Natasha Beverly Dental Sdn. Bhd v Dr. Joyce Fong Ni Tieng (WA-A72NCvC-5201-08/2023)

FAKTA KES Plaintif merupakan sebuah syarikat yang diperbadankan di Malaysia dan menjalankan perniagaan sebagai penyedia perkhidmatan pergigian, termasuk prosedur pergigian am dan estetik.

Defendan pula merupakan seorang doktor pergigian yang mempunyai kelayakan serta beralamat penyampaian di 11-1-4B, Tuscany Apartments, 11 Jalan Turi, Bangsar, 59100 Kuala Lumpur.

Defendan telah mula bekerja dengan Plaintif pada 11.10.2021 melalui satu Kontrak Pekerjaan bertarikh 1.5.2021 (“Kontrak tersebut”) sebagai Doktor Gigi Am (Gred M8).

Kontrak tersebut merupakan kontrak jangka tetap untuk tempoh lima tahun, dan menetapkan bahawa Defendan mesti melengkapkan sekurang-kurangnya 2.5 tahun perkhidmatan berterusan sebelum dibenarkan meletakkan jawatan. Kegagalan mematuhi syarat ini mewajibkan Defendan membayar kepada Plaintif gantirugi 15/12/2025 13:11:29 WA-A72NCvC-5201-08/2023 Kand. 71 tertentu, iaitu sejumlah gaji termasuk elaun bagi tempoh bulan wajib yang belum ditunaikan.

Dalam kes ini, Defendan didakwa telah meletakkan jawatan pada 20.12.2022 dan gagal hadir bekerja selepas tarikh tersebut.

TUNTUTAN PLAINTIF Plaintif menuntut daripada Defendan gantirugi tertentu berjumlah RM88,000.00, iaitu gaji bagi 16 bulan wajib yang belum ditunaikan oleh Defendan akibat perlanggaran kontrak tersebut. Dalam kes ini, Defendan dikatakan telah meletakkan jawatan pada 20.12.2022 setelah hanya berkhidmat selama 14 bulan.

PEMBELAAN DEFENDAN Defendan menafikan tuntutan Plaintif dan menyatakan bahawa Plaintif tidak berhak menuntut daripadanya kerana kontrak tersebut telah ditamatkan akibat daripada perlanggaran asas (fundamental breach) kontrak tersebut yang didakwa dilakukan oleh Plaintif melalui: a. Kegagalan Plaintif membayar komisen atau fi professional Defendan tepat pada masanya; b. Kegagalan Plaintif untuk memastikan persekitaran tempat kerja adalah tidak bertoksik yang merupakan perlanggaran asas klausa tersirat kontrak tersebut; c. Plaintif terhalang daripada membuat tuntutan tersebut terhadap Defendan kerana Plaintif bersetuju menerima perletakan jawatan oleh Defendan, sekaligus memberikan perlindungan kepada Defendan di bawah Turquand Rule (Indoor Management Rules).

TUNTUTAN BALAS OLEH DEFENDAN Defendan turut menuntut balas daripada Plaintif: a. sejumlah wang pelaburan bagi pembelian saham sebanyak RM 17,500.00 yang dibuat di bawah pengaruh tidak wajar (undue influence) wakil Plaintif; b. komisen bagi bulan Januari 2023 sebanyak RM 5,604.08; c. gaji bagi bulan Januari 2023 sebanyak RM 5,250.00

PEMBELAAN PLAINTIF TERHADAP TUNTUTAN BALAS DEFENDAN Plaintif menafikan tuntutan balas Defendan dan menyatakan: a. Berdasarkan carian syarikat Defendan merupakan pemegang saham di dalam syarikat Plaintif. Perkara yang dibangkitkan pada dasarnya bukan suatu isu; b. Plaintif tidak pernah memberikan jaminan untuk membeli semula saham-saham yang telah dilaburkan oleh Defendan; c. Tuntutan gaji dan komisyen oleh Plaintif dinafikan dan tidak berasas di sisi undang-undang

FAKTA-FAKTA DIPERSETUJUI Berikut merupakan fakta-fakta dipersetujui oleh kedua-dua pihak berdasarkan pliding: a. Latar belakang Plaintif dan Defendan. b. Melalui Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021 (“Kontrak tersebut”), Plaintif menawarkan untuk menggaji Defendan sebagai Gred Kerja Doktor Gigi Am (M8). c. Gaji asas bulanan Defendan adalah RM 5,250.00.

ISU-ISU UNTUK DIBICARAKAN (TUNTUTAN PLAINTIF) Berikut merupakan isu-isu untuk dibicarakan yang bagi Tuntutan Plaintif: a. Sama ada Defendan telah memungkiri Kontrak Pekerjaan bertarikh 1.5.2021 yang memperuntukkan bahawa tempoh jangka kontrak tersebut adalah untuk tempoh 5 tahun dan Defendan bersetuju untuk berkhidmat dengan tempoh minimum berterusan 2 ½ tahun dari tarikh permulaan pekerjaannya,

11.10.2021? b. Sama ada kegagalan Plaintif untuk membayar komisen atau fi professional Defendan dengan tepat masa adalah satu kemungkiran asas (‘fundamental breach’) Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021? c. Sama ada kegagalan Plaintif untuk memastikan persekitaran tempat kerja adalah tidak bertoksik adalah satu kemungkiran klausa tersirat Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021? d. Sama ada terdapat apa-apa kemungkiran Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021 oleh Plaintif? e. Sama ada Defendan berhak untuk meletak jawatan? f. Sama ada Defendan bertanggungjawab untuk membayar kepada Plaintif jumlah RM 88,000.00 (16 bulan) atas kegagalannya untuk berkhidmat tempoh minimum berterusan 2 ½ tahun seperti yang diperuntukkan dalam Kontrak Pekerjaan bertarikh 1.5.2021?

ISU-ISU UNTUK DIBICARAKAN (TUNTUTAN BALAS DEFENDAN) Berikut merupakan isu-isu untuk dibicarakan bagi Tuntutan Balas Defendan: g. Sama ada Defendan melabur ke dalam syarikat Plaintif bawah pengaruh tidak wajar (‘undue influence’)? h. Sama ada Defendan berhak untuk mendapatbalik jumlah pelaburan iaitu RM 17,500.00? i. Sama ada Defendan berhak untuk mendapat balik komisen atau fi professional iaitu RM 5,604.08 dan gaji iaitu RM 5,250.00?

TUNTUTAN PLAINTIF Klausa 3 Kontrak tersebut (muka surat 5 - 30 dan 125 - 150 Ikatan B) dirujuk yang menyatakan: “3. COMMENCEMENT DATE AND PERIOD OF AGREEMENT

3.1 The Doctor’s date of commencement will bw on 11th October 2021 or such other date to be mutually agreed upon (hereinafter referred to as “the Date of Commencement”) or earlier subject to the Doctors’ current employer to release the Doctor from employment.

3.2 The Doctor’s period of agreement is for an aggregate term of Five (5) years and the Doctor shall serve a continuous minimum period of 2.5 YEAR AND A HALF (2.5) years from the Date of Commencement. Failure to serve for full period of agreement, the Doctor is required to pay liquidated damages to the Natasha Beverly Dental Sdn Bhd a total balance based on the unserved months of the fixed monthly salary including allowances earned duly employment period served, this clause should take effect from 11th October 2021”

Defendan mula bekerja dengan Plaintif pada 11.10.2021 dan dikatakan meletakkan jawatan pada 20.12.2022 selepas berkhidmat selama 14 bulan, sedangkan kontrak menetapkan tempoh minimum perkhidmatan selama 30 bulan. Ianya pendirian Plaintif bahawa Defendan telah gagal melengkapkan tempoh minimum 2.5 tahun yang dipersetujui di bawah kontrak.

Oleh itu, Plaintif telah menuntut gantirugi RM88,000.00 bersamaan 16 bulan gaji atas kegagalan Defendan memenuhi tempoh tersebut. Namun, Defendan berhujah bahawa Plaintif tidak berhak kepada gantirugi tersebut kerana Plaintif sendiri telah melanggar terma asas kontrak, iaitu lewat membayar komisen/fi profesional dan gagal memastikan persekitaran kerja yang tidak bertoksik. Isu (c): Sama ada kegagalan Plaintif untuk membayar komisen atau fi professional Defendan dengan tepat masa adalah satu kemungkiran asas (‘fundamental breach’) Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021?

