Nurul Fatihah Binti Mohd Fadzli (BA-62-16-05/2022)

MENYEMPURNAKAN SUATU BON DENGAN PENJAMIN UNTUK BERKELAKUAN BAIK SELAMA APA-APA TEMPOH DAN DENGAN APA-APA SYARAT YANG DIFIKIRKAN PATUT OLEH MAHKAMAH; DAN

MELAKSANAKAN KHIDMAT MASYARAKAT. FAKTA KES PENDAKWAAN [3] Pihak pendakwaan telah mengemukakan 6 saksi pendakwaan iaitu:

SP1 Nurul Farahun binti Sasaruddin – Pengadu dan ibu kanak-kanak

SP2 Siti Aminah binti Rodzlan Akib – Doktor yang memeriksa kanak-kanak

SP3 Mohd Farezzwan bin Mohd Khiruddin – Bapa mangsa

SP4 Norhafizah binti Pudin – Pengasuh/Pekerja Taska

SP5 Amira binti Nor Mokles – Pemilik/Pengurus Taska

SP6 Inspektor Syazwani binti Rossdi – Pegawai Penyiasat [4] Selain itu, pendakwaan juga telah mengemukakan 30 eksibit pendakwaan yang mana akan dirujuk nanti dalam dapatan fakta kes. [5] Fakta kes pendakwaan adalah seperti berikut – i. Pada 3-1-2022 ibu kanak-kanak (SP1) dan bapa kanak-kanak (SP3) telah menghantar kanak-kanak, buat pertama kali, ke taska. Sebelum dihantar ke taska, kanak-kanak telah dimandikan dan disiapkan terlebih dahulu dan telah dipastikan tiada apa-apa kecederaan fizikal padanya. ii. Ketika menyerahkan kanak-kanak kepada pihak taska, pemeriksaan fizikal dibuat oleh pihak taska yang mengesahkan tiada kecederaan pada kanak-kanak. iii. Sebelum beredar, SP3 telah memberi pesanan kepada pihak taska untuk berhati-hati dengan penggunaan selimut yang dihantar bersama kanak-kanak yang dianggap sebagai comfort material untuk kanak-kanak tersebut memandangkan itu adalah kali pertama kanak-kanak diletakkan di bawah jagaan taska. iv. Lebih kurang jam 12.14 tghari, SP1 diberitahu oleh pihak taska melalui Cikgu Norhafizah binti Pudin (SP4) bahawa bekalan susu untuk kanak-kanak telah habis. Oleh itu SP1 dan SP3 datang ke taska untuk mengambil kanak-kanak. Ketika kanak-kanak diserahkan kepada SP1 dan SP3 oleh Tertuduh, kanak-kanak sedang tidur. v. Dalam perjalanan pulang ke rumah, SP1 mendapati terdapat kesan luka di bahagian kulit kepala belakang sebelah kanan mangsa. SP3 yang menyiapkan kanak-kanak pada sebelah pagi tadi mengesahkan luka tersebut tidak ada semasa menghantar kanak-kanak ke taska. Oleh itu, SP1 dan SP3 berpatah balik ke taska untuk penjelasan bagaimana luka tersebut terjadi. vi. Di taska, setelah mendapat kebenaran daripada Puan Amira binti Nor Mokles, pemilik taska (SP5) SP1 dan SP3 telah dapat menyaksikan rakaman cctv dengan kehadiran SP4. Dalam rakaman cctv tersebut SP1 dan SP3 mendapati Tertuduh telah menyelimutkan kanak-kanak dari kepala hingga pinggangnya selama hampir 10 minit. SP1 kemudian membuat laporan polis di P1. BEBAN PEMBUKTIAN [6] Tugas Mahkamah di akhir kes pendakwaan sebagaimana Seksyen 173(f)(i) Kanun Tatacara Jenayah (KTJ) adalah untuk mempertimbangkan sama ada pendakwaan telah membuktikan kes prima facie terhadap Tertuduh. Jika kes prima facie dibuktikan, Seksyen 173(h)(i) KTJ seterusnya menghendakki Mahkamah untuk memanggil Tertuduh membela diri. Seksyen 173(f)(i) memperuntukkan yang berikut-Procedure in summary trials 173. The following procedure shall be observed by Magistrates in summary trials:

(i) When the case for the prosecution is concluded the Court shall consider whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused. Manakala Seksyen 173(h)(i) menyatakan yang berikut-

(i) If the Court finds that a prima facie case has been made out against the accused on the offence charged, the Court shall call upon the accused to enter on his defence. [7] Dengan kata lainnya, pada peringkat kes Pendakwaan, Mahkamah bertanggungjawab mempertimbangkan kesemua keterangan dan bukti secara terperinci untuk menentukan sama ada wujud satu kes prima facie dan memberi penilaian maksima terhadap keterangan yang dikemukakan pendakwaan. Jika pendakwaan tidak membuktikan kes prima facie maka Tertuduh tidak perlu dipanggil membela diri. Telah dirujuk kes Looi Kow Chai & Anor v PP (2003) 1 CLJ 734 di muka surat 736 dan 737 yang menyatakan- “A judge sitting alone must subject the prosecution evidence to the maximum evaluation and ask himself the question. If I decide to call upon the accused to enter his defence and he elects to remain silent, am I prepared to convict him on the totality of the evidence contain the prosecution’s case? If the answer was in negative, then no prima facie case had been made out and the accused would be entitled to an acquital.” [8] Sementara itu, maksud prima facie sebagaimana yang diterangkan dalam kes matan Mahkamah Persekutuan Balachandran v PP (2005) 1 CLJ 85 adalah, “A prima facie case is therefore one that is sufficient for the accused to be called upon to answer. This in turn means that the evidence adduced must be such that it can be overthrown only by evidence in rebuttal.” ELEMEN KESALAHAN [9] Untuk mengetahui elemen-elemen bagi kesalahan dalam pertuduhan di sini, Mahkamah merujuk kes Norafizan Abdul Rahman (2016) 5 LNS 59 di mana telah dinyatakan, “… apa yang perlu dibuktikan oleh pihak Pendakwaan adalah untuk membuktikan elemen-elemen kesalahan seperti berikut:-

Bahawa OKT telah memelihara atau menjaga bayi tersebut (mangsa) pada tarikh dan waktu seperti dalam pertuduhan; Bahawa semasa memelihara atau menjaga mangsa tersebut OKT telah mendedahkan mangsa kepada sesuatu yang mungkin boleh menyebabkan kecederaan kepada mangsa sehingga mangsa telah mengalami kecederaan di bahagian punggung…”. [10] Selain itu, kes Pendakwa Raya v Rudiana Binti Razali [2019] 1 LNS 1198 juga dirujuk di mana Mahkamah menyatakan, “[11] Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan hakim bicara bahawa bagi kesalahan di bawah seksyen 31(1)(a) Akta Kanak-Kanak 2001, elemen-elemen berikut hendaklah dibuktikan oleh pihak pendakwaan (perayu): Reponden merupakan orang yang mempunyai pemeliharaan seseorang kanak-kanak; dan Reponden telah menganiaya, mengabaikan, membuang atau mendedahkan kanak-kanak itu dengan cara yang mungkin akan menyebabkannya mengalami kecederaan fizikal atau emosi.” [11] Maka, untuk membuktikan kes prima facie terhadap Tertuduh bagi pertuduhan di sini, pihak pendakwaan perlu membuktikan elemen-elemen berikut-i. Bahawa mangsa adalah kanak-kanak sebagai tafsiran Akta Kanak-Kanak 2001; ii. Bahawa Tertuduh mempunyai pemeliharaan terhadap kanak-kanak dalam tempoh dan jangka masa seperti dalam pertuduhan; iii. Bahawa Tertuduh telah mendedahkan kanak-kanak dengan cara yang mungkin menyebabkan kecederaan fizikal terhadap kanak-kanak; dan iv. Bahawa kecederaan kanak-kanak adalah sebagaimana takrifan S.17(2) Akta Kanak-Kanak NARATIF PEMBELAAN [12] Sebelum pergi kepada dapatan Mahkamah tentang fakta kes pendakwaan, Mahkamah telah melihat kepada isu-isu yang dibangkitkan oleh pihak pembelaan tentang kegagalan pihak pendakwaan membuktikan kes prima facie terhadap Tertuduh sepertimana berikut, secara ringkasnya:-

Tertuduh tidak mempunyai penjagaan eksklusif terhadap kanak-kanak pada tarikh kejadian;

Pendakwaan telah gagal menyatakan secara spesifik apakah tindakan atau cara yang mungkin telah menyebabkan kecederaan fizikal kepada kanak-kanak;

Keterangan langsung saksi-saksi pendakwaan sendiri menyatakan kanak-kanak berada dalam keadaan selamat, tidak cemas dan tidak berada dalam situasi yang membahayakan; dan

Kecederaan yang ditemui pada kanak-kanak adalah luka “superficial” yang bukannya substantial. DAPATAN MAHKAMAH Elemen pertama [13] Bahawa mangsa adalah kanak-kanak. Seksyen 2 Akta Kanak-Kanak 2001 mendefinisikan Kanak-Kanak sebagai-

ertinya seseorang yang di bawah umur lapan belas tahun; dan

berhubung dengan prosiding jenayah, ertinya seseorang yang sudah mencapai umur bagi tanggungjawab jenayah sebagaimana yang di tetapkan dalam seksyen 82 Kanun Keseksaan [Akta 574]; [14] Elemen pertama telah dipenuhi iaitu, mangsa adalah kanak-kanak menurut Seksyen 2 Akta Kanak-Kanak 2001 berdasarkan sijil lahirnya di eksibit P2 dan P2A serta Mykid di eksibit P3 dan P3A. Kanak-kanak ini berumur 8 bulan pada masa kejadian. Fakta ini tidak dipertikaikan pembelaan. Elemen kedua [15] Sama ada Tertuduh mempunyai jagaan terhadap kanak-kanak/mangsa pada hari kejadian. Dalam kes PP v. Norhayati Hashim & Anor [2020] 10 CLJ 246 Mahkamah mentafsirkan penjagaan seorang kanak-kanak di bawah Seksyen 31(1) Akta Kanak-Kanak 2001 adalah- “… to dutifully protect a child from any form of physical, mental and emotional injury and that duty to protect includes the duty to not expose or leave that child in any place with the intention of abandoning such child.” [16] Ini bermakna, menjaga kanak-kanak adalah memastikan keselamatan kanak-kanak secara fizikal dan mental serta tidak mengabaikan mereka walau dalam keadaan apa sekalipun. Mengenai elemen kedua ini, isu di hadapan Mahkamah adalah, sama ada Tertuduh mempunyai tanggungjawab menjaga kanak-kanak secara eksklusif pada hari kejadian yang menyebabkan beliau boleh dikenalpasti sebagai pelaku yang mendedahkan kanak-kanak kepada kecederaan fizikal dan gangguan emosi. Mahkamah membuat dapatan seperti di bawah. [17] Sememangnya kanak-kanak telah dihantar oleh SP1 dan SP3 ke Taska dan SP1 dan SP3 telah menandatangani Buku Panduan ibu bapa di eksibit P5 semasa menghantar kanak-kanak. Tertuduh adalah salah seorang pengasuh yang telah dilantik oleh SP5 (surat lantikan dalam eksibit P14) dan bertugas untuk menjaga kanak-kanak pada hari kejadian. [18] Walau bagaimanapun, kanak-kanak bukan berada secara eksklusif dalam jagaan Tertuduh sepanjang hari pada hari kejadian. Ini kerana, dalam keterangan oleh SP4, terdapat 4 orang yang ditugaskan menjaga kanak-kanak di bilik tidur bayi Taska itu selain SP4, iaitu Cikgu Zadekia Bah Laong, Cikgu Nasyafiqa binti Sumardi dan juga Tertuduh. Keterangan SP4 disalinkan seperti berikut- : Sudah berapa lama puan bekerja di Taska Sarjana Pintar di Sek 6 sehingga 03/01/2022, dah berapa lama kerja di sana? : 6 - 7 tahun : Pada 03/01/2022, puan adalah supervisor juga ke di taska Sek 6? : Ya, betul. : Pada 03/01/2022 berapa orang pengasuh yang kerja disana? : Ada 12-13 org : Boleh ingat nama-nama mereka? : Termasuk saya, Nurul Fatihah, Nurul Atikah, Zadakiah, Nasyafika, Kaisara Fatini, Zarina, Nur Farzana, Nur Syarifah Nabila, itu saja yang saya ingat : Siapa yang ditugaskan menjaga kanak-kanak ini lepas Fahri Fatih ini selepas dia diterima oleh Cikgu Nurul Atikah ini pada 03/01/2022? : Cikgu Zadakia, Nasyafika, saya sendiri dan Nurul Fatihah : 4 orang yang ditugaskan menjaga kanak-kanak ini? : Bagaimana pembahagian tugas? : Kami jaga bersama-sama [19] Dalam keterangan SP1, ia tidak pasti siapa pengasuh atau cikgu pertama yang menerima kanak-kanak ketika kanak-kanak dihantar ke Taska. Bukan SP4 dan bukan Tertuduh. SP1 pertama kali melihat Tertuduh ketika mengambil semula kanak-kanak pada jam 12.14 tengahari. [20] Seterusnya SP4 mengesahkan kanak-kanak tersebut telah diterima oleh Cikgu Nurul Atiqah binti Anuar yang kemudian membawa kanak-kanak itu masuk ke bilik tidur bayi dan menyerahkannya kepada cikgu yang berada dalam bilik tidur bayi. Dalam bilik tidur bayi, ada Cikgu Nasyafiqa, Cikgu Zadekia dan Tertuduh. SP4 juga turut menjaga kanak-kanak di bilik tidur bayi ini. [21] Keterangan SP4 ini juga disokong keterangan SP6 yang menyatakan, bahawa kanak-kanak tidak dijaga berseorangan oleh Tertuduh kerana terdapat cikgu-cikgu lain yang juga berada dalam bilik tidur bayi. [22] Rakaman cctv (Eksibit P7B) juga menunjukkan, sepanjang masa, selain Tertuduh, terdapat 2 orang lagi cikgu yang bertugas menjaga kanak-kanak dalam bilik tidur bayi. [23] Mahkamah berpendapat, walaupun benar Tertuduh bertugas menjaga kanak-kanak di bilik tidur bayi pada hari kejadian, namun Tertuduh bukanlah satu-satunya penjaga yang menjaga kanak-kanak secara eksklusif. Menurut SP4, SP6 dan rakaman cctv, kanak-kanak telah dijaga secara bertukar ganti oleh beberapa orang cikgu lain di Taska itu. Oleh itu, elemen kedua tidak dibuktikan. [24] Meskipun pertuduhan ini seharusnya telah gagal dibuktikan apabila satu elemen telah tidak dipenuhi, tetapi bagi tujuan melengkapkan dapatan terhadap fakta kes pendakwaan, maka Mahkamah akan membuat penemuan yang seterusnya terhadap elemen-elemen yang lain. Elemen ketiga. [25] Bagi elemen ketiga, sama ada Tertuduh telah mendedahkan kanak-kanak dengan cara yang mungkin menyebabkan kecederaan fizikal terhadap kanak-kanak tersebut. [26] Mahkamah dapati, pihak pendakwaan telah tidak memperincikan apakah tindakan Tertuduh yang mungkin menyebabkan kecederaan fizikal dan gangguan emosi kepada kanak-kanak, tetapi pendakwaan mengemukakan dua isu yang boleh dikaitkan dengan pertuduhan, iaitu isu kecederaan di kepala kanak-kanak dan isu penggunaan selimut yang mungkin menyebabkan kecederaan. Jadi, Mahkamah akan melihat, sama ada -

tindakan Tertuduh cuba menidurkan kanak-kanak dengan selimut dan menepuk-nepuk kanak-kanak di punggungnya sebagai suatu pendedahan kepada kecederaan fizikal kepada kanak-kanak; atau/dan

tindakan Tertuduh yang dikatakan di atas telah menyebabkan kecederaan kepada kepala kanak-kanak. [27] Mahkamah mendapati kecederaan di kepala kanak-kanak dan tindakan menyelimutkan kanak-kanak sambil menepuk-nepuk belakangnya untuk menidurkan kanak-kanak itu, adalah dua perkara berbeza dan tidak berkaitan antara satu sama lain. Kecederaan di kepala kanak-kanak [28]

Pengertian kanak-kanak yang memerlukan pemeliharaan dan pelindungan

Seseorang kanak-kanak memerlukan pemeliharaan dan pelindungan jika— …

Bagi maksud Bahagian ini, seseorang kanak-kanak—

dicederakan dari segi fizikal jika ada kecederaan yang substansial dan boleh dilihat pada mana-mana bahagian tubuh kanak-kanak itu akibat pengenaan kekerasan atau agen yang bukan tidak sengaja kepada tubuh kanak-kanak itu yang didalilkan dengan, antara lain, laserasi, kontusi, lelasan, parut, patah atau kecederaan tulang yang lain, dislokasi, seliuh, pendarahan, pecah viskus, luka terbakar, melecur, hilang atau berubah kesedaran atau fungsi fisiologi atau gugur rambut atau gigi;

dicederakan dari segi emosi jika ada gangguan yang substansial dan boleh dilihat pada fungsi mental atau emosi kanak-kanak itu yang didalilkan dengan, antara lain, 48 Undang-Undang Malaysia AKTA 611 kecelaruan mental atau tingkah laku, termasuk keresahan, kemurungan, penyendirian, kelangsangan atau perkembangan lambat;

teraniaya dari segi seks jika dia telah mengambil bahagian, sama ada sebagai peserta atau pemerhati, dalam apa-apa aktiviti yang berunsur seks bagi maksud—

apa-apa bahan, fotograf, rakaman, filem, pita video atau persembahan yang berunsur pornografi, lucah atau sumbang; atau

(ii) eksploitasi seks oleh mana-mana orang bagi memuaskan nafsu seks orang itu atau orang lain. [47] Secara ringkasnya, peruntukan ini bermaksud, kecederaan fizikal dan emosi yang dimaksudkan dalam pertuduhan adalah kecederaan fizikal dan emosi pada kanak-kanak yang bersifat substansial dan boleh dilihat pada mana-mana bahagian tubuh kanak-kanak atau pada fungsi mental dan emosi kanak-kanak akibat daripada kekerasan atau pengenaan terhadapnya. Dapatan Mahkamah adalah seperti berikut. [48] Sememangnya terdapat kecederaan pada kanak-kanak iaitu “laceration wound over scalp” sebagaimana yang disahkan oleh SP2. Kecederaan ini adalah substantial dan dapat dilihat secara fizikal pada kepala kanak-kanak. Walau bagaimanapun, SP2 mengesahkan luka ini telah sembuh, tidak lagi sakit dan tidak serius pada masa pemeriksaan dibuat. Dengan melihat kepada gambar-gambar kecederaan di P6, menurut P2 kepada soalan peguambela, : Rujuk saksi kepada ID6(A-D) gambar kecederaan mangsa untuk refresh. : Apabila saya memeriksa mangsa, panjang dan lebar dah diukur. Tiada kedalaman, kerana tiada darah kering dan hanya darah beku, menunjukkan kedalaman yang tidak dalam. : Saya cadangkan luka ini berlaku sebab cakaran? : Tak boleh berlaku sebab cakaran : Saya cadangkan luka ini bukan luka yang serius? : Setuju [49] Manakala berkenaan emosi kanak-kanak pula, walaupun SP1 dan SP3 menyatakan kanak-kanak menangis dan tidak mahu dihantar ke Taska, namun dapatan SP2 adalah berbeza kerana menurut SP2, walaupun tindakan Tertuduh menyelimuti kanak-kanak berkemungkinan boleh menyebabkan gangguan emosi, namun ini tidak terjadi kepada kanak-kanak tersebut. Kenyataan SP2 disalinkan, : Adakah tindakan yang sama iaitu menutup kepala kanak-kanak dengan blanket akan memberikan apa-apa kesan secara emosi atau mental kepada kanak-kanak? : Ya, ia akan memberi kesan emosi : Jelaskan kesan emosi tersebut? : Kanak-kanak berumur 8 bulan sudah mengenali persekitarannya dan jika ada sesuatu yang terjadi kepada mereka, dari sudut emosi perangai mereka akan bertukar. Boleh dilihat ketika bermain dan tiba-tiba dia diam ataupun dia takut untuk pergi ke tempat itu lagi dengan cara dia memeluk sesiapa yang menghantarnya. : Jadi akan memberi kesan emosi dan pertumbuhannya? [50] Ketika diminta menjelaskan tentang emosi yang dimaksudkannya, menurut SP2 apabila merujuk kepada keadaan kanak-kanak semasa pemeriksaan, kanak-kanak dilihat normal saja. Tidak ada kesan emosi substantial sebagaimana pertuduhan. : Tindakan menutup kepala boleh beri kesan emosi kepada kanak-kanak? : Betul : Saya cadangkan tidak ada kesan emosi kepada kanak-kanak semasa doktor periksa? : Tidak. Pada masa itu kanak-kanak ceria : Perbuatan menutup muka keseluruhan kanak-kanak boleh memberikan kesan emosi. Tapi keadaan kanak-kanak ceria. Jelaskan 2 percanggahan ini. : Yang pertama, kanak-kanak umur begini apabila bersama ibu bapa mereka rasa selamat. Kedua, kanak-kanak akan ingat apa yang dibuat kepadanya sebab itu masa ambil daripada babysitter, dia menangis atau diam adalah tanda emosi tergugat dan jadi tak senang dengan orang lain. Mungkin jika diberikan kepada orang lain dia akan emosi dan menangis ataupun tantrum. [51] Oleh kerana isu sama ada terdapat kecederaan substantial atau tidak telah selesai, iaitu, sememangnya ada kecederaan yang dapat dilihat, maka isu selanjutnya adalah, sama ada sama ada kecederaan ini telah disebabkan oleh tindakan Tertuduh menyelimuti kanak-kanak dengan memaksanya kekal dalam posisi berbaring meniarap dan ditepuk-tepuk di belakangnya dengan kuat untuk menidurkannya? [52] Mahkamah mendapati tiada keterangan langsung yang membuktikan bahawa kecederaan laceration wound over scalp pada kanak-kanak adalah kesan daripada tindakan Tertuduh. Selain itu, kanak-kanak juga tidak dibuktikan telah mengalami sesak nafas atau lemas akibat tindakan Tertuduh semasa cuba menidurkannya. Malah, tiada sebarang gangguan emosi terhadap kanak-kanak yang ketara dan disahkan oleh SP2. Oleh itu Mahkamah mendapati, elemen keempat ini adalah gagal dibuktikan. KESIMPULAN [53] Mahkamah mendapati pihak pendakwaan telah gagal membuktikan elemen kedua, ketiga dan keempat bagi pertuduhan di sini. [54] Oleh yang demikian, di akhir kes pendakwaan, setelah Mahkamah membuat penilaian menyeluruh dan maksima ke atas kesemua keterangan yang telah dikemukakan oleh pihak pendakwaan, Mahkamah memutuskan bahawa pihak pendakwaan telah gagal membuktikan kes prima facie di atas pertuduhan yang dikenakan ke atas Tertuduh. Oleh itu Tertuduh dilepaskan dan dibebaskan. Wang jamin dikembalikan kepada penjamin dan barang kes dikembalikan kepada pendakwaan untuk tindakan selanjutnya selepas selesai rayuan. Disediakan oleh, Norazlin binti Othman Hakim Mahkamah Sesyen 3 Shah Alam Disediakan pada 3 Oktober 2024 Pihak Pendakwaan: Timbalan Pendakwaraya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Selangor, Tingkat 4 Podium Utara, Bangunan Sutan Salahuddin Abdul Aziz Shah, 40512 Shah Alam, Selangor Pihak Pembelaan: Tetuan Roni & Co. Kuala Lumpur.