Noor Adzelie Farieq Bin Mohamad (WA-82D-95-12/2023)

11.1 Pada tarikh 3/10/2020, jam lebih kurang 950pm, OKT telah dipanggil oleh Insp Noor Khairul bin Abdul Rahman ( SP1) untuk diberi taklimat mengenai ujian saringan awal air kencing .

11.2 Pada peringkat awal OKT telah diberi beberapa botol yang berada di dalam plastik di dalam kotak untuk dipilih oleh OKT sendiri. OKT telah mengambil 1 botol plastik yang berseal nombor botol A0106224 dan telah serahkan semula kepada SP1. Seterusnya SP1 telah mengoyakkan plastik tersebut di hadapan OKT dan telah mengeluarkan 1 botol kosong specimen untuk diberikan air kencing.

11.3 SP1 telah kemudiannya mengiringi OKT ke tandas untuk beliau memberikan air kencing. Selanjutnya OKT telah memberikan air kencing untuk dibawa ke meja penguji, SP1 telah mengarahkan OKT membuka sendiri botol penutup dan SPT telah menguji urine OKT dan hasil ujian saringan awal air kencing OKT didapati positif Methamphetamine.

11.4 SP1 kemudiannya telah mengarahkan OKT untuk menutup botol urine tersebut semula dan SP1 kemudiannya telah membuat catitan pada label yang mengandungi nama OKT , Kad Pengenalan dan OKT telah menandatangani label tersebut dan SP1 juga telah mengisi ujian positif dada jenis Methamphetamine, selanjutnya label tersebut telah dilekatkan pada botol tersebut.

11.5 Selanjutnya SP1 telah melekatkan seal bewarna biru ke atas botol spesimen tersebut dan juga telah membuat seal lilin bewarna merah di atas penutup botol berkenaan. Kesemua perkara ini telah dibuat di hadapan OKT.

11.6 SP1 kemudiannya telah mengisi borang permintaan ujian pengesanan dadah dan butiran OKT dan di dalam akuan pemberi OKT telah menurunkan tandatangannya.

11.7 Seterusnya P1 telah membuat laporan polis bersabit PUDU/9953/20. dan setelah nombor polis dijana, SP1 telah melekatkan pelekat putih berkenaan dengan nombor PUDU/9953/20.

11.8 SP1 kemudiannya meletakkan botol urin tersebut ke dalam peti ais yang berkunci. Pada sepanjang masa, botol urine tersebut adalah berada di dalam kawalan SP1. SP1 kemudiannya telah melengkapkan borang Seksyen 28AKPJ, borang serah terima barang kes dan borang kesihatan yang diperlukan dan kemudian SP1 telah menyerahkan dokumen berkaitan tersebut, botol saringan air kencing OKT dan OKT kepada Pegawai penyiasat (SP3) pada hari yang sama lebih kurang jam 1140 malam.

11.9 SP3 telah menerima botol urine tersebut bersama dengan report polis Pudu rpt 9953/20, 1 borang serah terima barang dan 1 borang hak hak orang ditangkap di bawah seksyen 28A(2)(a) KTJ berserta OKT.

11.10 Pada tarikh 4/10/2020 pada lebih kurang jam 120 pagi, SP3 telah mengarahkan Konst Ahmad Syabbir untuk mengambil gambar barang kes satu (1) botol urin : SN A0106224 sebanyak tiga (3) keping seperti mana pada ekshibit P3(a-c) .

11.11 SP3 telah mengecamkan empat (4) keping gambar tpt kejadian iaitu gambar tandas bahagian siasatan jenayah Narkotik IPD Wangsa Maju dan telah ditandakan sebagai ekhibit P4 (a-d).

11.12 SP3 juga telah menerima semua gambar-gambar tersebut dan telah disimpan di dalam CD-R rasmi PDRM dan telah dicamkan dan ditandakan sebagai P12 11.13 Seterusnya SP3 telah pada 5/10/2020 pada jam lebih kurang 935 pagi ke Jabatan Patologi Hospital Kuala Lumpur untuk menyerahkan satu (1) botol urine SN: A0106224 berseal dan dalam keadaan baik kepada Pegawai Sains yang bertugas iaitu SP2 Muhammad Nabil bin Mohd Suhaimi , dan diserahkan juga bersama borang UPD yang telah ditandakan sebagai P8 dan telah dicamkan oleh SP 2 dan 3.

11.14 SP2 kemudiannya telah menyemak maklumat di dalam borang UPD tersebut dan botol tersebut untuk memastikan maklumat tertera adalah sama. SP2 kemudiannya telah mengesahkan bahawa maklumat di dalam borang UPD dan botol tersebut adalah sama dan kandungan specimen air kencing OKT juga adalah mencukupi untuk tujuan ujian analisis. SP2 telah menegaskan keadaan botol semasa diserahkan oleh SP3 adalah baik, berseal dan tidak koyak.

11.15 Hasil daripada ujian pengesanan tersebut dijalankan oleh SP2 ke atas specimen air kencing OKT adalah mendapati mengandungi dadah jenis Amphetamine, Methamphetamine dan Mytragynine. Laporan Patologi ini telah ditandakan di Mahkamah sebagai P9. BEBAN BUKTI DI AKHIR KES PENDAKWAAN [12] Sebelum Mahkamah memberikan alasan-alasan di atas keputusan Mahkamah ini memanggil tertuduh membela diri, Mahkamah telah bergantung kepada Seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah ( Akta 593) mengenai prosedur perbicaraan di akhir kes pendakwaan. Peruntukan tersebut diperturunkan seperti berikut; Section 180 : procedure after conclusion of case of prosecution

When the case for the prosecution is concluded, the court shall consider whether the prosecurion has made ou a prima facie case against the accused.

(ii) the courts finds that the prosecurion has made not made out a prima facie case against the accused, the court shall record an order for acquittal.

(iii) if the court finds that a prima facie case has been made out against the accused in the offence charged tht court shalkl call upon the accused to enter on his defense

(iv) for the purpose of this section, a prima facie case is made out against the accused where the prosecution has adduced credible evidence proving each ingredient of the offence which if rebutted or unexplained would warrant a conviction. [13] Mahkamah ini juga merujuk kepada beberapa kes mengenai prinsip prima facie sebagaimana diputuskan di dalam kes Loot Kow Chai & Anor [2003] 1 clj 734, Balachandran v PP [2005] 1 CLJ 85.vDi dalam kes PP v. MOHD. RADZI ABU BAKAR [2006] 1 CLJ 457, Mahkamah juga tidak melupakan tatacara yang diputuskan oleh Mahkamah Persekutuan untuk diikuti oleh mahkamah bicara di akhir kes pendakwaan seperti berikut: “[15] For the guidance of the courts below, we summarise as follows the steps that should be taken by a trial court at the close of the prosecution’s case:-

(i)the close of the prosecution’s case, subject to the evidence led by the prosecution in its totality to a maximum evaluation. Carefully scrutinise the credibility of each of the prosecution’s witnesses. Take into account at reasonable inferences that may be drawn from the evidence. If the evidence admits of two or more inferences, then draw the inference that is most favourable to the accused.

(ii)ask yourself the question; if I now call upon the accused to make his defence and he elects to remain silent am I prepared to convict him on the evidence now before me? If the answer to that evidence is “Yes” then a prima facie case has been made out and the defence should be called. If the answer is “No” then, prima facie case has not been made out and the accused should be acquitted.

(iii)after the defence is called, the accused elects to remain silent, then convict.

(iv)after defence is called, the accused elects to give evidence, then to through the steps set out in Mat v. PP [1963] 1 LNS 82 ; [1963] MLJ 263.” [14] Oleh yang demikian, mengguna pakai prinsip prima facie yang diputuskan oleh kes-kes yang dinyatakan di atas, Mahkamah ini telah mempertimbangkan keseluruhan keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi pendakwaan atas penilaian yang maksimum dan mengambil kira kebolehpercayaan saksi-saksi dalam mencapai keputusan di akhir kes pendakwaan. [15] Tertuduh telah dituduh di bawah seksyen 15(1) (a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen yang sama dibaca bersama seksyen 38B Akta yang sama. Bagi kesalahan di bawah seksyen 15(1)(a) ADB 1952, Mahkamah ini merujuk kepada kes PP V. CHAM KAM LEONG 10 [1989] 1 MLJ 326 melalui penghakiman YA Hakim Zakaria Yatim yang menyatakan seperti berikut: “In order to prove that a person is guilty of an offence under s. 15(a), the prosecution must prove (1) the accused administers the drugs to himself; or the accused suffers another person, contrary to s. 14 of the Act, to administer to him the dangerous drugs; and (2) that the urine of the accused is clinically tested and found to contain the drugs.” [16] Oleh itu, bagi membuktikan pertuduhan di bawah seksyen 15(1)(a) ADB 1952, pihak pendakwaan perlu membuktikan dua elemen pertuduhan seperti berikut (dalam konteks kes semasa):

OKT memasukkan kepada dirinya sendiri dadah berbahaya

(ii) dan Dadah tersebut disenaraikan di bawah Bahagian lll Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952 DAPATAN DAN ANALISIS MAHKAMAH DI AKHIR KES PENDAKWAAN: Elemen Pertama : Samada Tertuduh Memasukkan Kepada Dirinya Sendiri Dadah Berbahaya. [17] Bagi elemen pertama secara spesifiknya iaitu OKT memasukkan kepada dirinya sendiri dadah berbahaya di mana di dalam kes ini merupakan dadah jenis Amphetamine dan Methamphetamine, pihak pendakwaan secara lazimnya tidak akan mengemukakan keterangan langsung untuk membuktikan bahawa tertuduh menggunakan dadah berbahaya tersebut. [18] Maka, pihak pendakwaan mahupun mahkamah boleh mengguna pakai anggapan di bawah Seksyen 37(k) ADB 1952 sekiranya pihak pendakwaan berjaya membuktikan ujian yang dibuat ke atas Tertuduh dibuat selaras dengan seksyen 31A ADB 1952. [19] Pindaan kepada ADB 1952 melalui Akta A1167 yang berkuatkuasa pada 1/11/2002 telah memperkenalkan Seksyen 37(k) ADB 1952 seperti berikut:

“Presumptions In all proceedings under this Act or any regulation made thereunder-

(j)...

if a person is charged for an offence of consuming a dangerous drug or administering a dangerous drug to himself or suffering any other person to administer a dangerous drug to him, and any dangerous drug is found in the urine of the person charged as a result of a urine test conducted under section 31A, the person shall be presumed, until the contrary is proved, to have consumed the drug or to have administered the drug to himself or to have suffered any other person to administer the drug to him in contravention of this Act or its regulations.” [20] Seksyen 37(k) tersebut perlu dibaca bersama-sama dengan Seksyen 31A ADB yang diperturunkan sebagaimana berikut:

Examination of arrested person by a medical officer. When any person is arrested on a charge of committing an offence against this Act-which is of such a nature; or which is alleged to have been committed under such circumstances as give reasonable grounds for believing that an examination of his person will afford evidence as to the commission of an offence against this Act, it shall be lawful for a medical officer acting at the request of any police officer not below the rank of Sergeant, or any other officer in charge of a police station, or any officer of customs, and for any person acting in aid of a medical officer and under his direction, to make such an examination or examinations of the person arrested as may be reasonably necessary in order to ascertain the facts which may afford such evidence, and to use or cause to be used such force as may be reasonably necessary for that purpose.

For the purpose of preservation of evidence, it shall be lawful for a police officer not below the rank of Sergeant or an officer of customs to require an arrested person to provide a specimen of his urine for the purposes of an examination under subsection (1) if it is not practicable for the medical officer or the person who is acting in aid of or on the direction of a medical officer to obtain the specimen of the urine within a reasonable period. For the purposes of this section “medical officer” includes any person employed by the Government or a statutory authority as a medical officer or as a chemist.’ [21] Membaca kedua-dua seksyen ini bersama-sama, adalah dapat disimpulkan bahawa sekiranya hasil analisis ke atas sampel urin OKT yang dilakukan di bawah seksyen 31A ADB 1952 mendapati wujud unsur dadah berbahaya dalam sampel urin Tertuduh, maka undang-undang menganggap bahawa Tertuduh sendiri telah memasukkan dadah berbahaya tersebut ke dalam tubuh badannya sehinggalah dibuktikan sebaliknya. [22] Namun demikian, pemakaian anggapan di bawah seksyen 37(k) ADB 1952 bukan secara automatik. Pihak pendakwaan perlu membuktikan terlebih dahulu berkenaan fakta-fakta asas yang relevan yang berkaitan dengan elemen pertuduhan. Jika pihak pendakwaan gagal untuk membuktikan fakta-fakta asas tersebut, anggapan di bawah seksyen 37(k) ADB 1952 tidak boleh diguna pakai. [23] Untuk memenuhi keperluan di bawah Seksyen 31A ini dan samada anggapan tersebut terpakai atau triggered, pertamanya pendakwaan perlu membuktikan bahawa OKT di dalam kes ini merupakan seorang yang ditangkap sebelum ujian saringan urin ini dilakukan . Di dalam kes semasa, Mahkamah ini berpuas hati bahawa prosedur pengambilan urin oleh SP1 adalah teratur seperti mana yang termaktub dalam Seksyen 31A ADB 1952 di mana beliau berpangkat Inspektor pada masa material apabila SP1 sendiri telah mengeskot OKT untuk memungut sampel air kencing OKT seperti yang tertera dalam Ekshibit P1 [24] Keduanya, pendakwaan juga perlu membuktikan bahawa hanya seseorang pegawai perubatan di atas permintaan pegawai polis berpangkat Sarjan dan ke atas atau seseorang pegawai polis berpangkat Sarjan dan ke atas telah menjalankan pemeriksaan atau ujian saringan ke atas tertuduh sekiranya tidak praktikal untuk pegawai perubatan menjalankan ujian tersebut dalam tempoh masa yang munasabah. [25] Bebalik kepada kes ini, pada masa kejadian, SP1 iaitu pegawai berpangkat Inspektor telah menjalankan pemeriksaan ujian saringan ke atas OKT di dalam kes ini memandangkan adalah tidak praktikal untuk pegawai perubatan menjalankan ujian tersebut dalam tempoh masa dan keadaan pada ketika itu. [26] Oleh yang demikian Mahkamah ini berpadangan adalah bertepatan dan selari dengan kehendak sebagaimana diputuskan di dalam kes Mahkamah Rayuan PP v Samsul Arifin Bakar [2020] 7 CLJ 503 yang telah antara lain memutuskan sebagaimana berikut; “[10] The learned High Court Judge opined that several pre-conditions must be satisfied before a urine sample can be taken by a police officer not below the rank of sergeant. His Lordship said that the police must prove in court that it was not practicable for a medical officer to obtain the urine sample from the arrested person. His Lordship also said that the determination whether the procurement of the urine sample by a medical officer is practicable must be made by the medical officer himself. In our view, such a reading of the provision is not warranted by the words of s. 31A(1A). If the police are obligated to wait for the determination of the medical officer, precious time would be wasted and it is possible that traces of drugs in the body of a suspect would have disappeared by the time the urine sample is obtained. [11] In respect of the argument that the police have to “prove” that it was not practicable to send the suspect to the hospital for the medical officer to obtain the urine sample, we note that s. 31A(1A) does not impose that duty. It is a provision designed to preserve evidence depending on constraints of the situation faced by the enforcement authorities. Therefore, the test result from a urine sample is not rendered inadmissible merely because the police could not prove that sending the suspect to see a medical officer to take a urine sample is not practicable.” [27] Oleh yang demikian, Mahkamah ini berpuas hati keperluan di bawah Seksyen 31A ini telah dipenuhi. Di dalam perkara ini, selain keperluan di bawah Seksyen 31A dipenuhi, pihak pendakwaan juga perlu perlu membuktikan fakta-fakta asas yang relevan berkaitan dengan elemen OKT memasukkan ke dalam dirinya sendiri dadah berbahaya. Pendakwaan perlu memastikan bahawa prosedur dan tatacara pengambilan urin, rantaian barang kes serta rantaian keterangan adalah terjaga dan tidak terputus. [28] Mahkamah seterusnya mendapati elemen pertuduhan ini berjaya dibuktikan berdasarkan beberapa dapatan fakta yang dikemukakan oleh pihak pendakwaan dari mula spesimen urin tertuduh diambil sehingga analisis dijalankan. Mahkamah membuat pecahan setiap siri kejadian satu per satu bagi memudahkan pemahaman sepertimana yang dinyatakan di bawah;

Pungutan Sampel Urin OKT.

(ii) Pelabelan dan Seal Botol Urin milik OKT,

(iii) Proses Penyimpanan Spesimen oleh SP3

(iv) Sesi Penyerahan Spesimen kepada SP3.

