli bin Kechik v PP [1986] 2 MLJ 33; [1986] 1 MLRA 119; [1986] 1 CLJ 308)

Pertimbangan utama dalam penggunaan budi bicara Mahkamah adalah keperluan keterangan tambahan (essentiality of evidence) dari saksi yang dipanggil semula tersebut dalam mencapai satu keputusan yang adil [Saravanan Rajagopal v PP [2019] 2 MLJ 752; [2019] MLRAU 5; [2019] 1 LNS 58];

Perkataan “keputusan yang adil” tidak bermakna keputusan tersebut perlu berpihak kepada pihak pendakwaan atau pembelaan. Maka, budi bicara tersebut boleh digunakan bertentangan dengan kepentingan tertuduh, mahupun dalam kepentingan tertuduh. Melalui penggunaan perkataan ‘adil’, Mahkamah diberi amaran dalam mengambil sebarang tindakan yang akan menyebabkan ketidakadilan kepada Tertuduh mahupun pendakwaan.[PP v Aedy Osman [2009] MLJU 39; [2009] 11 MLRH 837; [2009] 1 LNS 13]

Dalam menjalankan kuasa budi bicara, Mahkamah perlu mengambil kira kesemua hal keadaan kes tersebut dan perlu menilai sama ada pihak pendakwaan sedang cuba memperbaiki apa yang sudah dimulakan atau ia cuba menyangkal sesuatu perkara yang boleh dikategorikan sebagai isu baru yang muncul dalam kes pembelaan (Public Prosecutor v Chia Leong Foo [2000] 6 MLJ 705; [2000] 1 MLRH 764; [2000] 4 CLJ 649)

Kuasa tersebut hanya digunakan dalam kes-kes yang terpencil, umpamanya apabila salah satu pihak dalam perbicaraan mengusulkan isu yang tidak berada dalam jangkaan pihak lawan (PP v Mohamad Nazarie Halidi & Anor [2017] MLJU 693; [2017] MLRHU 444; [2017] 1 LNS 783)

Seksyen ini tidak bertujuan untuk digunakan bagi menambah atau memperbetulkan mana-mana kesilapan atau kesalahan yang telah dilakukan oleh mana-mana pihak. Budi bicara Mahkamah mungkin digunakan dalam kes yang mana fakta-fakta itu sebenarnya tidaklah dipertikaikan atau apabila sesebuah pihak telah menimbulkan suatu perkara (point) dalam perbicaraan itu yang mana mengikut kebijaksanaan dan kemahiran manusia (human ingenuity) tidak terfikir bahawa perkara yang sedemikian boleh berlaku. [Pendakwa Raya v Aziz Salleh [1990] 3 MLRH 318; [1991] 1 CLJ 85] S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Kuasa ini sememangnya tidak diniatkan bagi pemeriksaan balas lanjutan saksi-saksi akibat ketinggalan atau kegagalan pihak-pihak, atau setelah Pemohon mendapat pemikiran / idea baru untuk diketengahkan, tetapi diniatkan untuk keterangan yang akan menjurus kepada satu keputusan yang adil (Jinny Daniul v PP [2013] MLRHU 529; [2013] 9 CLJ 750)

Mahkamah tidak seharusnya mengeluarkan proses bagi memanggil atau memanggil semula mana-mana saksi sekiranya permohonan tersebut didapati menyusahkan atau melengahkan penemuan keadilan (sek.173(l)(i) KPJ)”

Pihak pendakwaan bergantung kepada kes Loke Poh Siang v PP [1957] MLJ 107; [1956] 1 MLRH 256; [1956] 1 LNS 62 dalam membuat permohonan ini di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “These three decisions remove any doubt there may be about the absolute discretion a Court enjoys in re-calling or calling a witness after the close of the prosecution case to rectify an omission in the prosecution evidence. Indeed, the generally accepted view in my experience has been that it is the duty of a Magistrate to call a witness in such circumstances.”

Pihak Pendakwaan juga merujuk kepada kes Public Prosecutor v Boo Chew Hia [1963] MLJ 33; [1962] 1 MLRH 54; [1962] 1 LNS 119 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- "The law permits a witness to be recalled whenever it is essential to the just decision of the case. Merely recalling a witness is not in itself an irregularity."

Mahkamah tidak menafikan kuasa budi bicara luas mahkamah dalam membenarkan permohonan di bawah seksyen 425 KTJ. Namun, Mahkamah perlu berhemah dan berhati-hati dalam menggunakan budi bicara tersebut sebagaimana diputuskan dalam kes Saravanan Rajagopal v PP [2019] 2 MLJ 752; [2019] MLRAU 5; [2019] 1 LNS 58 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa:- S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw “[65] We found support in the following passage in PP v. Abdul Hamid [1968] 1 LNS 98; [1969] 1 MLJ 53 at p. 54, as indicated to us by the learned DPP: No doubt section 425 of the Criminal Procedure Code gives a wide discretion to the Court to summon and examine any person to give evidence but this power, as has been reiterated by many authorities which I need not cite here, must be exercised with the outmost caution and only where as set out in the provisions, the evidence of that person appears to the Court essential to the just decision of the case. [66] Meanwhile, the Supreme Court in PP v. Phon Nam [1989] 1 CLJ 7; [1989] 1 CLJ (Rep) 142, at p. 145, states the following as the governing provision: “Section 425 Criminal Procedure Code is clearly divided into two limbs, first: a discretionary provision which provides that the Court may, on an application, summon any person as a witness or recall and re-examine any person already examined at any stage of any inquiry, trial or other proceeding under the Code. In exercising the discretion under the first limb, the Court clearly must proceed with utmost circumspection especially when there was likelihood of the fresh evidence proving to be prejudicial to the accused. Second: an imperative provision which requires the Court to do so where the Court is satisfied that the evidence to be summoned would appear to the Court to be essential to a just decision of the case. (See Mohd. Azam v. Mohd. Iqbal PLD 1984 Supreme Court 95 with the corresponding section in the Pakistan Criminal Procedure Code).

Pihak Pendakwaan berhujah bahawa asas permohonan pendakwaan adalah kerana mengikut pemahaman pihak Pendakwaan, pada 20.5.2025, Mahkamah telah membenarkan pengecaman terhadap 1 kotak barang kes. Pemahaman Pendakwaan adalah pengecaman baki 209 kotak barang kes diterima kerana dianggap sama dan tiada bantahan daripada pihak peguambela kerana barang kes juga telah ditanda pada tarikh tersebut. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Mahkamah dalam hal ini berpendapat bahawa Mahkamah tidak pernah membuat sebarang perintah spesifik bahawa pihak pendakwaan tidak perlu membuat pengecaman ke atas baki 209 kotak rokok tersebut. Dalam hal ini, hanya kerana Mahkamah membenarkan pengecaman dibuat kepada 1 kotak rokok atas permohonan pihak pendakwaan, perkara tersebut tidak melepaskan beban yang terletak kepada pihak pendakwaan di sepanjang perbicaraan untuk membuktikan tanpa keraguan munasabah keseluruhan barang kes yang menjadi perkara subjek pertuduhan. Dalam menjelaskan prinsip ini, Mahkamah dalam kes Mah Tee Hou v Pendakwa Raya [2020] MLJU 1964; [2020] MLRHU 1566; [2020] CLJU 1649; [2020] AMEJ 1516 memutuskan bahawa:- “[32] Beban pembuktian di luar keraguan yang munasabah adalah satu beban yang berat di mana pihak responden perlu mematuhi kaedah tegas (strict rules) dalam menzahirkan keterangan bagi membantu mahkamah menerima masuk keterangan tersebut dan membuat penemuan yang sewajarnya. Tanpa pematuhan kepada kaedah tegas (strict rules) tersebut, mahkamah berhak untuk menolak keterangan-keterangan yang dikemukakan lebih-lebih lagi apabila keterangan tersebut memprejudiskan perayu sebagai tertuduh berbanding dengan nilai probatifnya.”

Malah, undang-undang juga adalah mantap bahawa Mahkamah tidak seharusnya campur tangan dalam cara sesuatu pihak mengetengahkan kes masing-masing. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Pendakwa Raya v Ramli Siwang Hamzah [2025] MLJU 1605; [2025] MLRHU 1138; [2025] CLJU 1276 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw “[24] Walaupun begitu, Mahkamah ini berpendapat soalan-soalan yang dikemukakan kepada pihak-pihak tidak boleh sehingga menyebabkan Mahkamah sudah berada di dalam arena pertarungan di antara pihak pendakwaan dan Tertuduh. Begitu juga soalan-soalan yang dikemukakan tidak boleh memberi gambaran pendirian Mahkamah berkenaan dengan sesuatu keterangan atau kecenderungan Mahkamah di dalam kes tersebut. Jika ini berlaku maka ia akan menjejaskan perbicaraan yang adil. Hal ini telah dinyatakan oleh Mahkamah Agong dalam kes Teng Boon How v. PP [1993] 4 CLJ 545;[1993] 3 MLJ 553 dan turut dinyatakan oleh Mahkamah Rayuan dalam kes Lim Tan Yi lwn. PP &Satu Lagi Rayuan [2021] 9 CLJ 523. Begitu juga dalam kes Rahbar Yadollah Fathi v. PP [2020] CLJU 99. [25] Penelitian kepada kes-kes berkenaan dengan soalan-soalan yang ditanyakan oleh Mahkamah dalam satu perbicaraan menunjukkan bahawa soalan-soalan yang dikemukakan tersebut tidak wajar menunjukkan penglibatan Mahkamah sebagai Pendakwa Raya atau peguambela dalam satu kes jenayah. Soalan-soalan boleh dikemukakan dengan tujuan untuk mendapatkan penjelasan atau pencerahan kepada keterangan-keterangan yang telah dikemukakan. Ini bagi membolehkan hakim yang membuat keputusan tersebut mempunyai keterangan yang jelas berkenaan dengan pertikaian di hadapannya. Ia bukan bertujuan untuk menguatkan kes pihak-pihak yang sedang berguam di hadapan hakim tersebut.”

Malah, pihak pendakwaan juga berhujah bahawa salah faham pihak pendakwaan turut berlaku akibat kebenaran Mahkamah untuk pihak pendakwaan meneruskan pengecaman dengan 75 kotak sahaja pada 8.7.2025 dan tidak perlu membawa baki 135 kotak bagi tujuan pengecaman oleh saksi-saksi pendakwaan. Pendakwaan percaya Mahkamah menganggap 135 kotak adalah barang sama mengikut saiz, dan jenis kotak serta kandungan di dalamnya. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Dalam hal ini, Mahkamah tidak pernah berniat untuk menghalang pihak pendakwaan mengemukakan keseluruhan 210 kotak. Malah, pihak pendakwaan yang telah memohon sekiranya dibenarkan untuk hanya mengemukakan sebahagian kotak ke Mahkamah akibat masalah logistik dan kos yang terlibat untuk membawa kotak-kotak tersebut dari Kemaman ke Yong Peng. Perkara ini dapat dilihat menerusi nota keterangan pada 20.5.2025 sebagaimana dalam rekod pihak pembelaan sebagaimana dinyatakan dalam hujahan pembelaan seperti berikut:- “PO : Bawa kes hari ini pun dah RM10,000 dah Mah : Without disclosing your defences, do you need barang kes all the time P/Bela : IO dan RO je PO : Cam sekarang, selepas ini camkan melalui gambar kes P/Bela : Cannot agree to that, its not on me to prove my case”

Dalam kes di hadapan Mahkamah, pihak pendakwaan berhujah antara lain bahawa pihak pendakwaan beranggapan bahawa pihak pembelaan telah menerima baki barang kes adalah sama seperti kotak berlabel A1 dari segi saiz, jenis kotak dan kandungannya. Namun, sebagaimana dihujahkan oleh pihak pembelaan, semasa pihak pendakwaan memohon merekodkan pengecaman barang kes oleh SP1, pihak pembelaan dengan jelas merekodkan ketiadaan bantahan, tertakluk kepada pemeriksaan balas dan hujahan. Keterangan tersebut adalah seperti berikut:- S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw “PO : Pohon pengecaman SP1 ke atas barang kes rokok direkodkan dan mohon 210 kotak x 50 karton x 10 paket x 20 batang rokok jumlah 105,000 paket x 20 batang jenama U2 Full Flavour ditanda secara kolektif bersama rokok, paket, bungkusan, kotak master case dan plastic berwarna biru sebagai P15 P/Bela: Tiada bantahan untuk penandaan subject to cross and submission.”

Mahkamah berpendapat jikapun pihak pendakwaan berhujah bahawa salah tanggapan pihak pendakwaan akibat kebenaran Mahkamah mengemukakan hanya 75 kotak barang kes, namun alasan tersebut semata-mata masih tidak mencukupi untuk membenarkan permohonan pihak pendakwaan. Hal ini adalah kerana pihak pendakwaan telah mengemukakan keseluruhan 210 kotak di premis Mahkamah pada 20.5.2025. Sebagaimana dihujahkan pihak pembelaan, Peguambela telah mengusulkan isu pengecaman barang kes yang dibuat oleh SP1 semasa pemeriksaan balas seperti berikut:- “P/Bela: Setuju dengan saya, pada hari ini di Mahkamah dah camkan 1 kotak A1 dengan 47 Karton rokok dan plastic biru bersama kandungannya, itu sahaja buka dan camkan?

Walaupun perkara ini diutarakan secara spesifik kepada SP1, namun pihak pendakwaan langsung tidak memohon SP1 untuk dipanggil semula untuk pengecaman dibuat kepada kotak-kotak lain yang sememangnya berada di premis Mahkamah pada tarikh tersebut. Malah, pihak pendakwaan juga tidak mengemukakan sebarang persoalan mengenai isu ini dalam pemeriksaan semula. S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Malah, pada tarikh seterusnya pada 8.7.2025, pihak pembelaan telah memeriksa balas SP2 dengan lebih terperinci berkenaan pengecaman barang kes seperti berikut:- “P/bela : Semasa pengecaman barang kes, setuju dengan saya pihak-pihak termasuk Mahkamah tidak ditunjukkan 105000 paket x 20 batang rokok jenama U2 Full Flavour? : Tidak setuju P/Bela: Kita ada kira tak? : Tidak P/Bela: Setuju dengan saya, kita juga tidak ada kira 2,100,000 batang rokok? : Tidak setuju P/Bela: Kita kira satu per satu? : Tidak P/bela: Kita juga tidak ada buat sebarang semakan buka satu per satu kotak dan satu per satu tandaan bagi setiap kotak? : Tidak setuju P/bela: Kita buat satu per satu? : Tidak buat”

Walaupun pihak pembelaan telah meletakkan secara spesifik kepada SP2 berkenaan pengecaman barang kes, pihak pendakwaan masih tidak memohon kepada Mahkamah untuk memanggil semula SP1 mahupun SP2 untuk membuat pengecaman barang kes tersebut. Malah, pihak pendakwaan yang diwakili oleh 4 orang pegawai pendakwa telah memeriksa semula SP2 berkenaan isu ini seperti berikut:- S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw “PO : Peguam tanya tentang barang, semasa pengecaman barang kes, rokok-rokok tidak tunjuk 105,000 paket x 20 batang U2 Falvour 2. Tidak setuju. Kenapa? Kerana dalam 1 kotak rokok mengandungi 50 karton x 210 kotak x 10 paket x 20 batang, bersamaan dengan 2,100,000 batang PO : Selepas itu peguam tanya kita ada kira jawab tidak ada. Kenapa tidak ada? Kita buat pengiraan di pejabat penguatkuasaan kastam kemaman PO : Peguam tanya kita tidak kira 2,100,000 batang rokok. Jawab tidak setuju. Peguam tanya kita kira satu per satu, jawab tidak. Kenapa? Kerana fizikal kotak, hanya 1 jenis sahaja iaitu U2 full flavor. Kita buat pengesahan 1 kotak, jumpa 50 karton. Pada fizikal setiap kotak adalah sama, beranggapan kesemuanya 210 kotak akan dikira 2,100,000 batang”

Pihak pendakwaan telah memohon untuk saksi tersebut dilepaskan dan dibebaskan dari sumpah setelah diperiksa semula sebagaimana dinyatakan di atas tanpa sebarang indikasi berkenaan niat pendakwaan untuk memanggil semula SP1 mahupun SP2. Maka, permohonan pihak pendakwaan pada 15.7.2025 untuk memanggil semula SP1 dan SP2 yang telahpun dilepaskan dan dibebaskan dari sumpah adalah ternyata percubaan untuk memperbaiki kes Pendakwaan, dimana pihak pendakwaan telahpun memeriksa semula SP2 atas isu yang sama tanpa sebarang permohonan untuk memanggil semula saksi tersebut. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes PP v Muhammad Khairi Md Azman & Anor [2022] MLJU 2174; [2022] CLJU 1986 di mana Mahkamah Tinggi memutuskan bahawa:- S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw “[30] The crucial point that can be extracted from Phon Nam (No.2) is that the duty to prove every ingredient of the offence is on the prosecution and the trial Court has the duty to exercise its discretion under section 425 judicially and not arbitrarily. Any exercise of discretion amounting to permitting either party to make good any evidential deficiency, that amounts to making emergency repairs to either the prosecution or the defence case, must be avoided. The parameters laid down by the Supreme Court acts to enable a balanced exercise of discretionary power by the trial court between the interest of the accused and the duty of the prosecution to prove its case in an adversarial system. [31] Based on these authorities and applying the principles stipulated on the application of section 425, this Court dismissed the move by the prosecution to recall SP4 as this Court is of the finding that the purpose of recalling SP4 amounts to making good the evidential deficiency so as to salvage any loopholes in SP4's earlier testimony. This is beyond the scope ventilated by the authorities cited since the defence challenged the sole tenancy of the apartment as suggested by the prosecution in this case, instead contended that there are other-tenants to the said apartment.”

