Ngh Wai Peng (BA-62D-105-06/2023)

Fakta kes pendakwaan telah dikemukakan seperti berikut- Pada 19.11.2022 jam lebih kurang 2.30 petang, Barnabas Anak Joanis (SP3) telah mengimbas (1) banduan dengan nombor SMPP 100029689 (Ngh Wai Peng No. K/P: 761001-14- 5233) iaitu OKT. Hasil imbasan mendapati badan banduan tersebut mempunyai imej yang mencurigakan. Perkara tersebut telah dimaklumkan kepada Mohd Nazri bin Mohammad Shariff (SP1).

SP1 bersama Sarjan Khairul Anuar bin Ahmad Bunai (SP4) telah membawa OKT ke Tandas Lokap Scanner Penjara Sungai Buloh (Tempat Kejadian) untuk menjalankan proses pembuangan air besar. Hasil proses buang air besar mendapati OKT telah mengeluarkan (6) ketulan disyakki artikel larangan.

OKT telah melakukan dua (2) kali imbasan sebelum menjalankan proses pembuangan air besar. Kali pertama imbasan dilakukan pada 14.11.2022 di mana OKT telah pulang daripada Mahkamah Kajang dan hasil imbasan mendapati terdapat imej yang mencurigakan dalam badan OKT tetapi OKT tidak dapat membuat pembuangan. Selepas itu, OKT telah dibawa ke Blok Pengasingan Tawakal. Imbasan imej kali kedua dibuat pada 19.11.2022 bagi mengesahkan imej yang mencurigakan tersebut.

Enam (6) ketulan yang disyakki artikel larangan adalah seperti berikut:

Satu ketulan yang dibaluti plastik berwarna biru putih mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja (anggaran berat : 16.0 gram) – Tandaan AI (A1)

Satu ketulan yang dibaluti plastik berwarna biru putih mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja (anggaran berat: 15.0 gram) – Tandaan AII (A2)

Satu ketulan yang dibaluti plastik berwarna merah yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja (anggaran berat : 11.0 gram) – Tandaan AIII (A3)

Satu ketulan yang dibaluti plastik lutsinar berwarna putih yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja (anggaran berat : 16.0 gram) – Tandaan AIV (A4)

Satu ketulan yang dibaluti plastik lutsinar berwarna hitam yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja (anggaran berat : 16.0 gram) – Tandaan AV (A5)

Satu plastik lutsinar di dalamnya mengandungi pil disyaki dadah jenis Erimin 5 sebanyak 30 biji (anggaran berat : 14.0 gram) – Tandaan AVI (A6)

Pada 23.11.2022 jam 10.52 pagi, Sarjan Wilt Jemat (atas arahan Pegawai Penyiasat kes iaitu SP7) telah menyerahkan 1 sampul surat bertanda ‘ZH’ ke Jabatan Kimia Malaysia.

Ahli Kimia, Mohd Najif bin Ab Rahman (SP5) telah menjalankan analisis terhadap barang kes tersebut dan hasil analisa adalah seperti berikut: -

1 balutan plastik berwarna biru dan putih bertanda ‘Z1’ mengandungi 9.27 gram ‘Methamphetamine’.

1 balutan plastik berwarna biru dan putih ‘Z2’ mengandungi 9.10 gram ‘Methamphetamine’.

1 balutan plastik berwarna merah jambu dan putih bertanda ‘Z3’ mengandungi 7.54 gram ‘Cannabis’.

1 balutan plastik berwarna putih bertanda ‘Z4’ mengandungi 8.82 gram ‘Methamphetamine’.

1 balutan plastic berwarna hitam dan putih bertanda ‘Z5’ mengandungi 9.16 gram ‘Methamphetamine’.

1 paket plastik bertanda ‘Z6’ mengandungi 0.21 gram ‘Nimetazepam’. [4] Beban pembuktian di akhir kes pendakwaan adalah sepertimana yang diperuntukkan Seksyen 180(1) Kanun Prosedur Jenayah (KPJ) yang mana telah disebut dalam kes Balachandran v. Public Prosecutor [2005] 1 CLJ 85, di mana Mahkamah Persekutuan menyatakan: “Section 180(1) makes it clear that the standard of proof on the prosecution at the close of its case is to make a prima facie case while s.182A (1) enunciates that at the conclusion of the trial the court shall consider all the evidence adduced and decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt. The standard of proof on the prosecution at the end of its case and at the end of the whole case has thus been statutorily spelt out in clear terms…A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal.” [5] Seterusnya dalam kes yang sama, Mahkamah menjelaskan maksud ‘prima facie’ iaitu: “The phrase “prima facie case” is defined in similar terms in Mozley and Whieteley’s Law Dictionary, 11th edn as: “A litigating party is said to have a prima facie case when the evidence in his favour is sufficiently strong for his opponent to be called on to answer it. A prima facie case, then, is one which is established by sufficient evidence, and can be overthrown only by rebutting evidence adduced by the other side.” The result is that the force of the evidence adduced must be such that, if unrebutted, it is sufficient to induce the court to believe in the existence of the facts stated in the charge or to consider its existence so probable that a prudent man ought to act upon the supposition that those facts exist or did happen. On the other hand, if a prima facie case has not been made out it means that there is no material evidence which can be believed in the sense as described earlier. In order to make a finding either way the court must, at the close of the case for the prosecution undertake a positive evaluation of the credibility and reliability of all the evidence adduced so as to determine whether the elements of the offence have been established…Since the court, in ruling that a prima facie case has been made out, must be satisfied that the evidence adduced can be overthrown only by evidence in rebuttal it follows that if it is not rebutted it must prevail. Thus if the accused elects to remain silent he must be convicted. The test at the close of the prosecution would therefore be: Is the evidence sufficient to convict the accused if he elects to remain silent? If the answer is in the affirmative then a prima facie case has been made out. This must, as of necessity, require a consideration of the existence of any reasonable doubt in the case for the prosecution. If there is any such doubt there can be no prima facie case.” [6] Pihak pendakwaan berhujjah bahawa keterangan yang dikemukakan telah membuktikan kes prima facie ke atas Tertuduh bagi elemen pertuduhan yang berikut-