Penyerahan Spesimen kepada SP2

(vi) Analisis Spesimen Urin OKT

PUNGUTAN SAMPEL URIN OKT: [29] Mahkamah telah meneliti semua keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi pendakwaan. Pada 3/10/2020 jam lebih kurang 950 malam, SP1 yang merupakan seorang pegawai polis berpangkat Inspektor telah mentaklimatkan kepada OKT menganai ujian saringan awal air kencing yang akan dijalankan ke atas OKT. SP1 telah meletakkan beberapa botol bungkusan plastik yang mengandungi botol spesimen di dalam kotak di Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik IPD Wangsa Maju. SP1 kemudiannya mengarahkan OKT untuk memilih sendiri satu (1) bungkusan plastik dan menyerahkannya kepada SP1. OKT telah memilih satu (1) botol spesimen bernombor A0106224 seperti pada gambar botol urin P3 (A–C). SP1 telah menyemak ke atas plastik tersebut dan menunjukkan kepada OKT bahawa plastik tersebut di dalam keadaan berseal baik. Kemudian SP1 telah mengoyakkan dan mengeluarkan satu (1) botol spesimen daripada bungkusan plastik tersebut di hadapan OKT. [30] SP1 kemudiannya mengiringi OKT ke tandas untuk memungut sampel urin daripada OKT. Di peringkat ini, keterangan SP1 ini adalah bercanggah dengan tarikh spesimen dipungut dan juga tarikh report dan laporan patologi yang disediakan oleh SP2, sama ada ia spesimen OKTdipungut pada tarikh 3.10.2020 atau 4.10.2020. [31] Dapatan Mahkamah adalah bahawa isu ini dapat disokong oleh keterangan lain yang telah diberikan oleh semua 3 orang saksi pendakwaan yang telah memberikan keterangan. [32] Penjelasan telah diberikan oleh saksi pendakwaan semasa pemeriksaan semula, di mana tarikh pada borang UPD (P8) di bahagian 3 (j) sepatutnya ditulis tarikh tetapi dilakukan oleh SP1 dan pada bahagian 4 juga OKT telah gagal untuk memasukkan tarikh walaupun telah dimohon oleh SP1 untuk berbuat demikian. SP1 memohon untuk OKT sendiri memasukkan butiran tarikh memandangkan OKT sendiri yang telah memberikan spesimen pada hari kejadian tersebut. SP1 hanya akan menulis bahagian nama dan ic sahaja . Manakala bahagian tarikh dan tandatangan ditulis oleh OKT sendiri, namun OKT tidak melakukan sebagaimana diminta dan kemudian SP1 memaklumkan semasa pemeriksaan semula SP1 beliau telah terlepas pandang untuk menyemak semula berkenaan tarikh pada bahagian 4 di dalam borang UPD tersebut (P8). [33] Mahkamah ini merujuk kepada kes GUNALAN RAMACHANDRAN V. PP [2006] 1 CLJ 857 yang telah menyatakan seperti berikut: “Minor discrepancies are possible even in the version of truthful witnesses and such minor discrepancies only add to the truthfulness of their evidence (Sidhan v. State of Kerala [1986] Cri LJ 470, 473 (Ker)). But discrepancies in the statements of witnesses on material points should not be lightly passed over, as they seriously affect the value of their testimony (Brij Lai v. Kunwar, 36 A187:18 CWN 649: A [1914] PC 38). The main thing to be seen is whether the inconsistencies go to the root of the matter or pertain to insignificant aspects thereof. In the former case, the defence may be justified in seeking advantage of the incongruities obtaining in the evidence. In the latter, however no such benefit may be available to it (Krishna Pillai Sree Kumar v. State of Kerala A [1981] SC 1237, 1239: 1981 Cri LJ 734).” [34] Bagaimanapun, Mahkamah berpandangan isu tarikh pada borang UPD tersebut dan pada laporan patologi yang dikeluarkan adalah telah diterangkan semula oleh saksi pendakwaan dan tidak menjejaskan kes pendakwaan kerana ianya tidak dinafikan sama sekali bahawa SP1 sememangnya ada mengiringi dan menyaksikan OKT memberi spesimen urinnya di dalam tandas pada tarikh yang dinyatakan iaitu 3/10/2020. [35] Selepas OKT selesai memberikan spesimen urinnya, SP1 mengarahkan OKT menutup tudung botol tersebut dan membawanya ke meja penguji sambil diringi oleh SP1. SP1 seterusnya telah mengarahkan OKT untuk membuka tudung penutup botol yang mengandungi spesimen air kencingnya itu dan meletakkan botol tersebut di atas meja yang berada dihadapannya. [36] SP1 kemudiannya telah menjalankan ujian dengan mencelup 6 test strips yang terdiri daripada Methampehetamine, Amphetamine, THC, Morphine, Ketamine dan benzo ke dalam spesimen urin OKT. Hasil ujian saringan awal tersebut mendapati urin OKT positif dadah jenis Methamphetamine.

(ii) PELABELAN DAN SEAL BOTOL URIN MILIK OKT: [37] SP1 seterusnya telah mengarahkan OKT untuk menutup sendiri botol berkenaan dengan kemas dan meletakkan semula di atas meja. SP1 kemudiannya telah membuat catitan pada label dan mengarahkan OKT menandatangani label tersebut. SP1 telah melekatkan label tersebut pada badan botol bersama dengan satu seal berwarna biru PDRM di bahagian antara penutup botol dan badan botol tersebut. [38] Sepanjang proses seal dan label, SP1 juga menyatakan kesemuanya dibuat di hadapan OKT . Berikut adalah keterangan SP1 berkenaan keterangan melabel dan melekatkan seal pada botol urin tertuduh: : NO report belum tuliskan ke atas pelekat putih? bagaimana dengan butiran lain? : butiran lain saya telah isikan saya telah lekatkan pelekat putih ke botol yg mengadungi specimen air kencing tertuduh dan kemudian saya telah seal berwarna biru ke atas botol specimen tersebut dan saya juga telah seal lilin berwarna merah di atas penutup botol specimen tersebut. Saya telah mengisi borang permintaan ujian pengesanan dadah, butir-butir tersebut dalah butir tertuduh, dan di bahagian akuan pemberi, saya telah mengarahkan untuk tertuduh untuk menanda tangan Borang akuan pemberi, : OKT sign? : Ya : Pelekat putih? : saya telah megarahkan tertuduh utk berikan tanda tangan

(iii) PROSES PENYIMPANAN SPESIMEN OLEH SP1 dan SP3: [39] Setelah saringan dilakukan dan keputusan ujian diperolehi, SP1 telah meletakkan botol urin tersebut ke dalam peti ais dan ianya berada di dalam kawalan SP1. Pada 3/10/2020, setelah SP3 menerima botol urine dan dokumentasi berkaitan dari SP1, SP3 seterusnya telah menyimpan botol berkenaan di dalam peti sejuk di dalam pejabatnya yang berkunci. Pada 4/10/2020, SP3 telah mengarahkan Konst 208952 Ahmad Syabbir bin Abdullah mengambil gambar botol urin SN: A0106224 sebanyak 7 keping sepertimana pada P3(A-C) dan gambar tempat kejadian sepertimana pada P4(A-D).

(iv) SESI PENYERAHAN SPESIMEN KEPADA SP3: [40] Pada 1/10/2020 jam lebih kurang 11.40 malam, SP1 telah menyerahkan 1laporan polis Pudu Rpt 9952/20, 1 borang serah terima barang kes , 1 borang hak hak orang yang ditangkap dibawah seskyen 28A(2)(a) KTJ dan satu(1) botol plastik berpenutup kuning bernombor siri A0106224 yang mengandungi spesimen urin OKT kepada SP3, di mana SP3 mengesahkan keadaan botol berkenaan sewaktu diserahkan berada dalam keadaan berseal dan berlabel dengan tertera nama OKT. SP3 kemudiannya menyimpan botol tersebut di dalam peti ais di dalam pejabat yang berkunci yang hanya boleh diakses oleh SP3.

PENYERAHAN SPESIMEN KEPADA SP2: [41] Seterusnya, SP3 telah menyerahkan botol berpenutup kuning yang berkeadaan seal dan baik yang mengandungi spesimen urin OKT tersebut dan Borang UPD P8 kepada SP2 yang merupakan seorang pegawai sains atau ahli patologi di Hospital Kuala Lumpur pada 5/10/2020 jam 9.35 pagi untuk tujuan pengesanan dadah dalam air kencing. [42] SP2 kemudiannya telah menyemak dan mengesahkan bahawa maklumat di dalam Borang UPD P3 dan pada botol tersebut adalah sama. SP2 menyatakan bahawa botol yang diterima daripada SP3 adalah dengan nombor siri SN: A0106224 dan dalam keadaan baik dan berseal. SP3 turut mengecamkan botol tersebut melalui gambar P3(A-C) dan botol urin (P6) juga telah dicamkan oleh SP2. Berikut adalah keterangan SP2 berkenaan dapatan fakta ini: Penyata saksi SP2 (PSP 2) dirujuk: Merujuk kepada kes yang dibicarakan pada hari ini, pada tarikh 5 Oktober 2020 9.39 pagi, saya ada menerima botol air kencing serta borang permohonan ujian ke atas penama NOOR ADZELIE FARIEQ BIN MOHAMAD NO MYKAD 871012055281 dari IPD WANGSAMAJU menerusi INSPEKTOR MUHAMMAD FADLI BIN ABD RAHMAN. Butiran serahan catitan antara saya dan INSPEKTOR MUHAMMAD FADLI BIN ABD RAHMAN dicatitkan pada borang Chain of Custody. Setelah saya terima botol air kencing dan borang permohonan ujian, saya sekali lagi melakukan semakan kedua keatas nama, no kad pengenalan serta no rujukan makmal berbentuk stiker barkod yang terdapat pada botol air kencing dan borang permohonan bagi memastikan maklumat adalah sama pada borang pemohonan dan juga pada label yang terdapat pada botol. Botol yang diterima berada dalam keadaan baik itu seal yang belum pecah atau koyak, label yang mengandungi maklumat seperti nama, no kad pengenalan juga jelas dibaca manakala isipadu air kencing mencukupi sekurang kurangnya 30 mL mengikut garis panduan ujian air kencing bagi dadah berbahaya yang terdapat pada Garis Panduan Bil 6/2002 oleh Kementerian Kesihatan Malaysia. Rujuk kepada soalan tambahan semasa pemeriksaan Utama kepada SP2; : Rujuk Perenggan 3 Setelah terima botol air kencing.. boleh camkan botol ID 6 : Boleh : Jelaskan apa itu? : Ini adalah botol air kencing kepunyaan penama Noor Adzelie Farieq. : Botol ini botol yg sama? : Betul : Botol ditandakan sebagai P6 : Kalau saya rujuk botol dalam bentuk gambar, boleh camkan? Mohon rujuk ID 3(a-c) Boleh terangkan dokumen? : gambar botol atas nama Noor Adzelie, sepertimana yg saya dapat lihat dari gambar A : Mohon gambar ditandakan sebagai P3(A-C)

