Pendakwa Raya v Muhammad Haiqal Bin Rasol (B-05(H)-277-05/2018)

(i) Pada 2.1.2016 jam lebih kurang 5.45 petang, bertempat di hadapan kedai Speedmart 99, Matang Pagar, Kg. Melayu, Sg Buloh Selangor, pengadu (Insp. Muhammad Izhar Bin Md Sani) bersama sepasukan anggota Bahagian Siasatan Jenayah Narkotik Sg Buloh telah menahan responden. Ketika pemeriksaan badan, responden telah menyerahkan dengan tangan kanan satu ketulan mampat dedaun kering disyaki dadah jenis Cannabis. Kemudiannya ditandakan sebagai ‘N’.

(v) Pengadu dipandu arah oleh responden telah ke bilik ketiga rumah tersebut. Di dalam bilik itu, responden telah menunjukkan kepada pengadu dan L/Kpl 160463 sehelai baju tergantung di dalam almari baju. Pengadu ambil baju kemeja berkolar bertulis Majlis Warisan Perkasa, pemeriksaan di dalam poket hadapan sebelah kiri menjumpai 4 ketulan mampat daun kering disyaki Cannabis yang dibaluti plastik Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 5 lutsinar (anggaran berat 37.54 gram). Ditandakan sebagai ‘NA1 – NA4’.

(x) Daripada analisis yang telah dijalankan bagi sampul bertanda ‘N’ didapati mengandungi 7.91 gram Cannabis, hal perkara pertuduhan kedua. Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 6

(a) responden telah mengaku salah terhadap kedua-dua pertuduhan sebaik pertuduhan pilihan ditawarkan. Dengan mengaku salah telah dapat menjimatkan masa Mahkamah dan perbelanjaan semua pihak. Dengan mengaku salah juga menunjukkan keinsafan atas kesalahan yang telah dilakukan;

(b) responden pesalah pertama, tiada sebarang rekod bagi apa-apa kesalahan yang lampau;

(c) responden berusia muda, 26 tahun. Bekerja sebagai ‘despatch rider’ dengan pendapatan RM1,700 sebulan. Responden telah berkahwin dengan menanggung isteri serta 3 orang anak berusia 7 tahun, 6 tahun dan 4 tahun. Isterinya bekerja sebagai seorang tukang masak; dan

(d) memohon hukuman pemenjaraan berjalan serentak sejak dari tarikh responden ditangkap. [7] Tuan TPR dalam hujahan pemberatan hukuman di Mahkamah bawah telah menghujahkan bahawa kesalahan melibatkan dadah Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 7 berbahaya adalah satu kesalahan yang serius oleh kerana dadah berbahaya telah diisytiharkan sebagai musuh nombor satu negara. Oleh itu, kepentingan awam hendaklah diberikan keutamaan mengatasi kepentingan peribadi responden. Tuan TPR telah bergantung kepada keputusan Mahkamah ini dalam kes PP v. Okwuhoa Edozie Stephen [2018] 1 LNS 336 di mana hukuman telah ditingkatkan kepada 12 tahun penjara melibatkan pemilikan 286 gram Cannabis. Tuan TPR pohon hukuman 12 tahun penjara ke atas responden. [8] Peguam bela terpelajar menghujah balas dengan membezakan fakta kes Okwuhoa Edozie Stephen (supra) dengan menyatakan bahawa dalam kes itu melibatkan berat Cannabis 286 gram dan dadah-dadah berbahaya yang dirampas dalam bentuk 30 peket kecil. Selain itu terdapat pengakuan dari tertuduh dalam kes itu bahawa dadah-dadah berbahaya tersebut untuk dijual kerana tertuduh itu menghadapi masalah kewangan. Peguam bela mencadangkan hukuman 6 tahun penjara ke atas responden. [9] Walaupun pada dasarnya hakim bersetuju dengan penghujahan Tuan TPR mengenai pemberatan hukuman, namun hakim bicara telah menjatuhkan hukuman 7 tahun penjara. Ini pada pandangan kami tidak mencerminkan keutamaan kepada faktor kepentingan awam. Sebaliknya, hakim bicara lebih memberikan keutamaan kepada kepentingan peribadi responden. Ini dapat dicerminkan dari penghakiman hakim bicara berikut: “7. I accepted the submission of the learned deputy that the sentencing principles of denunciation, deterrence and protection of the community were the paramount sentencing principles in drug cases. I also accepted that drug and drug related offences are so prevalent Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 8 today and called for strong denunciation and deterrence sentences. Equally, I accepted that a clear message must be sent to those who deal with drugs that there will be serious consequences for such actions.

However, in the instant case, I felt that the accused’s sentence ought to be tempered with as he was a first offender and had pleaded guilty as soon as the alternative charge was tendered in court. Additionally, the weight of the drugs found in the accused’s possession was 57 grammes less compared to the accused in PP v Okwuhoa (suprat at [4]). The accused was 26 years of age and married with 3 children and had high prospects for rehabilitation. It would therefore not be in public interest to sentence him to a long term of imprisonment.

