Norhazri Bin Muhammad Nor v Pendakwa Raya (DA-44-18-03/2026)

Content

1 DALAM MAHKAMAH TINGGI MALAYA DI KOTA BHARU DALAM NEGERI KELANTAN DARUL NAIM, MALAYSIA PERMOHONAN JENAYAH: DA-44-18-03/2026 Antara NORHAZRI BIN MUHAMMAD NOR (No. K/P: 801118-11-5373) … PEMOHON Dan PENDAKWA RAYA … RESPONDEN Dalam Perkara Pemohonan di bawah Seksyen 388 dan 391 Kanun Tatacara Jenayah (Akta 593) ALASAN PENGHAKIMAN A. PENDAHULUAN [1] Ini merupakan permohonan yang difailkan oleh pemohon melalui satu Notis Usul berserta kertas kausa yang berkaitan. S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg Matan kepada permohonan Notis Usul tersebut ialah memohon dibenarkan ikat jamin sementara menunggu perbicaraannya selesai yang mana beliau menghadapi satu pertuduhan di bawah seksyen 4 Akta Senjatapi (Penalti Lebih Berat)1971 (selepas ini disebut ASPLB 1971). [2] Pertuduhan yang dihadapi pemohon di Mahkamah Sesyen Kota Bharu (selepas ini disebut MSKB) vide kes no: DA- 62-38-10/2025 ialah seperti berikut: “Bahawa kamu bersama-sama pada 25.09.2025 jam lebih kurang 5.00 petang bertempat di bawah jambatan Gong Kulim Pasir Puteh Tok Bali, Kelantan dengan niat bersama telah melakukan rompakan yang merupakan kesalahan berjadual dengan mempamerkan senjata api dengan cara yang boleh mendatangkan ketakutan kepada mana-mana orang bahawa dia akan mati. Dengan itu, kamu telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 4 Akta Senjata Api (Penalti Lebih Berat) 1971 dibaca bersama Seksyen 34 Kanun Keseksaan. Hukuman: Hendaklah dihukum dengan penjara seumur hidup dan juga disebat tidak kurang daripada enam kali. [3] Mengguna pakai peruntukan seksyen 12 ASPLB 1971, Hakim Sesyen MSKB yang bijaksana telah menolak permohonan jamin yang dipohon oleh pemohon. Pemohon tidak S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg berpuas hati terhadap perintah Hakim Sesyen MSKB itu dan memfailkan Notis Usul di Mahkamah ini. B. PERMOHONAN NOTIS USUL PEMOHON [4] Kerta kausa yang difailkan di Mahkamah ini ialah:- i. Notis Usul (Kandungan 1) ii. Afidavit Sokongan Pemohon (Kandungan 2) iii. Afidavit Jawapan Responden (1) (Kandungan 5) iv. Afidavit Jawapan Responden (2) (Kandungan 6) v. Hujahan Bertulis Pemohon (Kandungan 7) vi. Hujahan Bertulis Responden (Kandungan 8) MATAN ISU NOTIS USUL PEMOHON [5] Setelah meneliti Notis Usul serta affidavit yang difailkan, Mahkamah ini mendapati terdapat dua isu sahaja yang dibangkitkan oleh pemohon untuk diputuskan oleh Mahkamah ini. [6] Isu pertama; samada larangan jaminan sementara menunggu perbicaraan oleh Hakim Sesyen MSKB terhadap pemohon adalah “ultra vires” terhadap Perlembagaan S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg Persekutuan. Isu kedua; samada Pemohon mempunyai keadaan-keadaan khas di bawah seksyen 388 Kanun Tatacara Jenayah (selepas ini disebut KTJ) yang melayakkan dirinya dilepaskan oleh Mahkamah ini dengan dibenarkan jaminan sementara perbicaraannya di MSKB selesai. Isu Pertama [7] Peguam Pemohon berhujah Mahkamah ini mempunyai kuasa membenarkan Pemohon diberi jaminan walaupun pemohon menghadapi pertuduhan dengan kesalahan yang tidak boleh jamin. [8] Peguam pemohon menegaskan tindakan tidak membenarkan Pemohon diberi jamin di bawah peruntukan seksyen 12 ASPLB 1971 adalah di luar kuasa “ultra vires” terhadap Perkara 121 Perlembagaan Persekutuan. Kes otoriti Pendakwa Raya lwn Muhamad Bukhari Abdul Aziz (2021) MLRHU 2211, Chow Lin Choy lwn PR (2009) 4 MLRH 715 dan PR v Zahar Gerald Mejoh (2024) CLJU 2495 telah dipetik bagi menguatkan hujah di atas. [9] Peguam pemohon mengatakan prinsip undang-undang generalia specialibus non derogant adalah tidak terpakai S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg dalam Notis Usul semasa memandangkan jika larangan jamin di bawah seksyen 12 ASPLB 1971 digunapakai untk menafikan jaminan, maka secara tidak langsung, ia telah telah mengatasi Perkara 121 Perlembagaan Persekutuan. [10] Peguam pemohon turut menyatakan Perkara 5 (1) dan 8(1) Perlembagaan Persekutuan menjamin kebebasan dan kesamarataan; yang mana, pemohon mendakwa hak-hak tersebut dinafikan sekiranya pemohon terus dinafikan jaminan sementara menunggu perbicaraan selesai. [11] Peguam pemohon turut berhujah bahawa Perlembagaan Persekutuan sepatutnya ditafsir oleh Mahkamah ini secara “less rigidity” Analisa Mahkamah atas Isu Pertama [12] Berkenaan Perintah Hakim Sesyen MSKB yang dikatakan bercanggah “ultra vires”, kepada Perkara 121 Perlembagaan Persekutuan, Mahkamah ini berpendapat sebagai tidak bermerit. S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg [13] Bagi tujuan semakan, diperturunkan di sini peruntukan kebebasan asasi dan kesamarataan di bawah Perkara 5 dan 8 Perlembagaan Persekutuan yang menyatakan:

Subsection

(1) Tiada seorang pun boleh diambil nyawanya atau dilucutkan kebebasan dirinya kecuali mengikut undang-undang.

Subsection

(1) Semua orang adalah sama rata di sisi undang-undang dan berhak mendapat perlindungan yang sama rata di sisi undang-undang. [14] Memandangkan peruntukan seksyen 12 ASPLB 1971 adalah suatu peruntukan undang-undang yang sah, Mahkamah ini menyatakan (larangan pemberian jaminan) tiada langsung berlaku apa-apa pelanggaran hak asasi. Ini adalah kerana Perintah Hakim Sesyen melucutkan kebebasan diri pemohon adalah mengikut undang-undang seperti yang dinyatakan dalam Perkara 5 (1) di atas. S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg [15] Ini adalah kerana perintah Hakim Sesyen Kota Bharu telah dibuat berlandaskan peruntukan seksyen 12 ASPLB 1971 yang dluluskan oleh Parlimen. [16] Seterusnya, berdasarkan tafsiran seksyen 12 ASPLB 1971, adalah jelas suatu larangan statutory yang tegas terhadap pemberian ikat jamin. Peruntukan ini mencerminkan niat jelas Legislatif / Parlimen untuk mengekang pemberian ikat jamin bagi kesalahan di bawah Akta tersebut. [17] Mahkamah ini berpendapat seksyen 12 ASPLB 1971 wajar ditafsir secara “terjemahan literal atau terjemahan harfiah” atau “literal rule of interpretation” Dalam erti kata lain seksyen tersebut perlu diterjemah setiap patah perkataannya dalam konteks terjemahan. [18] Oleh itu setiap patah perkataan dalam seksyen tersebut harus diterjemah secara harfiah, jelas dan tidak kabur. Seksyen tersebut dimulakan dengan:

Subsection

(1) Bail shall not be granted to an accused person charged with an offence under this Act S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg

Subsection

(2) Subsection (1) shall apply notwithstanding any other written law or any rule of law to the country. [19] Melihat kepada ketegasan dalam seksyen tersebut secara literal atau harfiah kesalahan yang dimaksudkan larangan jamin mandatori ialah kepada sebarang (ataupun semua) kesalahan (di bawah ASPLB 1971; termasuklah pertuduhan seksyen 4. Struktur perkataan dalam seksyen menyebut “...bail shall not be granted…” memberi kesan dan maksud jelas dan tegas; bahawa larangan jamin adalah bersifat mutlak “absolute”. [20] Sebagai perbandingan, jika dilihat kepada akta-akta lain; sebagai contoh Akta Kesalahn Keselamatan (Langkah-Langkah Khas) 2012 (Akta 747); selepas ini disebut AKKLLK 2012. Di bawah AKKLLK 2012, Parlimen ada memasukkan pengecualian terhadap larangan jamin; contohnya, jaminan dibenarkan kepada tertuduh wanita, atau tertuduh yang berusia 18 tahun dan ke bawah atau orang yang mengalami masalah kesihatan. Seksyen 13 berkenaan berbunyi: Jaminan

Subsection

(1) Jaminan tidak boleh diberikan kepada seseorang yang telah dituduh melakukan suatu kesalahankesalahan keselamatan. S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg

Subsection

(2) Walau apa pun subseksyen (1) 2) Walau apa pun subseksyen (1), seseorang yang dituduh melakukan suatu kesalahan keselamatan, selain seseorang yang dituduh melakukan suatu kesalahan yang berkaitan dengan keganasan mengikut Bab VIA Kanun Keseksaan—

Subsection

(1) When any person accused of any non-bailable offence is arrested or detained without warrant by a police officer or appears or is brought before a Court, he may be released on bail by the officer in charge of the police district or by that Court, but he shall not be so released if there appears reasonable grounds for believing that he has been guilty of an offence punishable with death or imprisonment for life or imprisonment for a term which may extend to forty years. Provided that the Court may direct that any person under the age of sixteen years or any woman or any sick or infirm person accused of such an offence be released on bail. S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg [36] Walau bagaimanapun, pertuduhan seksyen 4 ASPLB 1971 yang sedang dihadapi oleh Pemohon ialah satu kesalahan dalam kategori “unbailable”. Kesalahan “unbailable” bermaksud jaminan langsung tidak dibenarkan kepada sesiapa yang dituduh di bawah kesalahan di dalam kategori tersebut. Di antara kesalahan-kesalahan “unbailable” termasuklah seksyen 39B (2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan Seksyen 4 ASPLB 1952. [37] Memandangkan pertuduhan kesalahan yang berkaitan dengan Pemohon dalam Notis Usul ialah “unbailable” dan bukannya suatu kesalahan “non-bailable”, maka adalah tidak wajar bagi Pemohon memfailkan Notis Usul dengan menggunakan peruntukan seksyen 388 KTJ. Dapatan Tambahan Mahkamah atas Isu Kedua [38] Walaupun dapatan Mahkamah bagi isu yang kedua adalah seperti di atas, namun tujuan “completion” suka Mahkamah ini menyatakan keputusan Mahkamah ini jika sekalipun pemohonan Notis Usul pemohon dituduh dengan suatu kesalahan “non bailable” dan bukannya “unbailable” S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg [39] Mahkamah ini telah meneliti afidavit responden di kandungan 6 yang difailkan pada 18.03.2026 yang diikrar oleh Dr Mohd Mustaqim bin Ab Latiff. Di para 3.2 (a) dan (b) affidavit beliau berdasarkan rekod, pemohon mempunyai mengalami 2 jenis gejala iaitu jangkitan saluran pernafasan (upper respitory tract infection-URTI) iaitu demam kategori /ringan-biasa. Gejala kedua ialah masalah gatal kulit. [40] Bagi kedua-dua gejala di atas, pemohon telah dibekalkan dengan ubatan secaral oral dan ubat sapu. Di ceraian (c) doctor yang berkenaan mengakui tiada rekod yang menyokong bahawa pemohon pernah pengsan. [41] Selanjutnya doktor yang sama juga mengakui tidak dimaklumkan tentang komplikasi yang dikatakan oleh pemohon iaitu presyncopal attack vasogal syncope. Walaupun begitu, sekiranya benar sekalipun pemohon mengalami komplikasi tersebut, Dr. Mohd Mustaqim menyatakan Klinik Penjara (Pengkalan Chepa) berupaya merawatnya. [42] Pada tarikh Bicara Notis Usul pada 05.04.2026 yang lalu, peguam pemohon ada memberitahu Mahkamah ini bahawa semasa bulan Ramadan, anak guamnya (pemohon) telah S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg ditahan di bilik kuarantin Penjara Pengkalan Chepa atas masalah kesihatan yang sama. [43] Namun Mahkamah ini tidak dikemukakan sebarang bukti dokumentar mahupun afidavit daripada doktor yang merawat pemohon dikemukakan di Mahkamah ini bagi menyokong pernyataan fakta di atas. Oleh itu, Mahkamah ini menyifatkan ianya kekal sebagai pernyataan fakta daripada meja peguam semata-mata. Pada hemat Mahkamah ini, sekali lagi ia tidak langsung mewujudkan keadaan khas yang mewajarkan jamin diberikan kepada pemohon. [44] Pada pendapat Mahkamah ini, kesemua fakta yang digunakan bagi menyokong alasan pemohon untuk memohon jaminan, adalah alasan-alasan bersifat masalah peribadi. Alasan atas faktor kesihatan sekalipun dikemukakan oleh pemohon bukan bersifat “life threathening” yang wajar bagi Mahkamah ini membenarkan