Nur Hana Binti Ismail v Selia Selenggara Selatan Sdn.Bhd. (JA-A53KJ-39-01/2023)

Tindakan ini dibawa oleh plaintif terhadap defendan akibat satu kemalangan jalan raya yang berlaku pada 8.8.2020 jam lebih kurang 8.30 malam di hadapan Shell KM 15 Jalan Johor Bahru – Air Hitam yang melibatkan motorsikal no. JNM 6929 (“motorsikal tersebut”) yang dibonceng oleh plaintif dan ditunggang oleh pihak ketiga.

Pada 26.11.2024 Mahkamah telah membenarkan tuntutan plaintif dengan kos dan menolak tuntutan defendan terhadap pihak ketiga dengan kos (“keputusan tersebut”).

Keputusan tersebut dibuat tanpa mengambilkira hujahan bertulis pihak defendan yang difailkan satu hari sebelum tarikh keputusan JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 2 tanpa memohon lanjutan masa dari Mahkamah. Mahkamah menolak daripada memberi apa-apa pertimbangan kepada hujahan defendan tersebut.

Defendan tidak berpuashati terhadap keseluruhan keputusan Mahkamah iaitu liabiliti dan kuantum.

Mahkamah kini mengemukakan alasan-alasannya seperti berikut.

Tuntutan plaintig terhadap defendan adalah bagi gantirugi am dan khas akibat kecederaan dan kehilangan yang dialami selepas kemalangan yang berlaku pada 8.8.2020 jam lebih kurang 8.30 malam di KM 15 Jalan Johor Bahru-Air Hitam.

Plaintif mendakwa kemalangan berlaku apabila motorsikal yang dibonceng oleh plaintif dan ditunggang oleh pihak ketiga telah terlanggar satu lubang di atas jalan raya tersebut.

Bagi membuktikan kesnya plaintif memanggil saksi-saksi berikut: i. Mohd Zulkarnain bin Sulaiman – Jurutera Daerah Johor Bahru (SP1); ii. Imam Baydowi bin Sumardi – pihak ketiga (SP2); iii. Noor Aina Murshidan bin Razali – Audiologist (SP3); iv. Dr Muhammad Izzat bin Azman (SP4); v. Dr Mohamad Noor Hakim bin Mohamad (SP5); vi. Inspektor Zulhisyam bin Aziz (SP6); JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 3 vii. Nur Hana binti Ismail – plaintif (SP7); viii. Dr Zhafran bin Mohamad Razif (SP8).

Defendan merupakan syarikat konsensi yang bertanggunjawab menyelia dan menyelenggara jalan tersebut pada masa yang material. Defendan memplidkan kemalangan yang didakwa berlaku oleh plaintif tidak wujud dan/atau terjadi akibat kecuaian penunggang motorsikal tersebut iaitu pihak ketiga.

Tuntutan defendan terhadap pihak ketiga pula ialah untuk tanggung rugi dan/atau sumbangan sekiranya defendan didapati bertanggungan cuai di dalam kes ini. Defendan juga mendakwa kemalangan tersebut berlaku atas kecuaian pihak ketiga.

Saksi yang dipanggil defendan ialah Mohd Yusman bin Muda (SD1) wakil syarikat defendan.

SP2 merupakan penunggang motorsikal tersebut pada masa kemalangan berlaku. SP2 merupakan suami kepada plaintif / SP7.

Secara ringkas keterangan SP2 ialah: i. Pada masa yang material SP2 menunggang motorsikal tersebut dari Skudai menghala ke Bandar Baru Uda; JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 4 ii. Apabila sampai di hadan Shell KM 15 Jalan Johor Bahru – Air Hitam motorsikal SP2 telah terlanggar lubang di atas jalan raya tersebut; iii. Motorsikal SP2 termasuk dalam lubang, menyebabkan rantai motorsikal terkeluar dan tersangkut. Motorsikal SP2 hilang kawalan dan terjatuh ke atas jalan raya. iv. Pada masa kejadian SP2 membawa plaintif/SP7 sebagai pembonceng. v. Akibat kemalangan plaintif/SP7 mengalami kecederaan parah dan SP2 hanya mengalami luka-luka ringan. vi. Tiada apa-apa sebarang tanda amaran menunjukkan terdapat lubang pada jalan tersebut.

SP2 membuat satu laporan polis pada 22.10.2020 (eksibit P2). Kandungan laporan polis SP2 ialah seperti berikut: “Pada 08/08/2020 jam lebih kurang 2030 malam, saya sedang menunggang motorsikal saya no JNM 6929 bersama-sama isteri saya Nur Hana binti Ismail no. K/P: 930714015142 sebagai pembonceng, dari Skudai menghala ke Bandar Baru Uda, semasa saya sampai di hadapan Shell tiba-tiba tayar motorsikal saya telah masuk ke lubang di atas jalan tersebut dan mengakibatkan rantai motorsikal saya terkeluar dan sangkut lalu mengakibatkan saya hilang kawalan dan jatuh atas jalan tersebut. Saya telah mengalami luka-luka ringan dan isteri saya telah mengalami kecederaan parah …”

Laporan polis SP2 bertarikh pada 22.10.2020 iaitu lebih dua bulan selepas kemalangan berlaku. Keterangan SP2 ialah selepas JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 5 kemalangan isterinya iaitu plaintif cedera parah dan perlukan rawatan rapi. SP2 sepenuh masa menjaga plaintif pada awal kecederaan plaintif.