Defendan telah memplidkan kegagalan pihak Plaintif untuk membayar komisyen atau fi professional dengan tepat pada masanya, yang mana merupakan satu kemungkiran asas (‘fundamental breach’). Klausa 4.2 Kontrak tersebut menyatakan: “4.2 Commission shall be paid monthly on or before the 20th day of the following month subject to the terms of this Contract, including the

Berdasarkan Penyata Akaun Defendan (muka surat 92 hingga 102 Ikatan B) serta perenggan 20 Hujahan Defendan di Kandungan 60, terdapat keterangan jelas bahawa berlaku kelewatan dalam pembayaran komisen atau fi profesional kepada Defendan. Fakta ini turut disahkan oleh SP1 semasa pemeriksaan balas.

Halsbury's Laws of Malaysia - Contract menyatakan seperti berikut berkenaan terma atau klausa ‘fundamental’: “Halsbury's Laws of Malaysia - Contract 120 – Contract (4) Terms of a Contract (3) Express Terms [120.116] Traditional and statutory classification of terms: Conditions and warranties If the term breached is a condition, the innocent party has the right to repudiate the contract and consider himself discharged therefrom and claim damages for the breach. If, on the other hand, the term broken is only a warranty the innocent party cannot repudiate the contract and his remedy is confined to the claim for damages only. In the case of a breach of a condition it is of course open to the innocent party to treat the matter as a breach of warranty and sue for the damages only without having to repudiate the contract. Sometimes in distinguishing a condition from a warranty, the courts have employed the word ‘fundamental’, instead of ‘important’ to describe a condition. For example, it has been said that in every contract, be it for the sale of land or any other commodity, there are, generally speaking, some terms that are of fundamental importance and others of less or minor importance. The law creates the distinction for the purpose of determining the kind of remedy that is to be made available to an innocent party, ie the party who is not guilty of a breach. Where the term that has been flouted is fundamental to the contract, the innocent party is entitled to treat himself as being discharged from further obligations under it. But where the obligation that has been breached is only subsidiary or minor in nature, the innocent party may not treat himself as being free of his obligations under the contract, although he may sue and recover damages for the non-performance of the subsidiary term. Whether a particular term is fundamental to the contract or merely a term of subsidiary importance depends very much on the way in which the particular contract is constructed.”

Berdasarkan perundangan tersebut, terma-terma di dalam sesuatu kontrak terbahagi kepada: a. Condition (terma asas/fundamental): Jika dilanggar, pihak yang tidak bersalah boleh membatalkan kontrak dan menuntut ganti rugi. b. Warranty (terma sampingan/minor): Jika dilanggar, pihak yang tidak bersalah tidak boleh membatalkan kontrak, tetapi boleh menuntut ganti rugi sahaja.

Sama ada sesuatu terma itu adalah fundamental atau minor bergantung kepada struktur dan kepentingan kontrak itu sendiri. Pembezaan ini penting untuk menentukan jenis remedi yang boleh dituntut oleh pihak yang tidak bersalah.

Mahkamah mendapati kelewatan Plaintif membayar komisyen atau fi profesional bukan pelanggaran asas kontrak sebaliknya merupakan satu perlanggaran kepada terma minor, setelah meneliti keseluruhan terma kontrak termasuk Klausa 4.2, Annexures, dan Schedule 1.

Schedule 1 dengan jelas memperincikan commission /professional fee yang layak diterima oleh Defendan berdasarkan peratusan bagi jenis-jenis rawatan yang diberikan serta pengiraan selepas menolak kos makmal, ubat-ubatan, perkhidmatan dan alatan. Selain itu juga terdapat catatan Nota bahawa: “NOTE: 1) Professional Fee calculation will include treatment, procedure, consultation and diagnostics. 2) Professional Fee calculation will exclude registration, medication, product and others”

Mahkamah menerima penjelasan SP1 bahawa kelewatan pembayaran komisyen boleh berlaku kerana prosesnya yang rumit melibatkan penghantaran tuntutan oleh Defendan, pengiraan komisyen, kelulusan dalaman, dan kelulusan bank yang menyebabkan tempoh pembayaran mungkin tertangguh. Dan penjelasan ini adalah seiring dengan terma-terma di dalam kontrak yang dirujuk.

Kelewatan pembayaran commission juga bukanlah satu perlanggaran terma asas kerana ianya tidak dikawalselia dari segi perundangan, sepertimana garis masa pembayaran wages/salary. Seksyen 19 (1) Employment Act 1955 dengan jelas menyatakan bahawa tarikh pembayaran wages ialah “not later than the seventh day after the last day of any wage period the wages”. Seksyen 15(1) Employment Act 1955 juga menyebut, “an employer shall be deemed to have broken his contract of service with the employee if he fails to pay wages in accordance with Part III.”

Semakan Mahkamah juga kepada Employment Act 1955 juga mendapati bahawa tafsiran “wages” tidak termasuk “any payment by way of commission” merujuk kepada Item 3, First Schedule of Employment Act 1955: “For the purpose of this Schedule “wages” means wages as defined in Section 2, but shall not include any payment by way of commission, subsistence allowance and overtime payment.”

Justeru itu, untuk menyamakan kelewatan pembayaran gaji sebagai mempunyai kesan yang sama dengan kelewatan pembayaran komisyen (melalui penghujahan Defendan serta kes-kes perundangan yang dirujuk) adalah tidak tepat.

Mahkamah ini turut mendapati bahawa Defendan telah gagal membuktikan bahawa isu kelewatan pembayaran commission/ professional fees ini menjadi antara punca Defendan menamatkan kontrak pekerjaan tersebut, berdasarkan kepada keterangan-keterangan berikut: a. Rujukan kepada e-mel Defendan (muka surat 156 dan 157 Ikatan B) mendapati punca sebenar Defendan meletakkan jawatan adalah disebabkan gangguan dan kekasaran dilakukan oleh SP1 terhadapnya. Isu kelewatan pembayaran commission/ professional fees oleh Plaintif tidak pernah dibangkitkan; b. Defendan di dalam keterangannya semasa pemeriksaan semula mengaku bahawa dirinya hanya mengetahui mengenai perlanggaran kontrak melibatkan pembayaran lewat komisyen tersebut oleh Plaintif, apabila dinasihatkan oleh peguamcaranya. Muka surat 423 Nota Keterangan dirujuk di mana Defendan menyatakan: “…During my job, I didn't know that him paying late, it was a breach of contract or whatever until the lawyers explained it… “

Atas alasan-alasan tersebut, bagi isu (c), mahkamah ini membuat dapatan bahawa kegagalan Defendan untuk membuat pembayaran komisyen atau fi professional tersebut tepat pada masanya, bukanlah satu kemungkiran asas di dalam kontrak tersebut. Isu (d): Sama ada kegagalan Plaintif untuk memastikan persekitaran tempat kerja adalah tidak bertoksik adalah satu kemungkiran klausa tersirat Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021?

Defendan menghujahkan bahawa kontrak pekerjaan di antara Plaintif dan Defendan mempunyai terma tersirat iaitu untuk memastikan perhubungan di antara majikan dan pekerja adalah berdasarkan kepada satu kepercayaan dan keyakinan sepenuhnya, di mana kegagalan Plaintif memastikan perkara ini merupakan satu kemungkiran asas (fundamental) terhadap kontrak tersebut.

Halsbury's Laws of Malaysia – Employment menyatakan seperti berikut berkaitan “terms of employment”: “Halsbury's Laws of Malaysia - Employment 200 – Employment (1) Parties to the Employment and Terms of Employment

Terms of Employment [200.007] Generally The terms and conditions of a contract of employment may comprise of express terms, implied terms, imposed terms and incorporated terms. Express terms are contained in the written documents evidencing the contract of employment, from the dealings between the parties, collateral agreements between the parties. Terms may also be imposed upon a contract of employment by statute, incorporated into a contract of employment by work manuals, company handbooks and, in unionised environments, by a collective agreement entered into between a trade union of workmen and the employer or trade union of employers.”

