Nanyqish Legacy Sdn Bhd v Sinar Karangkraf Sdn Bhd (DA-24NCvC-312-10/2021)

Ini adalah merupakan satu permohonan oleh Plaintif (Plf) yang difailkan melalui Saman Pemula (SP) di K1 di bawah A.24 k.7A Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 (KKM 2012) dan seksyen 25(2) 13/06/2022 16:45:01 DA-24NCvC-312-10/2021 Kand. 13 Akta Mahkamah Kehakiman 1964. Permohonan di K1 ini disokong oleh Afidavit Sokongan di K2 yang diikrarkan oleh Nuraini Mohamad iaitu Pengarah Urusan kepada Plf.

Defendan (Def) yang juga merupakan sebuah syarikat penerbitan, telah memfailkan Afidavit Balasan di K4 oleh Ruzy Adila Idris yang merupakan Pengarang di syarikat tersebut dan selanjutnya Plf telah memfailkan Afidavit Balasan di K5.

SP tersebut memohon perintah-perintah berikut:

Bahawa Defendan menyerahkan kepada Plaintif dalam tempoh 14 hari butiran/dokumen berkenaan nama penuh/sebenar, nombor Kad Pengenalan, alamat penyampaian dan jawatan Adila Sharinni Wahid yang bertanggungjawab menulis artikel online pada 14/04/2021;

Bahawa Defendan menyerahkan kepada Plaintif dalam tempoh 14 hari butiran/dokumen berkenaan nama sebenar, nombor Kad Pengenalan, dan alamat Ketua Editor Sinar Karangkraf Sdn Bhd yang bertanggungjawab dalam penerbitan artikel online pada 14/04/2021;

Bahawa Defendan menyerahkan kepada Plaintif dalam tempoh 14 hari butiran/dokumen untuk individu-individu lain yang telah terlibat dalam penerbitan artikel online terhadap Plaintif pada 14/04/2021; dan

Bahawa Defendan masing-masing memfailkan dan menyampaikan satu Afidavit menentusahkan butiran/dokumen yang dizahirkan dalam tempoh 14 hari dari tarikh perintah ini. Fakta Kes [4] Permohonan ini dibuat berdasarkan hasrat Plf untuk memfailkan tindakan saman fitnah terhadap Def berdasarkan kepada satu artikel yang telah diterbitkan oleh Def melalui satu artikel atas talian bertarikh 14/4/2021 yang dimuatnaik di laman sesawang rasmi Def. Artiket tersebut sepertimana yang dilampirkan sebagai ekshibit “NM-1” di K2. [5]

Penzahiran terhadap orang lain (A. 24 k. 7A)

Suatu permohonan untuk minta perintah bagi penzahiran dokumen sebelum permulaan prosiding hendaklah dibuat melalui saman pemula dan orang yang terhadapnya perintah yang diminta itu hendaklah dijadikan defendan kepada saman pemula.

Suatu permohonan selepas permulaan prosiding untuk minta suatu perintah bagi penzahiran dokumen oleh seorang yang bukan suatu pihak kepada prosiding hendaklah dibuat melalui suatu notis permohonan, yang hendaklah disampaikan kepada orang itu secara kendiri dan kepada tiap-tiap pihak kepada prosiding.

Suatu saman pemula di bawah perenggan (1) atau suatu notis permohonan di bawah perenggan (2) hendaklah disokong oleh suatu afidavit yang hendaklah-

dalam hal suatu saman pemula di bawah perenggan

(1), menyatakan alasan untuk permohonan, fakta material mengenai prosiding yang diniatkan dan sama ada orang itu yang terhadapnya perintah itu diminta adalah berkemungkinan menjadi pihak kepada prosiding selanjutnya dalam Mahkamah; dan

dalam apa-apa hal, menyatakan atau memperihalkan dokumen berkenaan dengan yang perintah diminta dan ditunjukkan, sekiranya praktikal dengan sebutan kepada mana-mana pliding yang disampaikan atau diniatkan untuk disampaikan dalam prosiding, bahawa dokumen adalah relevan kepada suatu isu yang berbangkit atau berkemungkinan berbangkit daripada tuntutan yang dibuat atau berkemungkinan dibuat dalam prosiding atau identiti pihak yang berkemungkinan kepada prosiding, atau kedua-duanya, dan orang itu yang terhadapnya perintah itu diminta adalah berkemungkinan untuk berada atau pernah berada dalam milikan, jagaan atau kuasanya.

