Nik Rusdi Bin Nik Salleh v Shell Malaysia Trading Sdn Bhd (22-156-2008)

(152). [Plaintif juga ada memfailkan satu Notis Rayuan kepada Hakim Dalam Kamar di kandungan (150) tetapi di atas persetujuan pihak-pihak di kandungan (181) pendengaran kandungan (150) ini ditangguhkan]. [3] Namun demikian, oleh kerana Notis Rayuan yang hendak dimasukkan Defendan di kandungan (152) tersebut adalah difailkan diluar masa, maka Plaintif telah membuat bantahan awal. Justeru itu Defendan telah memfailkan kandungan (169) untuk perlanjutan masa untuk memfailkan Notis Rayuan (kandungan 152) tersebut. Pada 20hb Ogos 2017, setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, mahkamah ini telah memutuskan untuk menolak kandungan (169) tersebut, sekaligus menyebabkan kandungan (152) terbatal. [4] Tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut, Defendan telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Rayuan terhadap keputusan tersebut dan kandungan (152) terbatal secara otomatis. [5] Ini merupakan alasan terhadap keputusan mahkamah untuk menolak permohonan Defendan di kandungan (169) tersebut. B. FAKTA KES [6] Plaintif adalah pada sepanjang masa yang material merupakan seorang pemilik tunggal “Anura Hane”, sebuah perniagaan yang memperolehi lesen dan kebenaran daripada Defendan untuk mengendalikan Stesen Minyak Shell, Guchil yang terletak di Lot 2066-2069 3 Bandar Baru Kuala Krai, Lebuhraya Gua Musang, 18000 Kuala Krai, Kelantan. [7] Defendan adalah pada sepanjang masa merupakan sebuah syarikat yang mengendalikan jualan dan melesenkan stesen minyak Shell di stesen-stesen minyak Shell seluruh Malaysia. [8] Akibat daripada pecah kontrak secara salah, Plaintif telah membawa tindakan terhadap Defendan dan mahkamah ini (melalui Y.A Dato’ Ahmad Zaidi) setelah perbicaraan penuh, telah pada 25/4/2011 memutuskan untuk mengawardkan beberapa gantirugi am, untuk ditaksirkan oleh Timbalan Pendaftar. [9] Setelah mengadakan perbicaraan taksiran, Timbalan Pendaftar pada 7/3/2017 telah mengawardkan Plaintif beberapa gantirugi bagi pemecahan kontrak secara salah tersebut. [10] Defendan yang tidak berpuas hati dengan keputusan tersebut telah memasukkan Notis Rayuan bertarikh 20hb Mac 2017 kepada Hakim Dalam Kamar (kandungan 152) tetapi mengikut rekod mahkamah, ianya difailkan pada 27hb Mac 2017, iaitu di luar tempoh masa yang dibenarkan. [Plaintif juga memfailkan rayuan mereka di kandungan (150)]. [11] Melalui kandungan (169), Defendan telah membuat permohonan untuk melanjutkan masa bagi memfailkan Notis Rayuan berkenaan i.e. (kandungan 152). 