(vi) ANALISIS SPESIMEN URIN: [43] SP2 menyatakan seterusnya telah menjalankan ujian saringan dan pengesahan ke atas spesimen urin tertuduh di dalam botol bernombor SN: A0106224 pada hari yang sama diterima dari SP3. [44] Keterangan SP2 dinyatakan di dalam PSP 2 sebagaimana berikut; Setelah saya terima botol air kencing dan borang permohonan ujian, saya sekali lagi melakukan semakan kedua keatas nama, no kad pengenalan serta no rujukan makmal berbentuk stiker barkod yang terdapat pada botol air kencing dan borang permohonan bagi memastikan maklumat adalah sama pada borang pemohonan dan juga pada label yang terdapat pada botol. Botol yang diterima berada dalam keadaan baik itu seal yang belum pecah atau koyak, label yang mengandungi maklumat seperti nama, no kad pengenalan juga jelas dibaca manakala isipadu air kencing mencukupi sekurang kurangnya 30 mL mengikut garis panduan ujian air kencing bagi dadah berbahaya yang terdapat pada Garis Panduan Bil 6/2002 oleh Kementerian Kesihatan Malaysia. laitu Saya telah memulakan ujian pada hari yang sama ialu pada 5 OKTOBER 2020 dengan menggunakan kaedah LCMS menggunakan analyser jenama AGILENT keluaran syarikat AGILENT. Daripada ujian LCMS didapati sample air kencing positif Daripada Amphetamine, Methamphetamine dan Mitrragynine. Saya telah jalankan ujian pengesahan dadah jenis Amphetamine dan Methamphetamine menggunakan mesin GCMS. Kedua-dua mesin LCMS dan GCMS yang digunakan pada hari tersebut berkeadaan baik dimana setiap pagi saya akan pastikan mesin akan dilakukan penyelenggaran harian dan juga lulus ujian kawalan kualiti dalaman (internal Quality Control test).Semua rekod berkaitan penyelenggaraan dan ujian kawalan kualiti ada disimpan di dalam fail di makmal. Prinsip ujian ini adalah berasaskan kehadiran spesifik metabolik yang hadir didalam air kencing. [45] Hasil daripada ujian pengesanan yang dijalankan oleh SP2 ke atas spesimen urin OKT di dalam botol bernombor siri A0106224 adalah didapati mengandungi dadah jenis Amphetamine dan Methamphetamine dan Mitragynine. [46] Daripada keseluruhan keterangan dari SP1 sehingga SP3 ini, Mahkamah ini mendapati keterangan-keterangan ini gagal dicabar oleh pihak pembelaan. SP1 sehingga SP3 juga telah mengecam semua eksibit yang dikemukakan. [47] Oleh itu, bersandarkan kepada semua keterangan termasuk eksibit-eksibit yang dikemukakan dari P1 sehingga P9 secara keseluruhannya menunjukkan bahawa rantaian terhadap barang kes (spesimen urin OKT) dan rantaian keterangan dari mula spesimen urin OKT dipungut oleh SP1 sehingga ianya dianalisis oleh SP2 adalah terjaga dan tidak terputus. Elemen Kedua : Samada Terdapat Keterangan Yang Menyatakan Amphetamine Dan Methamphetamine Disenaraikan Di Bawah Bahagian III Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952 [48] Mahkamah mendapati keterangan SP2 telah dengan secara terang menjelaskan proses analisis terhadap spesimen urin yang diterima daripada SP3 iaitu dengan menjalankan dua (2) ujian iaitu ujian saringan menggunakan peralatan Cobas Chemistry 6000 dan ujian pengesahan menggunakan kaedah Gas Chromatography Mass Spectrometry (GC/MS) Agilent. SP2 menyatakan ujian saringan GC/MS mengesahkan urin OKT positif dadah dari kumpulan Amphetamine dan Methamphetamine manakala ujian pengesahan LCMS telah mengesahkan urin OKT tersebut juga mengandungi Mitragynine. [49] Dalam hal ini, sekiranya keterangan pegawai sains adalah kredibel, Mahkamah boleh menerima masuk keterangan tersebut. Hanya apabila keterangan tersebut tidak kredibel atau pembelaan telah memanggil saksi pakar lain untuk mencabar pendapat pegawai sains/kimia, barulah mahkamah berhak menolak keterangan pegawai sains/kimia tersebut. [50] Perkara ini ada dinyatakan dalam kes Mahkamah Agong MUNUSAMY VENGADASALAM V. PUBLIC PROSECUTOR [1987] 1 MLJ 492 ; [1987] CLJ REP 221 ; [1986] 1 MLRA 292 di mana Mahkamah telah memutuskan bahawa: “We are therefore of the view, that in this type of cases where the opinion of the chemist is confined only to the elementary nature and identity of substance, the court is entitled to accept the opinion of the expert on its face value, unless it is inherently incredible or the defence calls evidence in rebuttal by another expert to contradict the opinion. So long as some credible evidence is given by the chemist to support his opinion, there is no necessity for him to go into details of what he did in the laboratory, step by step...” [51] Di dalam penyata saksi SP2 iaitu PSP2 dan laporan P9, Mahkamah `mendapati SP2 telah menyatakan dadah jenis Amphetamine dan Methamphetamine disenaraikan di dalam Bahagian III Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952 SP2 juga telah mengeluarkan laporan makmal P9 yang mengesahkan hasil analisis yang di dalamnya tercatat keterangan seperti berikut: “**Dadah di atas disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya

* Dadah jenis Amphetamine Type Stimulants disenaraikan dalam Jadual Pertama Akta Dadah Berbahaya 1952. *Dadah jenis Mitragynine disenaraikan dalam Akta Racun 1952..” [52] Oleh yang demikian, maka Mahkamah memutuskan elemen kedua kepada pertuduhan juga dipenuhi oleh pihak pendakwaan. [53] Di dalam menentukan samada pendakwaan berjaya membuktikan suatu kes prima facie, pihak pendakwaan bukan sahaja perlu memastikan elemen-elemen kepada pertuduhan dipenuhi namun pendakwaan perlu menangkis isu-isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan. Berikut merupakan isu-isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan semasa peringkat pendakwaan.

(A) SPESIMEN TERTUDUH YANG DIPUNGUT DAN SPESIMEN YANG DIANALISA OLEH SP2 DALAM KES INI ADALAH BERBEZA . [54]