Halsbury's Laws of Malaysia – Employment turut menyatakan seperti berikut berkenaan “implied terms”: “[200.010] Implied terms Given that the employment relationship is explained legally in contractual terms, the ordinary law of contract is applicable. A term will not be implied if there is no necessity to do so. The courts may imply from evidence a term that the parties to a contract must have intended to include in the contract although it has not been expressly set out in the contract upon satisfaction of the ‘officious bystander’ test and the ‘business efficacy’ test. Both of these tests are essentially subjective, looking for implied agreement by the parties, with the emphasis against the implication of a term merely because it appears reasonable to the court. These tests may well be applied in cases concerning contracts of employment…”

Halsbury's Laws of Malaysia – Employment menjelaskan bahawa majikan berkewajipan untuk memelihara dan menegakkan hubungan kepercayaan dan keyakinan antara pihak-pihak. Undang-undang ini adalah perundangan Common Law yang menekankan kewajipan untuk majikan melayan pekerja dengan hormat: “Halsbury's Laws of Malaysia - Employment 200 – Employment (2) Rights and Obligations Arising During Employment (1) At Common Law D. Duty to Treat Employee with Respect [200.021] The duty to preserve and uphold the relationship of trust and confidence between the parties “In a contract of employment, there is an implied term that the employer will not without reasonable and proper cause, conduct himself in a manner calculated as likely to destroy or seriously damage the relationship of confidence and trust between employer and employee. The breach of this implied term can give rise to a plea of constructive dismissal. The kinds of behaviour which may breach the term of trust and respect are entirely variable, and in each case a question of fact for the tribunal, and include:

(1)abusive and false accusations;

(2)intolerable behaviour and bad language;

(3)unwarranted docking of pay;

(4)failure to give the employee the necessary support and treating the employee in a cavalier and dismissive manner;

(5)humiliating the employee including unmerited reprimanding in humiliating circumstances;

(6)persistent attempts to vary conditions of employment;

(7)seducing the employee;

(8)failure to follow established procedures;

(9)failure to take seriously or to take any action on a complaint of sexual harassment;

(10)undermining the employee; or

(11)transferring the employee in bad faith including to a lower rank coupled with the loss of use of office.”

Berdasarkan perundangan tersebut, Mahkamah bersetuju dengan hujahan Defendan bahawa kontrak antara Plaintif dan Defendan mengandungi klausa tersirat yang mewajibkan Plaintif sebagai majikan mengekalkan hubungan kepercayaan dan keyakinan antara pihak-pihak. Mahkamah turut mendapati bahawa klausa tersirat ini adalah terma penting (fundamental) dan pelanggarannya memberi hak kepada pekerja untuk menamatkan kontrak pekerjaan melalui constructive dismissal.

Mahkamah ini mendapati bahawa wujud keterangan yang menunjukkan bahawa SP1 selaku ‘wakil plaintif’ telah bertindak melanggar klausa tersirat ini, berdasarkan kepada keterangan-keterangan berikut: a. Emel Defendan kepada SD1 pada 11.1.2023 (muka surat 156 dan 157 Ikatan B) menjelaskan mengenai kekasaran serta tindakan SP1 pada 10.1.2023, yang meluru masuk ke bilik rawatan Defendan, melemparkan kata-kata yang tidak sepatutnya, menuduh Defendan tidak jujur dan setia kepada Plaintif dan mengesyaki Defendan menggelapkan wang Plaintif. SP1 turut meninggikan suara terhadap Defendan dan mengkasari Defendan dengan cara menyentuh Defendan. SP1 mengugut Defendan untuk membuat laporan polis dan mengambil tindakan undang-undang terhadap Defendan; b. Laporan polis bertarikh 13.1.2023 (muka surat 112 Ikatan B) yang dibuat oleh Defendan mengenai perlakuan SP1 terhadapnya pada kejadian 10.1.2023. c. Perbualan Whatsapp melibatkan Defendan, SD1 dan penama Aren pada 8.6.2022 (muka surat 106 hingga 109 Ikatan B) di mana SP1 memarahi Defendan dan seorang lagi penama Aren kerana kerisauan SP1 terhadap keuntungan Plaintif. d. Keterangan konsisten Pengarah Urusan Plaintif, iaitu SD1, bahawa wujud persekitaran kerja yang toksik dan penindasan oleh SP1 terhadap Defendan dan pekerja-pekerja Plaintif yang lain (Rujuk Penyata Saksi Defendan 1 Soalan Jawapan 7 hingga 11 dan pemeriksaan balas ke atas SD1 oleh peguamcara Plaintif di muka surat 264 hingga 272 Nota Keterangan) e. SP1 turut mengakui dalam keterangannya, ketika dicadangkan oleh peguam Defendan, bahawa terdapat dakwaan beliau mengugut dan menjerit kepada pekerja, serta bahawa pekerja-pekerja berasa tertekan ketika berkhidmat dengan Plaintif kerana beliau bimbang tentang kutipan hasil Plaintif (muka surat 132 Nota Keterangan). f. Defendan di dalam pemeriksaan balasnya menerangkan dengan terperinci mengenai perlanggaran klausa tersirat di dalam kontrak pekerjaan melibatkan perlanggaran kewajipan relationship of trust and confidence antara majikan dan pekerja, yang dilakukan oleh SP1 iaitu: i. Mengenai sikap panas baran SP1 yang kerap meninggikan suara dan mengeluarkan kata-kata kesat serta mengugut untuk tidak membayar gaji dan komisyen Defendan (muka surat 419 Nota Keterangan); ii. SP1 sering membuat komen-komen merendahkan Defendan sebagai wanita (muka surat 422 dan 428 Nota keterangan). iii. SP1 berulangkali menegaskan mengenai sikap SP1 yang selalu mengugut untuk menahan pembayaran gaji dan komisyen Defendan (muka surat 424 Nota Keterangan); iv. SP1 sering membuat jenaka berkenaan bentuk fizikal Defendan yang besar (fat jokes) (muka surat 426 Nota Keterangan). v. SP1 memberi tugasan yang merendahkan pekerjaan Defendan sebagai Doktor dengan mengarahkan Defendan memarkir kenderaannya (muka surat 429 Nota Keterangan) vi. Defendan turut menangis semasa menceritakan kembali layanan tidak baik oleh SP1 terhadapnya (muka surat 430 Nota Keterangan). vii. Defendan turut menceritakan kejadian di mana SP1 meluru masuk ke dalam bilik rawatan semasa Defendan sedang memberikan rawatan kepada pesakit dan memarahi Defendan (muka surat 441 Nota

Keterangan) Mengambilkira keterangan-keterangan tersebut, Mahkamah ini bersetuju sepenuhnya dengan hujahan pihak Defendan bahawa Plaintif di dalam kes ini telah melakukan kemungkiran terhadap klausa tersirat yang asas (fundamental) kontrak tersebut yang melayakkan Defendan untuk menamatkan kontrak tersebut melalui constructive dismissal.

Plaintif berhujah bahawa dakwaan persekitaran kerja toksik yang dibangkitkan oleh Defendan hanyalah satu afterthought dan bersifat self-serving kerana sepanjang 14 bulan perkhidmatan, tiada sebarang aduan rasmi dibuat kepada bahagian sumber manusia, polis, atau Jabatan Tenaga Kerja. Plaintif menegaskan bahawa dakwaan tersebut hanya rekaan Defendan, dan perkara ini juga tidak disebut dalam surat peletakan jawatan Defendan bertarikh 20.12.2022.

Mahkamah tidak bersetuju dengan hujahan Plaintif. Berhubung dakwaan bahawa Defendan tidak pernah membuat aduan atau laporan, Mahkamah mendapati bahawa penjelasan Defendan adalah munasabah — Defendan takut untuk berbuat demikian kerana sikap panas baran SP1 serta ugutan SP1 untuk menahan pembayaran gaji dan komisyennya. Memandangkan sikap SP1 sedemikian, Mahkamah menerima bahawa Defendan merasakan beliau hanya mempunyai dua pilihan; samada untuk bertahan atau menamatkan pekerjaannya (muka surat 424 Nota Keterangan).

