Nik Mohd Ramadhan Bin Ab Rahman v Pendakwa Raya (CB-42H-15-06/2024)

High Court of Malaysia20 Jan 2025

The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.

Open official source PDF Report an issue

Pendahuluan

Ini adalah rayuan terhadap keputusan Hakim Mahkamah Sesyen yang telah menjatuhkan hukuman ke atas Perayu bagi tiga pertuduhan. Perayu telah dituduh dengan pertuduhan-pertuduhan berikut: Pertuduhan Pindaan Pertama “Bahawa kamu bersama-sama pada 22 Januari 2024 jam lebih kurang 0500hrs bertempat di kawasan tepi Jalan Utama Felda Mempaga 28600 Karak Pahang, di dalam Daerah Bentong di dalam Negeri Pahang Darul Makmur, telah didapati dalam milikan kamu bersama dadah berbahaya jenis Heroin dan Monoacetylmorphines berat bersih 14.7 gram dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39A(2) Akta yang sama dan dibaca bersama-sama Seksyen 34 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan Kedua “Bahawa kamu bersama-sama pada 22 Januari 2024 Jam lebih kurang 0500hrs bertempat di kawasan Tepi Jalan Utama Felda Mempaga 28600 Karak Pahang, di dalam Daerah Bentong, di dalam Negeri Pahang Darul Makmur, telah didapati dalam milikan kamu bersama dadah berbahaya jenis Methamphetamine berat 22.75 gram dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan 3 di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39A(1) Akta yang sama serta dibaca bersama seksyen 34 Kanun Keseksaan.” Pertuduhan Ketiga “Bahawa kamu bersama-sama pada 22 Januari 2024 Jam lebih kurang 0500hrs bertempat di kawasan tepi Jalan Utama Felda Mempaga 28600 Karak Pahang, di dalam Daerah Bentong, di dalam Negeri Pahang Darul Makmur, telah didapati dalam milikan kamu dadah Methamphetamine berat bersih 0.62 gram dan dengan itu kamu telah melakukan satu kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 (Akta 234) dan boleh dihukum di bawah seksyen 12(3) Akta yang sama dan dibaca bersama-sama seksyen 34 Kanun Keseksaan.”

Bagi pertuduhan pertama Mahkamah menjatuhkan hukuman penjara 8 tahun mulai dari tarikh tangkap 22.01.2024 dan 10 kali sebatan rotan, pertuduhan kedua penjara 3 tahun mulai tarikh tangkap 22.01.2024 dan 3 sebatan rotan dan akhirnya pertuduhan ketiga penjara 12 bulan mulai tarikh tangkap 22.01.2024. Hukuman penjara diperintahkan berjalan serentak, sementara hukuman sebatan rotan dilaksanakan secara berasingan.

Asas Rayuan Perayu

Perayu berhujah bahawa Hakim Mahkamah Sesyen telah mengenakan hukuman tanpa mengambil kira ini adalah kesalahan 4 pertama Perayu. Hakim Mahkamah Sesyen sepatutnya mempertimbangkan hukuman yang lebih rendah daripada 8 tahun penjara bagi kesalahan di bawah seksyen 12 (2) / 39A(2) Akta Dadah Berbahaya (ADB) 1952 dan kesalahan-kesalahan yang lain.

Alasan Hakim Mahkamah Sesyen

Hakim Mahkamah Sesyen dalam alasan penghakimannya telah menyatakan alasan hukuman yang dijatuhkan ke atas Perayu. Faktor-faktor yang dipertimbangkan oleh Hakim Mahkamah Sesyen ialah:

Kepentingan awam;

(ii) Pencegahan dan deteren kepada OKT dan orang awam;

