Pandithan A/L Thangarajoo v Pendakwa Raya (B-05(SH)-598-12/2024)

(A) Kes no. BL-45A-21-08/2021 “Bahawa kamu pada 5.1.2021, jam lebih kurang 6.00 petang di alamat stor tidak bernombor di tepi Jalan Persiaran Seri Junjung Kawasan 14, 42000 Pelabuhan Klang, di dalam Daerah Klang, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah mengedar dadah berbahaya iaitu sejumlah berat 87.7gram Heroin dan Monoacetylmorphines. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw

(B) Kes No. BL-45A-27-08/2022 “Bahawa kamu pada 5.1.2021, jam lebih kurang 2.00 petang di tepi jalan berhadapan rumah 15223 Jalan Telok Gong, 42000 Pelabuhan Klang, di dalam Daerah Klang, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah mengedar dadah berbahaya iaitu sejumlah berat 15.7gram Heroin. Oleh yang demikian, kamu telah melakukan kesalahan di bawah seksyen 39B(1)(a) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39B(2) Akta yang sama.”

(C) Kes No. BL-45-4-09/2022 “Bahawa kamu pada 5.1.2021, jam lebih kurang 2.00 petang di tepi jalan berhadapan rumah 15223 Jalan Telok Gong, 42000 Pelabuhan Klang, di dalam Daerah Klang, di dalam Negeri Selangor Darul Ehsan telah ada dalam milikan kamu dadah berbahaya 6.2gram Monoacetylmorphines. Dengan itu kamu telah melakukan kesalahan di bawah seksyen 12(2) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan boleh dihukum di bawah seksyen 39A(2) Akta yang sama.” [2] Pada akhir kes pembelaan, 23 Disember 2024, perayu telah didapati bersalah dan disabitkan dengan ketiga-tiga pertuduhan tersebut. Hukuman yang dijatuhkan bagi pertuduhan-pertuduhan tersebut adalah seperti berikut: S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw

Kes no. BL-45A-21-08/2021 Pemenjaraan seumur hidup (30 tahun) dan dua belas (12) kali sebatan.

(ii) Kes No. BL-45A-27-08/2022 Pemenjaraan seumur hidup (30 tahun) dan dua belas (12) kali sebatan.

(iii) Kes No. BL-45-4-09/2022 Pemenjaraan selama lapan (8) tahun dan sepuluh (10) sebatan. [3] Ketiga-tiga hukuman pemenjaraan tersebut berjalan secara serentak dari tarikh tangkap (5 Januari 2021). [4] Terkilan dengan keputusan tersebut, pada 24 Disember 2024, perayu telah memfailkan tiga notis rayuan berasingan ke Mahkamah Rayuan Malaysia terhadap sabitan dan hukuman bagi ketiga-tiga pertuduhan tersebut. [5] Bagi memudahkan rujukan, selepas ini kami akan merujuk perayu sebagai tertuduh sepertimana panggilannya di Mahkamah Tinggi. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw Fakta Kes Pendakwaan Kes No: BL-45-4-09/2022 dan BL-45A-27-08/2021 (“Kejadian Pertama”) [6] Pada 5 Januari 2021, lebih kurang pukul 12.30 tengahari, ketika ASP Nurul Hafiz bin Mohamad (SP3) berada di pejabat Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, Ibu Pejabat Polis Daerah Klang Selatan, Selangor, beliau telah menerima maklumat awam berkaitan aktiviti pengedaran dadah oleh (1) lelaki India di kawasan Jalan Telok Gong, 42000 Pelabuhan Klang, Selangor menggunakan motokar jenis Proton Wira warna biru No. Pendaftaran WGD 5973. [7] Pada lebih kurang pukul 12.45 tengahari tarikh yang sama, SP3 bersama-sama anggota serbuannya telah pergi ke kawasan Jalan Telok Gong, 42000 Pelabuhan Klang dengan menggunakan kenderaan polis yang tidak berlambang. [8] Lebih kurang pukul 1.45 petang, SP3 telah melihat sebuah motokar jenis Proton Wira warna biru No. Pendaftaran WGD 5973 diletakkan di tepi jalan berhadapan dengan sebuah rumah beralamat 15223, Jalan Telok Gong, Pelabuhan Klang. SP3 dan pasukannya telah membuat pemerhatian selama 15 minit terhadap motokar tersebut namun mendapati tiada sebarang pergerakan pada motorkar tersebut. [9] Pada lebih kurang pukul 2.00 petang, SP3 dan anggota serbuan telah menghampiri motorkar tersebut dan menahan tertuduh S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw yang sedang duduk di bahagian pemandu dan satu lelaki Melayu bernama Khairul Izzane bin Hashim yang duduk di bahagian penumpang hadapan. Pada waktu itu enjin motorkar masih berada di dalam keadaan hidup. SP3 telah memperkenalkan diri sebagai pegawai kanan polis dan membuat pemeriksaan badan terhadap kedua-dua mereka. [10] Hasil pemeriksaan atas beg silang warna hitam jenama "Pololouie" (Ekshibit P19A) yang dipakai tertuduh, SP3 menjumpai satu (1) bungkusan plastik warna hitam/merah "Aramex" (Ekshibit P19B) di mana di dalamnya mengandungi barang-barang berikut:

satu (1) paket plastik lutsinar berisi bahan disyaki dadah jenis heroin dengan anggaran berat 455.10 gram (Ekshibit P10 A, P10B);

(ii) Satu (1) dompet warna coklat jenama "Jeep" (Ekshibit P19C);

(iii) Kad pengenalan nombor 960419-10-6073 atas nama tertuduh (Ekshibit P19D);