Dadah tersebut adalah dalam milikan, kawalan dan pengetahuan Tertuduh; dan

Dadah tersebut tersenarai sebagai dadah berbahaya di dalam Akta Dadah Berbahaya 1952. DAPATAN MAHKAMAH [7] Di akhir kes pendakwaan, sebagaimana peruntukan Seksyen 173(f) KPJ, Mahkamah bertanggungjawab mempertimbangkan kesemua keterangan dan bukti secara terperinci untuk menentukan sama ada wujud satu kes prima facie dan menjalankan penilaian maksima terhadap keterangan yang dikemukakan pendakwaan sebagaimana dinyatakan dalam Looi Kow Chai & Anor v PP (2003) 1 CLJ 734 di muka surat 736 dan 737 di mana Mahkamah telah yang menyatakan- “A judge sitting alone must subject the prosecution evidence to the maximum evaluation and ask himself the question. If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contain the prosecution’s case? If the answer was in negative, then no prima facie case had been made out and the accosed would be entitled to an acquital.” Elemen 1: Sama ada barang kes adalah dalam milikan, kawalan dan pengetahuan Tertuduh [8] Mahkamah Rayuan telah memberi garis panduan tentang menentukan “possession” iaitu dengan melibatkan kewujudan elemen fizikal dan mental. Ini bermaksud Tertuduh bukan setakat memiliki tetapi mengetahui tentang kepemilikan itu, di mana Tertuduh mempunyai keupayaan untuk mengendalikan dadah itu sewajarnya. Hal ini dapat dilihat melalui tindakan Tertuduh. Ini kerana, niat seseorang tidak dapat dilihat dengan mata kasar tetapi boleh dinilai melalui keadaan persekitarannya. Ini dijelaskan dalam kes Chan Pean Leon v PP [1956] 1 MLJ 237 yang menyatakan seperti berikut – “...there is a physical element and a mental element which must both be present before possession is made out. The accused must not only be so situated that he can deal with the thing as if it belonged to him, for example to have it in his pocket or have it lying in front of him on a table. It must also be shown that he had the intention of dealing with it as if it belonged to him should he see any occasion to do so, in other words, that he had some animus possidendi. Intention is a matter of fact which in the nature of things cannot be proved by direct evidence. It can only be proved by inference from the surrounding circumstances. Whether these surrounding circumstances make out such intention is a question of fact in each individual case. …. There may be something in the accused’s behaviour that shows knowledge, or the nature of the thing may be so obvious that it is possible to say “he must have known what it was”, or, again in cases under the Dangerous Drugs Ordinance, there may be a statutory presumption which fills in the gap in the evidence.” [9] Definisi “milikan” juga telah dibincangkan Taylor J dalam kes Leow Nghee Lim v Reg [1955] CLJU 53, sebagai suatu hubungan antara Tertuduh dengan dadah di mana melalui karakter yang ditonjolkan, tidak ada orang lain yang boleh dikaitkan dengan dadah tersebut selain Tertuduh. Tertuduh tidak perlu dibuktikan mengetahui secara tepat tentang dadah tersebut, sebaliknya, adalah mencukupi jika dia mengetahui kewujudan dadah secara am saja lalu Tertuduh boleh dikatakan memiliki. Ini, telah dinyatakan dalam kes tersebut seperti berikut – “...Probably the most helpful definition of possession is: - “the relation of a person to a thing over which he may at his pleasure exercise such control as the character of the thing admits, to the exclusion of other persons” …The word ‘possession’ is a vague and general word which cannot be closely defined. Without at least general knowledge there cannot be possession but there can be possession without full and exact knowledge…”. [10] Manakala kes Mahkamah Persekutuan PP v Denish a/l Madhavan [2009] 2 MLJ 194, Mahkamah menyatakan terma “milikan” tidak termasuk “exclusive possession” iaitu Tertuduh tidak semestinya dibuktikan memiliki dadah secara ekslusif sebelum boleh disabitkan kerana, apa yang perlu dibuktikan adalah pemilikan tersebut, bukannya pemilikan eksklusif, sebagaimana yang dijelaskan di sini – “[16] Before proceeding to consider the reasons for the Court of Appeal's decision, we will say a few words about 'exclusive' possession. It is inappropriate to speak of possession of an article in criminal law as exclusive possession. One is either in possession or not in possession, although one could be in possession jointly with another or others. To say that the prosecution of a drug case fails because there has been no proof of exclusive possession is apt to convey the wrong impression that it is only in cases where possession is entirely with one person, — that is, 'exclusive' — that a conviction is possible. When the learned trial judge said 'The accused sought to negative the proof of exclusive possession…', we take it that he meant no more than that the respondent sought to show that he was not in possession of the drugs because he had no knowledge of their existence and that the drugs could have been placed in his bags by some other person or persons. [17] The idea of exclusivity features in the meaning of 'possession' in criminal law as one of the elements necessary to constitute possession. As Taylor J said in Leow Nghee Lim v Reg [1956] MLJ 28: … It is often said that 'possession must be exclusive'. This is ambiguous. Possession need not be exclusive to the accused. Two or more persons may be in joint possession of chattels, whether innocent or contraband. The exclusive element of possession means that the possessor or possessors have the power to exclude other persons from enjoyment of the property. Custody likewise may be sole or joint and it has the same element of excluding others. The main distinction between custody and possession is that a custodian has not the power of disposal. The statement that 'possession must be exclusive' is often due to confusion of the fact to be proved with the evidence by which it is to be proved. It is essential to keep this distinction clearly in mind, especially when applying presumptions. [18] Thomson J in Chan Pean Leon v Public Prosecutor [1956] MLJ 237, said that 'possession' for the purposes of criminal law involves possession itself — which some authorities term 'custody' or 'control' — and knowledge of the nature of the thing possessed. As to possession itself he cited the following definition in Stephen's Digest (9th Ed), at p 304), in which the exclusive element mentioned by Taylor J appears: A moveable thing is said to be in the possession of a person when he is so situated with respect to it that he has the power to deal with it as owner to the exclusion of all other persons, and when the circumstances are such that he may be presumed to intend to do so in case of need. [19] Once the elements needed to constitute possession are established, including the element of exclusive power to deal, then what is established is possession, not exclusive possession. So much for exclusive possession …”. [11] Seterusnya, Mahkamah Persekutuan dalam PP v Abdul Rahman Akif [2007] 4 CLJ 337 telah merujuk Tan Ah Tee & Anor v PP [1980] 1 MLJ 49 tentang isu “milikan”, telah memutuskan, ia adalah mencukupi jika pendakwaan telah membuktikan milikan atau kawalan secara fizikal sahaja - “Even if there were no statutory presumptions available to the prosecution, once the prosecution had proved the fact of physical control or possession of the plastic bag and the circumstances in which this was acquired by and remained with the second appellant, the trial judges would be justified in finding she had possession of the contents of the plastic bag within the meaning of the Act unless she gave an explanation of the physical fact which the trial judges accepted or which raised a doubted in the minds that she had possession of the contents within the meaning of the Act.” [12] Elemen “milikan fizikal” telah dibuktikan jika dadah ditemui pada jarak yang dekat dengan Tertuduh, sebagaimana dalam kes Mahkamah Rayuan Lim Kee Fu v Public Prosecutor and another appeal [2020] 12 MLJ 260 - “[4] …. The proximity of the respondent to the drugs at the front passenger seat is a fact relevant to establish actual physical possession. [5] In Public Prosecutor v Foo Jua Eng [1965] 1 LNS 137, the accused was charged with assisting in carrying on a public lottery. The evidence showed that the accused had been found by the police in a room, seated about three feet away from a dressing table on which the relevant exhibits were found. The Magistrate acquitted the accused. The prosecution appealed. In allowing the appeal, Raja Azlan Shah J (as His Royal Highness then was) said this: “With regard to the mental element, the learned Magistrate rightly directed his mind that knowledge or consciousness would depend on the surrounding circumstances. However, he failed to direct his mind adequately on the facts. He directed his mind to the circumstances when the respondent tried to close the door on the PW1. But he failed to consider the other circumstance which, taken together, may well be that the element of possession was proved. The circumstance is the physical proximity of the respondent to the exhibit in question. [6] So too here, the learned judge having accepted the prosecution’ evidence as to the finding of the drugs, the identification of the police officer and the scuffle, failed to direct himself as to the proximity of the drugs to the respondent. Indeed, nowhere in his judgment, did the trial judge address his mind to this fact. There is the added circumstance that the respondent was driving the car from one point to another with the proscribed drugs in it.”(emphasis added) [32] Clearly, premised on the established facts in the present case as alluded to earlier, the learned trial judge was correct in his finding that actual possession of the drugs by the appellants had been established by the prosecution. [13] Dalam kes ini, Tertuduh adalah banduan yang sedang direman di Penjara Sg Buloh. Pada 14-11-2022, selepas selesai prosiding di Mahkamah Kajang, Tertuduh telah dikembalikan ke Penjara Sg Buloh. Ketika melalui mesin pengimbas badan (body scanner) sebelum masuk ke penjara, Pegawai Pengimbas Penjara (SP3) mendapati terdapat imej yang mencurigakan dalam badan Tertuduh, iaitu di bahagian atas dalam perutnya seperti di bahagian dada. Keterangan SP3 adalah seperti berikut- : Ceritakan? : Ngh Wei Peng masuk scanner. Saya imbas, saya dapati dekat rektumnya ada imej mencurigakan. Saya beritahu Sarjan Nazri dan Sarjan Anuar untuk membuat BAB (Buang air Besar). Ngh Wei Peng daripada blok pengasingan khas Blok tawakkal. Sebab sebelum tarikh ini, dia balik dari mahkamah, ada imej yang mencurigakan. Kali pertama itu ada mencurigakan di badannya iaitu di bahagian dada. : Bagaimana kamu tahu ini imej artikel larangan? : Sebab ada ketulan dalam badan. : Siapa yang buat imej pada masa itu? : Sarjan Fahmi. Saya tengok imej dia yang sebelum itu sebelum imbasan kali kedua, ia disimpan dalam rekod sebab itu dia berada di blok Tawakal. untuk kali kedua saya lihat di rektumnya ada ketulan-ketulan mencurigakan. Rektum di bahagian nak buang air besar. [14] Imej yang mencurigakan telah ditunjukkan oleh SP3 melalui eksibit P3 iaitu imej imbasan bertarikh 19-12-2022. SP3 menjelaskan tarikh pada imej ini tersilap taip (typo error) kerana tarikh yang sepatutnya adalah pada 19-11-2022 yang dibuktikan dengan borang serah menyerah (eksibit P18) yang diisikan oleh SP3 untuk dikemukakan kepada SP7 pada 5-12-2022. Dalam P18 ini SP3 menyatakan ini adalah imbasan bertarikh 19-11-2022. Oleh itu tiada isu tarikh yang salah pada imej imbasan P3. Dalam P3 dapat dilihat imej objek yang mencurigakan itu berada dalam badan Tertuduh, di bahagian bawah perutnya. Selain itu, SP3 juga ditunjukkan dengan imej imbasan kali pertama dalam eksibit P6 iaitu imej imbasan bertarikh 14- 11-2022 yang diambil oleh Sarjan Fahmi semasa imbasan kali pertama. SP3 hanya memaklumkan bahawa P6 bukan diambil olehnya, tetapi SP3 masih mengetahui tentang kewujudan imej imbasan tersebut kerana disimpan dalam komputer yang sama di mana imej P3 disimpan. Komputer tersebut merujuk kepada komputer meja di Unit Imbasan yang mana SP3 mempunyai akses terhadapnya. SP3 menjelaskan, imej P6 adalah kedudukan pertama objek mencurigakan itu dikesan iaitu di bahagian atas perut Tertuduh. Manakala imej di P3 adalah kedudukan objek mencurigakan yang terkini pada 19-11-2022. SP3 mengesahkan kedua-dua imej imbasan ini adalah imej imbasan daripada badan Tertuduh, ini disahkan dengan No. SMPP Tertuduh iaitu