Mahkamah ini turut mendapati bahawa layanan yang diterima oleh Defendan daripada SP1 bukanlah rekaan semata-mata, sebaliknya ia disokong oleh keterangan SD1 yang merupakan merupakan managing director Plaintif serta Person In Charge kepada Defendan. SD1 mengesahkan mengenai layanan kasar oleh wakil Plaintif (SP1) terhadap Defendan (Rujuk Penyata Saksi Defendan 1 Soalan Jawapan 7 hingga 11 dan pemeriksaan balas ke atas SD1 oleh peguamcara Plaintif di muka surat 264 hingga 272 Nota Keterangan).

Justeru itu tindakan Defendan membangkitkan isu ini di dalam e-mel kepada SD1 pada 11.1.2023 (muka surat 156 dan 157 Ikatan B) sejurus selepas kejadian tersebut melayakkan Defendan untuk menamatkan kontrak tersebut secara constructive dismissal.

Plaintif membangkitkan bahawa Defendan tidak menimbulkan isu persekitaran kerja yang toksik sebelum meletakkan jawatan melalui surat bertarikh 20.12.2022 (muka surat 32 Ikatan B). Mahkamah ini walaubagaimanapun mendapati bahawa Plaintif tersilap menilai perkara ini.

Terlebih dahulu berkenaan notis perletakkan jawatan bertarikh 20.12.2022 tersebut, mahkamah ini mendapati bahawa notis tersebut adalah tidak mematuhi kontrak tersebut. Kontrak tersebut merupakan satu kontrak perkhidmatan bagi tempoh masa spesifik, justeru itu ianya hanya boleh ditamatkan setelah perkhidmatan minimum selama 2 tahun setengah oleh Defendan. Ini dinyatakan jelas di bawah Seksyen 11(1)

“Provision as to termination of contracts

A contract of service for a specified period of time or for the performance of a specified piece of work shall, unless otherwise terminated in accordance with this Part, terminate when the period of time for which such contract was made has expired or when the piece of work specified in such contract has been completed.

A contract of service for an unspecified period of time shall continue in force until terminated in accordance with this Part”

Sekiranya tidak wujud klausa sedemikian (yang spesifik menyatakan tempoh perkhidmatan) maka ianya hanya boleh ditamatkan melalui prosedur diperuntukkan di bawah Bahagian 2 Employment Act 1955, merujuk kepada prosedur di bawah Seksyen 12 Akta tersebut.

Halsbury's Laws of Malaysia – Employment menyatakan: “(3) Termination of Employment

Termination under the Employment Act 1955 [200.091] Notice of intention to terminate [200.091] Notice of intention to terminate Every written contract of service must include a clause setting out the manner in which such contract may be terminated by either party. A contract of service for a specified period of time or for the performance of a specified piece of work terminates when the period of time for which the contract was made has expired or when the piece of work specified in the contract has been completed. A contract of service for an unspecified period of time on the other hand can only be terminated in accordance with the provisions of the Employment Act 1955.”

Mahkamah mendapati bahawa kedua-dua pihak, Plaintif dan Defendan, dianggap telah melepaskan (waived) klausa kontrak yang menetapkan Defendan perlu berkhidmat minimum 2.5 tahun, apabila Defendan menghantar notis bertarikh 20.12.2025 dan Plaintif menerimanya. Terdapat keterangan jelas bahawa Plaintif yang mempunyai pengetahuan penuh mengenai keperluan tempoh perkhidmatan minimum Defendan, secara sukarela, melalui tindakannya yang secara tersurat dan tersirat, telah secara konsisten didapati bersetuju menerima notis itu dan bertindak terhadapnya, di mana Defendan hanya perlu menamatkan perkhidmatan selepas 3 bulan notis tersebut berkuat kuasa. Dapatan ini dibuat berdasarkan keterangan-keterangan berikut: a. Komunikasi Whatsapp yang dihantar oleh SP1 kepada SD1 dan Defendan bertarikh 2.1.2023 (muka surat 104 dan 117 hingga 119 Ikatan B) di mana SP1 menyatakan: “B) dr Joyce U have resigned n gave 3 months notice and we expect that u r working each day at the clinics or we discuss our plans with you” (muka surat 104 dan 117 Ikatan B) “3) depending on BDsb biz schedule, either u r required to work full time in BDsb or partly BDsb & partly NBDsb as u have 1 day balance leave according to HR records for the next 3 months or mutual consent to end early” (muka surat 119 Ikatan B) b. SP1 bersetuju dengan cadangan peguamcara Defendan semasa pemeriksaan balas bahawa: “Q: Agree, alright. So what that means, therefore, Dr. Joyce is still required to come back and serve a 3 month notice, correct? Cannot hear, sorry. Dr. Joyce, therefore, can still come back and serve a 3 month notice, correct? 10 A : Yes”

Di dalam kes ini, mahkamah berpendapat bahawa perletakan jawatan Defendan menerusi notis bertarikh 20.12.2022 tidaklah efektif serta merta pada tarikh 20.12.2022, sebaliknya hanya akan menjadi efektif selepas tempoh 3 bulan perkhidmatan notis tersebut dipenuhi.

Walaubagaimanapun, tempoh 3 bulan tersebut tidak dapat dipenuhi oleh Defendan kerana pada 10.1.2023, SP1 telah melanggar klausa tersirat yang fundamental tersebut, yang membolehkan Defendan menamatkan kontrak secara constructive dismissal.

Melalui emel bertarikh 11.1.2023, Defendan telah memaklumkan SD1 untuk meletakkan jawatan dan memendekkan tempoh notis 3 bulan tersebut, di mana SD1 sebagai managing director Plaintif telah menerimanya (muka surat 156 dan 157 dan 155 dan 105 Ikatan B). Oleh itu, isu layanan toksik ini telah direkodkan oleh Defendan sebelum penamatan kontrak tersebut pada 11.1.2023.

Bagi isu (d), Mahkamah ini membuat dapatan bahawa Plaintif telah melakukan kemungkiran terhadap klausa tersirat yang fundamental terhadap kontrak tersebut apabila Plaintif menerusi wakilnya (SP1) telah gagal mematuhi kewajipan untuk memelihara hubungan kepercayaan dan keyakinan antara majikan dan pekerja. Isu (e): Sama ada terdapat apa-apa kemungkiran Kontrak Pekerjaan bertarikh 11.10.2021 oleh Plaintif? Isu (f): Sama ada Defendan berhak untuk meletak jawatan?

Di bawah isu ini, Defendan berpendirian bahawa Plaintif adalah terhalang untuk menuntut gantirugi tertentu tersebut disebabkan pengarah Plaintif, iaitu Dr Arlena (SD1), telah pun membuat keputusan untuk membenarkan pelepasan awal (early release) Defendan dan melepaskan hak Plaintif untuk menuntut pampasan gantirugi tertentu tersebut.

Justeru itu, Defendan berhujah bahawa Plaintif pada tahap ini adalah terhalang daripada membuat tuntutan gantirugi tertentu berdasarkan kepada prinsip undang-undang Indoor Management Rule (Turquant Rule) dan Estoppel.

Terlebih dahulu, mahkamah ini mendapati bahawa SD1 berperanan sebagai kedua-dua Person in Charge (PIC) for clinical matters dan selaku Head of Dental Operation for non-clinical matter di dalam Plaintif (muka surat 253 Nota Keterangan).

Dapatan ini dibuat mengambilkira bahawa SD1 adalah salah satu daripada pemegang saham Plaintif dan merupakan satu-satunya pengarah urusan Plaintif pada masa tersebut, sebelum digantikan oleh penama Howard Ng How Er dan Mohd Noor Bin Awang pada 11.3.2023 (muka surat 38 dan 39 Ikatan B dan muka surat 30 dan 31 Nota Keterangan).

Tiada takrifan diberikan di dalam kontrak tersebut bagi maksud “clinical” atau “non-clinical”. Namun terma-terma ini bukanlah sangat sukar untuk difahami. Mahkamah ini mendapati bahawa “clinical” adalah bermaksud apa-apa jua yang berkaitan dengan urusan rawatan perubatan klinik Plaintif. Selain perkara-perkara itu, ianya adalah di bawah perkara “non-clinical”, seperti urusan-urusan pentadbiran dan pengurusan, termasuklah urusan perletakan jawatan doktor Plaintif. Dan bagi urusan perletakan jawatan doktor yang berkhidmat dengan Plaintif, ianya adalah bidang kuasa Head of Dental Operation atau Pengarah Plaintif.

Di dalam kes ini, berdasarkan kepada keterangan SD1 sendiri, SD1 mengakui bahawa dirinya berkuasa menerima perletakan jawatan Defendan pada 10.1.2023, meskipun telah meletakkan jawatan pada 30.12.2022 HDO dan Pengarah.

Semasa pemeriksaan semula SD1 telah menjelaskan seperti berikut: S: Ok tetapi bolehkah kamu jelaskan apa maksudnya kamu mengatakan bahawa untuk 3 bulan kemudian kamu masih HDO ataupun pengarah. Bolehkah kamu jelaskan apa maksud? J : Sebab company director yang baru cuma dilantik selepas 3 bulan kemudian. So, pada masa yang sama nama saya masih tertera di dalam so saya masih pekerja. S : Apa? J : Pengarah syarikat.

Ini membawa kepada persoalan samada SD1 masih mempunyai kuasa sebagai Head of Dental Operation atau Pengarah Syarikat Plaintif, untuk memendekkan tempoh notis 3 bulan Defendan dan melepaskan hak menuntut gantirugi di bawah kontrak tersebut, yang dilaksanakan pada 11.1.2023 meskipun SD1 telah meletakkan jawatannya selaku Head of Dental Operation atau Pengarah Syarikat Plaintif pada 30.12.2022?

Seksyen 208(1)(a), 208(2) dan 208 (3) Companies Act 2016 menyatakan seperti berikut: “Section 208. Vacation of office of director

The office of a director of a company shall be vacated if the person holding that office—

resigns in accordance with subsection (2); …

Subject to subsection 196(3) and section 209, a director may resign his office by giving a written notice to the company at its registered office.

A notice under subsection (2) shall be effective when it is delivered at the address of the registered office or at a later date specified in the notice.”

Manakala Seskyen 196(3) Companies Act 2016 menyatakan seperti berikut: “Section 196. Directors of company

A company shall have a minimum number of directors as follows:

in the case of a private company, one director; or

in the case of a public company, two directors. …

A director of a company shall not resign or vacate his office if by his resignation or vacation from office, the number of directors of the company is reduced below the minimum number required under subsection (1) and any purported resignation or vacation of office in contravention of this section shall be deemed to be ineffective unless a person is appointed in his place.”

Seterusnya, Seksyen 209(1) Companies Act 2016 turut menyatakan: “Section 209. Resignation, vacation or death of sole director or last remaining director

Subject to subsection 196(3), where a company has only one director or the last remaining director, that director shall not resign office until that director has called a meeting of members to receive the notice of the resignation and to appoint one or more new directors.”

Mahkamah ini setelah meneliti peruntukan undang-undang tersebut berpuas hati bahawa perletakan jawatan SD1 selaku Pengarah hanya menjadi efektif selepas 2 pengarah baharu dilantik pada 11.3.2023 kerana pada masa tersebut SD1 merupakan satu-satunya pengarah Plaintif. Justeru itu, SD1 selaku Head of Dental Operation atau Pengarah Syarikat Plaintif mempunyai kuasa untuk memendekkan tempoh notis Defendan dan melepaskan hak menuntut gantirugi di bawah kontrak tersebut.

Pihak Plaintif di dalam hujahan balasnya mengambil pendirian bahawa hanya SP1 serta pengarah-pengarah lain mempunyai kuasa untuk memutuskan isu pemendekan notis serta pelepasan hak menuntut gantirugi tersebut kerana ianya melibatkan keputusan kewangan syarikat. SD1 dikatakan tidak berhak berbuat sedemikian.

Mahkamah ini walaubagaimanapun tidak bersetuju dengan hujahan Defendan tersebut. Pertamanya, keputusan SD1 pada masa tersebut dibuat semasa pengarah-pengarah lain masih belum dilantik. 2 pengarah lain tersebut hanya dilantik pada 11.3.2023.

Keduanya, Mahkamah ini berpendapat bahawa SP1 tidak mempunyai sebarang kuasa untuk terlibat secara langsung di dalam pentadbiran harian syarikat Plaintif. Ini kerana berdasarkan kepada carian SSM yang dikemukakan (muka surat 36 hingga 41), SP1 tidak pernah tersenarai sebagai pemegang saham mahupun pengarah Plaintif. SP1 hanya menggambarkan dirinya sebagai ‘indirect shareholder’ atau ‘wakil Plaintif’.

Malah, jika SP1 sendiri merupakan salah seorang pemegang saham yang tersenarai, SP1 tidak boleh terlibat secara aktif di dalam pengurusan Plaintif. Pentadbiran syarikat hari ke hari adalah di bawah bidang kuasa Pengarah syarikat dan di dalam kes ini, merupakan tanggungjawab SD1.

Fungsi utama seorang pemegang saham adalah untuk memberikan sokongan kewangan kepada syarikat dalam bentuk pelaburan. Sebagai balasan, mereka akan memperoleh dividen apabila syarikat menjana keuntungan. Kuasa seorang pemegang saham adalah terhad hanya terhadap perkara-perkara berikut: a. hak untuk menghadiri mesyuarat, bersuara dan mengundi menurut Seksyen 71 Companies Act 2016; b. hak untuk melantik dan menyingkirkan pengarah menurut Seksyen 293 (1)(b) Companies Act 2016; c. hak mengundi ke atas resolusi bertulis syarikat berhubung setiap saham atau stok yang dipegang oleh mereka di bawah Seksyen 293(1)(a) Companies Act 2016; d. hak keutamaan (pre-emptive rights) terhadap penerbitan saham baharu di bawah Seksyen 85 Companies Act 2016, untuk melindungi kuasa mengundi pemegang saham. e. Hak untuk membawa tindakan derivatif menurut Seksyen 347(1) Companies Act 2016 f. kuasa untuk meminda perlembagaan syarikat melalui resolusi biasa atau resolusi khas.

Pemegang saham hanya mempunyai kawalan ke atas syarikat melalui kuasanya melantik dan menyingkirkan pengarah syarikat serta mendapatkan penjelasan daripada pengarah semasa mesyuarat berhubung sesuatu isu.

Dan apabila seseorang pengarah dilantik, pengarah mempunyai tanggungjawab dari segi perundangan (statutory) dan fidusiari (fiduciary). Tanggungjawab pengarah dari segi perundangan ialah seperti dinyatakan di bawah Akta Syarikat 2016 (‘Akta 777’)

Manakala tanggungjawab fidusiari adalah merujuk kepada tanggungjawab pengarah untuk berjaga-jaga, setia, bertindak dengan suci hati, kerahsiaan dan lain-lain lagi, apabila menjalankan tanggungjawab terhadap syarikat.

Hanya dalam beberapa keadaan sahaja didapati mandatori untuk mendapatkan kebenaran daripada pemegang saham iaitu: g. Section 75 Companies Act 2016: Allotment of shares in the company, granting of rights to subscribe for shares and converting any security into shares; h. Section 223 Companies Act 2016: Disposal by directors of company’s undertaking or property; dan i. Section 228 Companies Act 2016: Transactions with directors, substantial shareholders or connected persons

Mahkamah ini berpendapat tiada keperluan untuk Defendan mahupun SD1 sebagai pengarah untuk mendapatkan kebenaran daripada SP1 di dalam kes ini untuk urusan penamatan kontrak dan pelepasan hak menuntut gantirugi.

Namun sekiranya keputusan SD1 selaku pengarah tersebut didapati membelakangkan syarikat serta menyalahi tanggungjawab statutori dan fidusiarinya, pemegang saham boleh memanggil satu general meeting syarikat dan mempersoalkan tindakan pengarah tersebut dan mempertanggungjawabkan keputusan tersebut ke atas Pengarah. Walaubagaimanapun, tiada sebarang keterangan menunjukkan perkara ini ada dilakukan oleh pihak Plaintif atau SP1.

Mahkamah ini juga mendapati bahawa isu kebertanggungan SD1 (untuk menerima perletakan jawatan Defendan dan memendekkan notis 3 bulan Defendan) bukanlah satu isu serta relevan untuk diputuskan di dalam kes ini, kerana tuntutan Plaintif bukan terhadap SD1.

Dalam hal ini, mahkamah ini berpuashati dan bersetuju dengan hujahan pihak Defendan bahawa Defendan sewajarnya dilindungi di bawah peraturan pengurusan dalaman (internal management rules) tersebut.

Defendan di dalam kes ini merupakan pihak ketiga yang tidak mempunyai sebarang pengetahuan mengenai pertikaian bidang kuasa di antara SP1 dan SD1 berkenaan isu pengenepian notis 3 bulan dan hak untuk menuntut ganti rugi oleh Plaintif. Ini kerana pada pandangan Defendan, SD1 adalah orang yang berhak memberikan pengecualian tersebut memandangkan SD1 merupakan pengarah urusan Plaintif ketika itu dan juga merupakan pegawai atasan dan penyelianya. Malah kontrak pekerjaan tersebut juga dimasuki oleh SD1 bagi pihak Plaintif (muka surat 13 Ikatan B).

Mahkamah ini turut mendapati bahawa Plaintif telah gagal membuktikan wujud konspirasi di antara SD1 dan Defendan untuk menyusahkan Plaintif dan membenarkan pengecualian tempoh notis 3 bulan dan tuntutan pampasan gantirugi. Isu ini diakui SP1 tidak pernah diplidkan dan hanya dibangkitkan semasa perbicaraan (muka surat 38 dan 39 Nota Keterangan).

Maka bagi isu (e) dan (f), mahkamah ini mendapati bahawa telah wujud kemungkiran terhadap kontrak tersebut oleh Plaintif, dan Defendan berhak untuk meletakkan jawatan. Isu (a): Sama ada Defendan telah memungkiri Kontrak Pekerjaan bertarikh 1.5.2021 yang memperuntukkan bahawa tempoh jangka kontrak tersebut adalah untuk tempoh 5 tahun dan Defendan bersetuju untuk berkhidmat dengan tempoh minimum berterusan 2 ½ tahun dari tarikh permulaan pekerjaannya, 11.10.2021? Isu (b): Sama ada Defendan bertanggungjawab untuk membayar kepada Plaintif jumlah RM 88,000 (16 bulan) atas kegagalannya untuk berkhidmat tempoh minimum berterusan 2 ½ tahun seperti yang diperuntukkan dalam Kontrak Pekerjaan bertarikh 1.5.2021?

Bagi isu (a), Mahkamah ini mendapati tiada kemungkiran oleh Defendan terhadap kontrak tersebut. Defendan di dalam kes ini telah bertindak untuk menamatkan kontrak tersebut melalui constructive dismissal pada 11.1.2023 disebabkan Plaintif telah melanggar klausa tersirat yang asas (fundamental) dalam kontrak tersebut apabila Plaintif melalui wakilnya (SP1), telah gagal mematuhi kewajipan untuk memelihara hubungan kepercayaan dan keyakinan antara Plaintif dan Defendan.

Manakala bagi isu (b) Mahkamah ini mendapati bahawa Defendan tidak bertanggungan membayar gantirugi tertentu berjumlah RM 88,000.00 tersebut. Ini kerana Plaintif adalah terhalang (estopped) daripada menuntut gantirugi tertentu di dalam kes ini kerana: a. Plaintif telah bersetuju untuk melepaskan haknya menuntut gantirugi daripada Defendan melalui surat Plaintif bertarikh 11.1.2023 (muka surat 103 Ikatan B). Mahkamah ini mendapati bahawa semasa keputusan tersebut dibuat oleh Pengarah Urusan Plaintif (SD1), beliau masih merupakan Pengarah Urusan yang sah dan memiliki kuasa pengurusan serta pentadbiran yang membolehkannya membuat keputusan sedemikian. b. Plaintif didapati telah bersetuju dengan permohonan Defendan untuk meletakkan jawatan sebelum tempoh minimum perkhidmatan 2.5 tahun oleh Defendan. Justeru itu, Plaintif dilihat telah melepaskan (waived) haknya di bawah Klausa 3.2 Kontrak tersebut. Terdapat keterangan jelas bahawa semasa keputusan dibuat Plaintif mempunyai pengetahuan terhadap Klausa 3.2 tersebut, dan didapati telah menerima notis tersebut secara sukarela tanpa paksaan, dan melalui perlakuannya secara tersurat dan tersirat, didapati konsisten bersetuju menerima notis itu dan bertindak terhadapnya, di mana Defendan hanya perlu menamatkan perkhidmatan selepas 3 bulan notis tersebut berkuat kuasa (Rujuk muka surat 104 dan 117 Ikatan B). Oleh itu Plaintif terhalang daripada menuntut gantirugi tertentu di bawah Klausa 3.2 kontrak tersebut.

Atas imbangan kebarangkalian, setelah meneliti keseluruhan keterangan, Mahkamah ini mendapati bahawa Plaintif telah gagal membuktikan tuntutannya terhadap Defendan. Mahkamah ini membuat penghakiman seperti berikut: j. Tuntutan Plaintif ditolak; k. Kos guaman dan kos tindakan berdasarkan skala kos; l. Faedah pada kadar 5% setahun bagi kos guaman dan kos tindakan, dikira bermula dari tarikh penghakiman sehingga tarikh penyelesaian penuh TUNTUTAN BALAS DEFENDAN Isu (a): Sama ada Defendan melabur ke dalam syarikat Plaintif bawah pengaruh tidak wajar (‘undue influence’)? Isu (b): Sama ada Defendan berhak untuk mendapatbalik jumlah pelaburan iaitu RM 17,500.00?

Pihak Defendan memplidkan bahawa dirinya telah diletakkan di bawah pengaruh tidak wajar (undue influence) untuk melabur ke dalam syarikat Plaintif sebanyak RM 17,500.00 yang dipindahkan pada 5.5.2022 dan 13.5.2022. Defendan menyatakan bahawa SP1 telah memberikan tekanan dan exert dominance terhadap Defendan yang menyebabkan Defendan membuat pelaburan bagi saham-saham tersebut.

Plaintif melalui plidingnya menafikan perkara ini. Plaintif turut menyatakan: a. Kedudukan Defendan sebagai pemegang saham Plaintif boleh dilihat melalui dokumen SSM; b. Plaintif tidak pernah beri jaminan kepada Defendan untuk membeli kembali saham-saham yang dibeli oleh Defendan. Sekiranya Defendan ingin memindahkan saham-saham tersebut, harus pindahkannya kepada pihak lain. Plaintif telah memaklumkan perkara ini kepada Defendan; c. Plaintif dihalang oleh Seksyen 123 Akta Syarikat 2016 untuk membeli kembali sahamnya;

Seksyen 13 Contract Act 1950 menyatakan: “13. “Consent” Two or more persons are said to consent when they agree upon the same thing in the same sense.”

Seksyen 14 Contract Act 1950 menyatakan:

“Free consent” Consent is said to be free when it is not caused by—

(a)coercion, as defined in section15;

(b)undue influence, as defined in section16;

(c)fraud, as defined in section 17;

(d)misrepresentation, as defined in section18; or

(e)mistake, subject to sections 21, 22 and 23. Consent is said to be so caused when it would not have beengiven but for the existence of such coercion, undue influence, fraud, misrepresentation, or mistake.

Seksyen 16 Contract Act 1950 mentakrifkan undue influence sepertimana berikut:

“Undue influence”

A contract is said to be induced by “undue influence” where the relations subsisting between the parties are such that one of the parties is in a position to dominate the will of the other and uses that position to obtain an unfair advantage over the other.

In particular and without prejudice to the generality of the foregoing principle, a person is deemed to be in a position to dominate the will of another—

(a)where he holds a real or apparent authority over the other, or where he stands in a fiduciary relation to the other; or

(b)where he makes a contract with a person whose mental capacity is temporarily or permanently affected by reason of age, illness, or mental or bodily distress.

(3)

(a)Where a person who is in a position to dominate the will of another, enters into a contract with him, and the transaction appears, on the face of it or on the evidence adduced, to be unconscionable, the burden of proving that the contract was not induced by undue influence shall lie upon the person in a position to dominate the will of the other.

(b)Nothing in this subsection shall affect section 111 of the Evidence Act 1950 [Act 56].

Seksyen 20 Contract Act 1950 turut menyatakan bahawa kesan sesuatu sesuatu kontrak yang dibuat di bawah undue influence:

Power to set aside contract induced by undue influence When consent to an agreement is caused by undue influence, the agreement is a contract voidable at the option of the party whose consent was so caused. Any such contract may be set aside either absolutely or, if the party who was entitled to avoid it has received any benefit thereunder, upon such terms and conditions as to the court may seem just.

Mahkamah ini setelah meneliti prinsip di dalam kes Barclays Bank plc v O’Brien [1993] 4 All ER 417 serta peruntukan di dalam Contract Act 1950 di atas, bersetuju dengan hujahan Plaintif bahawa wujud actual undue influence serta presumed undue influence dalam pelaburan saham yang dibuat oleh Defendan dengan syarikat Plaintif.

Actual undue influence wujud apabila SP1 dilihat sering memberi tekanan dan melakukan penguasaan (exert dominace) ke atas Defendan apabila SP1 sering mengugut untuk menahan pembayaran gaji dan komisyen Defendan. Maka ianya bukan sesuatu yang pelik apabila Defendan terpaksa menurut apa jua arahan daripada

Mahkamah ini juga setelah mempertimbangkan keterangan SP1 semasa pemeriksaan balas (muka surat 222 Nota Keterangan) mendapati bahawa SP1 berpendirian bahawa kesemua doktor di dalam syarikatnya diwajibkan menjadi pemegang saham bagi memastikan matlamat mereka selari dengan matlamat syarikat.

Presumed undue influence wujud apabila Defendan dan Plaintif berada di dalam perhubungan kepercayaan dan keyakinan selaku majikan dan pekerja. Adalah adil untuk mahkamah ini mengandaikan (presumed) bahawa SP1 telah menyalahgunakan hubungan itu untuk mempengaruhi Defendan supaya memasuki transaksi kontrak pembelian saham yang dipertikaikan tersebut. Dan beban beralih kepada Plaintif untuk membuktikan kepada Mahkamah bahawa Defendan memasuki kontrak pembelian saham tersebut secara secara bebas tanpa sebarang pengaruh tidak wajar.

Atas imbangan kebarangkalian, mahkamah ini mendapati bahawa Plaintif telah gagal melepaskan beban ini. Tindakan SP1 yang mewajibkan doktor Plaintif membeli saham Plaintif dilihat sebagai satu cubaan oleh SP1 untuk menggunakan pengaruh tidak wajarnya ke atas doktor-doktor Plaintif untuk memastikan mereka berkongsi dana bagi operasi syarikat melalui pembelian saham.

Ianya bukan satu rahsia bahawa tugas utama seorang pemegang saham (samada majoriti atau minoriti) adalah untuk menyediakan dana sekiranya syarikat mengalami kerugian. Terdapat keterangan jelas di dalam kes ini bahawa SP1 sering menyuarakan mengenai isu kutipan hasil Plaintif yang tidak memberangsangkan serta betapa SP1 sering mengeluarkan wang dari poketnya untuk membiayai operasi Plaintif. Justeru itu, adalah jelas bahawa Plaintif melalui SP1 telah menggunakan pengaruh yang tidak wajar ke atas Defendan untuk membeli saham Plaintif bagi mendapatkan dana bagi Plaintif.

Mahkamah ini juga mendapati bahawa Defendan telah berjaya membuktikan bahawa transaksi pelaburan saham tersebut adalah tidak adil, merugikan Defendan serta merupakan satu kelakuan tidak wajar oleh wakil Plaintif, berdasarkan keterangan-keterangan berikut: d. Keterangan komunikasi Whatsapp di muka surat 153 di mana SP1 menyatakan “The company needs fund”. e. Defendan tidak ditunjukkan atau diberikan akses kepada akaun Plaintif (Jawapan 29 Penyata Saksi Defendan 2); f. Sejak Defendan menjadi pemegang saham, tiada sebarang mesyuarat syarikat dipanggil. Mahkamah bersetuju bahawa Defendan adalah terhalang untuk mengetahui keadaan syarikat serta bertanyakan soalan mengenai syarikat (rujuk pemeriksaan balas SP1) g. Operasi Plaintif dihentikan oleh Pengarah-pengarah baharu Plaintif (muka surat 150 hingga 152 Nota Keterangan)

Kesan sesuatu transaksi atau kontrak yang dibuat melalui pengaruh tidak wajar (undue influence) menjadikan transaksi atau kontrak tersebut voidable di pihak Defendan dan Defendan berhak kepada pembatalan kontrak (rescission) pelaburan saham tersebut menurut Seksyen 20 Contract Act 1950. Oleh itu, Defendan berhak mendapatkan kembali jumlah pelaburan sebanyak RM 17,500.00 tersebut daripada Plaintif. Isu (c): Sama ada Defendan berhak kepada komisen atau fi professional iaitu RM 5,604.08 dan gaji iaitu RM 5,250.00?

Bagi tuntutan komisyen/fi professional sebanyak RM 5,604.08 bagi tempoh bulan Disember 2022 hingga Januari 2023, mahkamah mendapati bahawa Defendan berhak dibayar oleh Plaintif.

Klausa 2 Kontrak tersebut dengan jelas menyatakan bahawa “The Doctor shall provide her service at Natasha Beverly Dental Sdn Bhd and/or such other place within Klang

Valley as request by the Company from time to time” Berdasarkan Klausa kontrak tersebut, selain perlu berkhidmat di Klinik Plaintif, Kontrak tersebut meletakkan obligasi bahawa Defendan juga boleh diarahkan oleh Plaintif untuk berkhidmat di mana-mana tempat lain di Lembah Klang dari semasa ke semasa. Plaintif tiada mempunyai cawangan klinik lain. Justeru itu, adalah dapatan mahkamah ini bahawa frasa “and/or such other place within Klang Valley as request by the Company from time to time” turut termasuk Klinik di Damansara (Beverly Denistry Sdn Bhd) jika diarahkan oleh Plaintif. SP1 turut bersetuju semasa dicadangkan oleh peguam bahawa ianya turut merujuk kepada perkhidmatan Defendan di Klinik di Damansara tersebut (muka surat 49 Nota Keterangan).

Terdapat keterangan yang jelas menunjukkan Plaintif (samada melalui SD1 atau SP1 sebagai wakilnya) memberikan arahan untuk Defendan memberikan khidmat di Klinik di Damansara (Beverly Denistry Sdn Bhd) tersebut dari semasa ke semasa: a. Perjalanan operasi Plaintif dan Klinik di Damansara tersebut dikendalikan oleh individu yang sama iaitu SP1 dan SD1 (Whatsapp SP1 di muka surat 119 Ikatan B di mana SP1 menyatakan “both clinics suffers financially dan I have to fund monthly expenses”) b. Muka surat 104 & 117 Ikatan B di mana SP1 menyatakan: “…we expect that u working each day at the clinics or we discuss our plan with u”; c. Menurut Defendan, SP1 turut mencadangkannya berkhidmat di kedua-dua klinik disebabkan Dr Arlena cuti bersalin dan Dr Darren berhenti kerja (muka surat 321 Nota Keterangan) d. SP1 bersetuju untuk Defendan berkhidmat di Klinik di Damansara (muka surat 47 Nota Keterangan)

Dan Defendan sememangnya berkhidmat di Klinik di Damansara tersebut dan ini dapat dilihat menerusi keterangan dokumentar Appointment List Summary (muka surat 3 Ikatan B1). Pada tahap ini, SP1 tidak boleh berselindung di sebalik prinsip entiti berbeza sekiranya Plaintif sendiri menekankan obligasi Defendan melalui kontrak tersebut, untuk Defendan berkhidmat di klinik lain (merujuk kepada Klinik di Damansara) selain daripada klinik Plaintif jika diarahkan sedemikian.