(B) ISU SETERUSNYA YANG DIBANGKITKAN PEMBELAAN ADALAH BERKENAAN IDENTITI BOTOL URINE [63] Pembelaan menhujahkan terdapat keraguan botol urine yang diserahkan kepada SP2 untuk dianalisa memandangkan no botol urine tersebut tidak lengkap pada P6. [64] Mahkamah ini meneliti keterangan SP1 dan SP2 dan menyemak silang ekhibit yang dikemukakan di Mahkamah ini di mana walaupun botol urine ini tidak mempunyai no siri yang lengkap pada P6 semasa dikemukakan di Mahkamkah, No siri yang ditulis pada borang P8 adalah sebenarnya sama dengan botol urine tersebut. Botol urine ini juga telah dicam oleh SP1,SP2 dan SP3. Keterangan SP3 adalah sebagaimana berikut; : Mohon dengan izin utk buka, tetapi tiada glove : Keadaan botol, botol telah lama, bercampur dengan air kencing, tulisan pada sticker warna putih telah tidak kelihatan, sahkan botol ini ada siri no masih jelas tulisan warna merah no A0106224 , berdasarkan PS dan gambar, no siri botol adalah tally ….. : peguam bela cadangan P3 dan botol urin yang asal adalah berbeza dan tidak boleh disahkan ini botol yang sama, kenapa setuju? : Rujuk gambar dan botol yang sebenar, gambar yang sama keadaan fizikal botol dan 1 nombor terpadam sebab botol urin jika ahli kimia pulang botol urine kepada samada saya atau kpl Azam, keadaan botol akan basah dan bercampur dengan air kencing, tak mustahil dakwat dan tulisan akan terhakis dan cacat berdasarkan pemerhatian saya, gambar dan botol yang ada sekarang adalah sama salam siasatan saya. [65] Laporan patologi P9 adalah juga merupakan hasil Analisa daripada botol urine yang telah diterima dan no siri adalah sama. Keterangan SP2 adalah sebagaomana berikut; : Rujuk Perenggan 3, Setelah terima botol air kecing.. boleh camkan botol ID 6? : Boleh : Jelaskan apa itu? : Ini adalah botol air kencing kepunyaan penama Noor Adzelie Farieq bin Muhammad : Botol ini botol yg sama kamu terima untuk buat pengesahan? : Betul : Tiada bantahan Mah : ID6 ditukar kepada P6 : Saya mohon unntuk rujuk Botol yang samadalam bentuk gambar, boleh camkan?ID 3(a-c) Boleh terangkan dokumen? : gambar botol atas nama Noor Adzelie, sepertimana yg saya dapat lihat dari gambar A [66] Berkenaan dengan kehilangan 1 nombor pada botol urine tersebut ini bukan merupakan isu yang material memandangkan ketiga-tiga saksi tersebut dapat mengecam botol urine yang telah dibawa ke Mahkamah. Penjelasan juga telah diberikan berkenaan kehilangan 1 nombor memandangkan kemungkinan masa yang Panjang menanti perbicaraan dan air kencing tersebut telah meresap dan menyebabkan salah satu no siri telah hilang daripada catatan botol. Semasa Pemeriksaan Balas oleh peguam kepada SP3: : Saya rujuk puan kepada P6 Sila rujuk P6. Setuju tak butiran telah hilang : Setuju : Semasa tuan beri keterangan tadi tuan kata walaupun butiran telah hilang tapi dapat cam berdasarkan no siri : benar : cuba tuan tengok nombor siri tersebut, adakah nombor siri ini lengkap, tuan boleh nampak tak no siri ini secara penuh : tak nampak : setuju no siri pun kita tak nampak pada botol tersebut : setuju : tuan kata inii adalah yang sama tapi tuan sendiri kata nombor tak jelas SP3 : setuju : Tuan saya rujuk kepada P3A dengan botol urin di hadapan kamu, apa yang kita nampak dengan gambar dan botol ini adalah berbeza? : Setuju Pb : Saya katakan berdsarkan botol urine tersebut dan gambar ini kita tak dapat tentukan ia botol yang sama kerana semua butiran sudah hilang, setuju tuan? : Setuju Semasa pemeriksaan semula perkara ini telah dijelaskan semula oleh SP3 sebagaimana berikut; DPP : Soalan saya seterusnya adalah Peguambela telah buat cadangan sekira dirujuk semula P3 iaitu gamabr botol urine dengan gamabr botol urine yang asal, peguam cadangkan bahawa gambar botol urine dan botol urine yang asal adalah berbeza tak boleh sayakan botol yang sama, kamu setuju kenapa setuju. : Kalau diikutkan gambar botol urin dan botol urin yang ada di mahkamah sekarang kalau dibandingkan denganm gambar botol urin, sebenarnya gamabr yang sama sebagaimana siasatan saya, Cuma yang dalam mahkamah keadaan fizikal satu mnombot terpadan sebab botl urin kalau hali kimia pulang pada kita dia pulang dalam satu plastic jadi plastic dalam keadaan dah basah Mah : Kita tu siapa? : samada saya atau koperal azam yang terima botol keadan botol akan basah bercampur dengan air kencing jadi tak mustahil dakwat atau tulisan tu jika dalam tempoh lama dia akan menghakis tulisan tersebut dan cacat Mah : Apa? : cacat, jadi berdasarkan siasatan saya berdasarkan gamabr dan botol yang ada dimahkamah, gamabr adalah an botol adalah yang sama dalam siasatan saya. ISU BERKENAAN TAG BAG PERLU DILAMPIRKAN [67] Peguam okt berhujah bahawa tag bag botol urine perlu dikemukakan. Mahkamah meneliti keterangan SP3 yang mana SP3 menyatakan di dalam prosedur untuk kes-kes urin tag bag ini tidak perlu dikemukakan di Mahkamah. SP3 telah menjelaskan di dalam keterangan beliau yang menyatakan bahawa “…bukan prosedur untuk pihak polis tender tag bag ke mahkamah kerana di bahagian botol, yang penting tandaan label putih, tandaan botol urin dan tandaan pada sticker biru adalah dari nombor siri yang sama. Ini menunjukkan ianya botol urine yang baru dan bukan botol yang terpakai”... [68] Mahkamah berpuas hati dengan penjelasan ini dan pengemukaan bag sebagaimana dihujahkan oleh peguam adalah tidak material. SAMAADA RANTAIAN BUKTI ADALAH DIKATAKAN TELAH TERPUTUS. [69] Setelah meneliti keterangan kesemua saksi pendakwaan dan meneliti kesemua eksibit yang dikemukakan, Mahkamah mendapati rantaian bukti yang dikemukakan di Mahkamah ini adalah teratur dan sempurna. [70] Mahkamah berpandangan atas semua elemen pertuduhan dan fakta-fakta relevan yang telah dibuktikan oleh pihak pendakwaan, bahawa pendakwaan telah berjaya mewujudkan suatu kes prima facie ke atas OKT dan OKT dipanggil membela diri di atas pertuduhan. Memandangkan Seksyen 31A ADB 1952 juga dipenuhi, maka anggapan di bawah Seksyen 37(k) ADB 1952 juga adalah terpakai. KES DI PERINGKAT PEMBELAAN [71] Tertuduh kemudiannya memilih untuk memberi keterangan bersumpah dari kandang saksi. OKT juga mengemukakan 1 lagi saksi untuk memberi keterangan di peringkat pembelaan. SD1. Noor Adzelie Farieq bin Mohamad (OKT) SD2: Abdul Fatah bin Zakaria BEBAN PEMBUKTIAN DI AKHIR KES PEMBELAAN: [72] [Seksyen 182A Kanun Tatacara Jenayah memperuntukkan seperti berikut: “(1) At the conclusion of the trial, the Court shall consider all the evidence adduced before it and shall decide whether the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt.

If the Court finds that the prosecution has proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall find the accused guilty and he may be convicted on it.

If the Court finds that the prosecution has not proved its case beyond reasonable doubt, the Court shall record an order of acquittal.” [73] Berdasarkan peruntukan di atas, jelas menunjukkan bahawa adalah menjadi tugas Mahkamah untuk mensabitkan OKT dengan pertuduhan sekiranya pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan satu kes yang melampaui keraguan yang munasabah ke atas OKT. Sebaliknya, OKT perlu dilepaskan dan dibebaskan daripada pertuduhan sekiranya pihak pembelaan telah berjaya meimbulkan keraguan munasabah. [74] Mahkamah perlu melihat, menimbang, meneliti dan menilai segala keterangan yang telah dikemukakan kepada mahkamah secara maksima bagi kedua-dua peringkat kes pendakwaan dan juga kes pembelaan. Di dalam kes BALACHANDRAN V. PP [2005] 1 CLJ 85, Mahkamah Persekutuan menyatakan seperti berikut: “Proof beyond reasonable doubt involves two aspects. While one is the legal burden on the prosecution to prove its case beyond reasonable doubt, the other is the evidential burden on the accused to raise a reasonable doubt. Both these burdens can only be fully discharged at the end of the whole case when the defence has closed its case. Therefore a case can be said to have been proved beyond reasonable doubt only at the conclusion of the trial upon a consideration of all the evidence adduced as provided by Section 182A(1) of the Criminal Procedure Code. That would normally be the position where the accused has given evidence. However, where the accused remains silent there will be no necessity to re-evaluate the evidence in order to determine whether there is a reasonable doubt in the absence of any further evidence for such a consideration. The prima facie evidence which was capable of supporting a conviction beyond reasonable doubt will constitute proof beyond reasonable doubt.” [75] Di dalam kes MOHD FAZLI BIN ISMAIL DAN SATU LAGI LWN. PENDAKWA RAYA [2012] 2 MLJ 96, Mahkamah Rayuan menerangkan definisi keraguan yang munasabah atau “reasonable doubt’ sebagaimana berikut: “Keraguan yang munasabah bukanlah “an imaginary, trivial or merely possible doubt, but a fair doubt based upon reason and common sense. It must grow out of the evidence in the case” (lihat Sucha Singh v. State of Punjab 2003 Cri LJ 3876,3883, Public Prosecutor v. Saimin & Ors [1971] 2 MLJ 16, di ms 17 per Shara H)”. [76] Pihak pembelaan di peringkat ini juga seharusnya mengemukakan keterangan pembelaan yang semampunya bagi mematahkan anggapan di bawah Seksyen 37(k) Akta Dadah Berbahaya 1952 di atas beban imbangan kebarangkalian. Rujukan dibuat kepada kes MUHAMAD ZHAFRI BIN MOHAMAD YUNUS V. PUBLIC PROSECUTOR [2022] CLJU 884 ; [2022] 1 LNS 884 ; [2022] MLJU 917 yang menyatakan: “It is also trite that the presumption under Section 37(k) DDA needs to be rebutted on a balance of probabilities which is of a higher standard than merely to raise a reasonable doubt. See Miller v. Minister of Pensions [1947] 2 All ER 372” [77] Semasa di peringkat pembelaan, OKT juga telah menyatakan beberapa fakta sebagai versi pembelaannya melalui penyataan saksi beliau (SD-1). FAKTA KES PEMBELAAN: [78] Terdapat dua isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan sepanjang kes pembelaan seperti berikut:

Sama ada pegawai pengiring yang mengiring OKT ialah Insp Khairul (SP1) atau SM Zulkifli?