No. SMPP ini dirujuk silang dengan eksibit P23 iaitu Rekod Keluar- Masuk Tertuduh pada tarikh 11-11-2022 dan 14-11-2022 yang menunjukkan No. SMPP yang sama iaitu sepadan dengan identiti Tertuduh. [15] Penemuan imej mencurigakan sebagaimana di P3 ini telah dirujuk oleh SP3 kepada Sarjan Penjara Mohd Nazri (SP1) yang kemudiannya bersama Sarjan Penjara Khairul Anuar (SP4) telah membawa Tertuduh ke tandas lokap scanner penjara Sg Buloh untuk proses pembuangan air besar. Lokasi Kejadian ini ditunjukkan dalam eksibit P1 (A-F) gambar tandas lokap scanner. Kedudukan tandas adalah di sebelah bilik mesin imbasan. Manakala kedudukan dalam tandas ditunjukkan dengan Rajah Kasar di eksibit P7. Semasa kali pertama imbasan dibuat iaitu pada 14-11-2022, iaitu imbasan dalam P6, Tertuduh tidak dapat melakukan proses membuang air besar. Oleh itu Tertuduh diletakkan di blok pengasingan (Blok Tawakkal). Kemudian pada 19-11-2022 Tertuduh dipanggil semula untuk menjalani imbasan kali kedua. Imbasan kali kedua ini mendapati masih terdapat imej mencurigakan tersebut yang berada dalam bahagian rektum Tertuduh, seperti yang diberitahu SP3 yang mana dapat dilihat dalam P3. Oleh itu SP1 dan SP4 membawa Tertuduh untuk proses membuang air besar di tandas lokap scanner. Sepanjang proses pembuangan air besar oleh Tertuduh, SP1, SP3 dan SP4 turut berada bersamanya untuk memastikan kesemua bahan mencurigakan itu dikeluarkan dari badan Tertuduh. Menurut SP3 – : Masa OKT dibawa untuk Buang Air Besar, siapa lagi yang ikut? : Hanya saya, Sarjan Nazri dengan Sarjan Anuar : Semasa Buang Air Besar, kamu dan sarjan ada di mana? : Kami ada di situ untuk mengawasi OKT berak. Dekat dalam lokap [16] Hasil daripada proses buang air besar tersebut Tertuduh telah mengeluarkan 6 ketulan dalam bungkusan pelbagai warna melalui 2 kali pengeluaran iaitu 4 ketulan telah dikeluarkan terlebih dahulu sebelum Tertuduh diimbas semula. Kemudian dalam pengeluaran kali kedua, Tertuduh telah mengeluarkan 2 lagi ketulan dalam bungkusan berasingan. Pengimbasan dilakukan berulangkali sehingga tiada lagi imej mencurigakan dilihat dalam badan Tertuduh. Gambar objek yang mencurigakan telah ditunjukkan kepada Mahkamah dalam eksibit P2 Gambar Barang Kes Dadah. P2 mengandungi gambar 6 barang kes yang telah ditandakan oleh SP1 yang diletakkan di atas kertas A4. P2 dikenalpasti semula oleh SP1 melalui penandaannya dengan dakwat merah. Barang kes yang sama juga telah dicamkan oleh SP3, SP4 dan SP7 sebagai barang kes dadah yang dikeluarkan oleh Tertuduh. Barang kes tersebut sebagaimana penandaan oleh SP1 adalah –

A1 – bungkusan berwarna hitam kebiruan

A2 – bungkusan berwarna hitam kebiruan

A3 – bungkusan berwarna hitam kemerahan

A4 – bungkusan berwarna hitam kekelabuan

A5 – bungkusan hitam

A6 – bungkusan mengandungi pil berwarna oren [17] Selepas selesai pengeluaran oleh Tertuduh, kesemua ketulan yang dikeluarkan oleh Tertuduh di hadapan SP1, SP3 dan SP4 ini dikutip dan dibersihkan sendiri oleh Tertuduh, kemudian diperiksa oleh SP1 dengan disaksikan oleh SP3, SP4 dan Tertuduh sendiri. Tertuduh telah membuat sedikit goresan pada setiap bungkusan untuk SP1 melihat isi kandungan secara fizikal di dalamnya. Kemudian, SP1 menandakan barang kes dengan tandaan A1 hingga A6 (roman) pada bungkusan-bungkusan tersebut. Keterangan SP3 menyokong keterangan SP1 yang menyatakan- : Lepas itu apa tindakan kamu? : Masa keluarnya ketulan, saya suruh dia basuh. OKT collect sendiri ketulan tu dan basuh. Barnabas, Khairul Anwar dan saya 3 orang menyaksikan dia buang air besar. Sana ada 2 toilet. 1 toilet jarang guna. Dia basuh dalam tandas yang sama. Lepas tu dia bawa ke tempat yang mula-mula tadi. Ke depan kami, dia pegang sendiri dan tunjuk. Masa dia bawa, kami tunggu di situ. Daripada tandas ke scanner dalam 5 meter, lebih kurang. Pintu tandas ada jaring yang kita boleh nampak dari luar. Pada waktu OKT buang air besar 3 pegawai ikut OKT berada dalam pintu tandas itu. 3 pegawai ini sentiasa bersama OKT sehingga selesai. Ini bermakna, ketiga-tiga saksi pendakwaan iaitu SP1, SP3 dan SP4 berada di tempat kejadian bersama Tertuduh sehinggalah barang kes selesai diperiksa, dilihat isi kandungannya, ditimbang dan ditandakan oleh SP1. [18] Kemudian, SP1 telah mengisi Borang Bongkar di eksibit P4 untuk menyatakan butir-butir barang kes yang disyakkinya dadah seperti berikut – - A1 – ganja anggaran berat 16gram - A2 – ganja anggaran berat 15gram - A3 – ganja anggaran berat 11gram - A4 – ganja anggaran berat 16gram - A5 – ganja anggaran berat 16gram - A6 – erimin-5 30 biji anggaran berat 14gram [19] Eksibit P4 ini telah ditandatangani SP1 dan disaksikan oleh SP4. Selain itu, SP1 juga telah meletakkan butir-butir barang kes yang sama ke dalam Borang Serah Menyerah di eksibit P5, untuk diserahkan kepada SP7 bersama dengan barang kes dadah tersebut dan juga Tertuduh. SP7 telah menerima serahan tersebut dan disahkan dengan tandatangannya pada P5. Selanjutnya, SP1 telah membuat Laporan Polis di eksibit P8 dengan menyatakan tarikh dan masa kejadian serta senarai barang kes yang dirampas. Eksibit P8 diikuti dengan eksibit P11 iaitu Laporan Polis Pembetulan oleh SP1 untuk menyatakan berat bersih dadah yang ditemui dan dirampas. [20] Daripada keterangan saksi-saksi pendakwaan ini, Mahkamah berpuas hati bahawa SP1, SP3 dan SP4 berada di tempat kejadian dan menyaksikan perkara yang berlaku. SP1, SP3 dan SP4 telah melihat hasil imbasan badan Tertuduh yang mengandungi imej yang mencurigakan. Kemudian, mereka telah berada bersama Tertuduh dan melihat objek mencurigakan itu keluar dari dalam badan Tertuduh dan melihat hasil pemeriksaan awal bahawa objek tersebut adalah 5 bungkusan berisi dedaun kering disyakki ganja dan 1 bungkusan mengandungi 30 biji pil erimin-5. Butir-butir penemuan telah dicatatkan dalam P2, P4, P5, P8 dan P11. Setakat ini, bagi menentukan pemilikan kepada barang kes dadah ini, Mahkamah telah berpuas hati bahawa barang kes dadah telah dijumpai pada Tertuduh dan tidak ada penglibatan orang lain. Hanya Tertuduh saja yang mengetahui bagaimana dadah ini boleh berada dalam badannya. Justeru itu, hanya Tertuduh saja yang mempunyai keupayaan mengendalikan barang kes dadah ini. Oleh itu, Tertuduh adalah didapati mempunyai milikan dan kawalan ke atas barang kes dadah tersebut tanpa kebenaran di bawah undang-undang. Elemen 2: Sama ada barang kes yang ditemui adalah dadah berbahaya sebagaimana dalam jadual pertama dan ditakrifkan di bawah Seksyen 2 ADB. [21] Apabila SP7 menerima serahan oleh SP1 akan Tertuduh, barang kes dadah dan semua dokumen yang dinyatakan tadi, SP7 mengesahkan telah menghantar barang kes yang diisikan ke dalam Sampul Surat Warna Putih yang ditandakannya “ZH” (eksibit P9) ke Jabatan Kimia melalui Sarjan Wilt Jemat dan diserahkan kepada Ahli Kimia/Ahli Sains (SP5). SP5 mengesahkan telah menerima serahan P9 oleh Sarjan Wilt Jemat dan menunjukkan kepada Mahkamah Borang POL31 yang diisi oleh SP7 dalam eksibit P20 yang mengandungi arahan supaya SP5 menjalankan ujian terhadap barang kes dadah yang dikemukakan SP7 dalam sampul P9. Dalam P20 terdapat senarai barang kes dadah yang memerlukan ujian, senarai ini sama dengan senarai dalam P4 dan P5 yang dibuat oleh SP1 dan dinyatakan dalam Laporan Polis SP1 di P8 dan P11. [22] Apabila menerima tugasan ini, SP5 telah mengeluarkan Resit Kimia di P21 membuktikan penerimaan barang kes untuk diuji. Semasa SP5 memberikan keterangan di Mahkamah, SP5 telah mengemukakan Laporan Kimianya dengan No. Makmal 22-FR-B-30030 di eksibit P22 yang mengesahkan apakah kandungan barang kes dadah yang diterimanya selepas ujian makmal selesai. SP5 juga telah menunjukkan kepada Mahkamah, gambar yang diambilnya sendiri terhadap barang kes dadah yang diterima daripada SP7 dalam Buku Catatan Kerja yang ditandakan eksibit P19 dan P19A. Mengambil gambar barang kes yang diterima bukanlah SOP Jabatan Kimia, tetapi merupakan amalan persendirian SP5. Gambar dalam P19 dan P19A ini setelah dirujuk silang dengan P2, disahkan oleh SP5 sebagai gambar barang kes yang sama sebagaimana yang diterimanya. SP5 juga dirujuk silang dengan barang kes fizikal yang sebelum itu telah dikenalpasti dan ditandakan oleh SP1 dan SP7 iaitu –

Tandaan Z1 (eksibit P17, kandungannya P17A) – dedaun kering ganja anggaran berat 16gram

Tandaan Z2 (eksibit P16, kandungannya P16A) – dedaun kering ganja anggaran berat 15gram

Tandaan Z3 (eksibit P14, kandungannya P14A) – dedaun kering ganja anggaran berat 11gram

Tandaan Z4 (eksibit P12, kandungannya P12A) – dedaun kering ganja anggaran berat 16gram

Tandaan Z5 (eksibit P15, kandungannya P15A) – dedaun kering ganja anggaran berat 16gram

Tandaan Z6 (eksibit P13, kandungannya P13A) – erimin 5 30 biji anggaran berat 14gram. [23] Tandaan A oleh SP1 tidak dirujuk ketika keterangan SP5, tetapi digantikan dengan tandaan “Z” yang dibuat oleh SP7 sebagaimana yang dilihat dalam POL31 (P20) yang dikemukakan kepada SP5. Tandaan “A” oleh SP1 hanya digantikan dengan tandaan “Z” oleh SP7 namun tetap merujuk kepada barang kes dadah yang sama. SP5 mengesahkan barang kes dadah yang fizikal adalah yang diterimanya dan yang telah diuji olehnya. Keterangan SP5 tentang barang kes yang diterima dan diujinya adalah selari dengan keterangan barang kes dadah yang ditemui dan dirampas SP1 yang kemudian diserahkan kepada SP7 dan dihantar kepada SP5. Keterangan mereka ini adalah selari dengan senarai barang kes dadah dalam P4, P5, P8, P11, P20 dan P21, manakala gambar di P2 adalah sama dengan gambar di P19 dan P19A. Hasil ujian makmal oleh SP5 sebagaimana yang dilaporkannya dalam P22, mendapati bahawa barang kes dadah adalah sebenarnya dadah sebagaimana berikut-

P17A mengandungi methamphetamine sebanyak 9.27 gram

P16A mengandungi methamphetamine sebanyak 9.10 gram

P14A mengandungi ganja sebanyak 7.54 gram

P12A mengandungi methamphetamine sebanyak 8.82 gram

P15A mengandungi methamphetamine sebanyak 9.16 gram

P13A mengandungi nimetazepam sebanyak 0.21 gram [24]

