Pendakwa Raya v PANG KAR FOONG (A-05(LB)-471-10/2024)

Ini merupakan rayuan oleh pihak Pendakwa Raya yang tidak berpuas hati dengan keputusan Mahkamah Tinggi bertarikh 30.09.2024 yang telah membebaskan Responden, Pang Kar Foong (“Responden”/ “OKT”) di akhir kes pendakwaan tanpa dipanggil membela diri berhubung pertuduhan di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan dan memerintahkan Responden diletakkan di bawah penjagaan yang selamat di Hospital Bahagia Ulu Kinta, Tanjung Rambutan, Perak sehingga mendapat perintah daripada Duli Yang Maha Mulia Sultan Perak sebagaimana yang diperuntukkan di bawah Seksyen 348(2) Kanun Tatacara Jenayah.

Setelah meneliti keseluruhan rekod rayuan dan hujahan pihak-pihak, Mahkamah ini telah sebulat suara membenarkan rayuan Pendakwa Raya dan mengetepikan keputusan YA Hakim Mahkamah Tinggi. Tidak berpuas hati, Responden kini telah memfailkan rayuan ke Mahkamah Persekutuan.

Alasan Mahkamah ini dalam membenarkan rayuan oleh Pendakwa Raya adalah sebagaimana yang dinyatakan di bawah.

Pertuduhan yang dikenakan terhadap Responden/ OKT adalah seperti berikut: “Bahawa kamu pada 12 September 2020, di antara jam lebih kurang 10.30 pagi hingga 6.30 petang bertempat di dalam rumah No. A695, Jalan Besar Kampung Baru Gunung Rapat, 31550 Ipoh, di dalam Daerah Kinta, Negeri Perak Darul Ridzuan telah membunuh Pang Ket Tai (No. KP: 451116-08- 5409) dan oleh yang demikian, kamu telah melakukan satu kesalahan yang boleh dihukum di bawah seksyen 302 Kanun Keseksaan."

YA Hakim Mahkamah Tinggi yang bijaksana telah memperincikan fakta material berkenaan kes pendakwaan di dalam alasan penghakimannya, yang mana dengan hormatnya, kami terima pakai dengan pengubahsuaian (di mana perlu). Secara ringkasnya, OKT didapati telah melakukan perbuatan seperti dalam pertuduhan tetapi OKT telah dibebaskan atas alasan pada masa OKT melakukan perbuatan itu, OKT tidak berupaya untuk mengetahui sifat perbuatannya merupakan kesalahan kerana atas sebab mabuk, menjadi gila, samada bagi sementara atau lainnya pada waktu perbuatan itu. Seramai 9 orang saksi pendakwaan telah dipanggil memberi keterangan.

Berdasarkan fakta kes pendakwaan, pada hari kejadian iaitu 12.09.2020, Kpl. Siti Rahimah Binti Ramli (SP1) yang sedang bertugas di Kaunter Aduan Balai Polis Kg. Rapat, telah menerima panggilan daripada orang awam mengatakan terdapat satu (1) lelaki Cina (si mati) telah ditetak oleh anaknya di dalam pasar Gunung Rapat, Jalan Besar Gunung Rapat, Ipoh. Satu laporan polis telah dibuat oleh Pengadu pada tarikh 12/09/2020 jam 7.30 malam seperti mana Kg. Rapat/3544/20.

Susulan itu, pada jam lebih kurang 7.30 malam, Insp Zuhamali Bin Zakaria (SP8) telah mengetuai satu (1) pasukan polis daripada Balai Polis Kg. Rapat bersama satu (1) anggota RELA dan dibantu oleh Insp. Firdaus dan anggota cawangan D9 dari Ibu Pejabat Polis Daerah Ipoh dan Ibu Pejabat Kontinjen Perak telah pergi ke tempat kejadian dan membuat tangkapan ke atas

Semasa di lokasi kejadian, SP8 telah melakukan pemeriksaan fizikal ke atas tubuh OKT dan mendapati OKT mengalami kecederaan seperti berikut:

luka di tapak tangan kanan;

(ii) luka di lengan kiri;

(iii) luka di lutut kanan; dan

(iv) luka di lutut kiri

Satu laporan tangkapan telah dibuat oleh SP8 pada 13/09/2020 jam 12.33 pagi sepertimana Kg. Rapat/3549/20.

Tempat kejadian turut dilawati oleh Pegawai Siasatan Tempat Kejadian (CSI), Insp. Simon a/l Vadivelu (SP6). Menurut SP6, siasatan pertama di tempat kejadian iaitu ruangan bahagian belakang stor simpanan barangan runcit dan siasatan kedua iaitu di Balai Polis Kg Rapat iaitu pengambilan swabbing DNA kesan darah pada tangan sebelah kiri dan kanan OKT.

