BA-16-33-07/2024
High Court of Malaysia17 Nov 2025
The written judgment as the court issued it, with the coram, case number, and source links. Every paragraph has its own anchor.
Content
1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI SHAH ALAM DALAM NEGERI SELANGOR DARUL EHSAN, MALAYSIA RAYUAN SIVIL NO: BA-16-33-07/2024 ANTARA NORAINI BINTI ISHAK D/A VERMILLION NETWORK …PERAYU DAN RAMNAH BINTI SUPA’AT ... RESPONDEN ALASAN PENGHAKIMAN Pengenalan
1
Ini adalah rayuan Perayu terhadap keputusan Ketua Pengarah Tenaga Kerja (KPTR) bertarikh 17.7.2024 yang mengarahkan Perayu membayar RM25,416.44 bagi faedah penamatan perkhidmatan Responden.
2
Setelah meneliti kesemua suratcara rayuan ini dan hujahan kedua-dua pihak, Mahkamah memutuskan untuk menolak rayuan tersebut dengan kos. Berikut adalah alasan keputusan tersebut. Prosiding di hadapan KPTR
3
Responden memberi keterangan yang dia mula bekerja dengan Perayu pada 9.3.2009. Pada tarikh penamatan perkhidmatan, gaji pokoknya RM2,600.00. Responden telah diberhentikan kerja secara lisan pada 21.12.2023.
4
Perayu dan Pengurus Jualannya, Mohamad Shariff bin Ishak telah memberi keterangan bahawa Perayu menghadapi masalah kewangan.
5
KPTR memutuskan – “Mahkamah membuat keputusan seperti berikut:- i) Pengadu adalah pekerja yang ditafsirkan di bawah Seksyen 2 dan Jadual Pertama Akta Kerja 1955 oleh kerana beliau diambil bekerja oleh Defendan sejak bulan Mac 2009; ii) Walaupun tiada sebarang surat pelantikan, terma dan syarat perkhidmatan dikeluarkan kepada beliau, Pengadu mematuhi peraturan syarikat dan melapor kerja harian beliau kepada Pengurus dan Pemilik syarikat sepanjang beliau bekerja degan syarikat termasuk permohonan cuti; iii) Beliau juga menerima kenaikan gaji seperti disahkan oleh Pemilik syarikat walaupun tiada surat dikeluarkan; iv) Penamatan Pengadu telah diakui oleh kedua-dua saksi Defendan semasa perbicaraan berlangsung; v) Defendan secara sengaja tidak membalas surat Status Pekerjaan yang dihantar oleh Pengadu melalui emel walaupun tujuan asal Pengadu ingin mendapatkan bantuan dari PERKESO; vi) Defendan tidak mahu membayar pampasan penamatan kerja kepada Pengadu hanya dengan memberi alasan tidak mampu dan tiada surat lantikan dikeluarkan; vii) Oleh yang demikian, Mahkamah berpandangan bahawa Pengadu layak ke atas tuntutan Faedah-Faedah Penamatan dan Pemberhentian Kerja: Faedah Penamatan 14 Tahun 9 Bulan berjumlah RM25,416.44 oleh kerana tindakan yang amat tidak adil dan bertentangan dengan prinsip undang-undang yang telah mengakibatkan kerugian kepada Pengadu.”
6
Dalam memorandum rayuan mereka Perayu menyatakan –
1
Ketua Pengarah Tenaga Kerja, Pejabat Tenaga Kerja Subang Jaya telah terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dalam membuat keputusan bahawa Responden mempunyai hubungan pekerja dengan majikan berdasarkan kepada Seksyen 2 dan Jadual Pertama Akta Kerja 1955.
2
Ketua Pengarah Tenaga Kerja, Pejabat Tenaga Kerja Subang Jaya telah terkhilaf dari segi fakta dan/atau undang-undang dalam membuat keputusan bahawa Responden layak menerima Faedah Penamatan 14 Tahun 9 Bulan.
7
Perayu berhujah Responden bukan seorang “pekerja” kerana –
i
tiada kontrak perkhidmatan; dan
II
(ii) tiada bukti berkenaan waktu kerja harian Responden.
8
Responden pula menegaskan pembelaan Perayu semasa prosiding di hadapan KPTR adalah yang Perayu menghadapi masalah kekangan kewangan. Isu berkenaan status Responden sebagai pekerja tidak pernah dibangkitkan sebelum dari ini. Isu ini adalah suatu yang difikirkan kemudian (afterthought) dan tidak bermerit.
9
Responden merujuk kepada keadaan berhubung pekerjaan Responden yang kesemuanya menunjukkan Responden seorang pekerja. Prinsip undang-undang
10
Seksyen 77 Akta Kerja 1955 (Akta 265) yang memperuntukkan prosidur yang terpakai untuk rayuan terhadap keputusan KPTR di bawah seksyen 69 Akta adalah sama dengan prosidur untuk rayuan dari keputusan Mahkamah Sesyen.