SP2 dapat mengesahkan tempat kejadian tersebut sebagai jalan di hadapan stesen minyak Shell kerana SP2 ada pergi ke tempat kejadian beberapa hari selepas kemalangan untuk mencari selipar dan cincin milik plaintif yang tercicir di kawasan kemalangan.

Walaupun pernah kembali semula ke tempat kejadian, SP2 menyatakan beliau tidak membuat apa-apa laporan polis pada ketika itu kerana tiada pengetahuan kemalangan langgar lubang boleh dijadikan asas tuntutan gantirugi pada ketika itu. Hanya selepas dua bulan berikutnya dan setelah dimaklumkan oleh ahli keluarga tuntutan boleh diambil terhadap pihak bertanggungjawab SP2 membuat laporan polis kemalangan tersebut.

Kes disiasat oleh pengawai penyiasat iaitu SP6. Keterangan SP6 ialah: i. Hanya terdapat satu stesen minyak Shell dari Skudai ke Bandar Baru Uda; ii. SP6 pergi ke lokasi kejadian pada 22.10.2020 bersama-sama dengan SP2; iii. SP2 yang tunjukkan lubang kepada SP6; iv. Jalan di lokasi kemalangan disahkan mempunyai lubang dan tidak rata; v. Ukuran lubang di tempat kemalangan ialah 3 kaki panjang, 1 kali lebar dan 3 inci dalam; JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 6 vi. SP6 menyediakan rajah kasar (eksibit P7 m/s 8 Ikatan Dokumen C) dan juga mengambil gambar tempat kejadian. Gambar motorsikal diberikan oleh SP2 kepada SP6. Gambar-gambar kes ditandakan sebagai eksibit P8(a)-(l); vii. Pihak polis sentiasa hantar butiran kemalangan yang melibatkan jalan berlubang atau rosak kepada defendan setiap bulan; viii. Defendan sepatutnya tahu jalan tidak rata di lokasi kemalangan kerana lubang tersebut sudah lama berada di tempat yang sama; ix. Sudah ada 1 – 3 kes kemalangan di tempat yang sama akibat jalan tidak rata dan berlubang; x. Laporan kemalangan melibatkan keadaan jalan raya yang rosak akan dihantar pada mesyuarat tindakan jawatan kuasa daerah setiap bulan dan wakil defendan hadir pada setiap mesyuarat tersebut.

Hasil siasatan SP6 ialah kemalangan berlaku apabila motorsikal no. JNM 6929 telah terlanggar lubang atas jalan raya yang menyebabkan rantai motorsikal terkeluar dan tercabut. Akibat itu penunggang motorsikal telah hilang kawalan dan jatuh di atas jalan. Keputusan kes ialah Refer to Magistrate (RTM) kerana kemalangan melibatkan 1 kenderaan sahaja.

Selain itu plaintif juga dipanggil memberi keterangan mengenai kemalangan ini. Sebagai pembonceng motorsikal tersebut pada masa kejadian, plaintif menyatakan beliau tidak dapat mengingati JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 7 bagaimana kemalangan berlaku kerana kecederaan yang dialaminya mengakibatkan ingatannya merosot.

Plaintif juga memanggil SP4 iaitu pegawai perubatan di Jabatan Kecemasan Hospital Sultanah Aminah Johor Bahru (“HSAJB”) yang menyediakan laporan perubatan awal Jabatan Kecemasan bagi plaintif/SP7 (rujuk eksibit P4 m/s 13 Ikatan C). Di dalam laporan tersebut dinyatakan: “Sejarah (History) … Alleged MVA (mb skidded) on 08/08/2020 around 2130H. Patient was pillion rider while husband was the rider. Belt of MB got stuck, skidded and fall …”

SP4 tidak dapat pastikan bagaimana kemalangan berlaku walaupun SP4 yang bertanggungjawab merawat plaintif pada hari kemalangan tersebut. Tumpuan SP4 adalah untuk merawat plaintif. Sejarah kemalangan berkemungkinan diperolehi oleh pesakit atau orang awam namun dalam kes plaintif, plaintif berada dalam keadaan tidak sedar semasa tiba di hospital. SP4 juga tidak berjumpa dengan suami plaintif iaitu SP2 pada hari kejadian.

SP5 dan SP8 yang menyediakan laporan-laporan perubatan awal plaintif turut menyatakan perkara yang sama. Mekanisma kemalangan yang direkodkan adalah berdasarkan catatan awal rekod perubatan plaintif dan mereka hanya menyalin kembali apa yang telah direkodkan sebelum ini. Kedua-keduanya tiada JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 8 pengetahuan peribadi tentang mekanisma kemalangan yang melibatkan plaintif.

Adalah kes plaintif bahawa kemalangan ini berlaku akibat kegagalan defendan menyelenggara jalan raya tersebut dengan baik di mana lubang di atas jalan telah mendatangkan kecelakaan kepada pengguna jalan raya termasuk plaintif di dalam kes ini. Versi defendan 25. Bagi membuktikan kesnya, defendan memanggil SD1 iaitu pengurus kawasan Johor Bahru sejak Ogos 2023. SD1 mengemukakan laporan harian inspector rutin (“laporan harian tersebut”) yang mengandungi catatan keadaan jalan di Johor Bharu (eksibit P11).

