Pendakwa Raya v MOHD FAISAL BIN ISHAK (WA-42(R)(A)-1-02/2022)

OKT AHMAD FAUZI BIN ABDUL SAMAD (selepas dari ini disebut sebagai OKT1) telah dituduh bagi 4 kesalahan di bawah seksyen 18 Akta Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia 2009 (Akta SPRM 2009) iaitu telah memberikan kepada ejen satu dokumen yang mana OKT percaya bahawa ianya mempunyai butiran palsu dan dimaksudkan untuk menipu/mengelirukan prinsipal terhadap ejen tersebut, iaitu limb pertama seksyen ini.

OKT ini telah dibicarakan di Mahkamah Sesyen dan didapati bersalah dan disabitkan atas 4 tuduhan yang dihadapinya.

Manakala OKT MOHD FAISAL BIN ISHAK (selepas dari ini disebut sebagai OKT2) pula telah dituduh bagi 4 kesalahan bersubahat dengan OKT1 di bawah seksyen 28(1)(c) Akta SPRM 2009 dibaca bersama seksyen 18 Akta yang sama di Mahkamah Sesyen di mana OKT ini telah dilepaskan dan dibebaskan dari kesemua 4 tuduhan yang dihadapi.

Kedua-dua kes in telah didengar bersama di Mahkamah Sesyen dan rayuan di Mahkamah Tinggi juga didengar bersama.

Terdapat 2 isu awalan yang ditimbulkan oleh OKT1 di Mahkamah Sesyen iaitu: i. Sama ada kesalahan yang dilakukan oleh OKT1 dalam bidang kuasa tempatan (territorial jurisdiction) Mahkamah Sesyen Kulala Lumpur; dan **Note : Serial number will be used to verify the originality of this document via eFILING portal 3 ii. Sama ada pertuduhan adalah cacat/defektif berkenaan dengan tarikh kejadian.

Keterangan menunjukkan yang invois-invois dalam pertuduhan terhadap OKT1 telah diserahkan kepada SP20 di Seremban manakala bahagian kewangan JPKK bertempat di Putrajaya.

Hakim Mahkamah Sesyen yang bijaksana (HMS) telah memutuskan kedua-dua isu ini berpihak kepada pihak pendakwaan di mana bagi isu (i) seksyen 122 dan 125 Kanun Tatacara Jenayah telah dijadikan asas. HMS memutuskan yang kesalahan ini tidak berakhir atau sempurna apabila OKT1 memberi invois-invois palsu tersebut kepada SP20 yag merupakan ejen kepada prinsipal, tetapi invois tersebut perlu sampai kepada prinsipal iaitu Bahagian Kewangan JPKK yang mana telah terpedaya dengan dokumen berkenaan untuk melengkapkan kesalahan ini.

HMS juga memutuskan yang kesalahan di bawah seksyen 18 Akta SPRM hanya lengkap sewaktu pejabat JPKK di Putrajaya diperdaya.

Bagi isu (ii) pula, HMS berpuas hari bahawa tidak berlaku sebarang kekeliruan di pihak OKT1 di mana keterangan saksi jelas menunjukkan yang invois-invois berkenaan telah diserahkan di Seremban pada 24.11.2013. Oleh itu, diputuskan yang seksyen 156 Tatacara Jenayah adalah terpakai.

HMS juga dalam penghakimannya menyatakan bahawa isu ataupun persoalan yag lebih penting adalah adakah invois berkenaan telah diserahkan berbanding dengan tarikh ianya diserahkan. HMS juga 4 berpendapat bahawa elemen yang amat penting dalam kes ini adalah elemen perdayaan akibat penyerahan invois yang mengandungi butiran matan yang palsu dan membuat dapatan bahawa invois dalam kes ini sememangnya mengandungi butir matan palsu dan ianya telah diserahkan oleh OKT1.