11
Oleh yang demikian, Mahkamah berpandukan prinsip undang-undang umum berkaitan bidangkuasa rayuan Mahkamah Tinggi dalam mendengar rayuan dari Mahkamah Rendah yang dinyatakan dalam kes China Airlines Ltd v. Maltran Air Corp Sdn Bhd (formerly known as Maltran Air Services Corp Sdn Bhd and another appeal [1996] 2 MLJ 517 di 527 dan UMW Motor Sdn Bhd & Anor v. Allan Chong Teck Hin [2021] 3 MLJ 107 di 117. Analisa dan dapatan Mahkamah Adakah Responden seorang pekerja?
12
Untuk memutuskan isu sama ada Responden pekerja Perayu, Mahkamah telah meneliti kata-kata pembuka seksyen 69 Akta Kerja 1955 (Akta 265) berkenaan bidangkuasa KPTR untuk - “inquire into and decide any dispute between an employee and his employer in respect of wages or any other payment in cash due to such employee …”
13
Seksyen 2(1) Akta 265 menafsir –
i
kontrak perkhidmatan sebagai “any agreement, whether oral or in writing and whether express or implied, whereby one person agrees to employ another as employee and that other agrees to serve his employer as an employer …”;
II
(ii) pekerja sebagai “any person or class of persons –
a
included in any category in the First Schedule to the extent specified therein; or …;” dan
III
(iii) majikan sebagai “any person who has entered into a contract of service to employ any other person as an employee and includes the agent, manager or factor of such first mentioned person, and the word “employ”, with its grammatical variations and cognate expressions, shall be construed accordingly;”
14
14.
Schedule
Jadual Pertama Akta 265 memperuntukkan seorang pekerja adalah – “1. Any person who has entered into a contract of service.” 15. Dalam kes Hoh Kiang Ngan v. Mahkamah Perusahaan Malaysia & Anor [1995] 3 MLJ 369, Gopal Sri Ram HMR (pada ketika itu) memutuskan di 391 – “where it becomes necessary to determine whether a contract is one of service or for services, the degree of control which an employer exercises over a claimant is an important factor, although it may not be the sole criterion. The terms of the contract between the parties must, therefore, first be ascertained. Where this is in writing, the task is to interpret its terms in order to determine the nature of the latter's duties and functions. Where it is not then its terms must be established and construed. But in the vast majority of cases there are facts which go to show the nature, degree and extent of control. These include, but are not confined, to the conduct of the parties at all relevant times. Their determination is a question of fact. When all the features of the engagement have been identified, it becomes necessary to determine whether contract falls into one category or the other, that is to say, whether it is a contract of service or a contract for services.” 16. Berpandukan peruntukan undang-undang dan nas undang-undang mantap ini, Mahkamah meneliti keterangan yang dikemukakan di hadapan KPTR yang – (i) keterangan kedua saksi Perayu yang merujuk kepada Responden sebagai “pekerja” dan bukan “kontraktor”; (ii) Responden dibayar gaji bulan tetap dan bonus tahunan; (iii) Responden mendapatkan kelulusan/pengesahan Perayu untuk mengambil cuti atau bekerja dari rumahnya; (iv) keterangan bahawa Perayu membuat tawaran untuk Responden bekerja sebagai freelancer dengan bayaran mengikut kerja selepas pemberhentian tersebut; (v) Perayu membuat caruman PERKESO bagi Responden walaupun terdapat bayaran yang tertunggak; (vi) keterangan pemilik Perayu bahawa semua peraturan Perayu berkenaan waktu kerja, cuti tahunan, senarai cuti kelepasan am cuti sakit dan sebagainya diberikan secara lisan. Perayu tidak pernah merekodkan kehadiran atau cuti rehat pekerjanya; dan (vii) alasan sebenar Responden dihentikan adalah kerana kekangan kewangan Perayu. 17. Mahkamah setuju dengan hujahan Responden yang kesemua keterangan ini menyokong pendiriannya yang dia pekerja Perayu. 18. Berdasarkan alasan-alasan ini, Mahkamah mendapati tiada apa-apa kekhilafan di pihak KPTR yang memutuskan Responden pekerja Perayu. 19. Perayu tidak mencabar kiraan faedah penamatan oleh KPTR dan oleh itu Mahkamah tiada sebarang alasan untuk meneliti semula kiraan yang dibuat beliau. Kiraan faedah penamatan dibuat berdasarkan formula yang ditetapkan di bawah Peraturan-Peraturan Kerja (Faedah-Faedah Penamatan dan Rentikerja Sentara) 1980. Keputusan Mahkamah 20. Mahkamah berpendapat aduan Perayu tidak bermerit dan KPTR tidak terkhilaf dalam memutuskan tuntutan Responden.
Wrong text, a broken link, out-of-date content, or a removal request — tell us and we'll check it against the official source.