[28] Dalam membangkitkan keraguan yang munasabah tersebut, pembelaan hendaklah tidak diselaputi oleh elemen-elemen fictitious, mere denials ataupun afterthought kerana keterangan-keterangan pembelaan yang sedemikian tidak seharusnya diterima oleh Mahkamah, sebagaimana dijelaskan dalam Liew Kaling v PP (1960) 26 MLJ 306 – “That degree is well settled. It need not reach certainty, but it must carry a high degree of probability. Proof beyond reasonable doubt does not mean proof beyond the shadow of doubt. The law would fail to protect the community if it admitted fanciful possibilities to deflect the course of justice. If the evidence is so strong against a man as to leave only a remote possibility in his favour which can be dismissed with the sentence 'of course it is possible, but not in the least probable,' the case is proved beyond reasonable doubt, but nothing short of that will suffice… You will not, I am sure, allow yourselves to be bewildered or troubled by such a phrase. What it means is not some whimsical or fanciful doubt, which a person might conjure up for the purpose of creating a difficulty but such a doubt as would govern a man's course of action in some private affair of moment of his own.” [29] Tertuduh pada peringkat ini hanya perlu menimbulkan keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan sepertimana diputuskan dalam kes PP v. Ho Sek Kong [2006] 5 CLJ - “Although the burden of proof in criminal trial lies throughout in bringing home a conclusion that it had proven its case beyond reasonable doubt, the accused, if called upon to his defence bears the evidential burden of casting that doubt”. [30] Selanjutnya di dalam kes Chan Chwen Kong [1962] MLJ 307 mahkamah menyatakan – “ In most criminal cases, there is at some stage an onus of a sort upon the accused person. Once the prosecution produces evidence which if believed would support a conviction, there is a tactical onus on the accused person either to produce evidence of his own or to point to something in the prosecution evidence that at the very lowest make the trier of the fact less than sure of any conclusions he might otherwise be prepared to base upon the prosecution evidence. If he fails to discharge that tactical onus he will be convicted. That is very true”. [31] Dalam kes pembelaan, Tertuduh telah memberi keterangan secara bersumpah dari kandang saksi dan mengemukakan 4 orang saksi pembelaan iaitu- - SD1 : Tertuduh sendiri - SD2 : Sarjan Wilt Jemat, Penghantar Barang Kes ke Jabatan Kimia - SD3 : Banduan bernama Guam Then Sang, rakan Tertuduh di Penjara Sungai Buloh - SD4 : Koperal Muhammad Hanafiah bin Mamat, warden Penjara Sungai Buloh, untuk pengemukaan IDD25 iaitu imej imbasan bertarikh 14-11-2022 [32] SD1 mengemukakan keterangannya dalam penyata saksi yang ditandakan PSD1 disokong dengan Rakaman Percakapannya di eksibit D24. Dalam keterangan SD1, Tertuduh mengakui telah masuk ke Penjara Sg Buloh sejak 14-8-2021 kerana suatu pertuduhan di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan. Pada 11-11-2022 SD1 telah ke Mahkamah Kajang untuk sebutan kes tersebut. Semasa dalam lokap Mahkamah Kajang, SD1 berjumpa dengan seorang tahanan India yang memintanya menyeludup masuk 6 ketulan “habuk” yang dimaksudkannya “tembakau” ke dalam Penjara Sg Buloh melalui badan SD1. Nama lelaki India itu tidak dinyatakan dalam PSD1 dan D24 tetapi disebutkan dalam keterangan lisan SD1 sebagai “Boy”. SD1 bersetuju kerana dijanjikan dengan ganjaran 2 ketulan tembakau untuk dirinya nanti. SD1 melihat sendiri Boy membungkus tembakau ke dalam plastik yang diberikan oleh anggota polis Mahkamah yang tidak dinamakan dalam PSD1 dan D24 tetapi secara lisan dinamakan “Khairul”. Walau bagaimanpun penama Boy dan Khairul ini tidak dipanggil menjadi saksi pembelaan untuk mengesahkan keterangan SD1. SD1 percaya apa yang ditelan hanyalah tembakau, walaupun realitinya, dia tidak mengenali siapa Boy. [33] Apabila SD1 tidak berjaya melepasi tapisan masuk di pintu masuk penjara kerana dalam badannya terimbas objek asing, SD1 merasa takut dan tidak dapat membuat pembuangan pada hari yang sama, lalu SD1 dihantar ke Blok Pengasingan Tawakal. Kemudian, SD1 dipanggil untuk diimbas semula pada 19-11-2022 dan berjaya membuat pembuangan pada tarikh tersebut. Walau bagaimanapun SD1 menafikan gambar-gambar 6 ketulan yang dikeluarkannya sepertimana dalam P2 adalah ketulan yang ditelan dan dikeluarkannya pada 19-11-2022. Keterangan SD1 tentang latar belakang kes adalah selari dengan keterangan SP1, SP3, SP4 sebelum ini. [34] SD1 mengesahkan telah membuat proses buang air besar sebanyak 2 kali dan mengeluarkan 6 ketulan barang kes. SD1 mengesahkan telah mengambil sendiri barang kes daripada najis yang dikeluarkannya dan mencucinya lalu membuat goresan kecil pada barang kes itu di hadapan pegawai penjara yang menjaga ketika itu. Keterangan SD1 adalah selari dengan keterangan SP1 yang mengatakan Tertuduh sendiri yang mengutip, membersihkan dan menggores sedikit 6 ketulan tersebut untuk ditunjukkan kandungan fizikalnya kepada SP1. Tetapi keterangan ini tidak konsisten dengan D24 kerana dalam D24, SD1 menyatakan pegawai penjara yang telah mengutip ketulan untuk membuat goresan dan melihat kandungannya. Mahkamah berpendapat, kenyataan yang tidak selari ini adalah tidak material kerana pihak pendakwaan telah pun membuktikan bahawa SP1 dan SP3 berada di tempat kejadian untuk melihat dan memeriksa ketulan yang keluar dari badan Tertuduh. Siapa yang telah membuat goresan pada ketulan tidak menjadi suatu isu. Selanjutnya, apabila melihat isi kandungan dalam ketulan yang dikeluarkannya, SD1 terkejut kerana isi dalam 6 ketulan itu bukanlah sebagaimana isi ketulan-ketulan yang diberikan oleh Boy dan yang telah ditelannya ketika di lokap Mahkamah Kajang. SD1 berkeras menyatakan bahawa dia hanya menelan ketulan yang berupa bungkusan tembakau dan bukannya bahan-bahan lain. Tembakau bukanlah dadah berbahaya di bawah Akta. Hal ini telah disahkan oleh SD3 yang mengatakan telah melihat Boy membuat bungkusan ketulan dan menyerahkannya kepada SD1 untuk ditelan. [35] SD3 adalah rakan tahanan SD1 bagi pertuduhan yang sama, telah menghadiri sebutan pada tarikh dan di mahkamah yang sama, malah telah sama-sama ditahan di Blok Pengasingan Tawakal serta sama-sama dipanggil semula untuk membuat pembuangan objek dari dalam badan pada 19-11-2022. Selain telah melihat SD3 menelan ketulan-ketulan yang diberikan oleh Boy semasa di lokap Mahkamah Kajang, SD3 juga mengatakan, semasa proses pembuangan air besar, terdapat 3 orang tahanan lain dalam tandas lokap scanner dan terdapat jurang masa di mana tiada langsung pegawai penjara yang bertugas menjaga tahanan yang tinggal di tandas lokap scanner ketika mana satu tahanan mengambil giliran untuk diimbas semula. SD3 juga terkejut apabila mengetahui isi ketulan yang ditelan SD1 bukan tembakau, tetapi adalah dadah berbahaya. SD3 pasti SD1 telah menelan ketulan tembakau dan bukannya dadah berbahaya. [36] Dalam mempertimbangkan keterangan SD1 dan SD3, Mahkamah mengambil sikap berhati-hati kerana SD1 adalah Tertuduh dan sudah semestinya versi penceritaannya akan menjurus kepada kepentingannya untuk melepaskan diri daripada pertuduhan, manakala SD3 adalah rakan banduan SD1. SD1 mengetahui nama Boy daripada SD3 yang mengatakan mengenali Boy semasa di Penjara Sg Buloh. Boy kerap memberikan SD3 rokok sebelum SD3 menghadiri sebutan kes di Mahkamah. Jelasnya, SD1 dan SD3 berkawan rapat ketika dalam tahanan. Oleh itu keterangan SD1 dan SD3 diterima dengan waspada dan perlu disokong dengan keterangan yang lain. Dalam hal ini, SD3 tidak mengemukakan apa-apa bukti dokumen untuk menyokong penceritaannya oleh itu keterangan SD3 adalah tidak kredibel. Keterangan SD2 dan SD4 pula adalah berkisar tentang pengendalian barang kes. Pembelaan mengemukakan isu pengendalikan barang kes yang tidak sempurna dan menyebabkan rantaian barang kes terputus. Walau bagaimanapun, Mahkamah tidak melihat isu ini disokong oleh keterangan SD2 dan SD4. [37] Mahkamah mendapati, keterangan SD1 yang mengatakan bahawa Tertuduh tidak mempunyai milikan terhadap dadah yang ditemui dalam badannya kerana percaya ketulan-ketulan yang diberikan oleh Boy dan ditelannya, sepatutnya hanyalah mengandungi tembakau dan bukannya dadah berbahaya, adalah suatu penafian semata-mata kerana Boy dan polis Mahkamah tidak dipanggil menyokong keterangannya. Tertuduh tidak menafikan telah menelan ketulan-ketulan yang dijumpai dalam badannya, tetapi menafikan bahawa dia mengetahui isi ketulan yang ditelannya adalah dadah. Namun begitu, tiada keterangan lain yang dikemukakan untuk membuktikan apa yang dikatakannya ini benar. Keterangan SD3 yang mengatakan telah melihat kejadian, tidak dapat dipercayai kerana tiada bukti lain yang menyokong keterangan SD3 dan SD3 adalah rakan rapat SD1. Keterangan yang boleh menyokong kenyataan SD1 dan SD3 adalah kehadiran Boy dan polis Mahkamah bernama Khairul untuk memberikan keterangan atau sekurang-kurangnya bukti kewujudan mereka ini disebut dalam mana-mana dokumen laporan polis atau rakaman percakapan untuk menjadikan keterangan SD1 dan SD3 boleh dipercayai. [38] Keterangan SD1 dan SD3 dan pembelaan secara keseluruhannya tidak dapat mematahkan kes pendakwaan. Mahkamah Persekutuan dalam Mohd Asmadi bin Yusof v PP [2011] 1 CLJ 41, telah menyatakan keterangan berbentuk penafian yang tidak dibuktikan tidak mampu mematahkan kes pendakwaan – “…. It is our view that he has made the correct decision under the circumstances of this case. The defence was one of denial. There was no other proof to reasonably dislodge the prosecution’s evidence.” Prinsip yang sama telah diputuskan dalam banyak kes terdahulu seperti Public Prosecutor v Ling Tee Huah [1982] 2 MLJ 324 – ”A mere denial without other proof to reasonably dislodge the prosecution’s evidence is not sufficient” Juga dalam kes PP v Ku Lip See [1981] 1 MLJ 258 – “.....the defence in its endeavour to create a reasonable doubt in the mind of the learned President offered an outright denial and nothing more. It was surprising to find the learned President entertaining what to him was reasonable doubt based entirely on the demeanour and denial of the respondent.” Juga dalam kes D.A Duncan v PP [1980] 2 MLJ 195 – “… The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, The High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant. [39] Keterangan Tertuduh yang mengatakan bahawa dia tidak tahu isi kandungan ketulan-ketulan yang ditelannya adalah dadah, adalah tidak munasabah. Mahkamah tidak dapat melihat kewajaran seseorang yang tidak mengenali seseorang yang memberikannya bahan untuk ditelan, tetapi tetap menelan bahan itu tanpa memeriksanya dan percaya bulat-bulat bahawa bahan itu tidak akan mendatangkan mudarat, melainkan sememangnya Tertuduh tahu nilai ketulan-ketulan itu. Oleh itu adalah tidak munasabah untuk mengatakan bahawa Tertuduh tidak ada kawalan dan pengetahuan tentang dadah dalam 6 ketulan yang ditelannya. Kesimpulannya, keterangan pembelaan secara keseluruhannya adalah penafian kosong. Mahkamah juga berpendapat, memandangkan isi kandungan PSD1 tidak selari dengan D24 dan perlu dibetulkan semula oleh SD1 secara lisan dan keterangan SD3 yang tidak disokong oleh apa-apa dokumen seolah-olah semuanya mampu diingati dengan sempurna menunjukkan terdapat pemikiran semula oleh pihak pembelaan dalam memberikan versi penceritaannya. Kesimpulannya, penafian Tertuduh hanyalah sekadar bare denial dan pemikiran semula yang tidak mendatangkan keraguan kepada kes pendakwaan. [40] Pembelaan membangkitkan isu rantaian barang kes yang terputus berdasarkan rupa fizikal barang kes dadah yang dihantar oleh SP1 kepada SP7 tidak sama dengan yang diterima oleh SP5. Pembelaan menyatakan bahawa terdapat kecelaruan pada pengendalian barang kes yang menyebabkan barang kes dadah yang salah telah diuji di makmal. Ini adalah lanjutan daripada keterangan SD3 bahawa selain SD1 dan SD3, terdapat juga 3 orang tahanan lain yang sama-sama membuat pembuangan air besar untuk mengeluarkan objek mencurigakan dari dalam badan mereka. Ini bermakna terdapat 5 orang tahanan yang sama-sama membuat pengeluaran najis pada masa tersebut. Keterangan ini tidak selari dengan keterangan SP1, SP3 dan SP4 yang menyatakan pada masa itu, hanya SD1 saja yang menjalankan proses pembuangan air besar. Oleh itu keterangan SD3 adalah tidak kredibel kerana tiada bukti lain yang menyokong. RANTAIAN BARANG KES [41] Peguambela sejak awal kes telah berpendirian bahawa rantaian pengendalian barang kes telah terputus dan identiti barang kes dadah adalah diragui. Ini kerana menurut peguambela, ciri-ciri fizikal dan jenis dadah yang dirampas SP1, kemudian dikemukakan kepada SP7 dan dihantar ke SP5, adalah tidak sama dengan barang kes dadah yang dianalisa oleh SP5. Dalam keterangan SP1, SP3, SP4 dan SP7, eksibit P4 (borang bongkar), P8 dan P11 (Laporan Polis SP1), P5 (Borang Serah Menyerah) dan P20 (Pol 31) menyatakan barang kes dadah yang dirampas daripada Tertuduh pada 19-11-2022 adalah 5 ketulan berisi dedaun kering disyakki ganja dan 1 ketulan plastik lutsinar mengandungi 30 biji pil disyakki erimin-5. Namun demikian, apabila barang kes dadah dianalisa oleh SP5 dan dikemukakan di Mahkamah sebagai P22 (Laporan Kimia), hanya terdapat 1 ketulan saja yang dibaluti plastik berisi dedaun kering ganja manakala 4 ketulan lagi adalah dadah jenis methamphetamine yang berbentuk serbuk putih. SP1 telah membuat 3 kali pemeriksaan terhadap barang kes dadah yang ditemui dan dirampas daripada Tertuduh iaitu semasa di Unit Imbasan Penjara pada 19-11-2022, semasa di IPD Sg Buloh ketika penyerahan barang kes dan Tertuduh kepada SP7 dan pada 21-11-2022 semasa membuat Laporan Polis pembetulan (P11), tetapi SP1 kekal menyatakan 5 ketulan yang dirampas adalah dalam bentuk dedaun kering disyakki ganja dan 1 bungkusan pil erimin-5. Kenyataan SP1 kekal sehinggalah memberikan keterangan dalam Mahkamah. Perbezaan ciri fizikal ini tidak dapat dipastikan kerana tidak dinyatakan secara detail dalam buku daftar barang kes (P10A) kerana tiada rekod keluar-masuk yang jelas bagi barang kes dadah ini. Jadi, Jurustore (SP2) tidak menolak kemungkinan bahawa barang kes dadah yang dikemukakan di Mahkamah bukanlah barang kes dadah yang sama telah dirampas oleh SP1 daripada Tertuduh. [42] Bagi isu ini, pendakwaan berhujah bahawa daripada keterangan saksi-saksi pendakwaan, pengecaman terhadap isi kandungan barang kes dadah oleh SP1, SP3 dan SP7 hanyalah melalui koyakan kecil pada plastik yang membalut 5 ketulan barang kes dadah yang disyakki ganja tersebut. Koyakan yang terlalu kecil ini memungkinkan apa yang dilihat tidak sama dengan kandungan yang sebenarnya kerana kesemua 6 ketulan itu masih berbau najis. Mahkamah juga mengambil judicial notice bahawa tidak ada orang yang sanggup untuk membelek dan melihat secara teliti isi kandungan dalam ketulan yang masih berbau najis hanya untuk mengetahui apakah isi kandungan yang sebenar. Oleh itu pengecaman hanyalah berdasarkan apa yang dapat dilihat secara kasar saja iaitu apa yang disyakki sebagai 5 ketulan dedaun kering ganja dan 1 bungkus 30 biji pil erimin-5. Namun untuk mengetahui apakah isi kandungan yang sebenar adalah bergantung sepenuhnya kepada dapatan hasil Analisa oleh SP5. Ketika keterangan di Mahkamah juga, keadaan fizikal barang kes dadah dalam ketulan telah tidak ada kerana isinya telah dikeluarkan untuk Analisa. Keterangan saksi-saksi SP1, SP3, SP4 dan SP7 adalah berdasarkan dokumen yang dikemukakan yang mana mengandungi butir-butir barang kes dadah tersebut. [43] Mahkamah merujuk semula keterangan SP5. Dalam penyata saksinya di PSP5 memang benar SP5 menerima barang kes dadah yang sama sepertimana yang dihantar oleh SP7 melalui Sarjan Wilt Jemat yang diisikan ke dalam sampul berlabel ZH. SP5 mengecam gambar P2 adalah sama dengan gambar yang diambilnya sendiri di P19 dan P19A. Mahkamah meneliti semula senarai kandungan barang kes dadah berdasarkan keterangan saksi-saksi pendakwaan dan barang fizikal yang dikemukakan di Mahkamah-Bil. Penandaan eksibit di Mahkamah oleh SP1, SP3 dan SP7 (selepas Analisa) Penandaan SP1 sepertimana dalam eksibit P2, P4, P5, P8, P11 (disyakki/ anggaran berat) Penandaan SP7 sepertimana dalam eksibit P4, P5, P20 (disyakki/ anggaran berat) Apa yang diterima SP5 sepertimana dalam eksibit P2, P19 dan P19A, P20 dan P22 (selepas Analisa)