Di ruangan bahagian belakang stor, terdapat mayat si mati dalam keadaan terlentang berpakaian penuh berlumuran darah. Hasil pemeriksaan ke atas badan si mati dapati terdapat kesan disyaki tikaman pada bahagian muka dan leher. SP8 berjaya mengambil beberapa swabbing DNA kesan darah dan botol kaca yang disyaki sebagai senjata pembunuhan yang digunakan. Barang kes yang dikumpul telah diserahkan kepada Pegawai Penyiasat, ASP Norshaharah binti Marzuki (SP9). Laporan pemeriksaan tempat kejadian juga dikemukakan.

Si mati pula telah dihantar ke Jabatan Forensik Hospital Raja Permaisuri Bainun (HRPB) untuk proses bedah siasat. Bedah siasat ke atas si mati telah dijalankan oleh Dr. Tan Lii Jye.

Si mati telah dikenal pasti sebagai Pang Ket Tai. Identiti si mati ini telah dicamkan oleh Phang Kar Chong (SP3) yang merupakan anak kandung si mati dan adik kandung OKT. Punca kematian si mati yang telah dikenal pasti adalah disebabkan oleh “blunt and sharp injuries of the head and neck”.

Berdasarkan keterangan SP3, pada tarikh kejadian, apabila SP3 sampai di tempat kejadian, SP3 telah melihat longgokan sampah di hadapan bilik mandi dan telah melihat bapanya iaitu si mati telah terbaring di lantai namun tidak mendekati si mati kerana SP3 berada dalam ketakutan. SP3 melihat abangnya iaitu OKT ada di sebelah si mati pada ketika itu. SP3 kemudian telah bertanya kepada OKT perkara apa yang telah berlaku dan OKT memberitahu kepadanya bahawa si mati telah memukulnya dan OKT telah berlawan dengan si mati. Kemudian, SP3 terus bergegas keluar daripada kedai runcit berkenaan dan merasakan bahawa bapanya iaitu si mati mungkin sudah meninggal dunia.

Kesemua barang kes telah dihantar ke Jabatan Kimia dan dianalisa oleh Puan Normazlina binti Zainudin dan laporan analisa kimia adalah sebagaimana dalam Eksibit P20 yang mana berdasarkan laporan tersebut, mendapati bahawa terdapat kesan darah mempunyai profil DNA si mati pada barang kes berikut:

seluar jeans pendek berwarna biru (ditanda no.1) yang ditemui di dalam bilik air;

swabbing dari kedua-dua belah tangan OKT;

seluar yang dipakai oleh OKT semasa tangkapan; dan

bingkai cermin mata (ditanda no.6).

Bukan itu sahaja, berdasarkan laporan analisa tersebut juga mendapati bahawa terdapat profil DNA campuran daripada OKT dan si mati sebagaimana pada barang kes berikut:

serpihan kaca botol kicap (ditanda no.5) yang mempunyai profil DNA campuran daripada OKT (penyumbang major) dan si mati (penyumbang minor);

baju merah (ditanda no.8) yang ditemui di dalam bilik air mempunyai darah profil DNA campuran si mati (penyumbang major) dan OKT (penyumbang minor);

seluar panjang dipakai si mati terdapat kesan darah yang mempunyai profil DNA campuran si mati (penyumbang major) dan OKT (penyumbang minor);

pada serpihan botol kaca (ditanda no.4) mempunyai DNA campuran sekurang-kurangnya 2 individu termasuk si mati;

kesan darah pada t-shirt dipakai oleh OKT dan keratan kuku OKT mempunyai profil DNA si mati.

Justeru, YA Hakim Mahkamah Tinggi berpendapat bahawa suatu kes prima facie telah berjaya dibuktikan oleh pihak pendakwaan. DAPATAN YA HAKIM MAHKAMAH TINGGI DI AKHIR KES

YA Hakim Mahkamah Tinggi telah merujuk kepada Seksyen 300 Kanun Keseksaan dan menyatakan bahawa elemen-elemen yang perlu dibuktikan oleh pihak pendakwaan adalah seperti berikut:

Si mati ialah Pang Ket Tai (No. K/P: 451116-08-5409);

(ii) Kematian si mati adalah disebabkan oleh kecederaan yang dialami oleh si mati;

(iii) OKT yang telah menyebabkan kecederaan yang dialami oleh si mati;

(iv) Perbuatan yang telah menyebabkan kematian adalah tergolong di bawah salah satu peruntukan di bawah Seksyen 300 (a), (b), (c) atau (d) Kanun Keseksaan; dan

Kematian seseorang disebabkan oleh perbuatan OKT.