Bagi isu (i), Peguambela OKT1 menghujahkan bahawa, menurut seksyen 18 Akta SPRM 2009, kesalahan ini hanya merujuk kepada perbuatan seseorang individu memberikan kepada ejen sesuatu dokumen dan pemberian dokumen tersebut adalah bermaksud untuk mengelirukan prinsipal kepada ejen tersebut.

Dalam konteks kes hari ini, dihujahkan yang kesalahan ini telah lengkap apabila OKT1 menyerahkan invois-invois berkaitan kepada SP20 di Seremban.

Bagi isu (ii) pula dihujahkan oleh Peguambela OKT1 bahawa kesalahan ini berlaku pada 24.11.2013 bertempat di no. 610, Jalan Sri Pulai 37, Taman Sri Pulai 3, Seremban dan bukannya pada 25.11.2013 di Putrajaya sebagaimana dalam 4 tuduhan yang dikenakan.

Menurut keterangan saksi, invois-invois in hanya sampai ke Bahagian Kewangan JPKK, Putrajaya pada 25.11.2013 apabila SP20 menyerahkan invois-invois tersebut dengan penuh pengetahuan bahawa invois-invois tersebut mengandungi butir matan palsu. Sewajarnya tindakan SP20 ini membolehkan dia dituduh di bawah seksyen 18 Akta SPRM 2009.

Dalam melaksanakan bidang kuasa rayuan, Mahkamah ini berdasarkan kepada kes Dato‘ seri Anwar Ibrahim v PP & Anor Appeal [2004] 3 MLJ 105 & Mohd Yusri bin Mangsor & Anor v Public Prosecutor [2014] 7 CLJ 897 jelas mempunyai bidi bicara untuk mengubah dapatan yang dibuat oleh Mahkamah bicara sekiranya terdapat alasan dan sebab yang kukuh (substantial and compelling reason) untuk berbuat demikian.

Mahkamah ini telah merujuk peruntukan seksyen 18 Akta SPRM 2009 dan juga kes Mustapha Mawi v PP [2015] 1 CLJ 398 yang menyatakan elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan bagi kesalahan di bawah seksyen 18 Akta tersebut.

Bagi isu ini, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Peguambela OKT1 bahawa apa yang perlu dibuktikan adalah OKT1 telah memberikan invois-invois berkenaan kepada SP20 dengan tujuan untuk memperdayakan prinsipal kepada SP20.

Dalam konteks kes ini, ia berlaku pada 24.11.2013 bertempat di no. 610, Jalan Sri Pulai 37, Taman Sri Pulai 3, Seremban.

Merujuk kepada kes PP lwn Vishu Devarajan [2016] LNS 1066 dan Wong Pang Fing v PP [2 CLJ SUPP 291, pernyataan tempat kejadian berlaku seperti dalam kertas pertuduhan akan memberikan bidang kuasa untuk sesuatu Mahkamah untuk mendengar dan membicarakan kes tersebut.

Di sini, Mahkamah ini bersetuju dengan hujahan Peguambela OKT1 bahawa kejadian jenayah ini telah berlaku di Seremban dan oleh itu, Mahkamah Sesyen kuala Lumpur tidak mempunyai bidang kuasa untuk membicarakan kes ini dan ia menjadikan perbicaraan kes ini satu nullity.

Bagi isu kedua pula, Mahkamah ini juga bersetuju dengan hujahan Peguambela OKT1 iaitu kejadian ini telah berlaku pada 24.11.2013 bertempat di no. 610, Jalan Sri Pulai 37, Taman Sri Pulai 3, Seremban dan bukannya pada 25.11.2013 di Putrajaya.

Dalam keadaan ini, Mahkamah ini memutuskan yang keempat-empat pertuduhan yang dikenakan terhadap OKT1 adalah defektif dan cacat serta mengelirukan.

Berdasarkan apa yang dinyatakan di atas diputuskan bahawa rayuan OKT1 adalah dibenarkan. Sabitan dan hukuman yang dikenakan oleh HMS terhadap OKT1 bagi keempat-empat pertuduhan adalah diketepikan dan OKT1 dengan ini dilepaskan dan dibebaskan dari keempat-empat pertuduhan.

Bagi rayuan pihak pendakwaan (Perayu) terhadap OKT2 yang telah dilepaskan dan dibebaskan selepas diperintahkan untuk membela diri, Perayu berhujah bahawa elemen yang perlu dibuktikan adalah OKT2 telah mengarahkan OKT1 dalam melakukan kesalahan memberikan kepada ejen 4 invois yang mempunyai butir matan palsu bagi tujuan memperdayakan prinsipal ejen tersebut (SP20).

Dihujahkan juga bahawa melalui 2 mesyuarat berasingan, OKT2 telah memberikan arahan kepada SP19, SP20 dan SP23 untuk memindahkan lebihan dana peruntukan SKK1M ke dalam akaun syarikat OKT1.

Selanjutnya Perayu berhujah bahawa keterangan pembelaan OKT2 langsung tidak menimbulkan apa-apa keterangan atau persoalan baru yang mampu menimbulkan keraguan munasabah. HMS dalam penghakimannya di muka surat 59-63 rekod rayuan jilid 1 telah meneliti keseluruhan keterangan pembelaan OKT2 dan membuat dapatan yang tiada keterangan untuk membuktikan bahawa OKT2 adalah dalang dalam mengarahkan, menyeliakan dan memberikan invois-invois yang mempunyai butir matan palsu tersebut kepada OKT1 dengan tujuan untuk mengelirukan ejen prinsipal OKT2.

Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa adalah tidak selamat untuk mensabitkan OKT2 sepertimana dapatan HMS semata-mata atas kebergantungan kepada keterangan SP20 semata-mata tanpa rekod minit mesyuarat ataupun keterangan lain.

Selain dari itu, Mahkamah ini juga mendapati dan bersetuju dengan hujahan Peguambela OKT2 dan dapatan HMS bahawa tiada keterangan dikemukakan untuk menunjukkan yang OKT2 mempunyai pengetahuan invois-invois berkaitan mengandungi butir matan palsu ataupun tindakan yang diambil oleh SP20 dan OKT1. Rujuk kes Pendakwa Raya v Mohd Iqbal bin Sabtu & satu lagi [2017] MLJU 404.

Berdasarkan apa yang dinyatakan di atas, Mahkamah ini bersetuju dengan dapatan HMS bahawa adalah tidak selamat untuk mensabitkan OKT2 semata-mata atas keterangan SP20 kerana tiadanya sebarang keterangan untuk menunjukan active participation di pihak OKT1 ataupun OKT2 substantially assisted OKT1 dalam melakukan kesalahan ini.

Melihat kepada keseluruhan keterangan di hadapan Mahkamah pada hari ini dan Alasan Penghakiman oleh HMS, rayuan oleh pihak pendakwaan adalah ditolak dan perintah pembebasan dan pelepasan OKT2 oleh HMS adalah dikekalkan. Bertarikh : 06 Mei 2026 (AZHAR BIN ABDUL HAMID) Hakim Mahkamah Tinggi Jenayah (7) Kuala Lumpur Pihak-Pihak:- Bagi kes WA-42R-9-02/2022: Bagi pihak Perayu : Mohammad Amirrul bin Jamaluddin Tetuan Salehuddin Saidin & Associates Bagi pihak Responden: Tuan Muhammad Asraf Bin Mohamed Tahir Timbalan Pendakwa Raya Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia Bagi kes WA-42(R)(A)-1-02/2022: Bagi pihak Perayu : Tuan Muhammad Asraf Bin Mohamed Tahir Timbalan Pendakwa Raya Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia Bagi pihak Responden: Abdul Hakeem Aiman bin Mohd Affandi Tetuan Rohamat & Ling