Nathalie Chiew v 1) CHIN WUI FOO (83D-4026-11/2016)

1 CLJ 457 dan Balachandran v PP (2005) 1 CLJ 85]. Di dalam kes Looi Kow Chai & Anor v PP (2003) 2 AMR 89, mahkamah rayuan telah mengikuti keputusan kes Arulpragasan a/l Sandaraju v PP

1 MLJ 1, dan memutuskan antara lain bahawa jika di dalam suatu kes terdapat salah satu daripada dua perkara berikut, prima facie tidak dibuktikan:  Terdapat lompang dalam kes pendakwaan [Abdullah Zawawi v PP

2 MLJ 16]  Keterangan memberikan/membenarkan lebih dari satu inferens dibuat [PP v Kasmin bin Soeb (1974) 1 MLJ 230] 6 Setelah membuat penilaian secara maksimum terhadap kesemua keterangan saksi pendakwaan, dah setelah meneliti hujahan pihak pendakwaan dan pembelaan, mahkamah mendapati pihak pendakwaan gagal membuktikan satu kes prima facie terhadap OKT 1 dan OKT 2. Alasan-alasan adalah seperti berikut: Pihak pendakwaan gagal membuktikan OKT mempunyai milikan terhadap exhibit dadah tersebut. Bagi mewujudkan suatu kes prima facie terhadap OKT di atas pertuduhan memiliki dadah, pihak pendakwaan haruslah terlebih dahulu membuktikan bahawa tertuduh mempunyai milikan ke atas dadah tersebut. Di dalam PP v Muhamad Nasir bin Shaharudin & Anor [1994] 2 MLJ 576, maksud milikan/possession diterangkan secara berikut: untuk membuktikan milikan, adalah perlu untuk membuktikan bahawa OKT mempunyai pengetahuan terhadap dadah itu, dan mempunyai kawalan atau jagaan terhadap dadah tersebut. Di dalam kes PP v Mohd Farid bin Mohd Sukis & Anor [2002] 3 MLJ 401, mahkamah memutuskan pembuktian elemen milikan adalah seperti berikut: Therefore, in order to prove possession, the prosecution must prove that there is first, physical control over the controlled drug and second, knowledge of the existence of the thing itself, that is the existence of the controlled drug, but not the name or nature of the drug. 7 SP1 melalui keterangannya ada menyatakan bahawa sewaktu serbuan seorang lagi lelaki cina (OKT 2) dan seorang perempuan Cina (OKT 3) sedang berada di ruang tamu rumah tersebut manakala OKT 1 telah terjun dari tingkap di bahagian dapur dan selepas pemeriksaan badan ke atas kesemua OKT gagal menemukan apa-apa barang salah. SP1 selanjutnya telah berjaya menemui barang-barang kes di bilik tengah di atas sebuah meja. Oleh itu, pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan bahawa OKT 2 dan OKT 3 mempunyai pengetahuan tentang wujudnya dadah dalam bilik tersebut hanya kerana pada waktu serbuan OKT 2 dan OKT 3 berada di tempat kejadian dalam keadaan muka pucat. Ini dapat dijelaskan melalui kes PP V ARIS BIN YUNUS 1989 1 CLJ 239 : Held:

The essential element which the prosecution had to establish against the accused was in possession of these drugs and possession has to be established by evidence.

Mere possession in premises does not make the person present an occupier as there must be a sufficient exclusivity of possession to make a person an occupier.

In the present case the totality of the prosecution evidence only went to show that when the house was raided the accused and Rusly were found present inside and there was no evidence to show one or the other was in occupation of the premises.

In the circumstances the accused was acquitted without being called upon to enter upon his defence. 8 Pihak Pendakwaan juga gagal membuktikan bahawa OKT 2 dan OKT 3 tinggal atau menyewa di situ sebaliknya bil elektrik yang dikemukakan sebagai ekshibit P18 jelas tertera nama OKT 1 dan sekaligus membuktikan bahawa hanya OKT 1 sahaja yang tinggal di premis serbuan. SP2 sendiri melalui keterangan beliau mengakui bahawa beliau berjiran dengan SP1 yang tinggal di premis serbuan dan juga mengesahkan beliau tidak pernah nampak orang lain keluar masuk di premis berkenaan. Ini secara tidak langsung mengesahkan fakta bahawa OKT 2 dan OKT 3 tidak tinggal di premis serbuan. Mahkamah merujuk kepada kes PP v Tan Tuan Seng [1993] 2 CLJ 557 bahawa untuk menggunapakai Sek 37(d) bagi membuktikan milikan, pihak pendakwaan mestilah membuktikan bahawa tertuduh mempunyai exclusive custody or control terhadap dadah yang dijumpai. Di dalam kes Toh Ah Loh dan Mak Thim v Rex, mahkamah di dalam kes tersebut telah memutuskan bahawa beban pembuktian adalah pada pihak pendakwaan untuk membuktikan bahawa OKT mengetahui bahawa terdapat dadah di dalam rak plastik tersebut. Sekiranya ini dapat dibuktikan, barulah pihak pendakwaan boleh menggunapakai Seksyen 37(d), di mana seksyen ini dapat menimbulkan tanggapan bahawa OKT memiliki dadah tersebut dan tahu bahawa dadah itu adalah Cannabis. Di dalam kes yang dibicarakan ini, Mahkamah mendapati dengan hanya kerana OKT 2 dan OKT 3 berada di dalam premis serbuan adalah tidak memadai untuk pihak pendakwaan menghujahkan bahawa dadah yang dijumpai adalah di dalam custody and/or control OKT 2 dan OKT 3. Mahkamah mendapati OKT 1 adalah orang yang mempunyai pengetahuan, jagaan dan kawalan ke atas barang-barang kes yang dijumpai berdasarkan 9 fakta bahawa nama beliau tertera di dalam bil elektrik yang sekaligus mengesahkan beliau tinggal di premis tersebut, pengecaman SP2 terhadap OKT 1 sebagai jiran beliau dan yang paling jelas adalah berkenaan kelakuan OKT sewaktu serbuan di mana beliau terus melarikan diri dan terjun melalui tingkap dapur sejurus mengetahui bahawa pihak polis sedang membuat serbuan ke atas premis kejadian. Setelah mahkamah membuat penilaian maksimum terhadap kesemua keterangan dan bukti yang dikemukakan di mahkamah bagi perbicaraan ini, mahkamah memutuskan pihak pendakwaan telah gagal untuk membuktikan suatu kes prima facie terhadap OKT 2 dan OKT 3. Maka dengan itu, OKT 2 dan OKT 3 dilepaskan dan dibebaskan tanpa mengarahkan mereka untuk membela diri.