Secara ringkas keterangan SD1 ialah: i. Tugas dan tanggungjawab defendan ialah untuk memantau dan selenggara jalan-jalan persekutuan di bawah seliaan syarikat defendan; ii. KM 15 Jalan Johor Bharu – Air Hitam diselenggara oleh defendan; iii. Jika merujuk kepada laporan harian tersebut, tiada kerosakan dilaporkan berlaku pada jalan tersebut pada hari kejadian 8.8.2020; iv. Semasa kemalangan SD1 tidak bekerja di Johor Bharu; v. Laporan harian inspector rutin ID1 diisi oleh peronda yang mencatatkan kerosakan pada jalan-jalan yang diselenggara oleh defendan; JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 9 vi. SD1 tiada pengetahuan peribadi sama ada tempat kemalangan ada lubang ataupun tidak; vii. SD1 tidak dapat sahkan kandungan laporan harian tersebut dan SD1 tidak tahu siapa pembuat laporan tersebut; viii. Laporan harian tersebut tiada tarikh dan tiada tandatangan; ix. Laporan harian tersebut diperolehi dari sistem di mana SD1 ada akses.

Akta Keterangan 1950 menggariskan bahawa plaintif menanggung beban pembuktian kesnya terhadap defendan. Seksyen-seksyen 101 memperuntukkan: “Burden of proof

101.(1) Whoever desires any court to give judgment as to any legal right or liability, dependent on the existence of facts which he asserts, must prove that those facts exist.

When a person is bound to prove the existence of any fact, it is said that the burden of proof lies on that person.”

Prinsip undang-undang matan ini dinyatakan dengan jelas di dalam locus classicus Wong Thin Yit v. Mohamed Ali [1971] 2 MLJ 175 di mana Mahkamah Persekutuan memutuskan: “In a negligence action the onus of proof rests wholly on the plaintiff, whether or not the defendant gives evidence. The plaintiff cannot succeed without proof of the defendant’s negligence. Evidence is the foundation of proof, with which it must not be confounded. Proof is that which leads to a conclusion as to the truth or falsity of alleged facts which are the subject of inquiry. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 10 Evidence, if accepted and believed, may result in proof, but it is not necessarily proof of itself.”; see 15 Halsbury (3rd Edn.) p. 260.”

Adalah menjadi isu di dalam kes ini sama ada plaintif telah Berjaya membuktikan kemalangan tersebut berlaku di lokasi seperti yang di dakwa oleh plaintif.

Ini kerana lokasi KM15 Jalan Johor Bharu – Air Hitam yang didakwa sebagai tempat kemalangan hanya diplidkan di dalam Penyata Tuntutan tetapi tidak didalam laporan polis SP2 yang dibuat pada 22.10.2020.

SP2 mempertahankan pengecaman lokasi kejadian melalui keterangannya bahawa kejadian berlaku di hadapan stesen minyak Shell jalan tersebut apabila SP2 bergerak dari arah Sudai ke Bandar Baru Uda. SP2 mengatakan terdapat satu sahaja stesyen minyak Shell di Jalan tersebut. Selain itu, SP2 menjelaskan bahawa beberapa hari selepas kemalangan SP2 ada kembali ke tempat kejadian untuk mencari barang-barang yang tercicir. Pada masa itu, SP2 mengesahkan terdapat lubang di atas jalan tersebut.

SP6 mengesahkan hanya terdapat satu stesen minyak Shell di jalan tersebut dan SP6 mengesahkan tempat kejadian berdasarkan laporan polis dan keterangan SP2. SP6 juga mengesahkan beliau ke tempat kejadian ditemani oleh SP2. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 11

Walaupun pengesahan lokasi kemalangan oleh SP6 adalah berdasarkan pandu arah SP2 sahaja, namun Mahkamah berpendapat keterangan SP2 sahaja adalah mencukupi untuk membuktikan kemalangan berlaku tersebut pada lokasi yang dikenalpasti oleh SP6 dengan bantuan SP2 tersebut.

Keterangan sokongan kejadian kemalangan tersebut sememangnya berlaku pada tarikh dan masa yang dilaporkan di dalam P2 boleh dilihat di dalam laporan perubatan awal Jabatan Kecemasan bertarikh 21.4.2021 (eksibit P4) yang merekodkan kemasukan plaintif ke Jabatan Kecemasan setelah kemalangan.

Mahkamah menerima keterangan SP2 yang menunjukkan lokasi kemalangan iaitu di satu tempat berhadapan stesyen minyak Shell Jalan Johor Bahru – Air Hitam di mana terdapat satu lubang di atas jalan tersebut. Pada pandangan Mahkamah, kejadian kemalangan jalan raya bukanlah satu kejadian biasa dalam kehidupan seharian yang normal. Sudah pasti mangsa yang terlibat akan ingat di mana lokasi kemalangan berlaku, tambah pula di dalam kes ini isteri SP2 iaitu plaintif telah mengalami kecederaan yang parah.

Sementelah pula SP2 telah kembali ke tempat kejadian selepas kemalangan berlaku pada waktu siang untuk mencari barang peribadi yang tercicir. Sudah pasti pada ketika itu SP2 dapat mengecam lokasi kemalangan dengan lebih jelas dan kukuh.