Mahkamah juga merujuk kepada kes Jinny Daniul v PP [2013] MLRHU 529; [2013] 9 CLJ 750; [2013] 6 AMR 655 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “I am of the view that whether a witness is allowed to be recalled or otherwise is the absolute discretion of the trial court. Such application must certainly be based on good and valid grounds with the paramount consideration that it is the justice of the case which the court should grant or refuse such application. Such recalling is certainly not for further cross-examination of the witness or witnesses for what the applicant has failed to or left out or that the applicant has new thought to put forward but on essential evidence which will lead to a just decision of the court. The court should certainly not countenance vexatious, delay or measures calculated to defeat justice. Hence, if the application is not supported with valid and proper ground, the trial court would have no ground to consider and to grant the application and would be entitled to refuse such application which can be construed as vexatious, delay or defeating the ends of justice under s. 173(1)(i) of the CPC.” S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Mahkamah berpendapat bahawa apabila pihak pendakwaan telahpun melengkapkan pemeriksaan semula ke atas isu-isu pengecaman barang kes yang ditimbulkan peguambela dalam pemeriksaan balas ke atas SP2, dan SP2 telah dilepaskan dan dibebaskan dari sumpah sebelum SP3 dipanggil untuk memberi keterangan, maka adalah pemikiran semula untuk pihak pendakwaan memohon untuk memanggil semula SP1 dan SP2 atas isu yang sama. Dalam isu ini, Mahkamah merujuk kepada kes Pendakwa Raya v Aziz Salleh [1990] 3 MLRH 318; [1991] 1 CLJ 85 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “Pada fikiran saya sebagaimana saya pernah sentuh dalam kes Public Prosecutor v. Mohd. Khairuddin bin Taib dan Abdullah Kuna (Criminal Trial No.47(58)-18-87 dan Criminal Trial No.47(58)-19-87 seksyen ini tidak bertujuan untuk digunakan bagi menambah atau memperbetulkan mana-mana kesilapan atau kesalahan yang telah dilakukan oleh mana-mana pihak. Ia hanya boleh digunakan dalam kes-kes yang Mahkamah memutuskan bahawa keterangan tambahan itu benar-benar diperlukan bagi mencapai satu keputusan yang adil dan penggunaannya banyak bergantung kepada fakta-fakta dalam sesuatu kes - mungkin dalam kes yang mana fakta-fakta itu sebenarnya tidaklah dipertikaikan atau apabila sesebelah pihak telah menimbulkan suatu perkara (point) dalam perbicaraan itu yang mana mengikut kebijaksanaan dan kemahiran manusia (human ingenuity) tidak terfikir bahawa perkara yang sedemikian boleh berlaku. " Perlu tidaknya sesuatu keterangan itu (essentiality of evidence) " adalah menjadi tujuan utama dan ianya tidaklah boleh dipandu oleh pemikiran kali kedua pihak terlibat, kalau tidak mungkin akan menyebabkan bertambah panjangnya masa perbicaraan itu, kerana mana-mana pihak boleh memohon kepada mahkamah untuk mengambil keterangan yang lebih lanjut bagi menyokong versinya yang telah diubah atau bagi memenuhkan segala kelonggaran yang terdapat dalam keterangan pihaknya. Merujuk kepada kes ini, adakah ianya termasuk dalam kategori yang tersebut di atas? Pada pendapat saya adalah jelas sekali bahawa ianya tidak - malah sebenarnya masalah ini telah tertimbul kerana kesilapan pihak pembela sendiri.” S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Pihak pendakwaan berhujah bahawa sekiranya Mahkamah menggunakan budi bicara memanggil semula SP1 dan SP2, pihak pembelaan masih boleh memeriksa balas saksi tersebut. Dalam hal ini, Mahkamah berpendapat bahawa perkataan ‘adil’ dalam seksyen 425 KTJ tidak bermaksud bertindak adil kepada pendakwaan mahupun pembelaan tetapi kepada fakta kes secara menyeluruh. Dalam hal ini, Mahkamah merujuk kepada kes Pendakwa Raya v Aedy Osman [2009] MLJU 39; [2009] 11 MLRH 837; [2009] CLJU 13 di mana Mahkamah memutuskan bahawa:- “Dalam buku Mallal's Criminal Prosedure, edisi keenam, pengarang terpelajar membuat ulasan mengenai s. 425 Kanun Prosedur Jenayah di m.s. 7001 seperti yang berikut:- "By using the word 'essential' and qualifying the word 'decision' by the adjective 'just', Parliament has clearly indicated that the power should be exercised very cautiously and only where the court thinks the evidence absolutely necessary in the interest of justice. The words 'just decision' do not necessarily imply that the decision should either be in favour of the prosecution or the defence. Thus the discretion may be used against the interests of the accused, as much as in his favour. By using the word 'just' the court is cautioned against taking any action which may result in injustice either to the accused or the prosecution. The provision may be used to cure the omission of proof of an ingredient of the offence. It may also be used to cure inadvertent omissions by the prosecution, or by the defence. What is necessary for a just decision depends on the facts of each case.". S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Sebagaimana dihuraikan di atas, pihak pendakwaan yang diwakili oleh 4 orang pegawai pendakwa pada 8.7.2025, telah selesai memeriksa semula SP2 atas isu pengecaman barang kes yang ditimbulkan pihak pembelaan secara panjang lebar semasa pemeriksaan balas, dan SP2 telah dilepaskan dan dibebaskan dari sumpah. Mahkamah berpendapat bahawa permohonan pihak pendakwaan untuk memanggil semula SP1 dan SP2 pada 15.7.2025 bagi mengatasi kelemahan sama yang diutarakan pihak pembelaan dalam pemeriksaan balas, dan yang telah diperiksa semula oleh pihak pendakwaan, tidak memenuhi frasa “adil” dalam seksyen 425 KTJ.

