Parthiban A/L Selvarajoo v Pendakwa Raya (AB-42H-6-06/2025)

Perayu, Parthiban a/l Selvarajoo telah dituduh di Mahkamah Sesyen Kuala Kangsar atas pertuduhan seperti berikut: “Bahawa kamu pada 30/4/2025 jam lebih kurang 11.00 malam bertempat di pencawang Kampung Pahat di dalam Daerah Hulu Perak di Negeri Perak sebagai seorang berdaftar di bawah seksyen 12(2) Akta Pencegahan Jenayah 1959 yang telah dikenakan perintah pengawasan polis dibawah seksyen 15 Akta Pencegahan Jenayah 1959 telah melakukan pecah rumah ke atas bangunan tersebut bagi maksud mencuri kabel milik Syarikat Telekom Malaysia. Oleh yang demikian kamu telah melakukan suatu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 457 Kanun Keseksaan dan dibaca bersama seksyen 17 Akta Pencegahan Jenayah 1959.”

Perayu telah mengaku salah dan pada 11.6.2025, bersabit kesalahan, Perayu telah dijatuhkan hukuman penjara selama 7 tahun dari tarikh tangkap 30.4.2025 dan 3 kali sebatan rotan. Terhadap keputusan ini, maka penama telah merayu ke Mahkamah ini terhadap hukuman sahaja.

Pada 30.4.2025 jam lebih kurang 10.23 malam semasa pengadu berada di Fun Fair Gerik, pengadu telah terima whatsapp dari Tuan Zamir (pegawai Telekom Malaysia) memberitahu ada alarm pintu kabin pencawang kawasan Kampung Pahat telah dibuka. Kemudian pengadu terus ke lokasi dan dapati ada sebuah motorsikal, selain itu pintu serta lampu kabin telah terbuka. Pengadu telah hubungi semula Tuan Zamir untuk pengesahan bahawa tiada pegawai TM yang buat kerja pada waktu tersebut. Tuan Zamir telah mengesahkan tiada aktiviti penugasan 3 daripada pegawai TM. Pengadu terus patah balik dan menyekat laluan utama dengan kenderaan.

Pengadu terus hubungi Balai Polis Gerik untuk memaklumkan kejadian yang berlaku. Pengadu juga telah hubungi pekerja pengadu nama Hirul Halaf. Apabila pekerja pengadu sampai, pengadu terus ke lokasi semula bersama pekerjanya. Semasa pengadu sampai, melihat ada 1 lelaki bangsa India iaitu Perayu sedang menggulung kabel bateri dan memegang cutter pemotong rantai. Jam lebih kurang 11.10 malam pihak polis telah sampai di lokasi kejadian dan menangkap Perayu. Laporan polis dibuat iaitu Gerik Rpt 1302/25.

Hasil siasatan polis menunjukkan tertuduh telah masuk ke dalam kawasan pencawang dengan cara membuat lubang di bahagian kawat dawai dan memecahkan pintu kabin sebelum masuk ke dalam dan mencuri kabel penyambung bateri milik TM. Hasil siasatan juga mendapati tertuduh juga merupakan orang pengawasan polis (OPP) di bawah Seksyen 15 Akta Pencegahan Jenayah bermula 19 Disember 2024 sehingga 18 Disember 2025 dan dan telah melanggar syarat pengawasan yang ditetapkan. Perintah pengawasan adalah sebagaimana KDN.PJK.S.7004/6/661. HUJAHAN PERAYU

