Ng Kong Onn v Platinum Eminent Sdn Bhd (BA-22NCvC-106-03/2023)

NG KONG ONN … PLAINTIF-PLAINTIF

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

HAIZARUDIN BIN AMIN NORDIN @ AMIR NORDIN

19.

20.

21.

22.

23.

24.

25.

26.

27.

28.

29.

30.

31.

32.

BENJAMIN LEE YI SHENG

LAI WAI KIT 12/03/2025 14:45:17

37.

38.

39.

NORASIDAH BINTI DZULKAFLI NOR FADILAH BINTI ISMAIL DAN PLATINUM EMINENT SDN BHD … DEFENDAN [NO. SYARIKAT : 1081467-W) ALASAN PENGHAKIMAN A. PENDAHULUAN [1] Kandungan 8 merupakan permohonan oleh defendan untuk membatalkan Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan bertarikh 16.2.2023

The fees and percentages in Appendix B shall be taken and paid in all causes and matters in the Court, provided that-

nothing herein shall affect any fees fixed by any written law not by these Rules expressly or impliedly repealed; and

in proceedings by or against a Government or a department of a Government, the Government or the department of the Government, as the case may be, shall not be required to pay any Court fees, but in case any decree, order or judgment shall provide that costs be paid by any party to the proceeding to such Government or such department of the Government, as the case may be, the amounts which would have been payable as fees but which for this proviso have not been paid, shall be payable by such party, as, when recovered, shall be paid to the Registry of the Court at which such decree, order or judgment was given. [11] Aturan 91 kaedah 2 KKM 2012 memperuntukkan tentang Manner of payment of fees, iaitu -

The fees and percentage to be taken and paid under this Order shall be collected in such manner as the Chief Judge may from time to time direct. [12] Prosidur bayaran fi mahkamah telah diperincikan dalam Appendix B1 dan Appendix B2 KKM 2012 dengan Appendix B1 secara khusus berkaitan Fi Mahkamah Tinggi. Muka hadapan Appendix B KKM 2012 ditunjukkan dalam paparan di bawah ini- [13] Item 1 dalam Jadual Appendix B1 KKM 2012 bertajuk General Commencement of A Cause or Matter memperuntukkan fi Mahkamah - On sealing a writ for that commencement of an action or filing a counterclaim berjumlah RM400.00. [14] Aturan 91 kaedah 1 KKM 2012 memberi pengecualian bayaran fi mahkamah bagi prosiding oleh dan terhadap Kerajaan atau jabatan Kerajaan. Selain daripada Kerajaan atau jabatan Kerajaan, pihak-pihak yang menyaman hendaklah membayar fi mahkamah menurut Aturan 91 kaedah (1) (a) KKM 2012. [15] Mahkamah Tinggi dalam kes Selvi Narayan & Anor (administration of Estate of Chandran Perumal;Deceased) v Koperal Zainal Mohd Ali & Ors [2017] 5 CLJ 84 telah merujuk Aturan 91 kaedah 1(b) KKM 2012 dan memutuskan tiada alokator untuk kos diperintahkan dibayar oleh Kerajaan semasa membenarkan tuntutan plaintif terhadap defendan-defendan. ISU-ISU YANG DIPUTUSKAN [16] Mahkamah ini mendapati isu-isu berikut relevan untuk diputuskan, iaitu –

Sama ada Aturan 91 Kaedah (1) (a) KKM 2012 terpakai bagi tuntutan balas oleh defendan terhadap plaintif-plaintif.

(ii) Sama ada Mahkamah ini boleh memutuskan isu kesahan tuntutan balas defendan yang tidak dibangkitkan oleh pihak-pihak.

(iii) Sama ada tuntutan balas defendan boleh dibatalkan menurut kuasa sedia ada Mahkamah akibat kegagalan defendan membayar fi mahkamah bagi tuntutan balas tersebut. ANALISIS DAN KEPUTUSAN MAHKAMAH [17] Mahkamah ini telah memerintahkan supaya tuntutan balas defendan dibatalkan atas satu alasan sahaja iaitu defendan tidak membayar fi mahkamah untuk tuntutan balas tersebut. Isu 1: Sama ada Aturan 91 Kaedah (1) (a) KKM 2012 terpakai bagi tuntutan balas oleh defendan terhadap plaintif-plaintif. [18] Aturan 18 kaedah 18 KKM 2012 memperuntukkan tentang tuntutan balas dan pembelaan kepada tuntutan balas –

Counterclaim and defence to counterclaim (O. 18 r. 18) Without prejudice to the general application of this Order to a counterclaim and a defence to a counterclaim or to any provision thereof which applies to either of those pleadings specifically-

rule 15(1) shall apply to a counterclaim as if the counterclaim were a statement of claim and making the defendant a plaintiff; [19] Paparan dalam muka surat pertama Pernyataan Pembelaan yang difailkan oleh defendan jelas menunjukkan fi mahkamah yang dibayar oleh defendan berjumlah RM16.00 sahaja sebagaimana berikut- [20] Pernyataan Pembelaan defendan mengandungi 75 perenggan dan mulai dari perenggan 76, defendan memplidkan tuntutan balas sebagaimana di bawah ini – [21] Relif yang dituntut oleh defendan melalui tuntutan balas tersebut diplidkan dalam perenggan 83 sebagaimana berikut - [22] Paparan-paparan di atas yang diperolehi dari Pernyataan Pembelaan defendan jelas menunjukkan defendan tidak membayar fi mahkamah bagi tuntutan balas tersebut. [23] Aturan 91 Kaedah (1)(a) KKM 2012 memperuntukkan seperti berikut - The fees and percentages in Appendix B shall be taken and paid in all causes and matters in the Court, provided that-

nothing herein shall affect any fees fixed by any written law not by these Rules expressly or impliedly repealed; and [24] Perkataan causes and matters dalam peruntukan di atas tidak ditafsirkan dengan nyata dalam Kaedah-kaedah Mahkamah 2012. [25] Namun demikian, rujukan bagi perkataan cause diperuntukkan dalam seksyen 3 Akta Mahkamah Kehakiman 1964 yang mendefinisikan cause sebagai – including any action, suit or other original proceeding between a plaintiff and a defendant, and any criminal proceeding. Manakala matter pula bermaksud – including every proceeding in court not in a cause. [26] Mahkamah ini merujuk kes Mukhtiar Singh Gill v Atma Singh Gill [1989] 1 MLJ 97 yang memutuskan perkataan cause termasuk apa-apa tindakan dalam prosiding sivil termasuk permohonan pada mana-mana peringkat termasuk permohonan interlokutori untuk mengenepikan perintah injunksi. [27] Mengambilkira makna cause yang dirujuk di atas, tuntutan balas oleh defendan adalah terangkum dalam maksud cause. Maka, peruntukan Aturan 91 Kaedah (1)(a) KKM 2012 adalah terpakai untuk tuntutan balas yang difailkan oleh defendan. Defendan hendaklah membayar fi mahkamah berjumlah RM400.00 bagi tuntutan balas tersebut sebagaimana yang dinyatakan dalam Appendix B. [28] Selain itu, defendan telah memplidkan fakta berikut dalam perenggan 35 Pernyataan Pembelaan – “35. Sebagai jawapan kepada perenggan 30 Pernyataan Tuntutan, defendan menyatakan kecuali setakat mana pengataan plaintif-plaintif adalah diterima bahawa defendan adalah sebuah syarikat sendirian berhad Pemaju perumahan yang berlesen di bawah Akta Pemjuan Perumahan (Kawalan dan Pelesenan) 1966 dengan alamat berdaftar di No. 1010- 1012, Kompleks Sri Putra, Seberang Jalan Putra, 05150 Alor Setar Kedah dan alamat perniagaan di A-0-9, Pusat Perdagangan Kuchai, No. 2, Jalan 1/27, Off Jalan Kuchai Lama, 58200 Kuala Lumpur.” [29] Mahkamah Rayuan dalam kes Wong Kian Wah v Ng Kien Boon [2018] CLJU 1013 telah memutuskan - [6] On the face of admitted facts, it was plainly wrong for the learned judge to conclude that the plaintiff had not proved the case. Admission can come before the writ is filed or during the case management or even during the trial. The pleading rules play little significance when parties to an action actually admits the sum claim and such admission may even be contrary to the pleaded case. [30] Jelas dan ketara, pengakuan defendan dalam perenggan 35 Pernyataan Pembelaan mengesahkan bahawa defendan bukanlah entiti Kerajaan dan peruntukan Aturan 91 kaedah (1) (b) KKM 2012 yang mengecualikan pembayaran fi mahkamah tidak terpakai kepada defendan. Maka, defendan terikat dengan Aturan 91 Kaedah (1)(a) KKM

Isu 2: Sama ada Mahkamah ini boleh memutuskan isu kesahan tuntutan balas defendan yang tidak dibangkitkan oleh pihak-pihak. [31] Saya mengambil perhatian bahawa semasa pendengaran Notis Permohonan kandungan 8 dan 9 pada 14.11.2024, pihak-pihak tidak berhujah tentang isu undang-undang berhubung kegagalan defendan membayar fi mahkamah bagi pemfailan tuntutan balas. Namun demikian, saya terpandu untuk mengikuti keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Randhir Singh Bhajnik Singh v Sunildave Singh Parmar (The Administrator of The Estate of K Surjit Kaur Gean Kartar Singh (Deceased) [2019] 6 CLJ 771 yang memutuskan bahawa- [10] Even though parties have not submitted on the law regarding statutory declaration as well as the Stamp Act, s. 57 of the Evidence Act 1950 requires the court to take cognisance of the law of the country. The judges' oath of office also requires the court to take cognisance of the law of the country to sustain rule of law. Any decision of courts saying otherwise may be per incuriam. (See Reebok (M) Sdn Bhd v. CIMB Bank Berhad [2019] 9 CLJ 230; [2018] 1 LNS 1186; Kenanga Investment Bank Berhad v. Swee Joo Berhad & Ors And Another Appeal [2017] CLJU 2086; [2017] 1 LNS 2086; Ong Koh Hou v. DA Land Sdn Bhd & Ors [2019] 4 CLJ 622. [penekanan diberi]. [32] Pada hemat saya, meskipun peguam cara bagi plaintif-plaintif mahu pun peguam cara defendan tidak membangkitkan isu teras berkaitan kesahan tuntutan balas semasa prosiding pendengaran notis-notis permohonan, Mahkamah ini tidak terhalang daripada meneliti isu undang-undang tersebut. [33] Saya turut memetik keputusan Mahkamah Rayuan dalam kes Yahya Mohd Khalid v MISC Berhad [2020] MLJU 77 yang relevan untuk dinukilkan semula di sini sebagai panduan – “Judgments which tend to impose on the judge not to look into the law of Malaysia outside the submission of parties is not only demeaning but is a violent interference of the role of a judge. Such decisions are great dis-service to the rule of law and constitutional oath of office of a judge. Thus, in a civil or commercial matter, when there is a breach of the laws of Malaysia inclusive of the constitutional framework or even a purported breach, a judge must take due recognition and mould his decision to render justice according to the law.” [34] Berasaskan prinsip duluan mengikat yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Dalip Bhagwan Singh v. PP [1997] 4 CLJ 645; [1998] 1 MLJ 1, Mahkamah ini mengambil panduan bahawa-The doctrine of stare decisis or the rule of judicial precedent dictates that a court other than the highest court is obliged generally to follow the decisions of the courts at a higher or the same level in the court structure subject to certain exceptions affecting especially the Court of Appeal. [35] Justeru, saya berpandangan tindakan Mahkamah ini meneliti dan memutuskan kesahan tuntutan balas yang diplidkan oleh defendan dalam Pernyataan Pembelaan meskipun isu ini tidak disentuh langsung oleh pihak-pihak adalah wajar dan teratur di sisi undang-undang. [36] Sekiranya Mahkamah ini mengambil pendekatan secara mekanikal dan menutup mata terhadap pelanggaran undang-undang yang telah dilakukan oleh defendan iaitu tidak membayar fi mahkamah bagi tuntutan balas, akan berlaku ketidakadilan dan prejudis yang tinggi terhadap plaintif. Defendan akan menikmati manfaat daripada Mahkamah ini semasa Mahkamah memberi pertimbangan kepada tuntutan balas defendan dan relif yang dipohon sedangkan pada hakikatnya defendan tidak pun memfailkan pliding secara teratur dan sah berdasarkan peruntukan undang-undang yang berkuatkuasa. Isu 3: Sama ada tuntutan balas defendan boleh dibatalkan menurut kuasa sedia ada Mahkamah akibat kegagalan defendan membayar fi mahkamah bagi tuntutan balas tersebut. [37] Berhubung isu ketiga ini, saya merujuk kes Randhir Singh Bhajnik Singh v Sunildave Singh Parmar (The Administrator of The Estate of K Surjit Kaur Gean Kartar Singh (Deceased) (supra) bagi tujuan perbandingan memandangkan isu yang berbangkit adalah sama iaitu berkaitan kegagalan membayar suatu bayaran yang ditetapkan dibawah undang-undang. Dalam kes tersebut, perayu telah menerima pinjaman peribadi daripada si mati, yang menjalankan perniagaan meminjamkan duit dengan faedah. Perayu telah menyelesaikan bayaran modal penuh kepada si mati dan juga telah membayar setengah daripada faedah yang dicajkan oleh si mati atas pinjaman tersebut. Walau bagaimanapun, terdapat faedah terakru bagi pinjaman tersebut. Perayu telah mengikrarkan satu akuan berkanun yang dibuat atas tekanan dan paksaan si mati. Apabila akuan berkanun itu diikrarkan oleh perayu, perayu tidak membuat apa-apa bayaran kepada si mati. Responden sebagai pentadbir estet si mati memulakan prosiding undang-undang terhadap perayu dengan menuntut RM2,000,000 menurut akuan berkanun tersebut. Mahkamah Rayuan telah merujuk isu berikut – [7] The appellant in the memorandum of appeal had taken into issue the facts and breach of law, etc. We do not think it is necessary to go into those issues inclusive of issues related to limitation. It will be sufficient on the facts of this case to consider whether as per the statutory declaration, the plaintiff is entitled to judgment on the face of defendant's evidence taking into consideration the fact that a sum of RM1,609,925 was paid to the appellant's previous company. [38] Selanjutnya Mahkamah Rayuan telah merujuk Akta Setem 1949 dan jadual bayaran ad valorem duty yang perlu dibayar bagi persetujuan yang didokumentasikan iaitu akuan berkanun tersebut. Mahkamah Rayuan mendapati tiada bukti bayaran ad valorem duty dibayar dibawah Akta Setem 1949 dan memutuskan- [11] We take the view inter alia that the statutory declaration to seek repayment of a loan is in breach of general purpose for what statutory declaration are meant for. In addition, if ad valorem duty is not paid, the statutory declaration as admission of loan may not be worth the paper it is written on. [39] Meneliti fakta dan prinsip undang-undang dalam kes Randhir Singh Bhajnik Singh v Sunildave Singh Parmar (The Administrator of The Estate of K Surjit Kaur Gean Kartar Singh (Deceased) (supra) tersebut, pada hemat saya defendan dalam kes dihadapan Mahkamah ini mempunyai obligasi membayar fi mahkamah sebelum tuntutan balas tersebut diterima sebagai pliding yang mempunyai kesan di sisi undang-undang. Keperluan untuk membayar fi mahkamah jelas diperuntukkan dalam Kaedah-kaedah Mahkamah 2012. [40] Peruntukan dalam Aturan 91 kaedah (1)(a) KKM 2012 adalah bersifat mandatori dengan penggunaan perkataan shall, iaitu - The fees and percentages in Appendix B shall be taken and paid in all causes and matters in the Court, provided that-

