Pendakwa Raya v AZMI BIN HASHIM (PB-42JSKLB-4-10/2023)

SP7 merupakan saksi yang kredibel dan keterangannya tidak perlu disokong dengan keterangan yang lain. Oleh itu kegagalan pihak pendakwaan memanggil Lang Mah sebagai saksi tidak menjejaskan kes pendakwaan, ini kerana keterangan SP7 sudah mencukupi. [14] Seksyen 114(g) tidak terpakai kerana tiada keterangan yang disembunyikan oleh pihak pendakwaan, tambahan pula semua elemen dalam pertuduhan telah dipenuhi. Perayu berhujah dengan merujuk kepada kes Siew Yoke Keong v PP [2013] 4 CLJ 149, yang menyatakan “on other words, in the end it is the sufficiency of the evidence that matter.” Hujahan Responden/OKT [15] Pihak Responden telah membangkitkan beberapa isu iaitu: i) Bilakah tarikh kejadian SP7 tidak ingat bila kejadian tersebut berlaku, beliau hanya ingat kejadian tersebut berlaku pada tahun 2020. ii) Berapa kali berlakunya kejadian tersebut SP 7 tidak pasti berapa kali berlakunya kejadian tersebut, adakah sekali atau 4 atau 5 kali. Peguambela telah merujuk kes PP v. Lee Pak (1937) 1 MLJ 265, yang menyatakan “the failure of prosecution to specify with clarity in the charge as to which of the alleged 4 (or 5) incidents was Accused charge for …resulted in serious gap”. Page 6 of 16 iii) Terdapat percanggahan dalam keterangan SP7. Pihak Responden merujuk kepada Transkrip Bahasa asal seksyen 6(2)(a) AKSKK2007, iaitu (P9) di mana semasa temubual tersebut, SP7 menyatakan OKT telah memasukkan jarinya sebanyak 4 kali ke dalam kemaluan SP7. Namun semasa memberi keterangan di Mahkamah, SP7 menyatakan hanya sekali OKT memasukkan jari kedalam kemaluannya. Percanggahan keterangan itu menunjukkan bahawa SP7 tidak pasti berapa kali kejadian tersebut telah berlaku, dan SP7 tidak pasti bila dan berapa kali beliau telah pergi ke rumah OKT. Di dalam laporan polis (P13), SP5 menyatakan kejadian tersebut berlaku sebanyak 5 kali. Oleh kerana wujudnya percanggahan keterangan SP7 semasa ditemubual dan semasa di Mahkamah serta laporan polis P13 tersebut, maka Responden hujahkan bahawa SP7 bukanlah seorang saksi yang kredibel. iv) Kegagalan memanggil saksi yang relevan iaitu Lang Mah untuk memberikan keterangan untuk menyokong keterangan SP7. Berdasarkan keterangan SP7, semasa kejadian berlaku, Lang Mah berada di rumah dan beliau telah memaklumkan kepada Lang Mah perbuatan OKT keatasnya. Page 7 of 16 Pegawai Penyiasat (SP8) mengesahkan ada merakam keterangan Lang Mah. Tetapi kenapa Lang Mah tidak dipanggil sebagai saksi. Kegagalan untuk memanggil Lang Mah memberi keterangan telah membangkitkan anggapan di bawah Seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950. [16] Setelah meneliti Alasan Penghakiman oleh HMS, Mahkamah ini mendapati bahawa HMS telah mempertimbangkan dan menilai keterangan saksi-saksi secara penilaian yang maksima dan HMS telah mengguna pakai prinsip undang-undang yang betul. [17] HMS tidak khilaf apabila memutuskan pihak pendakwaan telah gagal membuktikan kes prima facie di akhir kes pendakwaan, justeru OKT dilepaskan dan dibebaskan. Alasan Mahkamah ini adalah seperti di bawah. Elemen Pertama: Mangsa ialah seorang kanak-kanak [18] Seksyen 2(1) Akta Kesalahan-Kesalahan Seksual Terhadap Kanak-Kanak 2017 memberi takrifan “Kanak-kanak” seperti berikut: - “2(1) Akta ini hendaklah terpakai bagi kanak-kanak yang berumur di bawah lapan belas tahun dan sekiranya Akta ini berhubung dengan mana-mana undang-undang bertulis yang lain, bagi kanak-kanak yang berumur sebagaimana dinyatakan dalam undang-undang bertulis itu”. [19] Berdasarkan dokumen pengenalan diri SP7, jelas menunjukkan bahawa SP7 telah dilahirkan pada 24.10.2013. Oleh itu semasa kejadian dikatakan berlaku (Mei 2020), SP7 berumur 7 tahun. Maka Hakim bicara telah dengan betul memutuskan bahawa pada masa Page 8 of 16 kejadian, SP7 ialah seorang kanak-kanak menurut seksyen 2(1) Akta tersebut. Maka elemen pertama telah berjaya dibuktikan melampaui keraguan yang munasabah. Elemen kedua dan ketiga: OKT telah menyentuh mana-mana bahagian badan mangsa bagi maksud seksual dan kontak fizikal tersebut tidak melibatkan apa-apa persetubuhan. [20] Berdasarkan keterangan oleh saksi-saksi pendakwaan, khususnya SP7 Mahkamah ini mendapati HMS telah membuat dapatan yang betul apabila memutuskan pihak pendakwaan telah gagal membuktikan secara prima facie bahawa OKT telah melakukan amang seksual fizikal ke atas SP1 dengan cara menyentuh/menjolok jarinya kedalam kemaluan SP7 bagi maksud seksual. [21] Pihak Responden telah berhujah mengenai tarikh kejadian yang tidak dinyatakan dengan tepat. Di dalam pertuduhan pindaan hanya menyatakan “…… pada bulan Mei 2020 antara pukul 6.00 pagi sehingga 5.00 petang……”. [22] HMS telah membincangkan mengenai isu tarikh kejadian di dalam Alasan Penghakimannya dan ianya dapat dilihat dalam Rekod Rayuan Jilid I di muka surat 28 – 32. [23] Mahkamah ini mendapati bahawa HMS tidak khilaf di dalam dapatannya dan memutuskan bahawa tarikh kejadian bukanlah satu elemen utama yang harus dibuktikan dan ianya tidak menjejaskan pembuktian elemen-elemen kesalahan amang seksual oleh OKT terhadap SP7.

Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa keterangan SP7 di Mahkamah tidak konsisten dan bercanggah dengan keterangannya semasa rakaman di CIC dan juga laporan polis yang dibuat oleh ibunya, SP5. [25] Mahkamah ini telah meneliti keterangan SP7 dalam transkrip (eksibit P9), yang mana SP7 menyatakan bahawa beliau telah dihantar kerumah OKT sebanyak empat (4) kali dan pada setiap kali SP7 dihantar ke sana, OKT melakukan perbuatan yang sama ke atasnya. [26] Keterangan lisan SP7 di Mahkamah, beliau menyatakan bahawa perbuatan tersebut berlaku sekali sahaja. Semasa pemeriksaan balas, SP7 menjawab “tidak pasti” terhadap soalan-soalan yang ditanyakan kepadanya. Ini telah menjejaskan kredibiliti SP7 yang seolah-olah tidak pasti dan tidak tahu apa yang terjadi kepadanya walaupun dicadangkan beberapa soalan kepadanya. [27] Sebagai rujukan, Mahkamah perturunkan petikan soal jawab SP7 semasa dalam pemeriksaan balas yang mana jawapan diberikan adalah “tidak pasti”. Alisya ada beritahu, nenek hantar Alisya ke rumah Pak Lang dan Lang Mah sebanyak 5 kali. Tak pasti berapa kali. Hari itu Alisya beritahu Alisya rasa macam Pak Lang masukkan jari? Tak pasti Apabila Alisya balik rumah, tidak beritahu nenek, Pak Lang buat macam itu? Tidak pasti. Page 10 of 16 Alisya tidak beritahu nenek Alisya rasa sakit dan pedih di kemaluan? Tidak pasti. Alisya tidak beritahu ibu Pak Lang buat macam itu dekat Alisya. Tidak pasti. Dalam video yang dimainkan di mahkamah Alisya beritahu bahawa Pak Lang masukkan jari dalam kemaluan Alisya sebanyak 4 kali iaitu 4 hari? Tak pasti. Alisya cerita 4 kali Alisya pergi sana, 4 kali Pak Lang masukkan jari? Tak pasti. Alisya ada beritahu Lang Mah apa yang Pak Lang buat. Tak pasti. Bila Alisya beritahu Lang Mah apa yang Pak Lang buat, masa itu Pak Lang dekat mana? Tak pasti. Alisya ada beritahu dalam video Lang Mah ada telefon doktor pada masa itu? Tak pasti. Di mahkamah Alisya beritahu apabila Alisya beritahu Lang Mah apa yang Pak Lang buat, Lang Mah tak kata apa dia terus call ambulans? Tak pasti. Alisya ada beritahu ibu apa yang Pak Lang buat dekat Alisya semasa tengok satu drama? Tidak pasti. Alisya tahu apa Alisya beritahu ibu. Tak pasti.

HMS telah menilai demenour dan tahap pemahaman SP7 terhadap soalan-soalan tersebut, dan HMS berpuas hati bahawa SP7 memahami soalan-soalan yang ditanya, namun SP7 memberi jawapan “tidak pasti”. [29] Mahkamah ini juga berpendapat berdasarkan jawapan SP7 “tidak pasti”, maka satu andaian/inferen boleh dibuat bahawa kejadian tersebut tidak berlaku. Adalah amat penting untuk pihak pendakwaan mengemukakan keterangan yang mantap dan berwibawa mengenai kejadian yang dipertuduhkan. [30] Ketidakpastian saksi atas isu yang dipersoalkan telah menjejaskan kredibiliti SP7 sebagai saksi utama yang terlibat secara langsung dalam kejadian tersebut dan menyebabkan timbul keraguan tentang apa yang sebenarnya berlaku antara SP7 dan OKT. [31] Selanjutnya HMS mendapati keterangan SP5 dan SP6 tidak dapat menyokong keterangan SP7. SP6 mengakui bahawa beliau tidak tahu tentang kejadian ini sehinggalah beliau diberitahu oleh SP5, iaitu selepas SP7 menceritakan apa yang telah berlaku terhadapnya kepada SP5. [32] Mahkamah ini mendapati HMS tidak khilaf apabila beliau berpendapat bahawa keterangan saksi kanak-kanak mestilah kredibel, kompeten dan kukuh walaupun seksyen 18 Akta 792 memberi kelonggaran bahawa mahkamah boleh menerima keterangan saksi kanak-kanak tanpa keterangan sokongan. [33] HMS mendapati beberapa keterangan SP7 jelas tidak konsisten, bercanggah dan tidak meyakinkan mengenai kejadian yang berlaku dan adalah tidak selamat untuk memerintahkan OKT membela diri jika hanya bersandarkan kepada keterangan SP7 sahaja.

Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS seperti di atas, memandangkan SP7 ialah seorang kanak-kanak yang terlalu muda, maka adalah amat perlu dan penting untuk mengemukakan keterangan sokongan yang berwibawa bagi membantu mewujudkan kebolehpercayaan terhadap keterangan yang dikemukakan, dan dapat meningkatkan kredibiliti saksi dan keterangannya. [35] Keterangan SP5 dan SP6 bahawa SP7 kerap bermimpi dan meronta-ronta semasa tidur sambil berkata “janganlah tak nak, saksi-sakit”. Kejadian mimpi dan trauma itu dikatakan berlaku sebelum SP7 memberitahu SP5 tentang kejadian tersebut. Namun kedua-dua saksi ini mengesahkan tidak merujuk SP7 kepada mana-mana pakar untuk mengesahkan keadaan SP7 pada ketika itu. [36] Kegagalan pihak pendakwaan memanggil Lang Mah, isteri OKT sebagai saksi telah membawa padah kepada kes pendakwaan. Ini kerana Lang Mah merupakan saksi yang material, di mana menurut SP7 beliau telah memberitahu Lang Mah bahawa OKT telah memasukkan jarinya ke dalam kemaluan SP7 dan Lang Mah telah menelefon ambulans pada ketika itu. [37] Mahkamah ini mendapati bahawa HMS tidak khilaf apabila memutuskan bahawa watak dan peranan Lang Mah ini amat penting dan material untuk mengesahkan keterangan SP7. SP8 selaku pegawai penyiasat turut mengesahkan keterangan Lang Mah ini adalah penting dan relevan kepada kes pendakwaan. [38] Lang Mah telah hadir di mahkamah bagi tujuan pengecaman oleh saksi-saksi pendakwaan yang lain, tetapi beliau tidak dipanggil sebagai saksi untuk memberi keterangan. Pihak pendakwaan tidak memberikan sebarang alasan kenapa Lang Mah tidak dipanggil Page 13 of 16 sebagai saksi pendakwaan walaupun saksi ini telah hadir untuk tujuan pengecaman. [39] Mahkamah ini telah meneliti Nota Keterangan dan mendapati berkenaan Lang Mah, pihak pendakwaan menyatakan seperti berikut: TPR: Untuk rekod Lang Mah tidak akan dipanggil sebagai saksi pendakwaan dan akan ditawarkan kepada pembelaan. Namun begitu saya dimaklumkan oleh IO bahawa Lang Mah tidak mahu hadir ke mahkamah. Memandangkan saya minta kepada IO untuk beliau hadir untuk dicamkan oleh pengadu, mangsa dan nenek mangsa. Oleh sebab itu pihak pendakwaan terpaksa reserved pengecaman untuk Lang Mah. [40] Mahkamah ini mendapati keengganan Lang Mah untuk hadir ke Mahkamah sebagai saksi tanpa alasan yang kukuh telah menyebabkan Seksyen 114 (g) Akta Keterangan 1950 terpakai. Mahkamah ini merujuk kepada kes Munusamy v. Public Prosecutor [1987] 1 MLJ 492, di mana Mohamed Azmi S.C.J. semasa menyampaikan keputusan Mahkamah Agung telah menjelaskan mengenai skop pemakaian seksyen 114(g) Akta keterangan seperti berikut: “… It is essential to appreciate the scope of section 114(g) lest it be carried too far outside its limit. Adverse inference under that illustration can only be drawn if there is withholding or suppression of evidence and not merely on account of failure to obtain evidence. It may be drawn from withholding not just any document, but material document by a party in its possession, or for non-production of not just any witness but an important and material witness to the case.”