III

(iii) Pemulihan ke atas OKT; dan

Pengakuan salah OKT. [5] Hakim Mahkamah Sesyen telah menyatakan bahawa kesalahan yang dilakukan oleh Perayu yang melibatkan pemilikan dadah adalah merupakan satu kesalahan yang mempunyai hubung kait dengan kegiatan jenayah di kalangan masyarakat. Hukuman yang berat wajar dikenakan bagi memberi mesej kepada masyarakat untuk tidak melibatkan diri dalam kesalahan yang sama. Oleh itu Hakim Mahkamah Sesyen berpendapat bahawa kepentingan awam perlu diutamakan berbanding dengan kepentingan Perayu. [6] Seterusnya Hakim Mahkamah Sesyen juga berpendapat bahawa Perayu perlu dipisahkan daripada orang awam untuk satu tempoh yang pada hemat Mahkamah sesuai bagi mencegah Perayu meneruskan kegiatan yang bertentangan dengan undang-undang seterusnya mengekang penularan kegiatan pemilikan dadah dalam masyarakat. Oleh itu satu hukuman pencegahan wajar diberikan. Ia digambarkan melalui hukuman yang dikenakan oleh Hakim Mahkamah Sesyen terhadap Perayu. [7] Hakim Mahkamah Sesyen juga menyatakan bahawa Perayu perlu diberi peluang untuk menjalani pemulihan di dalam penjara agar ia dapat menjadi warganegara yang lebih bertanggungjawab setelah keluar daripada penjara kelak dengan mendalami ilmu kemasyarakatan dan agama yang lebih baik serta bermanfaat semasa berada di penjara. [8] Hakim Mahkamah Sesyen juga telah menimbangkan rayuan peringanan Perayu dan pemberatan oleh pihak pendakwaan. Setelah menimbangkan rayuan peringanan dan pemberatan tersebut Hakim Mahkamah Sesyen berpendapat hukuman yang bersifat deteren untuk menjadi pengajaran kepada Perayu dan masyarakat adalah lebih sesuai dipertimbangkan dalam kes ini. [9] Pada masa yang sama Hakim Mahkamah Sesyen juga berpendapat pengakuan salah Perayu tidak tergolong di dalam kategori yang patut dipertimbangkan hukuman yang ringan mengambil kira fakta kes secara keseluruhan yang dibentangkan di hadapan Mahkamah pada tarikh pengakuan salah dibuat oleh Perayu. Analisa [10] Adalah menjadi prinsip undang-undang yang mantap bahawa hakim yang mendengar rayuan tidak sewajarnya campur tangan dalam hukuman yang telah diputuskan oleh hakim bicara. Perbezaan pandangan di antara hakim rayuan dan hakim bicara berkenaan dengan apakah hukuman yang sepatutnya dijatuhkan kepada seseorang Tertuduh tidak boleh menjadi asas untuk Mahkamah Rayuan mengganggu hukuman yang telah dijatuhkan oleh hakim bicara. Mahkamah Rayuan akan hanya campur tangan dalam hukuman oleh hakim bicara sekiranya hukuman tersebut bercanggah dengan prinsip undang-undang khususnya berkaitan dengan penghukuman. [11] Penelitian kepada alasan penghakiman Hakim Mahkamah Sesyen menunjukkan bahawa Hakim Mahkamah Sesyen telah meneliti rayuan peringanan hukuman Perayu, faktor pemberatan oleh Pendakwa Raya di samping menelusuri prinsip undang-undang berkaitan dengan hukuman. Apakah terdapat sebarang kesilapan atau kesalahan yang dilakukan oleh Hakim Mahkamah Sesyen di dalam kes ini bagi mewajarkan campur tangan Mahkamah. Satu perkara yang tidak dapat dinafikan ialah seseorang Tertuduh ingin agar hukuman yang dijatuhkan ke atasnya adalah rendah. Sementara Pendakwa Raya sebagai pihak yang bertanggungjawab untuk menjaga kepentingan awam kebiasaannya akan memohon Mahkamah mengenakan hukuman yang lebih berat. Oleh itu Mahkamah perlu menimbangkan kedua-dua kepentingan tersebut dan menggambarkannya di dalam hukuman yang diberikan. Mahkamah ini berpendapat bahawa kesalahan di bawah seksyen 12 (2) dan 39A(2) ADB 1952 yang melibatkan Perayu dalam kes ini telah memperuntukan hukuman minimum seperti berikut: “39A Increased penalty where the subject matter is the prescribed amount of certain dangerous drugs

Every person found guilty of an offence against this Act where the subject matter of the offence is-

2 grammes or more but less than 5 grammes in weight of heroin;

2 grammes or more but less than 5 grammes in weight of morphine;

2 grammes or more but less than 5 grammes in weight of monoacetylmorphines;

a total of 2 grammes or more but less than 5 grammes in weight of heroin, morphine and monoacetylmorphines or a total of 2 grammes or more but less than 5 grammes in weight of any two of the said dangerous drugs;

5 grammes or more but less than 15 grammes in weight of cocaine;

20 grammes or more but less than 50 grammes in weight of cannabis;

20 grammes or more but less than 50 grammes in weight of cannabis resin;

a total of 20 grammes or more but less than 50 grammes in weight of cannabis and cannabis resin;

100 grammes or more but less than 250 grammes in weight of raw opium;

100 grammes or more but less than 250 grammes in weight of prepared opium;

a total of 100 grammes or more but less than 250 grammes in weight of raw opium and prepared opium;

250 grammes or more but less than 750 grammes in weight of coca leaves;

5 grammes or more but less than 30 grammes in weight of 2- Amino-1-(2, 5-dimethoxy-4 methyl) phenylpropane;