P17A – 1 peket plastik warna biru tandaan A1/Z1 AI (A1) – 1 ketulan plastik warna biru berisi sepeket Z1 – 1 ketulan yang ditanda AI (A1) dibaluti plastik Z1 - satu peket plastik yang mengandungi bahan kristal jernih berisi dedaun kering dedaun kering disyakki ganja anggaran berat 16gram berwarna biru putih yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja anggaran berat 16gram selepas analisa didapati berat bersih 12.04gram yang mengandungi 9.27gram methamphetamine.

P16A – 1 peket plastik jernih bertanda A2/Z2 mengandungi kristal jernih AII (A2) – 1 ketulan plastik biru berisi sepeket dedaun kering disyakki ganja anggaran berat 14gram Z2 – 1 ketulan yang ditanda AII (A2) dibaluti plastik berwarna biru putih yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja aanggaran 15gram Z2 - satu peket plastik yang mengandungi bahan kristal jernih selepas analisa didapati berat bersih bahan tersebut ialah 11.93gram yang mengandungi 9.10gram methamphetamine.

P14A – 1 peket plastik warna merah kehitaman bertanda A3/Z3 berisi dedaun kering AIII (A3) – 1 ketulan plastik berwarna merah kehitaman berisi sepeket dedaun kering disyakki ganja anggaran berat 11gram Z3 – 1 ketulan yang ditanda AIII (A3) dibaluti plastik berwarna merah yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja anggaran berat 11gram Z3 - satu balutan plastik berwarna merah jambu dan putih bertanda "Z3" yang mengandungi ketulan mampat bahan tumbuhan selepas Analisa didapati berat bersih bahan tersebut ialah 7.54gram dan bahan tumbuhan tersebut adalah cannabis (ganja)

P12A – 1 peket plastic warna kelabu kehitaman bertanda A4/Z4 mengandungi dedaun kering AIV (A4) – 1 ketulan plastic warna kelabu kehitaman berisi sepeket dedaun kering disyakki ganja anggaran berat 16gram Z4 – 1 ketulan yang ditanda AIV (A4) dibaluti plastik lutsinar berwarna putih yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja anggaran berat 16gram Z4 – 1 peket bahan kristal jernih, setelah dianalisa didapati berat bersih bahan tersebut ialah 11.63gram yang mengandungi 8.82gram methamphetamine.

P15A – 1 peket plastik warna hitam bertanda A5/Z5 mengandungi dedaun kering AV (A5) – 1 ketulan plastic berwarna hitam berisi dedaun kering disyakki ganja anggaran berat 16gram Z5 – 1 ketulan yang ditanda AV (A5) dibaluti plastik lutsinar berwarna hitam yang di dalamnya mengandungi dedaun kering dipercayai dadah jenis ganja anggaran berat 16gram Z5 - satu balutan plastik berwarna hitam dan putih yang mengandungi bahan kristal jernih, selepas analisa, berat bersih bahan tersebut ialah 11.89gram yang mengandungi 9.16gram methamphetamine.