Ketiadaan KM 15 di dalam laporan polis SP2 bertentangan dengan perenggan 3 Penyata Tuntutan bukanlah satu percanggahan yang JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 12 material. Apa yang penting SP2 telah mengenalpasti lokasi kejadian melalui kewujudan stesyen minyak Shell dan SP6 telah mengesahkan hanya ada satu sahaja stesyen minyak Shell di jalan tersebut.

Atas alasan di atas, Mahkamah berpendapat plaintif telah Berjaya membuktikan kemalangan tersebut berlaku di lokasi yang telah diterangkan oleh SP2 dan SP6 di dalam keterangan mereka.

Keterangan SP6 mengesahkan lokasi kemalangan sememangya terdapat lubang seperti yang ditunjukkan di gambar P8(c) dan (d).

Isu yang selanjutnya timbul di dalam kes ini ialah apakah sebab kemalangan tersebut berlaku. Kes plaintif ialah lubang di atas jalan raya tersebut telah menyebabkan kemalangan kerana motorsikal SP2 terlanggar lubang, menyebabkan rantai motorsikal terkeluar dan tersangkut lalu motorsikal hilang kawalan dan jatuh di atas jalan raya.

Semasa disoal balas, defendan telah mencadangkan kemalangan berlaku kerana rantai motorsikal plaintif telah terputus terlebih dahulu kemudian motorsikal terlanggar lubang dan kemudiannya motorsikal terjatuh bersama-sama plaintif dan SP2.

Defendan merujuk kepada keratan akhbar myMetro yang disiarkan pada 31 Ogos 2020 bertajuk “Isteri hilang ingatan, bertukar agresif selepas kemalangan [METROTV] (eksibit ID6) di mana menunjukkan JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 13 temubual SP2 dengan akhbar tersebut. Petikan di dalam akhbar tersebut berbunyi: “Rantai motorsikal saya putus dan terbelit pada tayar yang menyebabkan isteri tercampak, manakala saya terseret beberapa meter.”

SP2 mengaku beliau ada memberikan temuramah kepada wartawan seperti di dalam keratan akhbar tersebut. SP2 memberitahu ada menceritakan tentang kemalangan berlaku akibat terlanggar lubang sebelum rantai terputus namun menyatakan penjelasan tersebut tidak dimasukkan ke dalam keratan akhbar tersebut.

Pada peringkat ini, keratan akhbar tersebut masih lagi dokumen yang dikenalpasti (ID) dan tidak ditandakan sebagai eksibit. Kandungan keratan akhbar tersebut ditulis oleh wartawan yang menemuramah SP2 dan hanya boleh disahkan oleh wartawan tersebut.

Wartawan yang menulis artikel akhbar tersebut tidak dipanggil oleh defendan. Oleh yang demikian kandungan keratan akhbar tersebut tidak disahkan kebenaran dan kesahihannya pada peringkat ini. Memandangkan ID6 tersebut tidak dimasukkan sebagai eksibit “P” maka Mahkamah tidak memberikan apa-apa keberatan kepada kandungan ID6 di dalam membuat pertimbangan kes ini.

Mahkamah menerima keterangan SP2 bahawa kemalangan ini berlaku kerana motorsikal SP2 terlanggar lubang yang berada di atas jalan raya yang menyebabkan rantai motorsikal terputus. Gambar P8(f)dan (h) menunjukkan keadaan rantai motorsikal SP2 yang JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 14 putus selepas kemalangan tersebut. Hanya selepas motorsikal terlanggar lubang menyebabkan rantai motorsikal terputus SP2 hilang kawalan dan motorsikal terjatuh bersama-sama plaintif dan SP2. Oleh itu, kemalangan berlaku akibat terlanggar lubang dan bukannya rantai motorsikal yang terputus.

SP6 memberikan keterangan bahawa terdapat beberapa kemalangan lain pernah berlaku di lokasi yang sama, namun SP6 tidak mengemukakan apa-apa butiran lanjut mengenai keterangannya tersebut. Tanpa butiran lanjut yang lebih jelas dan spesifik Mahkamah berpendapat keterangan tersebut hanyalah sekadar pandangan SP6 sahaja tanpa apa-apa bukti lanjut untuk menyokongnya.

Mahkamah meneliti kedudukan lubang tersebut pada tengah-tengah lorong A-B [rujuk gambar P8(b) dan (c)] dan berpendapat kehadiran lubang tersebut boleh mendatangkan satu halangan bahaya kepada pengguna jalan raya terutama penunggan motorsikal dan/atau basikal memandangkan lubangnya lebar dan dalam.

Mahkamah menerima keterangan SP2 bahawa dalam keadaan menunggang pada waktu malam berkemungkinan besar SP2 tidak dapat mengelak lubang tersebut kerana pencahayaan pada waktu malam tidak sama seperti hari siang. SP2 tidak mengelak daripada terlanggar lubang kerana tidak menyedari kehadiran lubang tersebut semasa menunggang di jalan tersebut.

Terdapat isu mengenai kelewatan SP2 membuat laporan polis di dalam kes ini. Kejadian berlaku pada 8.8.2020 dan laporan polis SP2 JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 15 (eksibit P2) dibuat pada 22.10.2020. Penjelasan SP2 ialah beliau tidak membuat laporan polis lebih awal kerana sibuk menjaga isterinya yang cedera parah akibat kemalangan tersebut.

Selain itu SP2 menyatakan beliau tidak tahu bahawa tindakan undang-undang boleh diambil terhadap pihak tertentu di dalam kemalangan yang dialaminya. Hanya setelah dimaklumkan oleh ahli keluarga dan/atau saudara mara pada kemudian masanya, barulah SP2 membuat laporan polis tersebut bagi tujuan mengambil tindakan undang-undang.

Adalah tidak dinafikan plaintif mengalami kecederaan parah yang memerlukan penjagaan rapi pada awalnya dan SP2 sebagai suaminya menjaga plaintif pada masa tersebut.

Selain itu, Mahkamah berpendapat SP2 seperti kebanyakan orang awam sudah pasti tidak peka dan/atau mempunyai pengetahuan luas mengenai tindakan undang-undang yang boleh diambil apabila berlaku kemalangan seperti di dalam kes ini iaitu kemalangan akibat terlanggar lubang di atas jalan raya.

Oleh yang demikian penjelasan SP2 adalah munasabah dan boleh diterima Mahkamah apabila mengambilkira keadaan fakta kes secara keseluruhannya.

Adakah kelewatan ini memberi peluang kepada SP2 untuk mereka-reka kandungan laporan polisnya? Sudah pasti peluang tersebut wujud memandangkan jarak masa yang lama diambil oleh SP2 untuk membuat laporan polis dari tarikh kejadian. Namun Mahkamah telah JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 16 meneliti kandungan laporan polis P2 tersebut bersama-sama dengan keseluruhan keterangan kes dan berpendapat kandungan P2 adalah jelas dan tidak bercanggah dengan keterangan-keterangan lainnya. Oleh yang demikian Mahkamah menolak kemungkinan SP2 telah mereka-reka kandungan P2 bagi tujuan memberikan kelebihan kepada kes plaintif di sini.

Jalan raya di mana kemalangan berlaku adalah dibawah selenggaraan dan pemantauan defendan. Perkara ini disahkan oleh SP1 dan juga SD1. Keterangan SD1 ialah defendan tidak menerima apa-apa aduan kerosakan jalan raya atau kehadiran lubang di lokasi tersebut pada masa yang material.

SD1 juga mengemukakan laporan harian inspector rutin (eksibit ID11) yang merupakan laporan prosedur penyeliaan kerja rutin berkenaan rondaan yang dilaksanakan oleh defendan pada tahun 2020 bagi bulan Januari, Julai, Ogos, September dan Oktober bagi menyokong keterangannya.

Keterangan SD1 ialah beliau bukanlah orang yang bertanggungjawab menyediakan dokumen tersebut. SD1 merupakan penyelia defendan di kawasan Johor Bahru sejak Ogos 2023. Butiran di dalam ID11 diisi oleh peronda yang bertanggungjawab pada masa yang material dan SD1 tidak boleh mengesahkan kandungan ID11 tersebut. SD1 mempunyai akses kepada sistem pelaporan dengan pihak Jabatan Kerja Raya (JKR) yang menyimpan ID11 dan kandungan ID11 tidak boleh diubah apabila telah disimpan di dalam sistem tersebut. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 17

SD1 menyatakan Salinan asal yang mengandungi tandatangan pembuat laporan ID11 diserahkan kepada pihak JKR.

Pihak plaintif membantah ID11 ditandakan sebagai eksibit P atas alasan SD1 bukanlah pembuat dokumen tersebut selain SD1sendiri tiada apa-apa pengetahuan tentang kandungan ID11 dan tidak boleh sahkan kandungan ID11 tersebut.

Pada peringkat ini, Mahkamah memutuskan defendan tidak Berjaya melepasi syarat-syarat di bawah seksyen 73A (2) Akta Keterangan 1950 untuk membawa masuk dokumen ini sebagai eksibit P. Keterangan SD1 adalah jelas bahawa pembuat dokumen ini boleh dikenalpasti dan defendan tidak menunjukkan bahawa usaha munasabah telah dilakukan untuk menjejak pembuat ID11 tersebut.

Selain itu, kandungan ID11 hanya boleh disahkan oleh pembuat dokumen tersebut iaitu pegawai rondaan pada hari tersebut. Hanya pegawai rondaan yang bertanggungjawab boleh memberikan keterangan mengenai keadaan jalan tersebut pada masa yang material dan pegawai tersebut boleh disoal balas tentang kandungan ID11 yang disediakan olehnya.

Sungguhpun tiada rekod kontemporari dikemukakan untuk menunjukkan lubang pada tempat kemalangan, namun berdasarkan laporan polis P2, siasatan SP6 dan gambar-gambar yang diambil SP6 semasa siasatan menunjukkan adanya lubang pada jalan raya dan adalah mustahil lubang tersebut terbentuk di atas jalan raya dalam masa sekelip mata. Berdasarkan keterangan yang dikemukakan JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 18 plaintif, Mahkamah memutuskan plaintif telah Berjaya membuktikan kewujudan lubang pada jalan tersebut pada masa kemalangan berlaku.