In the circumstances, in respect of the first charge, I sentenced the accused to 7 years imprisonment and 10 strokes of the cane. And, on the second charge he was sentenced to 1 year imprisonment. I ordered the imprisonment sentences on him to run concurrently from the date of his arrest.” [10] Di hadapan kami, TPR Puan Dhiya Syazwani Izyan hanya telah membangkitkan satu alasan rayuan untuk Mahkamah ini mengubah hukuman hakim bicara iaitu bahawa hakim bicara telah gagal mengutamakan kepentingan awam apabila gagal untuk menjatuhkan hukuman berdasarkan kepada trend hukuman semasa bagi kesalahan yang serupa. Selain merujuk kepada kes Okwuhoa Edozie Stephen (supra), puan TPR turut merujuk kami kepada dua nas berikut:

(a) PP v. Mohd Faiz Salleh [2016] 4 CLJ 92; dan

(b) PR lwn. Marzuki Kahar [2014] 1 LNS 1781. Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 9 [11] Dalam kes Mohd Faiz Salleh (supra) melibatkan dadah berbahaya jenis Cannabis seberat 299.45 gram dan tertuduh telah mengaku salah, hukuman 8 tahun penjara telah diubah oleh Mahkamah ini kepada 11 tahun penjara dan 10 sebatan rotan. [12] Manakala dalam kes Marzuki Kahar (supra), melibatkan dadah Cannabis seberat 232.05 gram dan tertuduh telah mengaku salah, hukuman 7 tahun penjara telah ditingkatkan ke-11 tahun penjara dan 10 sebatan rotan dikekalkan. [13] Puan TPR memohon hukuman terhadap responden dinaikkan kepada 11 tahun penjara dan 10 sebatan rotan. Peguam bela terpelajar sebaliknya menghujahkan agar hukuman hakim bicara 7 tahun dan 10 sebatan dikekalkan. [14] Dalam kes Mohamed Abdullah Ang Swee Kang v. Public Prosecutor [1988] 1 MLJ 167, Mahkamah Agong menyatakan berikut mengenai prinsip penghukuman: “In assessing the length of custodial sentence, the court must look at the overall picture in perspective by considering, first, the gravity of the type of offence committed, secondly, the facts in the commission of the offence, thirdly, the presence or absence of mitigating factors, and further the sentences that have been imposed in the past for similar offences to determine the trend of sentencing policy, if any. The fact that a sentence of imprisonment is imposed as a deterrent does not justify the sentencer in passing a sentence of greater length than the facts of the case warrant. The gravity of the type of offence involved must be considered in the light of the particular facts of the offence.” Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 10 [15] Abang Iskandar, HMR dalam kes Mohd Faiz Salleh (supra) dalam menekankan kepada pentingnya faktor kepentingan awam diutamakan apabila melibatkan kesalahan serius, menyatakan: “[21] In criminal cases, public interest is paramount. Although the sentencing court may legitimately consider factors favouring the convict in passing sentence, in the final analysis, the court is always faced with the question as to how the public interest can be best served in dealing with the convicted person. In a case such as the one immediately before us, clearly public interest will be best served by imposing a longish sentence of imprisonment on the respondent. In a case of this nature and given the circumstances of its commission, a deterrent sentence was very much in order. The public at large needed to be protected against offenders such as the respondent by putting him away in jail for a substantially longer period of time. We were mindful that the maximum imprisonment term for this offence as provided by the law is life imprisonment, which translates to 30 years imprisonment. As such, we had substituted the imprisonment sentenced imposed by the learned High Court Judge from 8 to 11 years for the first charge. However we maintained the order of ten strokes of rotan as well as the imprisonment sentence of the other two charges. We also maintained the order of the High Court Judge that the imprisonment sentence to run concurrently from the date of his arrest.” [16] Berbalik kepada kes rayuan di hadapan kami, kami bersetuju dengan penghujahan Puan TPR bahawa hukuman yang dijatuhkan oleh hakim bicara 7 tahun penjara dan 10 sebatan adalah ‘manifestly inadequate’. Selain itu, kami juga bersetuju bahawa hakim bicara telah terkhilaf apabila gagal untuk mengutamakan kepentingan awam sebaliknya telah lebih mengutamakan kepentingan peribadi responden seperti jelas dari penghakiman yang ditulis oleh hakim bicara yang kami petik di perenggan [9] penghakiman ini. Rayuan Jenayah No: B-05(H)-277-05/2018 11 [17] Kami juga mendapati hakim bicara terkhilaf apabila telah gagal mengikuti trend hukuman semasa. Hakim bicara juga tidak ada di mana-mana dalam penghakimannya mengingatkan dirinya bahawa hukuman maksima bagi kesalahan di bawah seksyen 39A(2) Akta telah dinaikkan dari 20 tahun penjara kepada 30 tahun penjara. [18] Berdasarkan kepada alasan-alasan yang kami sebutkan di atas, kami dengan sebulat suara membenarkan rayuan Pendakwa Raya. Hukuman oleh Mahkamah Tinggi diketepikan dan digantikan dengan hukuman 10 tahun penjara berkuat kuasa sejak responden ditangkap dan 10 sebatan rotan. Bertarikh: 1 Julai 2019 t.t. (KAMARDIN BIN HASHIM) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Bagi Pihak Perayu: Dhiya Syazwani Izyan Mohd Akhir Timbalan Pendakwa Raya Bahagian Rayuan dan Perbicaraan Jabatan Peguam Negara Putrajaya Bagi Pihak Responden: Mohamed Naim Kamaludin Tetuan Ranjit Singh Sandhu & Co No: 87, Jalan Istana, Taman Istana 30000 Ipoh Perak