Sama ada botol urin yang dihantar ke Jabatan Patologi adalah botol yang mengandungi sampel air kencing milik OKT yang dipungut pada 3.10.2020? NARATIF PIHAK PEMBELAAN ADALAH SEPERTI BERIKUT; [79] Pada tarikh 3/10/2020 OKT berada di tepi Jalan di Setiawangsa bersama kawan-kawannya dan datang sekumpulan anggota telah menyerbu ke arah OKT. Setelah pemeriksaan dilakukan, pasukan serbuan telah menjumpai beberapa plastik lutsinar cecair ketum. OKT kemudian telah ditahan bersama 3 orang lagi tangkapan dan di bawa ke Pejabat narkotik IPD Wangsa Maju untuk tindakan susulan. OKT telah tiba di Pejabat Narkotik pada lebih kurang jam 11 malam. [80] OKT menyatakan bahawa bagi proses pengambilan urin OKT, OKT telah diserahkan 1 botol oleh Insp Khairul bersama individu yang lain, dan Insp Khairul telah mengarahkan SM Zulkifli untuk mengiringi OKT dan rakan individu yang lain ke tandas narkotik untuk mengambil sample air kencing. OKT juga menyatakan telah diberikan botol tanpa plastik pembungkus dan hanya menerima botol dan penutup warna kuning sahaja. OKT tidak mengetahui apakah nombor botol urin yang diberikan kepadanya dan tidak dapat mengecam botol kerana masa beliau meletakkan botol di meja dikatakan tiada pelekat putih dan seal pada botol tersebut. [81] OKT turut menyatakan tidak mengetahui bagaimana ujian saringan awal dilakukan memandangkan OKT telah dimasukkan ke sel sementara di IPD Narkotik Wangsa Maju. OKT juga tidak melihat sebarang test strip ditunjukkan oleh SP1 atau samada ada sebarang test strip digunakan. OKT turut menyatakan tidak nampak sebarang seal dilekatkan pada botol urin OKT dan tidak tahu siapa yang menulis label pada botol dan siapa yang menulis butiran pada borang UPD P8. [82] Tertuduh hanya mengetahui urinnya positif dadah sahaja selepas itu yang dimaklumkan oleh SM Zulkifli. Kemudian SM telah serah borang UPD dan diarahkan untuk lekat 1 pelef kat putih. pada borang tersebut dikatkan tiada butiran dan hanya diarahkan menurunkan tandatangan sahaja.

Sama ada pegawai pengiring yang mengiring OKT ialah Insp Khairul (SP1) atau SM Zulkifli? [83] Pihak pembelaan telah membangkitkan isu berkenaan siapa yang sebenarnya telah mengiringi OKT pengambilan sample air kencing dilakukan, isu ini telah dijelaskan pada peringkat awal lagi yang mana SP1 telah dengan jelas mengesahkan beliau telah menemani okt secara one by one semasa sample air kencing diambil. [84] Keterangan SP1 dipetik semula sebagaimana berikut; Peguam: Tuan seorang yang iringi saspek dan buat ujian semua? SP1: Saya seorang Peguam: Macam mana tuan jalankan ‘one by one’ SP1: Saya dah bagitahu sebelum ini satu per satu ambil air kencing, akan mula dengan tangkapan pertama, tiga tangkapan diletakkan di sel sementara, penggiliran satu per satu. [85] Walaupun keterangan SD1 dan SD2 telah mengatakan pegawai yang mengiringi mereka adalah SM Zulkifli, perkara ini adalah bercanggah dengan keterangan SP1 yang menyatakan dengan jelas semasa soal balas bahawa SM Zulkifli telah bersama. Dokumentasi yang dikemukakan pendakwaan sebagaimana Laporan Polis Pudu 009930/20 (P1)dan P7 (Borang Serah Terima Barang Kes) adalah konsisten dan menyokong keterangan lisan yang diberikan oleh SP1 bahawa beliau sendiri yang mengiringi OKT semasa proses pengambilan urin OKT di Pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik IPD Wangsa Maju.

Sama ada botol urin yang dihantar ke Jabatan Patologi adalah botol yang mengandungi sampel air kencing milik OKT yang dipungut pada 3.10.2020? [86] Pembelaan sekali lagi telah menghujahkan bahawa sample urin yang dihantar ke Jabatan Patologi adalah bukan sampel air kencing okt yang dipungut pada 3/10/2020. [87] Mahkamah ini setelah menganalisa keterangan saksi – saksi pendakwaan dan saksi pembelaan Mahkmah dapat menyimpulkan bahawa sampel air kencing OKT ini yang dihantar ke Jabatan Patologi HKL adalah sampel yang sama dikutip pada 3/10/2020. [88] Keterangan Saksi pembelaan sendiri menerusi SD1 dan SD2 mengesahkan perkara tersebut. Keterangan semasa Pemeriksaan Awal SP1 adalah seperti berikut; : Apa berlaku : Pada 3.10.2020 semasa saya berada di tepi jalan setiawangsa Bersama kawan datang sekumpulan meryerbu ke arah saya, setelah melakukan pemeriksaan setempat, mereka telah menemui beberapa plastic lutsinar berisi cecaiar air ketum Saya ditahan Bersama lagi 3 orang kemudian saya dan 3 lagi tangkapan di bawa ke pejabat narkotik ipd wangsa maju utk tindakan susulan : Pukul berapa? : Sampai pejabat narkotik 11lebih malam : Selepas sampai apa berlaku : Sampai di pejabat ipd wangsa maju, saya telah diseakan 1 botol oleh Insp Khairul Bersama 3 yg lain, setiap satu, insp Khairul arahkam S/M mengiirngai kami berempat ke tandas narkotik utk ambil sample air kencing [89] Semasa pemeriksaan balas SD1 juga mengesahkan beliau berada di giliran yang kedua untuk mengambil urine , oleh yang demikian tidak terdapat kekeliruan semasa kutipan sample urin dibuat. Keterangan SD1 ini dpetik seperti berikut; TPR : Sewaktu letak botol di meja pemeriksa, ada berapa botol yang dah diisi. dah ada spesimen SD1 : Ada 4 botol TPR : Kamu giliran yang ke berapa buat saringan tu SD1 : Giliran kedua TPR : Kalau giliran kedua, kenapa ada 4 botol. Setuju tak kalau kamu giliran kedua,tangkapan bersama sepatutnya ada dua botol je? SD1 : Semasa ujian dijalankan serentak puan TPR : Setuju tak? SD1 : Tidak setuju [90] Keterangan SD1 ini telah disokong secara tidak langsung melalui SD2 yang mana SD2 mengesahkan bahawa giliran urin beliau adalah selepas OKT iaitu giliran ketiga. Peguam : Semasa Encik fatah letak botol urin itu, berapa botol SD2 :4 botol. Termasuk OKT Peguam :Ada tak kamu ingat kedudukan berapa? SD2 :Saya yang ketiga Peguam :Ada ingat tak sampel urin OKT ini kedudukan berapa? SD2 :Tak silap saya kedua [91] SD1 juga ada mengatakan bahawa sample urin ini telah diambil secara serentak dengan Individu-individu lain walaubagaimanapun perkara ini telah Mahkamah sendiri soal kepada OKT setelah menganalisa gambar tempat urin diambil, Mahkamah ini mendapati tandas tersebut terlalu sempit untuk memuatkan seramai 7 orang sebagaimana yang dinyatakan oleh OKT . OKT juga mengambil masa untuk menjawab soalan dikemukakan oleh Mahkamah. Demenaur OKT ini telah direkodkan oleh Puan Majistret terdahulu dan telah diambil maklum dan disemak oleh saya. [92] Mahkamah juga meneliti SD2 ini dan berhati – hati terhadap keterangan beliau memandangkan beliau merupakan saksi yang berkepentingan. [93] Mahkamah merujuk kepada kes yang dikemukan oleh pendakwaan iaitu kes merujuk kepada kes Magendran a/l Mohan v Public Prosecutor [2011] 6 MLJ 1 di Tab , muka surat 66, IAP, yang memutuskan seperti berikut: “[21] It is clear to us that from her testimony she was an interested witness with a grudge against the appellant and had a purpose of her own to serve. In our judgment her evidence must be treated with caution and requires corroboration. [22] In Liow Siow Long v Public Prosecutor [1970] 1 MLJ 40, Raja Azlan Shah J (as His Highness then was) had this to say (at p 41) in respect of interested witnesses: Testimony of close relations is not tainted if it is otherwise reliable in the sense that the witnesses and competent witnesses who were at the scene of the occurrence and could have seen what had happened. But if it is proved that they are not entirely disinterested witnesses, eg they are either partisans of the complainant or are in any way inimical to the accused, then their testimony is tainted and requires corroboration if to be acted upon. [23] The same learned judge in Lim Boon San v Public Prosecutor [1968] 2 MLJ 45 held that where a witness may be regarded as having a purpose of his own to serve, the judge must direct his mind on the danger of convicting on the uncorroborated evidence of such witness...” [94] Mahkamah menerima hujahan ini dan penilaian terhadap keterangan SD2 adalah diteliti semula dengan berhati-hati kerana SD2 ini adalah rakan OKT yang telah lama dikenali beliau iaitu lebih dari 2 tahun. [95] Mahkamah mendapati versi cerita OKT ini hanyalah satu penafian semata (‘mere denial’) dan berbentuk dakwaan semata-mata (‘mere allegation’). Mahkamah juga mendapati pembelaan OKT yang tiada pengetahuan ke atas semua prosedur yang dijalankan ke atas spesimen urinnya adalah bersifat penafian semata-mata. [96] Penafian penafian ini tidak dapat mengatasi keterangan positif SP1 dan SP3. SP1 yang telah memungut dan menjalankan ujian saringan awal secara teratur dari awal sehingga akhir. SP3 pula telah menerima dokumentasi dan botol urin beserta OKT daripada SP1 pada tarikh tersebut. Saksi yang dikemukakan oleh pendakwaan di dalam kes ini adalah lebih kredibel jika dibandingkan dengan kebolehpercayaan antara saksi pendakwaan dan pembelaan. [97] Justeru, keterangan yang diberikan oleh saksi-saksi pendakwaan ini adalah diterima dan tiada sebab untuk Mahkamah ini menolaknya. Mahkamah merujuk kepada prinsip yang telah diputuskan di dalam ARIFF ARHANAN CHE UDIN lwn. PP [2020] CLJU 657 seperti berikut: “[62] Kami bersetuju dengan pihak Pendakwaan bahawa Hakim Bicara tidak tersalah arah apabila memutuskan pembelaan Perayu adalah merupakan penafian semata-mata kerana penafian tersebut tidak boleh mengatasi keterangan positif SP6 dan SP8 yang menyatakan Perayu yang memandu arah SP6 dan anggota pasukan serbuan ke rumah dan bilik Perayu dan Perayu mengambil beg warna hitam jenama Quick Silver yang mengandungi dadah Cannabis yang tersorok di belakang celah pakaian dan menyerahkan kepada SP6. Fail Perodua yang mengandungi dokumen peribadinya dan fail kuning berada dalam beg tersebut bersama dadah Cannabis (perenggan 47 di muka surat 37-38 Jilid 1, Rekod Rayuan).” [98] Mahkamah ini juga merujuk kepada kes WILLIAM JOHN P SANDANASAMY v. PP [2021] CLJU 1898, dimana Mahkamah Rayuan memutuskan bahawa: “[38] A bare denial defence is a simple denial of involvement of the accused with the impugned dangerous drugs which were found. It is a defence which is devoid of any explanation or evidence to dislodge the evidence adduced by the prosecution.” [99] Disebabkan pembelaan OKT di dalam kes ini adalah bersifat penafian semata-mata, Mahkamah berpendapat pihak pembelaan telah gagal menimbulkan keraguan yang munasabah. Hal ini kerana pembelaan yang bersifat penafian semata-mata bukanlah satu pembelaan bermerit yang perlu diambil kira oleh Mahkamah ini. Mahkamah ini merujuk kepada principal di dalam Kes MR LOSALI V. PP [2012] 2 CLJ 178 ; [2011] 1 LNS 501 ; [2011] 4 MLJ 694 ; [54] The bare denial cannot in law raise a reasonable doubt and the appellant must be convicted for both the charges. Raja Azlan Shah CJ (Malaya) (as His Majesty then was) in D.A. Duncan v. Public Prosecutor [1980] 2 MLJ 195, had this to say in regard to the defence of simple denial: The defence was, in effect, a simple denial of the evidence connecting the appellant with the four boxes. We cannot see any plausible ground for saying that the four boxes were not his. In the circumstances of the prosecution evidence, the High Court came, in our view, to the correct conclusion that this denial did not cast a doubt on the prosecution case against the appellant.” KEPUTUSAN MAHKAMAH DI AKHIR KES PEMBELAAN [100] Setelah menilai dan mendengar keterangan saksi-saksi pendakwaan dan pembelaan, meneliti semua hujahan, otoriti dan eksibit yang dikemukakan oleh kedua-dua pihak dan setelah membuat penilaian secara maksima terhadap keseluruhan kes pendakwaan dan pembelaan, Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah berjaya membuktikan kesnya melampaui keraguan yang munasabah manakala tiada sebarang keraguan ditimbulkan oleh pembelaan terhadap kes pendakwaan. [101] Oleh yang demikian, OKT didapati bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan di bawah Seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya yang boleh dihukum di bawah peruntukan yang sama dibaca bersama Seksyen 38B Akta yang sama. Tertuduh dijatuhi hukuman denda RM 5000 gagal bayar 12 bulan penjara dan pengawasan dikenakan ke atas OKT untuk tempoh 3 tahun. [102] Mahkamah ini telah berpandukan kepada Seksyen 182A dan 183 Kanun Tatacara Jenayah sebelum menjatuhkan hukuman terhadap tertuduh: “Section 183: Sentence If the accused is convicted, the Court shall pass sentence according to law” [103] Mahkamah ini sentiasa mengingatkan dirinya bahawa setiap hukuman yang diberikan hendaklah diberikan menurut undang-undang. Mahkamah di dalam kes PP V. JAFA DAUD [1981] 1 LNS 28 ; [1981] 1 MLJ 315 telah memperjelaskan lagi bahawa: “a sentence according to law” means that the sentence must not only be within the ambit of the punishable section but it must also be assessed and passed in accordance with established judicial principles”. [104] Bagi kedua-dua prinsip ini, Mahkamah perlulah menghukum menurut undang-undang, bukan setakat mengikut peruntukan nyata dalam undang-undang tetapi juga merangkumi prinsip perundangan yang mantap dan tuntas. Di dalam mematuhi prinsip “the sentence must be within the ambit of the punishable section’, eloklah diperturunkan keseluruhan peruntukan kesalahan dan hukuman yang melibatkan tertuduh di dalam kes semasa di bawah Seksyen 15(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 sepertimana berikut: HUKUMAN: Dihukum dengan dipenjara untuk suatu tempoh yang tidak lebih daripada dua (2) tahun atau didenda tidak melebihi RM5,000.00 atau kedua-duanya sekali dan perintah pengawasan selama dua (2) tahun atau tidak lebih daripada tiga (3) tahun.”

(A) Kepentingan Awam [105] Dalam mempertimbangkan hukuman yang sesuai dan munasabah terhadap Tertuduh, Mahkamah ini telah memutuskan bahawa faktor kepentingan awam hendaklah diutamakan. Hal ini kerana pertuduhan adalah melibatkan kesalahan dadah yang merupakan kesalahan berat dan serius. [106] Justeru, Mahkamah menjatuhkan hukuman sedemikian untuk mengimbangi kepentingan awam melebihi kepentingan OKT itu sendiri. Perkara ini telah jelas diputuskan di dalam kes landmark R v. BALL 35 CR. APP. R 164 di mana Mahkamah memutuskan bahawa: “In deciding the appropriate sentence a court should always be guided by certain considerations. The first and foremost is the public interest. The criminal law is publicly enforced, not only with the object of punishing crime, but also in the hope of preventing it. A proper sentence, passed in public, serves the public interest in two ways. It may deter others who might be tempted to try crime as seeming to offer easy money on the supposition, that if the offender is caught and brought to justice, the punishment will be negligible. Such a sentence may also deter the particular criminal from committing a crime again, or induce him to turn from criminal ways to an honest life. [107] Mahkamah ini juga merujuk kepada apa yang dinyatakan oleh mahkamah di dalam PP v. MOHD FAZELAN MD KHUZEH [2015] 9 CLJ 221 di mana Mahkamah Rayuan memutuskan seperti berikut: “ We were of the view that offences involving dangerous drugs ought not to be treated lightly so as not to trivialise the gravity of such offences. Public interest is a paramount consideration. The fact that the respondent is a first offender or that he had pleaded guilty ought to be weighed against the facts of the case, the circumstances in the commission of the offence, the type of drugs involved and the weight of the drugs.’ [108] Berbekalkan prinsip yang diputuskan di dalam kes-kes yang dirujuk tersebut, Mahkamah mengharapkan supaya hukuman yang diberikan dapat menjamin kepentingan awam apatah lagi OKT di dalam kes ini merupakan seorang penjawat awam. Ianya bukan sahaja dapat mencegah OKT daripada mengulangi kesalahan yang sama malahan dapat memberikan peringatan kepada masyarakat di luar sana yang cuba terlibat dengan penyalahgunaan dadah supaya tidak sesekali terjerumus ke dalamnya.