4 [12] Setelah mendengar hujahan kedua-dua pihak, pada 20/8/2017 mahkamah (Hakim Dalam Kamar) telah memutuskan untuk menolak permohonan Defendan di (kandungan 169) ini. Maka inilah rayuan pihak Defendan terhadap kandungan (169) dan (152). C. HUJAHAN PIHAK-PIHAK [13] Pihak Defendan antara lain menghujahkan bahawa mereka telah memfailkan rayuan di dalam tempoh yang ditetapkan iaitu sebelum tamatnya tempoh pemfailan Notis Rayuan pada 21/3/2017. [14] Menurut Defendan, pihak mereka telah menghantar Notis Rayuan (kandungan 152) yang bertarikh 20/3/2017 melalui kurier ke Mahkamah Tinggi Kota Bharu melalui surat iringan yang mengepilkan 5 salinan Notis Rayuan bertarikh 21/3/2017 dan 1 keping cek CIMB 179163 bertarikh 20/3/2017 berjumlah RM40.00 sebagai fee pemfailan tersebut. [15] Menurut Defendan lagi, Mahkamah Tinggi Kota Bharu hanya memproseskan pemfailan dan/atau mengendorsekan tarikh Notis Rayuan tersebut pada 27/3/2017. [16] Pihak Defendan hanya mengetahui wujudnya bantahan apabila semasa pengurusan kes pada 3/7/2017, di mana Peguamcara Plaintif, Tetuan Shaharuddin Hidayu & Marwaliz (“Tetuan SHM”) telah membangkitkan isu kelewatan pemfailan Notis Rayuan tersebut di dalam Hujahan bertulis Plaintif. 5 [17] Pihak Plaintif pula menghujahkan bahawa permohonan Defendan adalah tidak teratur dan cacat kerana Defendan sepatutnya memohon kebenaran Mahkamah menfailkan Notis Rayuan Kepada Hakim Dalam Kamar (NRKHDK) di luar tempoh masa tetapi permohonan Defendan (kandungan 169) ini hanyalah untuk diberikan lanjutan masa untuk memfailkan suatu Rayuan terhadap keputusan Timbalan Pendaftar (TP) Mahkamah Tinggi. [18] Pihak Defendan sepatutnya mengambil serius berhubung tempoh masa menfailkan NRKHDK yang mana mestilah DIFAILKAN dalam masa 14 hari dari tarikh keputusan Timbalan Pendaftar pada 07/03/2017 iaitu tamat pada 21/03/2017. [19] Menurut Plaintif lagi, Defendan sepatutnya membuat tindakan susulan dengan pihak Mahkamah pada 21/03/2017 sama ada cek yang dibekalkan tersebut telah ditunaikan, bukannya hantar ke Mahkamah cek tersebut tanpa membuat tindakan susulan. [20] Defendan juga mengetahui bahawa bagi maksud penunaian cek, ianya akan mengambil masa yang lama dan sepatutnya Defendan kemukakan cek pembayaran seminggu lebih awal sebelum tamat tempoh penfailan NRKHDK. [21] Plaintif pula berhujah bahawa walaupun tidak ada bantahan sekalipun daripada pihak Plaintif, NRKHDK yang difailkan oleh Defendan pada 27/3/2017 tetap di luar tempoh masa, dan ianya tidak sah dan tidak teratur, cacat dan adalah sewajarnya ditolak mahkamah. 6 D. PENGANALISAAN DAN DAPATAN MAHKAMAH [22] Mahkamah telah meneliti kertas-kertas kausa dan telah juga meneliti hujahan kedua-dua pihak. Mahkamah berpendapat bahawa permohonan Defendan tidak bermerit di atas alasan-alasan di bawah ini. [23] Sebelum itu, mahkamah telah meneliti permohonan Defendan dan mahkamah mendapati ianya adalah teratur i.e. permohonan ialah untuk mendapatkan kebenaran untuk memfailkan rayuan terhadap keputusan Timbalan Pendaftar di luar masa. [24] Mahkamah ini merujuk kepada Aturan 3 kaedah 5 di bawah Kaedah-kaedah Mahkamah 2012 yang mana ia memperuntukkan mengenai perlanjutan tempoh “extension of time”:

Extension of time (O. 3 r. 5)

The Court may, on such terms as it thinks just, by order extend or abridge the period within which a person is required or authorized by these Rules or by any judgment, order or direction, to do any act in any proceedings.

The Court may extend any such period as referred to in paragraph

although the application for extension is not made until after the expiration of that period. 7

The period within which a person is required by these Rules, or by any order or direction, to serve, file or amend any pleading or other document may be extended by consent in writing without an order of the Court being made for that purpose. Discretion of the court will depend on the circumstances of each cases in granting extension of time. [25] Mahkamah Persekutuan di dalam kes Mohamed Suboh v. Devadas [1980] 1 LNS 201; [1981] 1 MLJ 136 telah merujuk kepada keputusan yang diberikan oleh Thomson CJ di dalam Veerasingham v. PP [1957] 1 LNS 93; [1958] MLJ 76: Clearly, to exercise his discretion properly the judge must apply his mind to all the relevant material. He must consider the circumstances of the original trial. He must consider the original Petition of Appeal. And he must consider the circumstances which are now urged upon him to induce him to allow any departure from or addition to that original Petition of Appeal. He must consider his own powers as to such matters as the granting of adjournment and the requiring of Notice to be given. And then he must exercise his discretion as he sees fit in order that substantial justice may be done in the matter. It may be that he may find it helpful to look at what has been done in some other case by some other judge but if he does he must be careful to look at what that other judge has done merely as an illustration and not as laying down any judicial precedent. 8 [26] Undang-undang adalah mantap bahawa apa-apa rayuan daripada Timbalan Pendaftar perlu difailkan dalam tempoh 14 hari dari tarikh keputusan pendengaran dibuat. Aturan 56 Kaedah-Kaedah Mahkamah 2012 menyatakan seperti berikut: “ORDER 56 APPEALS FROM REGISTRAR OF THE HIGH COURT TO A JUDGE IN CHAMBERS Appeals from certain decisions of Registrar of the High Court to a Judge in Chambers (0. 56, r. 1)

(1) An appeal shall lie to a Judge in Chambers from any judgment, order or decision of the Registrar of the High Court.

The appeal shall be brought by serving on every other party to the proceedings in which the judgment, order or decision was given or made a notice in Form 114 to attend before the Judge on a day specified in the notice.

Unless the Court otherwise orders, the notice shall be filed within fourteen days after the judgment, order or decision appealed against was given or made, and shall be served not less than five days before the date fixed for the hearing of the appeal.” [27] Mahkamah ini berpendapat sekiranya perkataan “shall” digunakan di dalam sebarang peruntukkan undang-undang maka ianya membawa maksud mandatory. Oleh yang demikian, Notis Rayuan tersebut hendaklah 9 difailkan dalam tempoh 14 hari selepas perintah dikeluarkan oleh Timbalan Pendaftar. Mahkamah ini merujuk kes Chong Su Kong & 6 Ors v. Sia Hong Tee & 4 Ors [2014] 10 CLJ 245; [2013] 1 LNS 1357 yang mana Mahkamah menekankan bahawa: "O. 56 r. 1(3) is no doubt a mandatory provision when it uses the word "shall be filed within fourteen days...". [28] Ini bermakna jika tidak ada bantahan sekalipun sesuatu Notis Rayuan adalah tetap tidak sah dan tidak teratur jika ianya difailkan di luar tempoh masa 14 hari tersebut. [29] Dari penelitian mahkamah, mahkamah mendapati bahawa pihak Defendan telah menyerahkan NRKHDK tersebut pada 20/3/2017 melalui kurier. NRKHDK tersebut diterima oleh Bahagian Pendaftaran Mahkamah Tinggi pada 21/3/2017. NRHDK juga terus diproses oleh Bahagian Pendaftaran namun disebabkan bayaran dibuat adalah melalui cek dan bukannya tunai telah menyebabkan terdapat kelewatan mengenai bayaran tersebut. Atas kelewatan tersebut, NRHDK tersebut hanya boleh difailkan di Mahkamah ini pada 27/3/2017 selepas cek tersebut ditunaikan. Mahkamah ini berpendapat bahawa pihak Peguam sedia maklum mengenai proses bayaran melalui cek. Pihak Peguam sepatutnya menghantar NRHDK kepada Mahkamah ini sejurus selepas Perintah dikeluarkan oleh Timbalan Pendaftar untuk mengelak sebarang kelewatan. 10 Namun, peguam perlu sedia maklum bahawa serahan bukan bermaksud pemfailan. Mahkamah bersetuju dengan hujahan Peguam Plaintif bahawa Peguam Defendan perlu bertindak secara proaktif contohnya perlu membuat susulan terhadap permohonan tersebut dengan mengikuti perkembangan samada serahan tersebut telah diterima. Selain daripada itu, pihak Defendan perlu memastikan cek yang dikirimkan telah pun berjaya ditunaikan segera. Pihak Defendan perlu mengetahui bahawa penunaian cek akan mengambil masa begitu lama. [30] Mahkamah juga mengambil kira bahawa kelewatan yang wujud ialah selama 6 hari dan kelewatan memfailkan permohonan untuk memfailkan Rayuan (kandungan 152) telah mengambil masa 131 hari. [31] Mahkamah juga telah mengambil maklum dengan autoriti yang dirujuk oleh Defendan di mana di dalam kes Development & Commercial Bank Bhd v Tang Ong Hwa & Anor [1992] 2 MLJ 764, dalam menimbangkan sama ada permohonan untuk lanjutan masa untuk memfailkan Notis Rayuan harus dibenarkan, Mahkamah Tinggi yang bijaksana menyatakan bahawa: “The aforesaid cases only relate to isolated situations, but what are the main guiding principles for this court to consider whether to grant or refuse an application of this nature? In this respect, I find the principles enunciated in the case of Pearson v Chen Chien Wen Edwin, a Court of Appeal decision of Singapore adopting the views of Chan Sek Keong I in Hau Khee Wee & Anor v Chu() Klan Tong & 11 Anor 6, to be sound for adoption in deciding these type of cases. The factors are as follows:

the length of the delay;

the reasons for the delay;

the chances of the appeal succeeding if time for appealing is extended; and

the degree of prejudice to the respondent if the application is granted.” [32] Setelah meneliti Affidavit Sokongan Defendan dan hujahan Peguam Defendan, mahkamah tidak berpuas hati dengan alasan yang diberikan mengenai kelewatan ini samada untuk memfailkan rayuan (kandungan 152) dan permohonan ini (kandungan 169). [33] Defendan gagal mengemukakan kepada Mahkamah ini alasan yang munasabah atas kelewatan memfailkan NRHDK. Mahkamah ini berpendapat bahawa alasan kelewatan yang disebabkan oleh Bahagian Pendaftaran Mahkamah Tinggi adalah tidak munasabah. [34] Merujuk kepada kes Khor Cheng Wah v. Sungai Way Leasing Sdn Bhd [1997] 1 CLJ 396: "(1) It is a cardinal principle of law, that when a litigant seeks the intervention of the Court in a matter that affects his right, he must do so timeously". 12 [35] Pada Pandangan Mahkamah ini, NRHDK tersebut boleh dihantar lebih awal dan sebagai Peguam kepada Defendan, beliau hendaklah bertanggungjawab dengan menasihati anak guam untuk memfailkan NRHDK dengan lebih awal dan bukannya “last minute”. [36] Hashim Yeop A Sani J di dalam Ong Guan Teck & Ors v. Hijjas Kasturi [1982] CLJ 31; [1982] CLJ (Rep) 616; [1982] 1 MLJ 105 memutuskan bahawa: “In practice, an application to extend time is generally allowed provided no injustice is caused and the other party can be compensated by costs. However, there must always be before the court cogent material to satisfactorily explain the delay before the court will exercise its discretion to extend time: Thamboo Ratnam v. Thamboo Cumarasamy & Anor [1965] 1 WLR 8. Thus, when an applicant failed to advance any reason as to why the writ was not served during the period of its validity, the court would not readily exercise its discretion in favour of extending time to renew the writ: Lloyd Triestino Societa v. Chocolate Products (M) Sdn Bhd [1976] 2 MLJ 27, FC. From the authorities both foreign and local, two distinct principles can be garnered. The first principle is the time honoured principle that the rules of court and the associated rules of practice, devised by the Rules Committee and developed by the courts over the years to promote the expeditious despatch of litigation, must be rigidly observed. The prescribed time limits are not targets to be aimed at or expressions of pious hope but rather requirements set which should be met rigidly by the parties thereto. This time honoured 13 principle is reflected in a series of rules giving the court a discretion to dismiss on failure to comply with a time limit. Thus, O. 19 r. 1 of the RHC (default in service of statement of claim), O. 24 r. 16(1) of the RHC (failure to comply with requirement for discovery etc), O. 25 r. 1(4) of the RHC (failure of plaintiff to take out summons for directions, then the defendant may apply to dismiss the action), O. 28 r 10(1) of the RHC (failure to prosecute proceedings with despatch), and O. r. 2(2) of the RHC (failure of the plaintiff to set down action for trial, the defendant may set down the action for trial or may apply to the court to dismiss the action for want of prosecution) are some examples set by the Rules Committee. This principle is also reflected in the court's inherent jurisdiction to dismiss for want of prosecution. The second principle is that a plaintiff should not in the ordinary way be denied an adjudication of his claim on its merits because of procedural default, unless the default causes prejudice to his opponent for which an award of costs cannot compensate. This principle is clearly reflected in the general discretion to extend time conferred by O. 3 r. 5(1) of the RHC as reproduced earlier on, and this discretion is to be exercised in accordance with the requirements of justice in the particular case. Broadly stated this principle is also reflected in the liberal approach generally adopted in relation to the amendment of pleadings.” [37] Peguam Defendan perlu ambil maklum bahawa tindakan tuntutan ini dibuat Plaintif pada tahun 2008 lagi iaitu pada 30hb Oktober 2008 dan setelah menunggu begitu lama akhirnya Plaintif telah berjaya walaupun 14 ianya melibatkan sebahagian sahaja dari tuntutannya. Kini beliau ingin menikmati “the fruits of his litigation”. [38] Malangnya, niat Plaintif masih lagi tidak kesampaian. Justeru mahkamah ini berpendapat, jika permohonan Defendan ini dibenarkan ianya amat memprejudiskan Plaintif lagi yang telah menanggung kerugian sekian lama. Tambah-tambah lagi dengan permohonan Defendan ini, pendengaran rayuan Plaintif di kandungan (150) terpaksa ditangguhkan sehingga rayuan kandungan

ini di Mahkamah Rayuan dimuktamadkan. Ini sekali lagi telah memprejudiskan Plaintif. [39] Mahkamah juga berhati-hati supaya tidak menyentuh mengenai merit rayuan terhadap keputusan Timbalan Pendaftar tersebut. Namun demikian, mahkamah telah melihat hujahan pihak-pihak dan Alasan Penghakiman Timbalan Pendaftar. Memadai mahkamah ini di peringkat ini memutuskan bahawa peluang untuk Defendan berjaya di dalam rayuan terhadap keputusan Timbalan Pendaftar tersebut adalah tipis. Diteliti Alasan Penghakiman Timbalan Pendaftar, mahkamah mendapati bahawa keputusan beliau itu telah mengambil kira segala faktor. Malahan keputusan beliau itu kebanyakannya berlandaskan kepada hujahan yang telah diutarakan oleh pihak Defendan yang memihak kepada Defendan yang mengurangkan tuntutan Plaintif, sekaligus menyebabkan Plaintif memfailkan Notis Rayuan di kandungan (150) yang terpaksa ditangguh sehinggalah Mahkamah Rayuan memuktamadkan pendengaran kandungan (169) ini. 15 E. KESIMPULAN [40] Di atas alasan-alasan yang diberikan di atas, permohonan interlokutari ini di kandungan (169) ditolak dengan kos sebanyak RM500.00 sahaja. Dengan keputusan ini kandungan (152) secara otomatisnya terbatal. Tarikh: 15 November 2017 (DATO’ AHMAD BIN BACHE) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Malaya Kota Bharu Peguam Plaintif: Tn. Haji Marwaliz bin Mahmud Tetuan Saharuddin Hidayu & Marwaliz, No. 5578- Lot 347, Tingkat Satu, Wisma SHM, Seksyen 23, Taman Desa Telipot, 15150 Kota Bharu, Kelantan. Peguam Defendan: En. B. Balakumar & En. Koh Pei Siah Tetuan Azim Tunku Farik & Wong, Unit 5-03, Tingkat 5, Straits Trading Building, No. 2, Lebuh Pasar Besar, 50050 Kuala Lumpur.