Dan sebagai balasan sekiranya arahan sedemikian diberikan dan Defendan memenuhinya, tanggungjawab membayar komisyen tersebut merupakan obligasi Plaintif di bawah Klausa 4 Kontrak tersebut. Atas alasan-alasan tersebut, mahkamah ini membenarkan tuntutan komisyen Defendan sebanyak RM 5,604.08 bagi tempoh tersebut.

Bagi tuntutan gaji sebanyak RM 5,250.00 bagi tempoh Disember 2022 hingga Januari 2023, mahkamah ini mendapati bahawa Defendan tidak berhak kepada tuntutan ini. Ini kerana tuntutan ini pada awalnya telah dibuat di Mahkamah Buruh yang mana Mahkamah Buruh telah menolak tuntutan tersebut.

Defendan kemudiannya merayu kepada Mahkamah Tinggi dan Mahkamah Tinggi telah menolak rayuan tersebut (bukan secara merit) disebabkan lanjutan masa bagi pemfailan Memorandum Rayuan tersebut adalah tidak dibenarkan, yang menjadikan rayuan tersebut akademik.

Kesannya, keputusan rayuan tersebut menjadikan tuntutan gaji Defendan ini sebagai muktamad (final). Justeru itu, apabila tuntutan sama dibuat di Mahkamah ini, ianya terhalang berdasarkan kepada prinsip undang-undang ‘estoppel per rem judicatum’ di bawah estoppel kausa tindakan (kes Asia Commercial Finance (M) Bhd v Kawal Teliti Sdn Bhd [1995] 3 MLJ 189 dirujuk).

Atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah ini mendapati bahawa Defendan telah berjaya membuktikan tuntutan balasnya terhadap Plaintif. Mahkamah ini membuat penghakiman seperti berikut: a. Tuntutan Balas Defendan dibenarkan: b. Plaintif membayar RM 23,104.08 kepada Defendan; a. Kos guaman dan kos tindakan sepertimana skala kos; b. Faedah pada kadar 5% setahun di atas jumlah RM 23,104.08 dan kos guaman dan tindakan, dikira dari tarikh penghakiman sehingga penyelesaian penuh.

Kredibiliti saksi-saksi 104. Mahkamah ini mendapati SP1 bukanlah saksi yang kredibel. Keterangan oral SP1 pada kebanyakan masanya didapati bercanggah dengan keterangan dokumentar di hadapan mahkamah. Terdapat juga keadaan di mana keterangan SP1 pada kebanyakan masa merupakan penafian semata-mata tanpa disokong oleh keterangan lain. SP1 juga dilihat sangat defensif dan sering mengelak dari menjawab soalan diajukan oleh peguamcara Defendan, dan ada masanya memberikan jawapan yang berbelit-belit sehingga mahkamah turut memberikan peringatan kepadanya. Mahkamah juga mendapati bahawa SP1 di dalam kes ini mempunyai kepentingan dan motif peribadi membawa tindakan di sini terhadap Defendan, terutamanya setelah Defendan memfailkan tuntutan terhadap Plaintif di Mahkamah Buruh.

Manakala bagi saksi SD1 dan SD2 (Defendan), mahkamah ini mendapati bahawa mereka adalah saksi-saksi yang kredibel. Keterangan SD1 dan SD2 adalah konsisten dan tidak berubah-ubah. Keterangan mereka disokong oleh keterangan dokumentar sezaman (contemporaneous documentary evidence). Kedua-dua saksi tersebut memberikan jawapan yang jujur dan meyakinkan semasa pemeriksaan balas. Keterangan saksi-saksi tersebut juga didapati inherently probable.

Isu pengemukaan dokumen perbicaraan semasa perbicaraan

Mahkamah ini pada satu tahap telah tidak membenarkan pengemukaan dokumen tambahan semasa di peringkat perbicaraan atas beberapa pertimbangan yang penting, antaranya: a. untuk mengekang kemungkinan kewujudan dokumen afterthought yang hanya diwujudkan atau dikemukakan kemudian, bagi menyokong sesuatu versi fakta. Pengenalan dokumen lewat tanpa asas yang kukuh berpotensi menjejaskan ketulenan keterangan serta mengganggu integriti proses keadilan; b. mahkamah berpendirian bahawa hanya dokumen yang benar-benar relevan kepada isu yang sedang dibicarakan wajar diterima. Pengemukaan dokumen lewat bagi isu yang tidak diplidkan; atau tidak berkaitan; atau mempunyai kaitan yang sangat minimum; hanya akan memanjangkan prosiding dan mengaburi isu sebenar yang perlu diputuskan. c. pihak-pihak terlibat telah diberikan tempoh masa yang munasabah dan mencukupi sebelum perbicaraan untuk menzahirkan segala dokumen yang ingin mereka kemukakan sebagai keterangan. Kegagalan berbuat demikian tidak boleh diperbaiki melalui permohonan lewat tanpa alasan yang kukuh. Prinsip keadilan menghendaki bahawa semua pihak mematuhi prosedur dan garis masa yang telah ditetapkan.

Halangan oleh mahkamah berkenaan beberapa pertanyaan soalan-soalan semasa pemeriksaan semula (re-examination) saksi di bawah Seksyen 138 Akta keterangan 1950.

Mahkamah ini tidak membenarkan beberapa soalan dtanyakan kepada saksi semasa pemeriksaan semula kerana ia tidak mematuhi undang-undang ditetapkan. Soalan-soalan tersebut didapati cenderung untuk mengemukakan keterangan baharu, bersifat memimpin, serta bertujuan mengukuhkan semula keterangan yang telah diberikan semasa pemeriksaan utama. Kebanyakannya juga adalah soalan yang sepatutnya diajukan semasa pemeriksaan utama, dan bukan pada peringkat pemeriksaan semula.

Kes perundangan Dato’ Seri Anwar Ibrahin V PP [2004] 1 MLJ 177 dirujuk, dimana Mahkamah Rayuan menyatakan seperti berikut: “Now, the rule in re-examination is clear in that it is confined to matters touched on during cross-examination. Fresh evidence adding to or re-affirming evidence-in-chief is not permitted in re-examination.”

Kes Mohd Samsudin Bin Ismail V Tan Yeow Hwa & Anor [2000] MLJU 400 dirujuk di mana VT Singham (ketika itu) memberikan panduan sepertimana berikut berkenaan pemeriksaan semula: “The object of allowing a party to re-examine his witness is only to seek clarification of his or her evidence under cross-examination if there were any ambiguity in his or her evidence and if it had caused confusion and certainly not with a view to grant an opportunity to a witness to deny so quickly his evidence which was given under cross-examination and which was expressly clear.

"the right to re-examine a witness arises only after the conclusion of cross-examination and as Section 138 of the Evidence Act says, it shall be directed to the explanation of any part of his evidence given during cross-examination which is capable or being construed unfavourably to its own side. The object is to give an opportunity to reconcile the discrepancies, if any, between the statements, in examination-in-chief and cross-examination or to explain any statement inadvertently made in cross-examination or to remove any ambiguity in the deposition or suspicion cast on the evidence by cross-examination. Where there is no ambiguity or where there is nothing to explain, questions put in re-examination with the sole object of giving a chance to the witness to undo the effect of a previous statements, should never be allowed. Leading question should not be asked in re-examination (S.142)". "The re-examination should be confined to matters arising out of the cross-examination, and ordinarily the Counsel will not be allowed to question the witness on matter which could have been asked in examination-in-chief". "After a witness have been cross-examined, the party who called him has a right to re-examine him and to ask all questions which may be proper to draw forth an explanation of the meaning the expressions used by the witness on cross-examination, if they be in themselves doubtful; and also of the motive, or provocation which induced the witness to use those expression; but he has no right to go further, and to introduce matter new in itself and not suited to the purpose of explaining either the expressions or the motives of the witness".” Bertarikh 10 Disember 2025 …t…t…