Sesalinan afidavit sokongan hendaklah disampaikan dengan saman pemula atau notis permohonan kepada tiap-tiap orang yang saman pemula atau notis permohonan itu berkehendakkan disampaikan.

Suatu perintah untuk penzahiran dokumen sebelum permulaan prosiding atau penzahiran dokumen oleh seseorang yang bukan suatu pihak kepada prosiding boleh dibuat oleh Mahkamah bagi maksud atau dengan pandangan untuk mengenal pasti pihak yang mungkin kepada prosiding dalam apa-apa hal keadaan jika Mahkamah fikirkannya adil untuk membuat suatu perintah itu, dan pada apa-apa terma yang difikirkannya adil.

Suatu perintah bagi penzahiran dokumen bolehlah-

dibuat dengan bersyarat kepada pemohon yang memberikan jaminan kos kepada orang yang terhadapnya jaminan itu dibuat atau pada apa-apa terma lain, sekiranya ada, sebagaimana yang Mahkamah fikirkan adil; dan

menghendaki orang itu yang terhadapnya perintah itu dibuat untuk membuat suatu afidavit yang menyatakan sama ada dokumen yang dinyatakan atau diperihalkan dalam perintah adalah, atau pada bila-bila masa pernah berada, dalam milikan, jagaan atau kuasa dan, sekiranya tidak maka dalam milikannya, jagaan atau kuasa, apabila dia terpisah dengannya dan apa yang terjadi kepadanya.

Seseorang hendaklah tidak dipaksa dengan apa-apa perintah untuk mengemukakan apa-apa dokumen yang dia tidak dapat dipaksa untuk mengemukakan-

dalam hal suatu saman pemula di bawah perenggan (1), sekiranya prosiding selanjutnya telah pun bermula; atau

dalam hal suatu notis permohonan di bawah perenggan (2), sekiranya dia telah disampaikan dengan sapina untuk mengemukakan dokumen pada perbicaraan.

Bagi maksud kaedah 10 dan 11, suatu permohonan untuk suatu perintah di bawah kaedah ini hendaklah dikira sebagai suatu kausa atau perkara antara pemohon dan orang itu yang terhadapnya perintah diminta.