P13A – 1 peket plastic lutsinar bertanda A6/Z6 mengandungi 30 biji pil warna oren AVI (A6) – 1 ketulan mengandungi plastic jernih berisi 30 biji pil berwarna oren disyakki erimin-5 berat bersih 14gram Z6 – 1 ketulan yang ditanda A VI (A6) dibaluti plastik lutsinar yang di dalamnya mengandungi pil dipercayai dadah jenis Erimin-5 sebanyak 30 biji Z6 - satu peket plastik yang mengandungi tablet-tablet berwarna jingga, setelah Analisa didapati jumlah berat bersih tablet-tablet tersebut ialah 5.44 gram yang anggaran berat 14gram. mengandungi 0.21 gram nimetazepam [44] Semasa kes pendakwaan, Mahkamah telah membuat dapatan bahawa 6 ketulan yang ditemui dalam badan Tertuduh telah disahkan oleh SP5 sebagai dadah berbahaya sepertimana dalam Akta, yang mana Tertuduh tidak mempunyai kuasa di bawah undang-undang yang membolehkannya memiliki dadah-dadah tersebut. Oleh itu Tertuduh telah dipanggil membela diri terhadap kesemua pertuduhan dalam kedua-dua kes di atas. Selepas mendengar keterangan pembelaan, Mahkamah juga berpuas hati bahawa pembelaan tidak menimbulkan keraguan terhadap kes pendakwaan kerana keterangan SD1 dan SD3 tidak disokong oleh keterangan lain yang boleh menjadikannya kredibel, oleh itu keterangan mereka adalah penafian dan pemikiran semula. [45] Namun di akhir kes pembelaan, peguambela sekali lagi berhujah hal yang sama berkenaan pengendalian barang kes yang menjurus kepada rupa fizikal barang kes dadah yang diterima dan dianalisa SP5 adalah berbeza dengan barang kes dadah yang ditemui dan dirampas SP1 daripada Tertuduh pada hari kejadian. Apabila melihat kepada jadual di atas, Mahkamah mendapati apa yang dibangkitkan oleh peguambela adalah benar bagi 4 barang kes dadah iaitu –

P17A yang ditandakan Z1 (SP7 dan diterima SP5), ditandakan A1 oleh SP1, sepatutnya adalah berisi dedaun kering disyakki ganja seberat 16gram, tetapi menurut analisa SP5, Z1 adalah kristal jernih mengandungi methamphetamine seberat 9.27gram;

P16A yang ditandakan Z2 oleh SP7 dan diterima oleh SP5, asalnya ditandakan A2 oleh SP1 sepatutnya berisi dedaun kering disyakki ganja seberat 15gram, tetapi menurut analisa SP5, Z2 adalah kristal jernih mengandungi methamphetamine seberat 9.10gram;

P12A yang ditandakan Z4 oleh SP7 dan diterima oleh SP5, asalnya ditandakan A4 oleh SP1 sepatutnya berisi dedaun kering disyakki ganja seberat 16 gram, tetapi menurut analisa SP5, Z4 adalah kristal jernih mengandungi methamphetamine seberat 8.82gram; dan

P15A yang ditandakan Z5 oleh SP7 dan diterima oleh SP5, asalnya ditandakan A5 oleh SP1 sepatutnya berisi dedaun kering disyakki ganja seberat 16gram, tetapi menurut analisa SP5, Z5 adalah kristal jernih mengandungi methamphetamine seberat 9.16gram. [46] Ini jelas menimbulkan suatu tanda tanya, bagaimana label yang sama telah didapati mengandungi bahan yang berlainan. Perkara ini dijelaskan oleh SP1 dan SP7 yang mengatakan terdapat kemungkinan apa yang mereka lihat bukanlah perihal fizikal yang sebenarnya kerana koyakan yang dibuat pada semua 5 ketulan adalah terlalu kecil dan berkemungkinan tidak cukup besar untuk mata melihat dengan jelas kandungan yang sebenar di dalamnya. Hal ini juga telah disahkan oleh SP5 yang pertama kali melihat ketulan-ketulan tersebut selepas menerimanya. [47] Mahkamah dapati, keterangan tentang rupa fizikal barang kes dadah oleh SP1, SP3, SP4 dan SP7 adalah bertentangan dengan rupa fizikal yang dinyatakan oleh SP5 dan ini adalah percanggahan keterangan yang material. Tambahan pula, rupa fizikal antara ganja yang berbentuk dedaun kering dan serbuk putih methamphetamine adalah nyata berbeza. Peguambela merujuk kes Mahkamah Persekutuan berkenaan kedudukan keterangan yang bercanggah dalam kes Zaifull Muhammad v. PP & Another Appeal [2013] 2 CLJ 383 di mana Mahkamah Persekutuan telah menyampaikan penghakiman mahkamah seperti berikut- “(1) There existed material discrepancy in the number of ‘’ketulan’’ mentioned in the original charge compared to the number of ‘’ketulan’’ as testified by the prosecution witnesses. Any serious discrepancies on the gross weight and the number of ‘’ketulan’’, unless satisfactorily explained, will go to the question of identity of the drug exhibit. Further, it was a contradiction in terms to say that there was no break in the chain of evidence when in fact there exists a material discrepancy as to the weight of the drug exhibit (Yeong Kia Hen v. PP; foll) (paras 32, 36 & 37) (2) It was imcumbent on the prosecution to offer some explanation for the discrepancies. With the discrepancies left unexplained, it created a reasonable doubt as to the identity of the drug exhibit. In the circumstances, the defence should not have been called at the close of the prosecution case. As such, it would not be safe to uphold the appellants’ convictions. (para 35 & 37)”. Peguambela berhujah, dalam kes Mahkamah Persekutuan tersebut, perbezaan material berkenaan dengan berat ketulan serta jumlah ketulan yang dirampas tidak dijelaskan oleh pihak pendakwaan telah menjadi asas keputusan Mahkamah untuk menerima rayuan Perayu. Mahkamah Persekutuan telah memutuskan bahawa kegagalan untuk memberi penjelasan kepada perbezaan dan percanggahan yang wujud telah menimbulkan keraguan yang munasabah. [48] Dalam kes di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah telah mendengar penjelasan oleh pihak pendakwaan tentang percanggahan rupa fizikal barang kes dadah melalui keterangan SP1, SP7 dan SP5 yang menyatakan bahawa kemungkinan terdapat kekhilafan pada pandangan mata kasar disebabkan koyakan pada ketulan yang terlalu kecil pada ketulan-ketulan ini, tetapi menurut gambar yang dikemukakan di P2 dan dirujuk silang dengan gambar di P19 dan P19A, keterangan SP1, SP3, SP4, SP5 dan SP7 telah didapati merujuk kepada barang kes dadah yang sama. [49] Walau bagaimanapun, Mahkamah tidak dapat menerima penjelasan ini kerana pengecaman melalui gambar saja tidak mencukupi apatah lagi barang kes fizikal telah dikemukakan di Mahkamah. Pengecaman melalui gambar saja tidak mencukupi kerana hasil analisa mendapati bahan yang dihantar adalah berbeza daripada barang kes yang dirampas daripada Tertuduh bagi 4 ketulan di atas. Barang kes dadah yang ditemui dalam badan Tertuduh dan dirampas adalah dalam bentuk dedaun kering ganja tetapi hasil Analisa adalah terhadap dadah dalam bentuk serbuk putih methamphetamine dan pertuduhan adalah berasaskan hasil Analisa ini. Penjelasan ini menjurus kepada satu kesimpulan saja iaitu terdapat kemungkinan barang kes dadah yang sebenar telah tidak ditangani dengan sempurna. Jika barang kes dadah tidak dapat dikenalpasti dengan mata kasar kerana koyakan yang terlalu kecil pada plastik ketulan, pihak pendakwaan sepatutnya, apabila telah menerima hasil Analisa, membuat pindaan kepada mana-mana bahagian yang tersilap akibat kekhilafan itu. Hal ini tidak berlaku. [50] Mahkamah membuat kesimpulan, keterangan SP1 yang disokong SP3, SP4 dan SP7 yang bercanggah dengan dapatan SP5 berkenaan rupa fizikal barang kes dadah yang dirampas dan yang dianalisa, adalah percanggahan yang material dan menimbulkan keraguan kepada kes pendakwaan dari sudut identiti barang kes dadah tersebut. Oleh itu, Mahkamah dapati pendakwaan telah gagal membuktikan kes melampaui keraguan munasabah terhadap pertuduhan bagi 4 ketulan tersebut yang mana terkandung dalam kes no. 62D-105-06/2023. Pertuduhan dalam kes ini adalah pemilikan dadah jenis Methamphetamine (Berat Bersih: 36.35 gram) sedangkan barang kes dadah yang dikemukakan adalah dedaun kering disyakki ganja. Kedua-dua dadah ini tidak memaparkan bentuk fizikal yang sama jika dilihat dengan mata kasar. Oleh itu Tertuduh dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan di sini. [51] Selanjutnya, bagi 2 pertuduhan dalam kes no. 62D-66-05/2024 yang melibatkan 2 ketulan yang lain, Mahkamah dapati 2 ketulan yang dirampas daripada Tertuduh dan dihantar untuk analisa oleh SP5 serta penemuan hasil analisa oleh SP5 adalah konsisten dan merujuk kepada barang kes dadah yang sama iaitu-

P14A yang ditandakan Z3 oleh SP7 dan diterima oleh SP5, asalnya ditandakan A3 oleh SP1 sepatutnya berisi dedaun kering disyakki ganja seberat 11gram, dan hasil analisa SP5 mendapati Z3 adalah dedaun kering ganja seberat 7.54gram; dan

P13A yang ditandakan Z6 oleh SP7 dan diterima oleh SP5, asalnya ditandakan A6 oleh SP1 adalah 30 biji pil erimin-5 berwarna oren atau jingga seberat 14gram dan hasil analisa SP5 mendapati Z6 adalah erimin-5 yang mengandungi 0.21gram nimetazepam. [52] P13A adalah barang kes dadah bagi pertuduhan pertama terhadap Tertuduh kerana memiliki erimin-5 atau nimetazepam seberat 0.21gram dan P14A adalah barang kes dadah bagi pertuduhan memiliki ganja dengan berat 7.45gram. Bagi dua pertuduhan ini, Mahkamah berpuas hati rantaian barang kes adalah tidak terputus, kemas dan disandarkan kepada keterangan yang sempurna kerana penemuan barang kes dadah sehingga kepada keputusan analisa adalah selari dan konsisten. [53] Selain itu, saksi-saksi pendakwaan seperti SP1, SP3, SP4 dan SP7 tidak mengenali Tertuduh sebelum kejadian dalam kes di sini, oleh itu mereka tidak boleh dengan mudahnya disalahkan atau dituduh telah mereka-reka cerita untuk menganiaya Tertuduh. Tiada alasan untuk tidak mempercayai keterangan mereka. Pembelaan telah gagal untuk mencabar keterangan saksi-saksi pendakwaan untuk menunjukkan motif mereka untuk mereka-reka cerita mahupun ada niat yang jahat terhadap Tertuduh. Dalam kes PP v Teh Cheng Poh (1980) 1 MLJ 251 Mahkamah mengatakan bahawa - “…seorang saksi polis bukanlah seorang saksi berkepentingan tetapi cuma seorang pegawai sektor awam yang menjalankan tugasnya”. [54] Selanjutnya, Mahkamah merujuk semula kes Mat v PP [1963] LNS 82 tentang apakah yang perlu dilakukan oleh Mahkamah selepas mendengar kes pembelaan iaitu –

If you are satisfied beyond reasonable doubt as to the accused's guilt. Convict.

If you accept or believe the accused's explanation. Acquit.

If you do not accept or believe the accused's explanation. Do not convict but consider the next steps below.

If you do not accept or believe the accused's explanation and that explanation does not raise in your mind a reasonable doubt as to his guilt. Convict.

If you do not accept or believe the accused's explanation but nevertheless it raises in your mind a reasonable doubt as to his guilt. Acquit”. [55] Selari dengan itu, Mahkamah menyimpulkan bahawa, Mahkamah telah mendengar keterangan pembelaan tetapi tidak mempercayai fakta yang dibentangkan kerana, jika dibandingkan dengan fakta pendakwaan yang lengkap disokong dengan keterangan-keterangan, fakta pembelaan tidak disokong dengan keterangan lain yang menjadikannya kredibel. Oleh itu, keterangan pembelaan bukan sahaja tidak dapat menyanggah keterangan prima facie ke atas Tertuduh, malahan tidak dapat membangkitkan apa-apa keraguan munasabah ke atas kes pendakwaan bagi 2 pertuduhan dalam kes 62D-66-05/2024. Dengan kata lainnya, Pendakwaan telah membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah dalam kes ini dan Tertuduh didapati bersalah dan disabitkan atas pertuduhan di sini. Sebelum menjatuhkan hukuman, Mahkamah mendengar mitigasi Tertuduh melalui peguambelanya. MITIGASI TERTUDUH DAN PEMBERATAN OLEH PENDAKWAAN [56] Peguambela berhujah untuk hukuman minima atas alasan berikut. Pertama, Tertuduh berumur 49 tahun, berpendidikan setakat tingkatan 1 dan sebelum ditangkap bekerja sebagai buruh membina rumah hingga tahun 2021, mempunyai 1 anak perempuan berusia 11 tahun yang tidak dijaganya semasa ditahan reman sejak 2021. Tertuduh bercerai pada tahun 2013. Tertuduh telah menyesal dengan kesalahannya dan memohon Mahkamah mengambil kira perbicaraan adalah untuk menentukan pengendalian barang kes, oleh itu dipohon penjara yang minima. Kedua, Pertuduhan di bawah S.12(2) dan (3) ADB dengan berat dadah hanya 0.21gram adalah berat yang tidak dikira terlalu berat kerana tak jatuh di bawah S.39A

atau S.39A (2) ADB, oleh itu, dipohon penjara kurang daripada 2 tahun. Kesalahan ini juga memerlukan niat yang khusus untuk tidak menggunakan dadah itu dengan dadah yang lain. Manakala bagi pertuduhan memiliki cannabis hanya seberat 7.54gram dan pertuduhan di bawah S.6 ADB bukanlah seperti pertuduhan di bawah S.39A (1) dan A (2). Selanjutnya, Pohon berat dadah dan jenis dadah diambil kira. Berat cannabis ini bukan seberat seperti Amphetamine atau Heroin. Ini adalah kesalahan pertama Tertuduh oleh itu pohon hukuman minima yang kurang daripada 2 tahun untuk memastikan Tertuduh insaf. Tambahan pula, Tertuduh, selepas kejadian ini tidak lagi terlibat dalam kejadian penyeludupan dalam penjara kerana kejadian ini telah menginsafkannya. Pohon hukuman sepertimana hukuman dalam kes semasa. [57] Sementara itu, pihak pendakwaan telah memohon supaya Tertuduh dikenakan hukuman maksima yang setimpal dengan mengambil kira kekerapan kes dadah dan bagaimana keadaan kes berlaku kerana ia tak sepatutnya berlaku sebab Tertuduh berada dalam tahanan di penjara. Selain itu, dipohon kos pendakwaan RM1000. [58] Pihak pembelaan membantah kos pendakwaan yang dipohon oleh pihak pendakwaan atas alasan hukuman penjara yang munasabah adalah cukup sebagai pengajaran, oleh itu peguambela memohon pemenjaraan bermula daripada tarikh kejadian / tangkapan pada 19-11-2022. Oleh kerana Tertuduh tidak dapat menampung kos pendakwaan kerana masih dalam penjara dan menghadapi kesukaran untuk membiayai kos. Tambahan pula terdapat pertuduhan yang tidak dibuktikan di mana pertuduhan itu lebih serius, merujuk kepada pertuduhan dalam no. 62D-105-06/2023 yang telah dilepas dan dibebaskan terhadap Tertuduh. HUKUMAN [59] Mahkamah telah mengambil kira hujahan mitigasi dan pemberatan pihak-pihak. Mahkamah juga mengambil kira berat dadah yang dibuktikan dan bagaimana dadah ditemui dalam badan Tertuduh iaitu semasa proses penyeludupan di penjara. Mahkamah juga mengambil kira tempoh masa kes ini dibicarakan iaitu memakan masa lebih kurang 2 tahun untuk diselesaikan sedangkan Tertuduh tidak dapat mengemukakan pembelaan yang boleh menimbulkan keraguan bagi kes 62D- 66-05/2024. Mahkamah juga mengambil kira bahawa Tertuduh telah ditahan reman sepanjang tempoh kes ini iaitu selama kira-kira 3 tahun. Oleh itu hukuman adalah seperti berikut-Bagi pertuduhan memiliki Nimetazepam (Erimin-5) dengan berat bersih 0.21 gram, hukuman, penjara 2 tahun; Bagi pertuduhan memiliki ganja dengan berat bersih 7.54 gram, hukuman penjara 2 tahun; Hukuman penjara bagi kedua-dua pertuduhan ini hendaklah berjalan serentak bermula tarikh perintah ini iaitu 18-9-2025. Kos pendakwaan telah tidak diberikan justifikasi, oleh itu ditolak. Selanjutnya, barang kes dikembalikan untuk pelupusan pendakwaan. Norazlin binti Othman Hakim Mahkamah Sesyen 3 Shah Alam Disediakan pada 28 Oktober 2025 Pihak Pendakwaan: Timbalan Pendakwaraya Puan Nurul Sofea binti Jaysal Pejabat Pendakwaan Negeri Selangor, Aras 11, 12 & 13, Corporate Tower IDCC, Jalan Pahat L 15/L, Seksyen 15, 40200 Shah Alam, Selangor Darul Ehsan. Pihak Pembelaan: Encik Muhammad Aidil Akmal bin Sharidan dan Encik Goh Cia Yee Tetuan Goh Cia Yee, 33-01, Menara Keck Seng, 203 Jalan Bukit Bintang, 55100 Kuala Lumpur. Email: gcy@gohciayee.com