nothing herein shall affect any fees fixed by any written law not by these Rules expressly or impliedly repealed; and [41] Mahkamah Rayuan dalam kes Fadhil Husseiin Ishak Yassin Mansor v Public Islamic Bank Berhad & Anor [2024] 9 CLJ 325 memutuskan – [64] In this regard, we endorse the words of Justice Abdul Malik Ishak in Toh Hi Taa (supra), where he said, "the word "shall" that appears in s. 257(1)(g) of the NLC is clearly "directory" or "mandatory". It must be complied with to the letter. In other words, it is an imperative provision and it allows no discretion at all". And following the decision of the Court of Appeal in Santhi Krishnan (supra), if a successful bidder fails to pay the balance of the purchase price in respect of which he was obliged to do so within the stipulated period of 120 days, then such a sale had lapsed and therefore became null and void. [42] Selain itu, asas pertimbangan saya untuk mengikuti kes Randhir Singh Bhajnik Singh v Sunildave Singh Parmar (The Administrator of The Estate of K Surjit Kaur Gean Kartar Singh (Deceased) (supra), adalah berpaksikan kepada peruntukan Aturan 92 kaedah 2A KKM 2012, iaitu-

Insufficient or excess filing fees (O. 92 r. 2A) Where any document is filed in Court with insufficient or excess fees, the Registrar shall accept those documents and shall give notice to the solicitor or party concerned to make good the shortfall within seven days, failing which the Registrar is at liberty to reject the documents. Where any document is filed in Court with excess fees, the excess fees shall be treated as revenue and need not be refunded. [43] Bagi mentafsir peruntukan Aturan 92 kaedah 2A KKM 2012 tersebut, saya merujuk keputusan Mahkamah Agung dalam kes Majlis Peguam & Anor v Tan Sri Dato’ Mohamed Yusoff Mohamed [1997] 3 CLJ 332 yang memutuskan bahawa - [2] Generally, statutory provisions in respect of time are always mandatory and obligatory unless an express power to enlarge or abridge time is given to the Court therein. [2a] On a strict rule of interpretation, it is very clear and plain, particularly when s. 15(5) of the LPA is compared to ss. 15(3) and 16(1), that the Legislature has deliberately left out the words "or such shorter period as the Court may allow" from s. 15(5). This omission of the power to abridge time from s. 15(5) of the LPA obviously indicates that the Legislature intended the three-month time period prescribed therein to be a mandatory requirement. Even if a purposive approach of interpretation is applied, s. 17 of the LPA compels the conclusion that the three-month time period prescribed by s. 15(5) is mandatory. … [3] In interpreting statutory provisions, no word of the Legislature should be construed as superfluous and of no effect simply to enable the Court to rewrite legislative language. The doctrine of absurdity and redundancy in respect of legislative words must be applied with extreme caution and must not be applied when an explanation can be found for the words used. [penekanan diberi] [44] Mahkamah ini juga terikat dengan panduan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Tebin Mostapa v Hulba-Danyal Balia & Anor [2020] 7 CLJ 561 para 30 berkenaan pendekatan semasa mentafsir peruntukan undang-undang – “(i) First, effect must be given to the object and intent of the Legislature in enacting the statute. Accordingly, the duty of the court is limited to interpreting the words used and to give effect to the words used. The court will not read words into a statute unless a clear reason for it is to be found in the statute itself. The court must begin by looking at the words in the statute and applying the plain and ordinary meaning of the words.