Melainkan jika Mahkamah memerintahkan selainnya, jika suatu permohonan itu dibuat mengikut kaedah ini untuk suatu perintah, orang yang terhadapnya perintah itu diminta hendaklah berhak untuk kos permohonannya, dan mematuhi apa-apa perintah yang dibuat kemudiannya mengikut asas tanggung rugi. [7] Jurispruden berkaitan penzahiran dokumen sebelum permulaan prosiding telah dimulakan melalui satu keputusan terkenal oleh House of Lords di dalam kes Norwich Pharmacal Co and Others v Commisioners of Custom and Excise [1973] 2 All ER 943 di mana House of Lords telah memutuskan bahawa penzahiran dokumen sebelum permulaan prosiding dibolehkan serta dibenarkan terhadap mana-mana pelaku tort (tortfeasor) yang berpotensi untuk disaman. [8] Jurispruden ini diterima masuk melalui pindaan ke atas KKM dengan memasukkan K.24 k.7A pada tahun 2012 dan ini pernah disentuh oleh Mahkamah Rayuan di dalam kes Bandar Utama Development Sdn Bhd & anor v Bandar Utama 1 JMB [2019] 10 CLJ 516 seperti berikut: “[12] Pre-action discovery is not related to contractual parties but it is addressed to third parties who may be tortfeasors, etc or parties who are necessary for the purported plaintiff to succeed in a claim or a potential party to be the defendant. As a general rule, pre-action discovery can relate to proposed cause of action as well as relief. The threshold test to satisfy an order for pre-action discovery at common law was high in contrast to application for discovery in an action. The threshold test to satisfy an order for pre-action discovery under O. 24 r. 7A is extremely high in contrast to common law right, as the Rules sets out specific requirements and the court must exercise its power with caution and circumspect. It is a power which must be exercised in a genuine case and not for the purpose of annoying a third party or in cases related to fishing expedition, etc. [13] The common law position for pre-action discovery was explained in great detail by House of Lords in Norwich Pharmacal Company v. Customs and Excise Commissioners[1973] 3 WLR 164” [9] Keputusan Bandar Utama Development (supra) telah merujuk kepada keputusan Hakim Mary Lim HMR (pada ketika itu) di dalam kes Infoline Sdn Bhd v Benjamin Lim Keong Hoe [2017] 8 CLJ 55 yang telah menggariskan penggunaan A25 k7A seperti berikut: “[12] O. 24 r. 7A is a new provision inserted under the Rules of Court 2012. Under the old regime of the Rules of the High Court 1980, any person wishing to seek or obtain discovery or disclosure of documents prior to the initiation of action could only do so under the principles established in the House of Lords' decision in Norwich Pharmacal Co v. Customs & Excise Commissioners [1974] AC 133. Up until then, the courts did not order discovery against a person who is not a party to any proceedings, save at the trial and generally under pain of a subpoena duces tecum for the person in whose possession, custody or control the documents are with, to attend court as a witness and to produce such documents relevant to the proceedings. In Norwich Pharmacal Co emanated the principle that discovery may be ordered against defendants who are themselves not the wrongdoers but have somehow "got mixed up in the tortious acts of others so as to facilitate their wrongdoing although through no fault of his own he may incur no personal liability but he comes under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoers". And, even then, the action was instituted specifically to obtain discovery against the respondent there who were not themselves wrongdoers. [13] Order 24 r.7A is new specific provision enabling discovery in two situations. In the first scenario, discovery is sought prior to the commencement of action whereas in the second, it is sought after commencement of proceedings but against a non-party. The application for pre-action discovery is by means of an originating summons whereas in the latter, it is by means of a notice of application” [10] Berkaitan pra syarat yang perlu dipenuhi oleh Plf di dalam permohonan ini, Hakim Mary Lim menyatakan: “[14] In summary, O. 24 r. 7A(3) requires an applicant seeking discovery of documents before action to:

state the material facts pertaining to the intended proceedings;

(ii) state whether the person against whom the order is sought is likely to be a party in the subsequent proceedings in the High Court;

(iii) specify or describe the documents sought and show that the documents are relevant to an issue arising or likely to arise out of the claim made or likely to be made; and

(iv) identify the persons against whom the order is sought is likely to have or had the documents in his possession, custody or power.” Analisis dan Dapatan Mahkamah Sama ada Plf mempunyai kausa tindakan bona fide ke atas Def [11] Di dalam Afidavit Sokongannya, Plf telah menjelaskan latar belakang ke atas kes ini dan Mahkamah telah mendapati bahawa Plf telah menegaskan kausa tindakan yang dicadangkan diambil ke atas Def. Ia berkaitan tort fitnah yang didakwa dilakukan oleh Def ke atas Plf. Plf turut menunjukkan artikel yang dimuatnaik di dalam laman sesawang Def serta di bahagian mana dan bagaimana ianya dikatakan menjadi satu fitnah kepada Plf. [12] Tujuan permohonan di bawah Aturan ini adalah bagi membantu Plf di dalam mencari keadilan ke atas dirinya. Ia bagi membolehkan Plf mendapat maklumat sebanyak mana mungkin maklumat bagi membolehkan Plf untuk menyediakan pliding yang sesuai serta tepat. Ini penting bagi memastikan Plf boleh mengemukakan pliding yang boleh membantu kepada penyelesaian yang adil serta menjimatkan kos. [13] Ini sejajar dengan tujuan permohonan seperti ini seperti apa yang dinyatakan oleh Hakim Noorin Badaruddin HMT di dalam kes Yap Sin Moy v Pembinaan YSL Sdn Bhd [2018] 1 LNS 972 seperti berikut: “[21] Relying on the authorities cited in the above, it can therefore be understood that the purpose of a pre-action discovery is to enable the applicant to decide whether he can commence action and that the information from the disclosure sought can determine and assist him/her in reaching an answer to that predicament. In other words, the Plaintiff must establish that she does not know whether she has an executable or viable claim and the documents sought in the OS are necessary 'in search of the answer'. The Plaintiff must not only satisfy the conditions under the order but it is incumbent for her to show why the application at this stage is necessary instead of discovery in the usual course of proceedings when an action is commenced. It is also important for the Plaintiff to establish how this pre-action discovery is necessary for the fair disposal of the cause or matter or that it will lead to saving of costs rather than a discovery in the usual course of proceedings.” [14] Sehubungan dengan itu, bagi isu ini, Mahkamah berpuashati bahawa Plf telah berjaya menunjukkan kepada Mahkamah bahawa Plf mempunyai satu kausa tindakan bona fide ke atas Def. Sama ada dokumen sepertimana yang diminta oleh Plf adalah wujud, relevan dan berada di dalam milikan Def. [15] Di dalam isu ini, peguam Def menghujahkan bahawa penzahiran dokumen di peringkat ini adalah bukan semata-mata untuk mengenalpasti siapakah defendan dan butiran sepertimana yang diminta oleh Plf. [16] Bagi peguam Def, tindakan ini lebih kepada expedisi pencarian fakta atau dinyatakan di dalam kes Infoline Sdn Bhd (supra) sebagai “fishing expedition” seperti berikut: “We also agree with the Court of Appeal that in determining whether an application ought to be allowed, three counter-constraints must be considered: the problem of 'fishing'; non-parties' reasonable explanation in maintaining confidentiality and privacy; and the danger that judicially administered orders for pre-action discovery can have the untoward effect of increasing the costs of dispute resolution as courts should not be seen as encouraging satellite litigation on claims that have not and/or may not be commenced” [17] Mahkamah telah meneliti K2 dan mendapati bahawa Plf telah menyatakan dengan jelas tindakan yang akan diambilnya ke atas Def dan individu-individu yang terlibat dalam penerbitan artikel tersebut. Oleh itu, tidak timbul Plf setakat ini belum mengenalpasti pihak yang hendak disaman. Bagi pandangan Mahkamah, tuntutan Plf adalah lebih bermaksud untuk mencari siapa pelaku sebenar kepada dakwaan fitnahnya tersebut. [18] Hakim Hamid Sultan Abu Backer di dalam kes Bandar Utama Development (supra) menegaskan: “[14] In the Norwich case, the House of Lords stated that where a person, albeit innocently and without incurring any personal liability, became involved in the tortious acts of others, he came under a duty to assist one injured by those acts by giving him full information by way of discovery and disclosing the identity of the wrongdoers, and for that purpose it mattered not that such involvement was the result of voluntary action or the consequence of the performance of a statutory duty or otherwise; and that, accordingly, prima facie the respondents were under a duty to disclose the information sought. In this case, the court held that a party could bring a specific action by writ against a person for discovery in the name of a potential defendant if that person has facilitated the wrongdoing of the potential defendant and has the necessary information. The Norwich rule was applied in Loose v. Williamson[1978] WLR 639 and British Steel Corporation v. Granada Television Limited[1980] 3 WLR 774. [15] The principles enunciated in Norwich case was adopted and approved in First Malaysia Finance Berhad v. Dato' Mohd Fathi Ahmad [1993] 3 CLJ 329; [1993] 2 MLJ 497. In this case, it was held that the general rule as laid down in the Norwich case is that discovery to find the identity of the wrongdoer is available against anyone against whom the plaintiff has a cause of action in relation to the same wrong.” [19] Mahkamah mendapati tindakan Plf adalah terarah kepada melengkapkan keseleluruhan tuntutannya ke atas Def. Ini seperti rujukan MR di dalam kes Infoline Sdn Bhd (supra) ke atas kes Ching Mun Fong v Standard Chartered Bank [2012] 2 SLR 22 sebagaimana berikut: “[19] Subsequently, Lai J in Ching Mun Fong v. Standard Chartered Bank [2012] 2 SLR 22, held that a pre-action application is particularly appropriate where the applicant needs information or evidence "to mount a claim, and not to fish for additional evidence to ground further causes of action":