Bagi elemen (i) mengenai identiti si mati, ianya telah disahkan oleh SP3 iaitu anak kandung si mati yang telah membuat pengecaman mayat si mati pada 13.09.2020 jam 10.30 pagi di Bilik Mayat Jabatan Forensik, Hospital Raja Permaisuri Bainun, Ipoh.

Berkenaan dengan elemen (ii) pula, pihak pendakwaan bergantung kepada laporan post-mortem Dr. Tan Lii Jye bagi membuktikan bahawa kecederaan si mati adalah akibat kecederaan yang dialaminya. Menurut Eksibit P19, punca kematian si mati adalah “blunt and sharp injuries of the head and neck” dan laporan post-mortem (P20) telah disediakan.

YA Hakim Mahkamah Tinggi dalam mempertimbangkan elemen (iii) pertuduhan iaitu berkenaan kecederaan si mati adalah akibat daripada perbuatan OKT telah bergantung kepada keterangan ikut keadaan (circumstantial evidences) yang berikut:

berdasarkan penemuan OKT yang berada di sebelah si mati ketika sejurus selepas kejadian oleh adik OKT, SP3. Selain SP3, SP6 iaitu Pegawai Forensik PDRM, Insp Simon a/l Vadivelu juga menemui OKT berada di tempat kejadian dan telah mengambil “swabbing” kesan darah pada kedua-dua belah tangan OKT;

hasil laporan kimia sebagaimana dalam Ekshibit P19 menunjukkan bahawa terdapat kesan darah si mati pada kedua-dua belah tangan OKT dan seluar yang dipakai oleh OKT semasa tangkapan. Selain itu, terdapat profil DNA campuran antara OKT dan si mati pada serpihan kaca yang dirampas di tempat kejadian, baju berwarna merah yang ditemui di dalam bilik air di tempat kejadian dan juga pada seluar panjang yang dipakai oleh si mati. Keterangan kesan-kesan DNA si mati yang bercampur dengan DNA OKT menunjukkan terdapat persentuhan (contact) antara si mati dan OKT. Tiada DNA individu lain yang ditemui di tempat kejadian selain OKT dan si mati;

senjata yang digunakan iaitu botol kicap kaca dan serpihan botol kicap kaca ditemui di tempat kejadian menunjukkan yang si mati telah meninggal dunia di tempat kejadian selepas dipukul dan ditikam oleh OKT dengan botol kicap dan serpihan botol kicap kaca di tempat kejadian; dan

OKT turut mengalami luka-luka di tangan dan lutut yang berpunca dari perbuatan OKT memegang senjata iaitu botol kicap yang digunakan untuk menikam si mati sehingga botol tersebut pecah menjadi serpihan kaca yang tajam. Menurut laporan perubatan OKT (Eksibit P22), OKT mengalami kecederaan “multiple laceration wound over right hand and bilateral knee” menunjukkan OKT telah mengalami kecederaan semasa menumbuk kepala dan leher si mati dengan menggunakan botol kicap dengan tangan kanan sehingga pecah menjadi serpihan. Manakala, kecederaan pada kedua-dua lutut OKT menunjukkan OKT telah menumbuk si mati yang berada di atas lantai dalam keadaan melutut kerana terdapat serpihan-serpihan kaca di tempat kejadian.

Selanjutnya, YA Hakim Mahkamah Tinggi telah mempertimbangkan mengenai elemen (iv) iaitu persoalan sama ada OKT mempunyai niat untuk membunuh atau mengetahui bahawa tindakannya itu boleh mendatangkan kematian atau kecederaan yang boleh membawa kepada kematian. Menurut laporan post-mortem, si mati tidak mempunyai sebarang penyakit lain yang boleh menyumbang kepada kematian si mati, kecederaan kepala dan leher adalah “fatal in nature” dan bukan diakibatkan oleh kecederaan oleh diri sendiri.

Namun, menurut YA Hakim Mahkamah Tinggi selanjutnya, terdapat keterangan menunjukkan ketidakwarasan OKT semasa kejadian. Laporan Perubatan Forensik Psikiatri (P21), di muka surat 7 - 8 yang telah dikemukakan menunjukkan bahawa pada tarikh kejadian iaitu pada 12.09.2020, OKT dalam keadaan mental yang tidak waras dan tidak sedar akan sifat dan akibat daripada perbuatannya serta tidak mampu untuk mengetahui perbuatan tersebut adalah salah dan bertentangan dari segi undang-undang.