(ii) Second, if, however, the words employed are not clear, then the court may adopt the purposive approach in construing the meaning of the words used. Section 17A of the Interpretation Acts 1948 and 1967 provides for a purposive approach in the interpretation of statutes.

(iii) Therefore, where the words of a statute are unambiguous, plain, and clear, they must be given their natural and ordinary meaning. The statute should be construed as a whole and the words used in a section must be given their plain grammatical meaning. It is not the province of the court to add or subtract any word; the duty of the court is limited to interpreting the words used by the Legislature and it has no power to fill in the gaps disclosed. Even if the words in a statute may be ambiguous, the power and duty of the court "to travel outside them on a voyage of discovery are strictly limited."

(iv) Third, the relevant provisions of an enactment must be read in accordance with the legislative purpose and applies especially where the literal meaning is clear and reflects the purposes of the enactment. This is done by reference to the words used in the provision; where it becomes necessary to consider every word in each section and give its widest significance. An interpretation which would advance the object and purpose of the enactment must be the prime consideration of the court, so as to give full meaning and effect to it in the achievement to the declared objective. As such, in taking a purposive approach, the court is prepared to look at much extraneous materials that bear on the background against which the legislation was enacted. It follows that a statute has to be read in the correct context and that as such the court is permitted to read additional words into a statutory provision where clear reasons for doing so are to be found in the statute itself. [45] Berpandukan kaedah tafsiran yang diputuskan dalam kedua-dua otoriti di atas, Mahkamah ini hendaklah memberi tafsiran berdasarkan makna biasa perkataan yang diguna pakai dalam Aturan 92 KKM 2012 secara keseluruhan. Pembacaan tersebut hendaklah konsisten dan tidak bercanggah antara setiap kaedah di bawahnya. [46] Peruntukan dalam Aturan 92 kaedah 2A KKM 2012 adalah jelas, nyata dan tidak kabur. Suatu notis memaklumkan peguam tentang hal perkara berkaitan fi Mahkamah hendaklah dikeluarkan dalam dua keadaan menurut Aturan 92 kaedah 2A KKM2012. Notis tersebut akan memberi masa tujuh hari kepada peguam untuk mengambil tindakan yang bersesuaian. Kegagalan berbuat demikian memberi kuasa kepada Mahkamah untuk membatalkan dokumen tersebut. Dua keadaan yang diperuntukkan dalam Aturan 92 kaedah 2A KKM 2012 adalah apabila jumlah fi mahkamah bagi dokumen yang difailkan adalah kurang atau berlebihan berbanding jumlah fi yang telah ditetapkan. [47] Aturan 92 kaedah 2A KKM 2012 tidak menyentuh tentang dokumen yang tidak dibayar fi mahkamah oleh peguam. Bersandarkan nas dalam kes Tebin Mostapa v Hulba-Danyal Balia & Anor (supra), ini bermakna notis memaklumkan peguam yang dinyatakan dalam Aturan 92 kaedah 2A KKM 2012 tidak perlu dikeluarkan kepada peguam yang tidak membayar fi mahkamah bagi dokumen difailkan di Mahkamah. [48] Sekiranya Pernyataan Pembelaan defendan diteliti, tajuk dokumen tersebut hanya menyatakan PEMBELAAN tanpa diikuti perkataan DAN TUNTUTAN BALAS. Tuntutan balas defendan hanya akan ditemui sekiranya muka surat 35 Pernyataan Pembelaan (kand.6) diselak. Cetakan pracipe di bahagian penjuru kanan atas Pernyataan Pembelaan yang berjumlah RM16.00, memberi