(iv) Satu (1) kad Hong Leong Bank (Ekshibit P19F); dan

Satu (1) kad Public Bank Berhad (Ekshibit P19E). S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [11] Tertuduh dan Khairul Izzane bin Hashim serta barang-barang rampasan telah dibawa oleh SP3 ke Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Klang Selatan. Lebih kurang pukul 3.30 petang, SP3 telah menimbang semula berat kasar dadah yang dirampas dan membuat tandaan pada barang-barang kes tersebut. SP3 kemudiannya membuat laporan polis (Ekshibit P15). Pada tarikh yang sama lebih kurang pukul 5.00 petang kesemua barang-barang rampasan serta kedua-dua tangkapan telah diserahkan oleh SP3 kepada pegawai penyiasat kes iaitu Insp Tg Siti Norhana Alena binti Tg Othman (SP4) untuk tindakan lanjut. [12] Pada 14 Januari pukul 9.49 pagi, SP4 telah menyerah satu (1) sampul surat bertanda "EL" di mana di dalamnya terdapat satu paket plastik bertanda "EL3" yang mengandungi bahan ketulan dan serbuk berwarna putih kepada Ahli Kimia iaitu Encik Rahman Bin Mamat (SP2) untuk dianalisis. Hasil analisis yang dijalankan oleh SP2 mendapati berat bersih bahan tersebut adalah 449.2gram yang mengandungi 15.7gram heroin dan 6.2gram monoacetylmorphines. Laporan Kimia bertarikh 10 March 2021 yang disediakan oleh SP2 ditandakan sebagai Ekshibit P14. Kes No: BL-45A-21-08/2021("Kejadian Kedua") [13] Pada tarikh yang sama (5 Januari 2021) lebih kurang 5.00 petang, ketika SP3 dan D/Sjn Amin menjalankan soal siasat terhadap tertuduh di Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Daerah Klang Selatan, tertuduh telah menyatakan kepada SP3 bahawa dia ada S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw menyimpan dadah dan sepucuk pistol di stor car wash di Pelabuhan Klang dan dia boleh tunjukkan tempat tersebut. [14] SP3 dengan dipandu arah oleh tertuduh telah bersama dengan pasukan serbuan ke stor tidak bernombor di tepi Jalan Persiaran Seri Junjung Kawasan 14, 42000 Pelabuhan Klang, Selangor (Ekshibit P23 (1)-(10). Tertuduh telah mengambil serangkai kunci (Ekshibit P26C) yang disembunyikan di kuil kecil di sebelah kiri stor dan menyerahkannya kepada SP3. SP3 telah merampas serangkai kunci tersebut dan dengan menggunakan anak kunci itu telah membuka mangga jenama “Shenling" (Ekshibit P26B) di pintu sebelah kiri stor. [15] Setelah pintu stor dibuka, tertuduh telah menunjukkan kepada SP3 satu (1) bungkusan plastik merah/ putih tertera 'aramex' (Ekshibit P26A) yang berada di dalam bonet belakang motorkar jenis Chery Ester berwarna putih nombor pendaftaran TBG 3096 yang tidak berkunci dan berada di dalam kawasan stor tersebut. Di dalam bungkusan plastik 'aramex' tersebut mengandungi empat (4) paket plastik lutsinar berisi bahan disyaki dadah jenis Heroin (anggaran berat kasar 1819.10gram – (Ekshibit P11A (1)- (4)). [16] Tertuduh seterusnya telah menunjukkan kepada SP3 satu kotak besi lori tow truck jenis Daihatsu warna kuning tiada nombor pendaftaran di dalam stor tersebut dan hasil pemeriksaan, SP3 menjumpai satu (1) pucuk menyerupai pistol berserta satu (1) kelopak warna hitam bertulis WE Tactical Co Ltd. SP3 telah merampas semua barang kes dan dibawa balik ke pejabat untuk tindakan lanjut dan SP3 telah menyediakan satu senarai geledah (Ekshibit P27). Barang kes S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw telah dibawa balik ke Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik, Ibu Pejabat Polis Daerah Klang Selatan dan diserahkan kepada pegawai penyiasat Inspektor Mohd Khairul Adha bin Che Kamaruddin (SP5). [17] Pada 14 Januari 2021 pada pukul 9.45 pagi, SP4 telah menyerahkan satu kotak bertanda "K' dan bermeterai "POLIS DIRAJA MALAYSIA 568" ke Jabatan Kimia Malaysia Petaling Jaya, Selangor kepada Ahli Kimia iaitu Dr. Nur Nazihah Binti Md Shahari (SP6) untuk dianalisis. Hasil analisa yang dijalankan oleh SP6 mengesahkan bahawa bahan ketulan dan serbuk berwarna putih tersebut mengandungi dadah berbahaya jenis Heroin seberat 70.4gram dan Monoacetylmorphines seberat 17.3gram. Laporan Kimia bertarikh 27 Januari 2021 yang disediakan oleh SP6 ditandakan sebagai Ekshibit P34. Ringkasan Pembelaan Tertuduh (SD1) • Sebelum ditangkap tertuduh bekerja sebagai seorang pemandu trailer panjang. Waktu kerja dari pukul 8.00 pagi sehingga lebih kurang 10.00 malam. • Pada 5 Januari 2021 tertuduh telah menerima panggilan telefon daripada seorang kenalannya iaitu Barn. Barn telah menelefon tertuduh dan menjemput tertuduh untuk keluar makan. • Pada hari itu, tertuduh tidak bekerja dan tertuduh meminjam kereta emaknya Proton Wira No. Pendaftaran WGD5973 untuk S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw berjumpa dengan Barn. Barn beritahu tertuduh untuk berjumpa dekat Telok Gong, Pelabuhan Klang. • Setelah sampai di Telok Gong, tertuduh telah menelefon Barn untuk mengetahui lokasi kedai untuk berjumpa. Barn masa itu minta tertuduh untuk pergi mengambil Atan yang akan ikut mereka makan bersama. • Barn memberitahu tertuduh bahawa Atan tidak ada kenderaan. Tertuduh mengatakan "ok" dan minta lokasi kedudukan Atan. Barn telah menghantar kepada tertuduh melalui whatsapp lokasi Atan. Tertuduh menggunakan lokasi yang Barn berikan dan pergi ke satu lorong berdekat Jalan Teluk Gong, Pelabuhan Klang. • Selepas tertuduh sampai di lokasi Atan, tertuduh telah memberhentikan keretanya di tepi sebuah rumah dan memberitahu Barn bahawa tertuduh sudah pun sampai di lokasi Atan. • Atan kemudian telah keluar rumah dan masuk duduk di dalam kereta tertuduh di bahagian penumpang depan kereta. Semasa di dalam kereta itu, tertuduh telah memperkenalkan dirinya kepada Atan sambil menunggu Barn untuk memberitahu kedai mana hendak dituju. • Semasa tertuduh dan Atan sedang menunggu panggilan Barn di dalam kereta, tiba-tiba telah datang beberapa lelaki dan S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw membuka pintu kereta. Ada lebih kurang 10 orang yang datang. Pada mulanya tertuduh tidak tahu bahawa mereka adalah polis kerana mereka langsung tidak memakai uniform dan hanya selepas tertuduh tanya kenapa, barulah mereka mengenalkan diri sebagai polis. • Mereka telah menyuruh tertuduh keluar kereta dan tertuduh nampak Atan juga berada di luar kereta. Kemudian tertuduh lihat polis mengambil sebuah beg warna hitam daripada Atan dan membuat pemeriksaan. • Kemudian tertuduh melihat polis mengeluarkan satu beg plastik. Selepas beberapa minit, tertuduh bersama Atan telah dibawa masuk ke dalam rumah sebelah untuk pemeriksaan. • Semasa di dalam rumah, tertuduh hanya berdiri di hadapan rumah sahaja bersama beberapa orang anggota polis. Atan dan beberapa polis telah masuk ke dalam rumah. Kemudian tertuduh dan Atan telah dibawa ke Balai Polis. • Tertuduh hanya mengenali Atan pada hari itu sahaja. • Tertuduh tidak mengenali Atan dan tidak tahu di mana Atan tinggal. Lokasi untuk menjemput Atan tertuduh terima daripada Barn sahaja melalui whatsapp. • Telefon tertuduh telah dirampas oleh pihak polis semasa tertuduh ditangkap dan semua maklumat ada didalam telefon S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw tersebut tetapi tertuduh mendapati telefonnya tidak dibawa ke Mahkamah dan tiada di Mahkamah. • Selepas dibawa ke balai, tertuduh diletakkan berseorangan dengan beberapa orang anggota polis. Tertuduh tidak tahu di mana Atan berada pada ketika itu. Selepas beberapa jam dan tertuduh tidak pasti pukul berapa, tertuduh dibawa ke sebuah tempat di Pelabuhan Klang. Tempat itu seperti satu stor dekat sebuah kuil. • Semasa tertuduh sampai dengan polis di sana, tertuduh dibawa masuk melalui sebuah pintu zink dimana di dalam tempat itu terdapat beberapa kenderaan kereta dan lori. Tertuduh juga melihat Atan bersama di sana. Selepas berada di sana sehingga tidak pasti pukul berapa, tertuduh dibawa balik ke balai polis. • Tertuduh tidak pasti siapakah pemilik stor di gambar P23 (1- 10). • Tertuduh tidak tahu siapakah pemilik paket-paket plastik di gambar Ekshibit P24 (1,2 & 4). • Tertuduh menafikan polis ada menjumpai beg silang pada badan tertuduh. • Tertuduh tidak mempunyai pengetahuan tentang barang-barang yang terdapat di dalam beg silang tersebut. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw • Tertuduh tidak memandu arah polis ke stor. Polis yang bawa tertuduh ke tempat itu. • Di tempat stor, tertuduh menafikan ada mengambil kunci stor. • Tertuduh tidak tahu barang-barang di dalam Ekshibit P24 dijumpai di stor. Ringkasan Keterangan Annakili a/p Thoppan (SD2) • SD2 adalah ibu kepada tertuduh. • SD2 adalah pemilik kereta Proton Wira No WGD5973 (Ekshibit P16 (1-5)) warna biru yang digunakan oleh tertuduh semasa dia ditangkap. • Kereta SD2 masih ditahan di balai polis sejak tertuduh ditangkap. • SD2 telah banyak kali meminta polis untuk memulangkan kembali keretanya namun gagal kerana mengikut pihak polis terdapat dadah yang dijumpa di dalam kereta tersebut. Dapatan Pesuruhjaya Kehakiman Di Akhir Kes Pembelaan [18] Di antara lain dapatan beliau adalah seperti yang berikut dan kami petik: S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw “PEMBELAAN OKT [22] Mahkamah telah menerangkan kepada OKT, tiga (3) pilihan untuk membela diri dan OKT memilih untuk memberi keterangan bersumpah dari kandang saksi. [23] Peguambela OKT menghujahkan bahawa walaupun pihak pendakwaan mencadangkan bahawa beg sandang yang dipakai oleh OKT di mana dadah dijumpai, ianya tidak terjumlah kepada fakta bahawa OKT mempunyai pengetahuan dan mempunyai milikan, kawalan dan jagaan kepada dadah tersebut. [24] SP3 mengesahkan bahawa dadah itu dijumpai di dalam beg silang (P19A) yang dipakai oleh OKT bersama-sama dengan dompet (P19C), kad pengenalan OKT (P19D), kad Public Bank (P19E) dan kad Hong Leong Bank (P19F). Walaupun SP3 diletakkan soalan oleh pihak pembelaan ketika kes pendakwaan bahawa semasa serbuan, beg silang digalas oleh Khairul Izzane, dia tidak bersetuju. Begitu juga pada soalan oleh pihak pembelaan bahawa beg silang itu dipegang oleh Khairul Izani, maka rumah dia diperiksa oleh SP3, juga tidak dipersetujui oleh SP3. Ketika pemeriksaan semula, SP3 sahkan beg silang itu dirampas dari OKT. [25] Adalah jelas ketika serbuan, beg silang itu dipakai oleh OKT, ditambah pula barangan peribadi OKT dijumpai dalam beg silang tersebut. Beg silang itu adalah dalam milikan dan S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw kawalan OKT dan dia mempunyai masa untuk menguruskannya dan melupuskannya jika dia mempunyai masa untuk berbuat demikian. Adalah jelas dan tanpa keraguan, barang kes ada dalam kawalan, milikan dan pengetahuan OKT. [26] Pihak pembelaan menghujahkan bahawa pihak pendakwaan gagal mencadangkan kepada OKT tentang peranan dan pengetahuan Khairul Izzane di tempat kejadian. Pihak pembelaan juga menegaskan kegagalan memanggil Khairul Izzane sebagai saksi mencacatkan kes pendakwaan. SP3 sebagai pegawai serbuan, tidak menafikan bahawa Khairul Izzane ditangkap bersama-sama dengan OKT. Namun begitu, dadah dijumpai dalam beg silang yang dipakai oleh OKT dan bukan Khairul Izzane. Walaupun ada percubaan di pihak pembelaan untuk mengaitkan beg silang itu, kononnya di bawa oleh Khairul Izzane dari rumahnya kerana tempat OKT dan Khairul Izzane adalah dekat; namun disangkal dan tidak dipersetujui oleh SP3. Dia menegaskan beg silang itu dirampas dari OKT. [27] Jumlah saksi untuk membuktikan kes pendakwaan tidak bergantung pada berapa orang sepatutnya dipanggil. Barang kes dijumpai dengan OKT dan bukan pada Khairul Izzane (seperti yang disahkan oleh SP3). Oleh itu, kegagalan memanggil Khairul Izzane tidak melompangkan kes pendakwaan.” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw “SERBUAN DAN RAMPASAN DISEBUAH STOR TIDAK BERNOMBOR [28] Pembelaan menghujahkan bahawa pihak pendakwaan gagal membuktikan bahawa dadah yang dijumpai di dalam bonet kereta Cherry Easter No. TBG 3096 adalah milik OKT dan OKT mempunyai pengetahuan berkenaan dadah tersebut. Kereta tersebut telah diserahkan kepada OKT oleh V Gunasekaran a/l Vithiappan dan semasa kereta tersebut diserahkan kepada OKT, kereta tersebut kosong dan tidak mempunyai apa-apa barang salah di dalamnya. [29] Ketika pemeriksaan utama SP3, dia memaklumkan kepada Mahkamah bahawa pada 5.1.2021 jam 5 petang, di pejabat Jabatan Siasatan Jenayah Narkotik, SP3 dan Sarjan Amin telah menjalankan soal siasat atas OKT. OKT yang memberitahu mereka bahawa dia ada simpan dadah dan pistol di Pelabuhan Klang. Apa yang diberitahu oleh OKT dijadikan maklumat pertama bersabit Klang Repot 401/21. Menurut SP3 lagi, OKT yang memandu arah mereka ke stor tidak bernombor di tepi jalan Persiaran Sri Junjung Kawasan 14 Pelabuhan Klang. Apabila sampai di stor tersebut, OKT yang mengambil kunci (P26C) di kuil kecil tersebut yang mana tempat dimana kunci itu diambil ditutup dengan surat khabar. [30] Apabila pintu stor dibuka, CKT tunjuk barang kes di bonet kereta Cherry Easter No. TBG 3096. Hasil pemeriksaan di bonet belakang ada bungkusan merah putih bertulis "Aramex" S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw di mana di dalamnya ada 4 paket plastik lutsinar dadah jenis heroin (P26A). Adakah fakta-fakta ini tidak mencukupi untuk membuktikan bahawa OKT mempunyai milikan, kawalan dan pengetahuan atas dadah-dadah yang dijumpai dalam bonet kereta Cherry Easter No. TBG 3096 di stor tidak bernombor tersebut. [31] SP3 dan pasukannya tidak mengetahui kewujudan stor tidak bernombor dan kereta Cherry Easter No. TBG 3096 kecuali diberitahu oleh OKT ketika soal siasat dan OKT yang memandu arah mereka ke stor tersebut. Kereta Cherry EasterNo. TBG 3096 itu tidak berkunci dan pihak pembelaan menghujahkan sesiapa pun boleh mengakses kereta tersebut dan bonet, namun dalam kes ini, OKT yang menuniukkan kepada SP3, barang kes ada di bonet. [32] Pihak pembelaan menghujahkan bahawa IDD22 (Klang Repot 401/2021) adalah satu rekaan oleh SP3 untuk mengenakan OKT, Ini adalah kerana pihak pendakwaan tidak pernah berhujah di akhir kes pendakwaan berkenaan IDD22 iatu laporan polis yang dibuat oleh SD3 selepas mendapat maklumat dari OKT dan sewaktu kes pembelaan juga, pihak pendakwaan tidak mencadangkan kepada OKT bahawa beliau ada memberi maklumat seperti di dalam IDD22 kepada SP3. Ketika pemeriksaan balas SP3, dia ditanya berkenaan IDD22. SP3 tidak bersetuju dengan cadangan peguambela OKT bahawa OKT beri maklumat dan dia sesuka hati mengisi S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw laporan ini. IDD22 dibuat oleh SP3 sebagai maklumat pertama atas apa yang diberitahu OKT untuk tindakan selanjutnya dilakukan oleh SP3 dan pasukan serbuannya iaitu ke stor tidak bernombor itu. Sekiranya SP3 tidak membuat IDD22, ianya tidak mencacatkan kes pendakwaan kerana OKT yang pandu arah SP3 ke stor dan fakta ini tidak pernah tergugat. Pihak pembelaan menghujahkan ini adalah percubaan untuk mengenakan OKT, namun gagal membuktikan fakta ini wujud.” “KEPUTUSAN DI AKHIR KES PEMBELAAN [33] Setelah meneliti dan menimbangkan keterangan pihak pembelaan, Mahkamah mendapati keterangan pihak pembelaan tidak menimbulkan sebarang keraguan munasabah terhadap kes pendakwaan bahawa sebenarnya OKT mempunyai milikan atas barang kes dadah seperti di dalam ketiga-tiga pertuduhan. Mahkamah juga mendapati OKT gagal menimbulkan sebarang keraguan terhadap dapatan milikan dan pengetahuan dadah terhadapnya serta pengedaran seperti yang ditakrifkan di bawah seksyen 2 ADB 1952. Oleh itu, setelah menilai semua keterangan di akhir kes pembelaan, Mahkamah mendapati OKT gagal menimbulkan keraguan yang munasabah terhadap kes pendakwaan dan pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya terhadap OKT di bawah ketiga-tiga pertuduhan yang dikenakan terhadapnya melampui keraguan munasabah. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [34] Oleh itu, OKT didapati bersalah dan disabitkan dengan pertuduhan-pertuduhan berikut:

Pertuduhan di bawah Kes No: BL-45A-21- 08/2021 iaitu OKT didapati mengedar sejumlah 87.7gram Heroin dan Monoacety|morphines. OKT telah melakukan satu kesalaahn yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 yang boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama.

Pertuduhan di bawah kes No: BL-45A-27- 08/2022 iaitu OKT didapati telah mengedar dadah berbahaya iaitu sejumlah 15.7gram Heroin. Oleh itu, OKT telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 39B(1)(a) ADB 1952 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39B(2) Akta yang sama.

Pertuduhan di bawah kes No: BL-45-4-09/2022 iaitu OKT didapati di di dalam milikannya dadah berbahaya iaitu sejumlah 6.2gram Monoacetylmorphines. Oleh itu, OKT telah melakukan suatu kesalahan di bawah Seksyen 12(2) ADB 1952 dan boleh dihukum di bawah Seksyen 39A(2) Akta yang sama.” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw Prinsip Undang-Undang Berkaitan Dapatan Fakta Di Peringkat Rayuan [19] Di dalam kes Herchun Singh & Ors v. PP [1969] MLRA 382, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Ong Hock Thye (Malaya) CJ (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: "An appellate Court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the Judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there are substantial and compelling reasons for disagreeing with the finding.” [20] Di dalam kes Amri Ibrahim & Anor v. PP [2017] 1 CLJ 617, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Hasan Lah HMP (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “[51] It is trite law that the view of the trial judge as to the credibility of a witness must be given proper weight and consideration. An appellate court should be slow in disturbing such finding of fact arrived at by the trial judge, who had the advantage of seeing and hearing the witness, unless there were substantial and compelling reasons for disagreeing.” (see Herchun Singh & Ors v. PP [1969] CLJU 52; [1969] 1 LNS 52; [1969] 2 MLJ 209).” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [21] Di dalam kes Sam Hong Choy v. PP [2000] 1 CLJ 105, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Haidar Mohd Noor HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: “As the finding of the learned judge on this issue is based on finding of facts and credibility of witnesses, the appellate court should be slow to disturb such finding as credibility of a witness is primarily a matter for the trial judge unless the decision was plainly wrong and was against the weight of the evidence (Dato' Mokhtar bin Hashim v. Public Prosecutor [1983] 2 CLJ 10; [1983] 2 MLJ 232). In the circumstances we were not convinced that the learned judge was wrong.”

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila gagal untuk membuat indikasi di akhir kes pendakwaan sama ada sebarang anggapan statutori digunapakai.

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila gagal untuk membuat dapatan sama ada pembelaan berjaya untuk membangkitkan keraguan di atas imbangan kebarangkalian bagi anggapan pemilikan.

Kegagalan untuk memanggil Khairul Izanee telah menimbulkan kelompangan di dalam kes pendakwaan. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila menggunapakai pengakuan tertuduh di dalam membuat dapatannya.

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila membuat dapatan bahawa kelakuan perayu diterima di bawah seksyen 8 Akta Keterangan 1950 bagi membuktikan elemen pemilikan.

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila gagal untuk membuat dapatan yang jelas sama ada seksyen 27 Akta Keterangan 1950 digunakan bagi membuktikan elemen pemilikan bagi dadah yang dijumpai di stor.

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila gagal membuat penilaian secara maksima terhadap kesemua keterangan saksi pendakwaan.

Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila gagal untuk menilai secara keseluruhan kes pendakwaan.

(A) Kegagalan pihak pendakwaan memanggil Khairul Izanee bin Hashim sebagai saksi pendakwaan [22] Menyentuh mengenai isu ini, peguam perayu yang bijaksana menghujahkan bahawa kegagalan untuk memanggil penama ini telah menyebabkan wujudnya kelompangan material di dalam kes pendakwaan. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [23] Ini adalah kerana penama ini merupakan individu yang ditangkap bersama-sama dengan tertuduh ketika berada di dalam kereta. Penama ini juga telah membawa polis ke rumahnya untuk tujuan siasatan dan telah dirakaman percakapannya. [24] Malah dihujahkan wujud kebarangkalian pembelaan yang dibawa oleh tertuduh itu benar bahawa Khairul Izzanie merupakan pemilik sebenar beg silang berisi dadah tersebut. Justeru itu, adalah menjadi sesuatu yang amat sukar untuk Mahkamah Tinggi membuat penilaian kes secara keseluruhan dan mencapai suatu ‘irresistable conclusion’ bahawa ianya milik tertuduh tanpa Khairul Izzanie dipanggil untuk menjadi saksi pendakwaan [25] Jika sekali pun pihak pendakwaan tidak berhasrat untuk memanggil penama ini sebagai saksi, namun sekurang-kurangnya pihak pendakwaan di akhir kes pendakwaan harus menawarkan penama ini kepada pihak pembelaan atau pun mengemukakan rakaman percakapannya bagi menentukan sama ada benarkah penama ini adalah merupakan pembawa atau pemilik sebenar beg silang tersebut atau pun sebaliknya. Namun kedua-dua usaha ini gagal dilakukan oleh pihak pendakwaan. Dengan itu, anggapan menentang terpakai terhadap pihak pendakwaan. [26] Dengan hormatnya, kami tidak bersetuju dengan penghujahan yang dilontarkan oleh pihak pembelaan ini. [27] Bagi Kejadian Pertama, berdasarkan keterangan SP3 dadah telah dijumpai di dalam beg silang (Ekshibit P19A) yang dipakai oleh S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw tertuduh semasa kejadian. Seterusnya bagi Kejadian Kedua, dadah telah disimpan di bahagian bonet kereta Chery Ester yang diletakkan di dalam kawasan stor tempat cuci kereta yang berkunci. [28] Bagi Kejadian Pertama, didalam keterangannya mengesahkan bahawa dan pasukan telah membuat pemerhatian terhadap kereta Proton Wira dimana tertuduh dilihat sedang duduk di bahagian pemandu dan SP3 mendapati tiada sebarang pergerakan dikesan dalam tempoh tersebut. Apabila SP3 menghampiri kereta tersebut, tertuduh dilihat sedang duduk di dalam kereta tersebut di tempat pemandu dimana beg berisi dadah dilihat sedang dipakai di badan tertuduh sendiri dan di dalam beg tersebut terdapat dompet yang mengandungi kad pengenalan tertuduh. [29] Bagi Kejadian Pertama ini, Pesuruhjaya Kehakiman yang bijaksana di perenggan 15-17 Alasan Penghakimannya (Kandungan 5 Rekod Rayuan Jilid 1 m/s 31-33) telah memutuskan seperti yang berikut: “Il. Dadah itu di dalam kawalan dan jagaan OKT dan OKT mempunyai pengetahuan akan dadah-dadah tersebut. [15] Mahkamah akan membincang bersama-sama kedua-dua elemen ini kerana ianya berkaitan. Di lokasi pertama iait ketika OKT ditahan bersama seorang lagi dikenali sebagai Khairul Izanee motokar jenis Proton Wira warna biru No. WGD 5973 (P16 (1-5), dadah dijumpai di dalam beg silang warna hitam jenama “Pololouie" (P19A) bersama-sama barang-barang S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw peribadi OKT jaitu dompet (P19C), kad-kad ATM (P19E dan P19F). [16] Selain itu, daripada keterangan saksi-saksi pendakwaan; OKT mempunyai kawalan dan jagaan atas dadah yang dijumpai di dalam beg silang (P19A) yang dipakai oleh OKT merupakan elemen penting dalam isu pemilikan. Turut dijumpai di dalam beg silang tersebut adalah dompet, kad bank Public Bank Berhad dan Hong Leong Bank dan kad pengenalan OKT. Adalah jelas OKT mempunyai kawalan dan jagaan terhadap barang kes tersebut dan boleh menyimpan atau melupuskannya seperti yang dinginkan. [17] Justeru berdasarkan keterangan dan otoriti di atas, Mahkamah ini berpuashati bahawa OKT mempunyai pemilikan ke atas dadah yang dijumpai bersamanya berdasarkan keterangan saksi pendakwaan khususnya yang merupakan pegawai tangkapan dalam kes ini dan Mahkamah mendapati bahawa SP3 merupakan saksi boleh dipercayai.” [30] Bagi Kejadian Kedua pula, SP3 telah mengesahkan bahawa pada 5 Januari 2021, lebih kurang pukul 5.00 petang di pejabat Bahagaian Siasatan jenayah Narkotik Ibu Pejabat Polis Daerah Klang Selatan, SP3 bersama D/Sjn 153916 Amin telah menjalankan soal-siasat terhadap tertuduh dan tertuduh kemudiannya menyatakan seperti berikut: S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw “Tuan, saya ada simpan (4) Paun Ubat (dadah Heroin) dan (1) pistol di stor car wash saya di Port Klang. Saya boleh tunjukkan kepada Tuan tempat itu. Kunci stor saya simpan di kuil sebelah car wash saya.” [31] Tertuduh kemudian telah memandu arah ke sebuah stor kawasan mencuci kereta di tempat kejadian, lalu mengambil serangkai kunci dan menyerahkan kepada SP3. SP3 telah membuka mangga pada pintu stor dan tertuduh telah menunjukkan barang kes di dalam bonet kereta jenis Cherry Ester berwarna putih No. Pendaftaran TBG3096 yang tidak berkunci, disimpan didalam stor tersebut. Pemeriksaan bonet belakang motorkar tersebut telah mendapati terdapat satu (1) bungkusan plastik “Aramex” dimana di dalamnya terdapat (4) paket plastik lusinar berisi dadah. [32] Bagi Kejadian Kedua ini, Pesuruhjaya Kehakiman yang bijaksana di dalam alasan penghakimannya (Kandungan 5 Rekod Rayuan Jilid 1 m/s 34-35) memutuskan seperti yang berikut: “Tingkah laku OKT ini boleh terjumlah kepada satu pelakuan yang boleh diterima di bawah Seksyen 8 Akta Keterangan 1950. …untuk kedua-dua lokasi ini, terdapat keterangan langsung dan anggapan di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952, bahawa tertuduh mempunyai kawalan dan milikan atas dadah-dadah tersebut.” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [33] Berdasarkan kepada keterangan-keterangan di atas, adalah jelas bahawa beg berisi dadah adalah dijumpai pada tertuduh semasa kejadian pertama dan ia bukannya dipegang atau berada di dalam milikan Khairul Izzane. Bagi kejadian kedua pula, Khairul Izzane tiada bersama di tempat pemeriksaan tersebut. [34] Justeru itu, walaupun Khairul Izzane tidak dipanggil oleh pihak pendakwaan, namun berdasarkan fakta kes dan saksi-saksi yang telah dipanggil, keterangan sedia ada bukan sahaja memadai malah adalah melimpah ruah untuk pembuktian elemen-elemen bagi kesemua pertuduhan terhadap tertuduh. [35] Pada hemat kami, tiada kemudaratan atau kelompangan atau wujud anggapan yang menentang di bawah 114(g) Akta Keterangan 1950 terhadap kes pendakwaan di atas kegagalan mereka untuk memanggil atau menawarkan Khairul Izzane kepada pihak pembelaan di akhir kes pembelaan atau pun mengemukakan rakaman percakapannya di mahkamah. Kami juga mendapati tiada langsung "withholding or suppression of evidence" kerana nama penama ini telah disebut di peringkat pendakwaan lagi. [36] Skop seksyen 114(g) Akta Keterangan 1950 telah terangkan di dalam kes Munusamy v. PP [1987] 1 MLJ 492 dimana Mahkamah Agung melalui penghakiman yang disampaikan oleh Mohamed Azmi SCJ (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti berikut: “It is essential to appreciate the scope of Section 114(g) lest it be carried too far outside its limit. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw Adverse inference under that illustration can only be drawn if there is withholding or suppression of evidence and not merely on account of failure to obtain evidence. It may be drawn from withholding not just any document, but material document by a party in his possession, or for non-production of not just any witness but an important witness to the case.” (Penekanan ditambah) [37] Di dalam kes Yusri Pialmi v. PP [2010] 6 CLJ 878, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Zulkefli Makinudin HMP (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti berikut: “[6] We are of the view even without the calling or offering as witnesses from amongst the other members of the police raiding party, the prosecution's case is complete with the evidence of SP2. The learned trial judge and the majority of the Court of Appeal had found SP2 to be a witness of truth. SP2 was not an interested witness, but a police officer performing his duties. He had related what he actually saw and did on that day. SP2's evidence is credible and ought to be believed. (See the cases of PP v. Mohamed Ali [1962] CLJU 129; [1962] 1 LNS 129 and PP v. Teh Cheng Poh [1979] CLJU 82; [1979] 1 LNS 82). [7] We also find there is no withholding or suppression of material evidence by the prosecution so as to invoke the application of s. 114(g) of the Evidence Act against the prosecution's case. In fact, SP2's evidence has revealed the S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw names of the other members of the police raiding party. There was no concealment whatsoever. It is also to be noted that there is no challenge by the defence on the evidence of SP2 of any ulterior motive that he might have to concoct evidence against the appellant. On this point there is a principle of law which states that failure to cross-examine a witness on a crucial part of the case will amount to an acceptance of the witness' testimony. (See the case of Wong Swee Chin v. Public Prosecutor [1980] CLJU 138; [1980] 1 LNS 138). We therefore hold there is no merit in the arguments of learned counsel for the appellant on this ground.” [38] Di dalam kes John Amaechi v. PP [2015] 1 LNS 571, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Rohana Yusuf HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: “[23] The law on adverse inference is well settled. No adverse inference can be made unless there is oblique motive for withholding or suppressing evidence either on the part of the prosecution or the defence (see Munasamy v. PP [1987] 1 MLJ 492(SC), Mohd Shamsir bin Md Rashid v. PP [2008] 5 MLJ, 50). In the instant appeal, there was no such withholding when the subpoena could not be served on Sahuri. It was not a case of withholding or suppression of evidence, but one where a witness could not be produced. The Federal Court in Siew Yoke Keong v. PP [2013] 3 MLJ, 630 reaffirmed the legal position that S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw s.114(g) can only be drawn if there is withholding or suppression, but not on mere failure to produce a witness.” [39] Selanjutnya, berdasarkan keterangan tertuduh (SD1) semasa peringkat pembelaan, tertuduh didalam keterangannya mengatakan bahawa beg dimana dadah dijumpai telah diambil oleh polis dari ‘Atan’. Walau bagaimanapun, tiada keterangan yang dapat membuktikan bahawa ‘Atan’ dan Khairul Izzane adalah individu yang sama. Pihak pembelaan juga telah gagal untuk memeriksa balas mana-mana saksi pendakwaan terutamanya SP3 dan SP4 berkaitan ‘Atan’ ataupun ‘Barn’. Pihak pembelaan juga telah gagal memeriksa balas atau mencadangkan kepada SP4 selaku pegawai penyiasat berkaitan penglibatan ‘Atan’ mahupun Khairul Izzane tentang dadah yang dijumpai pada tertuduh. Oleh itu, sudah terang lagi bersuluh tiada peranan signifikan yang dimainkan oleh Khairul Izzane di dalam kedua-dua kejadian ini. Dengan itu tiada keperluan di pihak pendakwaan untuk memanggilnya sebagai saksi kerana naratif kes pendakwaan telah berjaya dibuktikan melalui saksi-saksi yang telah dipanggilnya. “[36] Terdapat seorang lagi watak yang wujud yang mana tidak dinafikan oleh saksi-saksi Pendakwaan. Namanya ialah Suresh @ Fire. Kemungkinan besar Suresh @ Fire turut tinggal di rumah tersebut tidak dapat diketepikan. Ini adalah kerana, Suresh @ Fire ini adalah Penyewa Utama unit tersebut dan telah menandatangani satu Tenancy Agreement dengan tuan punya unit/rumah tersebut bernama Birendra Chhetri a/l Rambahadur seperti di P40. Justeru, kemungkinan dadah-S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw dadah tersebut dimiliki oleh Suresh @ Fire ini tidak boleh diketepikan. Namun, Suresh @ Fire juga gagal dipanggil untuk memberi keterangan oleh pihak Pendakwaan. Inferens yang boleh dibuat ialah jika dia dipanggil, nescaya dia akan memberi keterangan yang memihak kepada kedua-dua Tertuduh. Justeru, inferens bertentangan di bawah Seksyen 114(g) Akta Keterangan, juga perlu dikenakan terhadap Pendakwaan dengan kegagalan ini. [37] Di dalam kes ini, pihak Pendakwaan hanya memanggil tiga

orang saksi sahaja iaitu SP1 (Ahli Kimia), SP2 (Pegawai Serbuan) dan SP3 (Pegawai Penyiasat) walaupun Alcontara Notice telah diberikan oleh pihak Pembelaan apabila dicadangkan beberapa kali watak-watak yang terlibat khususnya Hariharan dan Suresh @ Fire. Perlu ditekankan di sini, manakala Pendakwa Raya mempunyai budi bicara untuk memanggil sesiapa dan beberapa orang saksi yang difikirkan perlu, (lihat kes Adel Muhammed El Dabbah v. AG Palestine [1944] AC 156), namun Pendakwaan bertanggung jawab untuk memastikan tidak wujudnya kelompangan di dalam kes Pendakwaan akibat dari "failure to unfold the narrative of the prosecution's case". [42] Di dalam kes di hadapan Mahkamah ini, Mahkamah mendapati Hariharan adalah seorang saksi yang amat penting namun Pendakwaan gagal memanggilnya untuk memberi keterangan menyebabkan wujudnya kelompangan di dalam kes Pendakwaan. Kehadirannya ke Mahkamah untuk memberi S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw keterangan bagi pihak Pendakwaan berupaya menutup kelompangan tersebut. Malahan, dia mampu menjawab apa-apa kemusykilan yang menyelubungi pihak Pembelaan tentang apa yang sebenarnya berlaku pada hari kejadian kerana dia ditangkap bersama pada hari kejadian dan melihat apa yang berlaku pada masa kejadian. Dia adalah saksi mata. Dia juga berupaya menjelaskan siapakah pemilik sebenar dadah-dadah tersebut yang tidak mampu dijawab oleh SP2. Rakaman percakapannya telah turut dirakamkan.”

(B) Sama ada kelakuan tertuduh boleh diterima masuk di bawah seksyen 8 Akta Keterangan 1950 bagi membuktikan elemen pemilikan. [40] Berkaitan isu ini, peguam perayu yang bijaksana menghujahkan bahawa jikapun pelakuan tertuduh boleh diterima di bawah seksyen 8 Akta Keterangan 1950, pada tahap tertinggi, ianya hanya dapat membuktikan pengetahuan terhadap dadah yang dijumpai di dalam bonet kereta Cherry Easter yang terletak di stor tersebut dan bukannya membuktikan elemen kawalan dan jagaan. [41] Peguam perayu juga menghujahkan bahawa Pesuruhjaya Kehakiman juga gagal untuk menilai sama ada wujudnya kebarangkalian akses oleh orang lain terhadap stor dan kereta Cherry Easter tersebut. Tiada juga usaha di pihak pendakwaan untuk membuktikan siapakah pemilik sebenar stor tersebut. Malah kunci stor yang dijumpai tersebut diletakkan di tempat yang boleh diakses oleh orang lain dan ini disahkan oleh SP5. Adalah menjadi tugas S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw pihak pendakwaan untuk menyisihkan kebarangkalian akses oleh orang lain dan bukannya menjadi tanggungjawab pembelaan untuk menutup kelompangan ini. [42] Dengan hormatnya kami tidak bersetuju. Tertuduh sendiri telah menunjukkan dadah yang disimpan di dalam bonet kereta dimana tidak mungkin kewujudan dadah itu diketahui oleh sesiapa kecuali tertuduh sahaja. Bagi isu penggunaan seksyen 8 Akta Keterangan 1950, tertuduh bukan sahaja mempunyai pengetahuan tetapi juga mempunyai kawalan atau jagaan terhadap motokar Cherry Easter di mana didalam bonet kereta tersebut SP3 menjumpai satu (1) bungkusan plastik "Aramex" yang di dalamnya mengandungi dadah. [43] Sewajarnya ditekankan dan diulangi bahawa pintu stor tersebut berada dalam keadaan berkunci semasa kejadian dan kunci telah disimpan di suatu tempat yang tersorok serta hanya tertuduh sahaja yang mengetahui di mana kunci tersebut diletakkan atau disimpan. Di dalam stor berkunci tersebut telah disimpan sebuah kereta Chery Eastar dimana dadah dijumpai. [44] Berdasarkan keterangan SP5, kereta tersebut telah ditinggalkan dengan tertuduh selama satu tahun oleh penama SV Gunasegaran untuk disimpan di stor tersebut dan hanya terdapat sebatang kunci kereta sahaja yang telah diberikan oleh Gunasegaran kepada tertuduh. SP5 mengesahkan hanya tertuduh sahaja yang mempunyai kawalan ke atas kereta tersebut. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [45] SP5 di dalam keterangannya semasa sesi pemeriksaan utama (Kandungan 6 Rekod Rayuan Jilid 2 di m/s 42) mengatakan seperti berikut: : Apa hasil siasatan atas kereta? : Kereta itu milik 1 lelaki India dan dia serah pada Pandithan untuk dijaga sebab saksi tidak ada tempat untuk simpan kereta dalam stor. : Berapa lama kereta itu di stor? : 1 tahun. : Saksi cam suspek? : Ya melalui gambar dan dia serah 1 kunci sahaja pada Pandithan. : Apakah dokumen ini? Jelaskan? : Saya terima dari SV Gunasekaran A/L Virappan. Saksi sahkan kereta itu miliknya. P36 : Surat Dari Ambank. : Ini dokumen apa? S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw : Ini tunjuk SV Gunasegaran telah membeli kereta tersebut.” (Penenkanan ditambah) [46] Bagi jagaan dan kawalan stor tersebut pula, SP5 telah mengesahkan bahawa stor itu terbiar dan tidak digunakan. SP5 di dalam keterangannya semasa sesi pemeriksaan utama (Kandungan 6 Rekod Rayuan Jilid 2 di m/s 39-43) mengatakan seperti yang berikut: : Di mana kunci disimpan? : Dalam tokong di Kawasan berlubang, Pandithan letak suratkhabar untuk kaburi tempat kunci disimpan. : Bagaimana tempat kejadian bila kamu sampai? : Ianya di tepi jalan, bertutup dan boleh diakses oleh suspek sahaja. : Kenapa? : Tempat itu dikelilingi zink dan kunci disorok. Hanya dalam pengetahuan suspek sahaja : Hasil siasatan atas stor? S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw : Ketika sampai di tempat kejadian, didapati stor itu terbiar dan tidak digunakan. Saya rakam percakapan satu lagi saksi iaitu isteri Pandithan dan dari makluman, hanya suspek sahaja guna stor itu.” (Penekanan ditambah) [47] SP5 di dalam keterangannya semasa sesi pemeriksaan semula (Kandungan 6 Rekod Rayuan Jilid 2 di m/s 57) mengatakan seperti yang berikut: : Kamu tidak boleh sahkan Pandithan kenal Guna. Jelaskan? : Semasa rakam percakapan saksi, dia kenal Pandithan dan dia jumpa dengan Pandithan untuk jual kereta. : Guna tidak tahu kandungan bonet? : Disimpan kereta itu di stor, hanya Pandithan sahaja ada kawalan atas kereta itu.” (Penekanan ditambah) [48] Pemilik stor juga tidak diketahui memandangkan tiada meter air dan elektrik di tempat itu. SP5 di dalam keterangannya semasa sesi S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw pemeriksaan balas (Kandungan 6 Rekod Rayuan Jilid 2 di m/s 52) mengatakan seperti yang berikut: : Perlu ada elektrik dan air? : Ya. : Ada meter air dan elektrik di tempat itu? : Tiada. : Ada siasat siapa pemilik premis ini? : Tiada. : Setuju dalam premis ada 2 ekor anjing dalam kandang, diberi makanan dan minuman pada hari kejadian? : Tidak setuju. : Setuju oleh itu stor itu ada orang keluar masuk waktu OKT dalam rumah? : Tidak setuju.” (Penekanan ditambah) S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [49] Berdasarkan kepada keterangan SP3 dan SP5 ini, tidak dapat disangkal lagi bahawa tertuduh mempunyai jagaan dan kawalan terhadap bonet kereta Cherry Easter yang mengandungi dadah berbahaya, meskipun diakui bahawa tertuduh bukan merupakan pemilik kereta tersebut. [50] Tingkah laku tertuduh semasa tangkapan seperti yang telah dijelaskan di atas adalah berkaitan (relevant) mengikut seksyen 8 Akta Keterangan 1950. Justeru itu, adalah menjadi kewajipan tertuduh untuk memberikan penjelasan yang munasabah kepada mahkamah tentang keanehan kelakuannya itu mengikut seksyen 9 Akta yang sama. [51] Menyentuh mengenai jagaan atau kawalan dan kelakuan tertuduh sebegini, di dalam kes G. Vasan Gunasegaran v. PP [2018] 1 LNS 1604, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Mohd Zawawi Salleh HMR (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: “[26] We have scrutinised the whole evidence on record and with respect we found that the learned counsel ’s argument was misconceived. It was clearly proved that the appellant was the sole occupant of WXV 8540 and was having the sole control of the vehicle from at about 4.00 p.m., until the time of his arrest whilst at the driver’s seat inside the vehicle at about 5.20 p.m. by PW3 and his team. The keys and remote were recovered from the appellant. He was in physical proximity to the plastic bags containing the impugned drugs. All these factors, taken S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw together, showed that the appellant could have dealt with the impugned drugs, though he was not the owner of the vehicle. For the same reason, the appellant was thus also having custody or control of the two plastic bags containing the said drugs (see PP v. Abdul Rahman Akif (supra); Parlan Dadeh v. PP [2008] 6 MLJ 19; Khairuddin Hassan v. PP [2010] 6 MLJ 145 and Aedy Osman v. PP [2011] 1 CLJ 273). [27] The presence of the two plastic bags inside the vehicle which were under the exclusive control of the appellant at the material time, and the fact that he needed to guard the plastic bags, must necessarily give rise to a strong inference that the appellant had the requisite knowledge that the two plastic bags contained the said drugs. As said by the Federal Court in PP v. Abdul Rahman Akif (supra): “…again, knowledge cannot be proved by direct evidence, it can be proved by inference from the surrounding circumstances. Again, the possible variety of circumstances which will support such an inference is infinite….” [28] The fact that the plastic bags were found hidden in the secret compartment would not assist the appellant to negate such an inference (see Zulfikar bin Mustaffah v. PP [2001] 1 SLR 633 and PP v. Abdul Rahman Akif (supra)). From the oral evidence of PW3 and the photographs, it could be seen that the red coloured plastic was sticking out from the black coloured lid. The contrast of red accent against the neutral background is S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw easily perceived, thus making the presence of plastic bags more noticeable. From the evidence of PW3, it is clear that little effort was required to uncover what was hidden in the secret compartment.” [52] Di dalam kes Parlan Dadeh v. PP [2009] 1 CLJ 717, Mahkamah Persekutuan memutuskan seperti yang berikut: “[22] Reverting to the present case, it is therefore incumbent upon the court to scrutinize the entire evidence before the court to see whether an inference can be drawn against the respondent that he knew about the drug in the three packages found in the car. It is not in dispute that the three packages were found hidden in the car under the driver's seat and under the front passenger's seat. He was alone in the car at the material time. One other important factor of relevance is that the car had been in his possession for the past seven months prior to his arrest. [23] It is true that the trial judge did not make any finding on the issue of knowledge necessary to establish possession of the drugs, as he relied on the cautioned statement in coming to his finding. The Court of Appeal on the facts correctly found that there was sufficient evidence to find the respondent to be in custody and control of the three packages found in the car and relying on the presumption under s. 37(d) of the Act the Court of Appeal went on to hold that the respondent was in presumed possession of the drug. S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [24] Applying the observations set out in the authorities cited above to the facts in the present case, the irresistible inference that may be drawn in the circumstances is that the respondent all along knew about the drug found in the car. The fact that they were found hidden under the seats of the car and wrapped in Chinese newspaper would not assist him to negate such an inference. From the evidence of PW5 it is clear that little effort was required to uncover what was contained in the three packages. Therefore, we are of the view that on the facts and in the circumstances of this case the learned trial judge, properly directed on the law, would have come to the finding that prima facie the respondent had possession of the drug independent of the statutory presumption under s. 37(d) of the Act. … [38] In this case the reaction of the appellant in looking stunned or shocked upon being approached by the police is clearly admissible under s. 8 since it has a direct bearing on the fact in issue as the drugs found were tucked away in the front of the jeans worn by him. The explanation for his reaction must therefore be offered by he himself as required by s. 9. The court cannot, on its own, offer an explanation for his reaction. However, in his defence the appellant did not offer any explanation at all for his reaction upon being approached by the police. It can therefore be validly used as evidence against him. The inference to be drawn from the evidence of conduct of the appellant against the background of the other evidence is that S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw he knew what he was carrying (see DPP v. Brooks [1974] 2 All ER 840). It follows that the stand taken by the appellant in relation to the evidence of conduct is not sustainable. Be that as it may, the evidence of conduct in this case is not very significant in view of the manner in which the appellant carried the drugs on his person from which it can reasonably be inferred that he had knowledge of the drugs in his possession (see the cases referred to earlier, and, in particular, Tunde Apatira & Ors v. PP [2001] 1 CLJ 381 and PP v. Abdul Rahman Akif [2007] 4 CLJ 337).” [53] Di dalam kes Aedy Osman v. PP [2011] 1 CLJ 273, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh James Foong HMP (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: "On the evidence as presented at the stage of the prosecution case, we find no error committed by the trial judge in coming to such a decision. Regarding intention derived from the struggle between the appellant and the police officers who apprehended him, this relates to the appellant's conduct which is admissible under s. 8 of the Evidence Act 1950. This element of conduct has been discussed by this court in detail in Parlan Dadeh v. PP (supra). It is not necessary for us to repeat except to say that the trial judge has correctly exercised his discretion in coming to a conclusion that in the circumstances of this case, the struggle between the appellant and the police officers, though in plain clothes, is a factor, amongst others, to imply that the appellant has knowledge of what was inside the bag. We agree S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw that there may be another inference to this: such as the appellant being scared when pounced upon by certain men unknown to him but then, as the trial judge has said, other factors like the appellant walking in a suspicious manner and carrying a bag over his shoulder which contained the incriminating drugs considered as a whole implies that the appellant has knowledge of what was inside the bag." [54] Di dalam kes Samundee Devan a/l Muthu Kerishnan v. Public Prosecutor [2010] 3 CLJ 269; [2010] 2 MLJ 607, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Mohd Ghazali Yusoff HMP (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: "… [15] We are also of the view that the contemporaneous conduct of the appellant in attempting to run away when PW7 identified himself as 'police' is relevant and admissible pursuant to s. 8 of the Evidence Act 1950 under the circumstances of the instant appeal. Such conduct is of course not to be taken in isolation but together with all the other circumstances of the case. That would be the correct approach to circumstantial evidence (see Chan Chwen Kong v. Public Prosecutor [1962] CLJU 22; [1962] MLJ 307). … [17] We find the evidence adduced by the prosecution before the learned trial judge showed that the appellant was clearly in S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw possession of the plastic packages and that he had knowledge of the contents of the packages. The facts denote that the said dangerous drugs were in his custody and control. He was in possession of a set of keys one of which was used to open the boot of the motorcar in which the dangerous drugs were found. He was clearly aware of the packages when he was approached by the police and consequently attempted to run away. The combined strength of these facts gave rise to a strong inference that the appellant had mens rea possession of the packages containing the dangerous drugs and he had knowledge of the dangerous of the dangerous drugs. There was evidence of possession of the dangerous drugs independent of s. 37(d) of the Act.” [55] Di dalam kes Teng Howe Sing v. PP, [2009] 3 CLJ 733, Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Zulkefli Makinudin HMP (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “[23] In the present case it is to be noted that the appellant upon being approached by the police even before his arrest and before the discovery of the drugs had attempted to escape by running away and throwing away the package P3B that he was carrying in his right hand. Therefore, we are of the view that it is correct to infer from the appellant's conduct that he had knowledge of the contents of the package P3B until he gives a plausible explanation. As a matter of fact in this case the learned trial judge did not accept the appellant's explanation that he S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw released the package P3B upon hearing the police shouting "Polis, jangan lari" because he thought that the thing he was carrying might be smuggled goods or obscene tapes, simply because there was no evidence to support such an explanation.”

(C) Tiada Indikasi Diakhir Kes Pendakwaan [56] Peguam perayu yang bijaksana menghujahkan bahawa Pesuruhjaya Kehakiman yang bıjaksana telah terkhilaf apabila telah gagal untuk membuat indikasi di akhir kes pendakwaan sama ada sebarang anggapan statutori digunapakai. [57] Di sebaliknya pula timbalan pendakwa raya yang bijaksana menghujahkan bahawa walaupun di akhir kes pendakwaan tiada indikasi secara jelas diberikan berkaitan penggunaan anggapan oleh Pesuruhjaya Kehakiman yang bijaksana, namun ianya telah dinyatakan dengan jelas di dalam alasan penghakimannya di Kandungan 5 Rekod Rayuan Jilid 1 di m/s 40 sepertimana berikut: “[21] Setelah Mahkamah mendengar keterangan saksi-saksi dan meneliti hujah pihak-pihak, Mahkamah memutuskan selepas penilaian maksimum dibuat atas keterangan saksi-saksi pendakwaan, pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes prima facie bahawa dadah yang dijumpai bersama tertuduh merupakan dadah berbahaya sepertimana yang ditakrifkan di bawah Seksyen 2 Akta Dadah Berbahaya 1952, OKT mempunyai milikan ke atas dadah yang dijumpai berdasarkan S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw keterangan terus pihak pendakwaan dan wujudnya anggapan di bawah Seksyen 37(d) ADB 1952 yang menunjukkan pengetahuan OKT ke atas dadah yang ditemui bersamanya dan tindakan OKT membawa dadah tersebut terjumlah kepada aktiviti pengedaran sepertimana yang ditakrifkan di bawah Seksyen 2 Akta yang sama. Oleh itu, setelah mendengar keterangan saksi-saksi dan selepas penilaian maksimum atas keterangan yang dikemukakan oleh saksi-saksi pendakwaan, Mahkamah memutuskan pihak pendakwaan berjaya membuktikan satu kes prima facie atas OKT atas ketiga-tiga pertuduhan.” [58] Selain dari itu, timbalan pendakwa raya yang bijaksana juga menghujahkan seperti yang berikut:

Di peringkat awal sebelum perbicaraan dimulakan dan sebelum pihak pendakwaan memanggil SP1, pihak pendakwaan melalui Ucapan Pembukaan (Eksibit P7) telah menyatakan dengan jelas bahawa pihak pendakwaan akan bergantung kepada anggapan undang-undang di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952 dan juga tafsiran 'pengedaran dadah' di bawah Akta yang sama bagi tujuan pembuktian kesalahan sepertimana pertuduhan;

Tertuduh diwakili oleh peguamnya sepanjang perbicaraan di Mahkamah Tinggi termasuklah pada hari Ucapan Pembukaan (Ekshibit P7) dikemukakan kepada S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw mahkamah dan adalah mustahil tertuduh tidak mengetahui halatuju perbicaraan sepertimana yang telah dimaklumkan oleh pihak pendakwaan termasuklah anggapan undang-undang yang akan digunapakai dan kaedah pembuktian bagi pertuduhan-pertuduhan yang telah dikenakan terhadapnya. Oleh itu, tertuduh tidak diprejudiskan apabila indikasi spesifik tidak diberikan oleh pesuruhjaya kehakiman semasa keputusan di akhir kes pendakwaan diberikan; dan

Seksyen 180 Kanun Tatacara Jenayah tidak mewajibkan hakim bicara untuk memberikan alasan sekiranya hakim bicara memutuskan untuk memanggil tertuduh membela diri. Hakim bicara hanya perlu memutuskan sama ada satu kes prima facie telah berjaya dibuktikan. [59] Tidak dinafikan bahawa di dalam nota prosiding pesuruhjaya kehakiman yang bijaksana tidak menyebut pemakaian anggapan mengenai pengetahuan di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952 semasa beliau membaca keputusannya di akhir kes pendakwaan dan ketika memanggil tertuduh membela diri. Anggapan pengetahuan di bawah seksyen ini hanya dinyatakan di dalam alasan penghakimannya sahaja. [60] Di dalam menentukan sama ada kegagalan memberi indikasi tersebut adalah sesuatu yang memudaratkan atau tidak, maka kami harus juga mengambil beberapa pertimbangan lain seperti yang berikut: S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw

sama ada ketidakpatuhan tersebut boleh dipulihkan;

(ii) sama ada wujud salah laksana keadilan; dan

(iii) sama ada keterangan terhadap tertuduh sesuatu yang melimpah ruah. [61] Setelah diperhalusi dari semua sudut serta berpaksikan kepada keterangan dan kredibiliti saksi-saksi yang dipanggil untuk memberikan keterangan, pada hemat kami ketinggalan (omission) tersebut tidaklah menjejaskan dapatan dan sabitan yang dibuat. Jika benar terdapat salah arah sekali pun, namun kami tidak nampak di mana berlakunya kegagalan keadilan (failure of justice) atau ketidakadilan yang substansial (substantial injustice) terhadap tertuduh. [62] Ini adalah kerana Pesuruhjaya Kehakiman yang bijaksana sentiasa memberi peluang seluas-luasnya (tanpa sekatan) untuk tertuduh mengemukakan pembelaannya. Hak tertuduh untuk berbuat demikian tidak pernah sekali pun dinafikan. Beliau juga telah mempertimbangkan pembelaan tertuduh secara teliti dan akhirnya membuat kesimpulan bahawa pihak pendakwaan telah membuktikan kesnya di luar keraguan munasabah. Justeru itu, kami menolak hujah peguam tertuduh berkaitan isu kemudaratan ketiadaan indikasi ini. [63] Di dalam kes Sathiamoorty a/l Ramakareshina v. Pendakwa Raya [2012] MLJU 1433, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw yang disampaikan oleh Abdul Malik bin Ishak HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “[50] It must be borne in mind that in Hairie Mahthinem's case, the prosecution's version was diametrically different from the defence version and despite this, the learned trial Judge did not consider whether the appellant's version had cast a reasonable doubt on the prosecution's case. [51] Here, the learned trial Judge after narrating and analysing the defence case alluded to the prosecution's case at the last part of his written grounds of judgment as seen at page 237 of the appeal record at Jilid 2. After considering both the versions of the prosecution and the defence, the learned trial Judge considered the prosecution's case again and held that the defence failed to raise a reasonable doubt in the prosecution's case and that the appellant failed to rebut the presumption under section 37(h) of the DDA. [52] Every Judge has his own style of writing. Writing skills of Judges vary from one Judge to another. Stimulating and engaging judgments will stir the minds of many readers. At the end of the day, the evidence will have to be examined. And evidence wise, the learned trial Judge has analysed the defence case in the best way possible. His Lordship considered the evidence of the defence and rejected it.” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw [64] Di dalam kes Deepanraj Subramanian v. PP [2015] 3 CLJ 439, Mahkamah Rayuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Balia Yusof Wahi HMR (beliau pada ketika itu) menyatakan seperti yang berikut: “[67] While we say that the written judgment prepared by the learned trial judge in this case may not be the best judgment, but in its totality, we are satisfied that it meets the requirement of s. 308 of the CPC. [68] We did a very close scrutiny of the judgment and we are of the view that the said judgment has the basic elements and ingredients of a speaking judgment although it may not be an ideal one, so to say.” [65] Sehubungan dengan itu, kami ingin juga membawa perhatian kepada kes PP v. Zulkifli Arshad [2010] 6 CLJ 121, di mana Mahkamah Persekutuan melalui penghakiman yang disampaikan oleh Hashim Yusoff HMP (beliau pada ketika itu) memutuskan seperti yang berikut: “[18] No injustice could have been occasioned to the respondent as he had every opportunity to raise a reasonable doubt in the prosecution case although the learned trial judge did not invoke the presumption. And the learned trial judge did consider the respondent's defence in detail at the end of which, his Lordship concluded that (p. 76 Appeal Record 2): S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw There is no gap in the prosecution case. There is no doubt that the accused was trafficking. The prosecution had proved that it could not have been anything else, beyond all reasonable doubt. All evaluation of the prosecution case and then of the defence gave that same result. Accordingly, on both counts, the accused is convicted and sentenced to the only punishment mandated by law. [19] The same applies to the failure of the Court of Appeal for not applying the presumption under 37(da)(vi). Be that as it may, we feel that on the evidence adduced by the prosecution, and upon the failure by the learned trial judge as well as the Court of Appeal to invoke the presumption, it is incumbent upon us to do so in accordance with the provision of s. 37(da)(vi) of the Act. [20] Having done that, we also agree with the finding of the learned trial judge that upon all evaluation of the prosecution case and then of the defence it gave the same result ie, that the prosecution had proved its case beyond all reasonable doubt that the respondent was trafficking in drugs as per the two charges. We are satisfied that the learned trial judge had given a maximum evaluation of all the evidence before him and came to the right conclusion. The defence failed to rebut the presumption and also failed to raise a reasonable doubt.” S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw Kesimpulan [66] Setelah meneliti keseluruhan keterangan yang dikemukakan di peringkat kes pendakwaan dan juga di peringkat kes pembelaan, adalah menjadi dapatan kami bahawa keterangan-keterangan saksi pendakwaan adalah utuh dan tiada keraguan munasabah yang telah berjaya dibangkitkan oleh pihak pembelaan terhadap kebenaran kes pendakwaan tersebut. Kami juga mendapati pihak pembelaan telah gagal untuk mematahkan anggapan berbangkit di bawah seksyen 37(d) Akta Dadah Berbahaya 1952. [67] Dengan itu, kami sebulat suara mendapati tiada merit di dalam rayuan terhadap sabitan untuk membolehkan kami campurtangan terhadap keputusan yang dibuat oleh Mahkamah Tinggi. [68] Sabitan terhadap ketiga-tiga pertuduhan adalah selamat untuk dikekalkan. Rayuan tertuduh / perayu terhadap sabitan ditolak. [69] Rayuan perayu / tertuduh terhadap hukuman juga ditolak. Hukuman bagi ketiga-tiga pertuduhan tersebut dikekalkan. TARIKH: 12 NOVEMBER 2025 - SGD - AZMI BIN ARIFFIN HAKIM MAHKAMAH RAYUAN PUTRAJAYA S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw KAUNSEL Bagi Perayu : Hafizuddin Salehuddin [Salehuddin Saidin & Assoc (Shah Alam)] Bagi Responden : Noor Farhana Binti Adham [Timbalan Pendakwa Raya] S/N cqTxZqz6qUi15z4X31Xtnw