Berdasarkan kepada alasan-alasan di atas, saya menolak permohonan pihak pendakwaan untuk memanggil semula SP1 dan SP2 menurut seksyen 425 KTJ. Bertarikh: 12 Ogos 2025 Disediakan oleh, …………………………………. ARUN A/L NOVAL DASS Majistret Mahkamah Majistret Yong Peng Johor S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw Pendakwaan: Cawangan Pendakwaan, Bahagian Penguatkuasaan JKDM Terengganu, Jabatan Kastam Diraja Malaysia, Jalan Panji Alam, 21100 Kuala Terengganu Terengganu (Ruj:-) …

Nur Zahidah Binti Razali

Mazliza Binti Abdul Wahid

Mohd Azawan Shah Bin Hamdan

Mohmad Khazaiddi Bin Mohd Nor Peguam Bela: Tetuan Chambers of Aminahtul Mardiah Peguambela dan Peguamcara Peguambela Tertuduh L-05-02, Jalan Solaris, Solaris Mont Kiara, 50480 Kuala Lumpur Ruj:CAM/CR/48/2023 …

Nur Aminatul Mardiah Bt Md Noor

Yallini Munusamy

Putri Ainah Ameera S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw

Kes-kes yang dirujuk:-

Pendakwa Raya v Mohd Hazlin Bin Kafli [2019] MLJU 1926; [2019] MLRSU 23 Loke Poh Siang v PP [1957] MLJ 107; [1956] 1 MLRH 256; [1956] 1 LNS 62

Public Prosecutor v Boo Chew Hia [1963] MLJ 33; [1962] 1 MLRH 54; [1962] 1 LNS 119

Saravanan Rajagopal v PP [2019] 2 MLJ 752; [2019] MLRAU 5; [2019] 1 LNS 58

Mah Tee Hou v Pendakwa Raya [2020] MLJU 1964; [2020] MLRHU 1566; [2020]

CLJU 1649; [2020] AMEJ 1516 Pendakwa Raya v Ramli Siwang Hamzah [2025] MLJU 1605; [2025] MLRHU 1138; [2025] CLJU 1276

PP v Muhammad Khairi Md Azman & Anor [2022] MLJU 2174; [2022] CLJU 1986

Jinny Daniul v PP [2013] MLRHU 529; [2013] 9 CLJ 750; [2013] 6 AMR 655

Pendakwa Raya v Aziz Salleh [1990] 3 MLRH 318; [1991] 1 CLJ 85

Pendakwa Raya v Aedy Osman [2009] MLJU 39; [2009] 11 MLRH 837; [2009] CLJU 13 S/N fpy5QeEck2nb1K1ztyw