(B) Keseriusan Kesalahan [109] Umum sudah mengetahui bahawa kes jenayah melibatkan kesalahan dadah adalah merupakan suatu kesalahan yang serius. Dadah juga telah diisytiharkan sebagai musuh nombor satu negara sejak sekian lama dan pelbagai usaha serta langkah telah diambil oleh kerajaan untuk membasmi gejala dadah ini. Malah, pihak kerajaan juga dari aspek perundangan telah berusaha menambah baik peruntukan-peruntukan berkaitan dengan melaksanakan pindaan demi pindaan bagi mencerminkan keseriusan kerajaan dalam memerangi jenayah ini. [110] Sebagai contoh, di dalam kes PUBLIC PROSECUTOR V. LOO CHOON FATT [1976] 1 LNS 102 ; [1976] 2 MLJ 256 telah diputuskan seperti berikut: “In respect of offences under the Dangerous Drugs Ordinance, 1952, there has been a gradual change in the attitude of the legislature during the last few years. The Ordinance has been amended by Parliament a number of times in 1971 (by Act Al12 of 1972) then in 1973 (by Act A194 of 1973) and then in 1975 (by Act A293 of 1975). At the moment there is yet another amendment which is awaiting the Royal Assent. In the legislative exercise in the1973 penalties attached to the various offences under the law were enhanced. For the offence of possession of any dangerous drugs under section 12(2) of the Ordinance, for example, the penalty was increased from a. maximum of $10,000 fine to a maximum of $20,000 fine and the maximum imprisonment was increased from three years to five years. In the legislative exercise in 1975, among other things, a new provision (new section 39A) was inserted whereby it is provided that whoever is convicted of an offence under the Ordinance and the subject matter of which is heroin or morphine of five grammes or more in weight shall be liable to imprisonment (with no option of a fine) for a term not exceeding fourteen years and not less than three years and he shall also be liable to whipping of not less than six strokes. According to the Bill which is at the moment awaiting the Royal Assent another new provision is inserted creating a new offence of planting or cultivating any plant from which raw opium, coca leaves, poppy-straw or cannabis may be obtained. The punishment for the new offence is life imprisonment and whipping. It is common sense to say that behind these legislative exercises was the government’s realization albeit gradual, of the problem of drug abuse in this country, the degenerating effect of the misuse of dangerous drugs and the attendant dangers it has posed to society itself. The amendments passed by Parliament therefore reflect the public policy. It must be presumed that behind the public policy is the consideration of public interest. The change in the attitude of the legislature itself during the last three years reflects the seriousness of the problem. In my view the courts will not be performing their functions honestly if the seriousness of the situation is not reflected in the sentence imposed or if the sentence appears to defeat the object of the statute. This is not saying that the courts in the treatment of drug offences should at all times be severe. Each case has to be determined on its own merits. But in every case the courts must be realistic and rational.’ [111] Walaupun pindaan yang dinyatakan di dalam Loo Choon Fatt supra adalah pindaan terdahulu dan membabitkan suatu kes milikan atau kawalan di bawah Seksyen 12(3) Akta Dadah berbahaya 1952, namun Mahkamah ini mengambil asas pertimbangan yang digunakan di dalam kes tersebut bahawa dengan begitu banyak pindaan yang dilakukan bagi Akta Dadah Berbahaya 1952 itu sendiri sudah memadai untuk menunjukkan bahawa kesalahan dadah sememangnya suatu kesalahan serius dan tidak boleh dipandang enteng oleh mahkamah. [112] Mahkamah juga bersetuju dengan apa yang dinyatakan di dalam kes tersebut bahawa sekiranya mahkamah tidak mengenakan hukuman yang menggambarkan keseriusan kesalahan, hasrat Parlimen tersebut akan menjadi suatu yang sia-sia. Mahkamah turut percaya bahawa dadah merupakan salah satu punca kepada terjadinya kesalahan-kesalahan yang lain. Mahkamah merujuk kepada kes PUBLIC PROSECUTOR v. YAP KIM WANG [2016] 2 MLJ 402 yang menyatakan: “We were in full agreement with the learned DPP. We were all on common ground that the offences committed by the respondent were indeed serious and prevalent. Much has been done by the powers that-be to stem the scourge but nevertheless, there is no sign of its abatement. The position is best stated by His Lordship, Mohd Zawawi Salleh JCA, in Public Prosecutor v. Ling Leh Hoe [2015] MLJU 1006 ; [2015] 4 CLJ 869, in the following terms: “Abuse of dangerous drugs is a scourge to our society leading to many spinoff incidences of criminal behaviour. It is a purveyor of death. Therefore, one could hardly deny that drug offenders are a threat to our society from which we must be protected, sometimes by means of lengthy custodial sentence. “ [113] Maka, Mahkamah percaya dengan memberikan hukuman denda RM5000 gagal bayar 12 bulan penjara dan pengawasan polis selama 3 tahun kepada tertuduh adalah memadai bukan sahaja untuk memberikan pengajaran kepada tertuduh tetapi juga sebagai suatu signal kepada masyarakat di luar sana bahawa hukuman setimpal bakal menanti kepada mereka yang terlibat di dalam penyalahgunaan dadah. Rayuan mitigasi oleh tertuduh. [114] Peguambela telah merayu untuk suatu hukuman denda yang ringan sahaja diberikan kepada oKT yang mana di dalam kes ini OKT berusia 28 tahun. Beliau merupakan anggota polis yang telah berkhidmat selama hampir 18 tahun. Beliau merupakan seorang penanggung tunggal dan sejak ditangkap beliau telah digantung tugas dan hanya menerima separuh gaji sahaja. [115] OKT juga tidak mempunyai rekod lampau dan merupakan kesalahan pertama OKT. Beliau bergantung kepada pendapatan yang ini sahaja untuk menampung kehidupan beliau. FAKTOR PEMBERATAN OLEH PENDAKWAAN [116] Pendakwaan telah berhujah bahawa kesalahan yang dilakukan oleh OKT adalah kesalahan yang serius dan membabitkan kepentingan awam. Pendakwaan berhujah untuk hukuman yang berbentuk pencegahan. OKT merupakan seorang anggota polis yang mana ianya memberikan impak. OKT sebagai anggota polis idkatakan telah mengkhianati kepercayaan yang diberikan kepada beliau dan akhir sekali pendakwaan membawa kepada perhatian Mahkamah yang mana kes ini telah mengambil masa yang Panjang untuk diselesaikan iaitu selama 1 tahun dan 2bulan dan memohon untuk suatu kos pendakwaan juga diberikan. [117] Dalam mengikut prinsip yang digariskan, Mahkamah ini cenderung untuk membuat pertimbangan saksama di antara kepentingan awam dengan kepentingan peribadi OKT. [118] Mahkamah juga telah mempertimbangkan objektif hukuman berbentuk pemulihan seperti yang dinyatakan di dalam PP V. TAN HENG LEE [2013] 2 SMC 272 ; [2013] 5 LNS 70 yang mana pandangan ini turut dirujuk di dalam beberapa kes yang diputuskan oleh mahkamah-mahkamah tinggi di seluruh Malaysia: “Namun demikian, mahkamah berbalik kepada tujuan hukuman (aim of sentencing) yang mana selain retributive, deterrent dan prevention terdapat juga satu lagi matlamat iaitu rehabilitative aim yang mana matlamat yang digambarkan atas dasar ini adalah untuk menggalakkan perayu menjadi seorang insan yang mematuhi undang-undang serta rakyat yang bertanggungjawab dengan harapan bahawa perayu akan berubah sekaligus menghormati undang-undang dan peraturan yang wujud.” [119] Seperti apa yang dinyatakan di atas, Mahkamah telah mengimbangi kepentingan OKT dan kepentingan awam dan mendapati Mahkamah tetap tidak boleh melupakan hasrat Parlimen untuk memberikan suatu hukuman yang akan memberi isyarat yang jelas kepada mereka yang mempunyai cita-cita untuk terlibat dengan kesalahan penyalahgunaan dadah pada masa hadapan. Dengan hukuman sedemikian, Mahkamah telah menunjukkan bahawa Mahkamah tidak akan bertolak ansur terhadap kesalahan dadah dan hukuman setimpal tetap akan dijatuhkan. KESIMPULAN. [120] Akhir kalam, Mahkamah ini berpendapat bahawa hukuman denda RM5000 gagal bayar 12 bulan penjara dan menjalani pengawasan selama 3 tahun yang dikenakan ke atas OKT tersebut adalah dan berpatutan dan memadai di dalam kes ini. Mahkamah telah mengambil kira kesemua faktor, fakta kes, saksi – saksi dokumen-dokumen yang telah dikemukakan, faktor mitigasi dan pemberatan dengan sewajarnya. Keputusan yang dibuat adalah berdasarkan prinsip nas undang-undang yang sebagaimana ditetapkan. [121] Mahkamah ini juga berpendapat bahawa kepentingan awam memerlukan OKT ini dikenakan hukuman yang setimpal kerana ia dapat memberikan mesej yang jelas kepada masyarakat bahawa Mahkamah memandang serius kepada kesalahan-kesalahan khususnya jenayah yang melibatkan gejala dadah yang dilakukan dan berharap ia akan memberikan pengajaran kepada OKT dan pencegahan kepada masyarakat secara keseluruhan untuk tidak sesekali melakukan kesalahan sebegini dan hukuman yang berat akan menanti bagi kesalahan yang dilakukan [122] Atas alasan-alasan yang dinyatakan, Mahkamah ini berpandangan bahawa wajar, berpatutan dan mematuhi prinsip-prinsip perundangan yang ditetapkan namun Mahkamah ini menyerahkan kepada kebijaksanaan Yang Arif untuk membuat keputusan. Bertarikh 16/3/2026 Nurul Izzah binti Hasan Basri Majistret Mahkamah Majistret Kuala Lumpur Nurul Farhanah binti Arul Hisham