inferens yang ketara bahawa tiada tuntutan balas difailkan terhadap plaintif-plaintif. [49] Pada hemat saya, kegagalan defendan membayar fi mahkamah sebagaimana yang dikanunkan dalam Aturan 91(1)(a) KKM 2012 menjadikan tuntutan balas defendan tidak mempunyai nilai untuk dipertimbangkan oleh Mahkamah ini. Tafsiran ini jelas konsisten dengan peruntukan dalam Aturan 91 kaedah 2A KKM 2012. [50] Saya juga merujuk peruntukan Aturan 1A KKM 2012 - Regard shall be to justice (O. 1A) In administering these Rules, the Court or a Judge shall have regard to the overriding interest of justice and not only to the technical non-compliance with these Rules. [51] Saya berpandangan kegagalan defendan membayar fi mahkamah bukanlah sekadar kesilapan teknikal akibat kegagalan mematuhi kaedah Mahkamah. Kegagalan tersebut pada hemat saya memberi kesan fatal iaitu tuntutan balas defendan tidak sah disisi undang-undang. Ketidakadilan akan berlaku sekiranya tuntutan balas tersebut dibiarkan kekal dalam rekod Mahkamah dan diberi layanan untuk didengar dan dipertimbangkan seolah-olah fi mahkamah telah dijelaskan. [52] Secara khusus, kausa tuntutan yang diplidkan oleh defendan dalam tuntutan balas merujuk kepada kausa tindakan dan fakta yang memberi kesan langsung terhadap hak plaintif-plaintif di sisi undang-undang. Ketiadaan bayaran fi mahkamah oleh defendan bagi tuntutan balas memberi kesan bahawa setakat tarikh pembelaan difailkan oleh defendan di Mahkamah ini, tidak wujud tuntutan balas yang sah terhadap plaintif-plaintif. [53] Saya berpandangan pelaksanaan kuasa Mahkamah ini menurut Aturan 1A KKM 2012 adalah dilakukan setelah memberi pertimbangan terhadap hal perkara yang relevan dan ini menepati prinsip undang- undang yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan dalam kes Duli Yang Amat Mulia Tunku Ibrahim Ismail Ibni Sultan Iskandar Al-Haj v. Datuk Captain Hamzah Mohd Noor & Another Appeal [2009] 4 CLJ 329, bahawa - As I had mentioned in court, if O. 1A is sought to be invoked whenever a party fails to comply with any provision of the rules, then the whole of the Rules of the High Court 1980 would be rendered useless. For example, can failure to enter appearance or file defence within the specified period be considered as an irregularity? Of course, it cannot be. A party who is late in filing the relevant papers must obtain an order from the court to extend the time, if such extension is required and is permitted by the Rules. Therefore, the answer to question two is in the negative." [54] Begitu juga dalam kes Abdul Hamid Mohd Amin v. Ramacon Corporation Sdn Bhd [2016] 3 CLJ 111, diputuskan bahawa: "(1) Non-compliance of a mandatory provision of the ROC which is fundamental in nature will no longer be regarded as technical noncompliance of a rule that may be remedied under O. 1A of the RHC. Where there are blatant breaches of rules and procedure that are mandatory and fundamental in nature, the applicant needs to show strong and cogent grounds that are considered sufficient in order to invoke the court's discretionary power to grant extension of time.

The word 'shall' in procedural rules is mandatory provision that cannot be casually disregarded but must be strictly complied with and adhered to, save under exceptional circumstances. The appellant had admittedly failed to file his AR within the expressly stipulated 30 days deadline but had only done so 41 days after filing and service of the notice of appeal. He had thus breached the mandatory provisions of O. 55 r. 4(1) of the ROC. …

Although the court is vested with wide discretionary powers in deciding whether an application for extension of time should be granted, the discretionary powers must be exercised judicially in accordance with the established principles and by taking into account all relevant consideration. In this case, there was blatant disregard for and disobedience of the relevant rules for which there was no sufficient material to justify the exercise of the court's discretion to cure the noncompliance." [55] Terkini, Mahkamah Persekutuan dalam kes Datuk Bandar Kuala Lumpur v. Perbadanan Pengurusan Trellises & Ors and other appeals [2023] 5 CLJ 167; [2023] 3 MLJ 829, telah memberi panduan berkenaan tugas peguam kepada Mahkamah, iaitu – "[558] In order to dispense justice fully and properly, our adversarial system depends entirely on counsel to conduct themselves with candour, courtesy, and fairness. Ours is a practice where counsel owe, a primary duty to the court besides duty to their client. … [560] Our adversarial system can only properly function to administer justice, if there is full disclosure by all parties in their capacity as officers of the court. If the court's hands are tied to the selective and piecemeal extraction of facts and [2023] 3 MLJ 829 at 977 law, the result is an artificial advancement of our law based on the private interests of a select few at the expense of justice for all." [56] Writ Saman dan Pernyataan Tuntutan dalam kes semasa di hadapan Mahkamah ini telah difailkan sejak 16.3.2023 dan Pembelaan defendan yang mengandungi tuntutan balas difailkan pada 10.5.2023. Mahkamah ini telah meneliti pliding pihak-pihak, adalah menjadi tanggungjawab peguam cara defendan untuk memastikan tidak sahaja pembelaan difailkan secara teratur tetapi juga tuntutan balas yang ingin difailkan terhadap plaintif. Oleh kerana bayaran yang dibayar hanyalah RM16.00 maka dokumen yang dimuatnaik sebagai difailkan dengan pracipe adalah pembelaan sahaja. Maka, adalah wajar bagi Mahkamah ini membuat dapatan bahawa hanya pembelaan sahaja yang difailkan dan bukannya tuntutan balas defendan. [57] Pada hemat saya, tuntutan balas defendan adalah cacat. Tidak ada apa-apa tindakan diambil oleh defendan bagi membetulkan kecacatan tersebut. Bahkan plaintif telah diprejudis dengan memfailkan pembelaan kepada tuntutan balas meski pun tuntutan balas tersebut pada hemat saya adalah cacat dan tidak sah. Mahkamah ini tidak wajar membiarkan tuntutan balas defendan diberi layanan yang sama seperti Pernyataan Tuntutan plaintif. Peguam cara defendan bertanggungjawab memastikan kertas kausa yang difailkan adalah sah di sisi undang-undang. [58] Dalam hal ini, saya juga merujuk Aturan 92 kaedah 4 KKM 2012 -

Inherent powers of the Court (O. 92 r. 4) For the removal of doubt it is hereby declared that nothing in these Rules shall be deemed to limit or affect the inherent powers of the Court to make any order as may be necessary to prevent injustice or to prevent an abuse of the process of the Court. [59] Pertimbangan oleh Mahkamah ini dalam membatalkan tuntutan balas defendan adalah selari dengan kuasa sedia ada yang diberikan kepada Mahkamah dibawah Aturan 92 kaedah 4 KKM 2012. Penyalahgunaan proses Mahkamah akan terserlah sekiranya tuntutan balas defendan yang tidak sah kewujudannya diberi layanan dan pertimbangan yang sama dengan kertas kausa lain yang telah dibayar fi mahkamah. [60] Justeru, selaras dengan kuasa sedia ada, keputusan Mahkamah membatalkan tuntutan balas defendan pada hemat saya adalah wajar dan menepati prinsip undang-undang. KESIMPULAN [61] Berdasarkan alasan-alasan yang diperihalkan di atas, tuntutan balas defendan yang tidak dibayar fi mahkamah adalah dibatalkan oleh mahkamah ini. Bertarikh pada 12 Mac 2025. Ditandatangani ...........................................................

Bagi Pihak Plantif : Wong Renn Xin Tetuan K L Wong (Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur)

Bagi Pihak Defendan : Hiew Yee Peng Tetuan K.F. Ee & Co. (Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur)