Nwokedi Chinonso Daniel v Pendakwa Raya (B-05(M)-361-08/2017)

(a) Kotak P26 bukan milik Perayu;

(b) Alamat tertera pada P26 bukan satu alamat yang tidak wujud; Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 8

(c) Perayu tidak hadir bersama semasa P26 dibuka dan diperiksa; dan

(d) Percanggahan keterangan mengenai tempat di mana P26 telah dibuka dan diperiksa. [17] Alasan utama rayuan Perayu ialah bahawa kotak DHL (P26) bukanlah miliknya tetapi milik seorang yang bernama ‘Dave Tammeth’ seperti tertera pada kotak tersebut dan juga pada ‘Airway Bill’ (P18). Perayu turut menafikan pengetahuan mengenai dadah yang tersembunyi dalam 2 omboh yang terdapat dalam kotak itu. Pembelaan Perayu telah dikemukakan sejak dari awal kes pendakwaan lagi bahawa kawannya bernama ‘Dave Tammeth” telah meminta pertolongannya untuk mengambil kotak itu dari syarikat DHL. [18] Mengenai alasan rayuan di perenggan (b), Perayu menghujahkan bahawa alamat yang tertera pada P26 dan juga tertulis atas P18 iaitu No. 6-1/6, Jalan Temenggung 18 Off Jalan Sg. Jati, Taman Sentosa, Klang adalah satu alamat yang tulen dan benar-benar wujud. [19] Alasan rayuan di perenggan (c) dan (d) saling berkaitan. Perayu berhujah bahawa wujud percanggahan di antara laporan polis (P11) yang dibuat oleh SP3 dengan keterangannya di Mahkamah mengenai tempat di mana kotak P26 telah dibuka dan diperiksa. Dihujahkan bahawa percanggahan itu tidak dijelaskan dan ini telah meninggalkan lompong dalam kes pendakwaan. Ia sekali gus telah menimbulkan satu keraguan yang munasabah. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 9 Dapatan dan keputusan kami Isu (a) Kotak P26 milik ‘Dave Tammeth’, bukan milik Perayu [20] Pembelaan Perayu bahawa P26 milik kawannya ‘Dave Tammeth’ dan bahawa Perayu hanya membantu rakannya itu untuk mengambil dan menerima P26 telah dipertimbangkan secara mendalam oleh hakim bicara dalam penghakimannya. Sebanyak sebelas (11) alasan telah diberikan oleh hakim bicara sebelum menolak pembelaan Perayu tersebut. Setelah meneliti keseluruhan rekod rayuan, kami bersetuju dengan dapatan dan keputusan hakim bicara atas isu ini. Kami mendapati tiada sebarang merit dalam hujahan Perayu mengenai isu ini. [21] Kami petik penghakiman hakim bicara mengenai isu ini bermula di muka surat 32 sehingga muka surat 40, Rekod Rayuan, Jilid 1 seperti berikut: “42. Mahkamah ini telah menilai keterangan pembelaan tersebut dan menimbangkan semula keterangan di peringkat kes pendakwaan dan menyimpulkan bahawa pembelaan Tertuduh sebagai pembawa tidak bersalah adalah ditolak atas alasan-alasan seperti berikut:

42.1 Tertuduh semasa disoal balas telah menyatakan beliau tidak tahu langsung latar belakang rakannya yang bernama Dave dan tidak mengambil peduli untuk mengetahui di mana Dave tinggal, di mana kolej dipelajari kerana Dave bukan kawan rapatnya. Mahkamah ini hairan kenapakah bukan kawan rapat dan tidak diketahui latar belakangnya tetapi Tertuduh sanggup membantu Dave untuk menunggu dan mendapatkan bungkusan (P26) itu; Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 10

42.2 Bukan itu sahaja, Tertuduh menyatakan beliau tidak mengetahui nombor telefon Dave dan hanya berkomunikasi dengan Dave apabila berjumpa di gereja dan Restoran Afrika setelah berkenalan selama 6 bulan. Tertuduh selanjutnya menyatakan berkawan dengan Dave dan bercakap dengan Dave hanya tentang pembelian gajet elektronik untuk dihantar ke Afrika;

42.3 Mahkamah ini berpendapat bahawa adalah tidak munasabah untuk Tertuduh tidak mengetahui nombor telefon Dave bagi tujuan menghubungi setelah mengambil bungkusan (P26) bagi pihaknya, adakah Tertuduh tidak perlu menyerahkan P26 kepada Dave selepas dia mengambilnya bagi pihak Dave? Adakah Dave tidak perlu diberitahu oleh Tertuduh bahawa bungkusan itu telah diterima daripada pihak kurier?

42.4 Juga tidak logik menyarankan bahawa Dave (jika wujud) tidak menelefon pihak kurier sendiri untuk menyuruh penghantar datang memberikan bungkusan (P26) kepadanya di premis sekolah mengikut kesesuaian masa Dave. Mahkamah ini melihat tiada keperluan bagi Tertuduh untuk mengambil bungkusan (P26) daripada SP2 melainkan adalah Tertuduh sendiri yang menggunakan nama “Dave” sebagai penama untuk menerima bungkusan yang mengandungi barang salah tersebut;

42.5 Keterangan Tertuduh menjadi tidak boleh dipercayai ketika beliau menafikan pernah berjumpa dengan SP2 dan membuat tandatangan atas scan machine apabila menerima bungkusan (P26) daripada SP2. Ini merupakan percanggahan material antara keterangan SP2 dan Tertuduh yang sangat berbeza dengan kes pendakwaan. Bagaimanakah Tertuduh mengambil bungkusan itu pada hari Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 11 kejadian daripada syarikat kurier sekiranya Tertuduh tidak pernah berjumpa dengan SP2? Malah keterangan Tertuduh yang secara lanjut menyatakan SP2 memintanya untuk membayar duit kastam bagi pihak Dave juga bercanggah dengan keterangannya yang menyatakan dirinya tidak bertemu dengan SP2 untuk mengambil bungkusan itu. Untuk apa Tertuduh membayar cukai kastam?

42.6 Tambahan pula, Mahkamah ini mendapati dakwaan Tertuduh menjadi tidak munasabah apabila menyangka enam orang lelaki itu sebagai “gangster” yang hendak merompaknya walaupun telah kedengaran salah seorangnya telah menjerit sebagai polis. Memandangkan juga Tertuduh ada membekalkan alasan alternatif bahawa beliau takut dikesan oleh pihak berkuasa kerana visa/pas lawatannya telah tamat tempoh sejak dua tahun sebelum tarikh ditangkap menyebabkan Mahkamah ini meragui keterangan Tertuduh tersebut yang diberikan seperti berdolak-dalik. Sebenarnya dakwaan Tertuduh itu merupakan pernyataan secara licik dan berhelah untuk menutup kelakuan Tertuduh sendiri yang melarikan diri dan mencampakkan bungkusan (P26) serta bergelut dengan agresif pada masa itu kerana Tertuduh tahu kebersalahannya dan mahu tidak ditangkap;

42.7 Mengenai dakwaan bahawa pas/visa lawatan Tertuduh telah tamat semenjak dua tahun sebelum tarikh itu tidak dapat diterima oleh Mahkamah ini kerana Tertuduh yang mengesahkan beliau menerima wang daripada keluarganya untuk berniaga membekalkan peralatan elektrik ke negara Nigeria. Perniagaan yang dijalankan oleh Tertuduh ini bermaksud Tertuduh mempunyai sumber kewangan untuk pulang ke negara asalnya tetapi kenapakah Tertuduh hendak terus tinggal di negara ini dalam ketakutan? Ingin ditegaskan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 12 sekali lagi berhubung dengan fakta-fakta di atas, Mahkamah ini mengambil kira tindakan Tertuduh yang bergelut dengan SP3 dan anggota serbuan lain seramai 6 orang menunjukkan reaksi Tertuduh apabila berhadapan dengan pihak polis pada masa material adalah mencukupi untuk menunjukkan Tertuduh ada pengetahuan tentang kewujudan dadah di dalam bungkusan tersebut;

42.8 Diputuskan di dalam kes Thurairajah a/l Moideen Kunhi Koyama v Public Prosecutor [2013] 1 MLJ 239 seperti berikut: “[38] The appellant’s conduct in dropping P5 and trying to run away upon hearing the word ‘police’ from PW3 was another factor taken into consideration by the trial judge in inferring knowledge. In Parlan bin Dadeh v Public Prosecutor [2008] 6 MLJ 19, the Federal Court on the issue of conduct held at p 44 that: The law relating to evidence of conduct is thus patent. If there is no evidence to show that the conduct is influenced by any fact in issue or relevant fact as required by s 8 then it is not admissible as it would then be an equivocal act justifying inferences favourable to the accused being drawn. If it satisfies the requirement of s 8 it is admissible. It must be observed that the degree of proof required to establish evidence of conduct would depend on the nature of the conduct. Conduct like the flight of an accused is a more positive act and is easily established. On the other hand conduct like the accused looking stunned, nervous, scared of frightened is very often a matter of perception and more detailed evidence may be required. Once Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 13 admitted the court cannot resort to any other explanation for the conduct or draw inferences on its own accord to render it inadmissible. The onus is on the accused to explain his conduct pursuant to s 9. Such explanation must not be in their barest possible form, but with a reasonable fullness of detail and circumstance… [39] Similarly in the factual matrix herein we are in agreement with the learned trial judge’s findings that the appellant’s conduct of dropping the bag P5 and trying to run away upon PW3 shouting ‘police’ points to no other inference but of his knowledge of drugs subsequently recovered in P5.” (Penekanan ditambah)

42.9 Dalam pertimbangan Mahkamah ini, sekiranya wujudnya watak “Dave”, dan Tertuduh mendakwa dia tidak mengenali Dave secara rapat dan tidak langsung mengambil peduli cara untuk menghubungi Dave ini sepatutnya hendaklah menanyakan kandungan bungkusan (P26) tersebut terlebih dahulu kerana Tertuduh secara munasabahnya boleh mengesyaki kenapakah Dave tidak boleh menyuruh penghantar kurier ke tempat kolejnya belajar untuk menyerahkan P26 kepadanya. Tertuduh ini di dalam situasi ini telah membuta mata dirinya secara sengaja kerana bersetuju dalam mengambil bungkusan (P26) tanpa mengambil sebarang tindakan untuk bertanya terlebih dahulu sama ada kandungan bungkusan tersebut adalah selamat dibawa memandangkan Dave sendiri boleh menyuruh pihak kurier menghantar terus kepadanya tetapi tidak mahu mengambil sendiri dan meminta Tertuduh untuk mengambil bagi pihaknya (Hoh Bon Tong v Public Prosecutor [2010] 5 CLJ 240); Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 14

42.10 Sebagai panduan, Mahkamah ini memperturunkan penghakiman di dalam kes Bebou Akpo Bouraima lwn Pendakwa Raya [2017] MLJU 477 (Mahkamah Rayuan) mengenai isu yang sama dsan berdasarkan alasan tersebut Mahkamah ini mendapati pembelaan pembawa tidak bersalah tidak terpakai di dalam kes ini: “[34] Jika pun benar beliau tidak tahu beg P16 tersebut mengandungi dadah seperti dakwaannya, namun beliau mempunyai segala peluang dan masa untuk memeriksa kandungannya sebelum bersetuju untuk menerima beg P16 tersebut daripada Babu. Lebih-lebih lagi apabila beliau telah melihat kandungan beg tersebut yang berisi barangan tidak sepertinya yang pasti menimbulkan syak yang kuat tentang kandungan sebenar beg P16 tersebut. Juga, ia seharusnya membangkitkan persoalan kenapa barang-barang tersebut perlu dihantar dengan tangan kepada Masi dan tidak dihantar melalui pos yang belanjanya jauh lebih murah. Nyata sekali perayu telah bertindak secara membuta yang disengajakan (wilful blindness) apabila bersetuju untuk menerima beg P16 tersebut daripada Babu untuk diserahkan kepada Masi di Malaysia tanpa memastikan kandungan beg tersebut adalah selamat untuk dibawa. Beliau dengan sengaja telah menutup matanya terhadap sesuatu perkara yang amat nyata iaitu beg P16 yang dibawanya mengandungi dadah. Namun sekiranya beliau tidak mahu tahu akan kandungan beg P16 tersebut, maka beliau akan dianggap sebagai tahu tentang kandungannya - lihat Hoh Bon Tong v PP [2010] 5 CLJ 240. [35] Sementara itu Raus Sharif, PMR (pada ketika itu), menyatakan dalam kes PP v Herlina Purnama Sari (Rayuan Jenayah No. 05-179-08-2015(B)) bahawa adalah tidak Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 15 mencukupi untuk perayu sekadar mendakwa (‘assert’) ketiadaan pengetahuan apabila fakta kes menunjukkan banyak indikasi bagi perayu untuk mengesyaki bahawa beg yang dibawanya mengandungi dadah berkenaan. Di perenggan 46, Yang Amat Arif menyatakan: “46. Most of the cases where the concept was held to apply concerned cases in which the accused was asked to carry certain articles, or a package, or a bag, or to swallow certain items. In those circumstances, where the request to do any of the those things mentioned would be such as would arose the suspicion of a reasonable person as to the contents, it was upon the accused to make sufficient inquiries so as to dispel or to set straight such suspicions. Should the accused not make any or any sufficient inquiries under those circumstances, the concept of wilful blindness would apply so as to fasten upon him or her the necessary knowledge as to the nature of those contents. In other words, if he deliberately ‘shuts his eyes’ to the obvious because he ‘doesn’t want to know,’ he is taken to know”. [37] Berdasarkan kepada fakta-fakta yang wujud dalam kes ini kami mendapati bahawa perayu bukanlah seorang pembawa yang tidak bersalah.” (Penekanan ditambah)

42.11 Sebenarnya penama “Dave” tidak wujud. Malahan, nama “Dave Tammeth” boleh ditulis oleh sesiapa sahaja yang menghantar bungkusan itu kepada Tertuduh untuk mengaburi mata pihak berkuasa. Tertuduh pula boleh merancang sebegitu dengan licik untuk tujuan baginya untuk menerima Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 16 dan mengedar dadah di dalam bungkusan tersebut jika tidak tertangkap. Apabila tertangkap, Tertuduh boleh memberi alasan bukan penerima seperti nama atas bungkusan dan mendakwa sebagai pembawa tidak bersalah kerana mengambil bagi pihak penama itu dan tidak mengetahui ada dadah di dalam bungkusan itu.” [22] Keterangan jelas menunjukkan bahawa Perayu telah datang dan menunggu di tempat kejadian dengan seorang diri untuk menerima dan mengambil P26 daripada SP2. Perayu telah membayar cukai kastam sebelum diserahkan dengan P26 oleh SP2. Setelah SP3 memperkenalkan dirinya sebagai pegawai kanan polis dengan menunjukkan kad kuasanya, Perayu terus membuang P26 dan seterusnya cuba untuk melarikan diri. Setelah dikejar, Perayu berjaya ditahan selepas berlaku satu pergelutan dan Perayu mendapat sedikit kecederaan. Ini adalah keterangan kukuh pendakwaan mengaitkan pengetahuan Perayu terhadap dadah yang dipertuduhkan. Keterangan mengenai kelakuan Perayu ini berkaitan dan dapat diterima masuk melalui seksyen 8 Akta Keterangan 1950. [23] Fakta turut menunjukkan bahawa sewaktu ditangkap, Perayu memiliki tiga (3) buah telefon bimbit (P35, P36 dan P37), salah satu darinya mengandungi sim kad dengan nombor yang sama tercatat pada P26 dan P18 iaitu 016-9289358. Keterangan SP2 bahawa dia telah terlebih dahulu menghubungi nombor telefon yang sama dan telefon tersebut telah berbunyi pada tangan Perayu. Keterangan SP2 tidak disangkal bahawa SP2 mengenali Perayu sebagai ‘Mr. Jones’ kerana telah 3-4 kali sebelum kejadian ini menghantar bungkusan DHL kepada Perayu. Perayu pernah menelefon pejabat DHL sebelum ini mengadu lewat menerima bungkusan yang dihantar kepadanya atas nama ‘Dave Tammeth’. Ini bukanlah kali Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 17 pertama menurut keterangan SP2 bahawa Perayu telah menerima bungkusan atas nama orang lain. Dengan itu ‘Dave Tammeth’ sebenarnya merujuk kepada Perayu. [24] Kami turut mendapati bahawa Perayu telah gagal untuk mengemukakan butir-butir yang jelas dan terperinci siapakah ‘Dave Tammeth’ yang sebenarnya. Selain hanya menyatakan ‘Dave Tammeth’ sebagai rakannya yang dijumpai di sebuah restoran Afrika di Taman Sentosa dan bahawa rakannya itu seorang pelajar, tiada butir-butir yang dapat membawa kepada identiti sebenar ‘Dave Tammeth’ tersebut untuk membolehkan satu siasatan yang lengkap dan bermakna dapat dilakukan oleh pihak polis. Adalah tidak munasabah dan tidak lojik cerita Perayu yang mengatakan ‘Dave Tammeth’ telah memberikan sebuah telefon bimbit kepadanya 2 hari sebelum penghantaran bungkusan P26 tersebut. Isu (b) Alamat tempat penghantaran tulen dan wujud [25] Isu ini pertama kali ditimbulkan di hadapan kami. Tidak pernah ditimbulkan di hadapan hakim bicara. Walau apapun, pada pandangan kami sama ada alamat pada P26 dan P18 benar wujud atau tidak, adalah tidak berkaitan dengan kesalahan dan pertuduhan terhadap Perayu. Keterangan SP6 yang menjalankan siasatan di tempat kejadian dan juga membuat siasatan dengan pihak Majlis Perbandaran Klang, menunjukkan alamat 6-1/6, Jalan Temenggung 18 Off Jalan Sg. Jati tidak wujud. Apa yang wujud hanya No. 6 dan lawatan ke tempat itu menunjukkan ia sebuah rumah kedai tiga tingkat yang tiada penghuni. Keadaan rumah itu kotor, penuh dengan sampah sarap, tanpa bekalan elektrik dan air. SP6 juga mendapati terdapat kenyataan bahawa rumah itu untuk dijual. Di muka surat 115, Rekod Rayuan Jilid 2B, SP6 menyatakan: Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 18 “S: Mengapa Inspektor kata lima alamat-alamat di 6-1 tu di semua tingkat itu tidak ada penghuni? J: Saya telah melihat di kawasan di tingkat 1, 2 dan 3 dalam keadaan kotor dan banyak sampah. S: Ada lagi keadaan-keadaan lain yang menunjukkan kawasan itu tidak berpenghuni? J: Ya, Yang Arif. Saya juga telah melihat kotak elektrik di situ didapati tiada power supply di situ.” [26] Keterangan SP6 disokong melalui 9 keping gambar yang diambil di tempat kejadian [P10(1-9)] seperti di muka surat 36-42, Rekod Rayuan Jilid