Maka, menurut YA Hakim Mahkamah Tinggi lagi, dalam keadaan tersebut, berpandukan Seksyen 347 Kanun Tatacara Jenayah, Mahkamah Tinggi setelah mendapati OKT telah melakukan perbuatan yang dipertuduhkan boleh membebaskan seseorang OKT atas alasan ketidakwarasan orang tersebut dan Mahkamah hendaklah memerintahkan OKT disimpan di dalam jagaan selamat selama perkenan DYMM Sultan di bawah peruntukkan Seksyen 348 Kanun Tatacara Jenayah.

YA Hakim Mahkamah Tinggi telah merujuk kepada kes Pendakwa Raya v Mohd Rozani bin Yahaya [2024] MLJU 454, di mana dalam kes tersebut, Mahkamah Rayuan berpendapat bahawa Mahkamah Tinggi dalam kes bicara telah membuat dapatan yang betul apabila memerintahkan OKT diletakkan dalam jagaan selamat di bawah Seksyen 348 Kanun Tatacara Jenayah setelah pihak pendakwaan berjaya membuktikan kes prima facie bahawa OKT telah melakukan kesalahan tersebut.

Di dalam rayuan ini, Pendakwa Raya membangkitkan tujuh (7) alasan di dalam Petisyen Rayuan sebagaimana berikut: “1. Bahawa Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila membebaskan Responden di akhir kes pendakwaan tanpa dipanggil untuk membela diri bagi satu pertuduhan di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan yang boleh dihukum di bawah Seksyen yang sama dan selanjutnya memerintahkan bahawa Responden ditahan di Hospital Bahagia Ulu Kinta, Tanjung Rambutan, Perak di bawah budi bicara Duli Yang Maha Mulia Sultan Perak di bawah Seksyen 348(2) Kanun

Bahawa Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila gagal memanggil Responden membela diri di akhir kes pendakwaan sedangkan pihak pendakwaan berjaya membuktikan satu kes prima facie bagi pertuduhan Seksyen 302 Kanun Keseksaan terhadap Responden;

Bahawa Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila dalam perenggan [39] Alasan Penghakimannya menyatakan bahawa Responden telah diarahkan untuk membela diri untuk kesalahan di bawah Seksyen 302 Kanun Keseksaan sedangkan nota prosiding jelas menunjukkan sebaliknya

Bahawa Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila mempertimbangkan pembelaan perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal di bawah Seksyen 84 Kanun Keseksaan di akhir kes pendakwaan sedangkan undang-undang adalah mantap bahawa pertimbangan sedemikian hanya boleh dilakukan di akhir kes pembelaan;

Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila hanya berlandaskan Laporan Perubatan Forensik Psikiatri (P21) di akhir kes pendakwaan tanpa pembuat laporan berkenaan dipanggil memberi keterangan di mana ia adalah bertentangan dengan prosedur undang-undang dan nas undang-undang yang sedia ada;

Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila gagal mengarahkan mindanya kepada beban pembuktian pembelaan perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal di bawah Seksyen 84 Kanun Keseksaan adalah terletak pada bahu Responden selaras dengan peruntukan Seksyen 105 Akta Keterangan 1950 dan Responden seharusnya dipanggil untuk membela diri bagi membuktikan pembelaan tersebut atas beban pembuktian imbangan kebarangkalian; dan

Yang Arif Hakim yang Bijaksana telah terkhilaf dari segi undang-undang dan fakta apabila di dalam perenggan [43] Alasan Penghakimannya bersandar kepada keputusan kes Mahkamah Rayuan Pendakwa Raya v Mohd Rozani bin Yahaya [2024] MLJU 454 sedangkan keputusan tersebut telah diakas oleh Mahkamah Persekutuan pada 04 Oktober 2024 di dalam kes Public Prosecutor v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 2 CLJ 21.”

Berdasarkan kepada Petisyen Rayuan oleh Pendakwa Raya, secara ringkasnya, Pendakwa Raya menghujahkan bahawa YA Hakim Mahkamah Tinggi telah terkhilaf dalam keputusannya yang tidak memanggil OKT untuk membela diri dan terus memerintahkan agar OKT diletakkan dalam jagaan menurut peruntukan Seksyen 348 Kanun Tatacara Jenayah di akhir kes pendakwaan. Menurut pihak pendakwaan, keputusan kes Mahkamah Rayuan Pendakwa Raya v Mohd Rozani bin Yahaya [2024] MLJU 454 telah diakas oleh Mahkamah Persekutuan pada 04 Oktober 2024 di dalam kes Public Prosecutor v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 2 CLJ 21.