Hujahan Perayu tertumpu kepada isu bahawa Hakim Mahkamah Sesyen telah khilaf dan ketidakadilan telah dilakukan terhadap Perayu seperti berikut: a. Apabila Hakim Mahkamah Sesyen tidak mengambil kira bahawa ini adalah kesalahan pertama Perayu dan sebagai pesalah pertama perlu diberi pertimbangan untuk tempoh penjara yang singkat. Tiada rekod kesalahan lampau dikemukakan dan dihujahkan bahawa sebagai seorang yang berada di bawah pengawasan polis tidak bermakna dia mempunyai kesalahan lampau. Pengawasan polis yang dikenakan terhadap Perayu hanya bermaksud sebagai suatu langkah pencegahan. Hakim Mahkamah Sesyen tersalah arah apabila menyatakan Perayu sedang menjalani hukuman bagi kesalahan yang lain dan menjadikan itu sebagai suatu faktor pemberatan; b. Hakim Mahkamah Sesyen khilaf apabila membuat tanggapan bahawa Perayu sedang menjalani hukuman penjara bagi kesalahan yang lain; c. Walaupun Perayu telah mengaku salah, Hakim Mahkamah Sesyen tidak dipertimbangkan diskaun ke atas tempoh hukuman penjara yang boleh dikenakan; d. Hakim Mahkamah Sesyen telah khilaf bila utamakan kepentingan awam berbanding kepentingan Perayu; 5 e. Perayu tidak dimaklumkan pengakuan salah kepada kesalahan dibawah Sek 457 akan juga melibatkan hukuman penjara tambahan selama 2 tahun dan sebat disebabkan Sek17 APJ; f. Hakim Mahkamah Sesyen khilaf bila menggangap kesalahan curi ini sebagai kesalahan serius walaupun tiada kekerasan berlaku semasa kesalahan ini berlaku.

Oleh itu Perayu merayu tempoh hukuman penjara 7 tahun dan 3 sebat dikurangkan ke 5 tahun penjara dan 2 sebat (3 tahun penjara bagi kesalahan Sek 457 Kanun Keseksaan dan 2 tahun dan 2 sebat bagi Sek 17 Akta Pencegahan Jenayah 1959). Hukuman penjara hendaklah bermula dari tarikh tangkap 30.4.2025.

Bagi rayuan terhadap hukuman, adalah penting untuk mahkamah ini melihat antara lain faktor-faktor pertimbangan yang dibuat oleh Hakim Mahkamah Sesyen dalam menjatuhkan hukuman terhadap Perayu dan samada hukuman yang telah dijatuhkan adalah bersifat keterlaluan (excessive) terhadap Perayu atau tidak.

Di dalam rayuannya, ia dihujahkan bahawa Perayu adalah merupakan seorang pesalah pertama antara lain kerana tidak ada rekod kesalahan lampau dikemukakan di mahkamah. Dalam hal ini, mahkamah 6 mendapati bahawa walaupun tidak ada rekod kesalahan lampau dikemukakan di mahkamah, namun fakta bahawa Perayu adalah seseorang yang diletakkan di bawah pengawasan polis di bawah seksyen 15 Akta Pencegahan Jenayah 1959 menunjukkan bahawa Perayu adalah seorang yang pernah atau biasa terlibat dalam perlakuan jenayah sebelum ini.

Seksyen 12 Akta Pencegahan Jenayah 1959 dan secara khususnya sub-seksyen (2) Akta menyatakan:

“Registration of persons believed to be members of any of the registrable categories

The Registrar shall keep a Register for the purposes of this Act, in which shall be entered the name of every person—

who is reported by an Inquiry Officer to be a person in respect of whom there are reasonable grounds for believing that he is a member of any of the registrable categories;

who has not requested any review under section 11, or in respect of whom the Minister has confirmed the finding made under subsection 10(2), together with such other particulars as may be prescribed.

The Minister may, if he shall consider it in the interest of public order or security to do so, with or without inquiry under this Act direct the Registrar to enter in the Register the name, and such other particulars as may be prescribed, of any person who is a member of any of the registrable categories prescribed in Part II of the First Schedule.” Siapakah “any person who is a member of any of the registrable categories prescribed in Part II of the First Schedule”, rujukan mesti dibuat kepada Bahagian Kedua Jadual Pertama Akta yang menyatakan: “ PART II [Subsection 12(2)]

All persons who, being not less than twenty-one years of age, have since attaining the age of seventeen been convicted on at least three occasions of offences involving dishonesty or violence.

All persons, who have been convicted of offences against subsection 52(3) of the Societies Act 1966 [Act 335].

All persons who have at any time been the subject of banishment orders under any law for the time being in force relating to banishment, whether or not such orders have been revoked or cancelled or are spent. All persons who are subject to orders under the Restricted Residence Act 1933 [Act 377].” Melihat kepada peruntukan Akta Pencegahan Jenayah 1959 ini, mahkamah mendapati hanya seseorang yang pernah terlibat dalam perlakuan jenayah sahaja yang boleh diletakkan di bawah pengawasan polis di bawah Akta ini. Oleh itu, walaupun rekod sabitan Perayu tidak dikemukakan di mahkamah, namun mahkamah ini berpuashati Perayu sememangnya pernah terlihat dalam perlakuan jenayah sebelum ini dan tidak salah untuk Hakim Mahkamah Sesyen membuat kesimpulan bahawa Perayu mempunyai rekod sabitan lampau iaitu seorang yang sedang menjalani hukuman bagi kesalahan yang lain. [11] Atas hujahan Perayu bahawa Perayu harus dipertimbangkan diskaun ke atas tempoh hukuman yang boleh dikenakan dan juga bahawa kepentingan awam harus diseimbangkan dengan kepentingan Perayu, mahkamah ini mendapati bahawa perkara ini adalah sesuatu yang tertakluk di bawah pertimbangan Hakim Mahkamah Sesyen berkenaan dan mahkamah mendapati ia telah diberikan pertimbangan sewajarnya oleh Hakim Mahkamah Sesyen yang berkenaan bergantung kepada fakta kes ini. Antara lain Hakim Mahkamah Sesyen telah membuat rujukan kepada kes Public Prosecutor v Mohd Romzan bin Ramli [2008] 2 MLJ 741, di mana YA Hakim Mahkamah Tinggi pada masa itu memutuskan: “(5) Although the respondent had pleaded guilty, the discount for pleading guilty is only a general rule and is subject to exceptions. In the instant case, the sentence of six years' imprisonment and one stroke of the cane was not only manifestly inadequate but was also not in line with the established judicial principles. Accordingly, under s 316(b) of the CPC, the sentence ought to be set aside and substituted thereof with a sentence of 11 years' imprisonment and three strokes of the cane, the term of imprisonment to run from the date of arrest (see paras 22 & 24).” [12] Hakim Mahkamah Sesyen juga telah membuat rujukan kepada kes PP v. Govindnan Chinden Nair [1998] 2 CLJ 370 Hakim Augustine Paul JC (sepertimana beliau ketika itu) berkata: “In passing sentences public interest must necessarily be one of the prime considerations. A major element of public interest is that justice means justice not only to the accused but also to society. Accordingly, in passing sentence a court has to consider not only the offence and the offender but also the interest of society. Where a person is found to be a persistent offender then it is in the interests of justice that a deterrent sentence should be passed.” Mahkamah ini mendapati bahawa Hakim Mahkamah Sesyen yang bijaksana telah mengambil maklum akan kesan serius yang akan dialami oleh rakyat di dalam kawasan tersebut akibat dari gangguan perkhidmatan talian/internet yang boleh berlaku di kawasan tersebut akibat dari perbuatan Perayu. Mahkamah ini percaya pertimbangan yang diberikan oleh Hakim Mahkamah Sesyen di dalam kes ini adalah pertimbangan yang betul dan berada sepenuhnya di bawah kuasa budibicaranya untuk memutuskan. [13] Atas hujahan Perayu bahawa dia tidak dimaklumkan pengakuan salah kepada kesalahan dibawah Sek 457 akan juga melibatkan hukuman penjara tambahan selama 2 tahun dan sebat disebabkan Sek 17 Akta Pencegahan Jenayah 1959, mahkamah mendapati bahawa hujahan ini tidak mempunyai merit. Setelah meneliti Alasan Penghakiman dan Nota Keterangan, mahkamah mendapati bahawa hukuman yang boleh dijatuhkan ke atas Perayu sekiranya dia mengaku salah telah diterangkan kepadanya oleh Hakim Mahkamah Sesyen berkenaan. Di dalam rekod rayuan, ianya telah diterangkan seperti berikut: “HUKUMAN S.457 KENUN KESEKSAAN : HENDAKLAH DIHUKUM DENGAN PEMENJARAAN YANG BOLEH SAMPAI LIMA TAHUN DAN HENDAKLAH JUGA DIKENAKAN DENDA DAN JIKA KESALAHAN YANG DIMAKSUDKAN HENDAK DILAKUKAN ITU IALAH KESALAHAN MENCURI MAKA TEMPOH PEMENJARAAN ITU BOLEHLAH DILANJUTKAN HINGGA EMPAT BELAS TAHUN HUKUMAN S.17 AKTA PENCEGAHAN JENAYAH 1959: BOLEH DIKENAKAN PENJARA SELAMA TEMPOH DUA KALI GANDA TEMPOH MAKSIMUN YANG BOLEH DIKENAKAN KE ATASNYA APABILA DISABIT KE ATAS KESALAHAN ITU DAN JUGA SEBAT.” Perlu dinyatakan di sini bahawa Perayu telah diwakili oleh peguam Yayasan Bantuan Guaman Kebangsaan (YBGK) semasa sebutan kali pertama pada 7.5.2025 di mana hukuman yang boleh dikenakan terhadapnya telah diterangkan. Namun pada masa hukuman dijatuhkan pada 11.6.2025, Perayu tidak diwakili peguam. Perayu telah diberikan peluang untuk mendapatkan peguam namun memilih untuk meneruskan dengan prosiding fakta dan hukuman dan akan membuat rayuan sendiri. Di dalam nota keterangan, sekali lagi hukuman yang boleh dikenakan terhadap Perayu telah diterangkan kepadanya. Di nota keterangan dinyatakan: “TPR: Kes untuk fakta dan hukuman. Pohon pertuduhan dibacakan semula kepada OKT. Mahkamah: Pertuduhan dibacakan, diterangkan dan difahamkan kepada OKT dalam Bahasa Tamil. OKT: Mengaku salah atas pertuduhan. Faham sebab dan akibat pengakuan salah. (OKT telah dimaklumkan bahawa peguam YBGK tidak ada. OKT telah diberi pilihan samada hendak mendapatkan khidmat peguam atau membuat rayuan sendiri. (OKT memilih untuk membuat rayuan sendiri.) Mahkamah ini berpendapat “Faham sebab dan akibat pengakuan” bermaksud hukuman yang boleh dikenakan terhadapnya telah diterangkan kepada Perayu. [14] Atas isu samada hukuman yang dijatuhkan terhadap Perayu bersifat keterlaluan (excessive) atau tidak, mahkamah mendapati bahawa hukuman 7 tahun penjara yang dijatuhkan adalah masih di dalam julat hukuman yang boleh dijatuhkan iaitu maksima 14 tahun. Hukuman yang dijatuhkan hanya separuh daripada hukuman 14 tahun yang boleh dijatuhkan dan mengambilkira fakta bahawa perayu adalah seorang yang berada di bawah tempoh pengawasan dari tarikh 19 Disember 2024 sehingga 18 Disember 2025 dan kesalahan yang dilakukan adalah dalam tempoh pengawasan tersebut iaitu pada 30.04.2025 dan pertimbangan-pertimbangan lain yang dibuat oleh Hakim Mahkamah Sesyen, mahkamah ini berpendapat hukuman yang dijatuhkan adalah setimpal dan tiada kekhilafan dilakukan oleh Hakim Mahkamah Sesyen berkenaan. [15] Atas alasan-alasan di atas, Mahkamah memutuskan untuk menolak rayuan perayu dan hukuman Hakim Mahkamah Sesyen adalah dikekalkan. Bertarikh 19.4.2026. SYED FAISAL BIN SYED AMIR Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Taiping Perak Darul Ridzuan Timbalan Pendakwa Raya : Waffy bin Ismail Peguam bagi pihak Defendan : Varpal Singh a/l Menender Singh [Tetuan Varpal and Associates]