Pembelaan defendan melalui SD1 ialah tiada kerosakan atau lubang yang dikesan atau dilaporkan pada hari kejadian. Mahkamah berpendapat pembelaan defendan hanyalah penafian semata-mata kerana SD1 tiada pengetahuan peribadi tentang keadaan jalan tersebut pada masa yang material dan laporan harian inspector rutin masih lagi merupakan dokumen ID. Keterangan SD1 tidak disokong oleh mana-maka keterangan lain pada peringkat ini. Tiada apa-apa merit di dalam pembelaan penafian semata-mata oleh defendan di dalam kes ini.

Di atas imbangan kebarangkalian, Mahkamah memutuskan bahawa plaintif telah Berjaya membuktikan kesnya terhadap defendan. Plaintif telah Berjaya membuktikan bahawa kemalangan ini berlaku akibat kecuaian defendan menyelenggara dan memantau keadaan jalan tersebut dengan baik.

Plaintif merupakan pembonceng di dalam kes ini dan sudah pasti plaintif tidak menyumbang apa-apa kecuaian dalam kemalangan ini.

SP2 dinamakan sebagai pihak ketiga di dalam kes ini oleh defendan melalui Notis Pihak Ketiga bertarikh 24.5.2023. menuntut tanggung rugi dan / atau sumbangan ke atas kecuaian dan gantirugi yang akan diputuskan oleh Mahkamah di dalam kes ini memandangkan SP2 merupakan penunggang motorsikal tersebut yang membonceng plaintif pada masa yang material. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 19

Mahkamah telah meneliti keterangan SP2 dan mendapati tiada apa-apa keterangan yang boleh menunjukkan SP2 menyumbang cuai di dalam kemalangan ini. Mahkamah menerima keterangan SP2 bahawa pada masa kejadian beliau tidak menunggang dalam keadaan laju dan beliau tidak sedar kehadiran lubang tersebut kerana pencahayaan yang tidak terang dan tiada apa-apa tanda menunjukkan adanya lubang di hadapan.

Oleh yang demikian, Mahkamah memutuskan defendan 100% bertanggungan cuai dan plaintif dan SP2 tidak menyumbang cuai di dalam kemalangan ini.

Mahkamah ingin merujuk kepada beberapa nas undang-undang yang menggariskan pendekatan yang sewajarnya diambil oleh Mahkamah semasa memberikan awad gantirugi.

Di dalam kes Inas Faiqah Mohd Helmi (A Child Suing Through His Father And Next Friend; Mohd Helmi Abdul Aziz) v. Kerajaan Malaysia & Ors [2016] 2 CLJ 885 Abdul Hamid Embong HMP menyatakan: “It is trite that damages serve as compensation, not a reward, less still a punishment (see Ong Ah Long v. Dr S Underwood [1983] 2 CLJ 198; 1983] CLJ (Rep) 300; [1983] 2 MLJ 324). In assessing damages, the court should not be motivated by sympathy and award fair compensation based on cogent evidence. The court should not descend into a domain of speculation. The evaluation of those evidence, which form the basis of any risk of future damage, must therefore still be JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 20 undertaken. And the trial judge can only evaluate such evidence based on the recognised balance of probabilities standard.

Plaintif menanggung beban pembuktian bahawa plainitf berhak menuntut sesuatu jumlah gantirugi tersebut dan hendaklah mengemukakan bukti-bukti yang menyokong tuntutannya (rujuk Guan Soon Tin Mining Co v. Wong Fook Huan [1968] 1 LNS 43; [1969] 1 MLJ 99). KUANTUM ATAS DASAR 100%

Akibat kemalangan, plaintif telah mengalami kecederaan parah dan di masukkan ke Hospital Sultanah Aminah Johor Bahru (HSAJB).

Laporan-laporan perubatan dan laporan-laporan pakar yang difailkan di dalam kes ini adalah seperti berikut: i. Laporan perubatan Klinik Pakar Neurosurgeri HSAJB bertarikh 21.1.2021 (P10) yang disediakan oleh SP8; ii. Laporan perubatan Jabatan Kecemasan HSAJB bertarikh 21.4.2021 (P4) yang disediakan oleh SP4; iii. Laporan perubatan Jabatan Ophtalmology HSAJB bertarikh 10.2.2022 yang disediakan oleh Dr Shalini Nganasegaran; iv. Laporan perubatan Jabatan Rehabilitasi HSAJB bertarikh 7.12.2021 yang disediakan oleh SP5; v. Laporan pakar bedah neuro UM Specialist Centre bertarikh 28.11.2021 yang disediakan oleh Professor Dharmendra Ganesan; JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 21 vi. Laporan pakar Sham ENT Specialist Clinic Sdn Bhd bertarikh 28.12.2021 yang disediakan oleh Dr Shamsuddin Hamzah; vii. Laporan pakar ENT Dr Harnam’s Ear, Nose & Throat Specialist Clinic Sdn Bhd bertarikh 25.5.2023 yang disediakan oleh Dr S Aman; viii. Laporan pakar bedah neuro Sunway Medical Centre bertarikh 18.5.2023 yang disediakan oleh Dr Ravi a/l Krishnapillai.

Berdasarkan laporan-laporan di atas kecederaan-kecederaan yang dialami plaintif serta awadd yang diberikan oleh Mahkamah adalah seperti berikut. Polytrauma with severe traumatic head injury 76. Merujuk kepada laporan Klinik Pakar Neurosurgeri HSAJB (P10) kecederaan yang dilaporkan ialah: “D Investigation Data … c. Left temporal subdural bleed, left pronto parietal subarachnoid bleed, left parietal contusion, midline shift to the right, effaced cistern … E Final Diagnosis i) Severe head injury with skull fracture and intracranial bleeding of subdural / contusional / subarachnoid F) Treatment JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 22 i) Surgery with ICU Nursing: Left Decompressive Craniectomy and Clot

Berdasarkan di atas, plaintif mengalami kecederaan pada kepalanya yang memerlukan pembedahan craniectomy dan cranioplasty.

Kesan kecederaan kepala tersebut boleh dilihat daripada laporan pakar bedah neuro defendan Dr Ravi a/l S Krishnapillai yang memeriksa plaintif pada 18.5.2023. Plaintif juga dirujuk kepada pakar bedah neuro plaintif pada 28.11.2021, namun Mahkamah berpendapat memandangkan jarak masa pemeriksaan yang lama antara kedua-dua pakar ini, adalah lebih tepat rujukan dibuat kepada laporan pakar terkini iaitu laporan Dr Ravi a/l S Krishnapillai.

Dr Ravi S Krishnapillai melaporkan: “The patient demonstrated the following deficits: 1) She bears the scar of the large craniotomy over the left side of her head. The flap is significantly sunken inwards. There was temporalis muscle wasting and cosmetic deformity. A revision cranioplasty is required in view of the sunken flap; 2) She has marginal weakness on the right side of her body; 3) She complained of reduced hearing … 4) She has word-finding difficulty. There was marginal impairment in her writing. Her expression was reasonably good. There was no impairment in comprehension; 5) There were no other significant physical neurologic deficits of note attributable to the head injury; JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 23 6) Cognitively the patient has mild impairments of concentration and short-term recall. The other facets of her cognition were intact; 7) Subjectively she complained of severe headaches; 8) Emotionally she complained of anxiety and depression …”

Daripada laporan-laporan tersebut, dapat disimpulkan bahawa kecederaan parah pada kepala plaintif membawa kepada: i. Right temporal bone fracture; ii. Prosedur ‘craniectomy and clots evacuation’ dan fascioduraplasty; iii. Kecacatan pada rupa bentuk kepala akibat pembedahan; iv. Kelemahan pada bahagian kanan badan berbanding bahagian kiri yang menyekat pergerakan fizikal plaintif; v. Impaired concentration and short-term recall; vi. Sakit kepala yang kuat; vii. Aphasia (kesukaran mencari perkataan yang sesuai dalam perbualan); viii. Perubahan tingkah laku (personality / behavioural changes) seperti keterangan oleh SP2. ix. Plaintif mengalami episode-episod kemurungan dan tekanan membawa kepada niat untuk membunuh diri.

Memandangkan keilatan-keilatan di atas berpunca daripada kecederaan yang sama iaitu kecederaan parah di kepala, Mahkamah berpendapat satu jumlah global adalah wajar sebagai gantirugi berbanding jumlah yang berasingan. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 24

Mahkamah merujuk kepada Compendium 2018 dan kes-kes yang dirujuk plaintif bagi setiap keilatan yang dihujahkan dibawah kecederaan yang sama. Mengambilkira usia plaintif yang muda iaitu 27 tahun semasa kejadian, kecederaan parah yang dialaminya serta keilatan-keilatan kekal yang mengakibatkan plaintif sudah tidak dapat kembali kepada dirinya sebelum ini, Mahkamah mengawadkan RM250,000.00 dibawah kecederaan ini. Right superior and inferior pubic rami fracture 83. Kecederaan ini dilaporkan di dalam laporan perubatan awal Jabatan Kecemasan HSAJB. Namun tiada laporan lanjut dari Jabatan Ortopedik untuk mengetahui perkembangan lanjut kecederaan ini serta rawatan yang diberikan. Juga tiada laporan pakar ortopedik dikemukakan bagi mengesan keilatan kecederaan ini.

Oleh yang demikian, Mahkamah merujuk kepada Compendium 2018 yang mencadangkan awad RM14,500.00 – RM21,500.00. Mahkamah membenarkan RM18,000.00. Closed fracture middle phalanx of right little finger

Kecederaan ini dilaporkan di dalam laporan perubatan Jabatan Kecemasan HSAJB. Tiada laporan pakar disediakan dan tiada apa-apa keterangan keilatan dikemukakan. Mengambilkira Compendium 2018, Mahkamah membenarkan RM5,000.00 bagi kecederaan ini. Laceration & abrasion wounds JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 25

Laporan perubatan awal Jabatan Kecemasan HSAJB melaporkan: i. Laceration wound over right ear; ii. Laceration wound over right little finger; iii. Abrasion wound over right malleolus.

Berdasarkan Compendium 2018, Mahkamah membenarkan awad RM5,000.00 bagi kecederaan ini. Left pneumothorax / lung contusion 88. Bagi kecederaan ini yang dilaporkan dalam laporan perubatan Jabatan Kecemasan HSAJB, Mahkamah membenarkan RM6,000.00 berdasarkan Compendium 2018. Tiada laporan lanjut dikemukakan untuk menujukkan sekiranya plaintif mengalami apa-apa keilatan daripada kecederaan ini. Bilateral eye dry eyes 89. Plaintif membuat aduan di Jabatan Ophtalmology HSAJB pada 13.9.2020 tentang ‘bilateral dry eyes, sometimes associated with burning sensation …’ (rujuk m/s 16 Ikatan C).

Tiada apa-apa rawatan diberikan oleh pihak hospital dan tiada apa-apa keilatan dilaporkan juga.

Mahkamah menolak untuk memberikan apa-apa awad bagi keadaan ini memandangkan tiada keterangan dikemukakan untuk JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 26 menunjukkan keadaan ini timbul akibat mana-mana kecederaan daripada kemalangan tersebut. Scars 92. Plaintif berhujah parut-parut di dalam kes ini ialah: i. Left sided chest tube scar; ii. Large left frontotemporoparietal surgical hypertrophic scar with palpable bone flap; iii. Tracheostomy scar.

Tiada laporan lanjut mengenai parut-parut yang dilaporkan. Namun parut (ii) adalah jelas dan menjejaskan penampilan plaintif secara kekal seperti yang dilaporkan di dalam laporan pakar bedah neuro defendan. Merujuk kepada Compendium 2018 Mahkamah membenarkan RM30,000.00 sebagai awad parut-parut yang dialami plaintif. Traumatic bilateral sensorineural hearing loss 94. Kedua-dua pakar ENT plaintif dan defendan mengesahkan plaintif mengalami kehilangan pendengaran pada kedua-dua telinga. Telinga kanan mengalami 50% kehilangan pendengaran dan telinga kiri 19%. Kedua-dua pakar juga mengesahkan kehilangan pendengaran pada plaintif adalah konsisten dengan kecederaan kepala yang dialaminya.

Berdasarkan Compendium 2018, Mahkamah membenarkan RM45,000.00 bagi kecederaan ini. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 27 Revision Cranioplasty 96. Pakar bedah neuro defendan melaporkan plaintif sewajarnya melakukan pembedahan cranioplasty ulangan bagi membaiki kedudukan tempurung kepala yang tenggelam. Menurut laporan beliau, kos tempurung kepala adalah di antar RM6,000 – RM20,000 bergantung kepada material yang digunakan dan kos hospital kurang RM1,000.00 jika dilakukan di Hospital Kerajaan.

Plaintif menuntut RM21,000.00 bagi pembedahan cranioplasty ulangan atas alasan plaintif berhak kepada tempurung kepala daripada material yang terbaik bagi kemudahan masa hadapan. Mahkamah membenarkan tuntutan plaintif tersebut mengambil kira keadaan tempurung kepala yang Nampak ketara tenggelam (seperti laporan pakar bedah neuro defendan) dan pembedahan ini amat berfaedah bagi plaintif untuk jangka masa panjang. Pain & suffering for future surgery 98. Mahkamah membenarkan RM5,000.00 bagi kesengsaraan dan kesakitan pembedahan akan datang iaitu pembedahan cranioplasty ulangan.

Plaintif menuntut alat bantu dengar bagi keilatan kehilangan pendengaran yang dialaminya. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 28

Untuk ini setelah meneliti kedua-dua laporan pakar ENT plaintif dan defendan, pakar-pakar adalah sepakat alat bantu dengar dapat membantu meningkatkan pendengaran plaintif dan sekaligus meningkatkan kualiti hidup plaintif. Kedua-duanya sepakat bahawa plaintif hanya memerlukan alat bantu dengar di telinga kanannya yang kehilangan 50% pendengaran.

Pakar ENT plaintif melaporkan jangka hayat alat bantu dengar ialah 5 tahun. Selepas itu alat tersebut perlu diganti. Mengambilkira umur plaintif pada masa kemalangan dan jangka hayat wanita Malaysia dalam lingkungan 70 tahun, plaintif memerlukan sekurang-kurangnya 8 set alat bantu dengar untuk telinga kanannya.

Mahkamah membenarkan kos alat bantu dengar Oticon Ruby 1 Rechargeable dengan kos RM5,800.00 seperti yang dicadangkan oleh pakar audiology plaintif, SP3. Menurut SP3 plaintif telah mencuba alat bantu dengar ini dan mendapati alat bantu dengar Oticon Ruby bersesuaian dengannya dengan kualiti yang lebih baik.

Berdasarkan di atas, kos alat bantu dengar yang dibenarkan ialah RM5,800 x 8 set = RM46,600.00.

Berdasarkan di atas, tuntutan plaintif terhadap defenan dibenarkan dengan kos dan tuntutan defendan terhadap pihak ketiga (SP2) ditolak dengan kos. JA-A53KJ-39-01/2023 Alasan Penghakiman 29

Perintah-perintah lanjut seperti di dalam Keputusan Mahkamah bertarikh 26.11.2024 adalah berkaitan. Bertarikh pada 1 Mac 2025. ………………………………… LAILAWATI BINTI ALI Hakim Mahkamah Sesyen Sivil 3 Johor Bahru, JOHOR Bagi pihak plaintif: Bagi pihak defendan: G. Shanmuka Thasan Nor Suhaida binti Ibrahim Charumathy Nair a/p Suresh Nair T/n The Chambers of Sri T/n Naicker & Assocs.