What then is the purpose of pre-action discovery? In Kuah Kok Kim v. Ernst & Young [1996] 3 SLR (R) 485 ("Kuah Kok Kim ") at [31], the Court of Appeal explained that pre-action discovery is to assist a plaintiff who "does not yet know whether he has a viable claim against the defendant, and the rule is there to assist him in his search for the answer". The word "viable" must not be understood to mean that the plaintiff is entitled to pre-action discovery for the purposes of augmenting his case or to "complete his entire picture of the case". If that was the case, the ordinary processes of general and specific discovery under O. 24 rr. 1 and 5 respectively would be subverted... Instead pre- action discovery serves a somewhat more modest purpose: it is merely to allow the plaintiff who suspects he has a case to obtain the necessary information to allow him to commence proceedings.” [20] Mahkamah turut berpuashati serta menerima hujahan peguam Plf bahawa apa yang diminta oleh Plf adalah wujud serta berada di dalam milikan dan pengetahuan Def. Ini memandangkan ia adalah berkaitan pekhidmat-pekhidmat di bawah Def. Di dalam masa yang sama, Def tidak pula dapat menunjukkan kepada Mahkamah penzahiran ini adakah dihalang oleh apa-apa peruntukan perundangan dan/atau Plf boleh mendapatkan maklumat ini dari kaedah yang lain. [21] Di dalam masa yang sama, Mahkamah turut berpuashati bahawa makluman yang dikehendaki oleh Plf adalah relevan dengan tuntutan yang diniatkan oleh Plf. Butiran penulis serta Ketua Editor adalah penting kerana semestinyalah mereka ini bertanggungjawab ke atas artikel yang dimuatnaik tersebut. [22] Mahkamah turut tidak nampak bagaimana butiran-butiran ini boleh memprejudiskan Def di peringkat ini. Selain dari ianya sedia ada di dalam milikan Def, ia dapat membantu Def semasa perbicaraan di dalam mengenalpasti siapa yang terlibat. Ia boleh membantu penyelesaian kes Plf ke atas Def kelak dengan cara yang lebih cepat dan adil. Kesimpulan [23] Setelah menimbang kesemua kertas kausa dan hujahan yang dikemukakan, Mahkamah memutuskan bahawa permohonan Plf ini memenuhi kriteria yang diperlukan dan mewajarkan Mahkamah untuk menggunapakai budibicara Mahkamah. Ia juga membolehkan pelupusan kes secara adil serta boleh menjimatkan kos. [24] Oleh yang demikian, permohonan Plf di K1 dibenarkan dan meneliti kepada hakikat permohonan ini iaitu butiran ini diperlukan oleh Plf, maka Mahkamah tidak membuat sebarang perintah berkaitan kos. Bertarikh: 13hb Jun, 2022 (DATUK MOHAMAD ABAZAFREE BIN MOHD ABBAS) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi (2) Kota Bharu Kelantan. Pihak-pihak: Bagi Pihak Plaintif: Nur Ainna Maryam Binti Norazman Tetuan Mohd Nasir & Co. Peguambela dan Peguamcara PT 311-T1, Wisma Jaza Seksyen 22, Jalan Kuala Krai 15200 Kota Bharu, Kelantan. Bagi Pihak Defendan: Zuwita Binti Kamaruzaman Tetuan Kamaruzaman Peguambela dan Peguamcara No. 22, Jalan PJU 3/38A Sunway Damansara 47810 Petaling Jaya Selangor. Tarikh Bicara : 26hb. Januari, 2022 Tarikh Keputusan : 11hb. April, 2022 Undang-Undang Yang Dirujuk:  A.24 k.7A Kaedah-kaedah Mahkamah 2012  Seksyen 25(2) Akta Mahkamah Kehakiman 1964 Kes-Kes Yang Dirujuk:  Norwich Pharmacal Co and Others v Commisioners of Custom and Excise [1973] 2 All ER 943  Bandar Utama Development Sdn Bhd & anor v Bandar Utama 1 JMB [2019] 10 CLJ 516  Infoline Sdn Bhd v Benjamin Lim Keong Hoe [2017] 8 CLJ 55  Yap Sin Moy v Pembinaan YSL Sdn Bhd [2018] 1 LNS 972  Ching Mun Fong v Standard Chartered Bank [2012] 2 SLR 22