Berdasarkan alasan-alasan yang dinyatakan oleh HMS seperti di atas, Mahkamah ini berpendapat bahawa dapatan dan keputusan HMS tidak memanggil OKT untuk membela diri dan memerintahkan untuk OKT dilepas dan dibebaskan adalah tepat selaras dengan peruntukan undang-undang, di mana di akhir kes pendakwaan, pihak pendakwaan mempunyai beban untuk membuktikan kes prima facie menurut peruntukkan di bawah seksyen 180(1) Kanun Tatacara Jenayah [Akta 593] ("KTJ") yang dibaca seperti berikut: "Section 180. Procedure after conclusion of case for prosecution.

When the case for the prosecution is concluded, the Court shall consider whether the prosecution has made out a prima facie case against the accused. Kesimpulan [42] Mahkamah ini mendapati HMS telah membuat penilaian yang maksima terhadap keterangan semua saksi-saksi pendakwaan termasuklah isu yang berkaitan dengan kebolehpercayaan (credibility) saksi. Hakim bicara mempunyai kelebihan audio visual dan melihat serta mendengar keterangan saksi-saksi dan boleh menilai kredibiliti saksi secara terus. [43] Justeru, adalah tidak wajar untuk Mahkamah ini mengganggu dan campur tangan dalam dapatan dan keputusan HMS tersebut. Prinsip undang-undang mengenai campur tangan mahkamah yang mendengar rayuan (appellate intervention) terhadap dapatan fakta yang dibuat oleh hakim bicara adalah jelas dan mantap. Page 15 of 16 [44] Mahkamah ini merujuk kes Mohd Yusri bin Mangsor & Anor v. Public Prosecutor and another appeal [2014] CLJU 14; [2014] 1 LNS 14; [2014] 4 MLJ 875, di mana, Zawawi Salleh JCA (pada ketika itu) semasa menyampaikan keputusan Mahkamah Rayuan telah menyatakan bahawa – "[4]... We are mindful that this is a factual based appeal. It is trite that an appellate court will be slow to interfere with the findings of facts and judicial appreciation of the facts by the trial court to which the law entrusts the primary task of evaluation of the evidence. However, there are exceptions. Where:

the judgment is based upon a wrong premise of fact or of law;

there was insufficient judicial appreciation by the trial judge of the evidence of circumstances placed before him;

the trial judge has completely overlooked the inherent probabilities of the case;

that the course of events affirmed by the trial judge could not have occurred;

the trial judge had made an unwarranted deduction based on faulty judicial reasoning from admitted or established facts; or

the trial judge had so fundamentally misdirected himself that one may safely sat that no reasonable court which had properly directed itself and asked the correct questions would have arrived at the same conclusion, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned, then an appellate court will intervene to rectify that error so that injustice is not occasioned (see Perembun

(M) Sdn Bhd v. Conlay Construction Sdn Bhd [2012] CLJU 1416; [2012] 1 LNS 1416; [2012] 4 MLJ 149 (CA); Sivalingam a/l Periasamy v. Periasamy & Anor [1996] 4 CLJ 545; [1995] 3 MLJ 395 (CA)).". Page 16 of 16 Keputusan Rayuan Setelah meneliti rekod rayuan dan mendengar serta menghalusi penghujahan oleh kedua-dua pihak, Mahkamah ini berpuas hati dan mendapati tiada alasan yang bermerit bagi Mahkamah ini untuk mengganggu dapatan dan keputusan HMS. Oleh itu keputusan HMS adalah disahkan dan rayuan ini ditolak. Bertarikh: 11 September 2024 …………………………… (FATHIYAH BINTI IDRIS) Pesuruhjaya Kehakiman Mahkamah Tinggi Butterworth Pulau Pinang PIHAK-PIHAK: Bagi pihak Perayu: Mohamamad Syafiq Nasrullah bin Saleem Ali Timbalan Pendakwa Raya Pejabat Penasihat Undang-Undang Negeri Pulau Pinang Bagi pihak Responden: Purantharan a/l M.G.Rajoo Peguam Bela dan Peguam Cara Tetuan R. Purantharan & Co.