Pihak pembelaan pula menghujahkan sebaliknya, iaitu bahawa YA Hakim Mahkamah Tinggi tidak terkhilaf dalam memutuskan yang OKT tidak dipanggil membela diri dan memerintahkan OKT diletakkan dalam jagaan menurut peruntukan Seksyen 348 Kanun Tatacara Jenayah di akhir kes pendakwaan.

Mahkamah ini tidak berhasrat untuk mengupas panjang berkenaan dengan isu yang dibangkitkan oleh pihak pendakwaan di dalam Petisyen Rayuan. Mahkamah ini sememangnya bersetuju bahawa menurut Seksyen 105 Akta Keterangan 1950, ianya merupakan suatu prinsip undang-undang yang mantap bahawa tanggungjawab membuktikan pembelaan ketidakwarasan adalah ke atas tertuduh iaitu apabila pembelaan tersebut dibangkitkan, tertuduh mesti membuktikan pembelaan atas imbangan kebarangkalian dan bukan semata-mata untuk menimbulkan keraguan munasabah dalam kes pendakwaan.

Berhubung sama ada YA Hakim Mahkamah Tinggi telah khilaf apabila mempertimbangkan pembelaan perbuatan seseorang yang tidak sempurna akal di bawah Seksyen 84 Kanun Keseksaan di akhir kes pendakwaan sedangkan undang-undang adalah mantap bahawa pertimbangan sedemikian hanya boleh dilakukan di akhir kes pembelaan, Mahkamah ini kini terikat dengan keputusan Mahkamah Persekutuan di dalam kes Public Prosecutor v Mohd Rozani bin Yahaya [2025] 2 CLJ 21 yang telah mengakas keputusan Mahkamah ini. Mahkamah Persekutuan di dalam alasannya telah dengan jelas memutuskan sebagaimana berikut: “[67] Secondly, after having found that the prosecution had established a prima facie case as charged, it is incumbent for the learned trial Judge to call for the accused to enter his defence. It is premature for the learned trial to acquit the accused at the end of the prosecution’s case based solely on medical evidence, as that is not a complete defence in law as envisaged under sections 84 or 85(2)(b) of the Penal Code. The learned trial Judge should have continued with the trial and heard the defence’s version. It is certainly premature for the learned trial Judge at the end of the prosecution’s case to determine whether or not the accused was of unsound mind when he committed the offence as the onus of proving the defence on a balance of probabilities was on the accused at the defence stage of the trial. Having found that the offence of murder had been established by the prosecution, it is incumbent upon the trial Judge to direct the accused to state his defence. By failing to do so, the learned trial Judge had fallen into a serious error of law, which was repeated by the Court of Appeal, which warranted appellate intervention.”

Oleh yang demikian, Mahkamah ini menjunjung prinsip stare decisis et non quieta movere dan kini terikat dengan keputusan Mahkamah Persekutuan tersebut. Kami bersetuju bahawa YA Hakim Mahkamah Tinggi telah terkhilaf apabila membuat perintah di akhir kes pendakwaan tanpa memanggil OKT membela diri sebelum membuat dapatan berkenaan dengan keterangan ketidaksempurnaan akal OKT dan membuat perintah di bawah Seksyen 348(2) Kanun Tatacara Jenayah.

Setelah meneliti hujahan bertulis dan hujahan lisan pihak-pihak, serta setelah mengambilkira keterangan yang dikemukakan dalam kes ini secara keseluruhannya dan undang-undang yang terpakai, kami berpuas hati bahawa terdapat merit dalam rayuan ini. Maka rayuan oleh Pendakwa Raya ini adalah dibenarkan.

Dengan ini, perintah lepas bebas yang diberikan oleh Mahkamah Tinggi diketepikan dan kes ini dikembalikan semula ke Mahkamah Tinggi Ipoh untuk dibicarakan dengan memanggil OKT untuk membela diri di hadapan YA Hakim Mahkamah Tinggi yang sama. Kami juga memerintahkan yang OKT hendaklah direman di tempat yang bersesuaian. Bertarikh: 9 Mac 2026 -sgd- (AZMAN BIN ABDULLAH) Hakim Mahkamah Rayuan Malaysia Putrajaya Bagi pihak Perayu : TPR Solehah Noratikah binti Ismail [Jabatan Peguam Negara] Bagi pihak Responden : Gurbachan Singh (Gobindeep Singh hadir bersamanya) [Tetuan Sandeep Gobindeep &