Gambar 1 jelas menunjukkan tidak terdapat rumah unit “No. 6-1/6” di pintu masuk rumah kedai tiga tingkat tersebut. Keterangan SP6 dan gambar-gambar dengan jelas telah menyangkal keterangan Perayu bahawa ‘Dave Tammeth’ tinggal di alamat No. 6-1/6, Jalan Temenggung 18 Off Jalan Sg. Jati, Taman Sentosa. Isu (c) dan (d) mengenai tempat dan kehadiran Perayu semasa pembukaan dan pemeriksaan P26 [27] Bantahan Perayu mengenai isu ini bahawa wujud percanggahan antara laporan polis (P11) yang dibuat oleh SP3 dengan keterangan lisan SP3 di Mahkamah. Perayu telah merujuk P11 yang menyatakan bahawa pemeriksaan P26 telah dilakukan oleh SP3 di tempat kejadian sebelum Perayu dan P26 dibawa ke Balai Polis Klang. Perayu berhujah bahawa dia tidak hadir bersama semasa pemeriksaan di tempat kejadian dan dia telah diprejudiskan. Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 19 [28] Kami telah meneliti P11 dan juga keterangan lisan SP3. Dalam P11, antara lain SP3 menyebutkan “Pemeriksaan lanjut di dalam kotak tersebut disaksikan penama di atas telah jumpa (2) bentuk besi komponen enjin (bebentuk piston) ditandakan (S6) hingga (S7). Kami bawa balik saspek di atas serta semua barang kes seperti di atas ke Balai Polis Klang untuk pemeriksaan lanjut. Pemeriksaan lanjut di Balai Polis Klang disaksikan oleh saspek….” [29] Kami bersetuju dengan hujahan Puan Timbalan Pendakwa Raya bahawa laporan polis P11 tidak menyatakannya dengan jelas bahawa pemeriksaan terhadap P26 telah dilakukan oleh SP3 semasa di tempat kejadian. Sebaliknya keterangan lisan SP3 di Mahkamah telah menjelaskan apakah sebenarnya telah berlaku. Keterangan SP3 di muka surat 35 dan 36, Rekod Rayuan Jilid 2A menyatakan seperti berikut: “Bila OKT telah ditangkap, dia masih lagi dalam keadaan agresif dan meronta-ronta. OKT digari. Saya bersama anggota tangkapan telah membawa OKT kembali ke tempat permulaan iaitu tempat mula-mula di mana kami mula sampai ke van tersebut. Kami berjalan kaki. Apabila sampai di tempat van berhenti, van tersebut telah tiada. Saya bersama OKT telah tunjukkan di mana kotak yang telah dibuang itu. Saya kemudian bersama L/Kpl Badlishah telah mengambil kotak tersebut. Seterusnya saya mengarahkan L/Kpl Norizan, Afizan dan juga Nizam serta Kpl Sidek menaiki kereta waja bersama OKT, sementara saya bersama L/Kpl Badlishah menaiki sebuah kereta Preve bersama kotak yang dirampas itu. Selepas itu kami membawa kotak tersebut bersama OKT balik balai polis Klang.” Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 20 ……. Apabila sampai di Balai Polis Klang, saya telah membawa OKT bersama kotak tersebut ke dalam bilik cawangan pencegahan jenayah. Selepas itu, saya bersama L/Kpl Badlishah telah memotong pelekat pada kotak itu yang berwarna merah dan di dalamnya saya telah jumpa dua ketul besi berbentuk piston. Ya, saya masih boleh cam kotak tersebut. [30] Jelas dari keterangan SP3 bahawa pemeriksaan terhadap P26 hanya telah dilakukan di Balai Polis Klang dengan kehadiran Perayu. Keadaan barang kes itu sendiri iaitu 2 buah piston tidak membolehkan pemeriksaan dilakukan di tempat kejadian tanpa alatan penukul atau hammer. Keterangan SP3 di muka surat 37 Rekod Rayuan yang sama menyatakan: “Saya telah mengarahkan L/Kpl Badlishah memecahkan bahagian atas piston yang pertama dan apabila dipecahkan menggunakan hammer, saya telah jumpa satu paket plastik lutsinar mengandungi ketulan berbentuk kristal warna putih disyaki dadah….” [31] Keterangan SP3 telah menyakinkan kami bahawa pemeriksaan terhadap barang kes P26 telah hanya dilakukan di Balai Polis Klang dalam kehadiran Perayu. Kami berpuas hati bahawa bantahan oleh Perayu tidak berasas dan tidak bermerit. Kesimpulan [32] Atas alasan-alasan yang kami huraikan di atas, kami dengan sebulat suara mendapati bahawa rayuan Perayu tidak mempunyai sebarang merit. Sabitan adalah selamat dan disokong oleh keterangan yang kukuh dan Rayuan Jenayah No: B-05(M)-361-08/2017 21 mencukupi. Oleh itu rayuan Perayu ditolak. Sabitan dan hukuman Mahkamah Tinggi disah dan dikekalkan. Bertarikh: 19 Julai 2019 t.t. (KAMARDIN BIN HASHIM) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Peguam cara Bagi Pihak Perayu: Wan Idi Amin Tetuan Idi Amin E-2-22, IOI Boulevard Jalan Kenari 5 Bandar Puchong Jaya 47170 Selangor Bagi Pihak Responden: Dhiya Syazwani Izyan Timbalan Pendakwa Raya Bahagian Perbicaraan dan Rayuan Jabatan Peguam Negara Putrajaya