Notis Usul ini. Fakta ini ada dinyatakan oleh Dr. Mohd Mustaqim di dalam affidavit beliau (Kandungan 6 di para 3.5 apabila beliau menyatakan; S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg “Setakat ini keadaan Pemohon adalah baik, boleh dipantau di peringkat Klinik Penjara dan tidak mengancam nyawa (life threatening)” [45] Mahkamah ini telah meneliti Hujahan Bertulis Pihak Pemohon di mana peguam pemohon mengulas di para 22 hingga 27. Namun Mahkamah ini berpendapat fakta-fakta yang dibangkitkan itu bukanlah menjadi “privy” kepada peguam pemohon. Pada pendapat Mahkamah ini, ianya hanya dakwaan semata-mata tanpa beliau sendiri memiliki pengetahuan khusus atau dalam bidang kepakaran yang berkenaam. [46] Oleh itu, Mahkamah ini juga berpendapat masalah kesihatan yang dihadapi oleh pemohon itu gagal mencapai tahap atau “threshold” penyakit yang kronik hingga membolehkan Mahkamah ini menggunakan bicaranya untuk membenarkan jaminan. [47] Jika Mahkamah ini membenarkan pemohon menggunakan peruntukan seksyen 388 KTJ sekalipun, seksyen tersebut masih meletakkan beban ke atas pemohon untuk menunjukkan kewujudan keadaan khas atau luar biasa; yang mana dalam S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg dalam Notis Usul semasa, pemohon didapati gagal membuktikannya. LATAR BELAKANG ASPLB 1971 [48] Pertuduhan di bawah seksyen 4 ASPLB merupakan suatu kesalahan yang amat serius pada hemat penggubal undang-undang (Parlimen); ia melibatkan elemen keganasan dan bahaya yang dengan sendirinya merupakan faktor yang berat terhadap permohonan ini. [49] Keperluan dan hasrat Parlimen untuk menambah hukuman penjara mahupun larangan jaminan dijelmakan dalam “Hansard” ketika pembentangan Rang Undang-Undang Senjatapi (Penalti Lebih Berat) (Pindaan) pada bacaan kali kedua dan ketiga pada 10 Januari 1978. Menteri Undang-Undang pada ketika itu menyatakan di muka surat 693 para keempat; “…di dalam tahun 1971, Akta Senjatapi (Penalti Lebih Berat) telah diperkanunkan sebagai langkah yang akan memperuntukkan asas-asas perundangan yang perlu untuk menentang ancaman yang saya sebutkan tadi” S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg [50] Di muka surat 6966 hansard yang sama, Menteri berkenaan menyambung; “Adalah didapati bahawa melepaskan seseorang yang dituduh atas jaminan bagi sesuatu kesalahan di bawah Akta ini kerapkali menghampakan tujuan-tujuan pihak pendakwa kerana yang dituduh samada melakukan dengan lebih giat lagi jenayah dan keganasannya dengan tujuan untuk mendapatkan lebih banyak wang bagi melegakan kesan kesan sabitan dan hukuman yang akan diterima. Selain daripada itu dengan ia dapat dilihat bebas pada masa perbicaraan itu belum selesai, menjatuhkan semangat dan menggundahkan saksi-saksi pihak pendakwa terdiri daripada orang-orang awam. Oleh yang demikian, adalah difikirkan bahawa jaminan sekali-kali tidak diberi kepada seseorang yang dituduh natas suatu kesalahan di bawah Akta ini. Seterusnya adalah dicadangkan memasukkan seksyen 12 baharu dalam Akta sebagaimana yang dinyatakan dalam Fasal 5 Rang Undang-undang itu. [51] Perlu juga diambil kira tentang impak keseriusan hukuman yang boleh dikenakan; iaitu termasuk pemenjaraan jangka panjang dan sebatan, meningkatkan risiko atau kecenderungan pemohon untuk melarikan diri jika diberikan ikat jamin. S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg KESIMPULAN [52] Berdasarkan keseluruhan pertimbangan di atas, Mahkamah ini mendapati bahawa permohonan di Kandungan 1 iaitu Notis Usul ini ditolak kerana tidak bermerit berdasarkan kepada alasan-alasan yang telah dijelaskan seperti di atas. [53] Tiada asas untuk Mahkamah ini menggunakan budi bicaranya bagi membenarkan ikat jamin terhadap pemohon. Keputusan Hakim Sesyen Mahkamah Kota Bharu terhadap pemohon vide no kes: DA-62-38-10/2025 adalah dikekalkan. ……………………………….. HJ AZHAR BIN MOKHTAR Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi (4) Kota Bharu Bertarikh: 05.05.2026 S/N ZkB5znR29UugunbfXRlnYg Kausel: